• เด็กบ้านนอก
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-14
  • จำนวนเรื่อง : 136
  • จำนวนผู้ชม : 280736
  • ส่ง msg :
  • โหวต 58 คน
เด็กบ้านนอก
หลากเรื่องราวจากประสบการณ์และความตั้งใจของ "เด็กบ้านนอก" คนหนึ่ง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-nork
วันเสาร์ ที่ 31 กรกฎาคม 2553
Posted by เด็กบ้านนอก , ผู้อ่าน : 9179 , 20:06:28 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แม่จ๋า...


วันที่แม่-ลูกปลื้มที่สุด


แม่...คงเป็นคำนี้กระมัง คำแรกที่ลูกพูดแล้วมีคนฟังรู้เรื่อง โดยเฉพาะแม่เอง แม่คงดีใจมากนะ เมื่อแม่ได้ยินคำว่า “แม่” ออกมาจากปากของลูก คำว่า “แม่” คำเดียวสั้นๆนี้ จะมีใครสักกี่คนเล่าที่รู้ว่าค่า รู้ความหมาย รู้ว่าคำๆนี้มีความหมายลึกซึ้งยิ่งนัก

แม่จ๋า...ตั้งแต่ลูกเกิดมา ลูกก็มีเพียงแม่คนเดียวเท่านั้นที่คอยห่วงใยลูกตลอดมาไม่เคยเปลี่ยนแปลง ชีวิตลูกนี้อาภัพนัก เกิดมาได้ไม่นานพ่อก็จากไป ทิ้งภาระการเลี้ยงดูลูกๆไว้ให้กับแม่เพียงคนเดียว แม่ต้องทนลำบากเพื่อจะเลี้ยงดูลูกๆของแม่ให้เติบโตขึ้นมา แม่จ๋า...ลูกภูมิใจยิ่งนักที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่ ถึงลูกจะขาดพ่อ แต่ลูกก็ยังมีแม่ มีแม่ที่แสนดี แม่เป็นทั้งพ่อและแม่ของลูก แม่คอยปกป้อง คอยห่วงใย คอยอบรมสั่งสอนให้ลูกเติบโตมาเป็นคนดี แม่คอยเอาใจใส่ดูแลลูกตลอดมา

ยามที่แม่เห็นลูกของแม่มีความสุข เห็นลูกยิ้มแย้มแจ่มใส แม่ก็จะพลอยมีความสุขกับลูกไปด้วย เมื่อยามที่แม่เห็นลูกทุกข์ ใครเล่าจะรู้ได้ว่าใจของแม่นั้นเป็นอย่างไร ยามลูกสุขแม่ก็สุขด้วย แต่ไม่ใช่ว่ายามลูกทุกข์แม่จะทอดทิ้งลูก กลับตรงกันข้าม ดูเหมือนแม่จะทุกข์ยิ่งไปกว่าลูกหลายเท่านัก แม่คอยปลอบใจลูกให้หายทุกข์ แม่คอยให้กำลังใจลูก แม่ไม่เคยที่จะซ้ำเติมลูกเมื่อลูกผิดหวังพลาดหวังจากสิ่งใดมา

แม่คือผู้ให้ แม่ให้ทุกอย่างกับลูกได้โดยแม่ไม่เคยหวังสิ่งตอบแทน แต่คงมีสิ่งหนึ่งที่ใจแม่หวังและต้องการจากลูก สิ่งนั้นก็คือ แม่ต้องการเห็นลูกของแม่เป็นคนดี เป็นคนที่สังคมยอมรับ แม่ต้องการเห็นลูกของแม่ประสบความสำเร็จในชีวิต

แม่เลี้ยงลูกมากว่าลูกจะโตและสามารถพึ่งตัวเองได้แม่ต้องทรมานกายทรมานใจมาก ทรมานกาย...แม่คงไม่คิดอะไรมาก แต่ทรมานใจเมื่อยามที่แม่ว่ากล่าวตักเตือนลูก แล้วลูกไม่พอใจ ลูกโกรธแม่ แม่จ๋า...เวลานั้นแม่คงทรมานใจมาก แม่คงน้อยใจมาก


กิจวัตรของแม่(เราถ่าย-ล้าง-อัดรูปนี้เอง วิชาโฟโต้)


ความรักของแม่ที่มีให้แก่ลูกนี้ช่างมากมายมหาศาลยิ่งนัก ความรักของแม่ช่างเป็นความรักที่เที่ยงแท้และมั่นคงยิ่งนัก เกินกว่าที่ลูกจะหาสิ่งใดมาเปรียบได้ ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนมีขอบเขต มีที่สิ้นสุด แต่ความรักของแม่ที่มีต่อลูกนั้น ไม่มีขอบเขต ไม่มีที่สิ้นสุดเลยจริงๆ

แม่จ๋า...พระคุณของแม่ช่างมากมายยิ่งนัก มากเกินกว่าที่ลูกจะทดแทนได้หมดสิ้นในชีวิตนี้ แต่ลูกขอสัญญาว่า ลูกจะขอตอบแทนพระคุณของแม่ให้ได้มากที่สุด ลูกจะตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ลูกจะไม่ดื้อ ลูกจะเป็นคนที่มีเหตุผลให้มากขึ้นกว่าเดิม ลูกจะเป็นลูกที่ดีของแม่ ที่สำคัญลูกจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังในตัวลูกอย่างแน่นอน เพื่อให้สมกับที่แม่รักและห่วงใยในตัวลูก ลูกจะพยายามทำแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่ทำให้แม่ของลูกสุขใจ สบายใจ นะจ๊ะแม่จ๋า

..........นี่เป็นเรียงความที่เราเขียนขึ้นมาตอนที่เรียนอยู่ ม.๕ ตอนนั้นคุณครูให้เขียนเรียงความประกวดเนื่องในวันแม่ เราจำได้ว่า คืนที่เราเขียนแม่กำลังนอนหลับหลังจากที่แม่ต้องทำงานหนักมาทั้งวัน เรามองแม่ไป แล้วก็เขียนไป

พอถึงวันแม่ โรงเรียนจัดกิจกรรมเชิญแม่ของนักเรียนมาร่วม แต่แม่เราไม่ได้ไป เพราะติดไปวัด แม่ชอบไปทำบุญรักษาศีลที่วัด แม่จะไปวัดทุกวันพระ และวันสำคัญๆ...วันนั้นแม่ให้พี่สาวของเราไปที่โรงเรียนแทน


เดี๋ยวนี้แม่เป็นแม่ชี


เช้าวันนั้น พอไปถึงโรงเรียน คุณครูเรียกให้เราไปพบแล้วบอกว่าเรียงความเราชนะเลิศ และให้เราออกไปอ่านเรียงความในหอประชุมช่วงที่ทำกิจกรรม ตอนนั้นก็ดีใจที่เรียงความเราชนะเลิศ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากกับการที่จะต้องออกไปอ่านเรียงความที่หน้าหอประชุม ซึ่งปีนั้นเป็นปีแรกที่โรงเรียนมีการจัดกิจกรรมวันแม่อย่างพิเศษกว่าที่ผ่านๆมา

พอถึงเวลาที่ต้องออกไปอ่าน ตอนนั้นเป็นช่วงหลังจากพระอาจารย์ฉลอง (เจ้าอาวาสวัดเขาดิน)เทศน์สอนเด็กๆเกี่ยวกับเรื่องแม่ แล้วพระอาจารย์ ซึ่งเรามารู้ทีหลังว่าเป็นผู้ตัดสินการประกวดเรียงความครั้งนี้ ก็บอกให้เราออกไปอ่าน “ความรู้สึกของลูกคนหนึ่งที่มีต่อแม่...”

อาจจะด้วยบรรยากาศที่ดูขลัง เราเริ่มอ่านเรียงความของเราไปได้ไม่กี่คำเราก็อ่านไม่ออก มันจุกที่คอหอย สุดท้าย เราอ่านไปร้องไห้ไป เพื่อนๆนักเรียนและแม่ที่มาร่วมงานจำนวนมากก็พลอยร้องไห้ไปด้วย และเราก็มารู้จากพี่สาวเราในตอนหลังว่า พวกเขาไปถึงโรงเรียนตอนที่เรากำลังจะอ่านเรียงความพอดี ก็เลยยืนร้องไห้กันอยู่ข้างหอประชุมนั่นเอง

ปีนั้นแม่เสียดายที่ไม่ได้ไปร่วมงาน...เช่นเดียวกันปีนั้นพระอาจารย์ฉลองก็เสียดายที่ไม่ได้อัดเทปตอนที่เราอ่านเรียงความไว้

เหมือนหวยล็อค ปีต่อมาเรียงความของเราชนะเลิศอีก แน่นอนปีนี้แม่เราไม่พลาดที่จะมาร่วมงาน เช่นเดียวกับพระอาจารย์ฉลองที่เตรียมอัดเทปเสียงเราไว้ด้วย ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าพระอาจารย์อัดเทปไว้ เข้าใจว่าผ่านไปปีหรือสองปีนี่แหละ ญาติเราคนนึงไปวัดพระอาจารย์ฉลองแล้วได้ฟังเทปที่พระอาจารย์เอามาเปิดให้คนที่ไปอยู่วัดฟัง เราถึงรู้ (แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เรายังหาเทปม้วนนั้นไม่เจอ หลังจากที่ย้ายบ้านรอบล่าสุดเมื่อ ๕ ปีที่แล้ว)

ขอเล่าถึงการไปร่วมงานวันแม่ของแม่เราในปีนั้นอีกนิด มันเหมือนกับเหตุการณ์เพิ่งผ่านมาไม่นาน เรายังจำได้ดี ปีนั้นเราไม่ร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนปีก่อนในตอนอ่านเรียงความ แค่มีเสียงเครือบ้างเท่านั้น

หลังผ่านช่วงที่เราอ่านเรียงความ ก็เป็นช่วงที่คุณครูเชิญแม่ของนักเรียนที่มาร่วมงานออกไปกล่าว อวยพรให้ลูกๆ แม่ส่วนใหญ่ที่ออกไปพูดก็จะเป็นแม่ที่เป็นครู หรือคนที่พูดเก่งๆ  “...สุดท้ายขอเรียนเชิญคุณแม่ที่ลูกออกเพิ่งมาอ่านความรู้สึกไปเมื่อสักครู่มาอวยพรให้กับลูกๆ...ขอเรียนเชิญแม่ของ...” ใช่คุณครูเชิญแม่เราออกไปพูดหน้าหอประชุม

โอ...แม่เราเป็นชาวไร่เต็มตัวเลยนะ แถมจัดว่าขี้อายด้วย ปกติแม่จะยิ้มอย่างเดียว ไม่ค่อยพูด... แม่โบกไม้โบกมือ “ไม่เอาๆ แม่พูดไม่เป็น” แต่คุณครูก็คะยั้นคะยอ ท่ามกลางเสียงปรบมือเชียร์ของคนในหอประชุม พักนึงคุณครูบอกให้เราพาแม่ออกมา คิดดูดิ...แม่คนอื่นเขาออกไปเอง แม่เราเราต้องเดินจูงมือออกไป พอไปถึงหน้าหอประชุม ยืนอยู่หน้าไมค์แล้ว แม่ยังพูดออกไมค์ในท่าทางเขินๆ ยกมือโบกไปมาในแบบของแม่ “...แม่พูดไม่เป็น” ขณะที่คุณครูที่เป็นวิทยากรในงานพยายามคะยั้นคะยอ “นิดเดียวก็ได้ครับคุณแม่...นิดเดียวครับ”

“แม่ขอให้ลูกๆทุกคนมีความสุข และตั้งมั่นอยู่ในความดี...” นิดเดียวจริงๆค่ะ  แต่กินใจใช่ไหมล่ะ นี่แหละ... “แม่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด ...แม่ของฉันเอง”


แม่ยิ้มหวาน...ตอนเรากลับบ้าน(ช่วงเรียนมหา'ลัย)


แม่จ๋า...จนถึงวันนี้  ลูกยังยืนยันว่าลูกภูมิใจยิ่งนักที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่ แม้ลูกจะไม่มีพ่อ แต่ลูกไม่เคยรู้สึกเลยว่าลูกขาดพ่อ แม่คือยอดหญิงที่เก่งที่สุดและดีที่สุดของลูก

ทุกครั้งที่มองย้อนกลับไปในอดีต เรารู้สึกทึ่งในตัวแม่มาก ตอนที่พ่อจากไป คิดดูแล้วแม่มีอายุเท่าๆกับเราในตอนนี้เลย ...แต่ตอนนั้นแม่มีลูกต้องดูแลถึง ๖ คน เราคนเล็กสุดอายุไม่เต็ม ๒ ขวบดี พี่ๆก็ไล่ๆกันขึ้นไป คนโตสุดอายุ ๑๓ ขวบ

นอกจากจะมีลูกต้องดูแลถึง ๖ คน ก็ยังมีหนี้อีกก้อนที่เกิดจากการรักษาพยาบาลพ่อในช่วงที่พ่อป่วยหนัก

ตอนนั้นแม่มีที่ดินอยู่แปลงนึง แม่เคยบอกว่าใครๆเขาก็พูดว่าเดี๋ยวแม่คงต้องขายที่ดินใช้หนี้ แต่แม่บอกว่า แม่ตั้งใจเลยว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็จะไม่ขายที่ดินแน่นอน

ตอนนั้นครอบครัวเราลำบากมาก (จริงๆที่ถูกควรบอกคือแม่ลำบากมาก) บางวันไม่มีข้าวหุงให้ลูกๆกิน ต้องไปยืมข้าวจากญาติๆมาก่อน แม่บอกว่าช่วงที่แย่มากๆ แม่ต้องซื้อปลายข้าวมาหุงให้ลูกกิน เพราะราคาจะถูกหน่อย หุงแล้วก็ไม่เป็นเม็ดข้าวหรอก มันเละไปหมด แต่ก็ทำให้ลูกๆโตขึ้นมาได้


แม่-พี่ชาย-ลูกอา และเรา


บ้านเราจะมีเมนูกับข้าวแปลกๆที่เราก็ยังจำรสชาติได้ดี ที่ฮิตสุดก็คงเป็นต้มยำกุ้งแห้ง ใส่กุ้งแห้งไม่กี่ตัว ใส่น้ำเยอะๆ  แม่บอกลูกหลายคน ก็ต้องใส่น้ำเยอะไว้ก่อน ไม่งั้นก็ไม่พอกิน ซึ่งสูตรการทำต้มแกงน้ำเยอะๆนี้ เราติดมาจนโต

เมนูอื่นก็อย่างเช่น ผัดพริกแกงกากมะพร้าว การเลียงใบมะยม เมนูหลังนี้จำได้ดี เราเคยทำเองครั้งนึงน่าจะตอนอยู่ ม.ต้น ปรากฏเหลือครึ่งหม้อ ก็มือใหม่หัดทำนิ แต่แม่ก็ไม่ว่านะ เพราะของทุกอย่างไม่ได้ซื้อ ทั้งใบมะยมที่เก็บจากต้น และมะพร้าวจากในสวน

สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้แม่เลี้ยงพวกเรามาได้โดยไม่ต้องขายที่ ก็เพราะพ่อเราปลูกสวนผลไม้ไว้เยอะมาก มีทั้งมะพร้าว ละมุด น้อยหน่า ตั้งแต่เราจำความได้แม่ก็จะเก็บของพวกนี้ไปขาย แม่เราตัวเล็กนิดเดียว แต่แม่หาบน้อยหน่า หาบละมุดเข่งใหญ่ๆได้

แม่เป็นคนมัธยัสถ์มาก จะใช้เงินก็เมื่อจำเป็นจริงๆเท่านั้น และแม่จะเก็บเงินเก่งมาก เมื่อก่อนแม่ต้องเอาละมุดในสวนมาขายในตัวเมืองสระบุรี(บ้านเราอยู่ อ.พัฒนานิคม  ลพบุรี)  วันนึงขายได้อย่างมากก็สัก 200 กว่าบาท แต่แม่ก็มานะเอาเงินที่ขายได้ไปฝากธนาคาร พวกเรามารู้เมื่อจู่ๆวันนึงแม่มีเงินมาซื้อที่ดินเพิ่ม เป็นไงล่ะ...นอกจากไม่ขายที่ดินเดิมที่มี แม่ยังมีเงินมาซื้อที่ใหม่

แต่ด้วยความที่ไม่ได้มีเงินมาก...จริงๆเรียกว่า"จน"นั่นแหละ พี่ๆเราเลยไม่ได้เรียนหนังสือ พี่ ๕ คน จบสูงสุดคือ ม.๓ แค่คนเดียว นอกนั้นมี ป.๖ คนนึง ที่เหลือก็ป.๔ จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าเมื่อลูกคนเล็กของแม่ น้องคนเล็กของพี่ๆ มีโอกาสได้เรียนจนจบมหาวิทยาลัย มันจะเป็นความภูมิใจของพวกเขาขนาดไหน (เราเรียนด้วยเงินทุนของมหาวิทยาลัยนะ ในโครงการเรียนดีจากชนบท (ช้างเผือก) ม.ธรรมศาสตร์)

......อีกไม่กี่วันจะถึงวันเกิดของลูก ลูกคิดถึงแม่จ๋าจัง อยากนอนหนุนตักแม่ อยากให้แม่กอดและลูบหัวลูก แม่จ๋า...ลูกรักแม่มากที่สุดค่ะ มาถึงวันนี้ วันที่ลูกมีลูก ลูกยิ่งได้รู้ซึ้งถึงความรักที่แม่มีต่อลูกมากขึ้นไปอีก


ของขวัญวันเกิด...เกือบ 20 ปีมาแล้ว



จาก...ไอ้ตัวเล็กของแม่ : )


ไอ้ตัวเล็กของแม่ กับ ไอ้ตัวเล็กของเรา





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
viewpoint วันที่ : 25/08/2010 เวลา : 01.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/viewpoint

....และตั้งมั่นอยู่ในความดี" แม่เธอตั้งมั่นอยู่ในความดีจริงๆตื่นเต้นขนาดนั้นก้ยังไม่ลืมเรื่องนี้

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
sweet_aspiration วันที่ : 12/08/2010 เวลา : 11.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/breathe

ทราบอยู่แล้วว่าพี่จินเขียน แต่เก็บบทความนี้ไว้อ่านในวันแม่ค่ะ

ไม่ว่าจะฟัง จะอ่านสักกี่ครั้ง ก็ซึ้งเหลือเกินนะคะ แม้จะทราบว่า ไม่มีทางเทียบเท่าสิ่งที่อยู่ในใจของพี่จินอย่างแน่นอน

ขอกราบและฝากความระลึกถึง ถึง แม่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด ของพี่จิน และ สุขสันต์วันแม่ ด้วยนะคะ ^_^

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
โพ้นทะเล วันที่ : 10/08/2010 เวลา : 23.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dang-az

น่ารักจังเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
feng_shui วันที่ : 10/08/2010 เวลา : 23.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

กรอบรูป ของขวัญวันเกิด น่าประทับใจมากๆค่ะ

.

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
BlueHill วันที่ : 08/08/2010 เวลา : 16.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

แม่จินเป็นยอดหญิงทีเดียวครับ

ยอดหญิงของลูก ๆ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ลมอีสาน วันที่ : 07/08/2010 เวลา : 18.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lomisarn

อ่านแล้วน้ำตาจะไหลให้ได้ครับ เขียนได้ดีมากครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
แม่หมี วันที่ : 07/08/2010 เวลา : 10.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

น้ำตาซึม....

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ครูแดง วันที่ : 05/08/2010 เวลา : 22.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-เยี่ยมค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 05/08/2010 เวลา : 22.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

อ่านเพลิน.ว้า..
จบเสียแล้ว..
ไอ้ตัวเล็กของแม่..
รับรางวัลที่นี้แล้ว..
หลังไมค์มารับหนังสือจ่าจินต์.
พร้อมลายเซ็นต์ด้วยครับผม...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ป้ารุ วันที่ : 04/08/2010 เวลา : 22.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

อ่านเพลินเกินห้ามใจตั้งแต่ต้นจนจบเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
มะพร้าวแห้ว วันที่ : 02/08/2010 เวลา : 18.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/myfingerprint
เรื่อยๆมาเรียงๆนกบินเฉียงไปทั้งหมู่......

อ่านแล้วเศร้าค่ะ คิดถึงแม่ที่จากไป สิบปีแล้ว

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เด็กบ้านนอก วันที่ : 01/08/2010 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-nork

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามา
ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่ทนอ่านจนจบค่ะ...

เมื่อเช้าโทรไปขอพรกับแม่มาแต่เช้า แล้วก็บอกแม่ด้วยว่าเอาเรียงความเดิมและเรียงความใหม่มาลงอินเตอร์เน็ต มีคนเข้ามาชื่นชมแม่จ๋าเยอะเลย

ท่าทางแม่จะดีใจ แล้วเราก็บ่นกันถึงเทปม้วนที่หายไปจะไปหาได้ที่ไหน

จบท้ายการสนทนาด้วย...ขอบคุณแม่จ๋านะคะที่ทำให้หนูเกิดมา...

เก่งๆ...แม่ตอบมา แล้วเราก็ต้องรีบวางหู ก็น้ำตามันจะไหลน่ะซี้

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ป๋าโด่ง วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/idongphoto
" follow ป๋าโด่ง ได้ที่ http://twitter.com/idongphoto "

กลับมาอ่านอีกครั้ง...ทุกตัวอักษร

อ่านแล้วคิดถึงแม่...พรุ่งนี้ไปกอดแม่ดีกว่า

ขอบคุณครับพี่จิน

((ปล..ไอ้ตัวเล็กของพี่ สำเนาถูกต้องเรยเนอะ))

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
popladda วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 21.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lamjuan

ตัวเล็กทั้งสองคนรูปสุดท้าย น่ารักทั้งคู่

ขอให้คุณแม่สุขภาพแข็งแรงนะครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 21.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

เรื่องนี้น่าส่งประกวดนะ ไม่แน่ว่าจะชนะเลิศอีก

http://www.oknation.net/blog/siripatee/2010/07/06/entry-1

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มองการณ์ใกล้ วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/visionary

เป็นคุณแม่ที่เยี่ยมมากค่ะ
ขอให้คุณแม่สุขภาพแข็งแรงนะคะ
อ่านแล้วซึ้ง

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สิงหาคุณ วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krusingha

ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี
อ่านแล้วชื่นชมกับแม่ผู้สู้ชีวิต..
ขอเป็นกำลังใจ
ขอคาราวะแม่ด้วยดวงใจ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

อ่านแล้วน้ำตาซึม

แม่ ไม่ว่าแม่ใคร
ยอดเยี่ยมเสมอ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ป๋าโด่ง วันที่ : 31/07/2010 เวลา : 20.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/idongphoto
" follow ป๋าโด่ง ได้ที่ http://twitter.com/idongphoto "

วิ่งมาลงชื่อก่อน..

เด๋วค่อยอ่าน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน