• หมาดำ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : codemedia@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-05
  • จำนวนเรื่อง : 8
  • จำนวนผู้ชม : 35407
  • ส่ง msg :
  • โหวต 10 คน
ขุดมาเล่า
เรื่องราวต่างๆ ที่เคยพบเจอ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/blackdog
วันจันทร์ ที่ 8 กันยายน 2551
Posted by หมาดำ , ผู้อ่าน : 886 , 15:06:53 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


แม่เล่าว่า ตอนแม่แต่งงานใหม่ๆ แล้วย้ายมาทำงานในย่านชานเมืองกรุงเทพฯ
พ่อซื้อจักรถีบให้แม่ตัวหนึ่ง จำได้ว่าเป็นยี่ห้อยอดฮิตในสมัยนั้น คือ ซิงเกอร์
เดี๋ยวนี้ร้านอาหารบางร้านนำมาดัดแปลงเป็นโต๊ะอาหารไปเสียแล้ว


แม่เล่าอีกว่า ตอนนั้นยังเย็บผ้าไม่ค่อยเป็น แต่พ่อก็ยังอุตส่าห์ซื้อให้
แม่เดาว่า "สงสัยอารมณ์ประมาณว่าซื้อให้คุณแม่บ้าน"
แต่จักรตัวนั้นก็ตั้งและคลุมผ้าไว้ให้ฉันและน้องๆ เอามือมาหมุนวงล้อสายพานมันแล้วแอบโยกที่ถีบจักรเล่น


ไม่นานนักหลังจากแม่ทำงานนอกบ้านไม่ไหวแต่จำเป็นต้องหารายได้เพื่อส่งฉันและน้องๆ เรียน
แม่จึงหันมาประกอบอาชีพ "เย็บผ้า" เพราะไม่มีทักษะด้านการตัดเย็บจึงทำได้แค่ "เย็บผ้าโหล"
ได้ค่าแรงตัวละ ไม่เกิน 2-
3 บาท ถ้าแม่อยากได้รายได้วันละ 200 บาทสำหรับค่ากับข้าว
แม่ต้องเอาผ้ามาเย็บอย่างน้อย
90-100 ตัว


ลำพังจักรถีบตัวน้อยๆ คงจะไม่มีแรงมากพอสำหรับที่จะเย็บผ้าโหลเพื่อเน้นปริมาณ

จักรตัวนั้นจึงต้องเพิ่มออฟชั่นโดยการติดมอเตอร์ เพื่อให้เย็บเร็วขึ้น


แน่นอน แม่ต้องเกณฑ์ลูกๆ มาช่วยงานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ฉันและน้องๆ จึงต้องช่วยกัน "ตัดขี้ด้าย" (สำนวนแม่)
แล้วก็พับๆ วางเรียงผูกเชือกหัวท้าย เอาใส่ท้ายจักรยานปั่นไปส่งป้าท้ายซอย  รอรับสตางค์ค่าแรงแล้วเอาไปให้แม่
ถึงยังเด็กก็พอจะรู้สึกได้ว่า แม่แต่สังคมเล็กๆ ของแรงงานนอกระบบอย่างขบวนการเย็บผ้าโหลในซอยบ้านฉัน
ก็ยังมีการเอาเปรียบและแบ่งพรรคแบ่งพวกกันไม่น้อย


เมื่อเป็นดังนี้ เด็กอย่างฉันก็จะขี้เกียจช่วยแม่ทำงานเหล่านี้ที่สุด
แต่ก็ต้องทำเพราะแม่ขู่ว่า "เดี๋ยวไม่มีเงินส่งเรียนหนังสือ"


พอฉันและน้องเรียนหนังสือจบ และทำการกันหมดแล้วแม่ก็ค่อยๆ เลิกรับจ้างเย็บผ้า
หันมารับงานเล็กๆ น้อยๆ จำพวกตัด ปะ ซ่อม แทน

....................

ปี 2542 ฉันมีโอกาสเดินทางไปตามที่ต่างๆ เกี่ยวกับเรื่องงาน
ถึงแม้จะเป็นประเด็นงานเกี่ยวกับเรื่องการศึกษา แต่ย่อมเกี่ยวข้องกับทุกเรื่อง
ตามหลักความเชื่อมโยงของสรรพสิ่ง คนที่เดินสวนกันไปมาโดยที่เราไม่รู้จัก
วันหนึ่งเราก็มารู้จักกัน เหมือนทฤษฏี 6 องศาแห่งความต่าง (Six degrees of separation)
ดังนั้น งานเกี่ยวกับเด็ก เยาวชนที่ทำอยู่
จึงทำให้มีโอกาสได้ไปสัมผัสกับผ้าทอพื้นเมืองทั้งภาคเหนือ อีสาน ใต้
ได้คุยบรรดาแม่ๆ ป้าๆ และรุ่นพี่ที่ทำงานอยู่ในอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์
แกบอกว่าผ้าทอของชาวบ้านมีจุดด้อยหลายด้าน
โดยรวมๆ ก็คือ ด้านการตลาดทั้งหมดนั่นเอง...

ถึงแม้ฉันจะจบมาทางด้านการตลาดโดยตรง
แต่ด้วยความอ่อนด้อยก็ไม่สามารถจะช่วยงานรุ่นพี่เกี่ยวกับเรื่องผ้าทอได้เลย
ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าสิ่งที่ขาดไปส่วนหนึ่งก็คือ การแปรรูปผ้าให้มีการใช้งานที่หลากหลายกว่าเดิม
จากผ้าขาวม้า ผ้าคลุมไหล่ ผ้าปูโต๊ะ ให้มันมีอะไรที่หลากหลายกว่านี้ แต่ก็ต้องดูดีด้วย
การตั้งราคาที่ไม่รู้ว่าเราจะต้องรวมค่าแรงบวกเข้าไปเป็นต้นทุนด้วย
แล้วงานทอผ้าที่ทำในเวลาว่างหลังฤดูเก็บเกี่ยว ค่าแรงแบบไหนที่จะตีเป็นราคาได้
ส่วนสถานที่ขาย ก็จะมีมหกรรมอะไรซักอย่างที่รวมสินค้าโอทอปที่ทำให้กลุ่มแม่บ้านในชุมชนได้เอาของไปวางขายได้สักปีละหน  ส่วนเรื่องการโฆษณาประชาสัมพันธ์ การบรรจุหีบห่อให้สวยงามนั้นไม่ต้องพูดถึง
แม่รัตน์บ้านหนองบัวบอกฉันว่า “ก็เฮ็ดไปจั่งซี่ล่ะอีหล่าเอ้ย”
หรือพี่ศรีไว ชาวปกาเกอญอที่บ้านแม่หมีใน จังหวัดลำปางบอกว่า
“ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เราก็ทำไปตามที่เคยทำ”


เราต้องรอคอยให้คนซื้อมาบอกว่าต้องการผ้าเท่านั้นเท่านี้
หรือฉันเองทำกระเป๋าใบน้อยๆ ที่เย็บมือทีละใบจนครบ ตามที่มีคนสั่งซื้อ
ส่งให้คนที่สั่งทำใบหนึ่งไม่ถึงหนึ่งร้อยบาท เพราะไม่กล้าที่จะคิดค่าแรงของตัวเอง
หากแต่เขาเอาไปขายทางร้านค้าออนไลน์ราคาบวกขึ้นไปถึงสามเท่า

ชะตากรรมเช่นนี้ แม่ๆ บ้านหนองบัว แม่ของฉัน และตัวฉันเองคงไม่ต่างกันนัก
ถึงแม้เวลาจะผ่านไปแล้ว 8 ปี หากแต่วันนี้งานผ้าทอในระดับชุมชนเองก็ไม่ได้ต่างจากเดิมมากนัก
งานของกลุ่มแม่บ้านเองก็ยังไม่หลากหลายเช่นเดิม หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ก็ซ้ำๆ กันทุกหมู่บ้าน
สินค้าก็ยังคงเป็นรูปแบบเดิมๆ เปิดช่องให้คนที่มีโอกาสกว่า ตัดราคาเอาผ้าไปแปรรูปแล้วขายได้มากกว่าเดิมสิบเท่า
หากชุมชนแปรรูปสินค้าที่มีดีไซด์สวยงามน่ารัก สามารถตั้งราคาสินค้าได้อย่างเหมาะสม
เป็นธรรม มีสถานที่ขาย มีคนสั่งไปขายอย่างแพร่หลาย
มีเงินมาหมุนเวียนในรูปแบบสหกรณ์หรือเงินออมหรือเงินกู้ให้แก่สมาชิก
ให้ชุมชนได้พึ่งตนเองได้คงจะดีไม่น้อย

................


**ผ้าในภาพประกอบเป็นผ้าทอมือจากบ้านหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
ซื้อจากงานมหกรรมสมุนไพรแห่งชาติ

 






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 10/10/2008 เวลา : 20.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

เป็นคนชอบใช้ย่ามผ้าเหมือนค่ะ และเป็นคนสะสมผ้าทอทุกภาค

สะสมมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย จนตอนนี้ เยอะไปหมด

ผ้าทอหาดเสี้ยวและผ้าลาวนี่ สวยสุดใจจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
หมาดำ วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 10.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackdog

ป้ารุ ขอบคุณมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ป้ารุ วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 07.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

แอบย่องตามหลังมาด้วยค่ะ
มาต้อนรับเรื่องราวดี ๆ นะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
นาตะราช วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 11.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natarach

ป้าวาด เขาคงจะเลือกใช้ไม่หวาดไม่ไหวแล้วล่ะ
ทำแล้วแจก ทำแล้วแจก
ทุกชิ้นมีแต่สินค้าตัวอย่างทั้งนั้นเลยนิ
สินค้าจริงเมื่อไหร่จะออกซะที

รออ่านนะ เด็กหญิงกองผ้าน่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
หมาดำ วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 10.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackdog

ป้าวาด ชอบกระเป๋าหนูล่ะสิท่า ทำไล่แจกน่ะป้า ไม่ได้ขายหรอก หาผ้ามาทดลองทำไปเรื่อยๆ ป้าจะเอาไปใช้สักใบไหม

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
วาดวลี วันที่ : 09/09/2008 เวลา : 09.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwalee

เพราะซิปหมดนี่เอง แต่สั้นๆ แบบนี้ก็น่ารักดีนะ
ไม่ทราบว่าหมาดำจำหน่ายที่ไหนบ้างคะ มีหน้าร้านหรือเปล่า อยากเห็นผลงานชิ้นอื่นๆ ด้วยค่ะ

ปล.มารออ่านเรื่องต่อไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
หมาดำ วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 19.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/blackdog

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ

พี่นาตะราช ที่บ้านหนองบัวก็คิดทำรูปแบบใหม่ๆ ค่ะ ติดที่ว่าทั้งหมู่บ้านมีบ้านที่มีจักรเย็บผ้าอยู่หลังเดียว แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าเพิ่มขึ้นหรือยัง ส่วนบนดอยโน้น เขาก็เย็บมือกันอยู่ค่ะ อย่างพวกย่าม เสื้อ กระเป๋า ก็อย่างที่เห็นๆ

พี่วาดวลี ที่มันเหมือนกาน้ำอันเล็กๆ เพราะซิปหมด เลยต้องใช้ซิปอันสั้นสุด

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
วาดวลี วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 15.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwalee

อืม อย่างนี้สิ สมใจเราล่ะ
ได้อ่านแล้ว : )

คิดจะตอบยาวๆ นะ แต่มันยาวมาก ยาวเกินไป
มันคิดไปไกลมาก คิดไปถึงว่าการสร้างคุณค่าในระดับสังคม ให้มองเห็นได้แตกต่างกันนั้น อยู่ที่อะไรได้บ้าง ก็ผ้าทอเหมือนกัน เย็บเหมือนๆ กันหมดคนก็ว่าเป็นของโหลไม่อยากได้ ส่วนงานผสมศิลปะสมัยใหม่ ตีความเส้นสีแล้วใส่ในแฟช่นระดับโลก ก็กลายเป็นของราคาแพง ที่คนทอผ้าเองไม่สามารถซื้อกลับมาใส่ได้

สิ่งที่ทำให้คนซื้อเบอร์โทรศัพท์สวยๆ ได้ 1 เบอร์ราคา 20 ล้าน แล้วรู้สึกไม่แพงเลย กับการต่อรองแล้ว ต่อรองอีกของราคาเส้นไยธรรมชาติและภูมิปัญญาที่สะสมมานับร้อยปี ที่ใส่ลงในผืนผ้า คืออะไร ก็ยากที่จะตอบได้

เห็นไหม เริ่มยาวละ กลับมาที่กระเป๋าดีกว่า
น่ารักมากเลยนะ มองเผินๆ เหมือนกาน้ำใบเล็กๆ
ขอเรียกว่ากระเป๋ากาน้ำก็แล้วกัน น่ารักจัง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นาตะราช วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 15.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natarach

ผ้าทอก็ยังเป็นผ้าทอ
ผ้าโหลก็ยังเป็นผ้าโหล
ผ้าฝีมือชาวบ้านก็ยังเป็นอยู่อย่างนั้น
ก็แม่ๆ ป้าๆ เขาก็ใช้แต่ผ้าขาวม้า ผ้าคลุมไหล่ ผ้าปูโต๊ะ นี่นา

คนกลางมาซื้อไปเพิ่มราคาก็ยังเป็นคนกลาง
ถึงต้องมีคนทำงานที่จะกระตุ้นให้ชาวบ้านคิดและทำรูปแบบใหม่ๆ และมีการจัดการเพื่อให้พึ่งตนเองได้ไง

การเอาผ้าขาวม้าของชาวบ้าน มาดัดแปลงเย็บเป็นกระเป๋า อย่างที่ หมาดำ ทำ ก็น่ารักดีนี่นา

ทำอีกเยอะๆ นะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เรือรบเมืองมั่น วันที่ : 08/09/2008 เวลา : 15.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ruarob

เป้นกำลังใจให้เรื่องแรกด้วยการมอบให้ 1 คะแนน

เขียนได้ดีเช่นนี้ สมควรอยู่หน้า 1 โอเคเนชั่นครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]