• เอื้องดอย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-08-12
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 29747
  • ส่ง msg :
  • โหวต 10 คน
"Open your eyes and open your mind"
คนสามัญ...ที่ยังต้องเรียนรู้อีกมากในโลกกว้างใบนี้ "คนเรียนรู้ตลอดชีวิต...แต่ทุกคนมีเวลาของชีวิตไม่เท่ากัน"
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/aungdoi
วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤศจิกายน 2550
Posted by เอื้องดอย , ผู้อ่าน : 889 , 09:29:22 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เอื้องดอย  เอาเรื่องเล่าที่มาจากเรื่องจริงในสังคมชนบทเล็กๆ  มาเล่าค่ะ

เรื่องราวของหนูพู่มีอยู่ว่า...หนูพู่ทำงานที่สำนักงานราชการแห่งหนึ่งของอำเภอในต่างจังหวัดในสำนักงานก็มีเจ้าหน้าที่  พนักงานอยู่กว่าครึ่งร้อยแต่เพื่อนร่วมงานที่หนูพู่สนิทด้วยมีไม่ถึง  5  คน  ความถ้อยทีถ้อยอาศัยก็ดำเนินไปแบบที่ควรจะเป็นของคนต่างจังหวัดทั่วไป

เหตุที่มาของคำถามที่เป็นชื่อเรื่องก็เกิดขึ้นในวันเสาร์หนึ่ง  เมื่อพู่ต้องอาศัยรถของเพื่อนรุ่นพี่ที่ทำงานเข้าไปในตัวจังหวัด  เพราะพี่ๆ เค้ามีธุระต้องไปทำ  แต่หนูพู่ต้องไปเยี่ยมคุณยายที่นอนป่วยหนักอยู่ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัด  ในรถมี  5  ชีวิต  ผู้ใหญ่  4  เด็กอีก  1 ( ลูกของพี่คนหนึ่งในนั้น )  หลังจากธุระหลักๆ  ของพี่ๆ เสร็จสิ้น  ทุกคนแวะร้านข้าวเพราะยังไม่ทานมื้อเช้ากัน

11.00 น.  รถวิ่งเข้าจอดที่หน้าโรงพยาบาล  ตรงทางรับ- ส่งผู้โดยสาร  เครื่องรถไม่ดับ  เพราะทุกคนตั้งใจแค่ส่งหนูพู่แล้วที่เหลือจะไปช้อปปิ้งต่อ  ก่อนก้าวลงจากรถ  หนูพู่รู้สึกได้ว่าใจตัวเองไม่ปกติ...มีเสียงถามขึ้นมาจากพี่คนขับรถ  “  พวกพี่ต้องขึ้นไปไหม ”  …พู่อึ้งครู่หนึ่งก่อนเอ่ยไม่ตรงกับใจ  และเชื่อเหลือเกินว่าเสียงแผ่วเบามากๆ  เหมือนไม่ใช่เสียงพูดของตัวเอง  “  อ้อ...เดี๋ยวหนูขึ้นไปคนเดียวก็ได้ค่ะ ”  พี่อีกสองคนเงียบ  “ แล้วเธอจะอยากซื้ออะไรไหม ”  ยังเป็นพี่คนเจ้าของรถที่ถามอีก  “ …ไว้...ซื้อวันหลังก็ได้ค่ะ...”  วินาทีที่ก้าวลงจากรถและเดินไปตามทางเดินในโรงพยาบาล  หนูพู่เดินผ่านม้าหินอ่อนที่ระเบียง  ใจอยากนั่งลงเพื่อระงับจิตใจก่อน  แต่หนูพู่ก็ทำได้แค่เดินช้าๆ  พยายามระงับน้ำตาไม่ให้ไหล  เพราะกำลังจะไปเยี่ยมยาย  “ ไม่มีใครอยากเยี่ยมยายหนู...หรอคะ? ”  คือคำถามที่อยู่ในหัวขณะนี้  คนที่อ่านเรื่องมาถึงตรงนี้  คงแย้งว่าก็เค้าถามเธอแล้วไง  แต่เธอตอบว่าไม่ต้องเองนี่นา  แต่...  “ พวกพี่ต้องขึ้นไปไหม ”  ถ้าเป็นคุณ...คุณจะตอบว่าไงคะ...

ใช่ค่ะ  พู่รู้สึกน้อยใจ  สะท้อนใจในสิ่งที่เพื่อนร่วมงานแสดงกับพู่  โดยเฉพาะ  หนึ่งในนั้นคือคนที่อยู่บ้านพักเดียวกัน  กินข้าวร่วมสำรับกันทุกมื้อ  และที่มาของความน้อยใจจนน้ำตาตกในครั้งนี้  คือ  โรงพยาบาลแห่งนี้  หนูพู่เคยมาเยี่ยมหลานชายที่ประสบอุบัติเหตุทางรถจักรยานยนต์พี่เค้าด้วย  อีกครั้งที่คุณพ่อของพี่เค้าเข้าโรงพยาบาล  ที่ต่างอำเภอ  หนูพู่ก็เคยไปเยี่ยมมาด้วย...ทั้งสองครั้ง  คือ  การตั้งใจไปเยี่ยมไม่ได้ไปเพราะเป็นแค่ทางผ่านหรือผลพลอยได้  แต่วันนี้พวกพี่เค้ามาถึงโรงพยาบาลแล้วแต่เค้าเลือกที่จะส่งหนูพู่แล้วไปช้อปปิ้ง  จากสิบเอ็ดโมงเช้าจนถึงบ่ายสี่โมงเย็น  พี่หนึ่งในนั้นโทรมาบอกว่า  กำลังจะออกรถจากที่จอดรถจะมารับ  ให้ลงมารอที่ชั้นล่างของโรงพยาบาล...หนูพู่แอบหวังลึกๆ  ว่าพอมาถึงไม่เจอเค้าคงเปลี่ยนใจอยากขึ้นมาเยี่ยมยายตามมารยาทหรือเพื่อแสดงน้ำใจบ้าง  เพราะเมื่อเช้าอาจจะยังไม่ทันคิดเพราะอยากซื้อของกันมากกว่า   พู่เลยยังไม่ลงไป  แต่...หนูพู่คิดไปเองค่ะ  เพราะไม่ถึงสิบนาที  พวกพี่เค้าก็โทรมาตามว่าให้ลงไปได้แล้วจอดรถรอที่ลานจอดรถโรงพยาบาล...  “………”

 อ้อ  ลืมบอกไป  ตอนที่หนูพู่เคาะประตูและเปิดเข้าไปในห้องพักฟื้นของคุณยายนั้น  พวกน้าๆ  นึกว่ามีเพื่อนๆ  ของหนูพู่มาเยี่ยมด้วย...แต่...

เรื่องน้อยใจแบบเด็กๆ  ของหนูพู่ก็จบลงเท่านี้ค่ะ...ดีใจกับหนูพู่ด้วยนะคะ  ตอนนี้คุณยายได้กลับไปพักฟื้นต่อที่บ้านแล้วค่ะ...(^_^)             




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
khunphai วันที่ : 24/06/2008 เวลา : 09.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

น่าน้อยใจจริงจริงเลยละคะ

แต่ก็เนอะคนเรา...มีไรไม่เหมือนกันนะ

ไผ่ก็เคยเป็นแบบนี้แต่ไม่ถึงขนาดนี้หรอกจ้า

บางทีถึงเราไม่ขึ้นไปเราก็ไม่ควรถามอะนะคะ

ไม่ใช่ให้ไปเป็นเพื่อนทำอะไรสักหน่อย ต้องถามแบบนั่น

ว่าให้ขึ้นไปด้วยไหม

อย่าคิดมากคะ

หวังว่าคุณยายคงหายดีแล้วนะคะ

ถ้ายังขอให้หายเร็วเร็ว บอกว่า ไผ่ ฝากความคิดถึงมา

อิ อิ อยากกินอะไรก็บอกนะ เด๋วจะฝากไปให้

555555555 พูดจริงมิได้ล้อเล่นน่า

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ครูสบเมย_แม่ฮ่องสอน วันที่ : 14/11/2007 เวลา : 23.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krubaantong
ครบรอบ  ๒๐  ปี พอดี...

เข้าใจ............เฉลียงเคยร้องไว้..เขามีคอนเสิร์ตชุดพิเศษนะ..ดูยัง

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 23.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

::::อืมน์ เป็นเรื่องสำนึกและน้ำใจ ซึ่งนับวันจะเหือดหายไป เรื่องการไปเยี่ยมเยือนคนป่วยที่โรงพยาบาล ผมในฐานะคนเคยป่วย หากได้เห็นจำนวนคนที่เข้ามาแวะเยี่ยมสอบถามอาการ กำลังใจย่อมมีกับคนไข้แน่นอน สำหรับ แต่กับถ้อยคำที่ถามว่า "เราต้องขึ้นไปด้วยไหม" เป็นคำถามของคนที่มิได้มีจุดมุ่งหมายหรือมีใจที่จะมาเยี่ยมเยือนคนป่วย หรือมิได้คิดไปถึงในส่วนรายละเอียดปลีกย่อยของมนุษย์ที่ควรเติมกำลังใจให้กัน อาจเป็นไปได้ว่าใจของแต่ละคนนั้นมุ่งไปที่จุดชอปปิ้ง จนลืมรายละเอียดตรงส่วนนี้ และไม่คิดว่าจะส่งผลต่อความรู้สึกของคนบางคนไป สภาพสังคมที่เร่งรีบจึงทำให้เราลืมรายละเอียดอันมีผลต่อความรู้สึกไป::::

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Supawan วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 10.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สถานะการณ์ ทำให้รู้ซึ้งถึงใจคน

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
veerin วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 10.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

แวะมาเข้าใจค่ะ..

น้ำใจคน นับวันยิ่งหายากนะคะ

แต่มองไปอีกมุมที่ชีวิตและสังคมเปลี่ยนไป

ความรีบเร่งของผู้คนที่ต้องทำงานและทำอะไรต่อมิอะไรแข่งกับเวลา อาจทำให้คนเป็นเช่นนั้นได้

ความหยาบกระด้างของจิตใจมีมากขึ้นและความอ่อนโยนเห็นอกเห็นใจ มีน้ำใจ กลับลดลง..

อย่างไร..ขอให้คุณยายหายป่วยและแข็งแรงๆเร็วๆนะคะ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ทวิน วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 10.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/twin

บางคนแม้เราจะเอาใจเขามาใส่ใจเรา เราปฏิบัติต่อเขาอย่างที่เราคิดว่าดี แต่ในทางตรงข้ามเขาไม่ได้เอาใจเราไปใส่ใจเขา ไม่ได้ปฏิบัติต่อเราอย่างที่เราคิด แต่เขาปฏิบัติตัวอย่างที่เขาเคยเป็นมา

อย่าไปน้อยอกน้อยใจเลยครับ คิดเสียว่า ยายเราเราก็เยี่ยมเองจะดีกว่า เขาก็แค่เพื่อนร่วมงาน ถ้าเป็นญาติเราแล้วเขาไม่เยี่ยมยายเราอันนั้นควรจะคิดเสียใจมากกว่านะครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ทาคุ วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 09.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aran

เออ อย่างนี้วันหลังต้องบอกว่า "นิสัย!!"

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ทาคุ วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 09.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aran

มันน่าน้อยใจนะ ไปถึงโรงพยาบาล เพื่อนกันแท้ๆ แทนที่จะขึ้นไปแสดงน้ำใจ
แต่อย่าไปคิดมาก อย่างน้อยก็รู้เช่นเห็นชาติกันไป ก็อย่าไปรักเขามาก คนแบบนี้พอมีเรื่องเดือดร้อนจริงๆ เขาไม่ช่วยเราแน่ๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน