• อัญชา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-13
  • จำนวนเรื่อง : 50
  • จำนวนผู้ชม : 89424
  • ส่ง msg :
  • โหวต 31 คน
บ า ง บั น ทึ ก บ น ที่ ว่ า ง
เรื่องเล่าแห่งวารวัน : บันทึกเรื่องราวที่ผ่าน สิ่งที่เกิดขึ้น และสิ่งที่ยังคงอยู่... เรื่องสั้น, กลอน, บันทึก, ภาพถ่าย และเรื่องราวที่อยากเล่าสู่กันฟัง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/ancha
วันจันทร์ ที่ 14 พฤษภาคม 2550
Posted by อัญชา , ผู้อ่าน : 419 , 23:29:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“วันนี้เป็นยังไงบ้าง”

คำถามแรกแทรกตัวผ่านความว่างเปล่าของมวลอากาศ

“ไม่เป็นไร ก็ยังสบายดี...” ม่านไหมตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนอีกคนแทบไม่ได้ยิน

“เป็นอะไรไป มีอะไรหรือเปล่า” น้ำเสียงของอีกคน บ่งบอกความห่วงใยอย่างแท้จริง

“ไม่มีอะไรหรอก แค่อีกวันที่ไหมจะต้องผ่านไปให้ได้ก็เท่านั้น...” ความหมองเศร้าเจืออยู่ในน้ำเสียงและสีหน้า

“เพราะเขาคนนั้นอีกแล้วใช่ไหม”

คำถามเสียดแทงความรู้สึกแหวกหวือเข้ามาในความเปล่าว่างของความฝัน ในโลกแห่งความงดงามที่เติมแต่งด้วยจินตนาการอันไม่มีที่สิ้นสุด ‘เขา’ อยู่เคียงข้างเธอเสมอไม่ว่ายามหลับหรือตื่น เมื่อใดที่เธอเรียกหา เขาจะมาอยู่ข้างกายเธอ

แต่ในโลกแห่งความจริง เขาคนนั้นที่หมายถึง... กำลังตีตัวออกห่าง... อ้อมแขนแข็งแกร่งนั้นกำลังโอบกอดผู้หญิงของเขาในโลกแห่งความจริง...

“ไหมเสียใจมากนะ ทำไมไหมทำให้เขารักไหมมากกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ทำไมคนที่เราอยากให้เขารักเราถึงได้ใจร้ายกับเรานัก...”

“เธอรักเขาจริงๆ ใช่ไหม?”

หญิงสาวในแสงสว่างพยักหน้าแทนคำตอบ

“แล้วทำไมไม่หาทางทำให้เขาหันมาสนใจเธอให้มากกว่านี้ล่ะ” ‘เธอ’ ถาม

ความปวดร้าวแสดงตัวอย่างชัดแจ้งในดวงตาวาววับคู่นั้น

“จะให้ไหมทำยังไง ไหมลองทำมาหมดแล้ว ไหมจะเงียบหายไปทุกครั้งที่รู้ว่าเขากำลังจะสนใจใคร โทร.หาเค้าทุกครั้งที่รู้สึกเหมือนไม่สบาย ทุกครั้งที่ไหมเหมือนจะเป็นจะตายเขาก็รับรู้มันอยู่ตลอดเวลา แล้วทำไมเขายังไปสนใจคนอื่นนอกจากไหมได้อีกล่ะ ที่ไหมทำมันยังน้อยไปอีกเหรอ ความรู้สึกของไหมไม่มีค่ากับเขาเลยเหรอ”

คนในแสงสว่างสะอื้นไห้ร่างสั่นเทา หยดน้ำใสรินผ่านพวงแก้ม ริมฝีปากเรียวบางเม้มเข้าหากันเหมือนกำลังอัดอั้นตันใจ

“ไม่เป็นไร วันนี้ยังไม่ได้ผลก็ไม่เป็นไร เธออาจจะยังแสดงได้ไม่ดีพอ ลองใหม่นะ คราวหน้าแสดงให้สมบทบาทกว่านี้...” เสียงจากคนในเงาสะท้อนพยายามปลอบประโลมและให้คำแนะนำ ขณะที่คนในแสงสว่างเริ่มคล้อยตาม

“อาจเป็นได้ มันอาจเป็นวิธีที่ทำให้เขาหันมาสนใจไหมมากกว่าเดิมก็ได้นะ”

สีหน้าของคนในแสงสว่างเริ่มดีขึ้น ขณะที่คนในเงาสะท้อนก็มีรอยยิ้มด้วยเช่นกัน

“แต่...” สีหน้าของคนในแสงสว่างหม่นลงอีกครั้ง “แล้วไหมจะทำยังไงให้เพื่อนๆ หันมาสนใจไหมคนเดียว เธอมีวิธีอะไรดีๆ บ้าง”

คนในแสงสว่างหันไปถามคนในเงาสะท้อน สีหน้าของคนในเงาสะท้อนมีแววครุ่นคิดอย่างจริงจัง 

“ปกติเพื่อนของเธอโทร.หาเธอบ่อยไหม” 

“อย่างที่เธอรู้ เขาโทร.หาไหมเมื่ออยากโทร.เท่านั้นแหละ มีแค่ไม่กี่คนหรอกที่จะโทร.หาไหมอยู่เรื่อยๆ น่ะ...”

น้ำเสียงของคนในแสงสว่างแผ่วหายไปในลำคออีกครั้ง ความโดดเดี่ยวเดียวดายคือสิ่งที่เธอไม่ปรารถนา เธอไม่อยากให้ใครหลงลืมเธอแม้เพียงเสี้ยวนาที...

“แล้วคนอื่นๆ ล่ะ คนที่เธออยากให้โทร.หามีกี่คนกัน” ‘เธอ’ พยายามรวบรวมข้อมูลที่ต้องการ เพื่อช่วยคิดหาหนทางที่ดีที่สุดสำหรับม่านไหม

“ทุกคน ไหมอยากให้ทุกคนหันมาสนใจไหมคนเดียว” ม่านไหมตอบโดยไม่ลังเล

“เธออยากได้ความรักจากทุกคน”

“ใช่ ไหมอยากได้ความรักจากทุกคน ทุกคนที่ไหมรู้จักและทุกคนที่รู้จักไหม ไหมอยากให้พวกเค้าสนใจและใส่ใจแต่ไหมเท่านั้น” คนในแสงสว่างตอบ

“แล้วเธอจะทำยังไงให้คนตั้งมากมายขนาดนั้นหันมาสนใจเธอคนเดียว”

คนในเงาสะท้อนถามด้วยความห่วงใย คนในแสงสว่างเงยหน้าขึ้นสบตากับเงาตรงหน้า

“ไหมก็อยากถามว่าควรจะทำยังไงดี ไหมเบื่อที่จะต้องอยู่แบบเหงาๆ คนเดียว ไหมอยากให้มีคนสนใจไหมตลอดเวลา ไหมอยากให้ทุกคนรักและคิดถึงไหมเหมือนอย่างที่ไหมคิดถึงพวกเขา…” ดวงตาของม่านไหมเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย การสนทนาหยุดลงชั่วขณะ ความเงียบเข้าโอบคลุมร่างทั้งสอง

“เรียกร้องความสนใจ เราคิดว่าวิธีนี้ดีที่สุด” คนในเงาสะท้อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เรียกร้องความสนใจ แบบไหนล่ะถึงจะดีและไม่มีใครสงสัย” 

คนในแสงสว่างอดเป็นกังวลไม่ได้

“ปล่อยข่าวแล้วตัดการติดต่อทุกทาง แค่นี้ก็ไม่มีใครจับผิดเธอได้” ‘เธอ’ ตอบด้วยความมั่นใจหลังจากคิดใคร่ครวญดีแล้ว

คนในแสงสว่างเริ่มยิ้มทีละน้อย มองเห็นโลกอันสวยงามที่ใครๆ ต่างพากันห้อมล้อมและสนใจความเป็นไปของเธอ ทุกคนในโลกส่วนตัวจะจับตามองการเคลื่อนไหวของเธอทุกฝีก้าว จะไม่มีใครไม่สนใจเธอ แค่ปรากฏตัว ทุกคนก็จะหันมามองเธอเป็นตาเดียว และทุกอย่างจะเป็นดังที่เธอต้องการ

“โลกในฝันของเธอก็จะเป็นความจริง เพราะไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็จะมีแต่คนสนใจ”

“แล้วทุกคนก็จะรักไหม ไม่มีใครปล่อยให้ไหมจมจ่อมอยู่ในโลกส่วนตัวอันโดดเดี่ยวอีก” รอยยิ้มสดใสระบายทั่วใบหน้า

“ใช่ ทุกคนจะต้องรักและสนใจไหม จะไม่มีใครผลักไสให้ไหมต้องเข้าไปอยู่ในซอกมุมของความเหงาอีกแล้ว” คนในแสงสว่างและคนในเงาสะท้อนพูดพร้อมกัน

ม่านไหมเอื้อมมือไปสัมผัสผิวราบเรียบของกระจกเงาบานใหญ่อย่างทะนุถนอม

“ขอบใจเธอมากนะ ขอบใจเธอจริงๆ เธอเป็นเพื่อนที่ดีของไหมตลอดมา ขอบใจที่อยู่เคียงข้างไหมทุกครั้งไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม”

คนในแสงสว่างพูดด้วยความปลื้มปิติ

“20 ปีแล้วสินะ ที่เรารู้จักกัน ตั้งแต่วันที่ไหมถูกรถชนตอน 7 ขวบ”

“เธอนอนโรงพยาบาลอยู่ตั้งเกือบเดือน”

“ใช่ ไหมจำได้ แล้วก็ตอนที่ไหมเสียแม่ไปตอนอายุ 12 พ่อพาแม่ใหม่เข้าบ้าน ไหมโกรธพ่อมากกินยานอนหลับเข้าไปเกือบร้อยเม็ด ถ้าล้างท้องไม่ทัน ไหมก็คงไม่ได้มานั่งคุยกับเธอแบบนี้แน่”

“ใช่จ้ะ แต่เรื่องคราวนั้นก็ทำให้เราเป็นเพื่อนรักของกันและกันนี่นา”

“จ้ะ เรื่องคราวนั้น ทำให้ไหมได้พบกับเพื่อนที่ดีที่สุดของตัวเอง นั่นคือเธอ”

“แม้ฉันจะไม่มีตัวตน แต่ทุกความรู้สึกนึกคิดของเธอ ไม่มีอะไรที่ฉันไม่รู้ ทุกเรื่องราวในชีวิตของเธอคือทุกลมหายใจของฉัน”

คนในแสงสว่างยิ้มให้กับคนในเงาสะท้อนอย่างจริงใจ 

“ขอบคุณอีกครั้งที่เธอไม่เคยทิ้งไหมเหมือนที่คนอื่นทำ...”

“แน่นอนฉันไม่มีวันทิ้งเธอไปหรอกเพราะฉันคือจิตใต้สำนึกของเธอ ไม่มีความต้องการใดของเธอที่ฉันไม่รู้ ทุกเรื่องราวของเธอล้วนบรรจุอยู่ในหน่วยความจำของฉันจนหมดสิ้น ฉันเห็นเธอมานานและเฝ้าดูความเป็นไปของเธออย่างเงียบๆ ฉันจะไม่มีวันแสดงตัวหากว่าเธอไม่ต้องการฉัน...”

“และเธอก็จะไม่มีวันทอดทิ้งฉันไปด้วยใช่ไหม”

“ไม่มีวัน” คนในเงาสะท้อนตอบอย่างไม่ลังเล

ม่านไหมยิ้มให้กับเงาสะท้อนของเธอ แล้วความคิดก็กลับเข้าสู่การวางแผนอีกครั้ง

“เรียกร้องความสนใจ คิดว่าไหมควรจะเรียกร้องความสนใจแบบไหนดี”

“เธออยากได้แบบไหนล่ะ” คนในเงาสะท้อนถาม

“แบบที่ทำให้ทุกคนหันมาสนใจไหมคนเดียว” ม่านไหมบอกวัตถุประสงค์ของเธอ และ ‘เธอ’ ก็ให้คำตอบที่น่าพอใจทันที

“ความเป็นความตายไง ไม่มีใครนิ่งเฉยกับความเป็นความตายของคนที่ตัวเองรู้สึกคุ้นเคยได้หรอก”

“ความเป็นความตายหรือ หมายความว่า...”

“หมายความว่าเธอต้องโกหก เธอต้องสร้างเรื่องราวของตัวเองขึ้นมาใหม่ ประวัติของเธอ ทุกอย่างที่เธอบอกกล่าวกับทุกคนจะต้องเหมือนกัน ทุกอย่างจะต้องสัมพันธ์กันหมด”

คนในแสงสว่างพยักหน้า เริ่มจะเข้าใจแผนการที่คนในเงาสะท้อนบอก

“อืม แบบนี้ไหมคงต้องทำตัวเป็นคนป่วยสินะ”

“ใช่ ทำแบบที่เธอทำตอนเรียนชั้นมัธยมนั่นแหละ”

“ที่แกล้งนอนป่วยทำเป็นคนไม่มีเรี่ยวแรงนั่นน่ะเหรอ” ม่านไหมนึกย้อนไปถึงอดีตวัยเด็ก วันนั้นแดดร้อนจัด ประกอบกับไม่ได้ทานข้าวเช้า ทำให้เธอเป็นลมหน้ามืดกลางสนาม ครูและเพื่อนต่างพากันตกใจที่เห็นเธอล้มพับไป ครูในห้องพยาบาลเห็นเข้าก็ตกใจเพราะหน้าของเธอแดงก่ำมาก อาการเหมือนคนเมาแดด แต่ม่านไหมไม่ได้ให้เรื่องจบแค่คำว่า ‘เมาแดด’ ขณะที่ร่างกายไม่มีเรี่ยวแรง เธอก็เริ่มรู้สึกว่าคนรอบข้างต่างพากันห่วงใยเธอยิ่งกว่าตอนที่เธอปกติดีเสียอีก

“แบบนั้นแหละ เธอมีพื้นฐานการแสดงดีอยู่แล้ว เล่นละครตบตาใครต่อใครได้ตั้งเยอะนี่นา”

“นี่กำลังชมใช่ไหม”

คนในเงาสะท้อนหัวเราะ “จ้ะ ฉันชมเธอไง ตอนนั้นเธอทำได้ดีมากเลยรู้ไหม ใครเห็นก็เชื่อกันทุกคนว่าเธอป่วยหนัก แต่คราวนี้เธอคงทำแบบนั้นไม่ได้ มันเสี่ยงต่อการถูกจับได้”

“ปล่อยข่าวแล้วตัดการติดต่อทุกทาง”

คนในเงาสะท้อนยิ้มกว้าง คนในแสงสว่างก็เช่นกัน 

“ใช่ นั่นคือสิ่งที่เธอต้องทำ”

คนในแสงสว่างทำหน้าครุ่นคิด

“ถ้าบอกว่าป่วยก็ต้องมีวันหายสิ พอไหมหายดีทุกคนก็จะไม่สนใจไหมอีก... ไม่นะ มันต้องไม่เป็นแบบนั้น ไหมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้รับความรักความเห็นใจจากทุกคน ถ้าเป็นแบบนี้ไหมก็คงต้องสร้างเรื่องต่อไปอีกอย่างนั้นสิ ไหมต้องสร้างภาพให้ตัวเองอยู่ในภาวะของคนที่น่าสงสาร เผชิญมรสุมชีวิตซ้ำซาก ทุกคนจะได้สนใจและเห็นใจไหมอยู่ตลอดเวลา”

คนในแสงสว่างยิ้มกว้างอีกครั้ง 

“ใช่แล้ว แบบนี้มันต้องดีแน่ๆ ขอเวลาไหมคิดเดี๋ยวเดียวนะ เรื่องแบบนี้ไม่ยากเกินความสามารถของไหมแน่”

คนในแสงสว่างกระหยิ่มใจ นึกหาหนทางที่จะทำให้ความฝันของเธอเป็นจริง โลกที่มีผู้คนห้อมล้อม สนใจและใส่ใจต่อความเป็นไปของเธอ จะมีคนคอยห่วงใยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบแทบไม่เว้นวัน เรื่องราวที่เธอเล่าจะต้องเหมือนนิยายน้ำเน่าที่ตัวเอกต้องพบกับเรื่องราวเลวร้ายซ้ำซาก แล้วสุดท้ายก็จะได้รับความรักความเห็นใจและห่วงใยจากทุกคน

คนในแสงสว่างตรงรี่ไปคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดไปยังเลขหมายปลายทาง

“สวัสดีจ้ะ ม่านไหม” ชายหนุ่มปลายสายทักทายมาด้วยเสียงทุ้มนุ่ม

“..พี่นันท์คะ ไหม... ไหม...”

“ไหมเป็นอะไรไปน่ะ ทำไมเสียงดูเนือยๆ พิกล ไหมไม่สบายรึเปล่า”

คนปลายสายถามด้วยความร้อนรน ม่านไหมหันไปยิ้มกับคนในเงาสะท้อนด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เธอแกล้งลดเสียงให้แผ่วเบาเกือบจะที่สุด

“...พี่นันท์คะ ไหม..... ไหมปวดหัวมากๆ เลยค่ะ ไหมคิดถึงพี่นะคะ...”

“เดี๋ยวก่อนไหม ไหมเป็นอะไร บอกพี่ก่อน ไหม....”

ม่านไหมรีบกดวางสายทันที เดาว่าป่านนี้คนปลายสายคงกำลังว้าวุ่นใจเป็นห่วงว่าเธอจะป่วยไข้มากหรือไม่ ม่านไหมรีบโอนโทรศัพท์เข้าระบบฝากข้อความอัตโนมัติ มองชื่อที่ปรากฏในหมายเลขเรียกเข้า เป็นตามที่คาดการณ์ไว้ นันท์รีบโทรกลับมาทันทีที่เธอวางสาย และการที่เธอไม่รับโทรศัพท์ย่อมทำให้นันท์กังวลใจเกี่ยวกับตัวเธอมากขึ้นไปอีก นันท์อยู่ไกลจากเธอมาก เธอแน่ใจว่าชายหนุ่มไม่มีทางขับรถมาหาเธอในเวลานี้แน่นอน ม่านไหมยิ้มอย่างดีใจที่แผนของเธอประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แล้วเสียงโทรศัพท์อีกสายหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามา ปอแก้ว น้องสาวที่รักใคร่อีกคนหนึ่งโทร.เข้ามาหาเธอในจังหวะที่พอเหมาะพอดี

“สวัสดีจ้ะปอแก้ว” ม่านไหมแสร้งทำเสียงแผ่วเบาเหมือนเมื่อครู่

“สวัสดีค่ะพี่ไหม คิดถึงสาวขอนแก่นจังเลย”

ปอแก้วเป็นน้องสาวอีกคนหนึ่งที่เป็นเป้าหมายอันดับต้นๆ ของม่านไหม ความที่ทั้งสองอยู่ห่างกันคนละจังหวัด ทำให้ม่านไหมสามารถควบคุมสถานการณ์ได้โดยง่าย

“จ้ะ พี่ก็คิดถึงแก้วนะ”

ม่านไหมจงใจทำน้ำเสียงให้แผ่วเบาลงจนอีกฝ่ายรู้สึกได้

“พี่ไหม พี่ไหมไม่สบายเหรอคะ แก้วโทร.มารบกวนหรือเปล่า” ปอแก้วอดเป็นห่วงไม่ได้ เธอรู้ว่าม่านไหมสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง แต่เจ้าตัวก็ไม่เคยบอกตรงๆ สักครั้งว่าป่วยเป็นอะไร ปล่อยให้คนรอบข้างคาดเดาไปต่างๆ นานา

“พี่ปวดหัวจ้ะแก้ว สงสัยโรคเก่ากำเริบ แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ พี่ขอตัวไปพักก่อนนะ...”

“ค่ะ ทานยาแล้วนอนพักเยอะๆ นะคะพี่ แก้วเป็นห่วงนะคะ”

“ขอบใจจ้ะ…”

ม่านไหมตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนวางสาย ไม่นานนักข่าวเรื่องการป่วยของเธอก็แพร่สะพัดไปในหมู่เพื่อนสนิทของปอแก้ว เพื่อนทุกคนในกลุ่มของปอแก้วต่างพยายามโทร.หาเธอ ม่านไหมมองหมายเลขโทรศัพท์ที่เรียกเข้ามาแต่ละสายด้วยความพอใจ

“ตลกดีนะคนพวกนี้ แค่บอกว่าปวดหัวแค่นี้เอง โทร.เข้ามาหากันซะไม่หยุดหย่อน”

ม่านไหมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี  สบตากับคนในเงาสะท้อนด้วยความอิ่มเอมใจกับความห่วงใยที่ได้รับ

“คอยดูนะ เดี๋ยวจะต้องมีข้อความตามมาอีกเป็นสิบ”

แล้วก็จริงดังคาด ไม่นานม่านไหมก็ได้รับข้อความถามไถ่และให้กำลังเรื่องอาการป่วยของเธออย่างล้นหลาม แม้แต่นันท์ ชายหนุ่มที่เธอสนใจก็ยังโทรศัพท์เข้ามาเป็นระยะ ในที่สุด ‘แผนเรียกร้องความสนใจ’ ของเธอก็ประสบความสำเร็จจนเป็นที่น่าพอใจ

“ดีมากม่านไหม เธอทำได้ดีกว่าที่ฉันคิดไว้มากเลยนะ”

คนในเงาสะท้อนชมเชย ทั้งสองหันมาสบตาและยิ้มให้กัน 

“เธอคงพอใจแล้วสินะม่านไหม ในที่สุดทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เธอต้องการ”

“ไม่หรอก แค่นี้ยังไม่พอ ทุกคนที่รู้จักไหมต้องโทร.มาหาไหมจนครบทุกคน ไม่ใช่แค่นั้นนะ พวกเขาต้องเป็นห่วงและคิดถึงไหมไปอีกหลายวันด้วย”

“นั่นสิ ผลตอบแทนคุ้มค่าจริงๆ แล้วเธอไม่เหนื่อยแย่เหรอที่ต้องทำอะไรมากมายขนาดนี้”

“ไม่ ไหมไม่เหนื่อยหรอก ต่อให้ไหมต้องสร้างเรื่องอีกสักกี่ร้อยเรื่อง ไหมก็ไม่มีวันเหนื่อย เพราะสิ่งที่ไหมจะได้รับ คือ ความรักและเอาใจใส่จากทุกคนที่ไหมรู้จัก ทุกคนต้องรักและเป็นห่วงไหมยิ่งกว่าใครอื่น จะไม่มีใครสำคัญสำหรับพวกเขามากไปกว่าไหม เพราะไหมเป็นคนที่สมควรจะได้รับความรักและการเอาใจใส่จากทุกคนมากที่สุด”

ม่านไหมสบตากับคนในเงาสะท้อน ในสมองของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายที่สร้างไว้สำหรับตอบคำถามของทุกคนที่จะประเดประดังกันเข้ามา แล้วเธอก็วางแผนต่อเนื่องไปอีกหลายขั้นตอน เพื่อทำให้เธออยู่ในความสนใจของทุกคนตลอดเวลาไปอีกนานแสนนาน...

เรื่องนี้ตีพิมพ์แล้วในไอน้ำเล่ม 18 ค่ะ เปลี่ยนชื่อมาสองรอบแล้ว จาก "สำหรับฉันแค่นั้นยังไม่พอ"  ชื่อใหม่เปลี่ยนไปว่า "เหงาสะท้อน" แต่พี่ บก. ขอเปลี่ยนเป็น "เงาสะท้อน" นามปากกา ปัทมเกสร์

 - - - - - - - - - - - -




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
อัญชา วันที่ : 17/05/2007 เวลา : 00.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ancha
between the line


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
PostAmorndern วันที่ : 15/05/2007 เวลา : 18.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amorn

น่าสนใจมากสำหรับเรื่องราวของ "ไหม" ในการเรียกร้องความสนใจ มองดูชีวิตของเรา บางครั้งจิตใต้สำนึกของเราก็อาจเรียกร้องความสนใจเช่นกัน เพียงแต่ว่าจะรู้ตัว/ไม่รู้ตัว แต่ที่สำคัญ "ใจ" ของเรา "สน" ในเรื่องนั้นเพราะอะไร

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
อัญชา วันที่ : 15/05/2007 เวลา : 10.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ancha
between the line

คุณ makkala ขอบคุณค่ะ ^ ^

คุณรัฐศิริ -ยินดีค่ะ ^ ^

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รัฐศิริ วันที่ : 15/05/2007 เวลา : 00.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

ขอบคุณครับที่ช่วยบอกชื่อเพลงครับ ซึ่งเป็นเพลง cat in the cradle จริงๆๆครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
makkala วันที่ : 14/05/2007 เวลา : 23.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/makkala

นามปากกาไพเราะมาก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< พฤษภาคม 2007 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]