*/
  • หมีน้อยเยอรมัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : procise2002@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-07-17
  • จำนวนเรื่อง : 33
  • จำนวนผู้ชม : 74662
  • จำนวนผู้โหวต : 37
  • ส่ง msg :
  • โหวต 37 คน
<< เมษายน 2012 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 4 เมษายน 2555
Posted by หมีน้อยเยอรมัน , ผู้อ่าน : 3956 , 03:26:02 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 วางแผนว่าจะไปเชียงใหม่หลายหน แต่สุดท้ายก็ติดโน่นติดนี่ ไม่สะดวกหลายอย่าง แผนเลยถูก
พับเก็บเข้าลิ้นชักหลายรอบ มาคราวนี้เอาเชียงใหม่ขึ้นมาไตร่ตรองอีกครั้ง และแล้วก็ไม่ผิดหวัง

ถ้าถามว่าทำไมถึงไปเชียงใหม่ เชียงใหม่ก็เหมือนเมืองหลวงของแคว้นทางเหนือของไทย
จริงๆก็อยากเก็บทุกจังหวัดทางภาคเหนือ แต่ด้วยเวลามีไม่มาก ขอไปเมืองหลวงก่อน เมืองลูกฝาก
เอาไว้ก่อนจะตามเก็บทีหลัง

การไปเที่ยวพักผ่อนที่ไหนก็ดีทั้งนั้น เปลี่ยนสถานที่กินนอนจากอยู่ที่บ้าน ได้นั่งๆนอนๆกินๆ(แบบไม่ต้องล้างจานเก็บครัว)

ที่พัก



เลี้ยวขวา



ประทับใจคนไปรับ เราใช้บริการรถของโรงแรมให้ไปรับที่สนามบิน พี่สองคนที่ไปรับเราน่ารักมาก เป็นกันเองแบบคุยกันถูกคอ



เราไปหลังงานพืชสวนโลกสองวัน อากาศดีมากเพราะเพิ่งมีฝนเทียมเพื่อล้างหมอกควันไปเมื่อสองวันก่อน ไม่คิดว่าอากาศ
ปลายหน้าหนาวต้นหน้าร้อนจะยังดีอยู่ เช้าๆประมาณ 12 องศา จากการใช้ผิวหนังตัวเองวัด




ทำไมต้องเผาป่า เป็นคำถามแรกที่ออกจากปากตอนนั่งในรถคุยกับพี่ที่น่ารักทั้งสอง เผาเพื่อให้เห็ดเผาะขึ้นล่ะหนึ่ง และสอง
เป็นข่าวจากวงในเขาเล่ากันมา ถ้าไม่เผา การช่วยเหลือต่างๆก็ไปไม่ถึง งบประมาณอะไรก็ไม่มี ต้องเผา ฟังแล้วรู้สึกว่าไม่คุ้ม
เลยกับสภาพอากาศที่มีหมอกควัน หายใจลำบาก แต่ก็ได้แต่รับฟังไม่ขอออกความเห็น

ไปชมรีสอทกันต่อค่ะ



เราถูกนำไปส่งที่ห้องพักโดยรถกอฟ ระหว่างทางพี่ขับรถบอก ไม่ต้องกลัวนะครับ ถึงรีสอทเราจะติดเขา แต่เรื่องไฟไหม้เราเฝ้า
ระวังอย่างดี



ก็ตอบพี่เขาไปตามใจคิดโดยไม่ได้ปรุ่งแต่งว่า ไม่กลัวไฟป่าค่ะ กลัวยุง

นี่เป็นหลังบ้าน หลังใหญ่โอ่อ่า แต่ทั้งหลังไม่ใช่ห้องเรา เราอยู่ชั้นสอง



หน้าบ้าน



ฮาโล่คุณตุ๊กแก



พอสภาพอากาศดี คนก็พลอยมีควาสุข ถ้าวันไหนมืดหมอกควัน ฝุ่นละอองล่องลอยในอากาศ คนหายใจ
เอาอากาศไม่ดีเข้าไป แน่ล่ะจะมีความสุขได้อย่างไร



ห้องนี้ใหญ่มาก แต่ด้วยฝีมือถ่ายภาพอันต้อยต่ำ ถ่ายห้องกว้าง 100 ตรม (รวมระเบียง) ให้กลายเป็นห้องเล็กได้
เรียกว่าฝีมือไร้เทียมทานจริงๆ





ชอบบรรยากาศที่นี่มาก เงียบ เย็น มองออกไปเห็นภูเขา ใช้ชีวิตแบบเชื่องช้าไม่รีบเร่งในตอนเช้า ไม่มีเสียงเด็กร้อง



ที่ยอดเขาเห็นลิบๆนั่น คือโลหะปราสาทที่ยังสร้างไม่เสร็จ ตอนกลางคืนจะเห็นเหมือนดาวหนึ่งดวงลอยอยู่บนภูเขา
มันคือแสงจากยอดโลหะปราสาท

เห็นภาพนี้แล้วคิดถึงสมัยเป็นเด็ก ไปช่วยพ่อแม่ทำนา เรายังเล็กแม่ไม่อยากให้ตากแดด จะไล่เราไปนั่งที่เถียงนาน้อยนั่นเสมอ



ที่รีสอทมีกิจกรรมให้ทำหลายอย่าง นั่งอ่านเล่นๆว่าเขามีอะไรให้ทำบ้าง หนึ่งในนั้นก็คือมีการฝึกให้ทำนา ราคาค่าคอสอยู่ที่
1000 บาท คุณจะได้หัดทำนาและรู้ขั้นตอนต่างๆของการทำนา



เราเป็นลูกชาวนาของแท้แบบไม่ได้ตัดแต่งพันธุกรรม ตั้งใจเล่าเรียนเพื่อถีบตัวเองให้สูงขึ้นก็เพราะไม่อยากตรากตรำ
ทำนานี่ล่ะ ใช่ว่าจะรังเกียจอาชีพชาวนา ตรงกันข้ามกับภมูิใจและสำนึกในบุญคุณบรรพบุรุษที่มีนาให้ทำ
แต่ด้วยเห็นความยากลำบากของอาชีพนี้ และอยากให้ครอบครัวอยู่ดีกินดีกว่าที่เป็นอยู่ เลยตั้งธงไว้ว่า
ข้าขอทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่ทำนา



เช้าๆตอนไปทานอาหารเช้าอีกฟากหนึ่งของรีสอท เราจะเดินเลียบลัดเลาะทางไปตลอด ไม่เคยเรียกรถให้มารับถึงห้อง
รู้สึกมันได้อีกอารณ์



เป็นครั้งแรกที่เมืองไทย ที่ทานอาหารเช้านอกห้องแอร์ พลาดไปก็แค่วันแรกที่ใส่กางเกงขาสั้นมาทานข้าว
ไม่คิดว่าจะเย็นขนาดนี้



ตอนกลางวันและเย็นบางวันเราไม่อยากออกไปไหนก็ฝากท้องไว้ที่ร้านระเบียงชา





ร้านอาหารระเบียงชา



ข้างบนเป็นห้องอาหารห้องแอร์ ส่วนใต้ถุนเป็นแบบลมโชย





ถ้าเอาเด็กๆมาด้วยเขาคงไม่สนุก เพราะมันสงบไป ต้องพาไปทำทัวร์ แต่กับเด็กเล็กทัวร์ที่นี่จะไม่เหมาะนักต้องขึ้นดอยขึ้นเขา



เป็นครั้งแรกที่เราเห็นไฟป่าตอนกลางคืน เห็นไฟลุกโชติช่วงอยู่ลิบๆ ตกใจแทบแย่เลยเดินไปถามพนักงาน นั้นใช่ไฟป่าไหมค่ะ
แล้วไม่มีใครไปดับมันหรือ รัวสองคำถามรวด ไฟป่าค่ะ มันจะดับเองไม่มีใครไปดับหรอกค่ะ เมื่อชั่วโมงที่แล้วโชติช่วงกว่านี้อีก
และไม่ต้องห่วงมันห่างไปอีกเขาสองลูก มาไม่ถึงเราค่ะ โอ้ แม่เจ้าเป็นเรื่องปกติของคนแถบนี้ นั่นเอง






มุมนี้นั่งอ่านหนังสือ



สระว่ายน้ำเป็นของเรา เพราะแขกน้อยมากช่วงนี้ น่าเห็นใจทางรีสอท แต่สุดยอดสำหรับเรา









จะพาขึ้นไปดูมุมโปรด ชอบมานั่งเหม่อชมเขา นั่งหนาวให้ลมโลมเลีย ถ้ามาตอนเย็นก็จะกลายเป็นยุงที่เลียเราแทนลม



ตามมาค่ะตามมา ยังไม่ถึง



มีศาลาพักใจอยู่สองศาลา แยกย้ายสาขากันไปนั่งนะไม่ได้นั่งด้วยกัน ไม่ชอบทำโรแมนติกเพราะเลยวัยแล้ว ขอนั่ง
เหยีดขากางแขนสบายๆคนเดียวดีกว่า



ที่สร้างความประทับใจให้เราอย่างมากของที่นี่คือ หน้ารีสอทเป็นหมู่บ้าน ไม่มีคลับไม่มีบาร์ มีร้านอาหารสามสี่ร้าน
ที่ขายอาหารตามสั่ง สำหรับบริการคนในหมู่บ้านไม่ใช่นักท่องเที่ยว ยังเป็นวิถีชาวบ้าน ไม่มีภาพของการแย่งกันกิน
แย่งกันใช้ แย่งกันเรียกลูกค้าฝรั่งที่มาเที่ยว บอกได้คำว่า ที่นี่ ยังสมบูรณ์แบบ และยังไม่อยากให้ภาพเหล่านี้เปลี่ยนไป



ไหนๆได้มาแล้ว จะไม่ออกไปเที่ยวไหนเลยก็กะไรอยู่ ด้วยต้องการมาพักผ่อนจริงๆ ไม่อยากเหนื่อยทำทัวร์มาก
เลยขอไปสักสองสามที่พอ คนหนึ่งไม่เคยไปดอยอินทนนท์ อีกคนก็ไม่เคยเห็นดอยสุเทพ น้ำตกของที่นี่ก็ไม่น่าพลาด

ดอยอินทนน์ คงเห็นกันจนชินตาถ้าใครไปเชียงใหม่ก็ต้องไปชักภาพมาเป็นหลักฐาน



ไปแบบลาวๆทะเล่อทะล่า ใส่กางเกงขาสั้นเสื้อแขนสั้น ไม่มีใครมาเข้าฝันเลยว่าบนเขานี้เขาเรียกอย่างหนาว ต้องใส่อย่างหนา







ถ่ายมาหลายภาพ เพราะอย่างที่บอกคนมันฝีมือไร้เทียมทาน ถ้ารำคาญใจเลื่อนผ่านไปเลยนะคะ อย่าหวังว่าจะได้เจออะไรแปลกๆ
หรือพิเศษจากช่างภาพคนนี้ ทุกภาพที่ได้มา ธรรดาเรียกพี่



จะมีแปลกก็คนในภาพนั่นละ จริงๆไม่อยากปรากฏกายในนี้ มันสยองไป แต่ด้วยเพราะมีแค่ภาพเดียว ช่างภาพเธอประหยัดไม่
อยากเปลืองแบตเตอรี่เลยถ่ายมาแค่ภาพเดียว ขอบคุณเจ้าของเสื้อแขนยาวมา ณ ที่นี้ค่ะ



น้ำตกแม่ยะ สวย ใหญ่ ไม่เสียทีที่นั่งรถมาไกลพันโค้ง คนขับรถเหนื่อยหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆต้องเหนือยปาก เพราะคนนั่งข้างๆ
ชวนคุยแบบไม่เว้นระยะพัก สมกับไม่ได้เจอกันมาหกปี



เจ้าของทัวร์เราบอกว่า ที่เห็นนี่คือน้ำน้อย เพราะมาใกล้หน้าแล้ง ถ้ามาหน้าน้ำจะสวยกว่านี้เจ่า แค่นี้ก็ไม่เสียเที่ยวแล้วค่ะ





สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ ถ้าไหลย้อนกลับมาก็บ้าแล้วเพราะมันไหลลงจากเขา



และแล้วก็ได้เวลามาพักในตัวเมืองเชียงใหม่

ที่พัก เป็นโรงแรมไม่ใหญ่โตอะไรมาก แต่ชอบที่เตียงนี่ล่ะ ปกติเราเป็นขาประจำโรงแรมเคลือสตาวู๊ด เลอเมริเดี่ยนเชียงใหม่
ก็มีแต่เราไม่เลือกไปพัก เพราะในเมื่อมาเมืองล้านนา ตั้งธงไว้ว่าจะไม่พักห้องสไตน์โมเดิล เราอยากได้บรรยากาศล้านนา
เก่าๆไทยๆ 

พนักงานนำเรามาที่ห้อง เขาภมูิใจเสนอมากว่าห้องนี้พิเศษที่ห้องน้ำค่ะ ห้องน้ำใหญ่มาก ใหญ่กว่าห้องนอนอีก
ดีละจะให้คนตัวใหญ่ไปนอนในห้องน้ำชะเลย ไม่มีรูปให้ดูเพราะถ่ายแบบไม่เผื่อเลือก เลยไม่มีให้เลือกได้เลย



ต่อไปนี้ไปหลายภาพจะเป็นวัดวาอาราม ไม่ได้กะจะไปดูวัดเพื่อมาเล่นรายการแฟนพันธ์แท้วัดเมืองเชียงใหม่ แต่ด้วยสำหรับเรา
มันแปลกตาและงดงาม เลยเข้าไปไหว้พระเกือบทุกวัดที่เดินผ่าน





เราเคยชินกับวัดทางภาพอีสานและทางภาคกลาง แต่วัดทางภาคเหนือนี่ก็ครั้งแรก รู้สึกจะคล้ายๆกับวัดในพม่าในภาพยนต์เรื่อง
พระนเรศวร







แม้กระทั้งป้ายชื่อวัดยังเป็นเอกลักษณ์ สังเกตุแต่ละวัดป้ายชื่อแตกต่างกันไป คงไม่แปลกตาสำหรับคนแถบนี้ แต่กับเราดูไม่เบื่อ











ที่ป้ายชื่อวัด ถ้าคุณน้องไม่บอกว่านั่นคือภาษาล้านนา เราก็ไม่รู้ นึกว่าภาษาลาว ดูคล้ายๆแต่ไม่ใช่







เจดีย์หลวง หรือเจดีย์ใหญ่ที่ยังสร้างไม่เสร็จ และถูกทิ้งร้างไม่สร้างต่อ เป็นอีกหนึ่งวัดที่เราประทับใจ





ยังอีกหลายวัดที่พลาด เพราะด้วยสังขารไม่อำนวย ประกอบกับมืดชะแล้ว เอาไว้คราวหน้าจะเก็บวัดสำคัญๆให้หมด สัญญา



ลานสามกษัตริย์ จากคำให้การของสาวชาวเหนือ บอกว่า ที่แห่งนี้เรียกกันติดปากว่า ลานโอวาแป๊ะ
แปลเป็นไทยคือ โอน้อยออก เพราะท่านทั้งสามกำลังทำท่าเหมือน โอน้อยออก กันอยู่



ศาลหลักเมือง



สีสันต์ของเมืองเชียงใหม่อีกอย่างที่เป็นที่รู้คุ้นหูและรู้จักกันดีคือ ถนนคนเดิน 



ตอนแรกก็ไม่อยากเดิน เพราะคิดว่าถนนคนเดินที่ไหนๆก็ไม่ต่างกัน แต่เพราะอากาศดีไม่ร้อนและยังไม่หิว
เลยเดินๆดูสักหน่อยไหนๆได้มาแล้ว จากซอยแรกเดินไปเรื่อยๆ ความรู้สึกยิ่งอยากเดินต่อ ที่นี่แตกต่างไม่เหมือนทีอื่น
ทั้งบรรยากาศ ของส่วนใหญ่อาจจะคล้ายๆกับที่อื่น แต่ส่วนมากโขที่เป็นแบบฉบับและแตกต่างจากที่อื่น



มีกลิ่นอายของความเป็นเหนืออยู่เต็มท้องถนน ปิ่นปักผมที่เห็นเกลื่อนตาตามตลาดสวนจัตุจักร ที่นี่มีบางเจ้าที่เหมือน
ต้นฉบับมาเอง คนขายก็ปักปิ่นแต่งเหนือมาด้วย จะบอกว่าชอบและประทับใจถนนคนเดินที่นี่ จนต้องไปส่งคนข้างๆ
กับที่พักแล้วหลบมาเดินคนเดียว ยิ่งมืดคนยิ่งเยอะไม่รู้ว่ามาจากไหน ถนนว่าใหญ่แล้วยังแคบ



รถแดงๆ ไปทุกที่ที่มีทาง รถสุดคลาสิคของเมืองเชียงใหม่ที่ไม่มีใครไม่รู้จัก ไม่มีทับเส้นทับสายกัน เพราะพี่
แล่นได้ทั่วเมือง ตลอดสาย 20 บาทไม่ว่าระยะสั้นระยะยาว แต่ถ้าจะเหมาก็อีกราคา



วัดพระธาตุดอยสุเทพ เราโดยสารขึ้นไปด้วยรถแดง ไปถึงอาเจียนออกมาหมด คงด้วยอากาศบางและอากาศไม่ดี
ภาวะหมอกควันยังปกคลุมอยู่ไม่มีแววจะจาง แตกต่างจากวันแรกๆที่มาถึง













สงบ สง่า ท่ามกลางแดดร้อนและผู้คน





เราจะทิ้งเชียงใหม่ไปด้วยความอิ่มหน่ำ อิ่มเอมด้วยคืนนี้ สำหรับเราโชว์ในคืนนี้ก็คล้ายๆกับหลายๆที่
ที่เราไปมา แต่โชว์ว่าด้วยเรื่องประเพณีวัฒนธรรมไทย ดูกี่รอบก็ไม่เบื่อ ขอบคุณเจ้าภาพอีกครั้งค่ะ
เจ้าภาพจ่ายหมดเกลี้ยไม่เหลืแม้แต่ค่ารถ เราเลยตอบแทนเจ้าภาพโดยกินจนเกลี้ยงพาแลง





การแสดงเริ่มขึ้นแล้วด้วยการฟ้อนเงี้ยว
















และจบลงด้วยการแสดงชุดนี้ เป็นที่ประทับใจทั้งชาวเขาและชาวเรา เสียงปรบมือดังให้กับนักแสดงทุกคน



ก่อนลาเชียงใหม่ไปเราไปเชคเอ้าท์ที่โรงแรม เห็นฝรั่งสองสามีคุยกันว่า นี่มันอะไรกัน ปีที่แล้วฉันไปหัวหิน เจอแต่แมงกะพรุ่น
เพี้ยบเลย ปีนี้เลยตัดใจมาเชียงใหม่ แล้วก็มาเจอหมอกควัน คิดในใจถ้างั้นไปพัทยากับเราไหมค่ะ



ทะเลพัทยากลาง



สิ่งที่ดึงดูดเรามาที่นี่มีอยู่อย่างเดียวคือโรงแรมนี้ เห็นลำลือกันนักหนาว่าเป็น รร ที่มองเห็นวิวพัทยาสวยที่สุดอีกโรงแรมหนึ่ง
อีกทั้งอาหารก็เลิศลด  เสียงลือเล่าอ้าง เราต้องลองค่ะ และก็ต้องบอกว่าสมคำเล่าลือ







ไม่มีเด็กมาด้วยจะทำอะไร ไปไหนมาไหนก็ง่ายไปหมด มีเวลามองดูใจตัวเองเงียบๆในบรรยกาศสวยงาม สงบๆ



ทางเดินไปทานข้าว เห็นแล้วก็นึกถึงอาชีพเก่าบนแคทวอล เลยเดินไปทานข้าวแบบขาไขว้กันจนคนข้างๆบอก
ระวังลื่นนะนางแบบ









แดดดีแต่ไม่ร้อนเพราะแช่น้ำ



ระหว่างต้นไม้สองต้นนี้มีน้ำวนอยู่ ไปนั่งให้น้ำวนตูดเล่นนวดๆ อืม สบายหายร้อน





ฮิลตั้นพัทยา ต้องบอกว่าสวยกว่ามิลลิเนี่ยมฮิลตั้นที่เจ้าพระยา



เราว่ายน้ำจนพระอาทิตย์ตกดิน ต้องเรียกว่าแช่น้ำไม่ได้ว่าย



เราวนหาคิดส์คลับอยู่สองรอบ เขาชี้ทางให้มาทางนี้ แต่จนแล้วจนรอดเราก็หาไม่เจอ ถามไปถามมาได้ความว่า เขาเก็บของแล้ว
เขายังไม่มีห้องสำหรับคิดส์คลับ เข้าใจเพราะเป็นโรงแรมเปิดใหม่ เขาจึงเอาของเล่นมาวางไว้มุมหนึ่งจัดไว้เป็นมุมให้เด็กเล่น
ตอนที่เราเดินหาแบบหยิ่งๆ(ไม่ยอมถามใคร) นั้นเขาเก็บของแล้ว เราจึงหาไม่เจอ



ตรงนี้เป็นร้านอาหารสำหรับชั้นเอ็กเซ็กคูทีฟเล้าท์อยู่ที่ชั้น 33  สงวนไว้ให้เฉพาะแขกที่จองห้องชั้นสูงๆขึ้นไป



มีทั้งอาหารเช้า และอาหารว่าง และพรีดินเนอร์ ดื่มฟรีทั้งคอกเทล ม๊อคเทล ไวน์ และอื่นๆ ทุกครั้งที่เราพักที่ฮิลตั้นไม่ว่า
สาขาไหน เราได้รับสิทธิ์ให้มาทานที่เอ็กเซฟคูทีฟเล้าท์เสมอ แต่ไม่เคยมาใช้สิทธิ์นั้นเลย นี่เป็นครั้งแรก ถ้าถามว่า
ทำไม ก็เพราะเราไม่อยากเอาเด็กๆขึ้นมารบกวนแขกของโรงแรมนั่นเอง เขาก็ไม่ได้ห้ามเด็กๆขึ้นมา แต่ว่าลูกของเรามัน
ชนเข้าขั้นเทพ










ไปที่ไหนจะไม่พลาดขึ้นไปมองมุมสูง มุมที่นกเขามองกัน พ่อเคยบอกเราเสมอว่า ให้ขึ้นต้นไม้สูงๆจะได้มองเห็นไกล จริงๆเป็น
ความนัยบอกให้เราตั้งใจเรียนสูงๆนั่นเอง



คำนิยามของการมาเที่ยวแต่ละคนไม่เหมือนกัน ส่วนเราขึ้นอยู่กับว่ามากับใคร เราก็จะแปรผันตรงไปตามนั้น ถ้ามากับคน
ข้างๆเขาชอบพักผ่อนแบบสบาย ค่ำไหนนอนนั่นไม่เป็นเหมือนนกขมิ้น









และแล้วก็เข้ามากรุงเทพ เมื่อมากรุงเทพก็พักที่เดิม ทานอาหารร้านเดิม คนร้องเพลงก็คนเดิม สั่งอาหารก็อย่างเดิม(กระเพาะ
ไข่เยี่ยวม้า) คงมีแต่ยุงที่กัดเรากระมั้งที่ไม่ใช่ตัวเดิม



ห้องสวีทมิลลิเนียมฮิลตั้น รู้สึกห้องนี้จะเป็นเพรชิเด้นสวีท เพราะมีห้องน้ำสองห้อง ถ้าเป็นสวีทธรรดาจะมีห้องน้ำห้องเดียว
และนี่เป็นมุมห้องทำงาน



ห้องรับแขก ห้องนอนใหญ่และห้องน้ำใหญ่อยู่อีกห้องถัดไป



ชอบอาหารที่นี่ อร่อย วัถุดิบดี เบคเกอรี่ก็อร่อย อาหารมีให้เลือกมาก ทั้งไทย จีน ญี่ปุ่น ฝรั่ง กินจนพุงกางหุบไม่ลง

มาที่นี่ประจำแต่ไม่เคยแหงนดูไฟที่ห้องอาหารเลย เพราะต้องดูแลเด็กๆแบบไม่คลาดสายตา กลัวไปทำของเขาพัง
แต่พอไม่มีพวกเขามาด้วย ได้นั่งกินอย่างบรรจงและเชื่องช้า มองนั่นมองนี่ได้ตามแต่ใจจะพาไป



เลยขอมองดูมุมนี้อีกมุม



มาที่เมืองหลวงก็ต้องทำกิจประจำคือไปชอปปิ้ง ปีนี้ตั้งใจว่าจะไปไหว้พระที่วัดอรุณ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ไป
อยู่ กทม มาสิบสามปีเห็นจะได้แต่ไม่เคยไปวัดอรุณ ต่างจากคนข้างไปวัดอรุณเป็นสิบครั้งภายในสามปี

แต่ครั้งนี้ได้ไปไหว้พระพรมหมณ์


 
เราไม่ใช่แฟนแมคโดแนล แต่ที่เข้าไปทานเพราะหน้ามืดเหมือนจะเป็นลม ตรงนั้นเป็นสี่แยกควันพิษมาผสมโรงกับควันธูป
ที่คนมาจุดไหว้พระ เราเดินไปหาอะไรกินไกลไม่ไหว เลยเข้าไปร้านเมคตรงโรงแรมอราวัณนั่นละ



ให้หวนคิดถึงเรื่องสมัยก่อน มีอาจารย์อาสาสมัครมาจากนิวยอร์ค มาสอนภาษาที่มหาลัย แกบ่นว่า ทานเฟรนฟรายที่ไหนก็
ไม่อร่อยเท่ากับที่นิวยอร์ค ตอนนั้นเคืองอาจารย์คนนี้มาก คิดในใจว่า ก็แน่ละ ก็อยากรู้เหมือนกันว่าข้าวเหนียวนึ่งที่นิวยอค
จะสู้ที่อุบลได้ไหม อยู่ที่ไหนก็ต้องปรับตัว จะมาหาเฟรนไฟร์อร่อยๆที่อีสานจะเจอไหมละพ่อคุณ

พอกินเฟรนไฟร์ที่แมคสาขานี้เข้าไปคำแรก นึกถึงอาจารย์คนนี้มาทันที ทำไมมันเค็มปี๋ขนาดนี้ สงสัยโรยเกลือหนักมือไปหน่อย
ไม่ได้เรื่องมากเรือ่งกิน แค่สำนึกขึ้นมาได้ว่าไม่น่าไปเคืองอาจารย์ท่านนั้นเลยก็เท่านั้น

ขอลาด้วยภาพนี้ ภาพนี้ตั้งใจถ่ายมาฝากลูกชาย เขาจะเคืองเราไหมน้อที่มารู้ภายหลังว่าไม่ยอมเอาเขาไปขึ้นเครื่องด้วย





















อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
วินเชนโซ วันที่ : 13/04/2012 เวลา : 10.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/atsawin
ลมบก

ทั้งภูเขาและน้ำทะเลเรยนะครับ คุ้มมาก อาหารที่ฮิลตั้นดูน่ากินจริงๆ คงอร่อย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน