• อัปสรสวรรค์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-20
  • จำนวนเรื่อง : 74
  • จำนวนผู้ชม : 73365
  • ส่ง msg :
  • โหวต 64 คน
จดหมายวรรณกรรม
คณะผู้เขียนจดหมาย...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/aupsornsawan
วันจันทร์ ที่ 30 มีนาคม 2552
Posted by อัปสรสวรรค์ , ผู้อ่าน : 1301 , 14:43:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถึงชามกลางคืน และคณะผู้เขียนจดหมาย

สวัสดีครับ
 
ผมบังเอิญได้อ่านจดหมายวรรณกรรม ที่ส่งมาให้ลุงต่วย
พบข้อความกล่าวถึงบุณญศักดิ์ ทองน้อย พี่ชายคนหนึ่งของผม
กระตุ้นให้ผมต้องลงมือเขียนเรื่องราวของพี่โต มาถึงคุณชามกลางคืน 
เพียงเพื่อบอกว่า ผมก็เป็นคนหนึ่ง ที่ยังคงจดจำภาพของพี่โตอยู่ในใจเสมอมา
 
แล้วเราคงได้คุยกันอีกนะครับ

คือพี่...ผู้จุดประกายไฟฝัน

จะเป็นด้วยเหตุบังเอิญ หรือชะตากรรมอันใดก็ไม่อาจทราบได้ ที่ทำให้ผมได้อ่านถ้อยความสั้นๆ แต่เปี่ยมด้วยแรงกระตุ้นเตือนให้หวนหาเรื่องราวแต่หนหลัง
ผม...ในฐานะ หู ตา แขน ขา ปาก และอวัยวะอีกหลายอย่างตามแต่วาระโอกาสและคำบัญชา ของลุงต่วย แห่งต่วย’ตูน หน้าที่หลักอย่างหนึ่งของผมก็คือ อ่านจดหมายทุกฉบับที่ส่งมาถึงลุงต่วย นั่นรวมถึงจดหมายหน้าตาแปลกๆ จากคณะผู้ส่งจดหมาย (ชื่อนี้ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่)
ผมพบข้อความเล็กๆ กล่าวถึงคนเล็กๆธรรมดาๆคนหนึ่ง แต่เขาคนนั้นกลับใหญ่โตอย่างยิ่งสำหรับหัวใจของผม พี่โต บุณญศักดิ์ ทองน้อย
จะเป็นด้วยเหตุบังเอิญ หรือชะตากรรมอันใดก็ไม่อาจทราบได้ ทำให้เราได้พบกัน ที่นั่น ในรั้วรามคำแหง เด็กหนุ่มปีสอง ผู้มุ่งมั่นกับกิจกรรมการเมืองในพรรคนักศึกษา กับรุ่นพี่ปี 5 ผมยาวมอมแมม ที่เห็นหน้ากันบ่อยครั้งตรงศูนย์รวมกลุ่มคนรักศิลปะที่พำนักกันอยู่ข้างพรรคฯ
จากการเชื่อมสัมพันธ์ของใครบางคน เราก็ได้รู้จักกัน ทักทายกันใต้แสงสลัวรางของไฟถนนในความมืดของค่ำคืน และนั่นคือจุดเริ่มต้นแห่งการเรียนรู้ ...เรียนรู้ที่จะรักชายคนนี้
ผมได้รู้ว่า พี่โตไม่ได้เรียนราม แกเรียนที่อื่น แต่นอนในราม
ผมได้รู้ว่า เวลาเมา แกชอบนั่งบนพื้น ทั้งที่คนอื่นนั่งโต๊ะ
ผมได้รู้ว่า แกเป็นคนมากน้ำใจ อย่างที่หาได้ยากในยุคนี้
และผมได้รู้ว่า พี่โตเป็นกวี
แต่ไม่รู้จริงๆ ว่าแกนึกอย่างไร ถึงพยายามเคี่ยวเข็ญให้ผมเป็นกวี!
“กระดาษ ปากกา ต้องพกติดตัวไว้ตลอดเวลา นึกอะไรได้ จะได้จดไว้ทันที แม้แต่พี่ดายหญ้าอยู่ในบ่อ พี่ก็ต้องมีกระดาษกับปากกาติดตัวไว้เสมอ” หนึ่งละ
“กลอนเปล่าเขียนไม่ยาก เอาแค่ความคิด กับอารมณ์ อย่างเช่น... ฉันเห็นผู้หญิงอุ้มตุ๊กตา ผู้หญิงสวย...ตุ๊กตาไม่สวย... “ สองละ
“เขียนแล้วส่งไปเลย ส่งให้บ.ก.บริหาร ถ้าได้ลงเค้าก็จะส่งตังค์มาให้ หรือเราจะไปรับเองก็ได้ เค้าจะได้รู้จัก บทกวีได้ชิ้นละพัน สิบชิ้นก็หมื่นนึงแล้ว” สามละ
แล้วคำแนะนำแกมล่อหลอกกระบวนที่ สี่ ห้า หก เจ็ด แปด... ก็ตามมาเรื่อยๆ พร้อมๆกับพฤติกรรมและวีรกรรมที่ยากจะลืม
เส้นผมที่ยาวสลวยเกือบถึงเอว วันดีคืนดีพี่โตก็จับรวบแล้วเอามีดหั่นซะเหลือแค่ปรกต้นคอ ด้วยเหตุผลใด...ยากจะคาดเดา
ชวนผมไปค้างที่บ้านสวนของญาติที่มีนบุรีก็บ่อยครั้ง ด้วยโปรแกรมยั่วใจ “เราซื้อไปแค่เหล้าอย่างเดียว ข้าวสารมีที่นั่น พริก เกลือ เครื่องปรุง ผักสวนครัวมีทุกอย่าง ปลาในบ่อก็มี แต่ปกติพี่จะกินแต่ผัดเส้นมะละกอกับเกลือ” จริงจังนะนั่น ไม่ใช่มุข และความจริงจังนี้เองที่ทำให้ผมไม่กล้าไป
พักหลัง พี่โตชักเมาหนักขึ้นเรื่อยๆ ปากมีรอยยิ้ม แต่แววตาเหม่อเศร้า กับคำพูดเน้นหนัก “ชีวิตพี่ ขาดอะไรก็ได้ แต่ขาดความเมาไม่ได้!”
เราพบกันครั้งสุดท้ายโดยบังเอิญ พี่โตในสภาพซูบโทรม ตาแดงช้ำ มือสั่น เอ่ยปากขอเงิน 20 บาท ผมถามว่าจะกินข้าวเหรอ แกตอบเสียงสั่นว่าจะไปหลังรามสักหน่อย หลังราม กับเงิน 20 นั่นไม่ยากจะเข้าใจ มันหมายถึงอัตรายาดอง 3 เป๊ก ที่จะบรรเทาอาการสั่นของแก
ผมสงสารพี่โตจับใจ
ไม่เคยรู้ ไม่เคยถาม ว่าแกกลัดกลุ้มในเรื่องใด ระหว่างเราไม่เคยถ่ายทอดความทุกข์ให้แก่กัน รู้แต่เพียงช่วงหลัง แกตั้งใจจะกลับบ้านที่อีสาน วาดหวังว่าจะไปปลูกผักพื้นบ้าน ปลูกสะเดา มะกอก กระโดน ฯลฯ เก็บยอดส่งร้านลาบ
แล้วพี่โตก็กลับไปจริงๆ ได้ยินข่าวบ้างนานๆครั้ง บางคนบอกว่าแกแต่งงาน บางคนเล่าว่าแกมีลูกแล้ว จริงหรือเปล่า ผมไม่รู้ แต่ดีใจ ถ้าพี่โตมีความสุขกับวิถีเรียบง่ายแบบที่แกรัก
โล่งใจ-ดีใจที่สุดก็เวลาเปิดหนังสือ แล้วเห็นบทกวี ลงชื่อ บุณญศักดิ์ ทองน้อย
ดีใจจนแอบยิ้มคนเดียวอยู่บ่อยๆ จนกระทั่งไม่ได้เห็นชื่อนี้บนหน้าหนังสืออีก จำได้เพียงเลาๆ ถึงกวีบทสุดท้ายที่ได้เห็น เขียนเป็นภาษาอีสาน ด้วยท่วงทำนองแบบเพลงกล่อมเด็กจากพื้นถิ่นที่ราบสูง “ลูกสอนหลอนนอนเรียงส่ายหล่าย...” อะไรประมาณนั้น
ผ่านไปนานหลายนาน จนได้ข่าวจากแดนไกล ถึงได้รู้ว่า พี่โตจากไปแล้ว
ผมตกใจ เสียใจ แต่แล้วก็ยิ้มได้ในความเศร้า เมื่อรู้ว่าพี่โตกินเหล้าเมาหลับไป...และไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย
อย่างน้อย พี่โตก็จากไปพร้อมกับสิ่งที่แกรัก-ความเมา
ผมตั้งใจจะเขียนถึงพี่โตหลายครั้ง เขียนด้วยความรักและระลึกถึง พี่ชายผู้จุดประกายไฟฝันในวันวัยเยาว์ พี่ชายผู้สร้างแรงบันดาลใจให้ผมหันมาลงมือเขียน ส่งงาน และกลายเป็นคนทำหนังสือไปในที่สุด
ส่วนเรื่องของพี่โตนั้น ผมคิดแล้วคิดอีกว่าจะเขียน...จะเขียน... คิดไว้กระทั่งตอนจบของเรื่อง
 “...หากท่านบ.ก.อ่านแล้วซาบซึ้งประทับใจ จะขึ้นค่าเรื่องให้ผมอีกสักสองเท่าก็จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง ผมจะได้เอาค่าเรื่องไปซื้อเหล้า ใส่บาตรทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้พี่โต”
ตั้งใจจะจบให้ขำ ไม่อยากให้เศร้า เพราะผมสุขใจทุกครั้งที่คิดถึงพี่โต
แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่เคยได้เขียน

.


       ประลองพล เพี้ยงบางยาง
           แสนแสบ บางกะปิ

.

.

ผู้ที่สงสัยเกี่ยวกับจดหมายวรรณกรรม

เชิญอ่านคำแถลงการณ์ได้ที่นี่ขอรับ

http://www.oknation.net/blog/aupsornsawan/2008/09/24/entry-1




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กรุ่นไอดิน วันที่ : 01/04/2009 เวลา : 21.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/num-ta

ไม่มีอะไรแค่คิดถึงจ้า

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กัปตันแจ๊ค_จอมโจรจอมใจ วันที่ : 30/03/2009 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำหากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

เพียงแค่เขียน

ไม่ต้องขำ

เพียงแค่คำไม่กี่คำ

ก็สุขใจได้





แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]