• Antzy
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-05
  • จำนวนเรื่อง : 42
  • จำนวนผู้ชม : 72079
  • ส่ง msg :
  • โหวต 7 คน
Antzy
เป็นเรื่องทั่วๆไป
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/antzy
วันเสาร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by Antzy , ผู้อ่าน : 4863 , 13:07:04 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กับดักร้ายนายคาสโนวา(ต่อ ตอนที่ 5-10)

โอ้ยๆ โอ้ย เธอจะทุบฉันไปถึงไหนเนี่ย" อนาวินน้องบอก เพราะ เมื่อเขาอุ้มเธอมาที่ลาน

จอดรถ เธอก้ทั้งทุบ ทั้งตีเขาจนเจ็บไปหมด

" คุณก็ปล่อยฉันลงสิ " เพชรบอก เเต่ก้ยังทุบเขาไม่หยุด

" ถ้าไม่หยุด ผมจูบจริงๆด้วย" ชายหนุ่มเริ่มขู่เธอ แต่ คำขู่ของเขาไม่เป็นผล เลย เขาจึงโน้ม

หน้า ก้มลงทาบริมฝีปากกับ เธอ และบดจูบ ทันทีที่เขาจูบเธอ หญิงสาวที่ถูกอุ้มอยู่ถึงกับ

กระตุกเกร็งไปทั้งตัว เขาเองก็รู้สึกได้ จึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากขึ้นอย่างเสียดาย

" รู้อย่างนี้ ผมจูบคุณแต่แรกซะก็ดี " เขาพูด และสังเกตร่างบางที่นอนอยู่ในอุ้มแขนของเขา

ที่หายใจหอบระรัว

เขาพาเธอมาที่รถ ก่อนจะอ้อมไปนั่งที่คนขับ ก่อนจะขับรถออกไป ระหว่างทาง เขาลอบมอง

หญิงสาวหลาย ต่อหลายครั้ง เขาสังเกตเห็นเธอนั่งตัวตรง มองไปข้างหน้า ไม่ขยับแม้แต่นิด

เดียว และทำให้บรรยากาศภายในรถเงียบจัด จนเขาต้องเป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง

" นี่เพชร โดนฉันจูบทีเดียวถึงกับ เป็นใบ้เลยหรือไง " อนาวินเอ่ยขึ้น และ สังเกตเห็น

เธอหน้าแดงเรื่อขึ้น

" หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ " เพชรตวาดแหว

" ทำไมจะพูดไม่ได้ ในเมื่อ เมื่อกี้เราสองคน...." เขาพูดและทำตากรุ้มกริ่มใส่เธอ แต่ไม่ทัน

ที่เขาจะ พูดจบฝ่ามือเล็กๆ ของเธอก็ปิดกดปากเขาไว้แน่น อย่างลืมตัว

" จุ๊บ " อนาวินได้โอกาสจึงขยับริมฝีปากเบียดชิดกับฝ่ามือเธอ หญิงสาวรีบชักมือ กลับแทบ

ไม่ทัน

" คุณนี่ ฉวยโอกาส กับฉันมากไปแล้วนะ " หญิงสาวพูดทั้งที่หน้าของตัวเอง มองออกไป

นอกรถ เพราะ ความเขินอาย

เขายิ้มอย่างชอบใจ เขาชอบกริยาไร้เดียงสาของหญิงสาวจิงๆ ถึงแม้ภายนอกเธอจะดูเป็น

สาวเปรี้ยว ดูมั่นใจทันสมัย จนตอนแรกที่เห็นเขาคิดว่าเธอ เป็นสาวรักสนุก และ เขาก้ขับรถ

พาเธอมาถึงที่หมาย

ณ ห้าง สรรพสินค้าสยามพารากอน

" เคยคร้าบ คุณผู้หญิง " อนาวินพูดเมื่อเดินมาเปิดประตูรถให้เธอ แต่ได้รับค้อนวงโต จาก

หญิงสาวตอบแทน

" นี่เธอทำหน้าให้มันดีๆหน่อยได้ไหม" ชายหนุ่มแซวที่เธอเดินหน้าหงิกงอ

" ก้ฉันไม่ได้อยากมาหนิ "

" ไปรีบๆ เดินฉันหิวแล้ว" เขา เดินมากุมมือ แล้วจูงเดินไป หญิงสาวพยายามดึงมือออก แต่ไม่

เป็นผล แล้วเขายังบีบ แน่นขึ้นเสียอีก จนเธอยอมเดินตามเขาไปแต่โดยดี

" อยากทานอะไร " เขาถามเธออย่างลอยๆ

" " เธอแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

" นี่เพชรผมถาม" เขาไม่ชอบเลยจิงๆ เวลาที่เธอชอบทำเป็นเมินใส่เขาแบบนี้

" วินขา ลิลลี่คิดถึงคุณจัง" ลิลลี่ วิ่งเข้ามากอดเเขนเขา และเบียดเธอให้ออกห่างจากชาย

หนุ่ม เพชรด้วยความที่ไม่ยอมใคร และ คิดอยากแกล้งอนาวินคืนที่บังคับเธอให้ออกมา

กับเขาทั้งที่ไม่เต็มใจ

" วินขา ยัยนี่เป็นใคร" ลิลลี่ถาม และมองเธอด้วยสายตา ดูถูก

" เอ่อ เธอเป็น..." เขายังไม่ทันพูดจบ หญิงสาวก็พูแทรกขึ้นมากอ่น

" พี่วินขา บอกเธอไปสิค่ะว่าเราเป็น อะไรกัน" เพชร แทรกตัวเข้ากอดแขนอนาวิน และเบียด

ลิลลี่จนกระเด็น เขาเองก็อึ้ง เพราะไม่คิดว่าเธอ จะทำแบบนี้

" คุณลิลลี่ค่ะ ไปทานข้าวด้วยกันไหมค่ะ เพชรกับพี่วิน กำลังจะไปทานกันอยู่พอดี" เพชร

เอ่ยชวน เธอ เพราะหมั่นไส้เต็มทน

" ไปกันเถอะ ผมหิวแล้ว" อนาวิน รู้ว่าตัวเองถูกหญิงสาวเล่นงานเข้าแล้ว แล้วทีนี้เขาจะ

เเก้ตัวกับ กิ๊กสาวอย่างไงดี เพราะ ตัวเพชรเอง เขาก็สนใจอยู่ และไหน จะลิลลี่อีก

พอมาถึงร้านอาหาร เขา ก็นั่งฝั่งเดียวกัย ลิลลี่ ส่วนเพชร นั่งฝั่งตรงข้าม

" สั่งเลยนะ มื้อนี้ผมเป็นเจ้ามือเอง" อนาวินพูด

" วินขา ลิลี่เอาเหมือนเดิมค่ะ" ลิลลี่พูด เพื่อ แสดงความสนิทสนมให้เพชรเห็น

" ครับ"

" แล้ว เพชรเอาอะไรดี " อนาวินหันไปถามเธอ

" ไม่หิวแล้วค่ะ " เธอบอก

" ไม่หิวก็ต้องกิน " วินบังคับ

และสักพักอาหารก็มาเสริ์ฟเรียงรายที่โต๊ะ แต่จังหวะที่พนักงานยก ต้มยำกุ้งมากำลังจะวาง

ลิลลี่ เอาขาขัด ทำให้ น้ำร้อนๆ ของต้มยำหกใส่เพชร เต็มๆ

" ว๊าย ร้อน" เพชรร้องออกมาเสียงดัง เพราะ มันราดลงมาที่แขนเธอ

" ขอโทษค่ะ เมื่อกี้คุณคนนี้สกัดขาหนูค่ะ " เด็กเสริ์ฟ รีบบอกว่าลิลลี่ทำ เพราะ กลัวความ

ผิดที่ตัวไม่ได้ก่อ

" เพชร เป็นอะไรมากไหม"

" พี่วินขา คุณลิลลี่ เค้าแกล้งเพชร" เพชรยิ่งโมโหมากขึ้น

" เปล่านะค่ะ ลิลลี่ไม่ได้ทำ" ลิลลี่ปฎิเสธ

" พี่วินต้องจัดการให้เพชร ถ้าไม่ เพชรจัดการเอง" ชายหนุ่มเข้าใจทันมี ที่เพื่อนซี้ของเขา

เคยบอกว่า ยัยนี่ฤทธิ์มาก ดูสิขนาดเจ็บตัว ยัยไม่ยอมลดลาวาศอกเสียบ้าง

" วินขา นังนี่มันเป้นใคร ทำไมคุณต้องฟังมัน" ลิลลี่เริ่มสงสัย

" กรี๊ด กรี๊ด" เสียงร้องของลิลลี่ เพราะ เพชรจับ แก้วน้ำส้มปั่นที่ยังไม่ทันดื่มสาดใส่เธอ

" เราหายกันแล้วนะค่ะ อ้อ ถ้าพี่วินยังไม่กลับ เพชรขอตัว" เพชรไม่สนใจคนในร้านซักนิด

เธอพูดจบก็เดินออกจากร้าน ไปโดยไม่สนใจว่าอนาวินจะตามมาหรือเปล่า

" เดี๋ยว เพชร เดี๋ยว " อนาวินวิ่งมาแล้วกระชากแขนเธอให้หยุดเดิน

" อะไร" หญิงสาวถามด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

" เธอไปทำอย่างนั้นได้ไง " อนาวินว่าเธอ

" แล้วคุณจะให้ฉันถูกกระทำฝ่ายเดียวหรือไง หรือโกรธที่ฉันทำให้แฟนคุณไม่พอใจ " เธอ

สะบัดแขนให้หลุดออกจากเขา และ ทำท่าจะเดินต่อ แต่เขากระชากอย่างแรง แต่คราวนี้เป็น

มือข้างที่เจ็บ

" โอ้ย " หญิงสาวน้ำตาแทบร่วง ที่ถูกเขากระชากแขนข้างที่เจ็บ

" ปล่อยสิ ฉันเจ็บ" หญิงสาวบอกเขา

" ไม่ปล่อย" เขาบอก แต่ ผ่อนมือ เพื่อไม่ให้เธอเจ็บ

" ปล่อยนะ"

" ไม่"

" ไม่ปล่อยใช่ไหม" เพชรไม่พูดปล่าว ยกเข่ากระทุ้งเข้ากลางลำตัว ทำให้เขา ทรุดหวบลงนั่ง

กุมเป้าตัวเองอยู่กับพื้น หน้าเขียว หน้าเเดง เธออาศัยจังหวะนั้นสะบัดมือจนหลุด

" ไปก่อนนะค่ะ พี่วินขา" หญิงสาว พูดเย้ยเขา และเดินจากไป

" ฝากไว้ก่อนยัยตัวแสบ" เขาพูดไล่หลัง และ กว่าเขาจะลุกได้ ต้องใช้เวลานาน พอสมควร ดี

นะที่ไม่ค่อยมีคนไม่อย่างนั้น เขาคงโดน นักข่าวเอาเขียนข่าวแน่

" คอยดูฉันจะเอาคืนให้สาสม จิดดอกเบี้ยทบต้นทบดอกเลย ยัยเพชร" เขาพูดกับตัวเองในใจ" กรี๊ด ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย" เสียงเด็กสาว ม.ปลาย ( วุ้น น้องสาว อนาวิน )ร้องขอความ

ช่วยเหลือ เพราะ ถูกชายแปลกหน้า 3 คน ล้อม จะลุมทำร้าย ระหว่างที่เธอจะกับบ้าน

" น้องสาว ไปกับพี่ดีๆ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว" ชายหน้าเฮี้ยมพูดขึ้น

" พี่ ปล่อยหนูไปเถอะ หนูจะไม่บอกใคร ฮือๆ " วุ้น สาวน้อย เอ่ยขอร้อง ทั้งน้ำตา

" ปล่อยก็โง่สิ" พวกมันพูด และกระชากเธอให้เดินไปกับมัน

" ช่วยด้าย" วุ้น ร้องไม่หยุด เธอคิดว่ายังไง ก็ไม่ลอดแน่ ๆ น้ำตาไหลพรากอาบ 2แก้มใส

" เฮ้ย ปล่อยเธอไปซะ" เสียงของเด็กหนุ่มที่ผ่านมา เห็น และเข้ามาช่วย ( นายแพทนั่นเอง)

" ไอ้รูปหล่อ อย่ามายุ่งดีกว่า" ไอ้หนวด พูดขึ้นเตือน

" ผมจะไม่ยุ่ง ถ้า พวกนายปล่อยเธอ" เขาเอ่ยอย่างไม่เกรงกรัว

" อยากเจอดีหรอไง ไอ้หน้าหล่อ" ไอ้หนวดพูดต่อ

" เฮ้ย พวกมึงสั่งสอนไอ้หนุ่มนี่หน่อยสิ ให้มันรู้ซะบ้าง ทีหลังจะได้ไม่แส่หาเรื่อง" ไอ้หนวด

สั่งลูกน้องมัน และ ลูกน้องมันอีก 2คนที่ ที่จับตัววุ้นไว้ เข้ามา จะลุมนายแพท แต่ต้องน่วม

กลับไป เพราะ นายแพท เป็นนักกีฬา เทวันโด ของโรงเรียน

" โธ่เว้ย พวกเองทำงานยังไง มีตั้ง2คน เสือกสู้ไม่ได้ " ไอ้หนวดที่เป็นหัวหน้าด่า ลูกน้อง

ก่อนเดินมา ตรงหน้าแพท และ ทำให้เกิด การต่อสู้กันเกิดขึ้น แต่ไม่นานเกินรอ นายแพท ก็

เสยปายคางของมัน จนสลบเหมือดคาที่ ส่วน 2 ลูกน้องของมัน วิ่งหายไปไหนไม่รู้

" นี่เธอเป็นไงบ้าง " แพท เอ่ยถามวุ้น ที่นั่งร้องไห้ตัวสั่นเทิมอยู่

" มะ ไม่ ฮือๆๆ" วุ้นร้องไห้ ไม่หยุด เพราะ ควมตกใจกลัว

" เอ้า เช็ดหน้าซะ " แพทยื่นผ้าเช็ดหน้าไปให้ สาวน้อย

" ขอบคุณค่ะ" วุ้น ขอบคุณ ก่อนเอื้อมมือไปรับมาเช็ดน้ำตา กับน้ำมูก

" เราอยู่โรงเรียนเดียวกันหนิ" แพทพูดขึ้น หลังจากที่เข้ามานั่งข้างๆ เธอ และเห็น ฟอร์ม

เครื่องแบบ นักเรียน

" " วุ้นพยักหน้าตอบ

" เธอชื่ออะไร " แพทถาม

" วราณี เรียก วุ้นก็ได้ " เธอตอบ

" แล้ว พี่อยู่ ม .6 ใช่ไหม " วุ้นเริ่มถามแพทบ้าง เพราะ คุ้นเหมือนเคยเห็น

" อือ เธอรู้หรอ"

" วุ้นเคยเห็นพี่ ตอนสมัครประธานนักเรียน " เธอบอก

" พี่ชื่ออะไร "

" ภาคิน เรียก แพท ก้ได้" แพทตอบเธอ

" ค่ะ" วุ้นรู้สึก ดีๆ กับแพท เพราะ เขาเป็นฮีโร่ขี่ม้าขาวมาช่วยเธอ

" บ้านอยู่ไหน เดี๋ยวพี่ไปส่ง" แพทบอก ก่อนไปมองเธอ

" ไม่ต้องก็ได้ วุ้นกลับเองดีกว่า"

" ไม่กลัวหรือไง เกิดพวกมันตามมาอีกหละ " แพท เป็นห่วงเธออยู่เหมือนกัน

" " เธอพยักหน้า แทนคำตอบ

" ลุกสิ จะนั่งอีกนานไหม" แพทพูด และ เดินนำไป ที่รถ มอเตอร์ไซด์คันงามของเขา

" ไปรถนี่หรอ " วุ้น ไม่เคยนั่ง เพราะ ปกติ จะมีคนมารถรับ หรือ ไม่ก็นั่งแท็กซี่กลับ แต่

วันนี้ เธอเดินไปเรื่อยเพราะไมรถ มาสักที จึงไปเจอกับพวกนั้นเข้า

" ทำไม ไม่ขึ้นซักที " แพทสตาร์ทเครื่องรอนานแล้ว

" มันนั่งยังไง " วุ้นถาม

" ก็นั่งที่เบาะอย่างนี้ แล้วเกาะไว้ให้ แน่นๆ " แพทต้องลุกขึ้นมาสาธิตให้ดู ตั้ง หลายรอบ

กว่า เอจะยอมขึ้นมาได้

แพทขับรถไปตามทางที่วุ้นบอก ส่วนวุ้น เกาะเอวเขาไว้ซะแน่น เพราะกลัวตก เล่นทำ

เอา แพทถึงกับงง เธอไม่เคยข้นรถมอไซด์เลยหรือไงกัน แต่ก็ขับรถไปอย่างเงียบๆ จนมา

ถึงบ้าน ของวุ้น ตามที่เธอบอกทาง

" นี่ ถึงแล้ว " แพทบอกวุ้นเมื่อรถมาจอดอยู่หน้าบ้าน

" ขอบคุณพี่แพทมากนะ " วุ้นบอก

" ไม่เป็นไร เธอรีบเข้าบ้านดีกว่า " แพทบอก วุ้น

" บายค่ะ เจอกันที่โรงเรียน " วุ้นพูดและรีบวิ่งเข้าบ้านทันที

คืนนี้ วุ้นนอนคิดถึงเหตุการณืที่เกิดขึ้น เธอรู้สึกดี กับแพท แต่เธอกับคิดว่า เขาทำไป เพราะ

เป็นคนดี ไม่ได้คิดอะไรกับเธอเป็นพิเศษหรอก

ณ โรงเรียน เอกชน XX

" วุ้น เธอมองหาใครหนะ " เพื่อนสนิทชื่อ โบว์ถาม เพราะ เห็นเธอยืนชะเงื้อคอยาว เหมือน

ยีราฟ มองหาอะไรสักอย่าง

" ก็หาพี่ แพทนะสิ " วุ้น ตอบ โบว์อย่างลืมตัว แต่คนที่ได้ยินตอนนี้ถึงกับเหวอ ก็เธอนะสิ

ไม่เคยเอ่ยถึงผู้ชายคนไหน นอกจากพี่ชายตัวเอง

" ว่าไงนะ วุ้น " โบว์ถามอย่างไม่อยากเชื่อหู

" ก็พี่ภาคิน ที่เป็นประธานนักเรียนไง เธอไม่รู้จักหรอ" วุ้นบอกให้ละเอียดขึ้น

" วุ้น และแกหาพี่เขาทำไม " โบว์ยังสงสัยไม่เลิก

" ก็...ไม่มีอะไร " วุ้น เริ่มรู้ตัวว่าพูดมากเกินไปแล้ว

" ไปก่อนนะโบว์ " วุ้น ขอตัว เพราะ ตอนนี้เธอเห็น นายแพทแล้ว

สาวน้อย วิ่งไปหาเขา แต่ด้วยความที่เขาค่อนข้าง ฮอทในหมู่สาวๆ มาก เพราะ ทั้งหน้าตาดี เ

รียนเก่ง เป็นนักกีฬาของโรงเรียน จึงเป็นที่สนใจมาก จึงทำให้วุ้นถูกเบียดชนจนล้ม

" โอ้ย " วุ้นร้อง เพราะ ตอนล้มขาเธอคงแพลง แน่ๆ

" นี่ เธอรีบลุกสิเกะกะ" ผู้หญิงคนหนึ่งที่มามะรุม มะตุ้ม แพท ว่าเธอที่นั่งไม่ยอมลุก จากการ

ล้ม

" เป็นอะไรไหม" แพทเห็นจึงแหวก ทาง จากพวกสาวๆ ตรงมาดู แต่ไม่รู้ว่าเป็นใครหรอก

เพราะ เธอก้มหน้าอยู่

" เจ็บขาค่ะ" วุ้นเงยหน้าขึ้นมาตอบ

" ยัยวุ้น " แพทอุทาน เมื่อเห็นว่าเป็นเธอ

" ค่ะ "

" รีบลุกซะทีสิยัยคุณหนู " แพทบอก

" นี่ ทำไมถึงเรียกวุ้นอย่างนี้ " วุ้นไม่ชอบที่เขาพูดกับเธอแบบนี้

" ก็ลุกสิ"

" โอ้ย " วุ้นลองลุกขึ้น แต่เธอกกับล้มลงอีกครั้ง

" สงสัยขาแพลง " แพทบอก

" เจ็บ "

" เอ้าขึ้นมา สิ" แพทนั่งหันหลังให้เธอ เพื่อจะให้เธอขี่หลัง

" แต่ " วุ้นกำลังจะพูดต่อ

" เร็วๆ สิ" และเขาก็พาเธอขี่หลังไปส่งที่ห้องพยาบาล

ห้องพยาบาล

" อาจารย์ครับ ผมฝากดูขาให้เธอหน่อย " แพทบอกอาจารย์หมอ

" ได้สิ" และ อาจารย์หมอก้ทายา และพันผ้า ให้เธอ

จากนั้น เขาก็ขอแยกไปก่อน ส่วนวุ้น ตอนนี้ขาเริ่มดีแล้ว เธอจึงจะเดินไปที่ห้องเรียน แต่

ระหว่างทาง เธอเจอกับ แก็งค์ หญิงที่ชอบแพทเข้า

" นี่ ยัยหน้าจืด เธออ่อยพี่แพทใช่ไหม" ผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้น

" เปล่านะ เราเปล่า" วุ้นปฎิเสธ

"ทำไมจะใช่ พวกฉันมาก่อนเธอรู้ไว้" พวกนั้นพูดเล้ว ก็กระชากวุ้นไปมา แต่เธอไม่เคยเจอ

เรื่องแบบนี้ก็ตกใจทำไรไม่ถูก

" เราเจ็บ ปล่อย"

" เจ็บหรอ เผี๊ยะ " พวกนั้นลุมทำล้ายเธอ ทั้ง ตบ จิก ดึงผมเธอบ้าง

ส่วนทางนายแพท ซึ่งกำลังนั่นอ่านหนังสืออยู่ เพลิน แต่มีเพื่อนวิ่งมาบอกเขาว่า

" เฮ้ย ไอ้แพท ยัยคนที่แกพาไปห้องพยาบาลถูกลุม" เพื่อนคนหนึ่งวิ่งมาบอก

" ที่ไหน " แพทถามอย่างตกใจ

" ข้างโรงยิม" เพื่อนบอก

แพทรู้ก็รีบวิ่งไปที่เกิดเหตุ ทันที ในใจนึกเป็นห่วงเธออย่างบอกไม่ถูก เพียงไม่กี่นาที แพทก็

มาถึงที่เกิดเหตุ สิ่งที่เห็นคือ ผู้หญิง 4คน กำลังทำร้ายเธอ

" หยุดนะ ทำอะไรกัน" แพทตะโกนถาม

" พวกเราเปล่านะค่ะ พี่แพท ยัยนี่ต่างหากทำเราก่อน" ยัยชะนีหน้าขาวคนหนึ่งพูดขึ้น

" ใช่ค่ะ " พวกของมันเสริม

" แต่ สิ่งที่เห็นคือ เธอถูกทำร้าย" แพทพูดตามสิ่งที่เห็น

" ถ้าไม่อยากเดือดร้อน อย่างมายุ่งกับเธออีก" แพทบอก

" กรี๊ดทำไม มันเป็นใคร"

" เธอคือ ผู้หญิงของผม " แพทตอบพวกนั้นไป ทั้งที่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนว่าทำมถึงพูดอย่าง

นั้นออกไป

" ออกไป " แพทตะโกนสุดเสียง จนพวกนั้นเองตกใจ เพราะไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้มาก่อน

ตอนนี้วุ้น หมดสติไปแล้ว ตั้งแต่ตอนที่เขาพูดว่า ผู้หญิงของผม เธอได้ยินประโยคนั้นเป็น

ประโยคสุดท้าย ก่อนสติจะดับวูบไป

วันนี้ เพชรแทบไม่อยากไปทำงานเลย เพราะเธอ ทำกับอนาวินไว้มาก และเขาต้องจัดการเธอ

แน่ๆ แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ เพชรจึงจำต้องรีบต่งตัว และลงไปทานข้าว ก่อนรีบออกไป แต่เช้า จึง

ทำให้ไม่ได้เจอ พ่อ กับน้องชายเลย

วันนี้เธอออกมาแต่เช้ามาก จึงแวะซื้อดอกไม้ กะเอาไปจัดใส่แจกันให้เขา เพื่อที่เขาจะได้

ลืมเรื่องราวที่เธอก่อไว้ หลังจากซื้อดอกไม้เสร็จเธอก้รีบขับรถตรงไปยังบริษัทในทันที ไม่

นาน เธอก็มาถึงบริษัท พอมาถึงแล้ว หญิงสาวตรงไปยังห้องทำงาน ละจัดดอกไม้ใส่แจกัน

ใบสวย แล้วไปวางที่โต๊ะเขา แต่นั่นก็สายไปแล้ว เพราะ เธอไม่รู้สักนิดว่าตอนนี้อนาวินเข้ามา

ในห้องแล้ว และก็มายืนอยู่หลังเธอด้วย

" ว้าย " เพชรร้องอย่างตกใจ เมื่อหันกับมา แล้วชนเข้ากับอกกว้างของเขา

" ว่าไงน้องเพชรที่รัก" อนาวินแกล้งเรียก เหมือนที่เธอพูดตอนที่อยู่กับลิลลี่

" บ้า พูดอะไรของคุณ หลีก" เธอทำเป็นไม้รู้เรื่อง และ ยังตีหน้าเข้มใส่เขา

" อ้าว วันนี้ไม่เรียก พี่วินค่ะ พี่วินขาแล้วหรอ " ทีนี้นอกจากอนาวินไม่หลีกทาง และยังกอด

เธอไว้แน่นอีกด้วย

" นี่คุณไม่เข็ดหรือไง หรืออยากโดนเหมือนวันนั้นอีก" เพชรพุด เพราะ เธอชักโมโห ที่เขา

ทำรุ่มร่ามใส่ ถ้ามไม่ติดว่า เขาขู่จะทำร้าย พ่อกับน้องของเธอ ป่านนี้ เธอคงซัดเขาเข้าให้

เพราะเธอ เกลียดผู้ชายกระหล่อนเป็นที่สุด

" อย่าหวัง ว่าผมจะพลาดอีก "

" คอยดูแล้วกัน " เพชร ลองเอาเข่าจะกระทุ้งไปที่เป้ากางเกงเขา แต่คราวนี้ เขาหลบทัน แถม

ตัวตัวเธอชิดกำแพง และ เบียดขาของเขา เข้ากลางระหว่าวขาเอทั้งสอง

" ปล่อยนะคุณอนาวิน" เพชรตกใจกับการกระทำของเขา

" ทำไมเมื่อกี้ยังเก่งอยู่เลย ไม่ใช่หรอ แม่แมวน้อย" เขาพูดอย่างถือไพ่เหนือกว่า

" คือ ฉันขอโทษ ปล่อยฉันเถอะนะ" เพชรเริ่มเปลี่ยนมาพูดดีๆ ดุบ้าง เผื่อเขาจะใจอ่อน

" ก้ได้ " อนาวินบอก ละนั่นก็ทำให้เพชรยิ้มออกมาได้ แต่พอเขาพูดปรธโยคถัดมา เธอ

อยากร้องไห้มากกว่า

" วันนี้คุณต้องไปเที่ยวทะเลกับผม"

" คือฉัน ........"

" ว่าไง ถ้าคุณฉลาดพออย่าขัดใจผม" เขาแสร้งทำหน้าโหดใส่ เธอ

" ขอไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านก่อนได้ไหม" เพชรเริ่มต่อรอง

" ไม่ เดี๋ยวค่อยไปซื้อ " อนาวินบอก แต่ยังกอดเธอไว้แน่น

"ฉันขอบอกคุรพ่อก่อนนะ" เธอพยายามหลีกเลี่ยงทุกวิถีทาง

" ผมโทรไปบอกเรียบร้อยแล้ว ไม่เชื่อโทรถามได้เลย " เขาพูดจบ ก็ต่อสายโทรศัพท์ไปหา

พ่อของหยิงสาว

" พ่อขา คือเพชร" หญิงสาวกำลังจะพูดแต่พ่อเธอพูดขึ้นมาก่อน

" พ่อรู้แล้ว เจ้านายลูกบอกพ่อแล้ว ทำตัวดีๆ อย่าดื้อกับท่านหละ " เพชรได้ฟังพ่อพุดถึงกับ

อึ้ง ทำไมพ่อเธอถึงยอมให้ไปง่ายๆ ทั้งๆที่ปกติ ไม่ยอมให้ไปไหนลำพัง และเธอก็อยากรู้

นัก ว่าเขามีวิธีพูดอย่างไร เมื่อคุยโทรศัพท์กับพ่อเธอเส็รจ เขาก้ลากเออกไปจากห้องทันที

" เดี๋ยวคุณวิน จะไปเลยหรอ" เพชรไม่อยากไปเลย


" อือ กลัวหรือไง" อนาวิน หันไปถามเธอเป็นเชิงท้า

" ใครกลัวคุณ ไปเลยไหมหละ" เพชรไม่ชอบให้ใครท้า จึงพูดออกไป และนั่นก็เข้าแผน

ของอนาวิน เลยทีเดียว

ทั้งคู่ออกจากบริษัท และ อนาวินก้พาเธอไปเดินซื้อของใช้ส่วนตัว ละ รวมถึง อาหารติดไป

บ้าง และทั้งคู่ก็ออกเดินทาง ไปยังที่จุดหมายปลายทาง ที่เขาเลือกไว้แต่ต้นแล้ว แต่ไม่ได้

บอกเธอ ซึ่งเธอเองก้ไม่รู้ว่าคือที่ไหน

ระหว่างทางที่ไป อนาวินเป็นคนขับรถ ส่วน เพชร เธอเอาแต่นอนลูกเดียว เรียกได้ว่า พอรถ

ออกจากกรุงเทพเธอก็เริ่มเข้าสู่ภวังค์ จนชายหนุ่มถึงกับแปลกใจ ว่าทำไม เธอถึงหลับ

ง่ายอย่างนี้ และ ไม่กลัวบ้างหรือไง เกิดเขาทำอะไรเธอตอนหลับ เธอไม่กลัวเลยหรอ เขา

คิดว่าเธอเป็นคนที่แปลกมาก

ไม่นานเขาก็พาเธอมาถึงพาเธอมายัง หัวหิน พอมาถึงบ้านพักตากอากาศของเขาเองเขาก็

ปลุกเธอ

" เพทาย ตื่นได้แล้ว " เขาเรียกเธอ

" นี่ตื่นได้แล้วถึงแล้ว" อนาวินเริ่มเขย่าเธอเบาๆๆ และเรียกเธอ

" เพชร ถึงแล้ว" เขาเรียกเธอเสียงดังขึ้น และ เขย่าเเรกกว่าเดิม แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับ

ใดๆ เขางงกับเธอจิงๆ ผู้หญิงอะไรขี้เซาเป็นบ้า

" ไม่ตื่นใช่ไหม ... ได้ " เขาพูด และลงจากรถ และเดินออ้อมไปฝั่งที่เธอนั่ง และ เปิด

ประตู ออก ปลดเซฟตี้เบลล์ ให้เธอและอุ้มเธอขึ้น เดินตรงไปที่ชายทะเล เริ่มแรกเขาเหวี่ยง

เธอเล่นในขณะที่อยู่บนอ้อมแขนไปมา กะให้เธอตื่นแต่ เธอก็ยังไม่ตื่นอยู่ดี

" สงสัยต้องใช้ไม้ตาย " เขาพูด และอุ้มหญิงสาวเดินลงไปในทะเล จนน้ำลึกประมาณครึ่ง

น่องของเขา ละเขาก็ทิ้งตัวเธอลงน้ำ

" ตู้ม ...กรี๊ด " เสียงแรกคือเสียงที่ตัวเธอตกจากอ้อมแขนสู่น้ำทะเลอันแสนเค็ม ส่วนเสียงที่

ตามมา ค์อเสียงกรีดร้องของเธอ ที่ตกใจตื่นหลังจากที่ตกน้ำไปแล้ว

" ฮะ ฮ้า ตื่นได้แล้วหรอ เพทาย " เขาหัวเราะเธอจนตัวงอ

" นี่คุณทำอะไร จะฆ่าฉันหรือไง " เพชรตะโกนว่าเขา ด้วนหน้าที่หงิกงอ

" เปล่านะ ผมแค่จะปลุกคุณเท่านั้น"

" จะปลุกหรอ ห๊า " เธอลุกขึ้น ยืนเท้าเอว และถามเขาอย่างเอาเรื่อง อยู่ตรงหน้าเขา อย่าง

ลืมตัวว่า ตนนี้ตัวเธอเปียกน้ำ และเสื้อผ้ามันก็แนบเนื้อ จึงทำให้เห็นสัดส่วนชัดเจน

" ก็ใช่นะสิ ใครใช้ให้เธอขี้เซา ขนาดฉันทั้งเรียกทั้งเขย่าเธอยังไม่ตื่นเลย ไม่รู้จะนอนไปถึง

ไหน" เขาพูด ต่ไม่มองหน้าเธอ กลับมองไล่พิจารณาทรวดทรง ของเธออย่าเผลอไปล

" ผลัก "...." ไอ้บ้ากราม " หญิงสาว สังเกตสายตาที่เขามองเธอ ว่ามันออกแนวกามๆ

เธอผลักเขาจนล้มลง และว่าเขา ว่าไอ้บ้ากาม

" เป็นบ้าอะไรอีกเนี่ย" อนาวินถาม

" ก้คุณมอง ...มอง อยู่ได้ " เธออายไม่กล้าพูด และตอนนี้หน้าเธอ แดงเรื่อขึ้นมาก

" มานี่เลย มารับโทษที่ทำกับผมวันนั้น และ ก้ผลักผมล้มเปียกน้ำ " เขาพูดจบ ก็กระชากเธอ

ให้ล้มลง และประกบปาก อย่างรวดเร็วเธอตกใจ ทั้งดิ้นทั้งผลัก แต่โดนเขาจูบอย่างเร่าร้อน

ใส่ ด้วยความไม่เคยจึงทำให้เธออ่อนระทวยเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ และถูกเขาครอบครองริม

ฝีปากของเธออย่างง่ายดาย ที่เขาทำไป เพราะ เขาเห็นทรวดทรงเธอเมื่อกี้ มันทำให้ อารมณ์

ความเป็นชายพรุ่งพล่าน ละความรู้สึกแปลกที่เขาเอง็ไม่เข้าใจมัน รู้แต่ว่าอย่างลิ้มลองริมฝีปาก

นั่น และเธอ เขาเองก้แปลกใจ กับความต้องการของตัวเองเช่นกัน

อนาวินค่อยๆ ถอนริมฝีปากขึ้นจากกลีบปากของเธออย่างเสียดาย เมื่อเขารู้สึกว่ามีน้ำใสๆ

ไหลอาบแก้มเนียนของหญิงสาว

" เผี๊ยะ "... " ไอ้ทุเรศ " เพทายตบหน้าเขาอย่างแรง จนหน้าคมหันไปตามแรง

" เผี๊ยะ คนสารเลว รังแกผู้หญิง " เธอตบเขาเข้าอีกฉาดก่อนจะลุกวิ่งหนีเขา เพราะ เขาทำ

แบบนี้กับเธอมา2ครั้งแล้ว ทำเหมือนเธอเป็นผู้หญิงไร้ค่า

" เพทาย เพชร จะไป ไหน" อนาวินวิ่งตามเธอ

" หยุดนะ ผมบอกให้หยุด"

" " หญิงสาวไม่ฟังเสียงเขาอีกเอาแต่วิ่งต่อท่าเดียว จนไม่ทันได้ดูว่าข้างหน้า

" โอ้ย " เพทายร้องเสียงหลง เพราะ ความเจ็บปวด เนื่องจากมีเปลือกหอยแตกชี้ขึ้นมา เธอ

จึงเหยียบเข้าเต็มเท้า

" เพชร" เขาวิ่งเข้ามาดูเธอ ก็เห็นเลือดสดๆไหลออกมาจากเท้าเธอมากพอสมควร

" เพราะคุณคนเดียว ฉันถึงเจ็บตัวแบบนี้" เธอโทษเขาว่าเป็นต้นเหตุ

" เจ็บมากไหม " เขาจับเท้าเธอดู เพราะ เป็นห่วงเธอ

" ออกไปไกลๆ เลย จะมาฉวยโอกาสอะไรกับฉันอีกหละ" เพชรถาม

" ผมขอโทษนะ ไปทำแผลคุณก่อนดีกว่า " อนาวินรู้สึกผิดจริงๆ

" ว้าย คุณ " อนาวินช้อนตัวเธออุ้มขึ้น และมุ่งหน้าตรงไปยังบ้านพักของเขาอย่างเร็ว ส่วนเธอ

ก็นอนนิ่งอยู่บนท่อนแขนแข็งแรงของเขา เพราะเจ็บแผล

" เพชรคุณ นั่งนิ่งๆ เดี๋ยวผมไปเอาอุปกรณ์ทำแผลก่อนนะ" เขาพูดและหายไปสักพัก ไม่นาน

เขาก็มาพร้อมกับกล่องประถมพยาบาล

" คุณวิน ฉันทำเองได้"

" ผมทำให้ " เขาพูดและส่งสายตาดุๆๆมาให้เธอเป็นเชิงห้าม และเขาก็นั่งลงกับพื้น จากนั้น

ก็ยกเท้าเธอพาดไว้กับหัวเข่าของเขา และ เขาก็พิจารณาดูแผล

" เป็นเยอะเหมือนกันนะ " เขาพูดขึ้น ก่อนจะหยิบน้ำสีฟ้าใส ( แอลกอฮอล์ล้างแผล) ชุบ

สำลี เตรียมที่จะเช็ดทำความสะอาดปากแผล

" ไม่เอา นะมันแสบ" เพชร ชักขากลับทันที จน อนาวินนึกขำ กริยาที่ทำเหมือนเด็กๆ

ของเธอ

" นี่ถ้าไม่ล้างเดี๋ยวแผลเน่า ต้องไปตัดขาทิ้งนะคุณ " เขาขู่เธอ

" ก็ได้ แต่แค่นิดเดียวนะ" ได้ผล เพราะเธอยอมให้เขาเช็ดแล้ว

" อ๊าย แสบ" เธอร้อง เเละจิกเล็บลงบนท่อนแขนของเขา

เมื่อเขาล้างแผลเสร็จ เขาก็ใส่ เบตาดีนใส่แผลให้เธอก่อนที่จะใช้ผ้าพันแผลพันทับไว้

ระหว่างที่เขาทำแผลให้นั้น หญิงสาวลอบแอบมองเขาอยู่หลายครั้ง จนเพลินไป

" นี่คุณ จ้องผมอยู่ได้ แอบชอบผมอะดิ" เขาหันมาเห็นเธอพอดี จึงแซวเธอเล่น

" บ้าหรอคุณ หลงตัวเองเป็นบ้า" เ ธอรีบปฎิเสธอย่างเร็วปร๋อ เพราะ อายที่ถูกจับได้ว่า แอบ

มองเขา

" รีบไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวเป็นหวัด " เขาหันมาบอกเธอ

" แล้วจะอาบไงเนี่ย " เธอถามเขา เพราะ แผลสดๆ ไม่ควรถูกน้ำ และเธอก็เดินไม่ถนัดด้วย

แต่ก็ ปริ้ง สมอเธอนึกขึ้นมาได้

" คุณ ให้ฉัน ขี่คอขึ้นไปหน่อยสิ เดินไม่ถนัด " เธอจะแกล้งเขาให้น่วมไปเลย คอยดูนะ

" อือ " และเขาก้นั่งยองๆ ให้เธอ พาเธอขึ้นไปอยู่บนหลังเขาได้ที่แล้ว เฮก็ทิ้งน้ำหนักตัวทั้ง

หมดไปข้างหลัง และเมื่อมาถึงห้อง พอเปิดเข้าไป เขาก็เตรียมจะวางเธอลงบนเตียงแต่...

" ว้า หอ้งไมสวยเลย พาไปดุห้องอื่นหน่อยสิ" เธอจงใจแกล้งเขา ให้หนัก และเมื่อย

" ว่าไงนะ ผุ้หญิงอะไรเรื่องมากจิง" เขาบ่นอุบ แต่ก็พาเดินไปดูห้องถัดๆๆไป แต่เธอก็ไม่ถูก

ใจไปซะหมด เธอยิ้มอย่างสะใจที่แกล้งเขาได้ สุดท้ายเธอก็ให้เขาพากลับมาห้องเดิม

" เฮ้อเหนื่อยจัง" เธอพูดหลังจากที่เขามาส่งเธอที่ห้อง

" คุณเนี่ยนะเมื่อย ผมมากกว่ามั้ง คนอะไรตัวหนักยังกับหมู แถมยังเรื่องมากอีก " เขา

บ่นพลางบิดตัวไปมา เพื่อไล่ความเมื่อยขบ

" บ่นเสร็จไปเตรียมน้ำอุ่นให้ชั้นอาบด้วยนะค่ะ"

" ได้ แต่ผมว่า ให้ผมอาบให้เลยดีกว่าไหม "

" นี่คุณ อย่าลืมสิ เพราะคุณ เป็นต้นเหตุทำให้ฉันเจ็บนะ" เธอหน้ามุ่ยใส่อารมณ์

" รู้แล้วๆๆ " และเขาก็ไปทำตามที่เธอบอก ก่อนที่จะ ไปอาบน้ำ พอเขาอาบน้ำเสร็จ เขาก็ลง

ไปทำอาหาร อย่างง่ายแต่น่ากินมาเสิร์ฟให้เธอที่ห้อง

ส่วนเธอหลังจากที่อาบน้ำอย่างทุลักทุเลเสร็จก็มานอนเล่น และหลับไป

" ก๊อก ก๊อก" ไม่มีเสียงตอบรับ เขาจึงเปิดประตูเข้าไปดู ปรากฏว่า เธอหลับไปเรีบร้อบแล้ว

เขาจึงห่มผ้าให้เธอก่อนออกไป
ตอนเช้า อากาศสดชื่น กับแสงแดดอุ่นๆ ในยามเช้า กระทบผ่านม่าน เข้ามาในห้องของ

หญิงสาว ทำใหเธอที่นอนหลับไหลอยู่นั้นตื่นขึ้นมา เธอเปิดประตูตรงระเบียงออกไป ยืนสูด

อากาศสดชื่นสักพัก และจึงไปอาบน้ำแต่งตัว แบบสบายๆ แผลที่ขาของเธอยังปวดอยู๋แต่เธอ

ก็ค่อยๆ เดินลงไปข้างล่าง และลงมือทำอาหารเช้า คือข้าต้มทะเล เธอลงมือทำอย่างตั้งใจ

" ว้าย " เพชรร้องอย่างตกใจเมื่อหันมาแล้วชนเข้ากับอกกว้างของ นายวิน ที่แอบมายืนข้าง

หลังนานแล้ว

" หอมจัง" อนาวินพูด และทำท่าสูดอากาศเข้าไปจนเต็มปอด

" นี่คุณขนาดฉันขาเจ็บ ยังต้องตื่นมาทำอาหารให้คุณทานอีก เอาเปรียบชัดๆ" เธฮแกล้งว่า

เขา และค่อยๆ เดินอย่ากระเพรกๆ หนีไป เพราะอายเขา

" โอเค แล้วขาหายแล้วหรอ"

" ยังแต่คงดีขึ้นแล้ว "

" ไปทานข้าวกันเถอะ หิวจะเเย่แล้ว" เพชรพูดชวน และเขาก็ประคองเธอไปที่โต๊ะอาหาร

และกลับไปยก ข้าวต้มมา2ชาม

" นี่คุณ จะกินได้ไหมนี่" วินแกล้งแหย่เธอเล่น

" กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน เอามานี่เลย" เธอทำแก้มป่อง ตามสไตล์เธอ และยกชามข้าวหนี จะ

ไม่ให้เขากิน

" โอ๋ ผมล้อเล่น" และเขาก้ต้องยอมรับในฝีมือของเธอว่าเยี่ยมจิงๆ ไม่นานเมื่อทั้งคู่รับ

ประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย

" คุณวิน พาฉันไปนั่งตรงนั้นหน่อยสิ" เธอบอก และชี้ไป ตรงหน้าบ้านซิ่งมันเป็นเปลญวรผูก

อยู่กับต้นไม้ และเขาก็ประคองเธอไป จึงถึง เพราะ เธอเดินเองคงไม่ถนัด

" นี่คุณวิน ล้างจานเสร็จและ ไปทำความสะอาดห้องที่ฉันนอนให้หน่อยสิค่ะ เพชรแพ้ฝุ่น"

เธอจงใจเเกล้งเขา

" เฮ้ย แล้วไมผมต้องทำด้วย" เขาพูดและทำหน้ามุ่ยใส่

" ก็ฉันขาเจ็บ ไม่งั้นคงไปทำเองแล้ว แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเงก็ได้ " เธอพูด ให้เขารู้สึกผิด

ที่ทำให้ขาเธอเจ็บ พร้อมทำหน้าเศร้า และทำท่าจะลุกเดินไปทำความสะอาด

" ไม่ต้อง เดี๋ยวผมทำให้ " เขารั้งมือเธอไว้ และกดไหล่เธอให้นั่งลงที่เดิม ก่อนเดินหายไป

เพื่อล้างจาน และทำความสะอาด ห้องเธอ

" สมน้ำหน้า รู้จักฤทธิ์ เพทาย น้อยไปซะแล้ว" เธอพูดขึ้นเมื่อเขาเดินลับไปแล้ว แต่เธอก็

เจ็บแผลจิงๆนั่นแหละ เพียงแต่จะแกล้งให้เขาทำความสะอาดจนเหนื่อย ส่วนเธอก็นอนเล่น

อยู่บนเปลญวนอย่างสบายใจ

" เฮ้อ เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย " เขาหย่อยก้น นั่งลงบนผืนทราย ใกล้ๆกับเปลที่เธอนอนอยู่

เนื้อตัวชุ่มเหงื่อ เขาถอดเสื้อเชิตตัวนอกออก เหลือแต่ เสื้อกล้าม ทำให้เธอเห้นกล้ามเนื้อตาม

ตัวเขาชัดเจน

" คุณวินค่ะ ฉันมีเรื่องรบกวนคณหน่อย" เพชรพูดขึ้น

" อะไรหรอ"

" ฉันอยากเดินเล่น แต่...ขาเจ็บอ่ะ คุณพาไปหน่อยสิ " เธอ พูดและมองไปที่ขาตัวเอง

" อือ ก็ได" เขาจำต้องตกลงอย่างไม่มีทางเลือก

" ขึ้นมาสิ" เขาเรียกให้เธอขึ้นมาขี่หลัง ของเขา และพาเธอเดินไปอย่างช้าๆๆ เดินไปเรื่อยๆ

ทั้งที่มีคนบนหลังคอยสั่งอยู่

" อุ้ย คุณวินไปตรงโน่น..หน่อยสิ " เธอชี้มือไปข้างหน้า ซึ่งไกลพอสมควร และ พอจะไปถึง

เธอก้เปลี่ยนใจวะงั้นอะ

" เว้าตรงนั้นๆๆ ต้นอะไรสวยจัง " เธอทำเสียงตื่นเต้นสสุดขีด และชี้นิ้วให้เขาพาไป แรกๆ

อนาวินก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอหลายรอบเข้า เขาก็เริ่มรู้ตัว ว่าตัวเองถูกหญิงสาวแกล้งเข้าให้

แล้ว

" เพชรครับ ผมว่าไปที่ห้องดีกว่าน่าตื่นเต้นกว่าเยอะ " เขาพูด และพาเธอวิ่ง และมุ่งหน้าไป

ยังบ้านพัก

" กรี๊ด คุณวิน ไม่เอาๆ อย่างทำบ้าๆ นะ" เธอร้องโวยวายไปตลอดทาง เขาไม่ฟังทีนี้ไม่

ได้ วิ่งธรรมดาแล้ว ทั้งกระโดด บ้างเขาก็กล้งวิ่งลงน้ำ

" อ๊ายคุณวิน ฉันกลัวตกนะ" เธอร้องเสียงหลง และกอดคอเขาไว้แน่น เขาและเธอ หยอก

เล่นกันอย่างสนุกสนาน และ ความรักก็เริ่มผลิบานในใจของทั้งคู่ อย่างไม่มีใครรู้ตัว ต่างคน

ต่างไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง

พอมาถึงบ้าน เขากับเธอก็แยกย้ายกันไปอาบน้า ธุระส่วนตัว และลงไปทานอาหารเย็น

กัน โดย อาหารมื้อนี้นายวิน ลงมือทำเอง คือ อาหารฝรั่ง ซึ่งหญิงสาวเองก็ยอมรับเลยว่า

อร่อย

" เพชร คุณคือผู้หญิงคนแรกเลยนะ นอกจากแม่ ที่ได้กินอาหารฝีมือผม " เขาพูดขึ้นมา

เหมือนจะบอกเธอว่า เธอพิเศษกว่าสาวๆคนอื่นของเขา

" หรอค่ะ ปกติคุณคงเห็นพวกเธอเป็นอาหารแทนละสิ"

" เพชร ทำไมคุณชอบ ว่าผมอย่านี้อยู่เรื่อย " เขาไม่ชอบใจเลย เวลาที่เธอพูดแบบนี้

" ก็มันจิง "

" ไม่เอาและ ฉันไปก่อนดีกว่า" เธอทานเสร็จก็ลุกพรวด ตรงไปนั่งดูทีวี และ ปล่อยให้เขา

ล้างจานเหมือนเดิม สักพักเขาก็เดินออกมาเมื่อล้างเสร็จ

“ เราขึ้นนอนกันเถอะ “ เขาและเธอก็ต่างคนต่างเข้าห้อง และหลับไปเพราะ ความเหนื่อย

http://www.vcharkarn.com/varticle/33789/10

เยอะไปหน่อยนะคะเพราะเผื่อวันดรุ่งนี้ด้วย อ่านแล้วคอมเมนต์ด้วยนะคะ





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Nozz วันที่ : 09/02/2008 เวลา : 17.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nozzila
:A40: คืออะไร หาคำตอบได้ที่http://www.oknation.net/blog/nozzila/2008/04/25/entry-1

ความคิดเห็นที่ 3
Antzy วันที่ : 08/02/2008 เวลา : 13.08 น.
http://www.oknation.net/blog/antzy

โรคจิต คิดแต่เรื่องบ็องๆ ตาบ็อง

มาบอกว่า ยังดีกว่าเป็นคนวิกลจริตอีกนะ Antz

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นาราด้า วันที่ : 09/02/2008 เวลา : 14.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tarot
http://www.oknation.net/blog/narada ไพ่ยิปซีทำนายชีวิต

มาอ่านนิยายค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

ควรจะปรับปรุง Blog หรือไม่
สมควร
0 คน
แล้วแต่เจ้าของ
6 คน

  โหวต 6 คน