• loongmoo
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : yamaracho@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-12-16
  • จำนวนเรื่อง : 91
  • จำนวนผู้ชม : 59569
  • ส่ง msg :
  • โหวต 53 คน
ลำนำจาก..ลุ่มเจ้าพระยา
กรองกานท์..ผ่านบางมุมมองของชีวิต
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/chao-pra-ya
วันพุธ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by loongmoo , ผู้อ่าน : 640 , 19:58:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

กระไรหนอ....ความรักรักค่อยค่อยจากไป..ในที่สุดเงียบประดุจสายลมที่พรมพร่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว...ชั่วลมจางรักก็ร้างแรมไร้ จนไกลลิบทะเลใจไหวหวามตามแรงคลื่นเสียงโครมครืนพลิกผัน..พลันเงียบกริบตะเกียงดาววาวจับระยับยิบรักลอยเกินเอื้อมหยิบ...เพียงพริบตา.......................................ขอตอบ tag เพลงรักของคุณ "ไออุ่นพฤษภา" และคุณ "ปวิภา"ด้วยเพลงลูกทุ่งของนักร้องนิสัยดีผู้ล่วงลับ นาม "ระพิน ภูไท"ในเพลง "....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by loongmoo , ผู้อ่าน : 684 , 19:15:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

credit : teenszaaclubบทกวี....ของฉันเขียนกลอนรัก,ผิดหวัง..ทั้งชีวิตหาเคยคิด ว่าวันหนึ่งถึงตัวไม่ !แต่ปวดร้าวคราวนั้น ก็ผันไปตามวันวัยที่พบ..ประสบการณ์จากวันนั้นถึงวันนี้..กี่ปีแล้ว ?ทางกวียังออกแววแน่ว..รัก,หวานประโลมโลกโศกถวิลจินตนาการเป็นหยดน้ำเชื่อมประสาน...ธารกวี.............................................๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by loongmoo , ผู้อ่าน : 868 , 21:05:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

credit : share.psuไฟในด้านมืดณ มุมหนึ่ง ตรงนั้น..คืนวันนี้วอมเปลวเทียนริบหรี่สีแดงส้มขับกระท่อมย้อมเงา,เหงา,ระทมไม่จ่อมจมในสงัด..รัตติกาลอีกมุมหนึ่ง ตรงโน้น..โพ้นขอบฟ้าดวงดารารื่นรมย์ผสมผสานระริกรูปวูบไหวในวิญญาณเสพย์สุขไม่สะท้าน...สถานใดชีวิต ก็เป็น..เช่นชีวิตมิแผกผิดมุมโน้นหรือมุมไหนตราบร่างมิร้างวิญสิ้นหายใจตราบนั้น ฤาจะไร้...ไฟสีดำ !!........................................๗  กุมภาพันธ์  ๒๕๕๔ ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by loongmoo , ผู้อ่าน : 734 , 18:49:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

(ขอบคุณภาพ โดย แจ็ค-พิสิฎฐ์)ยังคง...หลงเสน่ห์ความเศร้ากลับมานอนซมซาน..ที่บ้านเก่าดื่มความเศร้าแทนน้ำยามกระหายจมในห้องหมองหม่น..ทุรนทุรายทุกคืนวันเวียนว่าย...จ่ายชีวิตบอกตัวเองทุกครั้งหลังคลายหม่นคงสักคนเมื่อฟ้า ปกาศิตแม้ช่วยหวังกำลังใจให้น้อยนิดก็ยังคิด ก็ยังหวัง...ครั้งต่อไป.........................................๑  กุมภาพันธ์  ๒๕๕๔ ....

อ่านต่อ


/1