*/
<< พฤศจิกายน 2007 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1692 , 12:15:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 เสียงนก, นั่นคือเสียงปู่ย่าตายาย............................................นกร้องรินพร่ำยามห่มหนาวดั่งเสียงสายน้ำเมื่อเดือนหกพุ่งผ่านแผ่วเบาราวกระซิบเสียงสรรพสำเนียงห่มอากาศนิ่งงัน...............................................ฝูงนกร้องร่ำที่ชายฝั่งแม่น้ำแผ่ผ่านป่าข้าวแต่เช้าถึงค่ำเสียงตวัดเกี่ยวรวงข้าวเบาบางดั่งเสียงขับลำของเธอยามเช้า................................................วัยเยาว์ลอยหัวเร....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1267 , 21:39:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางทีโลกนี้ไม่จำเป็นต้องมี..........................................บางทีโลกนี้...ไม่จำเป็นต้องมีรัฐชาติไม่จำเป็นต้องมีเส้นพรมแดนไม่จำเป็นต้องมีกระทรวงไม่จำเป็นต้องมีอำนาจรัฐ......................................ขอให้มีเครือญาติพี่น้องฮักมั่นความดีงามสลักเฝือฝั่นในดวงใจมีชาติพันธุ์เป็นหนึ่งเดียวด้วยกันอยู่ในสัจธรรมชาติแห่งความจริงเรามีชีวิตอยู่ได้ในฐานะมนุษย์ในวัฏจักรสัตว์กับพืชพันธุ์อันมั่งคั่ง.........

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1231 , 08:49:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฤดูหนาวในบ้านเก่าเมืองหลัง     บ้านเก่าเมืองหลังเมื่อครั้งนั้นเธอกับฉันดื่มด่ำรสฉ่ำหวานมีผีเสื้อปีกใสดอกไม้บานมีห้วยธารเสียงกลองน้ำร่ำคะนึง     เธอคือความฝันในวันก่อนคืออาทรห่วงใยให้คิดถึงคืออวลอุ่นความหวังความฝังตรึงซื่อและงามลึกซึ้งเสมอมา     พอบ้านเหลืองเมืองคล้อยคล้ายโลกคว่ำแม้เสียงความดื่มด่ำ,ย้ำเสน่หาเธอกลับพรากจากไปลับนัยน์ตาสู่ถนนปรารถนา,เงินตราไกล     เธอเดินบนเส้นทางสายเพริดแพร้วดั่งถนนเก็จ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 8 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1288 , 21:29:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นาตาลีฤดูเกี่ยวข้าวให้ความรู้สึกงดงามกับเราปีนั้นฉันอายุสิบห้าแม่บอกให้ไปนาวานลงเกี่ยวข้าวที่นาตาลีมีเธอ,มีฉัน,ผองเพื่อนเดินไปตามทางดินทรายเปียกชื้นเพื่อนหญิงชายเหน็บเคียวเด็ดใบไม้เป่าเพลงเสียงลิบลัดเลี้ยวไปตามพงป่าระย้ามหามาลีบานระดะทั่วทุกแห่งกลิ่นหอมอวลอบไปทั่วราวป่ากินข้าวเช้าอิ่มแล้ว,ลงเกี่ยวเรียงหน้ากันไปทีละงานนาฟังบทเพลงจากวิทยุบนคันนาดังก้องนาราวกับนักร้องมาเองนาตาลี,เป็นนาผืนลุ่มลงแม่น้ำฉัน....

อ่านต่อ

Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1271 , 08:49:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฤดูนกฝ้ายแม่รู้ ลมพัดใยฝ้ายปลิวไปตามทางดินเสียงนกร้องหลั่งรินกลายเป็นหนอนอ่อนแสงแดดกระจ่างอาบใบไม้ห่มดินเสียงระฆังไม้ดั่งเสียงพิณกลายเป็นแผ่นหินทรายแม่ดุ่มเดินด้วยเท้าเปล่าหนอนกับทรายกอดเกี้ยวกระซิบกระซาบหัวใจแม่เดินออกไปทางเกวียนตั้งใจจะไปเก็บฝ้ายปุยสดแต่บนโพนดินมีพริกแดงแม่เก็บพริกแทนที่จะเก็บฝ้ายแม่ไม่สนใจหินทรายกับหนอนกลายเป็นนกฝ้ายสีส้มบินพรึบพริกสีแดงเต็มกำมือแห่งวัยสาว ฯลฯ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤศจิกายน 2550
Posted by ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม , ผู้อ่าน : 1262 , 21:02:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทางฝ้ายระหว่างดาวเคราะห์ยายทอผ้า แม่เกี่ยวข้าวฉันยังลอยอยู่ในอากาศเส้นฝ้ายพุ่งจากบ้านของยาย ไปยังดาวนับแสนล้านดวงเมื่อฉันพบใยฝ้ายฉันเกาะเกี่ยวมาถึงดาวเคราะห์โลกพร้อมกับละอองฝุ่นแห่งจักรวาลเข้าไปนอนอยู่ในท้องของผู้หญิงทอผ้าฉันมาถึง ยายอ่อนล้า แม่เริงร่าแม่กระตุกฟืมแสนเบาใกล้ศีรษะฉันร้องเพลงทอผ้าตั้งแต่เช้า,ฉันขยับตัว ได้ยินเสียงทุกเสียง,แต่นัยน์ตามืดมิดจนยามเช้า แม่คลอดฉันออกมา ดวงใจของยายหยุดนิ่งเสีย....

อ่านต่อ


/1