• บายศรัย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-06-12
  • จำนวนเรื่อง : 211
  • จำนวนผู้ชม : 155874
  • ส่ง msg :
  • โหวต 76 คน
บายศรัย
หลากหลาย...สบายสบายแบบ บายศรัย
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/baisrai
วันอังคาร ที่ 17 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 895 , 15:25:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  เหมือนผีเน่าหนอนไชในโลงเก่า กระตุ้นเร้าให้คลื่นเหียนอาเจียนหืน มันแปรพรรคคลานยักย้ายไร้จุดยืน เพียงได้กลืนอาจมจนสมใจ   สวาปามสามหาวมือยาวหยิบ ทำปากว่าตาขยิบทั้งน้อยใหญ่ ทั้งพักชาติไม่พัฒนาขี้ข้าใคร อีกทั้งพักพูมใจใครของไพร่เลว   ขอเสนออยู่พรรคใหม่ได้สมหน้า ให้ชื่อว่าพรรคเปตาอาลัยเหว ให้อยู่ร่วมรวมกันไปในไฟเปลว พวกเลวเกวได้สมจรก่อนตายจริง    ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 937 , 18:28:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ในวาระแสนยิ่งใหญ่ไทยทั้งชาติ กระวีกระวาดลุกขึ้นมาอย่างกล้าหาญ เพื่อให้ไทยคงเป็นไทให้ยืนนาน เพื่อต่อต้านการโกงกินให้สิ้นไป   ทุกสาขา อาชีพล้วน ช่วยขวนขวาย เหลือแต่ควาย ขี้ข้า ยังตาใส ให้เขาจูง เขาลาก บากบั่นไป เอาอะไรมาภูมิใจในตนเอง   เป็นเสียงหนึ่งเล็กน้อยคอยถามไถ่ แสนเจ็บใจเห็นชาติไทยถูกข่มเหง จากกบฏคดโกงไทยไร้ยำเกรง เลือดละเลงไม่มีขลาดหากชาติยัง   น่าสำราก “สากรักครก” ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 709 , 08:21:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ท่านกล่าวว่า....   เลาต้องเป็นกางกาง          ยืนอยู่ข้างความถูกต้อง เพื่อเกิดความปองดอง       เลาต้องมองให้ดีดี ต้องทำตามกดหมาย         เลาจะได้ไล้ราคี เพื่อนผองและน้องพี่          ต้องให้มียุติธรรม   ประชาชนบอก......   โถท่านกินไรมา                ฟังวาจาท่านพาที ผิดถูกและชั่วดี                 ดูปะปนคนปรักปรำ อาการคล้ายถูกของ          จนสมองไม่เป็นส่ำ พูดจาระลักระล่ำ               ม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 3151 , 10:52:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

  ทั่นคิดว่า...? แล้วทั่น...? เอ่อทั่นเห็นว่า...? .....จะมาอะไรกับฉันมากมาย ฉันไม่รู้อะไรหรอก ถามอะไรที่ฉันรู้สิ.... ....อย่าบีบคั้นกดดันฉันเลย....นะคะ.... ดูสิ....ฉันร้องไห้จนน้ำตาแห้งหายไปหมดแล้ว อย่าถามนะว่าฉันจะไปต่ออย่างไร ฉันขออยู่นิ่งๆ ได้มั๊ย.... พวกท่านเดือดร้อนอะไรกันนักหนา ฉันไม่เข้าใจความต้องการของท่านเลย ทำไมท่านต้องเรียกร้องอะไรมากมาย จริงๆแล้ว ฉันไม่ยึดติดอะไรเลยนะ แต่ฉัน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1034 , 13:28:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  สุ้มเสียงเครือสั่นพร่าน้ำตาหยด แสนรันทดถูกเขาไล่ให้พ้นหน้า ทั้งตระกูลชินวัดให้จัดมา นางจิกตาสบัดหน้าถลาไป   มิทันกลิ่นตดพัดสบัดกลับ กล้องแทบจับ หน้าไม่ทัน หันมาใหม่ แสยะยิ้มในทีเหมือนมีชัย ร้อยเกวียนใส่ ไว้ไม่พอ สะตอเธอ....   วุฒิภาวะก็ไม่พอเด็กปอสี่ ทำท่าตีสีหน้าจะบ้าเหรอ แค่พูดจาได้แค่นั้นปัญญาเบลอ โทษนะเธอ ไปซะที เถอะอีเวร!!!!....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1164 , 12:18:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

คำตอบ..... เดี๊ยนถอยจนสุดซอยแล้วพี่น้อง อย่ามาจองล้างผลาญร้าวรานเหลือ เดี๊ยนก็ไทยเหมือนทั่นทั้งว่านเครือ น้ำตาเรื่อหยาดหยดแทบหมดภูมิ   ว่าแล้วทั่นสบัดหน้าถลาแจ้น เคยแป้นแร้นกลับขื่นขมระทมสุม รีบรักษาการต่อรอประชุม เร่งซ่องสุม กลุ่มสอสอ สอพลอพล   นั่งหอคอยงาช้างห่างความจริง ตัวเป็นหญิง ใจก็หญิง ยิ่งสับสน เหี้ยตะกวด รุมเป่าหู ก็สู้ทน เพราะด้วยจน ปัญญา ผ่าทางตัน   ย้อนดูผลงานทั่นที่ทำมา ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1063 , 19:51:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  ไอ้อีหวังตายแน่           เวลาแพ้เข้าคืบคลาน   เคยเกะกะระราน          ต้องลนลานวิ่งเข้ารู   รูใหญ่ก็ไม่ว่า              รูขี้ข้าคือรูปู   อย่างนี้ต้องแหย่ดู         เอาให้รูมันทลาย   เจ้าของบ้านมาแล้ว       มึงต้องแจวแล้วหนีตาย   พรุ่งนี้ก็ว่าสาย              ถ้าไม่ตายเลี้ยงไม่โต   ไชโย....ไชโย....ไชโย!!!!!....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 7 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1158 , 10:44:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

  เขาเป็นใครมาจากไหนไม่ประจักษ์ หากความรักชาติยิ่งใหญ่ให้หวงแหน สำนึกคุณแผ่นดินไทยไม่คลอนแคลน เขาตอบแทนด้วยชีวิตและจิตใจ   นางเป็นใครมาจากไหนใครรู้ทั่ว นางนิ่มมั่วก้าวเข้าบ้านทำงานใหญ่ บ้านหลังนี้มีฟ้าห่มเป็นร่มไทย นางรู้ไหมใครไพร่ฟ้าประชาชน   เขาคือไทเป็นไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน ทั้งชีวินให้ชาติได้ไม่สับสน ชาติศาสน์กษัตรย์เทิดขึ้นเหนือตัวตน ไม่หวังผลจากบ้านเหย้าชาวประชา   ส่วนนางนั้นเฝ้าหมก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 709 , 17:46:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

Dear Poo I know that you graduated from somewhere in the US. I also understand absolutely well that you would like to answer all those questions by yourself according to the position you have. However, believe me you don’t need to do so because, honestly, I really don’t understand what you’re talking about. Maybe, you should think of hiring an interpreter to provide you the servic....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1292 , 18:01:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

นางร้อยเล่ห์แสร้งแจงแถลงไข ว่าทำตามเงื่อนไขกอปอปอสอ เชื่อเถิดพ้นวันห้าเดือนธอคอ นางจะวอเรียกขี้ข้ามาสุมไฟ   ชัยชนะที่ได้คือภัยเงียบ ทหารเลียบเดินทัพกลับเมืองใต้ พวกขี้ข้าตีตลบรบเวียงชัย จะเดือดร้อนครั้งยิ่งใหญ่ในแดนดิน   อาจเลือดนองท้องช้างบ้างคราวนี้ เพราะผู้พี่มีบัญชาอย่างบ้าบิ่น ใครบังอาจขัดขวางกลางแผ่นดิน บดให้สิ้นย่อยยับดับจมลง   พวกขี้ข้าสีกากีที่ซึมแทรก ทำเป็นยกย้ายแยกแหกตาส่ง ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 2 ธันวาคม 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1315 , 13:43:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่ติดยึด ยึดติด ไม่ติดยึด ยังตะพึด ยึดตะพือ ยืนดื้อแพ่ง ตะกุกตะกัก ละลักล่ำ ส่ำสำแสดง เนื้อหาแจ้ง น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งลอย   ไปเลี้ยงลูก ดูแลเต้า ใครเขาว่า ยังหน้าหนา นำเสนอ เอ๋อไม่ถอย ตีหน้าหมอง ร้องขอ ต่อตะบอย ทุดถังร้อย มีแต่เล่ห์ เพทุบาย....

อ่านต่อ

Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1856 , 10:46:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

  ในโรงเรียนรั้วรอบมีขอบกั้น ทุกทุกวันเด็กน้อยคอยวิ่งเล่น ดุจผีเสื้อบินล้อว่อนตอนยามเย็น งดงามเช่นภาพฝันตระการใจ   เด็กน้อยน้อยน่ารักเป็นนักหนา วิ่งไปมาพลัดเหยียบขาตาแดงให้ สุดโกรธาตาแดงเดือดเลือดเป็นไฟ เที่ยววิ่งหาคว้าไม้ใหญ่มาไล่ตี   ยังไม่หนำ นำเพื่อนหมา เข้ามาด้วย มารุมช่วยตีเด็กน้อยถึงในที่ ยามโรงเรียนเพื่อนตาแดงแกล้งทำที ไม่รู้ชี้จนเด็กดิ้น และสิ้นใจ   ใช่เรื่องไหม ไม่ใช่แล้ว ไอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 พฤศจิกายน 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 856 , 11:49:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  หน้าด้าน มีความหมายในเชิงนามธรรมเป็นที่รับรู้ทั่วกันว่า หนาและทนทานในการไม่ยอมรับความจริง ความผิด ความน่าละอาย ที่ตนเองก่อขึ้น หน้าด้าน ครอบคลุมถึง การไม่กระทำการใดใด เพื่อแสดงความรับผิดชอบ ที่จะทำให้เหตุการณ์ บรรยากาศรอบๆ ให้ถูกต้องและดีขึ้น ความหน้าด้าน จึงหมายรวมถึง การบ่ายเบี่ยง คัดค้าน ว่าตนเป็นสาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้น และยังเป็นเหตุให้เกิดความหน้าด้านเป็นหมู่คณะ ความหน้าด้าน มีความหมายเช....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 27 พฤศจิกายน 2556
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1168 , 12:07:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หน้าน๊าหนา! ยิ่งกว่า คอ นก รีด ทำกรายกรีด สายตา ข้าไม่สน ยังยิ้มเย้ย ปัญญาเบา โง่เขลาชน แท้ อก ลน ด้วยไฟคุ(ก) ลุกลามเลีย   ออกไปไหน! ก็รีบไปในตอนนี้ ไปก่อนที่ ไม่มี อะไรเสีย ยังมีรูป แถมทรัพย์ รับจนเพลีย อย่ามัวรอ คำสั่งเฮี่ย จากดูไบ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 21 พฤศจิกายน 2555
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1166 , 16:49:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

สาวใหญ่เอย ผ่านร้อนแล้ง แล้วกลับหนาว มาเท่าไหร่ อีกไม่ไกล อาจถึงฝั่ง ที่ฝังฝัน ควรนักรู้ ควรมิควร ทบทวนทัน ปัญญาพลัน บังเกิด ประเสิรฐแท้    เถิดสำรวม อินทรีย์ ยินดีร้าย    ทั้งมารนอก มารใน พิศให้แน่    จงตรองตรึก นึกใน ไม่ผันแปร    ที่เที่ยงแท้ คือพองาม เมื่อยามยล........

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 17 มีนาคม 2555
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1002 , 10:13:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

(อารัมภบท)....จริงแล้วชอบดูทีวีเลยหละ....ถ้าพอว่างดูไปเรื่อยเปื่อยแม้เจอ ดารา พิธีกร หน้าซ้ำๆก็ดูได้...(เข้าเรื่อง)....แต่มีอยู่นางหนึ่ง ทนดู และทนฟังไม่ใคร่ได้นางแรงไปด้วยมิจฉา วาจา ทิฏฐิ สติ ฯลฯล้วนกล่าวสาระใดออกมาเข้าภาษิต“แกว่งปากหาเท้า”อากัปกิริยานางล้วนส่อแสดงการปฏิเสธรากเหง้าตนเองชีวิตนางเอาแต่ แอพพลาย และแอพพลาย ด้วยว่านางคิดว่าวัฒนธรรมที่นางประสบมานั้นมันเจ๋งโครต !!!แต่แท้จริงแล้ว....นางคือบ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 มกราคม 2555
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 794 , 17:27:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

จะว่าปัญญาอ่อน....ก็ห่อนใช่เรียนมาสูงจากแดนไกลในโลกกว้างด้วยทุนหลวงมอบหมายด้วยไว้วางกลับมาสร้างความดีที่ค่าควรแหกปากร้องเรียกผีไพรไม่รู้คิดอีกดวงจิตติดหนี้ฟ้าน่ากำสรวลถ้าบอดใบ้บ้าบอขอตีรวนจะใคร่ครวญอภัยพาลให้ผ่านไปสิ่งที่ทำกรรมนักตระหนักบ้างผู้คนต่างแช่งตกนรกไหม้จะมืดมนจนลืมลับนับกาลวายฐานทำลายให้หลายไทยใจร้าวรานแต่แววบ้าท่าทางที่กร่างกร้าวทำสามหาวเหมือนหมาที่หน้าถานไส้ที่สาวเอากลับไปใส่ท้องมารหากรำค....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 10 ธันวาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1687 , 12:00:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

สายน้ำอันเชี่ยวกราก      ซัดกระชากกระจัดกระจายจน รวย ฤา หญิงชาย     ก็กลับกลายเสมอทุกข์สายน้ำชำระสิ้น            ที่อยู่กินเคยผาสุกชำแรกแทรกซอนรุก     กระแทกจุกแทบขาดใจใดเลยจะเยียวยา         เรือก สวน นา ที่อาศัยใครเล่าจะเข้าใจ          เสมอเท่าโดนเข้าเองหากไร้วิสัยนำ           มักเพลี่ยงพล้ำย้ำรอยเพลงเป๋อป้ำทำอวดเก่ง     ไร้ยำเกรงจากผองชนผู้นำขำขำเขิน          "อยาก" ออกเดินทำดื้อด้นอะไรก็ไม่สน     ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 พฤศจิกายน 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1116 , 15:19:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

อีนางน้อยเอ้ยยยยย....เป็นห่วงหลาย....สายน้ำกรรมกระหน่ำซัดภัยพิบัติครานี้นี่หนักหนาฝากน้องน้อยน่ารักครองนคราดูพักตราไร้ความสุขล้วนทุกข์ใจเคยกรีดกรายยุรยาตรมาดสูงศักดิ์ล้วนคนรักล้อมกลุ้มรุมเข้าใกล้ประจักษ์แล้วบัดเดียวนี้พี่เห็นใจสิ่งที่เคยหวังไว้ไร้วี่แววล้วนแล้วคนทุกข์ยากอยากฉีกหน้าทั้งเหนื่อยล้าถอยถดหมดแรงแผ่วได้เพียงพยักพเยิดหน้าว่าเป็นแนวว่ารู้แล้วความหมายที่ได้ฟังอนิจจาว่าไปใช่หาเรื่องใช่แค้นเคือง....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 21 กันยายน 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1177 , 20:31:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เอ่อ ท่าน คะ เอ่อ คือ ว่าท่านนายกวิ่งลกลก เข้าลิฟท์ รีบสิท่านนักข่าวยังไม่ได้ความที่ถามกันเรื่องเดือดร้อนรัดถะบานจะว่าไรท่านเล่นหัวเราะ คริ คริ ฮิ ฮิ ฮ่าราวกับว่า เป็นนายก ตลกไฉนแต่อย่างน้อย ลับตาเล่น เป็นไรไปแต่ที่เห็นเป็นได้ใจวัยอนุบาล  ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 20 กันยายน 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1755 , 15:18:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

มาจะกล่าวบทไปถึงนารีน้อยใหญ่ในเรื่องเล่าว่าสามนางสำอางโฉมประโคมคาวคือเรื่องราวฉาวทรามตามความจริงนารีชราหน้าหย่อนหล่อนเสียงใหญ่กล่าวปราศัยพิชัยยุทธมิหยุดนิ่งขับเคลื่อนพรรคหมารักนายไม่ประวิงเข้าช่วงชิงต่อกรเพื่อรอนรานทั้งกลเม็ดเด็ดพรายแห่งวัยทองสานสมองของสหายวัยลูกหลานระดมเร้ากล่าวร้ายขายวิญญานยมบาลท่านคงรอขอเชิญตัวอีกหนึ่งนางสร้างชื่อลือกระฉ่อนวาทะร้อนท้านรกซกมกทั่วกาย วาจา ใจ หนาหยาบ บาปไม่กลัวมองว่า....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 13 กันยายน 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 673 , 18:00:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

แท้แล้วเราทุกคนบนโลกนี้ ต่างแต่มีเทียมทัดธรรมจัดสรร  เพียงดิน น้ำ ไฟ ลม ที่สมกัน เหนือจากนั้นของนอกช่างหลอกลวง        เราต่างอยู่ชั่วคราวก็เท่านั้น        ใยด้นดั้น ขันแข่งไป ไกลสุดสรวงอีกแบ่งแยก เธอ เขา เราทั้งปวงคือกลกลวง ลวงคนโง่ โอ้นิจจา แล้วหนึ่งลมสุดท้ายกรายมาถึง ตอกติดตรึงคือเวรกรรมที่จำท่า รอร้อยรัดจัดทางไม่วางตา แท้แน่นอนหนักหนาคือความตาย....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 31 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 813 , 10:33:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

 น้ำเชี่ยวไหล ดุจใจไทย ไม่ไหลกลับกระแทกทับ กระชากทึ้ง ถึงรากแก่นกระทบเหง้า กระเทือนพรรณ บั่นจนแบนด้วยแรงแค้น แสนกิเลส ภูมิเปรตภัย*****กาลก่อนเก่า เราไทย ใจดั่งน้ำเลาะลำนำ รินรด แสนสดใสบัดเดี๋ยวนี้ บางเรา เหล่าคนไทยดุจมวลผี เปรตวิสัย สิงใจจม*****ทั้งโลภโม โทสัน สั่นกระสายจะเป็นตาย ทอด่า มิสาสมต้องเข่นฆ่า สาแก่ใจ ให้ระทมแลเค้นข่ม ล้มล้าง ไร้ยางอาย*****เห็นแก่ใคร อะไรนัก ช่างหนักหนามินานช้า หาใครเลย เอ๋....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1127 , 19:33:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ทั่นคะทั่น ฟังอีชั้น แถ-ลงหน่อยไม่พูดพล่อย ทำพล่าม ความท่วมทุ่งแม้ว่าทั่น สบการณ์น้อย คอยปรับปรุงอย่าถลุง ถุงเงินชาติ มาตรการบ้านเมืองนี้ประเทศไทยใช่ของทั่นของอีชั้น พี่น้องเรา เหล่าลูกหลานถ้าทั่นมั่น ในใจ ไม่สัมปทานมีผลงาน สอบผ่านได้ ให้โชคดี ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1588 , 12:27:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เห็นธงแดงปลิวไสว ชุมนุมทำไม....ยังไม่ได้อะไรดังใจอีกหรือ ไม่มีกิจการงานใดต้องทำ หรือสิ่งใดต้องฝึกปรือ ไม่มีหน้าที่รับผิดชอบอะไรเลยหรือ....แห่กันเข้ามา........

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1043 , 11:15:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เลือกมานะ....ถึงได้นั่งตั่งตัวนี้เป็นนารีหนึ่งในใจใครหลายหน้าเข้าทำงานแทนพี่ที่นคราชาวประชาชื่นชมสมดังใจ.....เขาให้มาก็เพราะว่าเขาน่ะอยากเขาฝังฝากปากท้องต้องยาไส้ต้องป้อนน้ำป้อนข้าวต้องเอาใจใครต่อใครรู้ฤทธิ์มหิทธา ....ทำไม่ได้เห็นท่าว่าจะแย่ตายแน่แน่แต่ละรายร้ายเหลือท่าคงเรียกร้องชุมนุมสุมโกรธาแล้วดวงตาคงเห็นธรรมว่ากรรมเวร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1957 , 16:20:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หน้าตาก็สวย        ไม่น่าแตหลอ จีบปากจีบคอ        ตอตอกับสื่อ ซื่อตรงคงทน         วกวนฝึกปรือ ตีหน้าใสซื่อ           ส่อชื่อส่อแนว พูดแล้วไม่พ้น         คนหัวเป็นแถวพูดดีทำแล้ว           แจ่มแจ๋วแววดี  ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1230 , 13:03:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

….ม๊า....หมะ....มอม...มี๊....แม่....แล้วแต่ขานกมลมาลย์น้อมนบคำรบกราบกัลยา-มิตรแท้แต่คราวคาบคราเนาว์นาบแนบครรภ์วันเกิดกาย..........สองกรเกี่ยวประคองกายให้ตั้งเที่ยงสองเนตรแลไม่เอนเอียงหลบหนีหายหนึ่งโอษฐ์เอื้อนคำรำพันอันเพริศพรายให้ลูกได้แต่ประสบพบสิ่งดี..........วันนี้มีมาลัยพจน์รจนามากราบแม่มารดามารศรีไม่รักใครเท่าแม่ไซร้ในโลกนี้ลูกรู้ดีแม้ไม่เคยเผยออกมา..........ให้แม่สุขเกษมศานต์ทุกวารค่ำให้พรล้ำเล....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1049 , 10:16:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เพราะเหตุว่าประเทศนี้เป็นที่รักเป็นแหล่งพักหลักฐานบ้านอาศัยฝากชีวิตจิตวิญญาณชั่วกาลไกลอยากเกิดตายในบ้านไทยไปตราบนาน****ทุกเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ทุกวรรณะอยู่เคล้าคละปะปนไปในทุกสถานเท่าเทียมสิทธิชนตามกลการณ์หากใครรานรุกล้ำต้องทำลาย****ไทยรบทัพกับลาวเราเคยเห็นไทยรบเข็ญเขมรกล้าว่าใจหายไทยรบไทยด้วยกันนั้นเจ็บอายวันนี้ไทยแทบไม่มีที่เคยเป็น****ฝากบ้านใหญ่หลังนี้ไว้ให้กับท่านช่วยสืบสานสะสางล้างทุกข์เข็ญไม่ว่าท่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 828 , 18:17:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ยืนเหม่อลอยทอดสายตาฝ่าห่าฝนใจกลับรนร้อนเร่าเขย่าขวัญฝากบ้านไว้กับไอ้แดงเหมือนแกล้งกันคนอื่นมันไม่สบายเท่าใดเลย             ภัยพิบัติซัดเอาเสาเรือนโยก             ร้อยทุกข์โศกพันโรครุมกลุ้มเกินเผย             อีกฟ้าดินไม่เป็นใจอะไรเลย             พิโธ่เอ๋ย....เห็นไอ้แดงแสลงใจ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 2 สิงหาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1119 , 14:07:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ปัญหาใหญ่ในวันนี้มีเรื่องเล่าจริงแล้วยาวแสนยาวสาวไม่ไหวเกิดแต่คนคนเดียวไม่เกี่ยวใครแต่อยากให้รวยเหมือนฉันหันหน้ามา          เธอสิ้นไร้จนยากฉันอยากช่วย         อยากร่ำรวยเทียมเท่าเอาเป็นว่า         มาร่วมกันบั่นทอนถอนฤทธา          อำนาจข้าหาจากคนชนชั้นแรงคนแสนแรงแสดงท่าข้ามีสิทธิ์ต่างอวดฤทธิ์ศักดาว่าข้าแกร่งทุกท่วงท่าวาทีที่สำแดงช่างกำแหงหาญกล้าประชาธิปไตย          เข้าชุมนุมกลุ่มใหญ่น้อยคอยอวดโอ้    ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 28 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 819 , 08:37:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แค่เลิกกันง่ายดายใช่ยุ่งยากและมันยากแสนยากหากอยู่ต่อถ้าเลิกกันต้องตัดต้นไม่เหลือตอแต่อยู่ต่อต้องสานรักถักเยื่อใยทำไมยากอย่างนี้นะที่รักอาจเริ่มรักมักแลดูคล้ายสดใสพอรักจืดชืดชาล้าหัวใจใกล้ทีไรอยากไกลกันไม่ทันลาคงต้องรักแบบที่เห็นและเป็นได้ที่คิดไว้คิดไปเองฉันเกรงว่าเธอเป็นเธอฉันเป็นฉันวันเวลาแม้อ่อนล้าตากลับสว่างอย่างควรเป็น....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 970 , 16:43:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มนุษย์เกิดมาพร้อมกับปมบางอย่างปมที่เกิดจากความดี รูปสวย รวยทรัพย์อาจเกิดปมจากสถานะสูงต่ำตามสังคมกำหนดอาจเป็นปมจากความกลัว ความด้อย ความยากจนและ....อื่นๆ ....แต่ฉันเชื่อ....ว่าเราเกิดมาเพื่อคลายปมความรู้สึกถึงเรื่องราวใดที่เกินธรรมดาทำให้เราต้องใช้เวลาใส่ใจมากมายเกินธรรมชาติเกินความพอดี....ก่อปม….ในทัศนะของฉัน….ความขัดแย้งภายในใจของผู้คนทุกวันนี้มาจากการมองไม่เห็นปมที่ซ่อนลึกในใจของตนเองก่อปมซ้อนปม.......

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 913 , 10:20:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เวลาสี่ทุมโดยประมาณหลังจากพูดคุยกับเพื่อนบ้านซอยใกล้กัน ฉันขับรถกลับบ้านเข้าซอยถัดไปไม่ห่างจากเส้นหลักนัก ก่อนทางเลี้ยวห่างจากบ้านเพียงไม่กี่หลังนักไฟทางแสงสีนวลช่วยให้พอมองเห็นร่างเด็กหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงขาสั้นแค่เข่าเดินก้มหน้าเล็กน้อย ข้ามถนนในระยะห่างออกไปประมาณสิบเมตร ผมทรงเกาหลีปรกหน้าด้านข้างทำให้เห็นไม่ชัดเจนนักว่าหน้าตาเช่นไร ฉันชะลอรถเพื่อให้เขาข้ามผ่านไปยังบ้านหลังตรงข้ามซึ่งตั้งอย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 19 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1457 , 12:48:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ศาลที่เคารพ....หากท่านคือที่สถิตสุดท้ายของยุติธรรมถ้ายุติคือจบ....และธรรมคือความเที่ยง....และท่านเคยได้ตัดสินไปแล้ว....แต่ทำไมมันไม่จบ....เพียงแค่ถอนกำลังทหารในเครื่องแบบแล้วถ้ามันถอดเครื่องแบบออกล่ะเพื่อนบ้านดิฉันน่ะ....นักเลี่ยงคัมภีร์ตัวยงเชียวนะคะ....เราอยู่บ้านใกล้กันมานาน....รู้สันดานมันดีค่ะ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1378 , 11:34:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ระหว่างเส้นทางมาทำงานฉันผ่านร้านกรอบรูปด้วยคิดว่าจะเอาคาถาของสมเด็จฯไปใส่กรอบบูชา.....ที่ร้าน....มีรูปหญิงสาววัยกลางคนผมดำยาวสยาย....ยิ้มกว้างดูสดชื่นสวยงามในกรอบทองสูงค่าฉันเหม่อลอยไปไกล....ขณะผ่านพระบรมสาทิสลักษณ์เรียงรายตามเส้นทางพลางคิดถึงกรอบรูปบานนั้นหัวใจปวดร้าวลึกว่าคนบ้านเมืองเราชื่นชมและให้คุณค่ากับอะไรกันหนอ....ช่วยบอกฉันที........

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 803 , 15:38:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คิดไม่ทัน....ก็คนมันหิวท้องกิ่วสมองช้าน่าสงสารนโยบายขายฝันเมื่อวันวานช่วยต่อสานขานขับรับความจน คนจนจนมากมายรายได้น้อยหาแต่เช้ายันบ่ายคล้อยด้อยขัดสนหาเท่าไรไม่เคยพอต่อความจนจนจนจน จนไม่คิด ผิดธรรมดา คอยจะกินแต่อาหารจาน(แดก)ด่วนไม่รู้ถ้วนกระบวนที่มีเสียท่าเลือกมาแล้วรับไปใครเลือกมาทำไม่ได้อย่างที่ว่า....ค่อยไล่ไป....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 693 , 11:00:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

บัญญัติคำขึ้นมาเพียรอรรถาธิบายความ ให้แทนรูปแล้วแทนนามหมื่นแสนความ....มิได้ตรงความรู้อันจริงแท้ที่แน่วแน่ดังประสงค์กลับเกลื่อนเบือนจำนงเหลิงลุ่มหลงไม่ตรงความธิปไตยของประชาพิจารณาในแง่งามทุกผู้และทุกนามได้ใช้สิทธิพิจารณาด้วยโลภโมด้วยโทสันจึงฝ่าฟันดั้นด้นมาเสี้ยมสุมกลุ่มประชาเรียกมันว่า “ประชาธิปไตย” เสียงพร่ำนำปัญญาเปล่งเนื้อหาแถลงไขกู่ก้องร้องออกไปความนัยไซร้ใช่ความจริง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1751 , 13:36:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปูจ๋า....เดินตรงๆ....เส้นทางนี้ลำบากนักหัดเดินเป็นครั้งแรกนั้น....ลำบากก็เรื่องธรรมดา....เพราะจะอย่างไรก็ต้องเดิน....และต้องเดินตรงๆ....และเดินให้ดีๆ เพราะจะไม่มีใครในเส้นทางเส้นนี้รับฟังข้ออ้างใดใดที่ผิดพลาดไม่มีผู้ร่วมทางคนใดจะร่วมฝ่าฟันไปจนสุดเส้นทางไม่ว่าจะเป็นพี่ เป็นน้อง บ่าว หรือไพร่ดังนั้นจงเดินให้ตรงแม้หนทางขรุขระศัตรูรอบด้านเดินให้ลุถึงจุดหมายที่วางไว้....นะปู ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 กรกฎาคม 2554
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 889 , 19:04:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

                          ......................เดินทางมาแล้วกว่าครึ่งชีวิต….แววตายังพร่า....จุดหมายเลือนรางก้าวแต่ละก้าว…. ย่างแต่ละย่าง…. ช้า…. ล้า…. อ่อนแรง….พักครานี้ยาวนาน…. เกียจคร้านจนเฉื่อยชา….บิดตัว....ลุกขึ้น….แล้วเดินหน้าได้แต่ภาวนาว่าไม่เป็นไร….....ไม่เป็นไร….....ไม่เป็นไร…. ชีวิตนี้แท้จริงแล้วไม่มีอะไร....สำคัญมากไปกว่าใจขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 ธันวาคม 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 874 , 15:26:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

กาลเวลาก้าวเดินไปอย่างสม่ำเสมอและเงียบเชียบ เรื่องราวในชีวิตดำเนินไปในทิศทางตรงกันข้าม เดี๋ยวสุข เดี๋ยวเศร้า เปรี้ยว ปร่า ขมขื่น และ.... วันเวลา....กระเทาะเปลือกใจหนาหนักจนแตกออกเผยให้เห็นแท้แห่งธาตุปรากฏ บ้างงดงาม ....บ้างขุ่นมัว....บ้างอ่อนไหว...บ้างสุกใส หากทุกธาตุคือธรรม.... มีไว้ให้ศึกษาจนถ่องแท้แล้วจึงปล่อยวาง....อย่างแผ่วเบาและเข้าใจ........

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 ธันวาคม 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1365 , 14:30:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทุกวัน....โลดแล่นตามเสียงสั่งในวังโสตจิตเริงโลดกายรับสำทับขวัญวาจาโต้ตอบกลับอย่างฉับพลันเป็นเช่นนี้ทุกวันไร้ปัญญา       ทั้งยังเห็นความงามตามซากศพ       อวนตรลบกลิ่นจรุงคุ้งนาสา       ว่าดีงามหอมหวนรัญจวนอุรา       เที่ยววิ่งหามาสนองจองจำใจเบื่อความโง่ซ้ำซากอยากสำรอกความกลิ้งกลอกสับปลับรับไม่ได้เบื่อรูปแบบ ซ้ำวน จนเหนื่อยใจเบื่อจะใช้ชีวิตที่บิดเบือน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 30 พฤศจิกายน 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 829 , 12:26:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

........ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรารับรู้โลกผ่านทัศนะที่เราเข้าใจและโลกจึงสลับซับซ้อน....บางคนมองโลกด้วยความถ่อมตนและพอใจ....บางคนอยาก....แต่ปากบอกไม่....บางคน....มืดบอดต่อความดีงามของมนุษย์คนอื่น....บางคน....ตีค่าความดีงามว่าเป็นความมั่งคั่ง....บางคนมองว่ามนุษย์ควรแข่งขัน....การแข่งขันก็ดีอยู่ หากผู้แข่งขันเข้าใจความหมายได้ตรงการแข่งขัน มีผู้แพ้....ผู้ชนะ....ผู้บาดเจ็บ....ผู้คดโกง....และผู้ที่ทำตามกติกา.........

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 29 พฤศจิกายน 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1037 , 13:12:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

................แรกสบตาพบรอยยิ้มที่พิมพ์พักตร์ซึ้งความรักสัมผัสได้ในน้ำเสียงคำสอนสั่งยังขึ้นใจในสำเนียงแต่คราเดียงสาไร้ไม่รู้ความชีวิตนี้พระคุณใดไม่อาจทดดั่งทิพย์รดลงกลางใจไม่หวงห้ามลูกปลาบปลื้มลืมทุกข์ภัยใดคุกคามทุกโมงยามอ้อมแขนกว้างพ่อกางกันสุดแสนซาบซึ้งใจในคุณพ่อที่คอยคานสานก่อคอยถ่อกั้นมอบความรักเป็นพื้นฐานมานานวันและคงมั่นมิผันไปในวันคืน............

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1267 , 10:45:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

กรูก็รีบ พอเห็นไหม ?เมิงจารีบไป_ายหรือไงหวาขอเข้าซ้ายแต่ต้นซอยค่อยไคลคลาเมิงยังคอยเบียดขวาไม่ให้ไป        ทั้งบีบแกร ทั้งนิ้วกลาง ทั้งปากด่า        กรูก็รู้....แต่ว่า....สุดวิสัย        ต้องเข้าซ้าย! จำเป็น ควรเห็นใจ        ให้ไม่ให้ ก็ต้องไป มันจำเป็นน้ำท่วมมากหลากหลายน้ำใจแล้งยิ่งเจริญ ยิ่งแห้งเหือด เหมือดหมดเส้นคอยแต่ให้ ตอนภัยมา เลือดตากระเด็นให้ทุกวัน จึงเห็น เป็นดีจริง@ทำเป็นมีอารมณ์ไปงั้นเองล่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 พฤศจิกายน 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1600 , 11:38:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

......ยิ่งเรียนสูงและอยากเป็นใหญ่ก็ยิ่งเป็นอันตรายต่อสังคมที่ตนเองสังกัดต้องเหยียบหลัง เหยียบไหล่ใครใครขึ้นไปวิชาใดใดที่ร่ำเรียนมาไม่เกี่ยวข้องกับวิชาการอบรมจิตใจให้เกิดปัญญาเห็นผิดชอบชั่วดีไม่อยากได้ ใคร่เป็นจนต้องเบียดเบียนเรากำลังมีการศึกษาที่สอนให้คนภาคภูมิใจกับความรู้แต่จิตใจที่ตกต่ำ มืดบอดต่อการศึกษาแท้จริงของโลกเช่นนั้นหรือเปล่าหนอ?!?....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 892 , 08:56:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ยามรักสิ่งใดหนอจักสำคัญกว่าคนรักทุกเศษเสี้ยวโมงยามอุทิศห้วงคิดให้ไร้ประมาณเฝ้าวาดหวัง ด้วยหวังหยอกเย้า เคล้าคลอ ล้อเล่น เซ่นอารมณ์ เพื่อสมรัก       หากความรัก       รู้สึกโดยผู้รักนิยามโดยผู้มีรัก         แม้ผลแห่งรักแตกดอกออกรวงเป็นสิ่งใดไม่ว่าความใคร่....ห่วงใย....หวังดี....หึงหวง....พร่ำเพรียก....และเรียกร้องรู้ไหม....แท้แล้วผู้มีรักเท่านั้นพึงรับผิดชอบรักนั้นแต่เพียงลำพัง....หาใช่ผู้ถูกรักไม่........

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 พฤศจิกายน 2553
Posted by , ผู้อ่าน : 1714 , 11:34:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เราพบกัน....วันสายฝนโปรยปรายสายลมพัดเบา....จากฝน ร้อน หนาว....เราผ่านวันคืนเราคาดคั้น....เรียกร้อง....ต่อรอง....มากมาย....ในทุกวันที่ผ่านเลยกับทุกความรู้สึกคุ้นเคยทุกอย่างเลยความคาดหมาย ....ความผูกพัน....มิใช่เกิดจากรักเรารัก....แต่มิใช่รักในวันเริ่ม....ฉันไม่รักเธอเหมือนเดิมเพราะความเคลิบเคลิ้มมันจืดจาง....หากฉันรักเธอ....รักเพราะฉันรู้รู้ว่าเธออยู่ตรงนั้น....และฉันยังคงอยู่ตรงนี้ ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 ตุลาคม 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 877 , 00:09:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

น้ำยิ่งใหญ่ไหลล้นท้นขอบฝั่งประเดดังถั่งโถมจู่โจมขวัญไหลหลากลงลุ่มขาวราวหมอกควันนทีพรมห่มฝันอันกว้างไกล        แม่คงคา....        ลูกน้อยมนุสสาน้ำตาไหลกรรมเคยทำ ทบทับ นับนานไกลกับโลกใบเคยใจดีที่อยู่มาเคยมีไม้ใหญ่ยืนคืนก่อนเก่าสายลมเบาพอสบายไล้ลูบหน้าสายฝนโปรยหยอกยอดข้าวกล่าววาจาหล่อเลี้ยงหล้าเนิ่นนานชั่วกาลยาว        ทั้งแผ่นดิน สายน้ำ กระหน่ำนัก        ใคร่ถามทักธารไหลใช่สืบสาว        ด้วยเคารพมารดาค....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 ตุลาคม 2553
Posted by บายศรัย , ผู้อ่าน : 1087 , 10:53:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เฉดสีที่ต่างกันเกิดจากคุณภาพของวัสดุที่แสงตกกระทบละเอียด หยาบ หนา ด้าน บาง ต่างกันเกิดเฉดสี หลายหลาก ตามวัตถุธาตุที่แสงตกต้องวัตถุที่มีประกายแสงบางชนิด....สูงค่ายิ่งมีประกายใสสะท้อนแสงได้มากเพียงใด ยิ่งล้ำค่ากายมนุษย์....แม้ทึบแสง...หากในบางกาย....เปล่งประกายส่องแสงงามทางดวงตา งดงาม เจิดจ้า อบอุ่น อ่อนโยนไม่แปลกเลยที่สีจะมีหลายเฉดเพราะว่าเรา หนา บาง ต่างกัน ....

อ่านต่อ


/5
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]