• Pro.Trainer
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chaiyospun@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-04-15
  • จำนวนเรื่อง : 1673
  • จำนวนผู้ชม : 4814433
  • ส่ง msg :
  • โหวต 627 คน
ไชยยศปั้น
เขียนบทความ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และให้ข้อมูลเกี่ยวกับการพัฒนาคนและองค์การในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การศึกษา การฝึกอบรม การพัฒนา ตลอดจนแนวทางการเป็นวิทยากรอาชีพ และเทคนิคการเรียนรู้และพัฒนาคนในรูปแบบต่างๆ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/chaiyospun
วันพุธ ที่ 10 ธันวาคม 2557
Posted by Pro.Trainer , ผู้อ่าน : 2112 , 08:10:29 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน ปวิภา , INDYLOVE และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

... หลังจากที่กระหน่ำชิมเค้กและฟังเรื่องราวสนุก ๆ

ที่ป้าเกล็นเล่าให้ฟังแล้ว (ตอนนั้นเวลาประมาณ  4   โมงเศษ ๆ)

เราก็กลับไปพักผ่อน อาบน้ำอาบท่า เตรียมตัวไปกินมื้อค่ำที่เดิม

(ที่เดียวกับที่กินเค้ก)

ป้าเกล็นเกริ่นนำให้พวกเราน้ำลายไหล

กันล่วงหน้า ว่าเตรียมรายการอาหารอร่อย ๆ

ไว้ให้พวกเราทานหลายอย่าง และเมนูไฮไลท์ที่ใครมาที่นี่

จะต้องได้กินก็คือ บาร์บีคิว ....

พอเดินมาถึงที่พัก สมาชิกของเราคนหนึ่งส่งเสียงบอกว่า

ไฟดับ เพราะลองเปิดไฟในห้องนอนและห้องน้ำแล้ว ไม่ติด

ป้าเกล็นก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าไฟดับ ก็เลยให้คนงานชาวพม่า

รีบเอาเทียน ตะเกียงเจ้าพายุ และไฟแช็กมาให้ พร้อมกับ

สาธิตวิธีจุดตะเกียงเจ้าพายุให้พวกเราดู

เพราะตอนกลางคืนพวกเราจะต้องอาศัยแสง

จากตะเกียงเจ้าพายุแทนแส่งสว่างจากหลอดไฟฟ้าแน่นอน

จริง ๆ ตอนนั้นด้านนอก ยังสว่างอยู่เพราะเป้นช่วง 4-5 โมงเย็น

แต่ในห้องนอนและห้องน้ำจะมืด

บางคนที่เริ่มไปอาบน้ำ ก็ต้องอาศัยแสงเทียน

นี่คือห้องอาบน้ำที่บ้านพักริมน้ำในวันนั้น

เห็นแล้วได้บรรยากาศมากเลย

ตัวผมเองยังไม่อาบน้ำ แต่เตรียมกางเต๊นท์

สำหรับใช้เป็นที่นอนคืนนั้น ลูกศิษย์ทำหน้างง ๆ

หลายคนสงสัยว่าทำไมไม่นอนในห้องพัก

ก็เลยบอกไปว่า อยากได้บรรยากาศ

นาน ๆ มาถึงกลางป่ากลางเขาแบบนี้

อยากสัมผัสอากาศตอนกลางคืนนอกห้อง

ว่ามันจะหนาวขนาดไหน และอีกเหตุผลหนึ่งซึ่งสำคัญไม่แพ้กัน

คือผมเป็นคนที่นอนกรน เลยเกรงว่าจะส่งเสียงดังไปรบกวนคนอื่น

พูดถึงเรื่องนี้แล้วนึกถึงเมื่อคราวไปเที่ยวป่าเขา

ที่เชียงราย เชียงใหม่กับเพื่อนร่วมงานที่เนสท์เล่

เมื่อ 18 ปีก่อน ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าตัวเองกรนเสียงดังมาก

และก็ยังไม่ได้ไปรักษาโรคนอนกรน

ตอนกลางคืนนอนส่งเสียงกรน รบกวนคนอื่นทั้งคืน

มารู้ตอนเช้าเมื่อมีรุ่นน้องคนหนึ่งที่ไปด้วย

แซวว่า “พี่ครับ เมื่อคืนนี้พี่นอนส่งรหัสมอสหาพวกเราทั้งคืนเลยครับ”

เลยรู้สึกผิดที่ไปส่งเสียงรบกวนคนอื่น ทำให้เขาไม่ได้หลับได้นอนกัน

ตอนหลังผมไปหาหมอ รักษาโรคนอนกรนโดยเฉพาะ

ทุกวันนี้อาการดีขึ้น กรนน้อยลง แต่ก็ยังพอมีเสียงกรนอยู่บ้าง

แต่ถ้ายิ่งวันไหนที่อดนอน เหนื่อย อ่อนเพลีย

คืนนั้นจะนอนกรนมากเป็นพิเศษ

อย่างวันที่ไปเที่ยวบ้านป้าเกล็น ตอนนั้นผมรู้สึกเพลียมาก

เดินทางจากกรุงเทพมาเมื่อคืนตอน 5 ทุ่ม

นั่งรถตู้หลับ ๆ ตื่น ๆ มาตลอดทางกว่าจะถึงเมืองกาญจน์

แล้วก็ตะลอนเที่ยวกันทั้งวัน

อย่างคืนนั้น ถ้าผมนอนห้องเดียวกับคนอื่น

พวกเขาคงจะหลับยากแน่ ๆ

ฉะนั้นเวลาที่ไปทำงาน หรือไปเที่ยวต่างจังหวัดแบบนี้ 

ผมจะพยายามหลีกเลี่ยง ไม่นอนห้องเดียวกับคนอื่น

ขอนอนเดี่ยว เกรงใจคนที่อยู่ด้วยกันจะนอนไม่หลับ

หรือถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็จะบอกคนที่ไปด้วยว่า

ได้โปรดเข้านอนก่อนผม และนอนให้หลับสนิทนะ

ผมจะเข้านอนทีหลัง เขาจะได้ไม่ได้ยินเสียกรนของผม

(แต่บางทีกลางดึก พวกเขาก็ได้ยินอยู่ดี) 

ครั้งนี้มาเที่ยวต่างจังหวัดกับลูกศิษย์ 6  คน

ผมเลยเตรียมเต๊นท์ส่วนตัวมากางนอนคนเดียว

สบายใจไร้กังวล ทุกคนเขานอนกันในห้องพัก

ผมยินดีมีความสุข และสบายใจมาก

ที่จะได้นอนอยู่ในเต๊นท์คนเดียว ไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร

เย็นนั้นผมเลยต้องรีบกางเต๊นท์ไว้ก่อนเลย

เพราะคืนนั้น ไม่มีไฟฟ้า เดี๋ยวมืดค่ำจะกางเต๊นท์ลำบาก

พอกลางเต๊นท์เสร็จ ก็ออกมาเห็น มาริโอ้

ลูกศิษย์ที่เป็นหัวหน้าทัวร์พาพวกเรามาเที่ยวครั้งนี้

นอนเล่นอยู่บนเก้าอี้ ผมไม่ได้ชวนเขาคุย

เพราะดูจากสภาพแล้วเขาคงเหนื่อยและเพลีย

เขาเองก็คงอยากพักผ่อน นั่งนอนสบาย ๆ มากกว่า

หลายคนได้ยินชื่อ มาริโอ้ ลูกศิษย์คนนี้ของผม

ในบล็อกที่ผมอัพเดทเรื่องมาเที่ยวครั้งนี้

ซึ่งผมเอ่ยชื่อ อ้างอิงถึง มาริโอ้อยู่บ่อย ๆ

เอนทรี่นี้ก็คงจะได้เห็นหน้าตาของเขาแล้วนะครับ

ผมรู้จักกับมาริโอ้ครั้งแรกเมื่อประมาณ  6-7 ปีที่แล้ว

เป็นลูกศิษย์รุ่นแรกของหลักสูตร “Train-The-Trainer”

ที่จัดโดยนิตยสาร Go Training

เขาเป็นคนอารมณ์ดี มีอารมณ์ขันมาก ๆ

มากแบบคาดไม่ถึง คนอะไรจะมีมุกตลก

มีเรื่องเล่าสนุก ๆ ให้ฟังอยู่ตลอดเวลา

แต่เขาเป็นคนช่างคิด และกล้าเสนอแนะ

กล้าแนะนำไอเดียต่าง ๆ ที่เห็นว่าดีและมีประโยชน์

อย่างตอนที่เขามาเรียนหลักสูตรวิทยากรกับผมครั้งนั้น

มาริโอ้คนนี้ก็บอกว่า “อาจารย์ครับ เรามาเรียนมาฝึก

เป็นวิทยากรกันในหลักสูตรนี้ 5 วัน

ก็ได้รู้หลักการและได้ฝึกฝนกันพอสมควร แต่ผมว่าจะดีมาก

หากจบหลักสูตรนี้แล้ว เราน่าจะได้เจอกันอีกนะครับ

วิทยากรแต่ละคนน่าจะได้มาอัพเดท มาแชร์ เทคนิคการสอน

เทคนิคการฝึกอบรมที่ตัวเองใช้แล้วเวิร์ค แต่ละคนจะได้มีเทคนิค

ใหม่ ๆ ไปใช้กันน่ะครับ”

จากคำพูดของมาริโอ้ครั้งนั้น นั่นจึงเป็นที่มา

ทำให้ผมและลูกศิษย์ ได้ริเริ่มจัดตั้งกลุ่ม Give&Take Club ขึ้นมา

เป็นการนัดเจอกันเฉพาะกลุ่มลูกศิษย์ที่เคยเรียนหลักสูตร

 Train-The-Trainer กับผม คนที่มาร่วมงานจะต้องมา Give

มาสาธิตเทคนิคการฝึกอบรมดี ๆ ของตัวเอง 1 อย่าง

เช่น ถ้าครั้งนั้นมีวิทยากรมาร่วมงาน 30 คน

แต่ละคนเอาเทคนิคของตัวเองมาให้เพื่อน ๆ 1 อย่าง

และขณะเดียวกันก็จะได้เทคนิคการสอนใหม่ ๆ

จากเพื่อน ๆ กลับไปใช้ 29 อย่าง

ซึ่งตรงกับชื่อกลุ่มของพวกเรา

Give&Take Club เราจัดงานนี้มาทั้งหมด 9 ครั้งแล้ว

และกำลังจะมีงาน Give&Take ครั้งที่ 10  ในเดือนมีนาคมปีหน้า

จัดเป็นงานการกุศล หารายได้ไปสมทบทุนมูลนิธิพระดาบส

เพื่อช่วยเหลือด้านการศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาส

ผมเปิดตัวมาริโอ้มานานพอสมควร ...

ได้เวลามื้อค่ำที่บ้านป้าเกล็นแล้วครับ

พวกเราไปถึงห้องทานอาหาร (ห้องเดิมที่เรากินเค้กกันนั่นแหละครับ)

ตอน  6  โมงเย็น อาหารยังไม่เสร็จ

ผมก็เลยไปเดินดูรูปภาพต่าง ๆ ที่ติดอยุ่ตามข้างฝาบ้าน

เจอข้อความนี้ติดอยู่ ถูกใจมาก

ให้ข้อคิดเรื่องการใช้เวลาในชีวิตของคนเรา

ลองอ่านดูนะครับ

สักครู่หนึ่ง อาหารมื้อค่ำก็มา

 

จำได้ว่ามีทั้งหมด 6 อย่าง คือ

1. ปลาราดพริก (เข้าใจว่าเป็นปลาทับทิม)

2. ผัดถั่วหวาน 3. น้ำพริก ผักต้ม 4. ไข่เจียว 5.แกงจืดฟักน่องไก่

และอย่างที่ 6 ตบท้ายด้วยบาบีคิวซี่โครงหมูและน่องไก่

ถูกใจพวกเราทุกเมนู บางคนชอบน้ำพริกเป็นพิเศษ

บางคนก็ชอบถั่วหวาน ผมชอบปลาราดพริก กับ บาร์บิคิวซี่โครงหมู

เนื้อนุ่ม รสชาติอร่อยดี (แม้จะใช้เวลาย่างบาบีคิวนานไปหน่อย)

จำได้ว่าวันนั้นคนงานพม่าของป้าเกล็นที่ทำหน้าที่ย่างบาร์บีคิว

พยายามจุดเตา ใส่ถ่าน พัดไฟให้ติดเร็วที่สุด

แต่ไม่ทราบว่าเกิดเหตุขัดข้องอะไร

เลยใช้เวลานานไปหน่อย กว่าจะเสิร์ฟบาบิคิวมาให้

พวกเราหลายคนก็เริ่มอิ่มกับ 5 เมนูแรกไปแล้ว

ด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไร ทำไมนานจัง

ผมจึงเดินออกไปดูที่หน้าบ้านตรงที่น้อง ๆ 3 คน

กำลังช่วยกันย่างบาบีคิวอย่างขะมักเขม้น

น้องคนหนึ่งคงรู้ว่า ผมเดินมาเร่งให้ย่างเร็ว ๆ

เขาหันมาหา ด้วยสายตาและน้ำเสียง

เชิงขอโทษในความล่าช้า แล้วถามผมว่า

“พี่ครับ ดื่มเบียร์สักกระป๋องก่อนไหมครับ”

เข้าใจคิดเรื่องชวนคุยนะ ผมตอบขอบคุณเขาไป

และบอกว่าไม่เป็นไรครับ ...

ถ้าขืนดื่มเบียร์เข้าไป คืนนั้นผมคงหลับสนิท กรนสนั่นแน่ ๆ

เดินกลับมาที่โต๊ะเล่าให้ลูกศิษย์ฟังว่า

น้องเขามีเทคนิคจัดการอาจารย์ด้วยเบียร์กระป๋อง  555    

สักครู่บาร์บีคิวก็ถูกเสิร์ฟมา หลายคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

ผมกินไป 2-3 ชิ้น อยากกินอีก แต่อาหารเกือบเต็มท้องแล้ว

จากนั้นก็แอบไปตัดเค้กแครอท มาชิมหนึ่งชิ้น

ช่วงนั้นป้าเกล็นก็มาพูดคุยกับพวกเรา 

และแน่นอนป้าเป้นนักเล่าเรื่องที่ดีและเก่งมาก

จึงมีเรื่องสนุก ๆ ให้ฟังเพียบ

เรื่องที่ทำให้พวกเราเอามาพูดคุยแซวป้าเกล็นกันอยู่บ่อย ๆ 

ก็คือเรื่องที่ป้าเกล็นบอกพวกเราว่า ...

"... ที่พักที่นี่ เงียบสงบดี มีความปลอดภัย

ไม่มีผี ไม่มียุง เดี๋ยวนี้สัตว์ป่าก็ไม่เข้ามาแถวนี้

เหมือนเมื่อก่อน ครั้งหนึ่งป้าเคยเจอ

หมี 2-3 ตัว อยู่ตรงนี้ (ป้าชี้นิ้วไปตรงหน้าบ้าน)

ทุกวันนี้ก็มีแต่คางคก ที่นี่คางคกตัวใหญ่มาก

(ป้ายกมือทำมือประกอบให้เราเห็นภาพ)

นอกจากนั้นก็มีหนู มีกระรอก ไม่ต้องกลังนะ

ถ้ากล้วหมี ก็ปิดประตูทางขึ้นตรงบันไดบ้านพักนะ"

พอป้าพูดเสร็จ จากที่ไม่คิดอะไร

บางคนเริ่มรู้สึกกล้วเจอหมีขึ้นมาทันใด 555  

พวกเรานั่งคุยกับป้าเกล็นอยู่สักพัก ก็เดินกลับที่พัก

อากาศเย็นสบายดี ได้ยินเสียงน้ำไหล

มีลูกศิษย์ 4 คน ชวนกันฝึกสมอง ประลองความคิด

ด้วยการเล่นไพ่สนุก ๆ ฮา ๆ เล่นเอามัน

ผมนั่งคุยอยู่กับมาริโอ้ ได้ยินแว่ว ๆ ก็เดาได้ไม่ยากว่า

พวกเขากำลังเล่นไพ่ผสมสิบ สล้าฟ และไพ่อูโน่

เล่นสลับไปมา มีบางคนไม่เคยเล่นไพ่แบบนี้มาก่อน

คงสนุกมาก ได้ยินเสียงหัวเราะอยู่เป็นระยะ ๆ

ผมนั่งคุยเรื่องการทำสื่อการสอน กับมาริโอ้

คุยกันถึงเรื่องการออกแบบ ถ่ายทำ และตัดต่อวิดีโอ

มาใช้ในการฝึกอบรม มาริโอ้ทำงานด้านสื่อ

และอีเลิร์นนิ่งอยู่แล้ว จึงมีประสบการณ์ตรงมาเล่าให้ผมฟังมากมาย

คุยกันจนถึงประมาณ 4  ทุ่ม ผมก็ขอตัวเข้าเต๊นท์

ได้เวลานอนของผมแล้ว

แต่ลูกศิษย์ทั้งสี่ ยังสนุกกับการเล่นไพ่กันต่อไป

... แล้วครั้งหน้าผมจะกลับมาเล่าเรื่องสนุก ๆ ให้ฟัง

พร้อมทั้งเปิดเผยใบหน้าให้รู้ว่ามีวิทยากรคนไหนบ้าง

ที่นั่งเล่นไพ่กันอย่างสนุกสนาน

โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ปวิภา วันที่ : 11/12/2014 เวลา : 14.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 

...ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
INDYLOVE วันที่ : 11/12/2014 เวลา : 11.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

พึ่งไปบ้านอิต่องมาเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ตอนนั้นเหมือนเมืองในหมอเลยค่ะ ฝนตกตลอด แต่เสียดายไม่ได้ไปเที่ยวที่เหมืองป้าเกล็นค่ะ แต่อยู่ที่บ้านอีต่องก็มีเค้กป้าเกร็นกินด้วยนะคะ...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
มะอึก วันที่ : 11/12/2014 เวลา : 10.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ผมเข้ามาอ่านอาจารย์ทานบาร์บีคิว...

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Pro.Trainer วันที่ : 10/12/2014 เวลา : 18.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaiyospun

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน โดยเฉพาพแม่หมี ที่คอมเม้นต์เป็นประจำครับ

ความคิดเห็นที่ 1 Pro.Trainer ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 10/12/2014 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

มาอ่านต่อเรื่องราวที่น่าติดตาม

ทั้งเรื่องกรน มาริโอ้ และอาหารของป้าเกล็น

ชอบภาษาอังกฤษที่ป้าเกล็นติดไว้ ให้แง่คิด

ไม่อยากจะคิดต่อว่าคราวหน้า หมีจะมาเคาะหน้าประตูหรือไม่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2014 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

[ Add to my favorite ] [ X ]