*/
  • ใบเฟิร์นข้าหลวง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pimboon.ar@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-03-20
  • จำนวนเรื่อง : 14
  • จำนวนผู้ชม : 86030
  • จำนวนผู้โหวต : 11
  • ส่ง msg :
  • โหวต 11 คน
วันพุธ ที่ 24 กรกฎาคม 2556
Posted by ใบเฟิร์นข้าหลวง , ผู้อ่าน : 5285 , 10:40:59 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน Zhuangee/ส่วง , เดือนสิบสอง และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

 

 

หนังฟอร์มยักษ์ ก็อย่างที่รู้กันว่าหนังหุ่นยนต์สู้สัตว์ประหลาด ต้นตำรับดั้งเดิมต้องนึกถึงหนัง(การ์ตูน)พวกญี่ปุ่น มนุษย์จะแปลงร่าง เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ขึ้นคราวใด จากคนตัวเล็กๆ แปลงร่าง ปุ๊บปั๊บ! ออกมาเป็นฮีโร่ ขบวนการเรนเจอร์ อะไรต่างๆ สู้กับศัตรูตัวร้ายเพื่อรักษาชีวิตประชาชน

ความแตกต่างเด่นชัดระหว่างหนังแนวหุ่นยนต์พวกนี้ระหว่างของตะวันตกกับตะวันออก อาจจะโดยพัฒนาการของเทคโนโลยี มีส่วนอย่างมาก เห็นได้ว่า Pacific Rim ให้รายละเอียด ขั้นตอน กว่าจะออกมาเป็นหุ่นยนต์ ประกอบสร้าง ความลำบากของคนงานก่อสร้าง ให้เห็นความอลังการยิ่งใหญ่ท่วมทับสายตาคนดู จนถึงคราวต่อสู้ และเห็นเลยว่า...กระบวนการที่ Pilot จะใช้คำสั่งเรียกอาวุธของหุ่นยนต์ออกมาใช้งานได้นี่ชักช้าจริงๆ จนสัตว์ประหลาดบุกเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว นั่นละนะ มันก็เดินตามสูตรบีบหัวใจคนดู ให้เอาใจช่วย ต้องลุ้นนั่นนี่ ซึ่งความน่าสนใจของแปซิฟิกริมตั้งแต่ Trailer ที่กล่าวไว้แล้ว ก็คือการนำเสนอว่าไอ้พวกสัตว์ประหลาดมันมาจากรอยแยกใต้ทะเล ซึ่งปกติแล้วสัตว์ประหลาดต้องมาจากนอกโลก พอเกริ่นไว้แบบนี้ มันก็น่าดูชมอยู่

ส่วนตัวชอบการใช้ภาษาเพื่อสื่อในเรื่องเดียวกัน ด้วยทัศนคติที่แตกต่างกัน นำมาคัดง้างกัน ในหนังฝรั่งเรื่องอื่นๆ ก็จะมีภาษาโต้แย้ง เราเรียกว่า ปะ-ฉะ-ดะ (555+) หมายถึง ประชัน ฟาดฟัน อย่าไปหงอ อย่าไปกลัว จะเห็นแง่บวกหรือลบ เช่น ในเรื่องความเป็นห่วงที่ท่านผู้นำมีต่อนางเอก(มาโกะ) เขาใช้คำว่า “ปกป้อง” ฟังดูเป็นแง่บวก แต่ในคราวที่พระเอกโต้แย้ง เขาเรียกว่พฤติกรรมนี้ว่าเป็นการ “ปิดกั้น” ไม่ใช่การปกป้อง หรือในส่วนของวัฒนธรรมทางจิตใจที่มาโกะมีต่อเจ้านายหรือท่านผู้นำคนนี้ แม้เธอจะรู้สึกผิดหวังในสิ่งที่เธอควรได้ แต่เธอเรียกสิ่งนี้ว่าเป็นความ “เคารพ” ต่อการตัดสินใจของท่าน ในขณะที่พระเอกไม่เห็นเช่นนั้น แต่มองว่าเป็นการ “เชื่อฟัง” ในลักษณะว่าง่ายเกินไป ไม่ต่อสู้ ในสิ่งที่ตัวเองก็มีสิทธิ์ที่จะได้รับ ทำให้เห็นว่า มาโกะในฐานะตัวแทนคนญี่ปุ่นหรือคนเอเชีย เป็นพวก Collective Culture วัฒนธรรมรวมกลุ่ม ในระบบอาวุโส ไม่กล้าโต้แย้ง อะลุ่มอล่วย เลือกที่จะเก็บปากเก็บคำมากกว่า ซึ่งต่างจากพระเอกในฐานะตัวแทนของชาวตะวันตกที่จะกล้าปะทะโดยไม่เห็นแก่ระบบอาวุโส จนบางทีก็ถึงขั้นดูก้าวร้าว

ส่วนการที่ให้มนุษย์สองคนมาเป็น Pilot ร่วมกัน แทนสมองซีกซ้าย-ขวา ร่วมรับรู้ความทรงจำหรืออดีตที่ผ่านมา แต่ไม่ยึดติด  ชวนให้นึกถึงหลักทางพุทธ มันคล้ายกับการต่อสู้กับกิเลสในใจคนอย่างไรก็อย่างนั้น คือถ้าเรามองว่าสัตว์ประหลาดมันผ่านเข้ามาจากใต้แผ่นดินหรือในโลก มันก็เหมือนสิ่งที่อยู่ในจิตใจเรา กิเลส หรือด้านมืดที่มันขึ้นมามีอำนาจครอบงำซึ่งไม่สามารถทำให้คนๆนั้นอยู่กับปัจจุบันได้ การที่ให้คนสองคนมาร่วมมือกัน สร้างสมดุลให้เกิดขึ้น มองว่าเป็นการไม่สุดโต่งไปกับทางซ้ายสุดหรือขวาสุด เป็นการยอมรับสิ่งที่แตกต่าง อีกแนวคิดหนึ่งได้ ไม่ตัดสิน ไม่ต่อต้าน ไม่ปฏิเสธ แต่ไม่ใช่ตกอยู่เป็นเบี้ยล่าง ไอ้สมองหรือเจ้าตัวความคิดนี่นะ เหมือนนำมาแทนให้เห็นการจัดการ ขณะรับรู้ ความจริง(อดีต)ที่ผ่านมา ไม่หลุดไปอยู่กับความคิด เห็นเพื่อให้ยอมรับได้ ความทรงจำเก่าๆ แต่อย่าอินกับมันมาก จนหลุดจากสภาวะปัจจุบัน

พระเอกนี่เป็นคนช่วยนางเอก ซึ่งนางเอกจะหลุดไปจมอยู่กับอดีต การที่นางเอกไม่สามารถบังคับตัวเองได้ ตอนที่หุ่นยนต์จะปล่อยอาวุธออกมาโดยไม่รู้ตัวแล้ว คนในองค์กรต้องรีบหยุด เห็นท่าจะไม่ไหวก็ต้องรีบหนีตายกันจ้าละหวั่น ทำให้เห็นโทษของการหลุดจากภาวะปัจจุบัน ไม่อยู่กับความจริงในตอนนั้น พระเอกเข้ามาช่วย พยายามเตือนให้นางเอกได้สติ พระเอกจึงเป็นตัวแทนของปัจจุบัน ส่วนนางเอกก็คือคนที่ไม่อยู่กับปัจจุบัน ถ้าย้อนไปดูภูมิหลังเห็นว่าพระเอกก็มีอดีตเช่นกัน แต่เป็นคนที่ไม่จมอยู่กับอดีต อาจจะด้วยประสบการณ์ และอะไรหลายอย่างที่ช่วยให้ผ่านพ้น

เหมือนจะดี ตรงที่ให้มีฮีโร่สองคน ชาย-หญิง ร่วมกันทำหน้าที่ Pilot บังคับหุ่นยนต์เยเกอร์ แต่สุดท้ายแล้วบทบาทของฮีโร่ก็ไม่เสมอกันอยู่ดี แล้วมันจะดีได้ยังไง อย่างตอนแรกนางเอก(มาโกะ) เธอก็เก่ง มีศิลปะการต่อสู้เหนือชั้นกว่าพระเอก ทั้งที่ร่างกายผู้หญิงไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ได้เปรียบผู้ชายหรอก แต่สู้พระเอกได้นะ  ผู้หญิงคนนี้เก่ง!  แต่ไหงกลับเป็นคนอ่อนแอในเวลาออกศึกสู้ศัตรูจริงซะงั้น ซึ่งมันไม่ใช่ความผิดของเธอเล้ยยย อยู่ในหุ่นยนต์แล้วขาดออกซิเจนนี่ คนเขียนบททำให้เป็นแบบนี้ ไอ้ที่เหมือนจะเชิดชูผู้หญิงเก่งของเราทีแรก ก็กลับมาเป็นภาระให้พระเอก(ที่คงเต็มใจ)จะช่วยเหลืออยู่แล้ว ตอนใกล้จบ… จบได้แบบว่า ผมขับหุ่นยนต์ “ทำคนเดียวได้” ไอ้ประโยคแบบนี้ มั่นใจสุดๆ แล้วมันต้องออกมาจากปากผู้ชายนะ ทำได้จริงด้วย อ้าววว ก็ไหนตอนเปิดเรื่องเกริ่นไว้เสียดิบดีว่า คติในการต่อสู้ หุ่นยนต์จะเอาชนะศัตรูได้ต้องอาศัยสองคนรวมเป็นหนึ่งใจ ไม่ใช่เร้อออออออ…… จะสู้คนเดียวชนะไม่ได้ แต่ถ้าเป็นการเสียสละแบบนี้ได้ 55555+

Pacific Rim เป็นหนังที่เดาตอนจบไม่ยาก เดาได้ถูกเลยแหละ ฮ่าๆๆ และในการดำเนินเรื่อง ถึงขนาดที่ว่า… คิดในใจได้เลยว่าฉากต่อไปจะนำเสนออะไร ถ้ามันปูเรื่องมาแบบนี้แล้ว ต่อไปมันจะเข้ากับอะไร มันพอจะรู้ ด้วยเซ้นส์ ประสบการณ์ หรือการเดา หนังแนวนี้ดูเอามันส์…มันส์… ปกติเราไม่ใช่คนเสพหนังแนวฮีโร่กอบกู้โลก ทั้งที่เมื่อก่อนก็ดูบ่อยตั้งแต่เด็กๆ ละ พอโตขึ้นก็มีแนวเป็นของตัวเอง หันมาดูหนังชีวิต ปรัชญา ศาสนา หรือหนังที่มีอะไรแนวๆ แปลกๆ ให้ตื่นตาตื่นใจ เรื่องจริงอิงเหลือเชื่อไปหน่อยก็ได้ ชอบสุดก็ Life of Pi สุดยอดไม่เคยคิดว่าจะมีหนังแนวนี้ ในขณะที่เรื่องแปซิฟิก ริม ที่เราเลือกดู ส่วนหนึ่งเพราะควรจะรู้บ้างว่า โลกเขาไปถึงไหนแล้ว ก็รับชมไว้บ้าง ไม่เสียหาย ดูเป็นประสบการณ์ชีวิต ซึ่งเทคนิคการสร้างเขาก็ไปไกลแล้วละ มาดูให้ตื่นตาตื่นใจ และอยากรู้พล็อตว่างั้นเถอะ มันจะมีอะไรใหม่ สิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะได้รับกลับมา คงเป็นความรู้สึกจากใจว่า หนังฟอร์มยักษ์ ทั้งที่สร้างเน้นฉากต่อสู้ ใช้เทคนิคขั้นเทพ กลับทำให้น้ำตาไหลได้ ในบทสะเทือนอารมณ์ ทำได้ถึงจิตใจอย่างไม่คาดคิดมาก่อน หนูน้อยมาโกะร้องไห้ เราก็ร้องไห้ด้วย หรือตอนที่ท่านผู้นำ(มนุษย์ผิวสีหมึก) พูดเชิงสั่งเสียกับมาโกะ ก่อนที่จะไปทำ “หน้าที่” ครั้งสุดท้ายในชีวิต มันซาบซึ้ง ทั้งรักและห่วงดังแก้วตาแม้ไม่ใช่ลูก ชวนให้นึกถึงหนังอาร์มาเกดอน สงครามวันดับโลก ที่พ่อสั่งเสียลูกสาว ใช่ป่าวหว่า น่าจะใช่นะ คงจำไม่ผิดหรอก พ่อคนนั้นก็เสียสละ ถ้าไม่ตายตอนนี้ก็คงต้องตายพร้อมกับอีกหลายล้านคนบนโลก สู้ตายตอนนี้เพื่อคนทั้งโลกไม่ดีกว่าเหรอ… ฮีโร่สุดๆ  

ชอบนางเอกของเรื่องที่เป็นผู้หญิงเก่งในฉากต่อสู้กับพระเอกด้วยไม้กระบองแล้วเอาชนะได้ 

ชอบ ดร. คนนี้ (จากภาพข้างบน) ดูเอ๋อเหรอ จริงไม่เอ๋อหรอก ชอบท่าเดินกะเผลกๆ เอียงๆ ของแกจริงเล้ยยย เป็นพวกอัจฉริยะ เก่งมากกกก ชอบตอนพูดว่า ตัวเลขไม่โกหก เน้นสถิติ คณิตศาสตร์ ก็จะเป็นคู่ตรงข้ามกับ ดร.อีกคนหนึ่ง ซึ่งจะเน้นทางอารมณ์ มนุษยวิทยา การเข้าไปศึกษาด้วยตนเอง ห่ามๆ ๆ ลุยๆ จะว่าไป ดร.นี่มีหลายสาขา หลักๆในเรื่องนำเสนอเป็นภาพแทน ดร.คนนี้เป็นด้านเหตุผล(ตัวเลข) อีกคนเป็นด้านความรู้สึกหรือสิ่งที่ตรงข้ามกัน ปรากฏให้เห็น ดร. ทั้งสองคนนี้จะแตกคอกันตลอด เพื่อที่ว่าในตอนจบก็ร่วมมือกัน ไว้วางใจกัน ไม่ตัดสินอีกฝ่ายว่าผิด แม้จะมีแนวคิดที่ต่างไปจากตน ความจริงคือทั้งสองแนวคิดสามารถสนับสนุนกันได้

คนนี้เป็นท่านผู้นำ หัวหน้า หรือผู้ตรวจการณ์ที่แสดงได้ดีมาก ต้องชมฝ่ายแคสติ้ง เลือกนักแสดงมาวางได้สมบทบาท ซึ่งคนนี้ก็แสดงเก่งด้วย เข้มขรึม จริงจัง แต่เป็นคนมีหัวใจนะ รักษาสัญญา

ที่จริงไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้หนังแนวนี้เท่าไรนัก ไม่ได้คลั่งไคล้ แต่รู้ว่า ถ้าดูแล้วคงจะคุ้ม ในโรงภาพยนตร์ภาพจะใหญ่ สมจริง พอมีโอกาสได้ดู มันก็ดีกว่าไม่ได้ดู เวลาที่ดูมันก็สนุกดี สนุกตรงที่มีการต่อสู้ ส่วนหนังแนวอื่นๆ ก็อยากจะดู หันมาเสพหนังชีวิตคนธรรมดาที่น่ามหัศจรรย์ให้มากขึ้น เพียงแต่ว่า มันหาดูยาก ไม่ค่อยอยู่ในกระแสเท่าไรนัก  

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
สีน้ำฟ้า วันที่ : 26/07/2013 เวลา : 13.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prettybluesea
จิ้มเม้าส์ที่ชื่อล็อกอินแวะไปบ้านริมธาร และบ้านสิรินทร์ จิตร์เกษมบ้างนะคะ

ว้าว.. คนเกาะไม่ค่อยได้ดูหนัง.. อยากไปดูบ้างจัง
แต่ต้องขึ้นฝั่ง

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
พี่ก๊วย วันที่ : 26/07/2013 เวลา : 12.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peeguay

เขียนโน้มน้าวเสียจนอยากดูมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
kruhnoi วันที่ : 25/07/2013 เวลา : 22.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...

ยังไม่ได้ดูค่ะ แต่แนะนำเรื่องทำให้อยากดูมากๆ ต้องหาโอกาสดูค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ใบเฟิร์นข้าหลวง วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 23.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baifern36

หนังแต่ละเรื่องเปิดกว้างให้ตีความค่ะ ที่มองเห็นเข้าทางหลักพุทธ ก็อาจจะด้วยโลกทัศน์เป็นชาวพุทธ สำหรับ pacific rim เป็นหนังที่คงเหมาะกับคอหนังแนวหุ่นยนต์นิยม ลองชมดูค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ใบเฟิร์นข้าหลวง วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 23.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baifern36

ที่เมกาเปิดตัวไม่ดีจริงๆ สันนิษฐานว่า คนอเมริกาคงจะเอียน หรือรู้สึกไม่สนใจหนังที่เน้นเทคนิค แต่ให้ความสำคัญกับพล็อตใหม่ๆ ที่คิดขึ้นมาใหม่จริงๆ ชนิดที่ว่าอย่าให้เดาเนื้อเรื่องได้

ความคิดเห็นที่ 7 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
4BANK วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 19.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK

ยังไม่ได่ดูเลยครับ อยากดู ผมแฟน gundum

ความคิดเห็นที่ 6 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สมชัย วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 18.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political1

โหวตครับ เขียนเข้าอิงหลักในศาสนาพุทธได้เยี่ยมทีเดียว ผมดูมาแล้วครับ เพื่อตอบสนองกิเลสตนเองเต็มๆ ผมชอบดูหนังสัตว์ประหลาดมากๆตอนเด็กๆ ตั้งแต่อุลตร้าแมนเรื่อยมา และโดยเฉพาะพวกหุ่นยนต์ กันดั้ม และชุดเกราะต่างๆ แม้ปัจจุบันนี้จะหันมาสนใจหนังปรัชญาชีวิตมากกว่า อย่างเรื่อง life of pi เช่นเดียวกับ จขบ. แต่ถ้ามีหนังแนวนี้หลุดเข้ามาเป็นไม่พลาด

ความคิดเห็นที่ 5 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
YingeXtreme วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 16.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yingextreme
ก่อเกิดชีวิตไทยขาดเหลือยังเกื้อกูลแบบอย่างที่สมบูรณ์พร้อมเพียงผูกพันด้วยเรายังเป็นคนไทยที่มีใจดวงเดียวกัน พ่อที่มีคือพระองค์ท่านรักกันไว้ไม่ไหวหวั่นก้าวเดินไปในหนทางพอเพียง We love The King We love Thailand

ไปดูมาแล้วค่ะมันส์มากๆ เสียดายหนังไม่ค่อยถูกจริตฝั่งอเมริกาเท่าไรเพราะทำรายได้น้อยแต่ฝั่งเอเซียนี่พุ่งปรู๊ดปร๊าดเชียว ^^

ความคิดเห็นที่ 4 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชายสามหยด วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

ดูท่าทางแล้วน่าจะมัน

ความคิดเห็นที่ 3 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 15.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

นางเอกใช่คนเอเชียเสียด้วย
หวานดุดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 2 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ต้นหญ้าในป่าใหญ่ วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 11.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ponder

ชอบมากๆครับ ก้อตซิล่าหากจะมีภาคต่อคงสู้ยาก เรื่องนี้เป็นเปิดตัวที่เมกาไม่ดี เเต่คิดว่าทางเอเชียคงดูกันพอควร เชียร์ครับ

ความคิดเห็นที่ 1 ใบเฟิร์นข้าหลวง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เจ้าชายเม็ดทราย วันที่ : 24/07/2013 เวลา : 10.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teerayutt
++ Trainer กบ ++

ได้มีโอกาสดูแล้ว สนุกดีเหมือนกันครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน