*/
<< พฤศจิกายน 2017 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 14 ธันวาคม 2553
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1165 , 23:21:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หยาดชบากลีบดอกชบายังอยู่ที่เดิมในกล่องใจหยดความรู้สึกลงไปเรื่อย บานชื่นฉ่ำไม่มีวันโรยรา นั่งอยู่ริมเส้นทางยามบ่ายจะมีใครสักคนเดินผ่านมา(๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓)....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 มีนาคม 2553
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1714 , 13:14:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พลิ้วพูผา (๑)นอกเงาโตรกหินดอกไม้ไพรลอยช่อพลิ้วพราวใสแน่นพูผามวลแมลงแสวงเกสรดาษดาว่อนวนเกี้ยวอุปมาดั่งผึ้งน้อยยินเสียงบินเบาเข้าจังหวะแมงผีเสื้อผละดอกซ้อนอ่อนช้อยกลีบดอกหนึ่งขาวชมพูบานพรูคอยจนตาวันเคลื่อนคล้อยไม่มีบินมาขณะ ผาพูดูเงียบสงบดอกใบซอนซ้อนซบเสน่หาต้นเดียวกันรักฝันด้วยกันมาจนละต้นลงแผ่นผาพลาญไพรรากแรกชำแรกหินได้แน่นหนักยืนต้นปักลำขึ้นตรงคงรูปไว้แผ่ผายกิ่งก้านสานสืบไปส่งใบให้ผลิดอกออกเมล็ด ๐....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 มิถุนายน 2552
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1964 , 23:14:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

รวมเรื่องสั้นเล่มที่ ๓  พ.ศ. ๒๕๕๒  ชัชวาลย์ โคตรสงครามเสียงกลองน้ำ เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ   ๙๗๘ - ๙๗๔ - ๖๔๓ - ๘๖๗๔สำนักพิมพ์หนังสือแม่น้ำโขง  ราคา  ๑๓๐  บาท  / ๑๕๕  หน้าบรรณาธิการ  :  วรทัศน์  เพชรไชย  รูปเล่ม/ภาพประดับ  :  บรรจง  บุรินประโคนแบบปก  :  ปรีชา  ศรีบุญเศษบางคำในหน้าต้น ๆ  " การเขียนหนังสือในทรรศนะของข้าพเจ้า คือการดิ่งลึกเพื่อค้นหาความหมายที่แฝงเร้นอยู่ในมโนทัศน์ของตัวเราที่ผลิร่างเง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 มิถุนายน 2552
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1187 , 15:50:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บ้านอยู่ฝั่งขวาแม่น้ำโขง(ทำนองขับช้างฉีกไม้) เพียงแค่น้องหยุดยืนนิ่งปล่อยเส้นผมเล่นลมพริ้วกระจายเพียงแต่อ้ายมองมาที่ชายฝั่งทางขวาเหลียวดูทางนั้นทางนี้, งวกพุ้นงวกพี่*ก็หากเห็นอุบัติการณ์อันหลากล้นแท้ดาย ฯลฯอ้ายเอ้ย...เจ้ารีบร้อน ขับเสียงลำออกมาเพียงน้องเปิดบานหน้าต่างก็จักแนม* เห็นเด็กน้อยหมู่หนึ่งยืนบนภูเขาทรายพวกเขาก่อภูเขาทราย หนึ่งลูก-สองลูก-สามลูกปักดอกจำปาเรียงรายลงแน่นขนัดอัดซ้อนกันณ หาดทรายฟด....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 พฤษภาคม 2552
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 2557 , 15:20:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 นวนิยายอันเป็นผลพวงจากการเดินเก็บดอกมันปลาในสวนหญ้าแห่งสาธารณรัฐลาวล้านช้างฝั่งขวาแม่น้ำโขงนวนิยาย ทะเลน้ำนมสำนักพิมพ์หนังสือแม่น้ำโขง พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. ๒๕๕๒ความยาว  ๕๓๗ หน้า  วาทกรรมธรรมดา "ขณะหายใจ คือขณะกวีนิพนธ์ขณะกวีนิพนธ์ คือขณะนวนิยายขณะนวนิยาย คือขณะความรักขณะความรัก คือขณะความเป็นมนุษย์ขณะความเป็นมนุษย์ คือขณะของศิลปะขณะของศิลปะ คือขณะการมีชีวิต"(ทะเลน้ำนม : หน้ารองปกหน้า)วาทกรรมเกี้ยวรัดใ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 มีนาคม 2552
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1471 , 10:53:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผู้หญิงบางคนไม่ทอผ้าบทนอกโอ้ละเนอ โอ๋โอโอ่โอ้ละเนอ ผู้สาวผู้ไท ใช่มีแต่ที่เรณู ได้ฮักและที่ได้ฮู้ คือสาวผู้ไทสกลนครครั้งไปเที่ยวงาน พระธาตุเชิงชุมได้พบบังอร เหมือนเคยร่วมบุญปางก่อน อยู่สุดขอบฟ้าก็มาพบพาน(ตะวันรอนที่หนองหาน : ศรคีรี ศรีประจวบ) ๑. เส้นไหมด้ายทางเครือสั่นระริกสายลมยามเช้าราวกับสายพิณลาวแสนสาย ไร้เสียงทำนองสั่นสะเทือนในเฮือนทอหูก๒. แสงแดดอ่อนยามเช้า ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งต่ำผ้าเสียงสอดกระสวย....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 7 มกราคม 2552
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1355 , 11:54:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่ใช่จากพราก :  ความทรงจำคือเธอทั้งมวล๑.  ช่วงขณะหนึ่งความงามเหมือนอณูเวลาคือทิพยนิรันดร์ดวงตา รอยยิ้ม สดับถ้อยสนทนาต่อกัน และแว่วมาจากวงสนทนาอื่นใกล้เป็นเธอทั้งนั้น คือเธอทั้งมวลในมิตรภาพสดสะพรั่งดั่งดอกอินถวา๒. ชีวิตคือความอ้างว้างแสนอุ่นชีวิตคือสิ่งใดกันเล่า หากมิใช่จุลธุลีหากมิใช่ความรู้สึกดีและความใฝ่ฝันเธอมีสิ่งเหล่านี้ทั้งนั้นมิใช่หรือ๓. ในวงล้อกาลเวลาหมุนวนฉันพบ- เห็น  พบ-จาก คือเธอเท่านั้นพ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 ธันวาคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1133 , 21:48:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในความจริงอันรื่นรมย์๑. ในมโนทัศน์แห่งฉันไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มีไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มีคำว่า คนอีสาน แม้เศษเสี้ยวธุลีตะวัน๒. ในมโนทัศน์แห่งเรือนกายฉันมี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มีมี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี  มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มี มีคำว่า คนลาวอีสานล้านช้าง ฝั่งขวาแม่น้ำโขง๓. ในมโนทัศน์แห่งฝ่าเท้าฉันไม่มีเส้น....

อ่านต่อ

Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 948 , 17:24:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ข่าวความเศร้าจากประชาชน :วิธีการของฝูงสัตว์ในโลกทุนนิยมสามานย์ 17 ธ.ค.51เมื่อวันที่ 11 ธ.ค. 51 นางทองแดง แสงสวัสดิ์ อายุ 56 ปี บ้านเลขที่ 109 หมู่ 4 บ้านดอนแดง ต.เชียงขวัญ อ.เชียงขวัญ จ.ร้อยเอ็ด เจ้าของบ้านซึ่งติดกับแปลงนา จำนวนกว่า 10 ไร่ ได้รับหนังสือจากไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) สั่งให้รื้อถอนบ้านเรือน สิ่งปลูกสร้าง และตัดต้นไม้ ออกจากแนวของการวางสายไฟฟ้าแรงสูงขนาด 500 กิโลโวลต์ ชายแดน (มุก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 ธันวาคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 977 , 11:28:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงอ่านหลากทำนอง : มารดาของฝูงสัตว์ที่รู้จักการเอ่ยอ้าง(บทนอกหนึ่ง)นางง้อมม่วน1:   นั่นมวลประชาชน อันเป็นดอกไม้ของผู้พี่ท้าวฮุ่ง2           :    คือนักรบผู้ยืนอยู่หน้านั้นนางง้อมม่วน  :    ผู้น้องนี่ฮักเครือญาติชาติพันธุ์หลวงหลายท้าวฮุ่ง           :    จริงว่า ข้าขอให้ดอกโยธิกาเจ้านางง้อมม่วน  :     ผู้ข้าบ่ต้องการดอกไม้  ผู้พี่ควรยื่นให้กับประชาชนสาเถิดท้าวฮุ่ง           :    นางผู้อื่นคือสายน้ำห้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 ธันวาคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 967 , 22:46:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 บันไดเด็ก ๆ เด็ก ๆ ในเช้าวันหนึ่งพวกเขากำลังยืนแถวหน้าบันไดพากันเปล่งเสียงร้องเพลง“ชีวิตและเลือดเนื้อเพื่อมาตุภูมิ”ข้าฟังแล้วซาบซึ้งน้ำตาเอ่อคลอในวัยเยาว์ข้าเห็นทุ่งหญ้า ที่ราบกว้างไกลสุดสายตา ขอบฟ้าสีคราม มีนกบินข้าวิ่งเล่น หยอกล้อ,โลกรอบข้างแสนงามในวัยหนุ่มตอนต้นข้าเห็นภูผาสูงชันทอดยาวมองดูไกล  สวยงาม แมกไม้ หมู่เมฆ นกฟ้าเมื่อได้เดินเข้าไปหา ปีนโขดหินผาสูงชันข้าลื่นไถลลง ผิวหน้าถลอกเลือดไหลข้าได้ย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1746 , 12:46:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จากฝั่งขวาแม่น้ำโขงถึงฝั่งซ้ายแม่น้ำเจ้าพระยา๑. ปรำปรา : การยอกย้อนในมโนทัศน์ประวัติศาสตร์เสียงแม่น้ำโขง, โยงมายังฝั่งเจ้าพระยานั่นมี ตาสีตาสา, ท่ามการบ่าไหลมีคนชั้นสูงต่ำ, ตามมายาประสาไทมีทุกข์และสุข, ปนกันไปในเถื่อนธารมีเปลวดาบ การต่อสู้, ลาว  กู้ชาตินำพี่น้อง, ป้องเครือญาติองอาจหาญไทสยาม  ยิ่งหมายมาดเข้ารอนราญหมายจะกุมหลักบ้าน, เข้าผ่านเมืองเพื่ออำนาจราชศักดิ์, บุญหนักใหญ่อาณาเขต ขยายไกลให้ลือเลื่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 31 พฤษภาคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1620 , 18:54:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เส้นพรมแดน :  มายาคติบนฟองอากาศของประวัติศาสตร์ยอกย้อน!๑. เส้นพรมแดน ...คือปริมณฑลสำหรับกักขังหน่วงเหนี่ยวชาติพันธุ์คือลานแผ่นดินสำหรับประหัตประหารเครือญาติพี่น้องคือสินค้าที่ผลิตจากวัตถุดิบที่มีชื่อว่า  "รัฐธรรมนูญ"๒. เส้นพรมแดน ...ผลิตจากเครื่องจักรนุ่มนิ่มในหอคอยงาช้างขึ้นสนิมผุเปื่อยฝังปลายข้างหนึ่งลงในแผ่นฟองละอองธุลีอากาศสีส้มแดง ฯลฯ๓. เส้นพรมแดน ...บางเบาดุจปุยนุ่น ,  หนักเท่าเศษธุลีระบายสีเส้....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 มีนาคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1481 , 18:39:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จี น: อยากให้เรารักเจ้าตลอดนิรันดร์ไหม?1. หนุ่มสาวแห่งธิเบตบนรอยริ้วกาลเวลาอย่าเพิ่งปิดหน้ากระดาษประวัติศาสตร์อย่าเพิ่งปิดหน้าหนังสือ,อย่าปิดประตูแรงจงเปิดหน้าต่างและส่งจดหมายออกไปข้างนอกอย่าตวัดดาบ,อย่าเล็งปากกระบอกปืน,อย่าเหนี่ยวไกจงฟังเสียงนกร้องและขับเสียงคำร้องอ่อนโยนออกมา2.ในดินแดนดอกบัวผุดบานสะพรั่งฝูงนกในหิมะยะเยือก,ขับเสียงอยู่ราวมณีสั่นระรัวจงลุกขึ้นยืนรวมกัน,เพื่อเปล่งเสียงให้ก้องเอกภพ3. จ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1784 , 12:06:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

         “คนหนุ่มสาวไม่ได้หายไปไหน แต่ถูกทำให้เชื่อง!” ปรากฏการณ์สำคัญอย่างหนึ่งของคนหนุ่มสาวในแต่ละยุคสมัยก็คือ การตั้งคำถามต่อสรรพสิ่ง และดูเหมือนว่า คำถามหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้ยินมาโดยตลอดก็คือ “หน้าที่ของคนหนุ่มสาวคืออะไร?” และ “คนหนุ่มสาวหายไปไหน?” คำถามทั้งสองข้อนี้ พิจารณาได้ทั้งในด้านที่เป็นนามธรรมและรูปธรรมที่ปรากฏอยู่ในสายธารประวัติศาสตร์สังคม การเมืองและวัฒนธรรมของประเทศ (ไทย) ซึ่งเติบโตมาจาก....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1360 , 11:59:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนหนุ่มสาวไม่มีวันสูญหาย1.คนหนุ่มสาวย่อมมีบาทก้าวที่กล้าหาญพุ่งทะยานด้วยความทระนงมุ่งมั่นด้วยจิตวิญญาณ์ชาติพันธุ์, เสรีเริงฝ่าฟันในทะเลสังคมชนชั้น,คลื่นแฝงรุกกีดกันกั้นใจทลายแม้อ่อนล้าเหนื่อยหน่าย,อย่าพ่ายจงโหมแรงรุก ฯลฯ2.คนแสวงหา,หนุ่มสาวย่อมจะมีบาทก้าวกล้าแกร่งทุ่มสุดฟ้าด้วยดวงใจใฝ่ที่หมายเราและเธอต่างรุกหาญกล้า,ดวงตาประกายด้วยไฟฝันแห่งรักเพริดพราย,พริ้มเพราสู้สุดพลังทั้งใจ ฯลฯ3.อย่าหนีหน้า, คนหนุ่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 มกราคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1300 , 12:12:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ต้นพุดซาในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่งเมื่อปลายทศวรรษ 2510* 1. มิ่งมิตรกลางแสงแดด วันหยุดเราเดินไปตามถนนสีแดงถนนที่สร้างโดยกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในร่วมกับกองพันทหารช่างแห่งสหราชอาณาจักรถนนที่มีรอยล้อเกวียนและหยดเหงื่อแม่กับพ่อจากเลิกนกทาถึงหนองพอกถึงสะพานไม้,เราเดินเลี้ยวไปตามฝั่งพงหญ้าสายน้ำห้วยทรายนกกระเต็นสีเขียวโฉบร่อนไปเหนือผิวน้ำสงบนิ่งใสพรายหลากเงา ฯลฯ2. ลูกพุดซาสีใดกลิ้งหายไปในพงหญ้าพุ่มเล็กเราป....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 มกราคม 2551
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1321 , 14:22:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นกสีส้มในความทรงจำแสนงามของช่อดอกไม้สีขาว*1. นกสีส้มนกสีส้มบินมาที่ห้องของเด็ก ๆขับเสียงรินร้องอย่างมีความสุขเด็ก ๆ ร้องคลอเสียงตามอย่างร่าเริงเพลงแล้วเพลงเล่า,จนเที่ยงวัน2.นกสีส้มนกสีส้มร้องเพลงอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมเด็ก ๆ เติบโตโบกมือลาไปบนถนนเด็ก ๆ กลุ่มใหม่เดินเข้ามาแววตาสงสัยนกตัวนี้กำลังทำอะไร,ใยร้องเพลงไม่รู้จบ3.ดอกไม้ช่อสีขาวเด็ก ๆ เดินเข้ามาในห้องไม่ขาดสายสิบคน,ยี่สิบคน,สามสิบคนและหนึ่งพันพวกเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 24 ธันวาคม 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1020 , 11:24:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แม่ของลูกชายคนหนึ่ง 1. แม่ ปีนั้นอากาศดียามบ่ายแม่หาบกะซ้าไปเนินป่าไม้เราวิ่งตาม,แม่บอกว่าอย่ามา,ให้ไปอยู่กับน้องแต่เราก็วิ่ง,ปีนขึ้นไปเก็บยอดติ้ว,พวงระย้าได้ทั้งยอดอ่อน,ดอกสีขาวงามหลายยามค่ำแม่ต้มซุบใส่หอมขมเต็มคำข้าว2. แม่ปีนั้นพ่อออกไปรับจ้างขับรถโดยสารแม่พาเราออกไปหาสับหน่อหวายบนโคกป่ากุงพี่สาวทั้งสองไปเรียนหนังสือแม่แกงหวายใส่น้ำยานางกับตำข้าวเบือเราขม,กินไม่ได้ร้องไห้อยากกินแกงไก่!3. แม่ปีนั้นม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 ธันวาคม 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1102 , 12:29:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จันทราในพื้นผิวน้ำ ค่ำลงทุ่งนาหลังบ้านหนีเข้ากลีบเมฆฤดูหนาวพ่นสายหมอกม่านขาวแผ่ซ่านเราเดินผ่านบ้านของผู้สาวน้อยออกไปเธอกำลังหาบน้ำไปรดผักสวนหลังบ้าน ทุ่งหญ้าข้าวออกดอกสีเหลืองชูช่อรูปเงาจากรังสีดวงอาทิตย์วับไหวค่อยหายไปจากม่านนัยน์ตาของเราขอบฟ้าทิศตะวันออกแผ่แสงเรืองรองเราเดินถึงฝั่งน้ำห้วยที่สงบนิ่งราวธารหินแวะใต้ร่มก้านเหลืองต้นเก่าที่สนิทสนมปลดแหออกจากถุงผ้าลาย,ผูกเพาแห*ขณะสิ้นแสงสว่าง,เราก่อไฟฟืน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1234 , 12:15:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เสียงนก, นั่นคือเสียงปู่ย่าตายาย............................................นกร้องรินพร่ำยามห่มหนาวดั่งเสียงสายน้ำเมื่อเดือนหกพุ่งผ่านแผ่วเบาราวกระซิบเสียงสรรพสำเนียงห่มอากาศนิ่งงัน...............................................ฝูงนกร้องร่ำที่ชายฝั่งแม่น้ำแผ่ผ่านป่าข้าวแต่เช้าถึงค่ำเสียงตวัดเกี่ยวรวงข้าวเบาบางดั่งเสียงขับลำของเธอยามเช้า................................................วัยเยาว์ลอยหัวเร....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 833 , 21:39:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางทีโลกนี้ไม่จำเป็นต้องมี..........................................บางทีโลกนี้...ไม่จำเป็นต้องมีรัฐชาติไม่จำเป็นต้องมีเส้นพรมแดนไม่จำเป็นต้องมีกระทรวงไม่จำเป็นต้องมีอำนาจรัฐ......................................ขอให้มีเครือญาติพี่น้องฮักมั่นความดีงามสลักเฝือฝั่นในดวงใจมีชาติพันธุ์เป็นหนึ่งเดียวด้วยกันอยู่ในสัจธรรมชาติแห่งความจริงเรามีชีวิตอยู่ได้ในฐานะมนุษย์ในวัฏจักรสัตว์กับพืชพันธุ์อันมั่งคั่ง.........

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 840 , 08:49:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฤดูหนาวในบ้านเก่าเมืองหลัง     บ้านเก่าเมืองหลังเมื่อครั้งนั้นเธอกับฉันดื่มด่ำรสฉ่ำหวานมีผีเสื้อปีกใสดอกไม้บานมีห้วยธารเสียงกลองน้ำร่ำคะนึง     เธอคือความฝันในวันก่อนคืออาทรห่วงใยให้คิดถึงคืออวลอุ่นความหวังความฝังตรึงซื่อและงามลึกซึ้งเสมอมา     พอบ้านเหลืองเมืองคล้อยคล้ายโลกคว่ำแม้เสียงความดื่มด่ำ,ย้ำเสน่หาเธอกลับพรากจากไปลับนัยน์ตาสู่ถนนปรารถนา,เงินตราไกล     เธอเดินบนเส้นทางสายเพริดแพร้วดั่งถนนเก็จ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 8 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 860 , 21:29:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นาตาลีฤดูเกี่ยวข้าวให้ความรู้สึกงดงามกับเราปีนั้นฉันอายุสิบห้าแม่บอกให้ไปนาวานลงเกี่ยวข้าวที่นาตาลีมีเธอ,มีฉัน,ผองเพื่อนเดินไปตามทางดินทรายเปียกชื้นเพื่อนหญิงชายเหน็บเคียวเด็ดใบไม้เป่าเพลงเสียงลิบลัดเลี้ยวไปตามพงป่าระย้ามหามาลีบานระดะทั่วทุกแห่งกลิ่นหอมอวลอบไปทั่วราวป่ากินข้าวเช้าอิ่มแล้ว,ลงเกี่ยวเรียงหน้ากันไปทีละงานนาฟังบทเพลงจากวิทยุบนคันนาดังก้องนาราวกับนักร้องมาเองนาตาลี,เป็นนาผืนลุ่มลงแม่น้ำฉัน....

อ่านต่อ

Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 834 , 08:49:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฤดูนกฝ้ายแม่รู้ ลมพัดใยฝ้ายปลิวไปตามทางดินเสียงนกร้องหลั่งรินกลายเป็นหนอนอ่อนแสงแดดกระจ่างอาบใบไม้ห่มดินเสียงระฆังไม้ดั่งเสียงพิณกลายเป็นแผ่นหินทรายแม่ดุ่มเดินด้วยเท้าเปล่าหนอนกับทรายกอดเกี้ยวกระซิบกระซาบหัวใจแม่เดินออกไปทางเกวียนตั้งใจจะไปเก็บฝ้ายปุยสดแต่บนโพนดินมีพริกแดงแม่เก็บพริกแทนที่จะเก็บฝ้ายแม่ไม่สนใจหินทรายกับหนอนกลายเป็นนกฝ้ายสีส้มบินพรึบพริกสีแดงเต็มกำมือแห่งวัยสาว ฯลฯ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 846 , 21:02:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทางฝ้ายระหว่างดาวเคราะห์ยายทอผ้า แม่เกี่ยวข้าวฉันยังลอยอยู่ในอากาศเส้นฝ้ายพุ่งจากบ้านของยาย ไปยังดาวนับแสนล้านดวงเมื่อฉันพบใยฝ้ายฉันเกาะเกี่ยวมาถึงดาวเคราะห์โลกพร้อมกับละอองฝุ่นแห่งจักรวาลเข้าไปนอนอยู่ในท้องของผู้หญิงทอผ้าฉันมาถึง ยายอ่อนล้า แม่เริงร่าแม่กระตุกฟืมแสนเบาใกล้ศีรษะฉันร้องเพลงทอผ้าตั้งแต่เช้า,ฉันขยับตัว ได้ยินเสียงทุกเสียง,แต่นัยน์ตามืดมิดจนยามเช้า แม่คลอดฉันออกมา ดวงใจของยายหยุดนิ่งเสีย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 26 ตุลาคม 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 847 , 10:42:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 สรรพสิ่งอ่อนโยนดั่งฝ้าย ฝ้ายสีขาวเส้นยาวเหมือนสายทางเกวียนในพงป่าเหมือนลำน้ำพุ่งสายในพสุธาเหมือนคันนาสลับซับซ้อนเหมือนไส้เดือนฤดูหนาวฝ้ายสีขาวหอมอวลเหมือนกลิ่นแก้มนวลผู้สาวเหมือนกลิ่นจำปาบนหิ้งพระเหมือนกลิ่นหมากแน่ง* ยามบ่ายเหมือนกลิ่นแกงหน่อไม้ของแม่เหมือนกลิ่นมาตุคามไกลลิบฝ้ายสีขาวยองใยสั่นพริ้วเหมือนชายผ้านุ่งของยายยามไปวัดเหมือนตุง* ปลิวสะบัดบนเสาไม้สูงลิบฟ้าในเทศกาลมหาชาติคราวปีนั้น, ฉันหวนไห้ผ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 ตุลาคม 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1017 , 11:58:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นกกลายเป็นหมู่เมฆเสียงดีดฝ้ายของผู้สาววัยอ่อนน้อยดังรัวกังวานมาในยามค่ำแสงร่ำไรราวกับเสียงขับทุ้มหลวงพระบางณ ลานหน้าวัดเชียงทองปี 1869ฉันเป็นนกน้อยปีกบางขนสีส้มโผบินราวกับสายลมไปเกาะขอบป่องเอี้ยม*ส่งยิ้มให้เธอผู้นั่งดีดฝ้ายอยู่มุมห้องโถงแสงไฟตะเกียงสีเหลืองนวลวับแวมฉันเห็นผิวแก้มเธอเรื่อเรืองดุจกลีบดอกไม้เธอดีดฝ้ายของอุษาคเนย์มานับหนึ่งพันปีผืนผ้าของเธอยาวไกลไปถึงทางช้างเผือกผ้าฝ้ายลายดอกมันปลาคลี่ยา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 ตุลาคม 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 990 , 15:11:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หมวกใบไม้อากาศร้อนอบอ้าวแท้กลางปีนั้นออกไปเก็บเห็ดสะพายตะกร้าหวายสานขวดน้ำ,ห่อข้าวนึ่งแจ่วบองเดินไปบนคันนานอกหมู่บ้านเธอกับฉันเดินคู่กัน มีเพื่อนสามคนข้ามสายน้ำห้วย ขึ้นโคก,ปีนภูปีนผาจนถึงแนวป่าไม้ดงหนา,ป่าต้นแคนใช้เสียมขุดหาเห็นในพุ่มไม้ดินชุ่มเก็บเห็ดได้สองดอก,สามดอกได้ยินเสียงฟ้าร้องมาแต่ไกลแสงแดดบด,นกร้องบินอยู่สูงลิ่วเที่ยงแล้ว,นั่งกินข้าวใต้ร่มกระบกจากนั้น, ละอองฝนรินลงมาเราปลิดใบตองกุงสานหมวกใ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 ตุลาคม 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 776 , 12:34:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เราและเธอ : ช้อนกุ้งวันหนึ่งในฤดูแล้ง,ยามบ่ายพวกเราร้องเรียกกันจากสายถนนกลางบ้าน,ไปสุดปลายทุ่งนาแนวกอไผ่คนหนึ่งบอกว่าไปขึ้นมะพร้าวอ่อนกันดีกว่าผู้สาวปลูกยาเตอร์กิชอยู่ฟากน้ำกำลังชะเง้อคอยคนหนึ่งบอกว่าไปลงช้อนกุ้งที่บึงสนมนั่นเถอะ!นกร้องบนปลายไม้เมื่อเราเดินหอบตาข่ายด้ายสีขาวพร้อมกับแบกลำไม้สองท่อน,คุถังเคลือบน้ำมันขี้ยางผู้เฒ่านั่งสานตะกร้าร้องบอกตามหลังได้ยินแว่วอย่าลืมเก็บหวายเครือในดงไม้มาให้สักกำ....

อ่านต่อ


/2