• BoBiz
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : bo_biz@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-24
  • จำนวนเรื่อง : 19
  • จำนวนผู้ชม : 57397
  • ส่ง msg :
  • โหวต 45 คน
ชีวิตบิซบิซ ของคนบิดบิด
ทุกอย่างของความบิซ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/bobizza
วันอังคาร ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2550
Posted by BoBiz , ผู้อ่าน : 2140 , 00:57:29 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แผ่นสี่เหลี่ยมที่เรียกว่า "โปสการ์ด"

หลายคนคงไม่ปฏิเสธว่า ไม่รู้จัก โปสการ์ด หรือไปรษณียบัตร กระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ใช้ส่งผ่านความรู้สึกของใครหลายคนออกมาเป็นตัวอักษรถึงผู้รับปลายทาง หรือบางคนก็ส่งความรู้สึกของตัวเองผ่านกระดาษใบนี้ให้ตัวเองเมื่อได้มีโอกาสในไปเยีอนในสถานที่ต่างๆ หรือใครอีกหลายคนก็รู้จัก แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ใช้โปสการ์ดบอกเล่าเรื่องราวอะไรบางอย่างให้กับผู้รับปลายทางได้รับรู้

คงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมี "คนไม่เคย" ส่งโปสการ์ดให้ใครเลย และก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอีกเช่นกัน ถ้าคนไม่เคยส่งโปสการ์ดจะลุกขึ้นมาส่งโปสการ์ดหาใครสักคน หรือแม้กระทั่งลองส่งหาตัวเอง

วันนี้ฉันเลยอยากจะเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับโปสการ์ดให้เพื่อนๆ ชาวไซเบอร์ได้รู้ เผื่อว่าใครที่ไม่เคยส่งโปสการ์ด จะอยากลองมาส่งโปสการ์ดให้ "ใครบางคน" "ใครสักคน" หรือ "ใครคนนั้น ก็คือ ตัวเอง" ดูกันบ้าง

ฉันเริ่มส่งโปสการ์ดให้ใครบางคนเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณตอนเรียนอยู่ปี 3 ตอนนั้นไปเกาะเสม็ดกับเพื่อนๆ ที่เรียนในคลาสเดียวกัน แล้วหลังจากที่ข้ามเรือจากเกาะเสม็ดมายังท่าเรือบ้านเพ เพื่อกลับกรุงเทพฯ แล้ว เพื่อนชื่อ "กิ๊บ" (ตอนนี้เธอเป็นราชการไฮโซไปเรียบร้อยแล้ว) ก็บอกว่า "ส่งโปสการ์ดให้ตัวเองกันไหม กิ๊บจะส่งให้ตัวเองทุกครั้ง เวลามีโอกาสได้ไปเที่ยวที่ต่างๆ" ฉันก็อึมมม เป็นความคิดที่น่าสนใจไม่น้อยเชียว แล้วก็ส่งหาตัวเอง

และนั่นแหละเป็นครั้งแรกที่ฉันส่งโปสการ์ดให้ใครบางคน (นั่นก็คือ ตัวฉันเอง เขียนให้ดูโรแมนติกๆ ไปอย่างนั้นแหละ อิอิ)

แม้ว่าจะดูแปลกๆ ในตอนแรกที่ต้องส่งหาตัวเอง แต่พอนานวันไป ก็รู้สึกได้ว่า ฉันสามารถย้อนอ่านความรู้สึกของฉันในช่วงเวลานั้น ณ สถานที่นั้น เรื่องราวจากทริปนั้นๆ ได้จากโปสการ์ดที่ฉันส่งหาตัวเอง เป็นของที่ระลึกที่ฉันสร้างมันขึ้นมาเองจากสถานที่ต่างๆ

ฉันเริ่มส่งให้ตัวเอง และส่งให้เพื่อนๆ บางคนที่มีความคิดเหมือนฉัน อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยถามฉันว่า "ส่งมาทำไม ทำไมต้องส่ง" ถ้ามีใครถามฉันแบบนี้ ฉันก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน ว่าทำไม ฉันรู้แต่ว่าเป็นความรู้สึกที่ฉันอยากเล่าให้เขาฟังว่า ฉันเจออะไรมาบ้างก็เท่านั้น

ช่วงเวลานั้น ฉันอาจจะยังไม่มีความรู้สึกลึกซึ้งกับ แผ่นกระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่า "โปสการ์ด" มากนัก อาจเป็นเพราะใครบางคนที่ฉันส่งถึง มีน้อยนัก และโอกาสที่จะได้ไปในแต่ละที่ ที่ฉันไม่คุ้นเคย มีแต่ความเร่งรีบ ไม่เหมาะกับ คนอารมณ์ชิล ชิลอย่างฉัน ที่จะขีดเขียนอะไรได้แต่ละประโยคนั้น ต้องอาศัยฟิวลิ่งสุดสุด

แต่พอฉันมาเป็นนักข่าว ทำให้ฉันมีโอกาสได้เดินทางมากขึ้น และทำให้ได้รู้จักเพื่อนนักเดินทางในนาม "ผ้าใบเดินทาง" ที่เป็นตัวเชื่อมโยงให้ฉันได้รู้จักเพื่อนร่วมก๊วนที่มีหัวใจนักเดินทางตัวเล็กๆ จนกลายเป็น "แก๊งค์ตัวหนอน" ที่มีสมาชิกนักเดินทาง 5 คน

ไม่น่าเชื่อว่า แก๊งค์ตัวหนอน นอกจากจะรวมคนอยากเดินทางไว้ด้วยกันแล้ว ยังรวมคนโรแมนติค 5 คนไว้ด้วยกัน ฉันเลยมีโอกาสในการเขียนโปสการ์ดเพื่อนรวมก๊วนมากขึ้น เริ่มพิถีพิถันในการเขียนมากขึ้น จนถึงจุดของการเริ่มต้นหันมาทำโปสการ์ดส่งให้เพื่อนเป็นครั้งแรก

และนั่นคงเป็นจุดสตาร์ทแรก ที่ฉันเริ่มหลงใหลในโปสการ์ด เริ่มรู้สึกลึกซึ้งกับ กระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่มีความหมายมากมาย ตั้งแต่เริ่มต้นทำ หยิบขึ้นมาเขียน จนกระทั่งเขียนเสร็จ ทุกบรรทัดมีความหมาย ทุกเรื่องราวที่ส่งผ่านทำให้ โปสการ์ด เป็นมากกว่ากระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้า

ฉันเริ่มเลือกโปสการ์ดที่เหมาะกับแต่ละคน ส่งให้แต่ละคนที่มีบุคลิกเหมือนในโปสการ์ด ฉันเริ่มนึกถึงโปสการ์ดที่จะส่งให้เพื่อนในแต่ละเทศกาลต่างๆ และฉันรู้สึกมีความรู้สึกทุกครั้งที่ได้ทำโปสการ์ดส่งให้เพื่อน

ครั้งแรกที่ฉันทำโปสการ์ดให้เพื่อน เป็นโปสการ์ดวันเกิดของเพื่อนเชียงใหม่ในแก๊งค์ตัวหนอน และเป็นตัวจุดประกายที่ทำให้ฉันคิดจะทำ โปสการ์ดเทศกาลคริสต์มาส ปี 2006 ส่งให้เพื่อน

โปสการ์ด 21 ใบแรกที่ฉันทำส่งให้เพื่อน เป็นเพียงการเริ่มต้น ของความเข้าใจแล้วว่า ทำไมโปสการ์ดทำมือ (ที่ฉันเคยบ่นว่าแพง) เขาถึงขายกันราคา 15 บาท 25 บาท 35 บาท เพราะมันต้องใช้ความละเอียดอ่อน ใช้ความพิถีพิถันกว่าจะได้มาแต่ละใบ

โปสการ์ดชุดแรก 21 ใบผ่านไปได้ด้วยดี ทำให้ฉันเริ่มคิดการณ์ใหญ่ ทำโปสการ์ดคอลเลคชั่นปีใหม่ 2007 ให้เพื่อนแก๊งค์ตัวหนอน รวมๆ แล้วก็ประมาณ 60 ใบ ทีนี้...ฉันเข้าใจอย่างถ่องแท้เลยว่า ทำไมโปสการ์ดทำมือถึงขายกันราคาไม่ต่ำกว่า 15 บาทเลย และราคา 35 บาท ไม่แพงอย่างที่คิดเลย แล้วฉันก็เลิกบ่นว่าโปสการ์ดทำมือ "แพงจัง" เสียที

ฉันก็เล่ามาซะยืดยาว เพียงอยากจะบอกว่า การทำอะไรเล็ก ๆ น้อยๆ ที่ให้คุณค่าทางจิตใจเป็นเรื่องที่ดีมาก...วันนี้อาจดูมีค่าเพียงน้อยนิด แต่วันข้างหน้า อาจกลายเป็นคุณค่าที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าของมีค่ารอบตัวก็เป็นได้ เพราะความใส่ใจในทุกขั้นตอนที่เราทำให้ตัวเองและเพื่อนๆ จะทำให้เรามีความสุขมากเลยทีเดียว

และไม่ใช่เพียงโปสการ์ดที่ฉันพิถีพิถัน แต่ยังรวมถึง "แสตมป์" ที่ฉันเลือกติดส่งให้ทุกคนก็มีความหมายดีดีซ่อนอยู่เช่นกัน

นั่นคือ ความหมายของความพิถีพิถันในการส่งผ่านเรื่องราวดีดีให้กับเพื่อนๆ ทุกคนนั่นเอง

ฉันก็อยากบอกความตั้งใจของตัวเองในการทำอะไรสักเรื่อง ที่ถึงแม้ว่า จะดูไม่ยิ่งใหญ่ แต่มีคุณค่าทางจิตใจมากทีเดียว

ถ้าเพื่อนๆ ชาวไซเบอร์คนไหน อยากลุกขึ้นมาส่งโปสการ์ดให้ตัวเอง ก็ลองดูนะ ขำขำดีเหมือนกัน เวลาเห็นโปสการ์ดที่ตัวเองส่งให้ตัวเอง หรือถ้าอยากให้ฉันส่งให้ก็ส่งที่อยู่เข้ามาใน blog หรือในอีเมล์ bo_biz@hotmail.com ของฉันได้เลยนะ หรือถ้าใครใจดีอยากส่งโปสการ์ดมาให้ฉันก็บอกกล่าวได้ที่ blog นี้เช่นกัน แล้วฉันจะส่งเมล์ที่อยู่ไปให้นะจ๊ะ

วันนี้ชีวิตบิดบิด กับเรื่องโปสการ์ดคงต้องเซย์ กู๊ดบายแล้ว แล้วจะมาเล่าเรื่องบิดบิดของฉันให้ฟังใหม่ละกันนะ

ปล. จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี : โปสการ์ด (Post card) มีลักษณะเป็นกระดาษแข็ง ด้านหน้าเป็นรูปภาพ ด้านหลัง เป็นส่วนที่ให้เขียนข้อความและที่อยู่ ไม่มีแสตมป์ เวลาส่ง อย่าลืม ติดแสตมป์ด้วยนะแล้วผู้รับปลายทางจะ "ไม่ปลื้ม"

แต่ถ้าเป็น ไปรษณียบัตร (Postal card)  จัดทำโดยไปรษณีย์ไทย ด้านหน้ามีที่สำหรับใส่ที่อยู่ของผู้รับและผู้ส่ง และมีภาพแสตมป์พิมพ์ติดบนกระดาษ ส่วนด้านหลังเป็นที่ให้เขียนข้อความ สามารถส่งทางไปรษณีย์ได้เลยโดยไม่ต้องติดแสตมป์เพิ่ม มีอัตราค่าส่งถูกกว่าจดหมายธรรมดา เหมาะกับการส่งข้อความที่ไม่ต้องการความเป็นส่วนตัว

^.^ BoBiz ชีวิตบิสบิส ของคนบิดบิด ^.^





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เจ้าหญิง ( guest ! ) วันที่ : 07/02/2007 เวลา : 00.21 น.
www.love-postcards.com

และที่สำคัญอย่าลืมชุมชนคนรักโปสการ์ดที่นี้นะ

ปล. หญิงว่าหญิงตอบโปสการ์ดไปหาโบแล้วน๊า

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ผ้าใบเดินทาง ( guest ! ) วันที่ : 06/02/2007 เวลา : 22.04 น.
http://tharathon.spaces.live.com/

ไน่น่าเชื่อว่าเสน่ห์ของกระดาษสี่เหลี่ยมจะทำให้มิตรภาพของเรานับวันยิ่งแน่นแฟ้นมากขึ้น รวมถึงเพื่อนๆสมาชิกแก๊งค์ตัวหนอนของพวกเราที่มีหัวใจเดียวกัน คือ รักการเดินทาง ขอบคุณที่ให้เกียรติมีชื่อขึ้นอยู่ในเรื่องราวในblog บางทีการเขียนส่งความรู้สึกที่ดีผ่านจากสถานที่ๆเราเคยไปเผื่อแพร่คนอื่นด้วยมันก้อทำให้เราไปในที่นั้นรู้สึกดีแล้วคนที่รับก็รู้สึกดีกับเราไปด้วยว่ามั้ย....

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
กางเกงเลก้นโหว่ ( guest ! ) วันที่ : 06/02/2007 เวลา : 20.57 น.
http://kangkenglay.spaces.live.com/

จุดเริ่มต้นของความประทับใจในโปสการ์ด
มาจากอาจารย์ท่านหนึ่งใน พธ. ท่านบอกว่า
สมัยนี้มีอีเมล์อยู่ไหนในโลกก็ส่งหากันได้อย่างรวดเร็ว
แต่ท่านประทับใจในลายมือมากกว่า
เพราะไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ สุข เศร้า เหงา ทุกข์ รักคุด
มากมายแค่ไหน ผู้รับจะรับรู้ได้จากลายมือขณะที่เขียนนั้น

นอกจากส่งหาตัวเอง หาเพื่อน..ส่วนมากจะเป็นเพื่อนที่ พธ.
ที่เราจะคิดถึงเป็นกลุ่มแรก ๆ ของการส่งหาเพื่อน
ไม่ว่ามันจะส่งหาใครมาก่อนหน้านั้นก็ตาม
แล้วค่อยมานึกที่จะส่งหาเราได้ในช่วงหลัง ๆ
ยังไงก็ต้องส่งหาพวกมันเสมอ ไม่เคยได้ขาด

ส่วนคนรัก ต่อ 1 ทริป มีตั้งแต่ 2 - 10 ใบ
ไม่เคยน้อยกว่า 2 แน่นอน 5555
ดีไม่ดีมีจดหมายระบายเพิ่มเติมอีกต่างหาก

แต่ความคิดถึงน่ะ ส่งแต่ข้อความมา บางทีมันก็ไม่ถึง...
หมายถึง ถึงใจคนที่ได้รับอ่ะนะ ทุกอย่างมันต้องมาจาก
การกระทำควบคู่กันไปด้วย...ว่ามั้ยคะ!!!

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นาตาลี amp ( guest ! ) วันที่ : 06/02/2007 เวลา : 18.42 น.

ไว้ชั้นจะส่งโปสการ์ดถึงหล่อนบ้างนะคะ
เริ่มจากทริป หลวงพระบางนี่ละกัน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BoBiz วันที่ : 06/02/2007 เวลา : 15.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bobizza
ร่วมเปิดมุมมองเปลี่ยนความคิดเห็นในทุกประเด็นร้อนhttp://www.oknation.net/blog/homebiz : เรื่องบ้านบ้านที่อยากให้คุณรู้http://www.oknation.net/blog/bobizza  : เรื่องบิซบิซ ของคนบิดบิดhttp://www.oknation.net/blog/mylove : คลินิครักเปิดให้บริการ 24 ชม. 

สวัสดีคะ คุณลูกเสือหมายเลข 9 ขอบคุณมากเลยคะ ที่ส่งความคิดเห็นเข้ามา

ถ้ามีร้านขายโปสการ์ดในกรุงเทพฯ ที่น่าสนใจ หรืออยากแนะนำ จะยินดีมากเลยนะคะ ขอบคุณคะ

โบบิส ชีวิตบิสบิส ของคนบิดบิด

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 06/02/2007 เวลา : 13.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้


ปกติ..ไปไหนก็จะส่งถึง"ตัวเอง" 1 ฉบับ
คนที่รัก..1 ฉบับ
นอกนั้นก็ตามเรื่องตามราว อยากเล่าใครก็เขียนถึงคนนั้น เขียนถึงคนนี้
เป็นหนึ่งในคนชอบโปสการ์ด..มากครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2007 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28      



[ Add to my favorite ] [ X ]


ใครโกหก...ได้ร้ายกาจกว่ากัน
สมพงษ์ เลือดทหาร
2 คน
คัทลียา แมคอินทอช
22 คน
แนน อมิตตา
4 คน

  โหวต 28 คน