• ภูสีคราม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-06-21
  • จำนวนเรื่อง : 134
  • จำนวนผู้ชม : 108252
  • ส่ง msg :
  • โหวต 91 คน
ดาวตกกรีดแก้มฟ้า
เครื่องประดับคือภาษา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/bleuemontagne
วันอังคาร ที่ 18 ตุลาคม 2554
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 1155 , 18:53:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

    ยังหวั่นใจตุลาคมวันหนึ่งซึ่งเป็นสีเทาทั้งดินและฟ้าแสงแดดเหลืองวาดเส้นบางบางจวนจะขาดที่ชายขอบน้ำตามหาหงส์สั่นระริกตุลาคมไหลแรงในสายน้ำความกลัว ความสิ้นหวังกระเพื่อมและมีรสกระหายความทุกข์ยากของ - - ผู้คน- - ยังหวั่นใจตุลาคมภาพ flickr....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 กันยายน 2554
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 2825 , 06:03:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

                                นาคะประทีป  ประทีปแห่งภาษา ดวงประทีปชีวิตย่อมดับแสงลงไม่วันใดก็วันหนึ่ง แต่ดวงประทีปส่องภาษาก็ยังความหมายสำคัญเสมอในคราที่ตัวอักษรอับแสง ตรี นาคะประทีป  คือชื่อและนามสกุลของ พระสารประเสริฐ   ผู้มีความสามารถในด้านอักษรศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง* “ขณะนั้นฝนอมฤตปรายโปรย ผกาทิพย์ร่วงลงโรยราย ณ แดนดิน ส่งกลิ่นระรวยรื่นชื่นฆรานประสาท ในพ่างนภาก็เซ็งแซ่ด้วยสำเนียงเทพ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 กันยายน 2554
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 1126 , 18:19:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เมื่อเธอจากไปเมื่อเธอจากไปความตายทิ้งปีกอ่อนไหวไว้กลางดวงใจฉันปีกบอบบางอ่อนแอฉันยังตกอยู่ในห้วงมหาสมุทรอาลัยท้องฟ้าความคิดถึง ซึ่งมิเคยสว่างเต็มไปด้วยดวงดาวโศกอาดูรดารดาษในค่ำคืนจันทร์เสี้ยวทอแสง ร้ า ง เวิ้งไกลเพียงใดก็ไม่อาจฝ่าข้ามความมืดได้ภาพ flickr....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 สิงหาคม 2554
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 1164 , 19:28:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ความอ่อนน้อมความอ่อนน้อมฉันพยายามโน้มใจลงสู่ - - -ความนุ่มนวลเปี่ยมปริ่มเพื่อหนีจากความกระด้างความไม่พึงใจความก้าวร้าวความเหยียดหยามน้อมใจลงสู่ เบื้องหน้าขณะอารมณ์เหล่านั้นทว่าตรงบ่อลึกแห่งความอ่อนน้อมอนิจจา'ฉัน'ยังเกี่ยวติดอยู่ตรงขอบบ่อภาพ flickr : tsallam ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 สิงหาคม 2554
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 841 , 09:49:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ถุงความทรงจำเปิดถุงความทรงจำคือความหวั่นใจจากเมื่อวาน- - ทอดค้าง - - ฝนตกหนักกรอบเก่าภาพเดิมเปียกชื้น ขึ้นรากวัดแกว่งในสายลมแรงหวั่นหวาดน้ำขึ้นสูงคลื่นโหมซัดฉันอยู่ที่นั่นมิได้ถูกลบด้วยภูผากาลเวลาภาพ flickr : Ever Changing ....

อ่านต่อ


/27