*/
  • โชคชัย_บัณฑิต
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chok_b@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-30
  • จำนวนเรื่อง : 443
  • จำนวนผู้ชม : 212686
  • จำนวนผู้โหวต : 322
  • ส่ง msg :
  • โหวต 322 คน
โขงนที เพลงกวี ดนตรีชีวิต

เพลงไก่จ๋า ขับร้องริมแม่น้ำโขง ร่องรอยกาลเวลา วรรณกรรมสองฝั่งโขง ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

View All
<< เมษายน 2020 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 2 เมษายน 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 122 , 14:08:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เชลย      มนุษย์เอ๋ย คือเชลยธรรมชาติประกาศจับ ผิดวิถีชีวาคณานับ อาจล่วงดับลับลาก่อนวาระ   ความก้าวหน้าถูกล้าหลังจับขังคอก เผยระลอกหมอกมัวชั่วขณะ ความสำนึกลึกกว่าหายนะ อยู่ที่จะหาเจอหรือเพ้อพก      มนุษย์เอ๋ย คือเชลยธรรมชาติหวาดวิตก อารยะจะสลายสิ้นสายรก พร้อมตระหนกหรือตระหนักอย่าชักช้า.   โชคชัย บัณฑิต’....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 141 , 10:31:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในวงกตกระต่ายน้อยหนีไฟจากในป่ากลับบ่ายหน้าหาไฟไหม้หุบเขาไม่รู้ทิศผิดทางหว่างลำเนาเกือบเป็นเถ้าเผาทิ้งวิ่งวกเวียนประหนึ่งสร้อยดอยสูงสีแดงส้มค่อยค่อยล้มป่าลึกให้โล่งเลี่ยนมือมนุษย์จุดไฟให้ป่าเตียนหรือป่าเปลี่ยนฉากป่าตามวาระมือมนุษย์จุดฟืนพร้อมยื่นไฟหรือหยุดเพลิงเริงไหม้ในขณะป่าทั้งผืนยืนรอมรณะหรือเราจะเป็นกระต่ายผู้ไร้ทิศ.โชคชัย บัณฑิต’บันดาลใจ ภาพกระต่ายน้อยหนีตายจากไฟป่า ในเพจ “WEVO สื่อส....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 31 มีนาคม 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 161 , 14:22:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พ่ายพลัด   ถึงเวลาเรือนตายเปิดค่ายรับ ผู้ที่กลับจากแดนไกลเข้าในบ้าน จากบ้านเกิดเมืองนอนไปแสนนาน ภัยจากโรครุกรานกลับบ้านเรา   คงไม่มีที่ใดปลอดภัยแล้ว เหลือเพียงแก้วแววกาลกับบ้านเก่า บ้านเคยอยู่อู่เคยนอนมาเนิ่นเนา วันฟ้าครึ้มซึมเศร้าเถิดเข้ามา   มาด้วยจิตรับผิดชอบโลกบอบช้ำ ใช่มาซ้ำเติมภัยด้วยใจชะล่า สู่อ้อมอกไทยแลนด์ข้ามแผ่นฟ้า ช่วยกันซับน้ำตาใช่ซ้ำเติม   ถึงเวลาเรือน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 มีนาคม 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 191 , 11:48:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไวรัสรำพึงไม่มีมือหรือตีนจะปีนไต่สัญจรไปทั่วโลกราวผกผินถึงมีหูรู้ไว้เกินได้ยินข้าโผบินปีนไต่ไร้เวทมนตร์เถอะมีตาก็ตาเห็นข้าไม่ท่านท่องไปข้าก็ท่องราวล่องหนจีนฝรั่งทั้งหลายคล้ายเล่นกลข้ามขอบฟ้าราวห่าฝนเชื่อมหนทางข้าไร้บ้านจึงสัญจรเที่ยวร่อนเร่ข้ามทะเลของเหลวแฝงเรือนร่างท่านมีบ้านเที่ยวสัญจรไม่ซ่อนพรางข้าแนบข้างร่างท่านพ้นด่านแดนท่านหยุดนิ่งข้ายิ่งเศร้าเพราะเหงาหงอยเกินเที่ยวท่องล่องลอยไปโลดแล่นโลกปลอดภั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 25 มีนาคม 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 201 , 10:33:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สงครามโรค      แนวหน้าก็ฝ่าก็ฟัน แนวหลังตั้งยัน กักกันใจกายคัดกรอง   เสบียงความหวังรังรอง สู่แพทย์ทั้งผอง เผื่อแผ่พี่น้องพยาบาล   วัคซีนหัวใจเจือจาน หนึ่งหน้าตำนาน อยู่บ้านช่วยโลกปลอดภัย   แนวหลังระวังระไว แนวหน้าฝ่าไป เชือดเฉือนเงื่อนไขสู้ไวรัส.   โชคชัย บัณฑิต’....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 มีนาคม 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 246 , 09:01:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กลาง กร่าง ก้างยอมรับเถิดความต่างความเป็นกลางไม่เคยมีโลกนี้ ณ โลกนี้ความพอดีอยู่ที่ใดขวาซ้ายจากหมายหมุดถึงที่สุดอยู่ที่ใครกึ่งกลางอยู่ข้างไหนเริ่มอย่างไร ที่เขา-เรา?ศูนย์กลางจักรวาลจักรวรรดิเที่ยวขัดเกลาร้อยปีพันปีเผาก็เหลือเถ้าอยู่เท่านั้นยอมรับเถิดความต่างความเป็นกลางก็ช่างมันหากพร้อมหลอมรวมกันเลิกยึดมั่นเส้นบรรทัด.โชคชัย บัณฑิต’....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 2 มีนาคม 2563
Posted by โชคชัย_บัณฑิต , ผู้อ่าน : 345 , 11:49:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

โลกไวรัส      ถึงเวลาถ้าต้องตายก็ตายแหละ ไม่มีใครได้เป็นแพะมีแต่ผี อนุสรณ์ความรักสามัคคี หยุดป้ายสีเสรีภาพทอทาบฟ้า   ไม่ชุมนุมสุ่มเสี่ยงรัฐเลี้ยงไข้ พอชุมนุมขับไล่ก็อั้ยหยา โรคใหม่ใหม่ไล่ล้อมรณา ทั้งโลกนี้โลกหน้าหวังยาแรง   ไปหรืออยู่ไม่รู้เลยใช่ล้อเล่น รัฐซ่อนเร้นวาระ? โรคจะแจ้ง! โลกซ่อนเรื่องไวรัสช่างขัดแย้ง!! ซ้อนเส้นแบ่งการเมืองเรื่องแกนนำ   ชุลมุนชุลเกช่างเป๋ปัด ปล่อยไวรัสการเม....

อ่านต่อ


/61