• เอกภาพ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : eka.nirun@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-10-13
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 78852
  • ส่ง msg :
  • โหวต 131 คน
เอกภาพ
การเดินทางค้นหาเอกภาพแห่งตัวตน เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน.
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
วันเสาร์ ที่ 5 กันยายน 2552
Posted by เอกภาพ , ผู้อ่าน : 4917 , 17:51:46 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

  จากเอกภาพแห่งตัวตน สู่ดุลยภาพแห่งชีวิต คือการยกระดับคุณค่าและความหมายครั้งสำคัญในการเดินทางครั้งนี้ของผม จากการเดินทางที่มุ่งรับใช้ตัวตนในระดับปัจเจก คลี่คลายและขยายสู่มิติที่กว้างลึก สู่สังคม  สู่โลกและธรรมชาติทั้งหมดในความหมายของชีวิต

   ในห้วงคำนึงระหว่างเดินทางนั้น เรื่องราวข่าวสาร สถานการณ์บ้านเมืองนั้นอยู่ในการรับรู้และขบคิดของผมโดยตลอด โรคระบาด เศรษฐกิจตกต่ำ ความขัดแย้งแบ่งขั้วของพี่น้องร่วมชาติ การก่อการร้าย และปัญหาสิ่งแวดล้อม ฯลฯ

ใช่ว่าไม่ใยดี หรือทำทีเมินเฉย.. แต่ด้วยตระหนักดีว่าสิ่งเหล่านี้คือเหตุการณ์ระดับปรากฏการณ์ คือปลายยอดของปัญหาที่เผยตัวโดยซ่อนเร้นรากเหง้าที่แท้จริงไว้ อาจจะเยียวยาโดยริดรอนตอนกิ่งใบของปัญหาได้บ้างแต่รากเหง้าของปัญหาก็ยังคงอยู่   เช่นในกรณีของปรากฏการณ์เสื้อเหลืองเสื้อแดงความขัดแย้งแบ่งขั้วของพี่น้องคนไทยนั้น ที่สุดแล้วจำเป็นจะต้องข้ามพ้นโลกทัศน์แบบยึดดียึดชั่วกันเลยทีเดียว.. เหนือขั้วตรงข้ามแบบทวิภาวะ ไม่เช่นนั้นไม่มีวันจบสิ้น นี่เป็นปัญหาระดับ "กระบวนทัศน์" ผมอยากจะสรุปเช่นนี้ 

แต่อย่างที่ทราบ การเปลี่ยนจากกระบวนทัศน์หนึ่งสู่กระบวนทัศน์หนึ่งนั้นใช้ระยะเวลาหลายชั่วอายุคนเลยทีเดียว แม้ผมอยากจะเขียนถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ครับ.. เพราะผมอยากใช้เวลาของชีวิตที่เหลือ แก้ปัญหาให้ตรงจุดเสียที

    เมื่อเปรียบเทียบกับเวลาที่ผมใช้ไปกว่าค่อนชีวิตที่ผ่านมา กับสารพัดกิจกรรม และโครงการ ทั้งรณรงค์ เคลื่อนไหว ต่อต้าน และเยียวยาปัญหาสังคมที่ผมเรียกว่าปัญหาปรากฏการณ์เหล่านี้ แต่มันไม่เคยหมดไป คล้ายเพียงแค่ตัดริดรอนกิ่งใบ พยุงปัญหา และเยียวยาสังคมชั่วคราว แต่รากเหง้าของปัญหาก็ยังคงอยู่

แต่แน่นนอนว่ายังไงเสียก็ต้องการเยียวยาไปพร้อมกับการหาสาเหตุ  เมื่อถึงจุดหนึ่งผมจึงผันตัวเองมาสู่การทำงานด้านการพัฒานกระบวนทัศน์และฐานคิดในระดับปัจเจกบุคคล.. ซึ่งเป็นการทดลองชีวิตโดยส่วนตัวของผมเองครับ ผมจึงต้องกลับคืนสู่วิถีอันสมดุลย์ ไม่คิดไปเปลี่ยนแปลงโลกอย่างที่เคยเป็นและพยายาม เพราะผ่านประสบการณ์การอุทิศตนเพื่อสารธารณะ จนชีวิตส่วนตัวล้วเหลวมาแล้ว มันไม่สมดุลย์และไม่สมควรเลย แต่ก็จำเป็นต้องผ่าน..

และต่อไปนี้มันจะไม่มีคำว่า "ส่วนตัว" และ "ส่วนรวม" อีกแล้วสำหรับผม

เพราะมันคือ "สิ่งเดียวกัน" และควรจะไปด้วยกันครับ มันคือดุลยภาพที่ต้องเกิดขึ้น เช่นเดียวกับ

เอกภาพแห่งตัวตน คุณภาพสังคม สันติภาพของโลก และดุลยภาพแห่งชีวิต นั้นคือสิ่งเดียวกัน โดยเรียงลำดับจากจุลภาคสู่มหภาค

ณ ตอนนี้ผมมุ่งเน้นเป้าหมายไปที่กรอบใหญ่ของความคิดที่ครอบคุมชีวิตทั้งหมด นั้นคือสภาวะ "ดุลยภาพแห่งชีวิต" อันเป็นระดับมหภาค แต่ทั้งหมดนี้จะไปถึงเป้าหมายได้ก็ต้องเริ่มต้นเดินทางด้วยย่างก้าวเล็กๆบนเส้นทางสู่ "เอกภาพแห่งตัวตน" ในระดับจุลภาคนี้เท่านั้น

ผมจะเปลี่ยนแปลงสังคมและโลกด้วยการเริ่มต้นจากการเปลี่ยนแปลงตัวเองครับ..

ซึ่งสามารถควบคุมและจัดการได้ง่ายกว่า และเห็นผลชัดเจนเป็นรูปธรรมในช่วงชีวิต

หากแนวคิด "ดุลยภาพแห่งชีวิต" มันใช้ได้ผลกับชีวิตผม ถึงเวลานั้น มันก็น่าจะเป็นประโยชน์ต่อสังคมและโลกที่ผมรักนี้ด้วย โดยที่ผมไม่จำเป็นต้องยัดเยียด และคาดหวัง

เพราะหากใช่.. มันก็จะเป็นไปเอง  เมื่อคิดได้เช่นนี้ผมรู้สึกสบายใจ และปล่อยวางอย่างยิ่งครับ

ก่อนที่ผมจะดำเนินชีวิตตามแนวทาง "ดุลยภาพแห่งชีวิต" จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเข้าใจความหมายของคำๆนี้ให้ชัดเจน

ดุลยภาพแห่งชีวิตคืออะไร?

ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ตครับ

คือสภาวะที่สมดุลกันระหว่างคู่ขัดแย้งหรือขั้วตรงข้ามในชีวิต  ซึ่งสามรถดำรงอยู่ได้ในความแตกต่าง คล้ายดังการเดินไต่เชือกที่ต้องรักษาสมดุลอยู่ตลอดเวลา จะเอนเอียงไปข้างใดข้างหนึ่งไม่ได้

ชีวิตในตัวมันเองคือการเดินทางอย่างหนึ่ง แม้กายภาพภายนอกนั้นหยุดนิ่ง แต่ภายในจิตวิญญาณนั้นเดินทางและแสวงหา..

ผมเชื่อว่าการสร้างดุลยภาพในชีวิตนั้น จำเป็นต้องเริ่มต้นก้าวแรกด้วยการไต่สวนตัวเองถึงความต้องการที่แท้จริงในเบื้องลึก

ด้วยความเคารพต่อชีวิต และซื่อตรงต่อสัจจะ..

นี่คือเหตุผลและแรงขับดันเบื้องลึกในการเดินทางค้นหา "เอกภาพแห่งตัวตน" ของผมครับ

1. เพื่อรู้สึกศรัทธาชื่นชมและเคารพนับถือในตัวเอง

    ไม่ว่าจะอย่างไรเราก็หลีกหนีตัวเองไปไม่พ้น การรู้สึกถึงคุณค่าในตัวเอง นับถือตัวเอง เป็นในสิ่งที่เราเป็นโดยไม่บิดเบือนตัวเอง ภาพลักษณ์นักเดินทางผู้แสวงหาอิสระภาพและเสรีภาพ และหล่อเลี้ยงชีวิตด้วยมิตรภาพ และความฝัน นี่คือตัวตนที่ผมสร้างขึ้น และบอกกับตัวเองว่า ใช่! นี่แหละตัวเรา นี่แหละเอกภาพ! แต่ทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่เราจะรู้สึกชื่นชม และเคารพนับถือในตัวเอง ซึ่งคนละความหมายของการหลงตัวเองโดยสิ้นเชิงครับ เป็นจุดตั้งต้นของความสามารถในการรักและชื่นชมในตัวตนของผู้อื่น รวมทั้งรู้ค่าในทุกสรรพชีวิต

2. เพื่อค้นหาคู่ชีวิต ที่รักและยอมรับในความเป็นเรา

    เมื่อถึงจุดหนึ่งที่ความสมบูรณ์แห่งตัวตนนั้นชัดเจน เราก็อยากมีใครซักคนมาร่วมชื่นชมในตัวตน เปรียบไปก็คล้ายดั่งยูงตัวผู้รำแพนหาง ก็ด้วยหวังดึงดูดตัวเมียมาร่วมเคียงคู่สร้างรังอย่างไรอย่างนั้น

ในวัยนี้ไม่ว่าผมจะเดินทางไปไหน คำถามที่แทบทุกคนจะต้องถามก็คือ "ยังไม่มีครอบครัวหรือ"

แน่นอนว่าคนแรกและคนสุดท้ายที่ห่วงผมในเรื่องนี้ ก็คือแม่ของผมนั่นเอง นอกจากแม่จะต้องการให้ผมทำงานเป็นหลักแหล่งแล้ว ยังต้องการเห็นผมมีครอบครัว และใช้ชีวิตเป็นปกติเหมือนเช่นคนอื่นๆ

ครับ ไม่ว่าผมจะบรรลุถึงภาวะเอกภาพแห่งตัวตนอย่างไร แต่สุดท้ายก็คงไร้ความหมาย หากไร้ซึ่ง "คู่ชีวิต"

3. เพื่อหาที่ตั้งรกราก และใช้ชีวิตไปตามครรลองแห่งธรรมชาติ

    ความบริบูรณ์สุดท้ายก็คือการสร้างรวงรัง และให้กำเนิดชีวิตใหม่ รับใช้ธรรมชาติตามครรลองแห่งชีวิต หมุนเวียนสืบทอด จนถึงวันเสื่อมสลาย และความตายอันบริบูรณ์..

ทั้งหมดนี้เปรียบไปก็คล้ายดังนก

โบยบินสู่อิสระภาพในเบื้องต้น.. ค้นหาคู่ชีวิตในท่ามกลาง.. และสร้างรวงรังในปั้นปลาย วัฏจักรชีวิตจึงเป็นเช่นนี้โดยธรรมชาติ

นี่คือ "ดุลภาพแห่งชีวิตในระดับปัจเจก" ที่ผมจะต้องเริ่มต้นออกเดินทางเร็วๆนี้

                                         ............................................

หลังจากเดินทางออกมาจากปรางค์กู่แล้ว ผมได้มีโอกาสได้ใช้ชีวิตกินอยู่กับตายายคู่หนึ่งที่ อ.กันทรารมย์ ซึ่งเป็นพ่อตา และแม่ยายของครูนาย น้องชายของจุ๊เพื่อนผมครับ

พ่อใหญ่ดม และแม่บัวเรียน คือชื่อของตายายทั้งสอง

ด้วยความสงบเรียบง่ายในชีวิต ตายายจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตกินนอนในป่าในสวนมากกว่าในหมู่บ้านชุมชน ในกระท่อมหลังเล็กอันอบอุ่น และทำสวนทำไร่ไปตามประสา

สำหรับผมแล้ว นี่คือภาพชีวิตอันงดงามทีเดียวครับ ที่สองตายายอยู่กันจนเฒ่าจนแก่ ลูกเต้าก็เติมโตมีเหย้ามีเรือนกันไปหมดแล้ว ว่างงานหรือเทศกาลจึงมาเยี่ยมเยียน พร้อมหอบหลานๆมาให้ได้ชื่นชมและชื่นใจ

ลูกหลานสร้างบ้านหลังใหญ่ให้อยู่ในตัวหมู่บ้าน แต่ตายายเลือกกระท่อมน้อย ในความหมายของบ้านอันเรียบง่าย และอบอุ่น..

ผมได้ใช้ชีวิตกินนอนอยู่สองวันสองคืน ตาและยายดูแลผมเหมือนลูกเหมือนหลาน  และผมบอกว่าตายายกินอย่างไรผมก็กินอย่างนั้น นอนอย่างไรผมก็นอนอย่างนั้น ไม่ต้องจัดเตรียมเป็นพิเศษ อาหารในแต่ละมื้อนั้นไม่ต้องเสียเงินซื้อหา ด้วยว่าหาได้จากป่ารอบบ้าน..

เห็ด.. คืออาหารหลักทุกมื้อของผม ที่ยายออกไปเก็บแต่เช้ามืด ในขณะที่ผมนอนหลับอุตุอยู่ในมุ่ง

ตาและยายนอนเคียงคู่กัน.. เอกภาพ.. ขัดคอซะงั้น

ภาพนี้ทำให้ผมนึกถึงพ่อและแม่ของผม แต่ ณ ตอนนี้ ไม่มีอีกแล้ว..

รุ่งเช้าวันใหม่เริ่มต้นทำมาหากิน.. ตามประสาชีวิตบ้านป่าชาวดิน

ตาและยายมีอาชีพทำสวนปลูกพริก.. และทำโรงเรือนเพาะกล้า รอเวลาปลูกลงแปลง

พื้นที่กว่าสี่ไร่ ในวัยเจ็ดสิบกว่าของตา ยังแข็งแรงแข็งขัน

พ่อใหญ่ดมยังเข็งแรง.. เช้าเป็ก เย็นเป็ก และยังเผื่อแผ่มาถึงผมด้วยครึ่งเป็ก.. "กินข้าวแซบ".. ตาว่า

ความสงบและเรียบง่าย.. คือความรู้สึกที่ผมสำผัสได้ จากการใช้ชีวิตเช่นนี้

หากปวดท้องหนักเบา นี่คือห้องน้ำธรรมชาติครับ หยิบเสียมไปขุดหาสมบัติได้เลย.. ทองก้อน.. แถมใส่ปุ๋ยไปในตัว  อยากจะถ่ายทำให้ได้รับชมถึงกระบวนการ แต่กลัวท่านผู้อ่านจะผะอืดผะอมครับ อิอิ..

กระท่อมน้อยบังไพร..

ไม้กระดานเก่าๆผุๆนี้ คือที่นั่งล้อมวงกินข้าวพร้อมหน้ากับตายาย ซึ่งผมรู้สึกผูกพันและกินข้าวอร่อยมากกว่าโต๊ะกินข้าวใหม่หรูเสียอีก..

ยายนั้นทำหน้าที่แม่บ้านอย่างไม่ขาดตก ในขณะที่ตาออกไปทำงานในสวนนาไร่..

เห็ดที่ผมถ่ายภาพออกมาเบลอๆ แต่รสชาดนั้นคมชัดยิ่งนัก..

ผมมาทำให้คนแก่คิดถึงอีกแล้วครับ.. หลังจากเดินทางออกมาแล้ว แม่บัวเรียนยังบอกให้ตาโหรถามด้วยความเป็นห่วง ว่าลูกถึงไหนแล้ว

พ่อใหญ่ดม และแม่บัวเรียน คือคู่ทุกข์คู่ยากที่อยู่กันจนแก่เฒ่า ผมเห็นความลงตัวของชีวิต

มีใครซักคนพูดว่า คำว่า "มนุษย์" นั้นคือชายและหญิง ชายและหญิงเพียงคนเดียว "คือเสี้ยวมนุษย์" ผมเห็นจริงอย่างยิ่งครับ..

 ในวันสุดท้ายที่ต้องร่ำลา ตาและยายยังกำชับให้พี่จิต ลูกสาวคนโตอย่าลืมห่อข้าวให้ผมไว้กินระหว่างทางด้วย.. ขอบคุณพี่จิตมากครับสำหรับห่อข้าว และหนังสือธรรมมะดีๆที่ให้ยืมอ่าน 

 

    กระท่อมน้อยกลางป่า กับตายาย..

คือความประทับใจที่ลูกหลานคนหนึ่งได้พลัดมา พึ่งเมตตา และอารีจากผู้เฒ่าผู้แก่

คือแบบอย่างแห่งการใช้ชีวิตคู่ที่มีดุลยภาพ อันยั่งยืนและเรียบง่าย..

ขอบคุณครูนาย และน้องพิศ ที่ให้พี่เอกได้มาพบประสบการณ์ดีๆเช่นนี้ครับ

   ....แล้วพบกันเอ็นทรี่หน้า ณ อุบลฯครับ... 

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
จักรวาล วันที่ : 05/10/2009 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan


ครบเดือนแล้วไปถึงใหนหนอ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 03/10/2009 เวลา : 17.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com

ยังคงมีความสุขสบายดีกับการเดินทางนะคะ

แวะทักทายและส่งกำลังใจให้คุณเอก

ได้ค้นพบเจอสิ่งที่ต้องการ

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ภูมิรพี วันที่ : 01/10/2009 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/morningmoon

แวะมาเยี่ยมเพื่อนรักครับ
ชอบอ่านเรื่องราวของเอกภาพครับ
รักษาสุขภาพด้วยล่ะ
ยังมีเส้นทางที่คอยการไปเยือนอีกหลายหมื่นกิโล

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
จักรวาล วันที่ : 01/10/2009 เวลา : 13.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan


ทั้งฝนทั้งพายุ เอกภาพดำรงค์และดำเนินไปอย่างไร และเป็นอย่างไรหนอ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
จักรวาล วันที่ : 25/09/2009 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan



ความคิดเห็นที่ 36 (0)
วิตามินบี วันที่ : 25/09/2009 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ผมจะเปลี่ยนแปลงสังคมและโลกด้วยการเริ่มต้นจากการเปลี่ยนแปลงตัวเองครับ..

ซึ่งสามารถควบคุมและจัดการได้ง่ายกว่า และเห็นผลชัดเจนเป็นรูปธรรมในช่วงชีวิต

...............................

เห็นด้วยค่ะ
และอีกสิ่งที่จะช่วยให้เรา
เปลี่ยนแปลงตัวเองได้
และเรียนรู้ชีวิตได้มากขึ้น
คือ ธรรมะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
จักรวาล วันที่ : 25/09/2009 เวลา : 16.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

แค่รู้ว่าสบายดีก็สบายใจ..

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
เอกภาพ วันที่ : 25/09/2009 เวลา : 13.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

ด้วยเกรงว่าเพื่อนพ้องน้องพี่จะเป็นห่วง จึงส่งข่าวว่า
"เอกภาพสะบายดีวารินชำราบครับ"
ณ สถานีนี้ อันเป็นทั้งปลายทางและจุดเริ่มต้น
แห่งมิตรภาพ ความรัก และนักเดินทาง..
มีบางอย่างผ่านเข้ามาพาสับสน ด้วยไม่ทันตั้งตัว
คือเรื่องราวที่ต้องหน่วงเวลา เพื่อทบทวนขบคิดจนกว่าจะแน่ใจ
แม้อยากจะเปิดเผยแบ่งปันเท่าไร คล้ายใจยังไม่กระจ่าง

บางท่านอาจรู้ บางท่านสงสัย และบางท่านอาจไม่แน่ใจ
แต่ไม่ว่าอย่างไร ผมสัญญาว่าไม่ช้าก็เร็ว..
"ผมจะนำเสนออย่างซื่อตรงต่อจิตใจอย่างที่สุดครับ"

แด่เพื่อนพ้องและพี่น้องที่ติดตามให้กำลังใจ

ขอบคุณครับ.

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
จักรวาล วันที่ : 25/09/2009 เวลา : 10.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

อยู่ตรงใหนหนอท่าน..

ผืนดินกว้างใหญ่..

ลมหนาวทำท่าจะมา..

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
อ้ายเหลี๋ยน วันที่ : 24/09/2009 เวลา : 08.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tiptarot
อยู่แบบพอดี......มีแบบพอเพียง..

akapap where are you?

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
kasung วันที่ : 22/09/2009 เวลา : 20.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gasung

เพื่อนเอ๋ยยิ่งเพื่อนเดินทางเพื่อนยิ่งเห็น เพื่อนยิ่งรู้ เส้นทางของเพื่อนไม่มีวันสิ้นสุดจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
จักรวาล วันที่ : 20/09/2009 เวลา : 18.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

ไม่ไส่อะไรเลย...ก็เกาเหลา ข้าวเปล่าด้วย...


ปั่รถึงใหนแล้วสบายดีไหม...

ระยองฝนตกบ่อยๆ..ทางโน้นยังไงมั่ง

ได้แอร์การ์ดใหม่ยัง..

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
จักรวาล วันที่ : 19/09/2009 เวลา : 11.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan


วันเสาร์แล้วววววววว...ปั่นอยู่ตรงใหนหนอ..

ผมไปช่วยร้องมั๊ยเปิดหมวกน่ะ...(ร้องไล่คน..)

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ไทบ้าน วันที่ : 16/09/2009 เวลา : 11.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibaan
อีสานมั่นคง เมืองไทยมั่นคง OKnature 

ปั่น..ถึงใหนแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 15/09/2009 เวลา : 17.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

จ๊ะเอ๋ ... ^_^
ทำอะไรอยู่ที่ไหนแล้วคะเนี่ย (หุ หุ)
แวะมาทำความสะอาดบ้านให้ค่ะ
เห็นความห่วงใย+คิดถึงเต็มหน้าบ้านเลยนะ
เก็บไว้ในตู้เย็นให้แล้วจะได้อยู่นานๆ(วุ้ย! คิดได้ไงเนี่ย)

บะบาย แว่บ ๆ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
จักรวาล วันที่ : 14/09/2009 เวลา : 18.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

เห็นกลับมาก็สบายใจ..

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 14/09/2009 เวลา : 11.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

มองดูรูปและบ้านเล้กๆกลางป่า
รู้สึกอิจฉาชีวิตที่เรียบง่ายแบบนี้ครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
จักรวาล วันที่ : 14/09/2009 เวลา : 08.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

เงียบมากๆเป็นห่วงครับ..

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 11/09/2009 เวลา : 14.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ไปตามฝันของจ่า..
ที่ดอยวาวี..
ฝากบ้านด้วยหละกัน..

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
จักรวาล วันที่ : 11/09/2009 เวลา : 13.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

เดินทางถึงใหนแล้วครับ..

เสาร์นี้นอนใหนเอ่ย...ตอนนี้ที่ระยองฝนกำลังตกสอง

ล้อจะพาคุณเอกหนีฝนทันหรือเปล่า

*************

เขียนเพลงแล้วตัน...เขียนไม่ออก ออกก็ไม่ถูกใจ

เอกภาพเคยเป็นไหม..

ไม่น่าเชื่อว่าเศรษฐกิจมันจะสามารถขัดขวางความฝัน

เล็กๆของเราได้(หรือเราอ่อนแอเกินไป)

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 10/09/2009 เวลา : 17.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

สวัสดีค่ะ ^_^
คนอุบลฯอยากอ่านเอนทรี่หน้า... ณ อุบลฯ (แฮ่ะๆ)

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 09/09/2009 เวลา : 22.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


ขอให้วันนี้..
9
9
9
เป็นวันที่ดีดีของนาย.
เอกภาพ.
ยังเคียงข้างเสมอ..

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เช่นนั้นเอง วันที่ : 09/09/2009 เวลา : 14.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kbd
ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตาย แม้พรุ่งนี้

"อายุเท่าไหร่แล้ว" "ยังไม่มีครอบครัวหรือ" ถามแบบนี้... มาชกกันดีกว่าไหม ฮ่าๆๆๆๆ

ไม่รู้จะตอบยังไงอ่ะ ตอบตามความจริงว่านิยมชีวิตอิสระก็ไม่เชื่อ พอพูดโกหกว่าเป็นเลสเบี้ยนก็ยิ่งไม่เชื่อเข้าไปใหญ่ จะเอายังไงฟะ

เอาเป็นว่าเราอยู่แบบนี้แล้วมีความสุขก็แล้วกัน

บนเส้นทางสู่ดุลยภาพแห่งชีวิต ครั้งนี้ มีเลขที่ด้วยนะ (001) ถ้าถึง 999 แล้วต้องไปตั้งหลักใหม่ พอดีคิดแบบโปรแกรมเมอร์น่ะ เวลาจะตั้งค่าให้กับสิ่งใดต้องคิดถึงความน่าจะเป็นว่ามันจะมีได้สักกี่ครั้ง เอ๋... แล้วเราจะมาวุ่นวายอะไรกับตัวเลขของท่านละเนี่ย อาจจะมีความนัยเป็นอย่างอื่นก็ได้ งั้นไปดีกว่าค่ะ เริ่มสับสนกับตัวเองแล้ว

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
สายน้ำพระจันทร์ วันที่ : 08/09/2009 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sainam-prachan
ความคิด มุมมองของผงธุลีในโลก


ขอนกเสรีโบยบินอย่างใจฝัน
อย่างไม่หวั่นความเป็นไป
ทุกก้าวคือความยิ่งใหญ่
ก้าวด้วยใจไตร่ตรองตามคลองธรรม

ทุกย่างก้าวคือเรียนรู้
เป็นเหมือนครูคอยชี้นำ
พลาดผิดอย่าตอกย้ำ
พากเพียรทำนำทางดี

คุณเอกภาพ..
ไม่ได้มาติดตามการเดินทางของชีวิตเสียนาน
แต่ยังระลึกถึงและส่งกำลังใจช่วยเสมอ

ในชีวิตที่แสวงหา ไม่ว่าจะกับความหมายใด
ล้วนมีคุณค่าให้เราเรียนรู้ .. ใช่ไหม

เหมือนที่เอกภาพบอกว่า ..
"ผมจึงต้องกลับคืนสู่วิถีอันสมดุลย์ ไม่คิดไปเปลี่ยนแปลงโลกอย่างที่เคยเป็นและพยายาม"

โลกไม่อาจเปลี่ยน มีเพียงเราที่ต้องปรับ ...
ไหนทุกก้าวที่ผ่าน
ทุกความพยายามที่เคยทำ
บางทีอาจไม่ใช่ความล้มเหลว ..
แต่นั่นคือการเรียนรู้ .. ว่าควรจะเดินต่อไปอย่างไร
เพราะชีวิต .. ไม่มีบทเรียนสำเร็จรูปให้เรา..ใช่ไหม

แสวงหาแต่พอดี เท่าที่ปัจจัยของชีวิตจะอำนวย
เพราะเหนืออื่นใด .. ล้วนอยู่ที่ใจเรา .. เช่นนั้นไหม

ขอให้ทุกมิตรภาพดีดีที่ได้พบเจอ
เป็นพลังในทุกการเดินทาง นะคะ

ส่วนคู่ชีวิต มีคนเคยบอกไว้..
ว่าถึงเวลาจะมาเอง
ยิ่งแสวงหาบางทีอาจไม่พบ

พระพุทธองค์ .. ถึงเวลาค้นหาความหลุดพ้น
ยังต้องสละเรื่องนี้ ..มิใช่หรือ

แต่ยังไงก็ขอให้ได้พบ .. นะคะ ..

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 18.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


มาอ่านช้าๆ...
อ่านมันด้วยหัวใจ..
สุดท้าย..
มันก็ไปกันทุกคน..
กลัวอะไรกับชีวิต..
มากไปหรือเปล่า..
แล้วมันจะไม่มีความสุข...
ถึงอย่างไร...
หากวาสนามีจริง..
ไปร้องเพลงที่สวิสฯกับจ่าไหม..
มีเศรษฐีติดต่อมา..
แล้วคุยกัน...

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 17.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

สวัสดีค่ะ ^_^
กลับมาเคี้ยวอย่างละเอียด... (ยังไงเนี่ย) หุ หุ

การสร้างดุลยภาพแห่งชีวิต คือการสร้างความพอดีให้กับชีวิตอย่างงดงามและลงตัวตามธรรมชาติที่ควรจะเป็น (ตามมุมมองของแต่ละคน)

หากต้นไม้นี้ ต้องการแผ่กิ่งก้านสาขา เพื่อให้ความร่มรื่นแก่นกกาได้อาศัย หากเป็นต้นเล็ก ถูกแรงลม คงล้มลงได้ง่าย ควรเป็นไม้ยืนต้นและยั่งยืน ...

การเริ่มต้นที่ครอบครัว คือการเริ่มต้นที่จุดเล็กๆแล้วขยายไปสู่สังคมภายนอก เพื่อบ่มเพาะอย่างซึมซับ
แม้จะใช้เวลานานเท่าไหร่ ไม่สำคัญ ... ขอเพียงแค่เริ่มต้น ความงอกงามก็คอยท่า

เมื่อความรักครองใจสิ่งที่ไม่อาจเป็นไปได้ก็อาจทำได้

จากที่อ่านรู้สึกว่านกตัวนี้อยากสร้างรัง

ภาพตายายคือเส้นชัยของชีวิตคู่ที่งดงาม...
และสื่อความหมายถึงคำว่า "บ้าน" ค่ะ


ขอให้ คุณเอกภาพเจอดุลยภาพแห่งชีวิต
ที่ยั่งยืนอย่างเรียบง่ายนะคะ
เป็นกำลังใจให้ทุกก้าวย่างค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 14.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...บรรยากาศ เตะบอลให้ได้บุญ สนับสนุนเด็กน้อยให้ได้เรียน#11 

พวกเราก็รู้อยู่ว่า..วิถีชีวิตแบชาวบ้านๆๆๆ อิงแอบกับธรรมชาติ...นั้นดีเพียงไร


แต่...ทำไมวิถีชีวิตเรายังอยู่ในเมือง

ไม่สามารถไปอญุ่กับธรรมชาติได้ซะที

ยึดติดอะไรกันอยู่เหรอ

คำตอบนี้...ทุกคนรู้อยู่

แต่..สลัดมันไม่ได้ซะที


ความคิดเห็นที่ 14 (0)
อ้ายเหลี๋ยน วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 12.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tiptarot
อยู่แบบพอดี......มีแบบพอเพียง..

มาช้าแต่มาแล้ว ช่วงนี้ก็ยุ่งๆ แต่เข้ามาติดตามข่าวคราวตลอด รูู้ว่าเพื่อนสบายดี ก็โอเคแล้ว เข้าใจทุกถ้อยคำที่เขียนมา นั่นแหล่ะคือความจริงที่เราต้องทำและให้มันดำเนินไป

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
J1214 วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 04.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

ไม่เห็นแวะหาเลย
ไอ้เรารึก็..........


ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ปกาจาน,คนภูสิงห์ วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 01.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pa-ka-jarn
ปกาจาน 

ผมคิดว่าไม่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าความรู้สึกครับ แม้เพชรเม็ดโตเท่าใด หากเราได้มันมา แต่ไร้ความรู้สึกก็เท่ากับว่าเราไม่ได้อะไร เช่นเดียวกันคนเรามีศรัทธาได้ก็มาจากความรู้สึกครับ สิ่งๆเดียวที่ก่อเกิดอะไรมากมาย ตอนนี้ผมกำลังอ่านบทความที่ถ่ายทอดความรู้สึก และผมก็รับความรู้สีกได้อย่างชัดเจน เส้นทางที่ทำให้พวกเราชาวโอเคได้มาเจอกัน นับเป็นสิ่งที่ดีกับการเดินทางในช่วงชีวิต นอกจากผมแล้วก็ยังมีใครอีกหลายคนที่รู้สึกได้ ยินดีในความคิด เราจะเป็นมิตรกันตลอดเส้นทาง

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
จักรวาล วันที่ : 06/09/2009 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

อากาศโขงเจียมเป็นไงบ้าง...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ChaiManU วันที่ : 06/09/2009 เวลา : 17.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

มาติดตามข่าวคราว และกล่าวคำทักทาย ยังมิอาจแสดงความเห็นใดๆครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เอกภาพ วันที่ : 06/09/2009 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

สวัสดีคุณเท้าบ่น ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เอกภาพ วันที่ : 06/09/2009 เวลา : 14.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

ผมเชื่อว่าวันหนึ่งคุณเอกภาพจะได้เจอดุลยภาพแห่งชีวิต
เหมือนดั่งที่พ่อใหญ่ดมและแม่บัวเรียน ได้ค้นพบมันแล้ว

ขอบคุณมากครับท่านคนผ่านทาง บางที่การสร้างดุลยภาพแห่งชีวิตของแต่ละคนนั้นอาจมีวิถีทางที่ต่างกัน ท่านเองก็เช่นกันครับ หวังว่าท่านคงได้พบประสบไม่ต่างกัน

ขอบคุณกำลังใจในตลอดเส้นทางครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เอกภาพ วันที่ : 06/09/2009 เวลา : 13.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

ขอบคุณท่านจักรวาล ที่ร่วมรับรู้ถึงความเป็นไป และคอยติดตามถามไถ่กันครับ
ดุลยภาพของคนโสดก็คือการค้นหาคู่ชีวิต เมื่อพบคู่ก็เข้าสู่ดุลยภาพขั้นต่อไป
คือมีลูกสืบสกุล... และต่อไปจนกว่าจะสิ้นสุดพันธกิจแห่งชีวิต

หากกฏแห่งแรงดึงดูดและชีวิตจัดสรรมีจริง นำพาให้ผมได้พบเจอมิตรภาพมากมาย
ก็คงไม่ยากเกินไปที่จะได้พบเจอคู่ชีวิต

ใช่ว่าหน้าด้านหรือไร้ยางอาย ที่ประกาศความต้องการคู่ไว้ในบล็อก
แต่ด้วยความเคารพต่อชีวิต และซื่อตรงต่อสัจจะอย่างที่สุดครับ
ท่านจักรวาลผ่านมาแล้วย่อมรู้ดี และดูเหมือนจะรู้ซึ้งด้วยซ้ำ

ขอบคุณที่อวยพรนะครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เอกภาพ วันที่ : 06/09/2009 เวลา : 13.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

ขออภัยที่นำเสนอเข้าใจยากไปสักหน่อยครับคุณทอรุ้ง
ผมเองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน นำเสนอกรอบคิดใหญ่ๆ และให้มันไปกันได้กับย่างก้าวเล็กๆ ยากไม่ใช่เล่นครับ
เป็นการเปลี่ยนแนว ที่ยังไม่เข้าแนวนัก
อีกภาษาและสำนวนอาจจะออกวิชาการไปหน่อย

เอ็นทรี่นี้ผมมีเวลาขัดเกลาและเชื่อมโยงประโยคน้อยมากครับ
ขออภัย ถือว่าอ่านพอเข้าใจรวมๆแล้วกันนะครับ แฮ่ะๆ

ขอบคุณครับสำหรับโหวตที่มอบให้แบบงงๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เท้าบ่น วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

ความสุขอยู่ที่ใจ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ฅนผ่านทาง วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 22.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

ผมเชื่อว่าวันหนึ่งคุณเอกภาพจะได้เจอดุลยภาพแห่งชีวิต
เหมือนดั่งที่พ่อใหญ่ดมและแม่บัวเรียน ได้ค้นพบมันแล้ว

เป็นกำลังใจตลอดเส้นทางครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จักรวาล วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

อ่านอย่างช้าๆ มองเห็นเอกภาพกว้างขึ้น...

รากเหง้าความขัดแย้งทั้งปวง อาจเริ่มตั้งแต่ภายในก็

อาจเป็นได้(อันนี้ไม่ยืนยัน) บางครั้งตัวเราขัดแย้งตัว

เราเอง การรักษาความสมดุลย์ ที่เรียกว่าพอดียิ่งไม่

ง่ายเลย แต่เราคิดว่าเอกภาพคงพบเจอได้ในเร็ววัน..

เรามองเห็นเอกภาพที่ผ่อนคลายขึ้น...ดีใจครับ จะ

เพราะรอยทางมันทำให้เกิดหรือเพราะอื่นใดก็แล้วแต่

...เดินทางปลอดภัยครับ..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 21.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

สวัสดีค่ะ ^_^
เพิ่งรู้ว่าเห็ดรสชาติคมชัด (อิอิ)
อบอุ่นและลึกซึ้งอีกแล้วค่ะ สำหรับเอนทรี่นี้
1 โหวต บัดนาว

ชอบภาพกระท่อมน้อยบังไพร เหมือนมีความงามบางอย่างที่น่าค้นหา

อืม...เนื้อหาช่วงแรกดูวิชาการจังเลยค่ะ
ข้าพเจ้าเข้าบ่ถึง มันก้อยังงงๆ (กันอยู่) เอิ้กๆ

พรุ่งนี้ขออนุญาติแวะมาอ่านอย่างละเมียดอีกรอบนะ
ไปทำธุระใจก่อนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เอกภาพ วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

เนื่องจากแอร์การ์ดผมหายจึงเป็นอุปสรรคต่อการอัพบล็อกและตอบคอมเม้นท์ครับ ขออภัยเพื่อพี่น้องทุกท่านมา ณ ที่นี้ ตอนนี้ผมอยู่โขงเจียมแล้วครับ กว่าจะอัพบล็อกได้ต้องใช้เวลานานมาก เพราะเดินทางหลายวันกว่าจะเจอร้านเน็ต
ขอบคุณที่รอคอย และทุกกำลังใจครับ
และขออภัยที่ไม้ได้ตอบคอมเม้นท์และพูดคุยเหมือนเช่นเคย..
แล้วผมจะพยายามหาทางแก้ไขข้อจำกัดนี้ครับ

ด้วยความขอบคุณ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]