• โบละโบ้
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-06-19
  • จำนวนเรื่อง : 57
  • จำนวนผู้ชม : 75783
  • ส่ง msg :
  • โหวต 20 คน
ทุกเรื่องที่คุณอยากรู้
เปิดหู เปิดตา รู้ทุกเรื่องในประเทศไทย
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/bolabo
วันอังคาร ที่ 11 กันยายน 2550
Posted by , ผู้อ่าน : 10481 , 13:06:16 น.  
หมวด : ดารา/นักร้อง/คนดัง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      

    ด้วยวัย 30 กว่า ๆ กับการเป็นทั้งเจ้าของบริษัท เป็นพิธีกรคนดัง เรารวมทั้ง คุณอาจมองว่าเขาช่างโชคดีเสียนี่กระไร   แต่เมื่อได้มานั่งคุยลึก ๆ กับเขาถึงชีวิตที่ผ่านมา เรากลับขอเปลี่ยนความคิด เพราะผู้ชายคนนี้ไม่ได้เกิดมากับโชค ทุกอย่างที่เขามี เกิดขึ้นได้จากความทะเยอทะยาน ที่เป็นไฟฝันผลักดันไปข้างหน้า...


  ตอนนี้รายการที่อยู่ในกระแสความสนใจคือ คุยแหกโค้ง นอกจากรับหน้าที่พิธีกรแล้ว คุณมีส่วนร่วมอะไรอีกบ้าง ?
เป็นคนคิดธีมรายการให้เขาเลย นอกจากเชิญไปเป็นพิธีกร เขายังให้เกียรติผมคิดรูปแบบรายการไปด้วยว่า ตรงไหนเป็นคุณมากที่สุด และคุณชอบอะไร ถือว่าเป็นโชคดี ที่ผมชอบแบบนี้ เพราะผมไม่อยากทำรายการวาไรตี้ซึ่งมีอยู่เยอะแยะแล้ว จะดูที่ไหนก็ได้
คอนเซ็ปต์ของรายการคืออย่ากลัวความจริง ถามตรงไป คุณต้องตอบตรงมา ถ้าคุณยังไม่ตอบ เราจะถามอยู่อย่างนั้น ถ้าคุณตอบไม่ได้ก็จบรายการเท่านั้นดีกว่า และถ้าคุณเป็นคนที่ยังต้องการปิดความจริงไว้ ก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องคุย

 พิธีกรรายการไหนที่เป็นตัวของตัวเองชัดเจนสุด ?
เปิดเมืองแปลก เพราะนั่นคือตัวเราจริง ๆ และกล้าบอกได้เลยว่าเปิดเมืองแปลกเป็นรายการที่ไม่มีสคริปต์ ...ผมอ่านข้อมูลเองทั้งหมด แล้วผมก็ค้นเอง ประมวลเล่าเหตุการณ์เอง ประมวลประวัติศาสตร์ ประมวลวัฒนธรรม ประมวลวิถีชีวิต ไลฟ์สไตล์ของคนในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นริมถนน อาหารการกิน ซอกตึก บนห้วยบนเขา ผมจะจินตนาการแล้วขอให้ทีมงานเซ็ตไว้ตามนั้น เดี๋ยวผมเล่าเอง ซึ่งทางทีมงานให้ผมได้ทำตามนี้ถือว่าได้เป็นตัวของผมออกมามากที่สุด แต่ถ้าเขียนสคริปต์จะกลายเป็นท่องถ้าท่อง เอาดาราเอาใครไปก็ได้ที่มีชื่อเสียงเป็นพิธีกร เผลอ ๆ ขายสปอนเซอร์ได้ดีกว่าผมเยอะแยะ ...เพราะฉะนั้นรายการนี้เป็นรายการที่ผมขายความรู้สึกและความรู้ จินตนาการออกมา เลยชอบที่สุด

การพาไปเที่ยวอย่างรายการทีวี ต่างจากพาเที่ยวกับบริษัททัวร์ยังไง ?
ต่างกัน บริษัททัวร์ขายเป็น commercial คือเอาตลาด เป็นที่ตั้งไม่ได้เอาตัวผม คือเน้นความต้องการของผู้บริโภคเป็นหลัก คนส่วนมากชอบกินดีนอนดี มีของซื้อ ได้แวะถ่ายรูปแค่ 5 นาทีสบายใจ อันนี้ต้องพูดตรง ๆ ว่านี่คือสังคมของคนไทย ไม่ได้ว่าเป็นสิ่งไม่ดี แต่เป็นความเคยชิน ...เพราะฉะนั้นทำงานเราต้องแบ่งแยกระหว่างความชอบกับการทำงาน เพราะการทำงานคือธุรกิจที่ทำให้บริษัทอยู่ได้ แล้วต้องดูแลเจ้าหน้าที่พนักงาน มีเงินเดือน ให้เขา เขาต้องการซื้อข้าวหมูแดงเราก็ต้องขายข้าวหมูแดง จะทนไปขายอย่างอื่นคงไม่ได้ เพราะฉะนั้นมันคนละเรื่องกับการทำรายการเปิดเมืองแปลก แต่ระยะหลังจะมีคนอยากไปเที่ยวแบบรายการเปิดเมืองแปลก ผมจะถามว่าแน่ใจเหรอ ลำบากนะ...ถ้าไปได้ผมเอา โดยเฉพาะผู้ใหญ่ ที่ไม่ได้ทำงานแล้ว เขาจะบอกว่าได้ เขาเห็นมาหมดแล้ว เมืองเจริญ เอาเมืองประหลาด ๆ บ้างก็ดี

 อยากทราบค่ะว่าตอนเป็นไกด์พาทัวร์ คุณเป็นไกด์แบบไหน ?
ผมเป็นคนชอบอธิบาย รู้สึกเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งที่ติดตัวมาแล้วมาฝึกเองด้วย คือเป็นคนชอบพูด และพูดให้คนเข้าใจง่าย มีวิธีการนำเสนอ ลำดับใจความให้ทุกคนมีความสนุกและจำ ตรงนี้ผมว่าเป็นเสน่ห์ในการอธิบายสถานที่ต่าง ๆ และเป็นเทคนิคในการที่ทำให้เขาสนใจที่จะอยู่กับเรา ฟังต่อไป ส่วนงานบริการไม่ต้องพูดถึงอยู่แล้ว ผมมีความรู้สึกว่าชีวิตผมผ่านมาหมดทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเด็กขายหนังสือริมถนน ไม่ว่าจะเป็นคนขายของ ขายรถยนต์ ทำมาหมดตั้งแต่เล็กจนโต หมายถึงทุกธุรกิจที่ผมเข้าไปประกอบอาชีพเพื่อเอาเงินมาเรียนนี้ เป็นบทเรียนชั้นดีของผมที่ทำให้ผมเจอคนทุกรูปแบบ แล้วทำให้ผมพยายามเข้ากับคนให้ได้ทุกรูปแบบ

 ชีวิตช่วงวัยเด็กของคุณเป็นยังไง ?
ผมเกิดที่อำเภอดำเนินสะดวก ในครอบครัวที่ถือว่าจนทีเดียวละ พ่อมีภรรยา 2 คน ผมเป็นลูกคนที่ 12 คนสุดท้อง ก็เรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดแถวบ้าน ...บ้านผมอยู่ในสวน แล้วไอ้ความที่เป็นสวนมีแต่คลองลึก ๆ เข้าไป ไม่มีถนน ต้องพายเรือประมาณชั่วโมงหนึ่งกว่าจะถึงบ้าน

เมื่อจบประถม 6 แล้วต้องเข้ามัธยม 1 เริ่มคิดอยากไปกรุงเทพฯ...คิดว่าสักวันหนึ่งเราต้องได้ไป แต่ได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯเมื่อจบม.3 ไม่รู้นะว่าโรงเรียนบดินทร์เดชา ที่ลาดพร้าวเขาดัง ไม่รู้เรื่องหรอก เพียงแต่ว่าอยู่ใกล้ที่พักของพี่สาวเลยไปสมัคร เพิ่งจะรู้ว่าเขารับแค่ 25 คน เห็นคนมาสมัครกัน 500-600 เอาแค่ 25 ตายละไม่รู้ นึกว่ารับเยอะ เอ้า...สอบก็สอบไป ได้ก็เรียน ไม่ได้ก็กลับไปเรียนม.4 บ้านเราต่างจังหวัด โรงเรียนเดิมเขารับอยู่แล้ว เพราะเราเกรดถึง ปรากฏสอบได้ เลยได้เข้าม.4 ที่นั่น

 พอสอบเข้าบดินทร์เดชาได้ ทางบ้านว่ายังไง ?
ก็เรียนไป เพราะบอกกันไว้แล้วว่าถ้าได้คือเรียน แต่ปัญหาคือว่ารายได้น้อย ให้ตัดสินใจแล้วกันว่าจะช่วยเหลือตัวเองยังไง เขาส่งให้ได้เดือนละ 250 บาท ผมมาอาศัยอยู่กับพี่สาว ซึ่งมาทำงานที่โรงพยาบาลสยาม พอมาอยู่ชักจะไม่ได้การ 250 บาทนี่ไม่รอดแน่ ถึงแม้สมัยนั้นค่ารถเมล์จำได้ว่าบาทเดียว เลยหาวิธีหาเงิน นั่นละครับคือจุดเริ่มต้น ในการทำให้ผมคิดว่าเริ่มมีความครีเอทีฟในตัว คิดยังไง ทำอย่างไร ให้ได้สตางค์และมันแปลกออกไป

 วิธีหาเงินแบบครีเอทของคุณคือ ?
เล่นเกมโชว์เกือบทุกเกม เกมแรกในชีวิต คือ ลาภติดเลข พี่ต๋อย-ไตรภพ พี่แหม่ม-ธิติมา เป็นพิธีกร ...ประสบความสำเร็จพอสมควร คือได้เป็นเดอะวินเนอร์ชนะเลิศ ได้ทั้งตั๋วเครื่องบินไปฮ่องกง ได้รถจักรยานยนต์ ได้อะไรหลายอย่าง ได้เงินทองมากมาย เป็นเงินประมาณ 4 หมื่น

หลังจากชนะเป็นเดอะวินเนอร์จากรายการแรกก็สมัครไปเล่นรายการอื่นอีก ?
หลังจากนั้นก็เล่นเกมโชว์ต่อประมาณปีครึ่ง เล่นมาราธอนนับเกมไม่ถ้วน ตั้งแต่ยากสุดยันง่ายสุด ตั้งแต่รางวัลเยอะสุดจนรางวัลน้อยสุด ผมเล่นหมด ได้รายได้เยอะครับ ทั้งหมดเบ็ดเสร็จกว่าล้านบาท ใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างสบาย เรียนจบมัธยมแล้วต่อเข้ามหาวิทยาลัย เริ่มต้นถึงจะเริ่มสเต็ปตัวเองว่าหมดหนทางในการจะเล่นเกมโชว์แล้ว

  ถือว่าคุณได้สัมผัสแวดวงบันเทิงตั้งแต่เด็กเลย จุดนี้ส่งผลทำให้อยากเข้ามาทำงานในแวดวงนี้ด้วยหรือเปล่า ?
ยอมรับครับว่าการที่ผมได้มาทำงานวงการบันเทิงนี้ อิทธิพลมาจากเกมโชว์ จนผมเริ่มรักรายการทีวี เริ่มรักพิธีกร ทุกวันนี้ผมเจอพี่ต๋อย ผมสวัสดีพี่ต๋อยทุกครั้ง พี่ต๋อยจำได้หมดทุกอย่าง ผมเลยมีความรู้สึกว่าพี่ต๋อยคืออิทธิพล ของผมคนหนึ่ง มีความรู้สึกว่าเท่แล้วก็แม่นในการทำงานพิธีกร ผมจะบอกพี่ต๋อยอยู่เสมอ และทุกวันนี้ผมจะไปหาพี่ต๋อย ที่กันตนาบ่อย ๆ หรือไม่ถ้าไปบันทึกเทปรายการไหนถ้ารู้ว่าคิวสตูฯติดกันก็จะซื้อขนมไปฝาก ไปนั่งคุยกับพี่เขา ผมมีความรู้สึกว่าของพวกนี้ทำให้เราฝังใจและเราอยากเป็น แต่ตอนนั้นก็แค่อยากเป็น เพราะผมไม่รู้จักใครในวงการไม่มีเส้นมีสาย เป็นอีกหนึ่งความฝันที่เก็บไว้ในใจลึก ๆ

ทุกวันนี้คุณได้เป็นพิธีกรหลายรายการ คิดว่ามีอะไรเปลี่ยนไปไหมหลังจากก้าวมาถึงจุดนี้ ?


ชีวิตน่ะไม่เปลี่ยน จริง ๆ ให้ตายเถอะ ไม่เคยคิดทำอะไรเปลี่ยนเลย แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้น คือคนจะมาถามเรื่องราวของรายการมากขึ้น ซึ่งต้องตอบไปเรื่อย ๆ ไม่มีปัญหา เรายินดีที่จะอยู่ตรงนี้ เพราะฝันตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วว่าอยากจะอยู่ ทุกวันนี้คุณได้แล้ว คุณต้องอยู่กับมันด้วยความสุขเต็มที่ ไม่มีอะไรเปลี่ยน ใช้ชีวิตไม่เคยเปลี่ยน...คือไม่เปลี่ยนแต่ระวังมากขึ้น เพราะแคร์คนดูที่ให้โอกาสเรา เดี๋ยวจะหาว่าไอ้นี่ทำไมตัวจริง นิสัยอย่างนี้ ไปซื้อของซูเปอร์ฯก็แทรกคิวจ่ายเงิน ผมเคยเห็นนะ ไปสนามบินก็ไปขอเข้าช่องพิเศษ เขาก็ให้นะ เป็นดารา เป็นคนในวงการ แต่ผมไม่ทำ เพราะผมกลัว คนยืนอยู่ตรึมเลย เขายืนอยู่ตั้งนานแล้ว อยู่ ๆ คุณเดินพรวดไป เพราะมีเจ้าหน้าที่กวักมือเรียก ผมบอกไม่เป็นไรครับไม่อยากถูกด่า ต้องสังวรณ์ตัวเองไว้ว่าสิทธิคนเท่ากันหมด ผมคิดอย่างนั้นจริง ๆ ไม่ใช่แกล้งพูดจาให้ดูดี




เส้นทางความสำเร็จของผู้ชายคนนี้ เกิดขึ้นได้ด้วยความพยายามและตั้งใจจริงของเขาล้วน ๆ โอกาสไม่เคยวิ่งมาหาเขา เขาต่างหากที่เป็นคนวิ่งหาโอกาส ทุกคนสามารถก้าวหน้าได้ มีชีวิตที่ดีกว่าเดิมได้ ถ้ารู้จักคำว่า ไม่ย่อท้อ

โดยส่วนตัวแล้วชื่นชอบมาก....เขาเป็นคนที่พูดเก่ง...มีความสามารถมาก...ดูทุกรายการที่เขาเป็นพิธีกร...ดูเขาแล้วรู้สึกไม่เบื่อ...เป็นตัวเองดี





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เก้าอี้สีแดง วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 18.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wanwalitna
++ มิตรภาพและความทรงจำที่ดี ++

เห็นด้วยว่าเขาเก่งจริงๆ ไปหากันด้วยนะจ้า

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เอส.ธานาร่า วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 13.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sthanara

:::::....<•ิ(((>< .....:::: !!!! แวะมาอ่าน.. ผ่านมาชื่นชมครับ !!!!

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เสี่ยวป้อ วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seaugpor
  "เสวนา กับ เสี่ยวป้อ มีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเน้นไปทางอันหลังมากกว่า 555"

ฝัน ให้ ไกล และ ไป ให้ ถึง และ เค้าก็ทำได้ สุดยอดจริงๆ สำหรับผู้ชายที่ชื่อณวัฒน์ อิสรไกรศีล ขอบคุณ คุณโบละโบ้ที่นำเรื่องดีดีเหล่านี้มาให้อ่านนะคับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Lyrics วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 13.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lunla
: Fa Me  SinG a SonG :


เก่งค่ะ ติดตามผลงานเขาหลายรายการแล้ว รู้สึกว่า เขาข้อมูลแน่นดี

เส้นทางเด็ก "ใจแตก" ออกนอกลู่เพราะอยากลอง...
http://www.oknation.net/blog/lunla/2007/09/10/entry-1

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน