*/
  • คุณตุ๊ก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : takkata15@gmail.com,takoey@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-10-03
  • จำนวนเรื่อง : 73
  • จำนวนผู้ชม : 291391
  • จำนวนผู้โหวต : 67
  • ส่ง msg :
  • โหวต 67 คน
วันจันทร์ ที่ 6 พฤษภาคม 2556
Posted by คุณตุ๊ก , ผู้อ่าน : 6078 , 23:50:07 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน BlueHill , ตะวันลับขอบฟ้า และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

ทุกครั้งที่กลับบ้าน  จะมีเสียงเรียกจากต้นไม้ใหญ่ที่บ้านหลังเก่า

บ้านเดิมไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว

แต่ต้น “มะม่วงกล้วย”ต้นเดิม

ที่เคยรู้สึกว่าใหญ่โตกว่าต้นไม้ไหนๆ บนโลกยังอยู่ตรงนั้น

เราแค่ตัวเล็ก ตอนที่เขาเป็นต้นไม้ใหญ่ เขาอยู่มาก่อน

ตอนนี้ฉันโต ฉันเห็นต้นไม้ใหญ่อื่นๆ มากมาย

ต้นมะม่วงกล้วยของฉันก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร

ออกจะผิดหวังด้วยซ้ำ ตอนกลับไปเยี่ยมเขาครั้งแรกหลังจากจากไปหลายปี

ต้นแค่นี้เองเหลอฉันคิด ทำไมจำได้ว่าต้นใหญ่กว่านี้มาก

 

แต่ฉันก็คิดถึง “ต้นมะม่วงกล้วย”ของฉันเสมอ

เวลาจากบ้านนานๆ เมื่อรู้สึกมีคำถามฉันเป็นใคร ฉันทำอะไรอยู่

ก็จะกลับไปตรงนั้น   แค่กลับไปยืน 

หรือเอนตัวลงนอน ได้เห็นท้องฟ้า ได้กลิ่นใบหญ้า กลิ่นดิน

วันเวลาเหมือนย้อนกลับ เพียงแค่หลับตาลง

 

นั่นคือ "พลัง"และ "ราก" ของฉัน มันคือบ้าน มันคือความคิดถึง

ที่ตรงนี้ที่ฉันปูเสื่อ นอนอ่านหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเล่มแรก

ฉันหัดอ่านหนังสือออกเสียงดังๆที่นั่น

และที่นั่น ที่เป็นเส้นชัยที่ฉันเคยกำหนดว่าใครวิ่งถึงก่อนคือผู้ชนะ

หลายครั้งที่ฉันถึงเส้นชัยก่อน  แม้ส่วนใหญ่จะแพ้

มีครั้งหนึ่งที่ฉันล้มลง ไม่สามารถลุกขึ้น วิ่งต่อได้อีก เพราะขาฉันหัก

ฉันได้เรียนรู้การหัดเดินครั้งที่สอง

ฉันจำไม่ได้หรอกครั้งแรกที่หัดเดินเป็นยังไง

แต่การหัดเดินครั้งที่สอง

มีความหมายของความพยามและความรู้สึกว่าเป็นผู้ชนะอยู่ในนั้น

ยังจดจำสายตาของปู่ที่บอกว่า เดินต่อมาอีกก้าวสินุ้ย  เดินมากอดปู่

ทุกก้าวที่ปู่ถอยหลัง เป็นหนึ่งก้าว ที่ฉันก้าวตาม

แล้วก็โผเข้ากอดปู่ ฉันเดินได้อีกครั้ง

 

 

ที่นั่นที่ฉันนอนมองก้อนเมฆและจินตนาการเป็นสัตว์ในนิทาน

ฉันแต่งนิทานให้ย่าฟังตามการเปลี่ยนของก้อนเมฆ

ถามย่า ว่าที่นั่นใช่มั๊ยที่เรียกสวรรค์ ที่อยู่ของเหล่านางฟ้าและเทวดา 

เขาอยู่หลังก้อนเมฆหรือเปล่า อยู่ไกลใกล้แค่ไหนจากก้อนเมฆนั้น

ย่าบอกว่าเขาอยู่หลังก้อนเมฆนั่นแหละแต่ย่าก็ไม่รู้ว่า ไกลใกล้

 

เคยคิดว่าถ้าบินขึ้นไปสูงๆ จะไปแอบดูเทวดา นางฟ้า

ย่าบอกว่าไม่มีใครเคยเห็นหรอก เทวดานางฟ้าก็ขี้อายเหมือน “นุ้ย”นั่นแหละ

นุ้ยคือสรรพนามที่ปู่ย่าใช้เรียกฉัน และฉันเคยอยากชื่อ “นุ้ย”

เออนะ เวลาครูมาบ้านฉันหลบเงียบ จะหายใจก็กลัวว่าเสียงจะดังไป

ฉันกลัวคนแปลกหน้าและขี้อาย

 

วันนี้โตเป็นผู้ใหญ่ ดูเหมือนสาวมั่น

เวลานั่งเครื่องบินอยู่เหนือท้องฟ้าในวันเมฆหนา หนา

แม้จะรู้ว่า เทวดานางฟ้าไม่ได้อยู่ตรงนั้น และอาจไม่เคยมีอยู่จริง

แต่ฉันก็เผลอยิ้มเสมอ  เขาอยู่ตรงนั้นแหละ เพียงแต่เขาขี้อาย

และฉันก็คิดถึงย่า  อยากให้ย่าได้มาเห็นเห็นเมฆ จากอีกมุม กับฉัน

 

วันหนึ่งฉันกลับบ้าน ฉันเดินสองเท้าไปที่ต้นไม้ของฉัน

เขาไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว เหมือนใครสักคนที่เรารักได้จากไป

ถามพ่อ ต้นไม้ของฉันหายไปไหน

พ่อบอกน้าเลื่อยไปเมื่อต้นปี  เอาไปทำไม้กระดานสร้างบ้าน

ใจฉันอยากตะโกนว่า คุณมีสิทธิ์อะไร เอาต้นไม้ของฉันทำไม้กระดาน

อยากเดินไปถามเดี๋ยวนั้น ไปต่อว่าให้บรรเทาความเสียใจ

 

แต่ต้นไม้ก็เหมือนสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เหมือนสิ่งอื่นๆบนโลก

ที่เมื่อผ่านไปแล้ว ก็ไม่สามารถย้อนกลับมา เหมือนเดิม

เหมือนวันเวลา เหมือนตัวฉัน

และใครต่อใครที่จากไปแล้ว

 

ต้นไม้ของฉัน เขาอยู่ที่นั่นก่อนฉัน  อาจจะอยู่มาก่อนย่า ของย่าฉัน

เขาอาจจะเป็นที่อยู่ของความห่วงใย จากรุ่นสู่รุ่น

เขาอาจจะเก็บพลังชีวิต มีความทรงจำ ของคนที่รักเรา

และคนที่เรารัก ฝากอ้อมกอดสู่ลูกหลาน ผ่านร่มเงาที่ร่มเย็น

 

เขามาจากไปในรุ่นฉัน  เขาจากไปแล้ว

ฉันก็เหมือนหมดเหตุผลที่จะไปเยือนอีก

แล้วความทรงจำ ก็เริ่มเลือนๆไปกับกาลเวลา

ตอนต้นไม้ของฉันถูกโค่นลง 

เขาคงหอบเอากลิ่นกายของปู่ของย่า  และของแม่ฉัน

ที่ผสมปนอยู่กับกลิ่นไอดิน กลิ่นใบไม้ ไปกับเขาด้วย

ความรู้สึกที่นั่นเลยไม่เคยเหมือนเดิม

คุณตุ๊ก

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ปองเพียงหทัย วันที่ : 07/05/2013 เวลา : 01.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrypong

ความทรงจำ ยังอยู่ตลอดไป

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
kruhnoi วันที่ : 07/05/2013 เวลา : 00.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...

ชมต้นไม้สวยกับอ่านเรื่องราวดีดี ก่อนนอนค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน