• เสดพีร์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-07
  • จำนวนเรื่อง : 493
  • จำนวนผู้ชม : 684528
  • ส่ง msg :
  • โหวต 247 คน
*~..._/|\_...~* + เสดพีร์ ภูษิต+
"เมื่อเกิดเหตุร้ายแรง ย่อมต้องการคนกล้าหาญ เมื่อเกิดข่าวตื่นเต้น ย่อมต้องการคนหนักแน่น เมื่อมีข้าวน้ำบริบูรณ์ ย่อมต้องการคนที่รัก เมื่อเกิดเรื่องราวลึกซึ้ง ย่อมต้องการบัณฑิต" :)
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/chao
วันพุธ ที่ 28 มีนาคม 2550
Posted by เสดพีร์ , ผู้อ่าน : 7728 , 10:19:14 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน


รั้งไปเที่ยวภูกระดึงสมัยเมื่อเรียนอยู่ พวกเรา (ผู้เขียนและกลุ่มเพื่อนๆ อีกหลายคนในหมู่คณะ) อุตส่าห์เดินดั้นด้นลัดเลาะไปตามทุ่งหญ้า ลำเนาป่า ไหล่เขา ห้วยละหาร ซึ่งเป็นที่ราบบ้าง สูงชันบ้าง บนภูระยะทางไปกลับจากบ้านพักรวมแล้วกว่า 10 กิโลเมตรเพื่อไปดูต้นเมเปิลในป่าปิด

พอถึงร่องลำธารเล็กๆ กลางหุบเขาในป่าปิด หมู่ต้นเมเปิลกำลังอวดใบสีแดงเต็มต้น ส่วนที่หล่นเกลื่อนพื้นเบื้องล่างสวยงามเป็นภาพประทับในความทรงจำ

“เราคือผู้พิชิตภูกระดึง” ก่อนที่จะถูกภูกระดึงพิชิตในเวลาไม่นานต่อมา!

อีกที่หนึ่ง ที่น้ำตกเพ็ญพบใหม่ ใบเมเปิลร่วงหล่นลงพื้น บางใบค้างอยู่ตามโขดหินริมน้ำ บางใบก็ล่องลอยตามกระแสน้ำพัดพา พวกเราถ่ายรูปกับเมเปิลต้นใหญ่ ฉากหลังเป็นธารน้ำตก ท่ามกลางอากาศเย็นสบายดังหนึ่งอยู่ในห้องปรับอากาศในเมืองกรุงแม้จะเป็นเวลาเที่ยงวันก็ตาม

ครั้งนั้นพวกเราได้แค่หยิบใบเมเปิลขึ้นมาดู และถ่ายรูป (ทั้งที่ใจจริงอยากจะเก็บกลับมาเป็นที่ระลึก!) เนื่องจากอุทยานแห่งชาติภูกระดึงมีกฎข้อหนึ่ง “ไม่เก็บนำออกไป ทำด้วยประการใดๆ ให้เป็นอันตรายเสื่อมสภาพแก่กล้วยไม้ ดอกไม้ ผลไม้ ใบไม้ หรือทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆ” จึงไม่มีใครเก็บใบเมเปิลมาอย่างที่ใจต้องการ ยอมทำตามสโลแกนโฆษณาฟิล์มยี่ห้อหนึ่งที่ติดอยู่บนหลังแป “เราจะไม่เอาอะไรไปนอกจากรูปถ่าย เราจะไม่ทิ้งอะไรไว้นอกจากรอยเท้า”

จำได้ว่าครั้งนั้นสมาชิกหญิงสาวรุ่นน้องในกลุ่มคนหนึ่งขาแพลงเพราะเดินทางระยะไกล และขึ้นลงโขดหินตามลำธาร จนเจ้าหน้าที่อุทยานฯ สองคนต้องมาช่วยกันทำเปลผ้าใบหามเธอกลับ

นอกจากความทรงจำจะมีบันทึกรายละเอียดการเดินทางไว้ในสมุดบันทึกแล้ว ภาพการเดินทางขึ้นลง และการเดินไปตามจุดต่างๆ บนภูกระดึง ตั้งแต่รีบตื่นแต่ตี 5 กว่าๆ ไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้นกลางทะเลหมอกที่ผานกแอ่น ดูพระอาทิตย์ตกที่ผาหมากดูก พระอาทิตย์ตกที่ชะง่อนหินยื่นใต้กิ่งสนที่ผาหล่มสัก ดอกไม้ป่า ทุ่งหญ้า เสียงสนสามใบต้องลม นั่งกินอาหารมื้อกลางวันซึ่งเป็นข้าวห่อที่ถือกันไปตามผาสูง ไอเย็นหลังพระอาทิตย์ตกดิน รวมถึงมิตรภาพระหว่างการเดินทาง ฯลฯ ยังคงแจ่มชัดอยู่ในใจ

สิบกว่าปีต่อมาในช่วงรอยต่อระหว่างปลายฤดูใบไม้ร่วงกับต้นหน้าหนาว หน้าที่การงานให้โอกาสออกเดินทางไปประเทศแคนาดาดินแดนที่ใช้ใบเมเปิลเป็นสัญลักษณ์ในธงชาติ ขณะที่เดินทาง เห็นใบเมเปิล และไม้อื่นๆ สองข้างทางหลากสีสัน ทั้งเขียว แดง เหลือง นอกจากจะหลากสีแล้ว ยังมีโทนสีเข้มอ่อนแตกต่างกันไป ดังหนึ่งธรรมชาติผู้เป็นจิตรกรเอกตั้งใจระบายสี ดูเพลินๆ อาจจะเผลอคิดไปว่าเบื้องหน้าคือภาพวาดบนผ้าใบขนาดใหญ่…ธรรมชาติช่างงดงามเหลือเกิน

ก่อนใบไม้ร่วงที่น้ำตก Niagara ฝั่งแคนาดา

ครั้งนี้ใบเมเปิลร่วงเกลื่อนอยู่ใต้โคนต้นริมถนนในเมือง ใครอยากเก็บก็ไม่มีกฎเกณฑ์ใดห้ามไว้ แต่ไม่มีใครเก็บมา!

เมื่อเห็นความงามของธรรมชาติแล้ว อดห้ามใจให้คิดไกลไปหลังจากนั้นไม่ได้…อีกไม่นานในหน้าหนาว ต้นไม้ที่เห็นใบร่วงหล่น เหลือแต่กิ่งก้านสีทึมเทา คล้ายไม้ยืนโกร๋นต้นตาย ไม่น่าทอดทัศนา

แต่ก็เป็นธรรมชาตินั่นเองที่ปรับตัวเองให้สอดรับกับฤดูกาล หากต้นไม้เมืองหนาว (ที่ไม่ใช่ต้นสน) ไม่สลัดใบทิ้งในหน้าหนาวที่อากาศเย็นจัดเป็นระยะเวลานาน ต้นนั้นคงจะไม่มีชีวิตรอดไปจนวงปีขยายหลายรอบเป็นแน่แท้

ต้นเมเปิลริมถนนที่ Niangara-on-the-Lake จังหวัดออนตาริโอ

ทำนองเดียวกับต้นไม้ในหน้าหนาว คนเมืองหนาวแต่งกายด้วยเสื้อผ้าและเครื่องประดับหลายชิ้น เริ่มจากชุดอันเดอร์แวร์ในสุด ตามด้วยเสื้อเชิ้ต ทับด้วยเสื้อแจ็กเก็ต และชุดสูท ข้างนอกก็มีเสื้อโอเวอร์โค้ทคลุมทับอีกชั้น  นอกจากนี้แล้วยังมีถุงมือ ผ้าพันคอ หมวก  เพื่อรักษาให้ร่างกายอบอุ่นที่สุด

เราคนเมืองร้อนเมื่อไปเมืองหนาวก็ต้องแต่งกายด้วยเสื้อผ้ามากชิ้นกว่าการแต่งกายปกติเช่นเมื่ออยู่ในเมืองไทย  มิเช่นนั้นแล้ว ร่างกายคงทนความหนาวเย็นไม่ได้ อาจเจ็บไข้ไม่สบายเอาได้

ดูคนเมืองหนาวแต่งกายด้วยเสื้อผ้านับชิ้นไม่ถ้วนแล้ว ดูสวยงาม เข้ากับบรรยากาศและภาวะแวดล้อม แต่ถ้ามาแต่งกายแบบเดียวกันในกรุงเทพฯ เห็นแล้วคงจะรู้สึกพิพักพิพ่วนชอบกลอยู่

ใบไม้หลากสีสันพาให้นึกไปถึงเบื้องหลังความสวยงามของใบไม้เปลี่ยนสี นั่นก็คือการปรับตัว  และเบื้องลึกไปกว่านั้น คือหลักคำสอน เกิด แก่ เจ็บ ตาย

เบื้องหลังสีเหลืองแดงของใบเมเปิล คืออนิจจลักษณะในไตรลักษณ์ อันเป็นสามัญลักษณะ หรือสิ่งที่เกิดขึ้นทั่วไปแก่สรรพสิ่ง ใครเห็นใบไม้เปลี่ยนสี แล้วยังหลงมั่นในตัวเองว่าเที่ยงแท้แน่นอน  ยังคิดจะเป็นเจ้าครองโลก ครองอวกาศนอกโลก มิหนำซ้ำยังหลงคิดว่าระบอบของตัวเองเลิศเลอ นำไปยัดเยียดให้ชาวโลกทำตาม เขาคนนั้นคงจะพิกลในการรับรู้เป็นแน่

ใบเมเปิล

สมดังที่สุภา ศิริมานนท์ กล่าวเตือนไว้ในบทนำของนิยายอิงประวัติศาสตร์ “เจ็งกิ๊ซข่าน” ว่า “ขอท่านได้โปรดรับทราบไว้เสียแต่บัดนี้ด้วยประการหนึ่งว่า คนเราทุกคนไม่ว่ารูปใดนามใดในโลกนี้ล้วนแล้วแต่มิใช่จะอยู่ค้ำฟ้า ใครคนใดก็ตามที่กล่าวออกมาว่าเป็นผู้ซึ่งจะอยู่ค้ำฟ้าไซร้ ใครคนนั้นก็ต้องเป็นคนที่ไม่สมควรซึ่งใครจะพึงพูดสนทนาด้วยได้เลยเป็นอันขาด”

ข้อสงสัยคือ เมื่อความเป็นจริง คือไม่มีสิ่งใดจีรังยั่งยืน แล้วมนุษย์เราควรจะปรับตัว และปฏิบัติตนอย่างไรในช่วงเวลาหลังผลิใบกับก่อนใบจะร่วงหล่น?

เพราะใบไม้หลังร่วงหล่นลงพื้นยังทิ้งความงามไว้ข้างหลังให้มนุษย์ผู้ผ่านทางได้ชื่นชมในสีสันและความงาม

คนเราล่ะมีอะไรไว้ให้คนข้างหลังได้ชื่นชมบ้าง?


ดนตรีประกอบ : บริสุทธิ์ (บรรเลง) โดย แกรนด์เอ็กซ์





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
chedtha วันที่ : 06/10/2008 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ ท่านเสดพีร์

มาชมความงามของน้ำตกไนแองการ่า และ ฤดูใบไม้ร่วงที่แคนาดา
พร้อมทั้งคติธรรมที่เขียนไว้ในตอนจบ

โหวตให้กับภาพสวยๆ และ คติธรรมครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 20/06/2007 เวลา : 18.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


สรรพชีวิตดำเนินไปตามครรลองของธรรมชาติ ด้วยความสมดุลย์...

ที่แปลกแยก... สร้างสรรค์หรือทำลาย...

คำตอบสุดท้าย... มนุษย์

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
แก้วตา วันที่ : 27/05/2007 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tto-okk
"เกียทซ์บอกกับฉันว่า หากคุณประสงค์จะเดินสิ่งหนึ่งที่จำเป็นคือ ความขรุขระ"

มาแวะตามคำเชิญค่ะ

นั่นสิคะ...เราจะดำเนินชีวิตอย่างไร
ภายใต้กลไกของโลกที่เดเนินอยู่
...ไม่ว่าจะเลือกทางใดก็ตาม
...น่าจะลองทำความเข้าใจกับธรรมชาติอย่างลึกซึ้งก่อน
...เผื่อการตัดสินใจ หรือการเลือกจะผิดพลาดน้อยที่สุด

...ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยม
ในวันที่ไม่อยู่บ้านนะคะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
downrai วันที่ : 02/05/2007 เวลา : 18.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mydiary

มีเบื้องหลังอีกอย่างครับ..คือสีต่างๆ ในใบ ช่วงผลัดใบ คือ สารแคโรธีนอย ที่ต้นไม้ ปล่อยมาที่ใบเพื่อปกป้องให้คลอโรฟิลไหลเข้าสู่ต้นไม้ก่อนร่วงลงพื้น

ป่าเปลี่ยนสีที่เมืองไทยผมชอบที่น้ำหนาวครับ


ความคิดเห็นที่ 12 (0)
กระดิ่ง วันที่ : 02/04/2007 เวลา : 19.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kading

http://www.budnet.info/webboard/view.php?category=texta&wb_id=108
ผมเห็นการเขียนที่เหมือนกันจาก url ข้างบนครับ ไม่ทราบคนเขียนคนเดียวกันหรือไม่ครับ แต่เห็นเขียนว่า ลงตีพิมพ์ใน post today ครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ปุ๊บปั๊ป วันที่ : 28/03/2007 เวลา : 14.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/champions

หลงไหลซะ
ธรรมชาติเนี่ย ทำให้คนหลงไหลมานักต่อนัก ว่าแต่ถ้ามนุษย์เราทำตัวให้เป็นธรรมชาติมากที่สุด ไม่อยากได้ ไคร่มีจนเกินเหตุ ก้อคงจะน่าหลงไหลไปด้วยเนอะ เห็นด้วยป่าวค่ะ ขอบคุณน่ะค่ะที่แวะไปเยี่ยม เป็นเด็กใหม่เป็นหัดเขียนblog ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ลูกบัว วันที่ : 28/03/2007 เวลา : 13.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...

แง๊ ไม่เคยไปอะคะ แต่น่าไปจัง

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Thaihippy วันที่ : 28/03/2007 เวลา : 13.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Thaihippy

ผมไปน้ำตกโผนพบและเพ็ญพบ เมื่อปี 2516 หลามข้าวกิน
โดยเรียงใบแมนเปิ้น(ชาวบ้าน เรียก)บนก้อนหินเป็นผ้าปูโต้ะ ยังจำได้แม่น (ช่วงนั้นอยู่บนภู..คณะเดียวในโลกเลย)
..เงียบ สงบ มีความสุขมาก.. แล้วก็ไม่ได้ไปอีกเลย ยิ่งรู้ว่าคนเยอะ ยิ่งไม่อยากไป
ขอบคูณ ที่แวะไปเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
mayjune วันที่ : 28/03/2007 เวลา : 11.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/juney
 บ้านหลังที่ ๒ เลขที่ - - http://www.oknation.net/blog/emotions

ชอบมากค่ะ
ยังไม่เคยไปภูกระดึงเลยอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Nity วันที่ : 21/03/2007 เวลา : 20.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nity
โลกหลากแบบ จึงมองได้หลายมุม!

แวะภาพสวยๆ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
CrazyKids วันที่ : 20/03/2007 เวลา : 18.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kids
 บุคคลธรรมดาที่ไม่เคยตบตาใคร

Good story ,Good feeling , Good memories

I love Phukadueng so much...Phukadueng beautiful alway

: )

Thankyou

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
supergene วันที่ : 20/03/2007 เวลา : 16.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/2gether4ever

ขอบคุณธรรมชาติที่สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับโลกใบนี้อยู่เสมอๆ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 16/03/2007 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ขอบคุณมากครับ
ชอบทั้งภาพทั้งเรื่องเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ภาษาหลากสี วันที่ : 08/03/2007 เวลา : 17.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pasalarksee
นิดนรี

แวะมาอ่านค่ะ ที่ห้องก็เขียนกลอนเรื่องภูกระดึงไว้เหมือนกัน ไปอ่านได้น่ะคะ
นิดนรี

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
chompoopookha วันที่ : 08/03/2007 เวลา : 10.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chompoopookha

ปีก่อนเห็นใบเมเปิลที่ดอยภูคา
เลยได้ชื่อ ดอกชมพูภูคา มาเป็นสัญลักษณ์

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
naive วันที่ : 08/03/2007 เวลา : 09.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wickedgirl

บรรยายจนไม่ต้องใช้ภาพประกอบเลยนะเนี่ย // แวะมาเยี่ยมบล็อกเราบ้างนะ http://www.oknation.net/blog/wickedgirl

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

....SaNd...FaNtAsY.....

"ลายริ้วบนผิวทราย สื่อความหมายแทนภาษา มือไหวแทนใจพา นาฏลีลาน่าภิรมย์" คือกลอนที่ "นิดนรี" บรรยายถึง "SaNd FantAsY" โดย Illana Yahav - ศิลปิน sand animation ชาวอิสราเอล ดนตรีของ Yanni

View All
<< มีนาคม 2007 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



[ Add to my favorite ] [ X ]


เชิญผู้มาเยือนจัดลำดับความถูกใจของท่านด้วยครับ
เดินทางท่องเที่ยว (Travelogue)
19 คน
ต้นไม้ สายลม แสงแดด
14 คน
สิ่งรอบข้าง & ความคิดรอบตัว
18 คน
ปูชนียบุคคล
8 คน

  โหวต 59 คน