• เจริญขวัญ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-08-11
  • จำนวนเรื่อง : 389
  • จำนวนผู้ชม : 597470
  • ส่ง msg :
  • โหวต 603 คน
ดอกไม้ในความคิดของเจริญขวัญ
วันจันทร์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 3688 , 00:04:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ดนตรีแห่งทะเลกล่อมเห่วิญญาณจำนรรจ์ไหวพลิ้วผ่านเมืองหมอกทุ่งดอกไม้ถักร้อยความห่างไกลให้ใกล้ชิด..พริ้งพรายไหวหวานกระซิบผ่านจากห้องห้วงแห่งดวงจิตแทนความรักหนึ่งนี้ในชีวิตแทนความคิดใครคนหนึ่งซึ่งห่วงใย..กังสดาลเปลือกหอย เอ่ยถ้อยความผูกพันยามสั่นไหวดาวกระจายไสวบานละลานใจนกกระหยับปีกไหวในดวงตา..ได้ยินไหม...อ่อนหวานปานใด- ใจยิ่งกว่าสายลมจากแดนไกลได้พัดพาความรักจากปลายฟากฟ้ามาสู่เธอ.."เจริญขวัญ"....ฉันจะฝั....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 14 สิงหาคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 2817 , 19:59:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ยามอ่อนแอเหมือนฉีกปากแผลแก่ดวงจิตยิ่งหวาดหวั่นทุรนทุรายไร้ความคิดกลับเวียนว่ายแล้ววกปิดกั้นจิตใจ..ทั้งรู้วิธีที่ดับทุกข์แต่ฤทธิ์ร้ายกลับลามลุกราวเพลิงไหม้ด้วยยึดติดอวิชชา ณ ภายในจึงหวาดหวั่นสะท้านไหวในตัวตน....มีความรู้เพียงเพื่อจำจึงทำยากด้วยเพราะทำลำบากจึงสับสนยามอ่อนแอจึงแพ้พ่ายในวังวนจมปลักความทุกข์ทนทรมาน..ควรจะรู้เพื่อกอบกู้สู้ชีวิตแล้วนำมาพิชิตความไหวหวั่นเดินควบคู่ก้าวย่างอย่างเท่าทันนั่นคื....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กรกฎาคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1887 , 20:20:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ในราตรีแห่งเทศกาลเฉลิมฉลองราชาแห่งปรภพได้เสด็จมาเยือนสหายข้าอย่างเงียบเชียบปีกแห่งมรณะโอบอุ้มพาผู้เป็นที่รักโฉบผ่านดวงใจอันเปี่ยมน้ำตาความโศกของข้าประหนึ่งคมดาบแทงทะลุแก้วตาทั้งสองจนบอดสนิท....ข้าคุกเข่าลงต่อหน้าราชันย์แห่งมฤตยู จุมพิตบาทวิงวอนเหตุใดท่านต้องกลับสู่ภพภูมิพร้อมวิญญาณสหายข้าพวกเขายังเยาว์ดั่งดอกไม้ที่ผลิบานรับแสงแรกแห่งอรุโณทัยโปรดอย่าด่วนพรากพวกเขาไปจากความหวานชื่นแห่งชีวิตเลย...."ข้....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 กรกฎาคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 3255 , 19:29:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หญิงสาวใยเธอมีความหม่นเศร้าบนใบหน้าสลดหยดน้ำค้างกลางดวงตาใยจึงเร้นกายาอยู่เดียวดาย..ฤาว่าภาวะใจวูบไหวหวั่นด้วยเหตุว่าความฝันนั้นหล่นหายฤาว่าวาดแห่งหวังพังทะลายหรือถูกรักทำร้ายให้หม่นมัว..จึงซ่อนใบหน้าไว้หลังน้ำตาผ่านคืนวันอันทรมาในเงาสลัวหวาดไหวอยู่ในความหวั่นกลัวซ่อนหน้าหลบตัวเพียงลำพัง....หญิงสาว....เช็ดหยาดน้ำแห่งความเศร้าที่ไหลหลั่งมีบางอย่างกลางใจ-อยากให้ฟังเพื่อลบเลือนความผิดหวังที่ขังใจ..สิ่งใ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 3583 , 00:02:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..1นักฝันพเนจรนอนห่มฟ้ามีเพียงดาริกามาเป็นเพื่อนโหยหิวกินดาว,เหน็บหนาวห่มเดือนอ้างว้างกลางทางเถื่อนไร้เรือนรัง..มีเพียงความฝันอันไพจิตรต่อเติมชีวิตให้มุ่งหวังกลั่นมุกเม็ดงามจากน้ำค้างเพียรหวังสร้างสรรค์งานกวี....เป็นเพียงคนจรไร้อันดับมืดอับยากไร้ปัจจัยสี่ลิ้มรสเพียงแง่งามความไม่มีบนวิถีชีวิตอิสรา..เหนื่อยนักนอนพักดูหมู่เมฆปั้นเมฆเสกรูปเป็นบุปผาหอมเอยหอมดอกไม้ฟ้าดั่งดอกไม้ในราชาอุทยาน....บรรจงหยิบใบไม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 4407 , 00:02:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..อิสระเสรีที่เคยคิดถูกรอนริดปลิดปลงที่กรงขังบทเพลงแห่งเสรีที่เคยฟังคือความหลังครั้งเก่าให้ร้าวราน..ด้วยข้าคือนกเถื่อนโปรดอย่ากระทำเสมือนนกบ้านปลดปล่อยเถิด,แสนทรมานอย่าให้รานหวั่นไหว-ในความคิด....แม้จะเป็นกรงทองคำอันล้ำค่าหากข้าไม่ปรารถนา-อย่าถือสิทธิ์กักกันฝันไว้ให้ล้าฤทธิ์ด้วยหมายกั้นปิดจิตวิญญาณ..โปรดปล่อยให้โบกบินทุกถิ่นฟ้าเพื่อสืบด้นค้นหาทุกทางผ่านเรียนรู้เพื่อเติบตนและทนทานสู่กาลผ่านพ้นด้วยตนเอ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 2025 , 00:05:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..นั่งมองเงาไม้ไหวในราวป่านิ่งฟังเสียงมารดาแห่งสรรพสิ่ง งันสดับสรรพเสียงแห่งความจริงพลันทุเลาความเย่อหยิ่งในอัตตา..เคยเวียนวนทุรนทุรายคล้ายคลุ้มคลั่งปิดตัวเองในภวังค์-อย่างบอดบ้าอาทิตย์อัสดงแล้วในแววตาความร้าวรวดปวดปร่าเข่นฆ่าใจ....ดิ้นรนทรมาหาคำตอบทอดถอนใจเหนื่อยหอบ-หาตอบได้ยิ่งวิ่งยิ่งเวียนว่ายอยู่ภายในยิ่งอ่อนล้าฆ่าตัวตายในความคิด..พลันวันหนึ่งวันซึ่งกระจ่างใสภายในจิตเกิดความแจ่มกระจ่างกลางห้วงคิด....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 มกราคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 3069 , 22:48:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..แด่เธอผู้ครองวิญญาณป่าเป็นเสมือนราชาแห่งฟ้ากว้างเราพบกันในวิถีที่เถื่อนทางเหมือนถูกวางให้โคจรและรอนร้าว..นอนดื่มด่ำดวงดาวในดื่นดึกบอกเล่าความรู้สึกในคืนหนาวริมห้วยน้ำฉ่ำชื่นคืนพรายดาวหิ่งห้อยนับร้อยพราวประดับไพร....หนาวลมห่มกาย-ไหวสัมผัสในท่ามกลางความสงัดกลับหวั่นไหวเธอกระซิบแผ่วนิ่มอยู่ริมใจ"เหย่อเอ้เน่อฉา" ให้ใจสะท้าน..กอดกุมจุมพิตใจไหวรู้สึกลูบไล้ลึกร้อนแต่อ่อนหวานมีเพียงสายน้ำเป็นพยานว่าสองเราไ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 17 มกราคม 2551
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 1639 , 03:15:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...แผ่นดินกลิ่นหอมกล่อมขวัญในวันฝันร้างก้มชิด ก้มชิด ติดทางเชยกลีบใสบาง-ดอกไม้..หลังระพรมหญ้าชุ่มฉ่ำเดียวดายดื่มด่ำ-ดาวใสลมพร่างพาฝนใบไม้พรูพรูพร่ายพร่ายนัยน์ตา....ชื้นชื้นรื้นร่างหม่นทางท่ามกลางภูผาหมอกมวลอวลไอพนาโอบฟ้าโอบตาโอบใจ..อาทิตย์แย้มยิ้มตรงริมขอบผาฟ้าใสหอมกลิ่นฟืนถ่านควันไฟโรยร่ายลูบไล้เลือนลาง....ทิหล่องตีรินไหลกระซิบความนัยใกล้สางกรวดกลิ้งทิ้งร่างเกลื่อนกลางผีเสื้อว่อนว้างเรี่ยน้ำ..หอมเอย....

อ่านต่อ

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

วันเสาร์ ที่ 22 ธันวาคม 2550
Posted by เจริญขวัญ , ผู้อ่าน : 6430 , 00:05:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..ดูกร หน่อเนื้อแห่งพุทธะจะปัดกวาดอาสวะหรือไฉนตัดขาดอัตตา ณ ภายในปัดฝุ่นหฤทัยให้เบิกบาน..เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้ชื่นแช่มเยี่ยมแย้มสุริยันอันฉายฉานส่องทางธรรมนำชีวิตจิตวิญญาณสืบสานศรัทธาเป็นอาจินต์....อย่าเป็นเพียงมนุสสาห่มผ้าเหลืองพอปลดเปลื้องผ้าไปก็ไร้ศีลอย่านำความศรัทธามาหากินเป็นเหลือบริ้นพุทธศาสน์-อนาถนัก..ดูกร หน่อเนื้อแห่งพุทธะจะปัดกวาดอาสวะจงตระหนักให้สุดสิ้นสุดสายไปพร้อมพรักจิตกระจ่างประจักษ์ห....

อ่านต่อ


/4
<< เมษายน 2020 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    



[ Add to my favorite ] [ X ]