• เจริญขวัญ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-08-11
  • จำนวนเรื่อง : 389
  • จำนวนผู้ชม : 597112
  • ส่ง msg :
  • โหวต 603 คน
ดอกไม้ในความคิดของเจริญขวัญ
วันจันทร์ ที่ 25 มกราคม 2553
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1342 , 02:21:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

 ..ฉันแบกเป้หลังหนักอึ้งด้วยอุปกรณ์เดินป่าไปสู่ป่าต้นน้ำแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ เบื้องล่างเป็นชุมชนกะเหรี่ยง แต่สูงขึ้นไปเป็นถนนที่จะนำไปสู่ก้อนเมฆ ระหว่างทางมีเพียงเงาไม้และแผ่วเสียงน้ำเซาะกรวดทรายเป็นเพื่อนเดินทางเท่านั้น..ยังไม่มีจุดหมายปลายทางในการแรมคืนค่ำนี้ นอกจากความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอย่างถึงที่สุด จึงจะปลดสัมภาระลงจากบ่าและกางเต๊นท์ หากแต่ว่าตอนนี้ ยังไม่ถึงเวลาพักขา..ยิ่งเดินสูงขึ้นไป ก็ยิ่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 ธันวาคม 2552
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1782 , 00:18:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ..คนที่เคยใช้บริการหอสมุดแห่งชาติคงเคยเห็นอาคารรูปทรงประหลาดกึ่ง.เรือนไทยกึ่งพระปรางค์ข้างหน้าหอสมุดหลังนั้นจนชินตา แต่น้อยคนที่จะรู้.ว่า อาคารนั้นเป็นอาคารอะไร บางคนก็คิดว่า อาจจะเป็นที่เก็บพระพุทธรูปสำ.คัญหรืออะไรสักอย่างที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่จริง ๆ แล้ว อาคารแห่งนี้แหละคือหอเฉลิม.พระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช..สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาเมื่อเข้าไปในอาคารคือ แท่งแก้วมหึมาบรรจุเอกสาร......

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 พฤษภาคม 2552
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1573 , 23:44:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

.."You must not lose faith  in humanity. Humanity is an ocean, if a few drops of the ocean are dirty, the ocean does not become dirty."Gandhi"อย่าสูญเสียศรัทธาในมวลมนุษยชาติ เพราะมนุษย์นั้นเปรียบเสมือนมหาสมุทรอันไพศาล ถึงแม้ว่าจะมีสิ่งสกปรกปนเปื้อนอยู่ แต่มหาสมุทรก็ไม่ปรากฏมลทินให้เห็น"มหาตมะ คานธีเมื่อความทุกข์ก้าวเข้ามาคุมคามจิตวิญญาณ  เรามักจะรู้สึกเสียสมดุลในตนเอง  และอาจจะร้ายแรงไปถึงการสูญเสียศ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 7 มีนาคม 2552
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 5579 , 00:02:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

..เมื่อสูญเสียหรือเลิกร้างบุคคลอันเป็นที่รักไป สิ่งที่ผนึกแน่นและกลั่นตะกอนคือ ความอาดูรและความเหงาที่เกาะกินลึกซึ้งภายใน นี่ย่อมเป็นความรู้สึกพื้นฐานของทุกผู้นาม หากผู้ใดไม่รู้สึกเช่นนี้ ถ้าไม่ใช่ผู้บรรลุก็ต้องเป็นเพียงวิญญููชนจอมปลอม..และเมื่อความเหงาเข้ามาครอบคลุมวิญญาณ ทุกคนย่อมต้องการแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในหัวใจอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้ดอกไม้เฉาซบไร้ชีวิตเบ่งบานอีกครา ดอกไม้ที่สลดเศร้าย่อมมิอาจฟื....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 กรกฎาคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 3500 , 18:08:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ลูกกระต่ายที่ป่วยไข้เพราะแดดเริงแรงมักจะมีแววตาเซื่องซึม ล้าระโหย หมอบนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ มีเพียงเสียงถอนใจแผ่วโหยท่ามกลางสรรพเสียงในทุ่งกว้าง..สัตว์เมืองบางคน ในบางเวลา ไม่ต่างไปจากกระต่ายป่วย หลังที่เคยยืดตรงกลับคู้ค้อม ริมฝีปากซีด ดั่งดอกไม้แล้งน้ำ แววตาสลดราวอาทิตย์อัสดง ถอนหายใจหม่นเศร้าอยู่กลางเมืองกว้าง....ความป่วยไข้ของสังคมเมืองครอบงำดวงจิตให้ดิ่งจมลงสู่ความร้าวราน ได้แต่ลากซากที่สะสมส....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 มีนาคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 2439 , 00:01:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

.."Now let us play hide and seek. Should you hide in my heart it would not be difficult to find you. But should you hide behind your own shell, then it would be useless for anyone to seek you."Kahlil Gibran "เรามาเล่นซ่อนหากันเถิด ถ้าเธอซ่อนอยู่ในหัวใจฉันก็คงจะหาเจอได้ไม่ยาก หากถ้าเธอซ่อนอยู่หลังเปลือกหุ้มของตนเองก็เปล่าประโยชน์ที่ใครจะค้นหาเธอ"คาลิล ยิบราน..บางครั้งมายาภาพก็เบี่ยงเบนปฏิสัมพันธ์ระหว่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 มกราคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 4364 , 05:29:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..หากกลีบงามของดอกไม้แหว่งวิ่นไปตามกระแสแห่งกาลเวลาผู้คนยังคงเรียกขานดอกไม้นั้นด้วยนามเดิมหรือไม่....แน่นอนว่าดอกไม้ย่อมเป็นดอกไม้ไม่ว่าจะบอบช้ำชำรุดด้วยกาลเวลาหรือพายุโหมทำลายอย่างโหดร้ายเพียงใดก็ยังคงสารัตถะแห่งดอกไม้ไว้ครบถ้วน..วิญญาณและคุณค่าแท้ย่อมมิอาจสูญสลายไปแม้ตกอยู่ภายใต้รูปลักษณ์ที่แตกต่าง..เช่นเดียวกันความสดใสย่อมไม่อาจลบเลือนจากหัวใจอันเยาว์วัยได้แม้แต่น้อยหากแต่สถิตแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 ธันวาคม 2550
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 5689 , 05:29:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..เมื่อประชาธิปไตยถูกยักษ์ตนหนึ่งจับตัวไปก็ไม่ปรากฏว่า มีใครได้พบพานนางอีกเลยฝูงชนต่างพากันดื่มลึกในความโศกเศร้าเมามายกับน้ำตาและเพรียกหานางไม่รู้สิ้น....ผู้ที่ถวิลหานางล้วนเป็นผู้สูญเสียมีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถปัดเป่าเรื่องร้ายให้ผ่านพ้นดวงใจผู้ทุกข์โศกได้..ฝูงชนต่างรอคอยนางด้วยความหวังบ้างก็วิงวอนให้เทวะช่วยดลบันดาลให้นางกลับคืนมาสถิตย์ยังบัลลังก์แห่งรักอันเป็นศูนย์รวมวิญญาณมนุษย์ทั้งปวงดุจเดิม.....

อ่านต่อ

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

วันพุธ ที่ 28 พฤศจิกายน 2550
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1664 , 08:53:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...ใครเลยจักอาจหยั่งรู้ความลึกล้ำแห่งจิตวิญญาณมนุษย์ด้วยดวงจิตนั้นอาจเปี่ยมปริ่มมายาภาพและแต่งแต้มสีสันพรรณรายชวนพึงใจ..รัศมีแห่งสีสันฉาบเคลือบได้แต่เพียงภายนอกยั่วยวนให้หลงใหลแต่เปลือกกายอันไร้แก่นสารมิอาจฉายฉานถึงภายในให้รับรู้ถึงอรุณรุ่งได้....ความงามนั้นอาจมิใช่ความจริงและความจริงอาจเป็นสิ่งไม่งาม....สัจจะมักมาเยี่ยมเยือนอย่างอ่อนโยนดุจจุมพิตของคนรักผู้สัตย์ซื่อหากแต่เรากลับปฏิเสธด้วยการเมินเฉย......

อ่านต่อ

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

วันเสาร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2550
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1748 , 03:05:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดวงตา…น่าจะหันเข้าข้างในสักข้างหนึ่งนี่สองตาอยู่ข้างนอกแต่ภาพอีกส่วนอยู่ภายในดวงตาเอย..จึงมองเห็นเพียงภาพไม่สมบูรณ์มองเห็นได้เพียงแต่รูปดึกเอยดึกสงัดจึงฉงนตนเองดั่งคนแปลกหน้าคนอื่นยิ่งไม่รู้จักแล้ว“ตุ๊กตารอยทราย”ศักดิ์สิริ มีสมสืบ....เคยมองเข้าไปในตัวเองสักครั้งบ้างไหม ที่ตั้งคำถามเช่นนี้เพราะมนุษย์ส่วนใหญ่มักมองแต่สิ่งที่แลเห็นเบื้องหน้า และเชื่ออย่างปราศจากข้อกังขาใด ๆ ว่า ภาพที่ปรากฏแก่จักษุเบื้อง....

อ่านต่อ


/2
<< มีนาคม 2020 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]