• ฟ้าพูลวรลักษณ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : buengpoon@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-22
  • จำนวนเรื่อง : 51
  • จำนวนผู้ชม : 31279
  • ส่ง msg :
  • โหวต 14 คน
สิบเก้าสภาวะบทกวีของฟ้า
สิบเก้าสภาวะบทกวีและไดอารี่ของฟ้า.งานเขียนของฟ้า พูลวรลักษณ์. บทกวีของฟ้า พูลวรลักษณ์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/buengpoonvoralak
วันพฤหัสบดี ที่ 2 ตุลาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 825 , 00:47:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๗๖ในหัวใจมนุษย์ทุกคนมีความเจ็บปวดไม่ว่าเขาจะเป็นซ้ายหรือขวาฉันเอื้อมมือรับจานข้าวจากเขา   ๗๗อยากถามเพื่อนว่าคุณไปไหนมาตอนที่เรากำลังปฏิวัติ ๗๘มีบางสิ่งบางอย่างแข็งแกร่งในตัวฉันบางสิ่งบางอย่างแข็งแกร่งในตัวเขาแต่วันนี้เราจึงรู้เมื่อเพื่อนของเราหายไปครึ่งหนึ่ง      ๗๙ทุกครั้งที่ฉันอิ่มแล้ว  ฉันกลับจดจำใบหน้าเพื่อนทุกคนได้ด้วยรายละเอียดที่เด่นชัดทัดเทียมกันรวมทั้งคนที่เหินห่าง  คนที่เกลียดชัง  คนที่ไม่เ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 745 , 00:44:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๗๑เพื่อนรัก  เราพบกันอีกแล้วดวงตาของเธอนี่เองที่เคยเห็นความอดอยากและความทุรนทุรายในวัยเด็กของฉัน ๗๒ความเงียบของเราลดลงไปมากแล้วเราไม่อ้วนเหมือนน่องเราผอมเหมือนนิ้ว ๗๓แม่ยังคงมีน้ำใจ  มีความอดทน  มีฉันและมีน้ำนมเพราะสิ่งเหล่านี้มิใช่ส่วนเกิน ๗๔....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 848 , 20:48:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๖๖มิตรภาพที่มีรอยร้าวคือมิตรภาพเพื่อนสนิทของฉันผิวหนังที่มีรอยแผลคือผิวหนังมนุษย์  ๖๗วันที่เราเล่นกันอยู่ในโรงอาหารเสื้อของเธอขาดเป็นรอยกรีดยาวเห็นรอยผ่าตัดของเธอ  เหมือนรอยผ่าตัดของฉัน ๖๘ท้องฟ้าครอบคลุมศีรษะของเราอยู่ตลอดเวลาเรามีสายเลือดเดียวกันผ่านชะตากรรมเดียวกัน ๖๙พี่สาวของฉันกำลังเก็บข้าวโพดอยู่กลางท้องไร่เธอไม่ใช่หญิงบริสุทธิ์ไม่รังเกียจการสมสู่บนพื้นดิน    ๗๐เธอรู้จักความนิ่มของชีวิตความแข็งข....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 744 , 20:47:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๖๑ฉันยังจำทรวงอกของเธอที่หยาบกว่าฝ่ามือของฉันเรามารวมกันคราวนี้ไม่ยอมแยกออกไปอีกแล้ว ๖๒เรือนร่างของพ่อแม่ของเรากำลังดิ้นรนอยู่ข้างนอกขณะที่สมุดของเรากำลังเรียนหนังสือ ๖๓เราเรียนหนังสืออย่างเศร้าหมองไม่มีคนรักใบหน้าของเราจึงอัปลักษณ์ ๖๔ฉันคิดว่าฉันเป็นผู้บริสุทธิ์แต่ความจริงไม่เคยมีผู้บริสุทธิ์   ๖๕วันนั้นฉันชวนเพื่อนหกคนมาที่บ้านแล้วฉันก็พูดถึงความขัดแย้งที่ซ่อนอยู่ภายในหัวใจของเรา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 กันยายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 856 , 03:51:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๕๖หากพ่อแม่ของฉันตายในโรงงาน  ปล่อยให้พวกเขากองอยู่ตรงนั้นหากพ่อแม่ของฉันตายตามร่องคูปล่อยให้พวกเขารวมตัวกันเอง   ๕๗วันนั้นเราพบว่าเราถูกวางยาพิษ  และกำลังจะตายหมดในมื้อเดียวเราทุกคนตื่นตระหนก  คาดไม่ถึงว่าชีวิตที่ถูกหล่อเลี้ยงมาอย่างยากลำบากจะมาหมดสิ้นในวันเดียว    ๕๘บางคนแอบพิงผนังแล้วร้องไห้บางคนเบือนหน้าด้วยความสะเทือนใจบางคนเปลี่ยนที่นั่ง ๕๙นึกไม่ถึงว่าหลายปีแล้วพวกเราทุกคนยังมาครบตามคำสัญญาที่เ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 822 , 03:50:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๕๑เธอถือปืนนั่งก้มหน้าอยู่กลางป่าฉันเรียกเธอเธอไม่ยอมเงยหน้าที่มีอายุสั้นขึ้นมา ๕๒ความใจกว้างของเธอทำให้ฉันไม่รังเกียจลิ้นอันเยือกเย็นของเธอที่ตายไปก่อนแล้ว ๕๓บ่ายวันนั้นลูกปูเล็กเล็กคลานเข้ามาในห้องของเรา  เขาก้มลงไปจับมันเขาจับแรงเกินไป  เรือนร่างที่ไม่กระดุกกระดิกในมือทำให้เขาอุทานอย่างเสียใจว่า  มันตายแล้วหรือ ๕๔อย่าโกรธฉันเลยเพื่อนรักเมื่อฉันมองอะไรไกลเกินกว่ามนุษยชาติดวงตาของฉันก็ปวดร้าว ๕๕อย่า....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 กันยายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 781 , 03:45:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๔๖เธอยื่นนิ้วเท้าของเธอเข้ามาสะกิดก้นของฉันและเขาหัวเราะด้วยความขบขัน ๔๗เขามีสิทธิอะไรจึงมาดื่มน้ำนมของฉันและพี่น้องของฉัน ๔๘เหนือขาอ่อนของฉันคือลำตัวบิดเบี้ยวลึกลงไปในสัญชาติญาณของฉันคือคน ๔๙พวกเขาฆ่าและทรมานเราโดยเริ่มจากเพื่อนของเราที่แข็งแกร่งและอดทนที่สุดขณะที่พวกเราที่ผอมซีดและอ่อนแอเป็นรายต่อไป ๕๐วันนี้พวกเขาได้รับการศึกษาพวกเขาจึงฆ่าเราอย่างเชื่องช้าทำให้กระดูกและเนื้อของเราผอมลงหมดจิตสำนึกทา....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 822 , 03:44:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๔๑ปฏิวัติ  ฉันมักเห็นแผ่นหลังอันหยิ่งทะนงของเธอมันสง่าและเรียบนวลแต่ฉันไม่เคยเห็นเธอหันหน้ามาเลย ๔๒ฉันกอดซากศพของพวกเขาผู้มีริมฝีปากแดงระเรื่อและคิ้วดกดำกว่าตัวฉัน    ๔๓พวกเขาไม่เคยรู้จักชื่อของเราและเราไม่เคยรู้จักชื่อของพวกเขาพวกเขายกตัวเองเป็นหัวหน้า  เพียงเพราะเราเงียบเกินไป ๔๔เพื่อนข้างซ้ายของฉันมีบุคลิกเดียวคือบุคลิกปฏิบัติงานได้พวกเขามีไม่มากนักแต่ทุกคนฉันหวงแหน  ๔๕เราสามคนนั่งอยู่ในห้องเรียนว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 สิงหาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 791 , 04:39:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๓๖ฉันได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกเล็กเล็กของเรา  เพื่อนรักพวกเขาร้องไห้เพราะยังไม่คุ้นเคยกับมือหยาบกระด้างของฉัน ๓๗เพื่อนของฉันมาจากอีสาน  น้ำลายของเขาแข็งตัวเพื่อนรักฉันหวาดกลัวคนที่มีน้ำลายแข็งตัว ๓๘เพื่อนของฉันนั่งอยู่เต็มโรงอาหารเมื่อพวกเราโห่ร้องและตะโกนเราเหมือนกันเหมือนฟัน ๓๙แต่มือที่เติบโตด้วยข้าวเหมือนกันกลับแตกต่างกันแตกต่างทั้งเรือนร่างและใบหน้า ๔๐เมื่อพวกเราทำงานร่วมกันเรากลับมาเหมือนกันเหมือ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 785 , 04:38:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๓๑ฉันมีพี่สาวสี่คน  คนหนึ่งเรียบร้อยคนหนึ่งแก่นแก้วคนหนึ่งนิ่งเงียบ  เพราะเธอตายตั้งแต่ฉันยังไม่เกิด ๓๒คนหนึ่งเป็นเหมือนเพื่อนของฉันเธอตายเพื่อการปฏิวัติตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็กเธอเหมือนรอยร้าวบนโต๊ะเรียน  ๓๓ความเจ็บปวดของฉันออกมาอย่างเชื่องช้าแต่ไม่ขาดสายหากฉันฝังมันไว้ในกองทรายมันก็กลายเป็นปูหอย    ๓๔หากฉันโยนความเจ็บปวดออกนอกหน้าต่างมันกลายเป็นต้นเห็ดหากโปรยลงบนคันไถ  มันก็กลายเป็นเชื้อรา ๓๕อย่าถามเล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 27 สิงหาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 752 , 06:23:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๖เธอทึบเกินกว่าที่จะเป็นซี่โครงเธอโปร่งเกินกว่าที่จะเป็นตับ   ๒๗เราจดจำอิริยาบถของเขาในวันนั้นได้ดีแม้เขาจะลืมมันไปแล้วมันซาบซึ้งและประทับใจเราอย่างประหลาด ๒๘บ่ายวันนั้นเขาลุกขึ้นเอะอะด้วยความโกรธสาเหตุที่เกิดขึ้นเพียงนิดเดียวเขาเหลือบเห็นรอยผื่นแดงบนแขนของพวกเรา ๒๙เพื่อนของฉันถูกยิงตายเกลื่อนหน้ารัฐสภาคนหนึ่งอ้าปากให้ฉันเห็นฟันซี่ที่ยังเติบโตไม่เต็มที่ของเขา ๓๐มีฉันเพียงคนเดียวที่สามารถทนบาดแผลที่พ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 770 , 06:22:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๒๑เราได้ยินเสียงเคลื่อนไหวอันแปลกประหลาดตามพรมแดนบางครั้งเสียงนั้นสั่นสะเทือนเหมือนเสียงแมลง   ๒๒พวกเขาฆ่าพวกเราจนหมดสิ้นขณะกินข้าวแล้วกล่าวข้ามซากศพของเราว่าแขกที่เชิญมาตายหมดแล้ว ๒๓ฉันบอกกับเธอว่าฉันเสียใจเธอบอกกับฉันว่าเธอโกรธฉันแล้วฉันบอกกับเธอว่าเธอเป็นเพื่อนที่ฉันรัก ๒๔เมื่อพวกเรายกมือด้วยความเห็นที่พ้องกันคนหนึ่งชอบยกมันอย่างรวดเร็วอีกคนหนึ่งจะยกอย่างเชื่องช้าแต่ฉันชอบแผ่นิ้วมือทั้งห้า ๒๕เธออ่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 สิงหาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 802 , 21:39:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑๖มือที่เต็มไปด้วยรอยเข็มของฉันวางอยู่บนโต๊ะด้วยความเจ็บปวดประชาธิปไตยเป็นเพียงครึ่งเดียวที่เราต้องการ     ๑๗เมื่อพี่พี่ของฉันกลับบ้านหมดแล้วฉันเริ่มร้องไห้ภายในห้องเรียนเล็กเล็ก  เพราะทุกคนยังไม่รู้จักกัน  ต่างหวาดกลัว ๑๘ฉันเลิกร้องไห้เมื่อพบว่าพวกเขาทุกคนมีความหวาดกลัวเหมือนฉันฉันพบความน่ารักความงามของเพื่อนใหม่ ๑๙อาจไม่มีความเอียงอายบนใบหน้าอีกอาจไม่มีความงามในสันดานหนาทึบของคนแต่ฉันยังเห็นความน่า....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 811 , 21:39:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑๑ฉันลุกขึ้นยืนแล้วตอบว่าไม่  เพื่อนรักฉันไม่เคยเห็นใครมีหน้าผากสวยกว่าของคุณแต่คุณเป็นอนุรักษ์นิยม ๑๒ก่อนที่เราจะออกไปฉันเอามือรวบเส้นผมของเขาดูหน้าผากของเขาซิ  กว้างและขาวสะอาด ๑๓ฉันไม่รู้ว่าหน้าผากของเขาสิ้นสุดลงตรงไหนแต่ฉันรู้ว่าชีวิตของเราสิ้นสุดลงวันนี้ ๑๔ฉันเคยบอกกับพวกเขาว่าวันเวลาที่เราจะทะเลาะกันอย่างเด็กนั้นจะไม่มีตลอดไป  ๑๕เอ๊ะ  นั่นเสียงอะไร  ฉันถามเพื่อนของฉันเขาออกไปดูแล้วกลับมาบอกฉันว....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 19 สิงหาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 748 , 23:59:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๖ฉันตะลึงมองกล้ามเนื้อของเด็กนักเรียนหญิงที่นั่งข้างหน้าฉันมองเส้นผมละเอียดอ่อนของเธอที่ยาวและน่าสงสาร ๗ฉันสังเกตเห็นมือที่ครั้งหนึ่งเคยเรียบลื่นของเราวันนี้แตกระแหงเหมือนพื้นดินแต่ฉันยังคงมีความสุขเหมือนวันที่เราอยู่ด้วยกันเมื่อชั้นประถม ๘เมื่อห้องของเราอ่านหนังสือพร้อมกันมือของพวกเราเรียวเล็กและขาวสะอาดไม่มีครั้งใดเหมือนครั้งนั้นอีกแล้ว  พวกเราอยู่ครบทุกคน ๙คิดถึงเธอ  เพื่อนเก่าของฉันเพราะเราทำงานอ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 866 , 23:58:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑พวกเขาหาว่าพวกเราเป็นเพียงเสียงเอะอะเสียงหัวเราะเสียงฝีเท้า  เสียงพูดคุย  เสียงการทำงานด้วยมือ ๒น้ำนมหวานหวานของแม่ทำให้ฉันซื่อสัตย์และเชื่องช้า ๓เท้าของพวกเราเก้าสิบสี่คนเปล่าเปลือยเมื่อน้ำท่วมมาถึงโรงเรียนของเราฉันพบว่าเท้าของพวกเราแตกต่างกัน ๔แต่อีกไม่นานน้ำก็ลดแล้วและเราก็ใส่รองเท้าพบว่าเท้าของเราเหมือนกัน ๕ฉันคิดถึงแสงตะวันที่อาบรดเรือนร่างของเราขณะที่เราร้องเพลงด้วยกันภายในห้องกว้างใหญ่ ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 919 , 16:28:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบหก                          ๗๖                        ข้าปัสสาวะ                        ไปที่                        ดวงตะวัน                         ๗๗                        พริบตาเดียวผ่านไป                        เธอก็เข้าโรงเรียน                        ฉันหาตัวไม่พบ                         ๗๘                        ธรรม                        เคาะประตู             ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 927 , 12:20:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบห้า                           ๗๑                        เมื่อข้ายังเป็นเด็กมีอวัยวะสืบพันธุ์อันเล็กเล็ก                        ข้าชอบนั่งคิดถึง                        ลูกหลานของตน                         ๗๒                        เดินบนทางสายเปลี่ยว                        ต้นพืชสีเขียว                        น่าสะพรึงกลัว                         ๗๓                     ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 890 , 12:12:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบสี่                          ๖๖                        แปลกใจ  สายน้ำนี้ไม่แข็งตัวเป็นน้ำแข็ง                        เพราะมันอยู่ใกล้                        ดวงจันทร์                         ๖๗                        เย็นวันหนึ่งฉันนั่งกินอาหาร                        มีเด็กหญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนโต๊ะ                        เธอสวยจนฉันไม่กล้ากินข้าว                       ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 845 , 12:07:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบสาม   ๖๑แมลงในมือหนูเป็นใบ้คะ                         ๖๒                        ความบริสุทธิ์คือเด็กคนหนึ่ง                        นั่งรอให้แม่                        เรียกหาเขา                         ๖๓                        เล่ากันว่าดวงดาวบนท้องฟ้า                        เกิดจากการคาดเดา                        ของดวงอาทิตย์ ๖๔เพราะคุณยังเป็นเด็กคุณจึงกล้าคาดเดา    ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 925 , 16:10:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบสอง                         ๕๖                        เพราะเวลาของฉันหมดแล้ว                        ฉันจึงไม่                        ตรงต่อเวลา                                                 ๕๗                        ตัวอ่อนตัวหนึ่งขัดสมาธิอยู่ในมดลูก                        ใบหน้าของมัน                        เริ่มมีเสน่ห์                          ๕๘ฉันหลงรักผู้หญิงคนห....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 898 , 16:07:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบเอ็ด                         ๕๑                        ข้าแต่งกวีเพ้อฝันนับหมื่นบทเก็บไว้ในลิ้นชัก                        ปล่อยให้มันผุกร่อน                        จากตัวแมลงที่ข้าแอบใส่ตามลงไป                          ๕๒                        ข้ายืนดูรูปปั้นอรหันต์ห้าร้อยรูปอันมีใบหน้าแตกต่างกัน                        วนกลับมาพบว่าใบหน้าอรหันต์องค์ที่หนึ่ง            ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 887 , 16:52:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสิบ                          ๔๖เล่ากันว่าตั๊กแตนก็มีฝันร้าย                          ๔๗                        อรหันต์สององค์นั้นรักกัน                        เกิดพลังชีวิตใหม่เหมือนต้นไม้ที่ไร้ลำต้นไร้ดอกไร้ใบ                        เติบโตแต่ราก                                                 ๔๘                        ฉันกำลังรอคอย                        ฝูงปลา           ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 881 , 16:43:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนเก้า                         ๔๑                        ฉันชอบเธอ                        ก่อนที่ฉัน                        จะพบเธอ                          ๔๒                        ข้าเคาะครรภ์แม่ข้า                        ขอพี่                        อีกคน                          ๔๓                        ข้าฝันว่าเลโอนาร์โดเป็นเด็กนักเรียน                        เรียนหน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 894 , 03:02:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนแปด                         ๓๖                        พระเจ้าตายขณะแท้งลูก                        ไม่มีชีวิตใดสามารถทำลายชีวิตของพระองค์                        นอกจากชีวิต  ในครรภ์ของพระองค์เอง                         ๓๗                        วันหนึ่งหนุมานเหม่อมองพระลักษณ์แล้วตกตะลึง                        นั่งเงียบอยู่ข้างกายพระราม                        ใบหน้างดงามกว่....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 890 , 02:51:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนเจ็ด                           ๓๑                        คุณจะมองเห็น                        ความบริสุทธิ์สะอาด                        ของกาลเวลา                         ๓๒                        ปิดประตูเบาเบา                        เดี๋ยวลูกในครรภ์ของพี่ข้า                        ตกใจตื่น                                                 ๓๓                        เลโอนาร์โ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 899 , 03:03:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนหก                          ๒๖                        แสงแดดทาบอยู่บน                        ร่างของเธอ                        เห็นความแดงของจักรวาล                                                 ๒๗                        ขึ้นไปบนหอคอยแทนที่จะพบเจ้าสาวกลับพบหิ่งห้อย                          ๒๘                        วันที่เหลาจื้ออยู่ในครรภ์มารดา                        หน....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 892 , 02:59:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนห้า                         ๒๑                                           ผู้หญิงที่งามที่สุดในโลกไว้หนวดยาวถึงตัก                        ยอมให้ผู้อื่น                        จูบแค่หนวดของเธอ                         ๒๒                        โบราณ                        ก็มี                        สระว่ายน้ำ                          ๒๓                        เด็กพิการคนนั้น....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1016 , 05:44:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสี่                         ๑๖                        กลางดึกคืนนี้                        ยืนมองดู                        ดวงอาทิตย์                         ๑๗                        พ่อจ๋าแล้วตอนจบพระเอกหายไปไหน                         ๑๘                        ชีวิตบริสุทธิ์                        ออกมา                        จากครรภ์โสโครก                         ๑๙   ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1089 , 05:42:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสาม                          ๑๑                        วันหนึ่งกามนิตวาสิฎฐีหวนกลับมาเกิดอีกครา                        ทั้งสองเกิดมาเป็นผู้ชาย                        เรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน                         ๑๒                        รักเขาข้างเดียว                        เป็น                        เซ็น                         ๑๓                        ภาพวาด....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1859 , 03:49:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนสอง                                                             ๖เมื่อข้าเป็นเด็กนักเรียนข้าชอบหนีโรงเรียนหนีไปนั่งเรียนในอีกโรงเรียนหนึ่ง                         ๗ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันเคยเห็น ๘                        ข้าชอบนั่งเล่นกับเด็กสองคนนั้น                        ด้วยความสนิทสนม                        ใบหน้าของเราทั้งสามเริ่มคล้ายคลึงกัน ๙ทั้งหุบเขาต้องการความ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1157 , 03:42:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เด็กอ่อนในครรภ์กำลังหิวนมตอนหนึ่ง   ๑ข้ายังจำวันคืนอันยาวนานที่ข้าแฝงอยู่ในกายแม่ข้าแม้ในวันที่เธอเป็นสาวพรหมจารี ๒ข้าจะเขียนกวีจนสั่นสะเทือนไปทั้งจักรวาลแล้วข้าจะกลายเป็นเด็กนักเรียนวิ่งไปโรงเรียนเรียนบทกวีของข้าเอง                                                             ๓ใครจะเชื่อว่าข้ามีความฝันเดียว ๔เด็กคนนั้นออกจากครรภ์แล้วร้องไห้พบว่าแม่ยังเป็นหญิงบริสุทธิ์ ๕แม่น้ำทำให้หุบเหวลึก ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 เมษายน 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1125 , 03:52:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบเก้า                          เด็กเพิ่งเกิด                        ยังไม่มีตัวตน ผมอ่านถ้อยความข้างต้นจากนิตยสารทางวิทยาศาสตร์เล่มหนึ่ง  ซึ่งนักจิตวิทยาได้ทำการทดลอง ค้นคว้า  ด้วยวิธีการนานา  พวกเขาทดสอบการรับรู้ตัวตนของเด็กทารกที่เกิดมา ด้วยการให้เขาส่องกระจก  ปรากฏว่าในปีแรก  เด็กทารกยังไม่มีการรับรู้ใดๆเกี่ยวกับตัวเอง  ไม่รู้ว่า  มีสิ่งที่เรียกว่าตัวตน   แต่ค่อยๆเรียน....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 933 , 03:50:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบแปด   คุณสมบัติก็สามารถถือเป็นบทกวีได้  ยกตัวอย่างเช่น                         เอกภพเป็นหนึ่งเหตุการณ์ คุณสมบัติข้อนี้  เป็นความรู้ใหม่สูงสุดของยุคนี้   มันเริ่มจากการค้นพบว่าเอกภพกำลังขยายตัวอยู่ทุกขณะ   ทำให้มนุษย์สามารถคาดคะเนได้ถึงกำเนิดเอกภพ  และคาดคะเนไปได้ถึงวันดับ  มันหมายถึงตั้งแต่กำเนิดเอกภพเมื่อประมาณหนึ่งหมื่นสองพันล้านปีก่อน  จวบจนปัจจุบัน  ถึงอนาคต  วันที่เ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 932 , 03:48:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบเจ็ด                          เพศตรงข้าม                        คือที่มา                        แห่งจินตนาการ มันเป็นประสบการณ์ที่แปลกประหลาดของผม  เวลาผมเจอผู้หญิงผมเกิดจินตนาการแก่อ่อน  มากน้อยตามแต่บุคคล  และยิ่งหากเกิดเป็นความรัก  จินตนาการนั้นจะยิ่งพรั่งพรู บทกวีบทนี้ธรรมดา สามัญ    ตอนแรกชวนให้ผมเกิดความรู้สึกขัดขืนต้านทาน  เกิดความรู้สึกว่า  จริงแล้วหรือ    แต่เน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 30 มีนาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 897 , 06:23:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบหก                          ตัวตนของมนุษย์                        เป็นสิ่งที่ลี้ลับลึกซึ้งสูงสุด                        และทันสมัยตลอดกาล ผมเขียนบทกวีบทนี้  หลังจากดูหนังเรื่องหนึ่ง  พบว่าตัวเอกสองคนในเรื่องที่ไม่รู้จักกันเลย  อยู่กันคนละสถานที่  แต่แท้จริงกลับเป็นคนๆเดียวกัน  มีความรู้สึกสัมพันธ์กัน  เมื่อคนหนึ่งเจ็บ  อีกคนหนึ่งก็พลอยเจ็บด้วย  การเรียนรู้ของคนหนึ่ง  ก็เ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 888 , 06:23:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบห้า   ผมได้ยินมาว่า  มนุษย์มีขอบเขตความเร็วในการวิ่ง 100 เมตร    สมมุติว่าเป็นแปดวินาที  นั่นหมายความว่า  หากมีใครสามารถวิ่งด้วยความเร็วกว่านี้  สิ่งที่คาดคิดไม่ถึงจะเกิดขึ้น   เหมือนเขาวิ่งฝ่ากำแพง  เข้าสู่สิ่งที่ประมาณไม่ได้  เกิดการเปลี่ยนแปลงทางมิติ ในทางปฏิบัติ  มนุษย์จะทำไม่ได้  เพราะโครงสร้างทางสังขารของมนุษย์  ธรรมชาติได้ออกแบบให้มีข้อจำกัดดังนี้   ถ้าใครวิ่งใกล้....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1040 , 06:22:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบสี่  มีนักอวกาศสาวชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งกลับมาจากการใช้ชีวิตในอวกาศเป็นเวลานานนับเดือน  เธอมีประสบการณ์ที่น่าสนใจ  คือ 1        เธอมีความรู้สึกต่อน้ำหนักอย่างละเอียดอ่อน  แม้แต่กระดาษหนึ่งแผ่นในมือ    เธอก็รู้สึกหนัก2        ความรู้สึกนี้อยู่ได้ 3 วัน  หลังจากนั้นก็หมดไป มันเป็นข่าวที่ผมอ่านจากหนังสือพิมพ์  ผมรู้สึกประทับใจประสบการณ์ของเธอ  สมเป็นบทกวี   ความรู้สึกของเธอตอนนั....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 มีนาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1004 , 05:59:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบสาม  มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น  ตอนนั้นผมอายุ 24 ปี   วันหนึ่งผมวางหนังสือเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะ  ต่อหน้าเพื่อนบางคน  มันเป็นหนังสือภาษาอังกฤษชื่อ NEUROLOGY   เป็นหนังสือทางวิชาการแพทย์  ว่าด้วยระบบประสาทและโรคที่เกี่ยวกับประสาท  เป็นหนังสือปกแข็ง  กระดาษอาร์ตอย่างดี  มีความหนาประมาณพันกว่าหน้า  ภายในมีภาพประกอบขาวดำสวยงามมากมายเกี่ยวกับสมอง  และภาพมนุษย์ผู้เป็นโรคประสาท  แล้ว....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 944 , 05:58:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบสอง  วันหนึ่งผมนั่งตรวจพจนานุกรม  แล้วพบว่ามีศัพท์คำหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นหนึ่งบทกวี  คำนั้นคือ                         แรงม้า ผมมองไปที่ความหมายเดิมของมัน  คือแรงของม้า   กล่าวกันว่าม้าหนึ่งตัวแข็งแรงเท่ากับชายฉกรรจ์ที่แข็งแรงสี่คนมารวมกัน ผมเพียงแต่จินตนาการเพิ่มเข้ามาอีกนิดหนึ่งว่า   สมมุติว่ารถยนต์คนนี้มีหนึ่งร้อยแรงม้า  ก็หมายความว่า ในขณะที่รถยนต์คันนั้นวิ่งด้วยความ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1683 , 05:57:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบเอ็ด  วันหนึ่งผมนั่งคุยกับเพื่อน  ผมพูดว่า  เวลามีความรัก  ช่วงแรกที่กำลังอยู่ในความรัก  ยังไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร  เป็นห้วงเวลาที่พิเศษสุดเลยนะ  มันเหมือนฤดูใบไม้ผลิ   เพื่อนของผมตอบว่า   ฉันเห็นด้วย  ฉันว่าการจะครองความรู้สึกของฤดูใบไม้ผลินี้อย่างยาวนาน   มันทำให้ฉันคิดถึง  พระเจ้าสิบชาติ บทสนทนาของเราสองคนนี้  คือบทกวี คำตอบของเพื่อนของผมคนนี้  เป็นสิ่งที่คาดไม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 มีนาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 938 , 05:16:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบ วันหนึ่งผมเขียนบทกวีสองบท  ได้แก่                         เธอคือผู้หญิงที่เขาอยากเป็น                        หากเขา                        เกิดมาเป็นหญิง                         แต่ใครคือผู้ชายที่เธออยากเป็น                        หากเธอ                        เกิดมาเป็นชาย บทกวีสองบทนี้  เป็นคู่กัน  โต้แย้งกัน  เหมือนการโต้วาที   แต่มันมีความหมาย อารมณ์ลึกซึ้งกว่านั้น ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 945 , 05:15:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่เก้า                          ห่างจากตัวฉันสามฟุต  คือดวงจันทร์ ผมชอบกวีบทนี้  เพราะมันมหัศจรรย์ในความธรรมดา ผมลองเอาไปให้เพื่อนอ่านหลายคน  ส่วนใหญ่ส่ายหน้า  บอกว่าไม่รู้เรื่อง  เพราะพวกเขาหยุดความคิด  หยุดจินตนาการ  คล้ายหนึ่งมาเจอสิ่งเหลวไหล ที่จริงมันเป็นเรื่องเรียบง่าย  เป็นคำพูดของนักอวกาศที่กำลังจะเหยียบดวงจันทร์  ในขณะที่ร่างของเขากำลังจะถึงพื้น  เขาก็เปล่งคำพูดนี้ออ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 940 , 05:14:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่แปด  ทุกวันนี้  ผมมองเธอในฐานะหนึ่งปฏิบัติการ การมองใครคนหนึ่งเป็นหนึ่งปฏิบัติการ  ก่อให้เกิดกระแสพลังงาน  พวยพุ่งเป็นเส้นตรงไปข้างหน้า  ตรงเหมือนไม้บรรทัด   ผู้จะเข้าใจคุณค่าของบทกวีบทนี้  จำเป็นต้องปฏิบัติ  ต้องทดลองมองดูใครสักคนที่คุณรู้จัก  มองดูว่าเธอเป็นหนึ่งปฏิบัติการ     ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 26 มีนาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 920 , 14:29:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่เจ็ด  วันหนึ่งผมจำกัดความ  ความรักระหว่างชายหญิง รักกันต้องแต่งงานแต่งงานกันแล้วควรมีลูกมีลูกไม่ลำเอียงเพศผมมักได้ยินคนบางคนบอกว่า  คู่นี้เป็นคนรุ่นใหม่  ไม่ต้องแต่งงาน  อยู่ด้วยกันเฉยๆ  พอใจก็พากันมา   ผมมักพบว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันไม่นาน  ก็เลิกกันไป  เพราะพวกเขาเริ่มด้วยเจตนาจะเลิกกันอยู่แล้ว  ผมกลับคิดว่าความรักที่แท้จริง  ควรเริ่มด้วยการแต่งงาน  มันเป็นการผูกมัดก็จริง  แต....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 929 , 14:28:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่หกตอนนี้ผมมาอธิบายบทกวีบทหนึ่งในแคนโต้หมายเลขสอง                           ใส่เสื้อผ้า                        แล้ว                        ออกจากบ้านบทนี้เป็นบทเอกของผมในหนังสือเล่มนั้น  มันเป็นบทสำคัญ  เพราะมันแสดงเอกลักษณ์ตัวผม  และแสดงคอนเซ็ปต์ของผมได้อย่างหมดจดที่สุด  คือความเรียบง่ายไม่มีอะไรนี้  ไม่ใช่ปรัชญา ไม่ใช่ศาสนา  แต่เป็นสัมผัสที่เป็นสุข  เป็นสัมผัสที่แผ่กว้างออ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 876 , 14:27:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่ห้า๑     ลิงที่กินผลไม้เป็นอาหารมีมันสมองใหญ่กว่าลิงที่กินใบไม้เป็นอาหาร๒     สิ่งมีชีวิตที่หากินบนพื้นที่ใหญ่  มีสมองใหญ่กว่าสิ่งมีชีวิตที่หากินบนพื้นที่เล็ก๓     ผู้แสวงหาอาหารใหม่มีสมองใหญ่กว่าผู้ที่อยู่กับอาหารเก่า๔      ผู้ล่าสัตว์ใหญ่มีสมองใหญ่กว่าผู้ล่าสัตว์เล็ก๕      ผู้มีฤดูกาลมีสมองใหญ่กว่าผู้ไร้ฤดูกาลข้างบนนี้คือบทกวีห้าบท  ที่อาจถือได้ว่ารวมกันเป็นหนึ่งบท   มัน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 มีนาคม 2551
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 930 , 07:59:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สี่                          ความหมายของคำว่าเพื่อนสำหรับลิงคือ                        การได้นั่งอยู่บนกิ่งไม้เดียวกัน ข้อความข้างต้น  ผมได้มาจากการอ่านนิตยสารฉบับหนึ่ง  แล้วทันใดนั้นผมก็นิ่งจังงัน  ผมรู้ว่าผมได้มาเจอกวีบทหนึ่งแล้ว   โดยไม่ได้ตั้งใจ มันทำให้ผมรำลึกถึงวันเวลาที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่บนต้นไม้  มันเป็นคุณธรรมพื้นฐาน  ที่วันนี้เหมือนหนึ่งจะเลือนหาย มันทำให้คิดถึง....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 874 , 07:58:29 น.  
หมวด : สัตว์เลี้ยง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สาม                          สังขารของเรา  ไม่ใช่ทาสที่ซื่อสัตย์  แต่เป็นครูที่ซื่อสัตย์ ถ้อยคำข้างต้น  เป็นเหมือนสุภาษิต  แต่นอกจากคติธรรม  มันแอบแฝงอารมณ์สะเทือนใจ  ความขัดแย้ง  สิ่งที่ใกล้ชิดที่สุด และอยู่กับตัวเราทุกวันคืน คือสังขารของตัวเราเอง  และเป็นผู้รายงานข้อมูลอย่างตรงไปตรงมาที่สุด  หากเพียงแต่เราเงี่ยหูฟังสักนิด ผมเป็นผู้หนึ่งที่เฝ้าสังเกตสังขารของตัวเองอย่างใกล....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 949 , 07:57:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สอง วันหนึ่งผมเขียนว่า                         วันหนึ่งฉันรู้สึกตัวว่า  ฉันอายุสามพันหกร้อยล้านปี ที่จริงกวีบทนี้  ผมไม่ได้หมายถึงตัวเองเท่านั้น  แต่หมายถึงมนุษย์ทุกคน  เพียงแต่มันเริ่มเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันหนึ่ง  ปัจจุบัน   เรารู้แล้วว่า สิ่งมีชีวิตรวมทั้งมนุษย์แท้จริงเป็นเพียงผู้คุ้มครองรักษา  DNA  เผ่าพันธุ์ของตน    แต่ละปัจเจกบุคคล แม้ว่าจะแตกต่างกันสักเพียงไร  แ....

อ่านต่อ

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 1005 , 07:56:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑๙ สภาวะบทกวี สภาวะที่ ๑         มนุษย์กินแสงดาวเป็นอาหารมนุษย์กินเมล็ดหญ้าเป็นอาหาร       ข้างบนนี้จะถือเป็นกวีสองบทก็ได้  หรือจะเป็นหนึ่งบทก็ได้  แต่ในที่นี้ผมจะถือว่ามันเป็นหนึ่งบท  ผมลองเอาไปให้คนอื่นอ่าน  บางคนบอกว่าไม่เห็นมีอะไร  คุณเป็นเพียงคนช่างฝัน    บทกวีในปัจจุบันของผมเป็นข้อเท็จจริงล้วนๆ  เพียงแต่มันเปลือยเปล่า  ผิดความคุ้นเคยของคนที่ใส่เสื้อผ้า บทกวีข้างต้น  มาจากข้อเท็จจริงที่ว่า  อาหา....

อ่านต่อ


/1
<< พฤศจิกายน 2018 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]