• jk
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chakkrish@nationgroup.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-22
  • จำนวนเรื่อง : 3920
  • จำนวนผู้ชม : 3539525
  • ส่ง msg :
  • โหวต 16436 คน
Jk_Nation U
Chairman of The National Press Council of Thailand
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/chakkrish
วันจันทร์ ที่ 15 กันยายน 2551
Posted by jk , ผู้อ่าน : 7258 , 21:01:59 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      อาชีพบรรณาธิการ ขีดเส้นใต้ให้ชีวิตของผมต้องได้เดินทาง ไปทุกที่ ทุกทาง ที่โจทก์ผู้มีอุปการคุณทั้งหลายกรุณาเลือกฟ้องหรือแจ้งความดำเนินคดีหมิ่นประมาทในพื้นที่ห่างไกล โรงแรมทั้งเล็ก ทั้งใหญ่ ทั้ง ๔ - ๕ ดาว และไร้ดาว จึงเป็นที่พักแรมคล้ายบ้านหลังที่ ๒ หัวถึงหมอน ก็หลับใหลง่ายดาย ไม่รู้สึกแปลกถิ่น แปลกที่ หากแต่บางราตรีแม้ข่มใจให้หลับ ก็มิอาจหลับตาได้

      วันหนึ่ง มีนัดส่งตัวที่สำนักงานอัยการจังหวัดตราด ในคดีที่บริษัทเนเชอรัลพาร์ค จำกัด (มหาชน) เป็นผู้กล่าวหาในเช้าวันศุกร์ ระยะทางจากกรุงเทพถึงตราดใช้เวลาเดินทางราว ๔ - ๕ ชั่วโมง เสร็จจากงาน บ่ายเย็นวันพฤหัส ผมก็เดินทางไปทันที กว่าจะถึงก็ดึกดื่น จังหวัดตราด ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองท่องเที่ยว แต่ที่พักมีระดับและดูวางใจได้ จะอยู่นอกเมือง ในตัวเมืองมีเพียงโรงแรมเมืองตราด โรงแรมเก่าแก่อายุราวกึ่งศตวรรษเท่านั้น ที่รอต้อนรับอาคันตุกะที่มาเยือนยามวิกาล

       โรงแรมเมืองตราดตั้งอยู่ใจกลางเมือง เป็นตึกแถวเก่าคร่ำคร่า สูง ๔ ชั้น ตั้งขนานไปกับตลาดโต้รุ่ง

         นี่เป็นสถานที่ที่ผมต้องเลือกเป็นที่ค้างแรมราตรีนั้น โดยไม่อิดเอื้อน ขอเพียงพักกายสักราตรี เพื่อวันรุ่งขึ้นจะได้เดินทางไปยังสถานที่ทำการอัยการซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

          หลังจากลงชื่อเข้าพักแล้ว ลิฟท์อายุคราวปู่ ก็ดึงผมขึ้นไปบนชั้นสามของโรงแรมท่ามกลางเสียงสลิงเสียดสีกันอื้ออึง ราวจะขาดผึงไปในนาทีนั้น บ๋อยหิวกระติกน้ำใส่น้ำแข็งเดินตามมา เปิดห้องขนาดสี่เหลี่ยมผืนผ้า เล็กๆ แล้ววางตั้งกระติกนั้นไว้ที่ปลายเตียงไม้โบราณ

          "มีอะไร ก็เรียกนะครับพี่ "

           บ๋อยบอก ก่อนเปิดประตูเดินออกไป ทิ้งความสงัด วังเวง ไว้เป็นเพื่อนผม

           กระติกน้ำแข็งพลาสติกสีแดงคล้ำใบนั้น คือตู้เย็นประจำห้องนี้ เมื่อเข้าคู่กับโทรทัศน์ชนิดใช้มือบิดหาช่อง ไม่ปรากฎสัญชาติ ภาพจางจนต้องเดามากกว่าดู ผนังห้องสีลอกเป็นริ้ว หยากไย่จับเพดานแผ่นหนา ห้องหับคืนนี้ จึงนับว่ามีความน่าสะพรึงกลัวเข้าครอบครองอยู่ทุกอณูแล้ว

           ผมพยายามเปิดหน้าต่าง ๒ บาน ข้างเตียงนอน อย่างน้อยมีสายลมโชย และเสียงผู้คนเบื้องล่าง เล็ดรอดเข้ามาเป็นเพื่อนบ้าง แต่หลังหน้าต่าง ๒ บานนั้น กลับมีแต่ความทึบของผนังตึกอีกหลังหนึ่งประจันหน้าอยู่

           เมื่อชีวิตไม่มีทางเลือกอื่นอีก นอกจากนอนให้หลับ แล้วลุกขึ้นไปปฎิบัติภารกิจให้ทันในตอนเช้า ผมก็ล้มตัวลงนอนบนหมอน และที่นอนสีขาวหม่น กลิ่นหืนคล้ายซากของเน่าเสีย คล้ายจะหลับได้ง่ายดายเหมือนหลายราตรีที่ผ่านมา แต่คืนนี้กลับแปลกไป

            ในความสงัดเงียบนั้น มีเสียงฝีเท้าหนักๆ เดินไป-มา อยู่หน้าห้องตลอดเวลา เสียงน้ำจากก๊อกในห้องน้ำที่เหมือนวงแหวนชำรุด ไหลหยด ติ๋งๆ แต่บางจังหวะก็ไหลซู่ ได้ยินชัดถนัดหูโดยไม่รู้สาเหตุ คืนนั้นทั้งคืน ผมรู้สึกตลอดเวลาว่า มีคนอีกคนหนึ่งอยู่ ณ ที่นั้นด้วย แม้จะเปิดไฟสว่างจ้าทั้งคืน แต่ก็ไม่อาจขับไล่ความหวาดกลัวออกไปจากใจได้

             จนกระทั่งวันใหม่ คืบคลานเข้ามา ผมรีบลุกจากเตียงที่เพียงอาศัยนอน แต่ไม่ได้หลับตาลงเลย ออกไปจากห้องอันทึบทะมีนนั้น และไม่ได้สนใจไถ่ถามเรื่องราวของโรงแรมจากใครเลย จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมอ่านข้อเขียนของ ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ในผู้จัดการ ซึ่ง ดร.ธรณ์ เล่าว่า โรงแรมเมืองตราดแห่งนี้ ขึ้นชื่อว่าผีดุนัก

             คืนนั้น ผมอาจจะเจอใครสักคน ที่มาเสียชีวิตที่นี่ เธอหรือเขาคงเหงาและต้องการเพื่อน แต่ผมไม่ต้องการเพื่อน เพื่อนผมมีมากพอแล้ว 

          

          





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

โชคดีค่ะ ที่ไม่เจอดี และผ่านพ้นมาได้

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
บางอ้อ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 09.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/acharawadee

อ้อเดินทางบ่อยเหมือนกัน แต่พยายามไม่คิดอะไรเมื่อต้องนอนโรงแรมเก่าแก่และนอนคนเดียว แต่มี 2 แห่งที่รู้สึกเหมือนมีใครอยู่เป็นเพื่อนอย่างที่เจเคเล่าเลย คือที่พิษณุโลก จำชื่อโรงแรมไม่ได้ รู้แต่ว่าใช้เฟอร์นิเจอร์หวายเก่าแก่ทั้งหมด นอนไปขนลุกไป อีกที่คือที่เวียดนาม นอนไปคิดไปว่าถ้าเวียดกงมาหาจะพูดกับเขาภาษาอะไรจึงจะเข้าใจกัน

อ้อ มีอีกที่นึง สยองกว่า ไปนอนโรงแรมหรูหราที่กรุงเทพ บรรยากาศดี้ดี แต่รูมเมท นักข่าวสาวใหญ่เพื่อนร่วมห้องดันนั่งสมาธิแล้วเจ้าพ่ออะไรก็ไม่รู้เข้าประทับทรง อ้อต้องนอนกำมีดพกแน่นเลย ลองทำอะไรฉันสิ เจ้าพ่อก็เจ้าพ่อเถอะวะ จะกระซวกให้ซีดเลย สุดท้ายก็ไม่มีอะไร รุ่งเช้าขอเปลี่ยนห้องด่วน

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
kate วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kate2007
I Know This is Love

อืมคล้ายตอนเคทไปนอนที่โรงแรมรัตนโกสินทร์เลยค่ะ ตอนดึกๆ ตีหนึ่งตีสองมีเสียงเดี๋ยวลากเดี๋ยวเข็นอะไรนักก็ไม่รู้ครืดคราดเอียดอ๊าดดังอยู่หน้าห้องบ่อยๆ ทั้งๆ ที่ห้องเราเป็นปีกที่ไม่ได้ผ่านหน้าลิตท์ซักหน่อย ก็ได้แค่คิดว่าพนักงานคงเดินผ่านหรือถ้าไม่ใช่ก็ขอให้อยู่แต่ข้างนอกนั้นแหละ ไม่ต้องแวะเข้ามาหรอกนะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ครูติ๋ว วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 05.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romrawin
 รักความไทย ใส่ใจคนรอบข้าง

น่ากลัวจังคงไม่ไปเป็นแน่แท้

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
arekoy วันที่ : 15/09/2008 เวลา : 21.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arekoy
อนาคตและอดีตไม่สำคัญ ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

โชคดีนะ ที่ไม่เจอะกะอะไรเข้าก่อนจะสว่าง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ทวิน วันที่ : 15/09/2008 เวลา : 21.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/twin

นึกว่ามาประจันหน้ากันเสียอีกครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

Social Media

เมื่อโลกทั้งใบพูดจากันด้วยภาษาดิจิตอล สื่อจะก้าวเดินไปอย่างไร นี่มิใช่คำถาม แต่มันเป็นความท้าทาย

View All
3 คน
5 คน

  โหวต 8 คน