• ครูอัษ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : assada@hotmail.co.th
  • วันที่สร้าง : 2009-11-15
  • จำนวนเรื่อง : 135
  • จำนวนผู้ชม : 3949522
  • ส่ง msg :
  • โหวต 122 คน
รักษ์นาฏศิลป์ไทย
สืบสานตำนานนาฏศิลป์ไทย จรรโลงใจและสร้างสรรค์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/assada999
วันศุกร์ ที่ 8 มกราคม 2564
Posted by ครูอัษ , ผู้อ่าน : 1181 , 20:48:30 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน ครูอัษ โหวตเรื่องนี้

 

                   นาฏศิลป์ไทยพื้นเมืองภาคใต้

                 

                            ชุดตารีกีปัส  

      

 

การแต่งกายมี 2 ลักษณะคือ

 

1. แบบแสดงคู่ชาย-หญิงจะนิยมแต่งตามลักษณะของชนชั้นสูงชาวไทย     

 

มุสลิมเต็มยศประกอบด้วย

 

ผู้ชาย   เสื้อตือโละบลางอ  มีลักษณะเป็นเสื้อคอกลมหรือคอตั้งแบบจีน

 

แขนกว้างยาวจรดข้อมือ ผ่าอกครึ่งติดกระดุม3 เม็ดติดกระเป๋าด้านซ้าย

 

สีเดียวกันกับกางเกงซึ่งมีลักษณะเป็นกางเกงขายาวคล้ายกางเกงจีน

 

     ผ้านุ่งใช้ผ้ายกเงิน– ยกทองหรือผ้าซอแกะนุ่งทับ ทับกางเกงสั้น 

 

    เหนือเข่าเล็กน้อยจับเป็นดอกด้านหนึ่งหรือทำจีบทบกัน 5จีบ

 

     เรียกว่า ผ้าลิลิปังซาเลนดังหรือสลีแน

 

     เข็มขัดภาษามาลายูท้องถิ่นเรียกว่า เป็นแนะมีความกว้าง

 

     ประมาณ 5 นิ้วคาดทับบนผ้าซอแกะอีกทีหนึ่ง

 

     หมวก(ซอแกะ) คือหมวกทำด้วยผ้าเนื้อดีสีดำลักษณะคล้าย

 

     หมวกหนีบ. ไทยพุทธท้องถิ่นเรียกหมวกชนิดนี้ว่าหมวกแขก

 

    หรือใช้ผ้าสอดดิ้นเงินทองเย็บเป็นลักษณะของหมวกเจ้าบ่าว

 

    ไทยมุสลิมเรียกตามภาษามลายูกลางว่าสตางันภาษามลายูท้องถิ่น

 

    เรียกว่าสตาแงเป็นผ้าโพกศีรษะที่พับเป็นรูปต่างๆ  (เสื้อกางเกง

 

    ผ้านุ่งทับกางเกงผ้าโพกศีรษะจะทำด้วยผ้าชนิดเดียวกัน  ปัจจุบัน

 

     นิยมใช้ในงานวิวาห์ของไทยมุสลิมด้วยกัน)

 

ผู้หญิง   เสื้อเรียกว่า บานงภาษามลายูกลางเรียกว่าบันดง

 

เป็นเสื้อเข้ารูปแขนยาวเน้นรูปทรงคอวีผ่าอกหน้าตลอดมักจะติด

 

กระดุมทองเป็นระยะตัวเสื้อยาวคลุมสะโพก ด้านหลังสั้นเฉียงมายาว

 

เป็นมุมด้านหน้าเสื้อบานง มักใช้ผ้าค่อนข้างบางอาจปักฉลุลวดลาย

 

ตรงชายเสื้ออย่างสวยงามและพับริมปกซ้อนไว้ตลอด  ผ้าที่นิยมใช้

 

ตัดเสื้อกันมากคือผ้าลูกไม้ ผ้ากำมะหยี่ ผ้าต่วนและ ผ้าชีฟอง ฯลฯ

 

    ผ้านุ่งใช้ซอแกะหรือผ้าปาเต๊ะนุ่งสั้นแค่เข่าทำเป็นจีบทบกันที่สะโพก

 

ทางด้านขวาประมาณ 5 – 7 จีบตามแบบการนุ่งผ้าของรัฐยะโฮร์

 

ประเทศมาเลเซีย

 

     ผมเกล้ามวยต่ำระดับท้ายทอยติดดอกไม่สีทองที่เรียกว่า

 

บุงอเจ๊ะงาโม๊ะ เรียกกันตามภาษาชาวบ้านว่าดอกซัมเบ็ง ปัจจุบันนิยม

 

เกล้าผมขึ้นติดดอกไม้ทองทางขวาปักเรียงเป็นแถวดูสวยงาม

 

      เครื่องประดับมี 2 อย่าง คือสร้อยคอ ต่างหู

 

เอกลักษณ์ของการแต่งกายด้วยชุดนี้คือ การนุ่งผ้าของผู้ชายและ

 

ผู้หญิงจะทำจีบทบกันทางด้านขวาของสะโพก 5 – 7 จีบ  ผู้ชายเน้น

 

ความแปลกและใหม่   ผู้หญิงเน้นให้ความสะดวกในการร่ายรำที่จะต้อง

 

ยักย้ายส่ายสะโพกให้เข้ากับจังหวะเพลงที่สนุกสนานและเร้าใจ

 

 

2. แต่งกายแบบหญิงล้วน

 

       แต่งกายตามแบบที่ได้รับการปรับปรุงประดิษฐ์ขึ้นเพื่อใช้เป็น

 

การแต่งกายของตารีกีปัส ชุดพิธีเปิดสนามงานกีฬาเขตแห่งประเทศไทย

 

(กีฬาแห่งชาติ) ครั้งที่ 14 ณ จังหวัดปัตตานี เมื่อปีพ.ศ. 2524

 

ประกอบด้วย

 

     1. เสื้อในนางไม่มีแขนสีดำ

 

     2. ผ้านุ่งเป็นโสร่งบาติก หรือผ้าซอแกะ (Song Ket) สอดดิ้น

 

เงินทองประปรายแบบมาเลเซีย ตัดเย็บแบบหน้านาง หรือเลียนแบบ

 

จับจีบหางไหล

 

      3. ผ้าสไบสำหรับคลุมไหล่จับจีบเป็นโบด้านหน้า

 

     เครื่องประดับเข็มขัด สร้อยคอ  ต่างหู  และดอกซัมเบ็ง

 

 




เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


<< มกราคม 2021 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            



[ Add to my favorite ] [ X ]