*/
  • pakprak
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2013-04-13
  • จำนวนเรื่อง : 23
  • จำนวนผู้ชม : 74396
  • จำนวนผู้โหวต : 22
  • ส่ง msg :
  • โหวต 22 คน
<< พฤษภาคม 2013 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 2 พฤษภาคม 2556
Posted by pakprak , ผู้อ่าน : 1459 , 16:47:12 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


ความโหดร้ายแห่งสงคราม ไข้ป่า โรคร้ายที่คร่าชีวิตเชลยสัมพันธมิตรจำนวนมาก ทำให้ บุญผ่อง สิริเวชชะพันธ์ คหบดีผู้ทำการค้ากับกองทัพญี่ปุ่น ไม่อาจทนทุกข์ทรมานใจกับความตายที่เกิดขึ้นด้วยมนุษยธรรมและความกล้าหาญทำให้ บุญผ่อง เสี่ยงตายลอบส่งยาให้กับเชลยในค่าย ท่ามกลางความเข้มงวดของผู้คุมอย่าง มิโยชิ


รวมทั้ง ความไม่เข้าใจของ สุรัตน์ เมียรักที่ไม่ต้องการให้บุญผ่อง เอาชีวิตและครอบครัวไปเสี่ยงภัยสงคราม บุญผ่องถูกดึงเข้าไปสู่ความขัดแย้งมากขึ้น…

จากเรื่องย่อละครบุญผ่อง…

ขยายความ…จากเรื่องจริง


“การก่อสร้างทางรถไฟมีความยากลำบาก เนื่องจากส่วนใหญ่ต้องตัดผ่านภูเขา และแม่น้ำ ซึ่งหลายครั้งที่เจอปัญหาฝนตกหนัก กระแสน้ำพัดสะพานที่เพิ่งสร้างเสร็จพัง บางช่วงเชลยและกรรมกรต้องทำงานกันทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ปัญหาที่หนักหนากว่านั้นก็คือ การขาดแคลนอาหาร และเครื่องนุ่งห่ม จนเชลยจำนวนมากเหลือเพียงผ้าเตี่ยวชิ้นเดียว ปกปิดร่างกาย ทั้งยังต้องแออัดกันอยู่ในค่ายที่คับแคบและสกปรก

 

ในตอนกลางคืนต้องผจญกับอากาศในป่าที่หนาวเย็นโดยปราศจากผ้าห่มหรือเครื่องกันความหนาว นอกเหนือจากการการรบกวนของยุง ทาก เรือด ริ้น ไร สภาพความเป็นอยู่ที่เลวร้ายทำให้เชลยและกรรมกรจำนวนมากล้มป่วยด้วยโรคอหิวาต์ ท้องร่วง บิด ไทฟอยด์ มาเลเรีย โดยไม่มียารักษาเพียงพอ ทำให้มีเชลยศึก ประมาณ ๑๖,๐๐๐ คน และกรรมกรประมาณ  ๘๐,๐๐๐ คน ต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ” 

ประภัสสร เสวิกุล เขียนเอาไว้ใน ๗๐ ปีแห่งสงครามในความทรงจำ

 

ตุลาคม ๒๔๘๕ ฝนตกหนัก พื้นดินแฉะลื่น เต็มไปด้วยแมลง ทาก ภายในค่ายที่แออัด สกปรก และขาดแคลน

แรงงานอย่างทาส ภาวะขาดอาหาร โรคระบาด การลักโขมย พบเห็นได้ทั่วไปในค่าย…ญี่ปุ่นไม่สนใจสนธิสัญญาเจนนีวาในการดูแลเชลยศึกเริ่มบาดเจ็บล้มตาย และตายมากขึ้นตั้งแต่เดือนเมษายน ปี ๒๔๘๖

ที่ตายก็ฝังกันตามรายทาง ที่ทางรถไฟผ่านไป สุสานเล็ก สุสานน้อย กระจัดกระจายไปทั่ว

โรคทางเดินอาหาร บิด อหิวาต์ และมาเลเรีย ได้คร่าชีวิตคนงานไปมากที่สุด

การขาดแคลนยารักษาโรค ทำให้แรงงานเชลยสัมพันธมิตร ต้องถูกทิ้งให้ตายอย่างน่าอนาถ

คนที่ถูกกำหนดว่าต้องตายในไม่ช้า จะถูกนำไปไว้ใน Death House ตอนท้ายของค่าย เพื่อรอวันตาย

บางส่วนที่คาดว่าพอจะรักษาได้ ถูกลำเลียงใส่เรือ ล่องมาตามแม่น้ำแคว ซึ่งกินเวลานับวัน

เพื่อมารักษายังค่ายใหญ่( ค่ายของหมอเวรี่ ณ ช่องไก่ )ในตัวเมืองกาญจน์ หลายชีวิตสิ้นใจในเรือระหว่างเดินทาง

ส่วนเรื่องของผู้คุมญี่ปุ่น “มิโยชิ” เราหาข้อมูลไม่เจอจริงๆ ก็เลยคาดว่าในบทอาจจะเพิ่มเติมเพื่อให้คนดูมองอะไรไปอีกมุมหนึ่งนอกเหนือจากความไม่ปราณีแห่งสงคราม..

 

ในเรื่องความไม่เข้าใจของสุรัติภรรยาที่ว่าทำไมต้องเอาตัวและครอบครัวไปเสี่ยง คำตอบแห่งความไม่เข้าใจ แฝงไว้ด้วยคุณธรรมระดับสูงก็อยู่ในบทละครนี้

เจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ ผู้รับบท บุญผ่อง กล่าวว่า… “ผมประทับใจในบท ตอนนึงที่คุณบุญผ่องจะถูกถามว่า ไม่มีหัวใจของความเป็นพ่อเลยเหรอ ถึงกล้าทำอย่างนี้ ท่านก็ตอบไปว่ามี มีอยู่เต็มเปี่ยมด้วย เพราะความที่มีนี่แหละถึงทำให้เข้าใจว่าเชลยบางคนก็เป็นพ่อ  และรู้ว่าเชลยอีกหลายคนก็มีพ่อที่รออยู่ท่านเลยเอาชนะความกลัวได้ด้วยความมีมนุษยธรรม”

คำตอบนี้ทำให้เราอึ้งถึงขั้นหลั่งน้ำตาครั้งแล้วครั้งเล่า…เอ๋!!!หรือว่าเราเซ็นต์ซิทีฟไปหว่า…!!!

...

 

 

 

 

***

210556

เรียนท่านผู้อ่าน

ความจริงเป้าหมายในการทำบล๊อกของเราอยู่ที่การบอกเล่าเรื่องราวของชุมชนปากแพรก 180 กว่าปี เพราะหมั่นไส้ภาครัฐที่ไม่ค่อยทำอะไรจริงจังเกี่ยวกับปากแพรกซะที... เราก็มองหาบล็อกไทยดีๆที่เหมาะสมกับความรู้ของผู้อ่าน ก็มีที่นี่หละ มีให้ทำได้ 3 บล็อก ผนวกกับเราเห็นเรื่องจริงของคุณบุญผ่องน่าสนใจมาก เรื่องลับๆก็มีแต่เราลบออกซะ และเรื่องของคุณบุญผ่องก็เกี่ยวข้องกับชุมชนปากแพรกโดยตรง ละครบุญผ่องก็มาแล้วคงนำพาชุมชนปากแพรก กาญจนบุรีให้เป็นที่รู้จักโดยไม่ต้องพึ่งภาครัฐ และเพื่อบันทึกไว้เป็นข้อมูลอ้างอิง. 

ส่วนใครอยากรู้ว่าแปลมาจากไหน ก็ต้องถามอาจารย์กรูเกิ้ลในชื่อ boonpong dead railway ทีลอกภาษาไทยก็มี...

 

ที่นี่...เราใช้วิจารณญาณแบ่งเรื่องเป็นบล๊อกๆให้ชัดเจนดังนี้

http://www.oknation.net/blog/boonpong  บอกเล่าเรื่องราวจริงๆบุญผ่องในมุมมองของชาวต่างชาติอันนี้ส่วนใหญ่แปลและสรุปความเพื่อให้ได้อรรถรสโดยจะอยู่ใน ศิลปะวัฒนธรรม

http://www.oknation.net/blog/boonphong  วิพากษ์ละครบุญผ่องกับการอิงเรื่องจริงและเรื่องสงครามโลกครั้งที่สอง ในละครภาพยนต์

http://www.oknation.net/blog/pakprak  บอกเล่าเรื่องราวปากแพรกในท่องเที่ยว

แล้วก็จะเชื่อมโยงกันสู่ปากแพรกในภายหลัง...

 

ตอนนี้รู้จักหรือยัง.... " บุญผ่อง ณ ปากแพรก " อะ เราว่าหลายคนรู้แล้วนะ... นี่หละการตลาดโบราณ ณ ปากแพรก

บางคนก็ตั้งข้อสังเกตุว่า...เราเป็นคนของไทยพีบีเอสมาช่วยโปรโมทละครบุญผ่อง...

ใช่!!!...โปรโมทละครบุญผ่องอะใช่!!! มันเป็นเรื่องดีๆที่ทุกคนควรดู ... อย่างน้อยก็ชี้ให้ลูกหลานดูได้ว่านี่!!!คนทำความดีเค้าทำกันอย่างนี้นะ...และเราไม่ได้เป็นอะไรกับไทยพีบีเอสจ๊ะ

เรื่องราวของบุญผ่องอาจจะทำให้ปากแพรกกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง...น่าเสียดายไม่มีใครช่วยโปรโมท...แต่...เอาหูไปนาเอาตาไปไร่....เอายายไปตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ...ฮึๆๆ

อย่างคุณมะอึกเค้าก็เคยสงสัย!!! เผอิญเค้าไปเจอในบทความแรกๆที่เราระบายออกไปเค้าถึงเข้าใจ...อย่างพี่สุภาพสตรีรายหนึ่งในโอเคนี่แหละ อยู่อเมริกาก็คิดว่าเราเป็นลูกหลานคุณบุญผ่อง สุดท้ายพอรู้ที่มาที่ไป...ก็จะยกที่ดินให้..."ตั้งป้าย"...แฮะๆๆ

.. เค้าบอกว่า " ถ้าหากต้องการเขียนเป็นป้ายเล่าประวัติฯคุณบุญผ่อง สามารถไปตั้งได้ อยู่ทางด้านศาลเจ้าเเม่กวนอิมค่ะ " ให้เบอร์โทรคนที่นั่นมาเสร็จสรรพ ..ก็คิดอยู่...แล้วเราจะไปให้ใครทำหละ...

 

เราเอกชนทำคนดียวไม่เกี่่ยวกับใคร...เพียงแต่อยากกระชากคอคนภาครัฐออกมา !!!แล้วถามว่า .."ทำปากแพรกทิ้งไว้อย่างนี้ได้ไง??? ทำไมไม่ดูดำดูดี??? "..เฮอ!!! 

แล้วแบบนี้เราต้องโพสชี้แจงทุกหน้ามั้ยเนี่ย???แต่มันก็ได้การตลาดแบบโบราณด้วยนะ... เฮอ!!! เมื่อยงะ...อะน่านะ!!!เพื่อปากแพรก...


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน