• ภูสีคราม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-06-21
  • จำนวนเรื่อง : 134
  • จำนวนผู้ชม : 108173
  • ส่ง msg :
  • โหวต 91 คน
ดาวตกกรีดแก้มฟ้า
เครื่องประดับคือภาษา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/bleuemontagne
วันเสาร์ ที่ 7 พฤษภาคม 2554
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 1858 , 05:26:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน สายน้ำพระจันทร์ โหวตเรื่องนี้


นิตยสารหญิงไทย

หนังสือคือแสงจันทร์ : "แสงไต้"

ทะเลชีวิต  ๑.

แอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก  เขียน

วนินทร  แปล


ทะเล ความหมายของเธอคือความแปรปรวน ลึกล้ำ

ทะเลชีวิต คือชื่อหนังสือที่ฉันหยิบมาอ่านในวันที่อากาศชื้นจนคิดว่า

กำลังเดินอยู่ใต้ผืนน้ำ ฉันรักอากาศชื้นเพราะทำให้อารมณ์ย้อนกลับไปไกลยังดินแดนโบราณเก่าแก่ 

ณ เวลาที่ชีวิตหมุนช้าดัวกับว่าลมหายใจเป็นหนึ่งเดยวกับตะไคร่สีเขียวสด

ทะเลชีวิต หนังสือที่เขียนโดยผู้หญิงเพื่อผู้หญิง 

แอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก ในความนำสำนักพิมพ์เขียนบอกว่า 

แอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก เป็นนักบินสตรีชาวสหรัฐคนแรกที่ขับเครื่องบินใบพัด

ข้ามทวีปอเมริกา เธอเป็นเพื่อนสนิทของแซงเต็ก ซูเปรี 

นักบินและนักเขียนคนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผู้เขียนเรื่องเจ้าชายน้อย’”

ความคิดของแอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก เกี่ยวกับชีวิตของผู้หญิงนี้ 

ได้บ่มเพาะมาจากชีวิตครอบครัวนานนับปีและได้รับแรงกระตุ้นเสริมจากการ

สนทนากับหญิงชายที่เผชิญปัญหาทำนองเดียวกัน และรู้สีกโหยหา

ที่จะแสวงหาคุณค่าแท้จริงในชีวิตของตนเหมือนกัน

ฉันหวังจะมีชีวิตเรียบง่าย  ประโยคหนึ่งในหนังสือของเธอ 

ฉันคิดว่าใครก็ตามที่เขียนประโยคนี้ออกมาด้วยท่าทีนุ่มนวลของตัวหนังสือ 

คนเช่นนี้ย่อมผ่านการไตร่ตรองใคร่ครวญความคิด 

ความเรียบง่ายในที่นี้คือความเรียบง่ายในการรู้จักละวางและผ่อนคลายชีวิตลง 

ลดการเรียกร้องร่ำหาในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ 

ลดการกดดันที่ทำให้ตนเองต้องยุ่งยากต่อความเครียด


วรินทร ผู้แปล  เขียนไว้ตรงย่อหน้าสุดท้าย บันทึกผู้แปลว่า

ขอมอบของขวัญจากทะเลนี้แก่ทุกท่าน ด้วยความจริงใจ เพื่อใช้

                เป็นเข็มทิศในการฝ่าทะเลชีวิตไปโดยศานติสุข ขอมอบแก่หนุ่มสาวทุกคน  

เพื่อเตือนใจและปลอบใจ ยามพายุร้ายพัดมาเยือน ขอมอบแก่ลูกหญิงของทุกคน 

                     เพื่อเธอจะโตขึ้นด้วยสำนึกและความเข้าใจถ่องแท้ถึงความเป็นหญิง 

 และภาระของหญิงในเบื้องหน้า

                มีคำพูดว่า ผู้หญิงสร้างโลก รวมถึงการสร้างความปั่นป่วนให้เพศชายด้วย  

ฉันเห็นด้วยว่าโลกขับเคลื่อนโดยมีเพศหญิงเป็นแกนหลัก 

เพราะเพศหญิงนี้เองทำหน้าที่ดูแลครอบครัวเล็กๆทุกครอบครัว 

และก็เพราะเพศหญิงเช่นกันทำให้เกิดความฟุ่มเฟือยแก่โลกด้วยการซื้อและขาย

แอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก เขียนหนังสือ ทะเลชีวิต ขณะเป็นคุณแม่ของลูก ๕ คน

หน้าที่ของคู่ชีวิต หน้าที่ของแม่ หน้าที่ในสังคม ฯลฯ จึงล้นตัวมิใช่น้อย 

เธอกำหนดฉากเรื่องนี้ที่ชายทะเล ช่วงพักผ่อนระยะสั้นๆ

จากความสับสนในการดำรงชีวิตประจำวันสู่ห้วงการพินิจไตร่ตรอง 

ฉันมักเรียกพฤติกรรมแบบนี้ว่า การปลีกวิเวก เมื่อต้องการหลบมุมจากหน้าที่วุ่นวาย 

และก็พบว่ามันให้ผลหวานฉ่ำแก่หัวใจอ่อนโรย

หนังสือ ทะเลชีวิต  หรือชื่อภาษาอังกฤษไพเราะว่า Gife from the Sea  

เขียนร้อยสายสร้อยอักษรเหมือนธารน้ำไหลผ่านตัวเราไปอย่างช้าๆ 

ต่อเนื่องตลอดเรื่องนับแต่ ปฐมบท กระทั่ง หวนคืนสู่ทะเลชีวิต  

ในบทจบที่เขียนเพิ่มเติมขึ้นในภายหลัง เมื่อผ่านไปแล้ว ๒๐ ปี

บทแรกชื่อ บนชายหาด  แอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก ทำให้เห็นภาพโปร่ง

ของผืนฟ้าและน้ำ หาดงามตามธรรมชาติ เกลียวคลื่นและสายลมไกว 

ฉันคิดว่าคล้ายกับการโหมโรง เตรียมการอ่านเพื่อก้าวสู่บทถัดไปชื่อ หอยเทพรส  

และบทอื่นต่ออีกโดยใช้ชนิดของหอยต่างๆเป็นความเปรียบ

เสียงสนลู่ลม ภาพนกกระยางกระพือปีกข้ามสันทรายช้าๆ

เหล่านี้ทำให้ลืมความสับสนวุ่นวายในเมือง

และชานเมือง ลืมตารางเวลาและการนัดหมายต่างๆเสียสิ้น เราตกอยู่ใต้ภวังค์

ปล่อยใจล่องลอยและเหยียดกายตามสบาย ว่ากันตามจริง

เราก็ดุจเม็ดทรายราบเรียบด้วยแรงน้ำใต้ร่างของเรา โล่ง และว่างเปล่าราวกับผืนหาด 

รอยขีดเขียนจากวันวานค่อยๆลบเลือนไปตามกระแสคลื่นของวันนี้

ความรู้สึกเพียงลำพัง โปร่งแสง และว่างเปล่าเบาดังสายลม 

ฉันยังจำรสอารมณ์เพียงลำพังนี้ไว้ในหัวใจ

เพื่อขับกล่อมตนเองเมื่อได้รับผลกระทบจากหน้าที่ประจำวัน 

หรือเหตุการณ์วุ่นวายสับสนที่ไหลบ่ากระทบ แอนน์ มอร์-โรว์ ลินเบิร์ก 

เปิดเผยหัวใจของผู้หญิงด้วยงานเขียนของเธอ

การเป็นผู้หญิงคือการใส่ใจทุกเรื่องและรับผิดชอบภาระหน้าที่

ซึ่งแผ่กระจายไปทุกทิศทุกทางจากแกนกลางของความเป็นแม่

เสมือนซี่ล้อกระจายจากกุมดงล้อฉะนั้น รูปแบบการดำเนินชีวิตของเราเบื้องต้นก็เป็นวัฏจักร 

เราจำต้องเปิดใจรับทุกจุดบนเข็มทิศชีวิตนี้ ไม่ว่าจะเป็นสามี บุตร ธิดา 

มิตรสหาย  บ้านและชุมชนเราต้องยืดกาย เผยตน

และอ่อนไหวราวกับใยแมงมุมต้องลมเพื่อสนองตอบเสียงเรียกหาซึ่งมีมา 

จึงเป็นเรื่องยากสำหรับเราที่จะทำใจให้มั่น ท่ามกลางความตึงเครียดอันสับสนนี้


                                                      

หน้าที่ของเพศหญิงตามธรรมชาตินั้นมากมาย เหลือเชื่อจนกระทั่งในบางครั้ง...

ว่าร่างกายบอบบางนี้จะรักษาความมั่นคงหนักแน่นไว้ได้ 

เพศที่จำเป็นต้องเข้มแข็ง กล้าหาญเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้ก้าวผ่าน

สายน้ำเชี่ยวกราก 

ก้าวพ้นหุบเหวละห้อยหา สามารถเดินหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว

บนถนนมืดมัวด้วยหมอกหวั่นหวาด

ผู้หญิงจึงต้องรู้จักวิธีหลบหลีกออกจากเปลือกหนาหนัก 

ชีวิตทุกวันนี้เต็มไปด้วยวัตถุสิ่งของ สิ่งที่เกินจำเป็นมากกว่าสิ่งจำเป็น 

สิ่งเพื่อเสพสุขทางอารมณ์มีมากกว่าสิ่งที่จะช่วยขัดเกลาจิตใจ 

วัตถุสิ่งของที่เพิ่มจำนวน ความอยากของเราเป็นเหมือนกับตัวเลขยกกำลัง

ในวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งเพิ่มพูนอย่างน่ากลัว เรามีวัตถุมากเกินไป 

เราวิตกกังวลในภาพลักษณ์ของตนเองมากเกินไป และเมื่อทะเลชีวิตคลื่นลมแรง  

เราจะหาจุดอับคลื่นอับลมได้อย่างไร

การใช้ชีวิตเรียบง่ายในสังคม ภายนอกนั้นยังไม่พอ เพราะเป็นเพียงเปลือกนอก

แต่ฉันเริ่มจากเปลือกนอกนี้ ฉันมองดูเปลือกนอกของหอย เปลือกนอกของฉัน 

คำตอบสมบูรณ์มิได้อยู่ที่เปลือก ไม่ใช่รูปแบบการใช้ชีวิตภายนอก

นั่นเป็นเพียงวิธีการ เป็นทางสู่ความสง่างามเท่านั้น

ฉันรู้ว่าคำตอบสุดท้ายนั้นอยู่ในตัวเราเอง

 

 

 

ข้อด้อยของมนุษย์ประการหนึ่งก็คือ มักไม่ใคร่พอใจต่อคำตำหนิติเตียน

หรือคำตักเตือนว่ากล่าว หลายๆครั้งที่มีคำแนะนำดีๆแต่เราก็เฉยเมยต่อคำพูดนั้น 

ไม่มีใครอยากทำตาม เว้นเสียแต่จะคิดได้ด้วยตนเอง

ปกติแต่เดิมนั้นใจเป็นห้องแคบมืดทึม ไร้หน้าต่าง หมกมุ่นอยู่ในห้องเล็กนั้น 

แต่การอ่าน ทะเลชีวิต ผ่านเนื้อทรายบรรทัดละมุน ได้ช่วยเปิดช่องหน้าต่างเล็กๆขึ้น 

 เวลาซึ่งแดดเช้าเผยรอยยิ้มสดใส สาดลำแสงอ่อนโยน 

ทาบรูปทรงเหลี่ยมสว่างบนพื้นห้อง และข้างนอกนั้นคือทิวทัศน์ซึ่งเราไม่เคยนึกฝันว่าจะได้พบ 

แต่จะเป็นภาพใด  มุมมองกว้างเท่าไหน ก็อยู่ที่ตัวเราเองจะแลเห็น

แล้วแอนน์ มอร์โรว์ ลินเบิร์ก ก็ใช้ลักษณะของหอยเปลือกเดี่ยวชื่อ หอยตะกาย   

เปรียบให้เห็นถึงความสามารถในการอยู่ตามลำพัง  

วาดคลื่นอักษรให้เกิดภาพอันงดงามว่า

หอยเปลือกเดี่ยวคล้ายหอยโข่ง กลมอิ่ม เป็นมันเงาราวกับผิวเกาลัด 

ดูน่าสบายและเหมาะเจาะ - -ผิวขาวดุจน้ำนม เหลือบชมพูเรื่อคล้ายท้องฟ้ายามสายัณห์

ในฤดูร้อนอ้าวฝน บนผิวเรียบมีรอยขีดเป็นวงสมบูรณ์แบบวนเข้าหาจุดกึ่งกลางของเปลือก 

                มีจุดดำเล็กๆบนยอดคล้ายลูกตาดำจ้องมองฉัน เป็นดวงตาข้างเดียว ลึกลับ 

และทำให้ฉันต้องมองตอบ

 

............................................

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สายน้ำพระจันทร์ วันที่ : 22/05/2011 เวลา : 18.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sainam-prachan
ความคิด มุมมองของผงธุลีในโลก


เป็นมนุษย์ .. ยังยากยิ่ง
เป็นผู้หญิง .. ยังยากยิ่งกว่า
ทะเลชีวิตคลื่นพัดพา
หยัดยืนโต้ฝ่า..ดำเนินไป

ผู้หญิงถึงผู้หญิง .. ทะเลชีวิต
ขอให้คลื่นอักษร ..งดงาม เสมอนะคะพี่ภู

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
driftworm วันที่ : 14/05/2011 เวลา : 15.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

เราก็ดุจเม็ดทรายราบเรียบด้วยแรงน้ำใต้ร่างของเรา โล่ง และว่างเปล่าราวกับผืนหาด

เพิ่งเคยเห็นสำนวนอย่างนี้ ในมุมมองนี้ และจังหวะชีวิตในยามแบบนี้



สายลมอ่อนของปัจจุบันวารโบกประคองเธอไปยังที่ใดหนอ
.

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สีน้ำฟ้า วันที่ : 10/05/2011 เวลา : 23.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prettybluesea
จิ้มเม้าส์ที่ชื่อล็อกอินแวะไปบ้านริมธาร และบ้านสิรินทร์ จิตร์เกษมบ้างนะคะ

แจมไม่ได้อ่านหนังสือละเอียดอ่อนแบบนี้นานมากเลย..

เฮ้อ..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ชบาตานี วันที่ : 08/05/2011 เวลา : 05.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

น่าสนใจมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 07/05/2011 เวลา : 22.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.


ความเป็นผุ้หญิง มองได้หลายแบบ ละเลียดตัวอักษรแล้ว
ก้าวเดินผ่าน

ฉันอ่านหนังสือ ชา กาแฟ ของอาจารย์ นพพรแล้วคิดถึงเธอผุ้หญฺงซึ่งเป็นแม่ของหญิงสาวสองคน ข่าวแว่วว่าลูกสาวเธอ สวย เก่งฉันตอบว่า อาจารย์นพพรและเธอ ก็ไม่ธรรมดาขอให้เธอเดินผ่านทะเลชีวิต อย่างสงบ ความสุขอยู่ที่เรา เดินผ่านวันเวลา ที่คาดหวัง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน