• บุหลันริมหน้าต่าง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : saitannarak@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2013-08-06
  • จำนวนเรื่อง : 170
  • จำนวนผู้ชม : 57725
  • ส่ง msg :
  • โหวต 10 คน
อิสระเสรี
การสร้างแรงบันดาลใจอาจทำไม่ยากนัก เพียงแค่เรารู้จักการก้าวออกไปข้างนอก ออกไปเรียนรู้ในสิ่งที่สวยงาม ท้าทายและพร้อมที่จะเรียนรู้ ฉันเชื่อว่า คนหนุ่มสาวมีพลังมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/chapladthin
วันจันทร์ ที่ 23 พฤษภาคม 2559
Posted by บุหลันริมหน้าต่าง , ผู้อ่าน : 1732 , 18:17:07 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน Chaoying , february26 และอีก 5 คนโหวตเรื่องนี้

“หากเราเชื่อว่าชีวิตคือการเดินทาง เราก็จะได้เดินทาง แต่การเดินทางของชีวิตก็ไม่ได้เรียบง่ายเสมอไป ชีวิตมีทั้งความพิเศษและอุปสรรคมากมายกางกั้น แต่จะสำคัญยิ่งกว่า หากเราเดินทางเพื่อค้นหาความหมายและตอบคำถามบางอย่างของชีวิต การพกพาดวงตาที่สามจึงจำเป็นอย่างยิ่ง ทว่าดวงตาที่สามที่ว่านั้น ก็คือการเปิดใจเพื่อเรียนรู้และสัมผัสกับสิ่งต่างๆ”

          นับเป็นครั้งที่สองของการเดินทางโดยรถไฟไทย จุดหมายปลายทางของการเดินทางในครั้งนี้คือ บ้านไร่กิ่งก้านใบ จ.อุตรดิตถ์ ครั้งแรกจำได้ว่า เดินทางไปหาน้องที่อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร เพื่อไปติดตามการทำหนังสั้นในโจทย์ “เล่าเรื่องเมืองเรา” จากมือของเรา เราเข้าอบรมโครงการทำหนังสั้น “เล่าเรื่องเมืองเรา” ด้วยกัน นั่นเป็นเป็นโอกาสดีที่ได้เดินทางการลงพื้นที่ไปเยี่ยมเยียนและสัมผัสกับวิถีคนปะทิว ฉันซื้อตั๋วรถไฟจากหัวลำโพงไปประทิว ขบวนรถเร็ว ฉันจำได้ว่าตอนเข้าแถวซื้อ มีคนต่อคิวข้างหลังเยอะมาก เจ้าหน้าที่ขายตั๋วถมหาบัตรประจำตัวประชาชน ฉันยื่นบัตรที่ขึ้นต้นด้วยเลข 0 (บัตรประจำตัวบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียน) ที่ราชการออกให้ เป็นบัตรข้างหน้าสีขาว ข้างหลังสีชมพู เจ้าหน้าที่คนนั้นมองหน้าฉันและพูดเสียงดังว่า “น้องไม่ใช่คนไทยใช่ไหม” เราตกใจเล็กน้อย แม้จะชินชากับเรื่องเหล่านี้ แต่ด้วยความที่คนเยอะมาก คนหันมองเราเป็นสายตาเดียวกัน ถามว่าอายไหม ก็ไม่นะ แต่ตกใจเล็กน้อย ถ้าเขาไม่ตะโกน คนก็คงไม่มองเราขนาดนั้น มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ได้นั่งรถไฟ และเราก็บอกกับตัวเองว่าเราจะไม่ขึ้นรถไฟอีกแล้ว ตราบใดที่เรายังไม่มีสัญชาติ

          และหลังจากได้บัตรประจำตัวประชาชน ฉันตั้งใจว่าจะเดินทาง ประจวบเหมาะกับเป็นวันหยุด เราเลยตัดสินใจเดินทาง ปลายทางของเราคือ บ้านไร่กิ่งก้านใบ จังหวัดอุตรดิตถ์ เรานัดเจอกันที่หน้า ม.รามคำแหง ตอน 8 โมงเช้า เราใช้เวลาในการเดินทางรวม 5 ชั่วโมง เราไปถึงสถานีรถไฟอุตรดิตถ์ราว 5 ทุ่ม พี่คนหนึ่งชื่อ พี่อ๊อด (ทองแสง ไชยแก้ว) ขับรถกะบะคู่ชีพของแกมารับเรา เราแวะกินข้าวและได้พูดคุยกันเล็กน้อย ก่อนเดินทางไปยังที่พัก พอถึงที่พักเราวางกระเป๋าลง ปัด กวาดและเช็ดถู เพราะที่นี่นี่ไม่ได้มีคนดูแล เช็ดถูทุกวัน

เรานั่งพักพอหายเหนื่อยและมีแรง เราได้ได้ตั้งวงพูดคุย ร้องรำทำเพลง ทักทายกันพอเป็นพิธี เราพูดคุยกันในหลายๆเรื่อง แน่นอนว่า “ประชาธิปไตย” และวิถีความเป็นอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการทหาร เราคิด เราพูด เราแสดงออกไม่ได้ในหลายๆเรื่อง

          พี่อ๊อด ทองแสง ไชยแก้ว เล่าว่า แกเป็นคนอุดรธานีแต่กำเนิด และได้ย้ายมาอยู่ที่จังหวัดอุตรดิตถ์

พี่อ๊อดมีเพื่อนอีกหลายคน รวมไปถึงพี่โจ พวกพี่ๆเขาเป็นนักกิจกรรม นักละคร คนทำงานเครือข่ายพื้นที่สร้างสรรค์ แต่จากการแนะนำตัวทั้งหมดเราชอบประโยคที่ว่า “เป็นมนุษย์สามัญชนคนหนึ่ง”

แกตั้งใจว่า จะทำให้บ้านไร่กิ่งก้านใบเป็นพื้นที่สำหรับการอบรม ที่พักสัมนา และการจัดค่าย ต่างๆ ความเป็นมาโดยคร่าว ๆ และที่มาของชื่อ "ไร่กิ่งก้านใบ" เป็นพื้นที่อยู่ติดริมเขา ห่างจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ 12 กิโลเมตร “บรรยากาศที่นี่เป็นไปตามสภาพฤดูกาล ระยะเวลาที่เรามาใช้ชีวิตอยู่ที่นี้ "การเดินทาง" เกิดขึ้นบ่อยมากกับตัวเราเอง การเรียนรู้ระหว่างทางเป็นบทเรียน เเละประสบการณ์อันมีค่าสำหรับเรามาก เเละบ่อยครั้งที่มีเพื่อน ๆ พี่ๆ น้องๆ เเวะเวียน เดินทางมาที่นี้

"การเดินทาง" นี้เอง ทำให้เราอยากจะทำอะไรสักอย่างที่บ้านเรา เราอยากจะเปิดพื้นที่ "ไร่กิ่งก้านใบ" เป็น "โฮสเทล" สำหรับพวกเรานักเดินทาง ให้ได้ มาพัก มาเที่ยว มาเติมเเรงบันดาลใจ ด้วยกัน

เดือนสิงหา - ตุลา ใน 3 เดือนนี้ เราตั้งใจจะเปิดให้ "พักฟรี" อยากเชิญชวน เหล่านักเดินทาง จะมาเดี่ยว มากลุ่ม มาอยู่ทั้ 3เดือน สามวัน หรือยาวนานกว่านั้นก็ได้

มาเเล้วจะได้(ทำ)อะไร” เป็นสิ่งที่พี่อ๊อดย้ำหนัก

          เราใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน 1 วันเต็มๆ เราได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะมากมายจากพี่อ๊อด เราได้เรียนรู้และรับรู้เรื่อวราวของเมืองอุตรดิตถ์มากขึ้น เราเห็นด้วยมากกับวิธีคิดของพี่อ๊อด ยิ่งได้รู้จักพี่เขามากขึ้น ทำให้เราได้เปิดกว้างมากขึ้น

          บ้านไร่กิ่งก้านใบ ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 ต.ชัยจุมพล อ.ลับแล จ.อุตรดิตถ์ เป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้และพื้นที่ที่สร้างความประทับใจให้แก่เรา

  เขียนไปเขียนมาเหมือนจะจบ แต่ยังไม่จบค่ะ เราพักอยู่ที่นั่น 2 คืน บรรยากาศดีมาก แม้จะเป็นช่วงหน้าร้อน ลมพัดตลอดทั้งคืน เราตื่นเช้ามาด้วยเสียงนกร้อง ฉันพร่ำถามกับตัวเองว่า

“นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ฉันไม่ได้ตื่นเช้ามาและได้ยินเสียงร้องเพลงของนกนานาชนิด

นานแค่ไหนแล้วนะที่ฉันไม่ได้ยินเสียงไม้ไผ่ร้องเพลง

นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ฉันไม่ได้เห็นแม่ไก่พาลูกคุ้ยเขี่ยดิน

นานแค่ไหนแล้วนะที่เท้าฉันไม่ได้เหยียบขั้นบันไดไม้

นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นต้นใหญ่ๆ

นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นต้นมะเดื่อที่ลูกดกเรียงรายถึงพื้น

นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้เห็นฝักเพกาเด่นชูท้าทายแดดลมอยู่บนต้น

นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้ตั้งคำถามที่แน่ชัดกับตัวเอง

นานแค่ไหนแล้วนะที่ฉันไม่ได้เอาเท้าหยียบดินแดงๆ

ฉันกำลังอ่านหนังสือพร้อมกับลมโกกหน้าเบา ดื่มน้ำหนึ่งแก้วและขนมปังลูกเกด

มองสิ่งต่างๆรอบตัว

พรางคิดถึงบ้าน คิดถึงอดีต

เราไม่ได้อยากย้อนอดีตหรอก

เพราะมันเป็นไปไม่ได้ เราแค่โหยหาในสิ่งที่อดีตเคยมีก็เท่านั้น

นี่ถ้าฉันทำหน้าที่พี่ที่กำลังทำ คือการส่งเสียน้องสองคนจบปริญญาตรี

ฉันคงผินหน้าหนีจากเมืองใหญ่

กลับไปสู่อ้อมกอดแห่งทะเลและขุนเขา

ทิ้งใบปริญญาและความฝันอันว่างเปล่านั้นลง ธรรมชาติคือสิ่งที่ไม่ต้องปรุงแต่ง

เสียงจากธรรมชาติช่างไพเราะและกังวาล

แตกต่างจากสีแสงในเมืองกรุงที่ต้องประดับประดา เมื่อปิดสวิตลงทุกอย่างก็หายวันไปกับตา”

          ที่บ้านไร่กิ่งก้านใบ ฉันได้พบความสงบ วิถีอันเรียบง่าย ฉันอยากกลับไปที่นั่นอีกครั้ง อยากเป็นส่วนหนึ่งในการต่อเติมความฝันให้พี่อ๊อด ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไรได้มากแค่ไหน ฉันก็มีแค่กำลังและแรงใจ

เราได้แต่เผยแพร่ความคิด ความฝันของพี่เรา เผื่อว่าใครที่ได้อ่านเรื่องเล่าของเรา แล้วสนใจไปเที่ยว ไปเรียนรู้ ไปสานต่อก่อฝันให้ความตั้งใจของพี่เราสำเร็จ มีโอกาสเราจะกลับไปที่นั่น เราอยากให้ทุกคนไปด้วยกัน  ไปกันนะ

การเดินทางโดยรถไฟครั้งที่สองของเรา ชีวิตบนราง (รถไฟ)

ช่างเป็นการเดินทางที่มีสีสันต์อย่างยิ่งยวด รถไฟฟรีที่เต็มไปด้วยผู้คน สัตว์เลี้ยง เด็กร้องไห้ แม่ค้าขายของ

อรรถรสในการเดินทางที่ฉันแทบหาโอกาสยากที่จะได้สัมผัส

เราเจอมิตรภาพจากเยอรมัน เป็นผู้หญิงที่รูปร่างสูง ผิวสีขาวมีขี้แมลงวันปะปนเล็กน้อย จมูกโด่งเอาการ เธอเดินทางไปเชียงใหม่

ส่วนเราสี่ห้าคนเดินทางมาอุตรดิตถ์

การสนทนาระหว่างเด็กผู้หญิง ป.4 เริ่มต้นขึ้น เธอบอกว่าเธอดีใจที่ได้นั่งรถไฟครั้งแรกกับฝรั่ง เธอถามหญิงคนนั้นด้วยภาษาอังกฤษ

มาจากไหน จะไปไหน และเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น

ในขณะที่เพื่อนคนนึงเปิดศัพท์ภาษาอังดฤษ ฉันนั่งมองหญิงสาวและยิ้ม ฉันส่งยิ้มให้เธอ เรายิ้มทักทายกัน โดยไม่พูดจา เราเข้าใจกัน

เพราะภาษา อากัปกริยาและท่าทางนั้นย่อมเป็นสากล

เราแยกกันตรงสถานีอุตรดิตถ์ เธอไปต่อ เราอวยพรให้เธอโชคดี

เวลาสั้นยาวอาจไม่สำคัญ มิตรภาพนั้นมิอาจจำกัดด้วยระยะเวลา

โชคดีนะ ขอให้คุณโชคดี เที่ยวเชียงใหม่ให้สนุก เพราะพวกเราเองก็จะเก็บเกี่ยวตวามรู้ ประสบการณ์ และความทรงจำครั้งนี้เอาไว้เช่นกัน” 

ทุกอย่างมีเริ่มต้น ก็มีวันจบลง การเดินทางก็เช่นกัน การเดินทางอาจจะเหน็ดเหนื่อย แต่ปลายทางที่เราไป มันทำให้เรามีความสุขและลืมความเหน็ดเหนื่อยนั่น 

ขอบคุณพี่อ๊อด ขอบคุณบิ๊ก ขอบคุณโบนัส ขอบคุณติ๊ก ขอบคุณน้องตะวัน  ที่ทำให้เราได้ทบทวนตัวเอง และตอบคำถามบางอย่างได้ 

เสียงรถไฟสิ้นสุดลง ควันรถและความวุ่นวายจึ่งปรากฏ เราพร้อมเชิญหน้ากับความเป็นจริง





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
แก้วตาดวงใจ วันที่ : 25/05/2016 เวลา : 13.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faroong

คนอุตรดิตถ์ ตัวเป็น ๆ อยู่นี่ค่ะ
อยู่ที่นั่น ก็คุ้นชิน จนไม่นึกรู้ว่าบรรยากาศมันดีขนาดนี้เลยหรือ
แต่ก็ชอบที่จะได้อยู่ที่นั่น
ได้กินอาหารพื้นบ้านของที่นั่น
คุ้นใคร คุ้นมัน แหละนะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Chaoying วันที่ : 25/05/2016 เวลา : 04.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ชอบก้อนหินที่ทำเป็นที่นั่งค่ะ
มีญาติอยู่ที่อุตรดิดถ์ แต่เป็นจังหวัดที่ยังไม่เคยไปค่ะ อยากไปสักที ..จำเหตุการณ์ดินถล่มน้ำก้อในปีนั้นได้ยังไม่ลืมเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
BlueHill วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 18.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ผมเคยไปที่เมืองลับแล อุตรดิตถ์
ชอบบรรยากาศเดิมๆที่่นั่นมากครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
บุหลันริมหน้าต่าง วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 17.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chapladthin

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามค่ะ @คุณนักเดินทางตัวเขื่อง เป็นคนที่ชอบเดินทาง ชอบอ่านหนังสือ และชอบเขียนมาตั้งแต่เด็กค่ะ ตอนนี้เรียนสื่อสารมวชน วารสารศาสตร์ค่ะ ลองไปดูค่ะ ไปที่ร้านกาแฟของกลุ่มอุตรดิตถ์ติดยิ้มก็ได้ค่ะ ลองถามคนแถวในตลาดดู

ความคิดเห็นที่ 6 บุหลันริมหน้าต่าง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กำหนัน วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับ คุณเจอกับคำถามที่ไม่อยากตอบ น่าสนน่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 บุหลันริมหน้าต่าง , กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (2)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 10.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

ไปอุตรดิตถ์..จะลองไปตามหาดูนะคะ..
หลานชายอยู่ที่ทุ่งยั้งค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 4 บุหลันริมหน้าต่าง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 10.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

ไปอุตรดิตถ์..จะลองไปตามหาดูนะคะ..
หลานชายอยู่ที่ทุ่งยั้งค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 3 บุหลันริมหน้าต่าง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 10.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

เขียนหนังสือ หรือป่าวค่ะ..
ชอบการเดินทางเหมือนกัน..

ความคิดเห็นที่ 2 บุหลันริมหน้าต่าง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 24/05/2016 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เพลินเลย..

ความคิดเห็นที่ 1 บุหลันริมหน้าต่าง ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 23/05/2016 เวลา : 22.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

หากเราเชื่อว่าชีวิตคือการเดินทาง เราก็จะได้เดินทาง แต่การเดินทางของชีวิตก็ไม่ได้เรียบง่ายเสมอไป

..........................................

การเดินทางที่ไม่สิ้นสุด หยุดเดินทางก็คือหมดลมหายใจ สู้ต่อไปค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน