• สรร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-09-30
  • จำนวนเรื่อง : 90
  • จำนวนผู้ชม : 231719
  • จำนวนผู้โหวต : 62
  • ส่ง msg :
  • โหวต 62 คน
<< ตุลาคม 2011 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 24 ตุลาคม 2554
Posted by สรร , ผู้อ่าน : 1938 , 23:52:05 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผมได้อ่านบล็อกที่เผยแพร่ในเว็บไซต์ของ ศูนย์ป้องกันและควบคุมโรคแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (US CDC) แล้วประทับใจที่ผู้เขียนได้ถ่ายทอดสปิริตของคนทำงานสาธารณสุขในภาวะวิกฤตออกมาให้เห็น  เรื่องราวที่เขาเขียนถึงนั้นคือเหตุการณ์ก่อการร้ายขับเครื่องบินชนตึกเวิร์ลด์เทรด ซึ่งรุนแรงและสะเทีอนใจกว่าอุทกภัยมาก ในความต่างนี้มีความเหมือนคือ การกอบกู้วิกฤตที่ลงมือทำอย่างเต็มที่

คุณอ่านแล้วรู้สึกเหมือนกับผมหรือเปล่า


ห้วงเวลาแห่งความทรงจำ
(A Time to Remember)

http://blogs.cdc.gov/publichealthmatters/2011/09/a-time-to-remember/ 
September 9th, 2011 1:25 pm ET - Blog Administrator 
 
เรื่องเล่าจากเทรซี ทรีดเวลล์
By Captain Tracee Treadwell

สิบปีที่แล้ว โศกนาฏกรรมวันที่ 11 กันยายนได้สะเทือนขวัญประเทศและเปลี่ยนแปลงชีวิตคนอเมริกันอย่างไม่มีวันกลับไปเป็นอย่างเดิมได้ ในโอกาสครบรอบในปีนี้ เรารำลึกถึงความสูญเสีย รำลึกถึงผู้คนที่ทำงานอย่างกล้าหาญและไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในการกู้วิกฤตครั้งนั้น ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมงานกับบรรดาวีรบุรุษทุก ๆ คนที่บริเวณ “กราวด์ซีโร่” นั้น แม้เวลาจะผ่านไปสิบปีแล้ว ความทรงจำเหล่านั้นยังคงแจ่มชัดประหนึ่งว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้

Ten years ago, the September 11th tragedies devastated our country and forever changed our lives. On this anniversary, we remember those we lost, as well as those who worked tirelessly and courageously during the response efforts. I had the honor of working with these heroic individuals near Ground Zero. Although a decade has passed, the memories I have of those events are as vivid as if they took place yesterday.


ข่าวเหลือเชื่อ
วันที่มืดมนที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศนี้สำหรับฉันมันเริ่มต้นด้วยท้องฟ้าโปร่ง อากาศแจ่มใสของเมืองแอตแลนต้า  ตอนเช้าฉันไปถึงที่ทำงาน “หน่วยเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาและตอบโต้สถานการณ์” ในศูนย์โรคติดเชื้อแห่งชาติ   แรกเริ่มที่ฉันเข้าทำงานนั้น มีหน้าที่เกี่ยวกับการเตรียมพร้อมรับมือเหตุการณ์อาวุธชีวภาพ  ฉันทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมเฝ้าระวังและตอบโต้ในกิจกรรมใหญ่ ๆ ของโลก เช่น การประชุมองค์การค้าโลก ปี 1999 ซึ่งในครั้งนั้นเราพยายามเฝ้าระวังโรคที่เกิดขึ้นอย่างผิดปกติ หรืออาการเจ็บป่วยเป็นกลุ่มก้อน(อาการที่เกิดในเวลาใกล้เคียงกัน เกิดกับหลายคน) ประสบการณ์เหล่านั้นได้พิสูจน์แล้วว่ามีคุณค่ามหาศาลต่อเหตุการณ์ 11 กันยายน 2001
Unimaginable News
One of the darkest days in our country’s history began for me with a clear, sunny day in Atlanta. I arrived at work in the morning, at the Epidemiology Surveillance and Response Branch in the National Center for Infectious Diseases. Earlier in my career, I worked on bioterrorism preparedness projects at CDC. I also served as a team leader for surveillance and response activities at high-profile events such as the World Trade Organization Ministerial in 1999, where we looked for unusual disease clusters or symptoms being reported within the population. These experiences would prove to be invaluable on September 11, 2001.


ฉันอยู่ในที่ทำงานในตอนที่เครื่องบินพุ่งชนตึกสูงเวิร์ลด์เทรดเซนเตอร์เวลา 9 นาฬิกา ฉันได้ยินเสียงตะโกน ผู้คนถามไถ่กันเสียงดังอึงมี่ทั่วทั้งระเบียงตึก สถานีข่าวรายงานสดออกอากาศในเวลาไม่กี่นาทีหลังเครื่องบินลำแรกพุ่งชนตึกด้านทิศเหนือ และลำที่สองชนตึกด้านทิศใต้ ภายใต้ความรู้สึกช็อก หวาดกลัว และเงียบงัน พวกเราเห็นตึกคู่ถูกไฟลุกท่วม ก้อนเมฆเทาทะมึนและกลุ่มควันขาวลอยขึ้นเหนือตึก เราต้องหวาดวิตกยิ่งขึ้นเมื่อได้ดูเหตุการณ์ที่ตึกเพนตากอนในครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น 
I was in my office when the planes struck the towers around 9:00AM. I heard shouts and loud conversation in the hall outside. The news stations were already broadcasting reports of an incident at the World Trade Center, only minutes after the first plane crashed into the North Tower and the second collided with the South Tower. In shock, horror, and silence, we witnessed the Twin Towers burning, clouds of gray and white smoke billowing from the top. We were further horrified as we watched the scenes from the Pentagon about half an hour later.

เที่ยวบินสู่นิวยอร์ก
Flight to NYC

ความคิดแรกของพวกเราคือ “เราจะช่วยอะไรได้บ้าง” ศูนย์ป้องกันและควบคุมโรคแห่งชาติสหรัฐอเมริกา(CDC) สั่งการให้ตอบสนองเหตุการณ์นี้ในทันที และฉันได้รับมอบหมายเป็นหัวหน้าทีมไปสนับสนุนกิจกรรมการเฝ้าระวังและตอบโต้ของแผนกสาธารณสุขและสุขภาพจิตเมืองนิวยอร์ก
Our initial thoughts were, “How can we help?” CDC began developing a response quickly and I was assigned to lead a team to assist with surveillance and response activities in cooperation with the New York City Department of Health and Mental Hygiene (NYC DOHMH).


ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังเหตุการณ์โจมตี ฉันพร้อมเดินทางไปนิวยอร์กกับคณะทำงานกลุ่มเล็ก ๆ ซึ่งมีผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณสุขจากสาขาต่าง ๆ พวกเรารีบมุ่งไปที่สนามบินและขึ้นเครื่องบินเจ็ทส่วนบุคล ในภาวะสั่งปิดน่านฟ้าทั่วประเทศ แต่ CDC ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษจากองค์การบริหารการบิน ทั้งนี้เพื่อเปิดให้คณะทำงานและการสนับสนุนสามารถเข้าถึงเมืองนิวยอร์คได้
Within a few hours of the attack, I was ready to be sent to New York along with a small group of other public health experts from various fields. We rushed to the airport and boarded a private jet. Airspace was closed over the entire country, but CDC had received special permission from the Federal Aviation Administration, which allowed people and supplies to be flown into the city.

มันเป็นเที่ยวบินที่ตึงเครียดมาก เรารู้ดีว่าเมืองกำลังถูกโจมตีและเราเป็นเครื่องบินพลเรือนเพียงลำเดียวในน่านฟ้าเวลานั้น ขณะที่เราเข้าใกล้นิวยอร์ค นักบินได้เชิญฉันไปที่ห้องนักบิน ทันใดนั้น เรามองเห็นจุดดำ ๆ เล็กอยู่ไกลลิบ มันพุ่งเข้าหาเราอย่างรวดเร็ว ฉันคิดว่าเครื่องของเราอาจจะถูกยิงตกก็เป็นได้ เพียงอึดใจต่อมา สิ่งที่เห็นเป็นจุดเมื่อครู่ ในตอนนี้มันคือเครื่องบินรบที่เข้ามาใกล้เราจนมองเห็นใบหน้านักบินได้ชัดเจน เขาส่งสัญญาณเคลียร์เครื่องบิน “ซีดีซี-วัน(CDC-1)” ของเราให้ลงจอดได้
It was a very tense flight. We knew the city was under attack, and we were the only civilian plane in the sky. As we were approaching, the pilot invited me to enter the cockpit. Suddenly, we spotted a small black dot in the distance; it was quickly moving toward us. I thought it was going to shoot us down. Only moments later, the dot turned into a fighter jet, which drew near our plane, so close I could clearly see the pilot’s face. He did a wing wave and took off: “CDC-1” was cleared for approach. With that welcome, we landed in New York.

...อ่านต่อตอนที่ 2



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1
สรร วันที่ : 25/10/2011 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chawetsan
  คิดอย่างบ้าน  ๆ   สร้างสรรค์สังคม อุดมปัญญา

(0)

ยังมีต่อตอนสองนะครับ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน