• ชนากิตติ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-26
  • จำนวนเรื่อง : 19
  • จำนวนผู้ชม : 42329
  • ส่ง msg :
  • โหวต 28 คน
CHA-NA
กลับมาแล้ว...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/chanakith
วันอาทิตย์ ที่ 27 พฤษภาคม 2550
Posted by ชนากิตติ์ , ผู้อ่าน : 1296 , 02:12:37 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ณ เมืองแสนสุข มีพระราชาองค์หนึ่งปกครองเมืองด้วยความสงบเรียบร้อยมาโดยตลอด
จนกระทั่งวันหนึ่ง มีพ่อค้าจากต่างเมืองนำนกแก้วมาถวายพระราชา ด้วยความที่มันช่างพูดทำให้พระองค์หลงรักมันเป็นอันมาก
 
นับแต่นั้นมา ไม่ว่าเจ้านกแก้วจะพูดอะไรพระราชาก็จะทรงคล้อยตามอยู่เสมอ เจ้านกตัวนี้ไม่ได้ถูกขังอยู่ในกรงอย่างนกตัวอื่นๆ ที่พระราชาทรงเลี้ยงไว้ ดังนั้นมันจึงมีโอกาสบินไปยังที่ต่างๆ ได้ตามใจปรารถนา
 
เจ้านกแก้วชอบบินไปที่ห้องครัวเพื่อขโมยอาหาร มันจึงถูกพ่อครัวไล่ออกมาอยู่เสมอ เมื่อพ่อครัวเผลอ มันจึงแอบคาบเศษไม้มาใส่สงในสำรับอาหารของพระราชา แล้วรีบบินไปทูลฟ้องพระราชาว่าพ่อครัวทำอาหารไม่สะอาดให้พระองค์ พระราชาโกรธมาก สั่งให้ทหารจับพ่อครัวไปขังคุก
 
วันต่อๆ มา เจ้านกแก้วก็หาเรื่องใส่ร้ายคนที่มันไม่ชอบอยู่เสมอ
“โอท่านราชา รู้มั้ยวันนี้ข้าไปเห็นอะไรมา…ที่ใกล้ๆ ปราสาทนี่เอง ข้าเห็นรถม้าคันหนึ่งพลิกคว่ำอยู่ นี่ต้องเป็นเพราะท่านรัฐมนตรีคมนาคมแน่เลย ที่ปล่อยปละละเลยจนมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น…ถ้าข้าเป็นคนนะ…ข้าจะทำงานอย่างเต็มที่ไม่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้หรอก”
พระราชาได้ฟังก็โกรธท่านรัฐมนตรีมาก ถึงกับสั่งเนรเทศท่านรัฐมนตรีไปอยู่ ณ เกาะร้าง ซึ่งเป็นเกาะที่มีสัตว์ป่าดุร้ายอาศัยอยู่มากมาย

ทุกๆ วัน เจ้านกแก้วจะพูดจาอวดอ้างความสามรถของตนให้พระราชาฟังอยู่เสมอ
“…นี่ถ้าข้าเป็นคนนะ ข้าจะช่วยท่านปกครองประเทศให้มีความยิ่งใหญ่มั่นคง…”
“…นี่ถ้าข้าเป็นคนนะ ข้าจะทำให้ประชาชนทุกคนมีความสุข…”
“…นี่ถ้าข้าเป็นคนนะ ข้าจะทำให้ชาวเมืองร่ำรวย…”
“…นี่ถ้าข้าเป็นคนนะ ข้าจะหาทุกอย่างที่ท่านต้องการมาให้ได้…”
ฯลฯ

พระราชาได้ฟังคำพูดเหล่านี้ทุกวัน ทำให้พระองค์คล้อยตามเป็นอันมาก พระองค์จึงมองว่าคนรอบๆ ตัวของท่านไร้ความสามารถ ไม่มีใครเก่งเท่าเจ้านกตัวนี้

ทุกครั้งที่เจ้านกแก้วอวดอ้างสรรพคุณของตน พระราชาจึงทรงหงุดหงิด และหาเรื่องไล่ข้าราชการ, ประชาชน ที่พระองค์เห็นว่าไม่เก่งเท่าเจ้านกแก้วไปอยู่ ณ เกาะร้าง จนกระทั่งเมืองแสนสุขกลายเป็นเมืองที่เงียบเหงา เหลือเพียงพระองค์ เจ้านกแก้ว และครอบครัวมหาดเล็กคนสนิทของพระองค์เท่านั้น

เมื่อไม่มีใครเหลืออยู่ในเมืองเลย นอกจากครอบครัวมหาดเล็ก แน่นอนว่าเขาไม่สามารถที่จะหาทุกสิ่งมาให้พระราชาได้ตามที่พระองค์ปรารถนา
…เขาไม่สามารถหาอาหารเลิศรสมาให้พระราชาได้ทุกมื้อ
…ไม่สามารถหาดนตรีมาขับกล่อมพระองค์ได้
…ไม่สามารถหาสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ มาได้เลย
พระราชานึกตำหนิมหาดเล็กของพระองค์ ที่ไม่สามารถทำให้พระองค์มีความสุขสบายอย่างที่เคยเป็น

เจ้านกแก้วได้ทีทูลพระองค์ว่า
“เจ้ามหาดเล็กผู้นี้บกพร่องต่อหน้าที่ สมควรได้รับโทษ นี่ถ้าข้าเป็นคนนะ ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านมีชีวิตอยู่อย่างน่าอนาถเช่นนี้หรอก”
“ถูกแล้วท่าราชา ทั้งหมดนี้เป้นความผิดของข้าเอง ขอให้ท่านเนรเทศข้าและครอบครัวไปอยู่ที่เกาะร้างเถิด” มหาดเล็กทูล

พระราชาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดมหาดเล็กผู้นี้จึงขอให้พระองค์เนรเทศเขาไปที่เกาะร้าง พระองค์จึงถามมหาดเล็กว่า
“ข้าไม่เข้าใจเลย เหตุใดท่านจึงต้องการไปอยู่ที่เกาะร้าง…แล้วยังพวกประชาชนในเมืองอีก ทำไมจึงมีชาวเมืองจำนวนมากอพยพไปอยู่ที่เกาะร้างนั่น ทั้งๆ ที่ข้ามิได้ไล่พวกเขาไปเลย เหตุใดพวกท่านจึงยินดีไปอยู่ ณ เกาะแห่งนั้น ทั้งๆ ที่บนเกาะเต็มไปด้วยสัตว์ร้าย…ทั้ง สิงโต เสือ จระเข้ งู…”

มหาดเล็กให้คำตอบแก่พระราชาว่า
“นั่นเป็นเพราะพวกเราชาวเมือง ไม่อาจทนความไม่แน่นอนของพระองค์ได้ จริงอยู่ ณ เกาะแห่งนั้น จะมีสัตว์ร้ายมากมาย แต่เราก็สามารถหลีกเลี่ยงมันได้ หากมีเสือร้ายอาละวาดอยู่ที่ใด เรายังอาจสังเกตได้จากรอยเท้าของมัน ว่ามันอยู่บริเวณใด แล้วหาวิธีหลบเลี่ยงได้
“แต่การอยู่ใกล้ชิดกันท่าน เราไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าวันใดจะถูกนกแก้วสอพลอของท่านใส่ร้าย กล่าวหาว่าบกพร่องต่อหน้าที่ จนถูกจำคุก ถูกเนรเทศ หรือกระทั่งถูกประหาร ชาวเมืองทั้งหลายจึงตัดสินใจอพยพไปก่อนที่จะถูกท่านลงโทษ
“ทุกวันนี้ประชาชนในเมืองต่างอพยพไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงข้ากับครอบครัว ซึ่งแน่นอนว่าข้าไม่สามารถที่จะทำหน้าที่รับใช้ท่านได้อย่างเต็มที่ ขอให้ท่านลงโทษ เนรเทศข้าและครอบครัวไปอยู่ ณ เกาะร้านั้นเถิด “

ขณะที่พระราชากำลังลังเลว่าจะทำอย่างไรกับมหาดเล็กผู้นี้ เจ้านกแก้วก็รีบทูลยุแหย่
“ท่านราชาผู้ยิ่งใหญ่ อย่าให้เจ้ามหาดเล็กผู้นี้มาท้าทายอำนาจของท่านได้เลย ในเมื่อเขาบกพร่องต่อหน้าที่ ไม่สามารถดูแลพระองค์ให้สุขสบายได้ ท่านควรไล่เขาออกไป”

แล้วก็เหมือนทุกครั้งที่พระองค์เชื่อคำเจ้านกแก้ว
พระราชาจึงไล่มหาดเล็กผู้นั้นไปอยู่ที่เกาะร้าง

………………………….

ทุกวันนี้เกาะร้างมิได้ร้างอีกต่อไป หากแต่กลายเป็นเมืองใหญ่ที่มีความสงบสุข เพราประชาชนร่วมกันสร้างเมืองขึ้นด้วยความสามัคคี
และที่สำคัญ พวกเขาได้เห็นโทษของการเป็นคนหูเบาเชื่อคนง่าย และเห็นภัยจากคนคุยโวโอ้อวด ว่าไม่เพียงเป็นผลร้ายต่อตนเองแล้วยังเป็นอันตรายต่อผู้คนรอบข้างด้วย
ดังนั้น ชาวเมืองจึงตกลงกันว่า จะไม่เป็นคนเชื่ออะไรง่ายๆ และจะพูดแต่ความจริงเท่านั้น
 
ฝ่ายพระราชานั้นเล่า กลับทรงต้องอาศัยอยู่ในปราสาทอย่างเดียวดาย อยู่กับคำพูดของเจ้านกสอพลอที่ยังคงอวดอ้างสรรพคุณของตนอย่างไม่รู้จบ

ทั้งๆ ที่ตัวมันไม่เคยทำอะไรได้อย่างที่พูดเลย

……………………………
ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารแม่และเด็ก
ฉบับ 341 กรกฎาคม 2543





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Freedomheart วันที่ : 31/05/2007 เวลา : 02.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Freedomheart


.....วันนี้เป็น......... " วันวิสาขบูชาโลก " ..........

.....ขอให้มีจิตใจแจ่มใส ...............................

.....อย่ายอมให้.....ใคร - สิ่งใด...... ทำให้ใจขุ่นมัว...นะ.

.....ปฏิบัติสิ่งที่ประกอบด้วย....บุญ - กุศล..ที่วัดใกล้บ้าน..นะ.

.....ขออนุโมทนา..............................สาธุ.

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Freedomheart วันที่ : 29/05/2007 เวลา : 17.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Freedomheart


.....สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์พุทธศาสน์.................
.....อย่าลืมไปปฏิบัติ.....ทางบุญ - กุศล.....ที่วัดใกล้บ้านนะ....
.....ขออนุโมทนา............สาธุ..........

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชนากิตติ๋ วันที่ : 27/05/2007 เวลา : 03.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chanakith

เจเจค่ะ & Freedomheart ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยือนกันบ่อยๆ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Freedomheart วันที่ : 27/05/2007 เวลา : 03.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Freedomheart

......เจ้านกสอพลอ....ยังดีกว่า......คนส....

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 27/05/2007 เวลา : 02.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 


บทเรียนจากนกแก้วสอพลอค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน