*/
  • ชบาแดงสีเหลือง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nam2549@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 49
  • จำนวนผู้ชม : 99139
  • จำนวนผู้โหวต : 23
  • ส่ง msg :
  • โหวต 23 คน
Vincent (Starry Starry Night) Don McLean

ฟังและชมภาพผลงานของ วินเซนท์ แวนโก๊ะห์ กันค่ะ..

View All
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 29 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 1486 , 23:44:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

........จนคืนค่ำ ด่ำดาวพรายพราวฟ้าหมู่เมฆาสว่างยวนแสงนวลไขสนชูยอดพุ่งสู่ฟ้า ทะยานไกลปราสาทใหลหลับพริ้มอิ่มราตรี.......เทือกเขานอนเหยียดกายในคืนหนาวใต้แสงดาวเดือนต่ำล้ำวิถีหมู่พันธุ์ไม้ด่างดำคล้ำนทีรินวารีขับกล่อมน้อมเพลงพร......สายลมบน พาเมฆลอยกระจายเคลื่อนบดบังเดือนพรางดาวหนาวสิงขรทั่วสกลมืดมิดทิศอุดรดาวเหนือจรเจิดจรัสฟ้าท้าอธรรม......ดั่งคนจริงถือธงธรรมนำสัจจะมิได้ละปราบมารคนพาลต่ำยังมั่นแน่วแนวทาง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 1528 , 11:24:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เธออยู่ในดวงตาแห่งฟ้ากว้าง ในที่ว่างเงื้อมเงาแห่งภูผา ในดาวดวงล่วงร้างหว่างเมฆา แทรกธาราที่ปริ่มหลั่งหลากฝั่งชล..ฯ ในกลีบบางระหว่างดวงดอกไม้ นวลปีกนกปกไล้ปอนสายฝน ในบางเบาปุยหมอกหยอกลมวน ระหว่างหนทางเถื่อนเยือนสัญจร.. ฯในคาคบซบรื่นร่มใบสัก ในคำทักแห่งลมไพรไล้สิงขร ใต้เส้นหญ้าเลื้อยแล่นแผ่นนาดอน ในอาทรแห่งแดดอุ่นกรุ่นกำจาย.. ฯ เธออยู่ในทุกทุกที่ที่คิดถึง ในรำพึงแห่งวันอันแจ่มฉาย เลื่อมรุ้งร่างโค้งอัน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 1472 , 09:08:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..***ถึงเวลาความมืดจะหมดแล้วฟ้าก็แพรวด้วยแสงดาววาวสุกใสใกล้จะสางฟ้ารุ่งรางเรืองอำไพกำลังใจขอส่งเพียงมาเคียงเธอ...ชีวิตนั้นก็เช่นกันเมื่อยามทุกข์ย่อมมีวันจะรับสุขได้เสมอเพียงอดทนรอคอยจักได้เจอหน่อยนะเออ อย่าเพิ่งท้อ สู้ต่อไป...เหมือนเรือน้อยล่องลอยสมุทรคว้างฝ่าคลื่นลมโหมบ้างอย่าหวั่นไหวเมื่อพายุเมฆร้ายกระจายไอจะสบชัย แกร่งกล้า นะคนดี..-+-**-+-ตอบกลอนคุณโบว์ลูกหมู ที่คห.54 กระทู้นี้ค่ะ...http://www.212....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 3435 , 12:39:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..เชียงแสน.. แม้แสนไกล ยังไปถึงงามตรึงตราใจในมนต์ขลังกำแพงเมืองเก่า เค้าเวียงวังฉายภาพตราบครั้งบรรพกาล...รุ่งเรืองเฟื่องฟุ้งจรุงศิลป์บัดนี้มิสิ้นเพลงขับขานแซ่เสียงจั๊กจั่นสนั่นนานร่มไม้ดังม่านกั้นแดดแรง...สายลมพัดไหวใบไม้ร่วงซบทรวงอกหล้ามิล้าระแหงชื่นเย็นธรรมชาดิผาดแพงจึ่งแจ้งประจักษ์ใจในอาวรณ์...หอมดอกลีลาวดีคลี่ดอกฟ่องงามพ้องลีลานารีอัปสรศิลาแลงแฝงเงาไม้บนดินดอนปูนปั้นสะท้อนศิลปา...พลังศรัทธาอันยิ่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 1169 , 11:16:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ..ดึกดาวดาษระยับประดับแสงแต้มแต่งฟ้าเหงาให้วาวสวยทิวไม้ครวญสายลมรื่นระรวยมาช่วยกล่อมเพลง วังเวงคืน.......หอมดอกลีลาวดีสีดอกช้ำแดดกล้ำลมพัดมิขัดขืนร่วงซบพื้นเศร้า คราวกล้ำกลืนยังฝืนยิ้มงาม ท่ามโลกา........เย็นย่ำค่ำมานี่คราดึกหวนระลึกถึงเจ้างามบุหงารื่นรสชื่นดอมหอมผกาเชยมาเชิญขวัญผ่านลมโชย...๐ ชบาแดงสีเหลือง ๐...4/7/2008 11:54:17 PM .แต่งตอนง่วงจัด ที่นี่....http://www.managerradio.com/radio/webboard....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 1006 , 01:08:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งแห่งสำนึกบันทึกตรึกไว้ในวันหวานแม้วนกระแสเชี่ยวเวลากาลแสนเนิ่นนาน ไม่เคยท้อ ต่อความรักแม้ระทมทดท้อ รอและเหงาก็ยังเฝ้ารอเธอ เพ้อตระหนักแม้นความจริง ผินหน้ามาทายทักมิอาจหัก ใจหาญราญลืมลงยังว่ายเวียนวนวัฏฏ์มิตัดโศกมิลืมโลกอาลัยไม่ลืมหลงมิถ่ายถอนแน่นหนักปักจำนงค์มิปลดปลงวางจิต อนิจจัง...ก็ยังรักต่อไปมิหน่ายท้อก็ยังรอต่อไปไร้ความหวังก็ยังเชื่อศรัทธาในพลังที่ยังฝังสุดแด แม้วันตาย...๐ ชบ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 เมษายน 2551
Posted by ชบาแดงสีเหลือง , ผู้อ่าน : 1481 , 09:21:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันอยู่ใกล้ ใกล้อยู่ในความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งแห่งสำนึกในความตรึกตรองของเธอ...ฉันอยู่ตรงนั้นอยู่ในความฝันเสมอแม้นเราไม่ได้เจอยังใกล้ชิดเธอ..ห่วงใย...ฉันยังเฝ้ามองห่างห่างในความอ้างว้างหวั่นไหวก็ยังคิดถึงอยู่เรื่อยไปเพราะมิอาจใกล้เกินกว่านั้น...เธอจะรู้ไหม.. ? ว่า.. รักเนื่องตระหนัก เหมือนอย่างฉันไร้คำเอ่ยจำนรรจ์เมื่อใกล้กัน.. กลับเงียบงัน.. ช่างเถิด.. !! ..อาจเป็นเพราะฉันเพ้อหลงรักเธอ แหละคิดฝันจารึกถ....

อ่านต่อ


/1