*/
  • ครูควนฮาย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : udom_chimdee@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-19
  • จำนวนเรื่อง : 71
  • จำนวนผู้ชม : 153449
  • จำนวนผู้โหวต : 37
  • ส่ง msg :
  • โหวต 37 คน
<< มกราคม 2009 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


การศึกษาขั้นพื้นฐานที่รัฐจัดให้ฟรี ควรกำหนดกี่ปี
9 ปี
1 คน
12 ปี
6 คน

  โหวต 7 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 1 มกราคม 2552
Posted by ครูควนฮาย , ผู้อ่าน : 6964 , 14:08:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กาพย์ฉบัง   16

ยอยกนิทานนานมา             ปรัมปรา

เรื่องชาวจีนหนีเข้าไทย

 

หอบเอาเสื่อผืนหมอนใบ      หลีกลี้หนีภัย

มาพึ่งพระโพธิ์สมภาร

 

จากแดนทุระกันดาร           มีความชำนาญ

การทำเกษตรกรรม

 

หมายใจแค่ได้อิ่มหนำ         พ้นความระกำ

มุ่งสู่ประเทศสยาม

 

ก้าวแรกมาถึงเขตคาม        วัดวาอาราม

รุ่งเรืองเมืองทองมั่นคง

 

จีนนายชายชื่อหลีฮง           มุ่งหมายจำนง

หาที่ปลูกผักเชี่ยวชาญ

 

โชคช่วยให้เจอนักการ        กุลีโรงงาน

นายสีมีที่ทำกิน

 

เจรจาต่อรองสมถวิล          เราหมูไม่กิน

จนกว่าจะร่ำจะรวย

 

ทั้งสองแผ้วถางต่างช่วย     ดินน้ำอำนวย

ช่วยให้พืชผักงดงาม

 

ผ่านไปหลายปีถึงยาม         สัญญาไม่ตาม

เท่าที่ทั้งสองตกลง

 

วันหนึ่งนายสีประสงค์        ขณะที่หลีฮง

ไปขายผักในพารา

 

ไปซื้อเอาเนื้อหมูมา            ปรุงรสโอชา

หอมหวนชวนให้ลิ้มลอง

 

สัญญาที่เคยประคอง          เรื่องที่ทั้งสอง

ตกลงไม่กินเนื้อหมู

 

นายสีคิดว่าเฟื่องฟู             มีกินมีอยู่

ฐานะเข้าข้างมั่นคง

 

นายสีเกิดความทะนง         ตอนเย็นหลีฮง

กลับมาจากขายพืชผัก

 

ได้กลิ่นหอมหวนชวนชัก      เกินใจห้ามหัก

รีบเร่งไปถามนายสี

 

ทำไมลื้อไม่ใยดี                 สัญญาที่มี

กินหมูยังไม่ร่ำรวย

 

นายสีผู้ทะนงงงงวย          โอพระเจ้าช่วย

เดี๋ยวนี้เรารวยแล้วไง

 

ดั่งมีเสี้ยนหนามแทงใจ       ให้ดับทันใด

หลีฮงอธิบายให้ฟัง

 

สัญญามีแต่ปางหลัง           มิตรภาพพัง

เราสองแบ่งเบี้ยแยกทาง

 

สองทศวรรษอำพราง         ฐานะแตกต่าง

ทั้งสองเจอกันอีกครา

 

นายสีไปต่างพารา             พบหนึ่งร้านค้า

เพื่อซื้อสิ่งของต้องการ

 

พบเจอกับเจ้าของร้าน         คิดอยู่เนิ่นนาน

เถ้าแก่คนนี้เป็นใคร

 

เราเคยเจอะกันที่ไหน         จึงไม่สนใจ

ได้แต่เลือกหาสินค้า

 

รูปร่างการแต่งกายา          พอจะบอกว่า

ฐานะยากจนเข็ญใจ

 

หลีฮงมองเห็นแต่ไกล         เขาจำเพื่อนได้

ทักทายด้วยจิตไมตรี

 

จูงไม้จูงมือนายสี               ด้วยความยินดี

ที่เจอเพื่อนเก่าเพื่อนแก่

 

หลีฮงรับรองดูแล              ไม่เชือนไม่แช

สั่งให้แม่ครัวรีบปรุง

 

ทั้งสองจูงมือพยุง              อาหารหอมฟุ้ง

คงจะหลากหลายเมนู

 

นายสีนั่งโซฟาหรู              ด้วยใจหดหู่

หุบปากมิพูดสิ่งใด

 

หลีฮงสั่งให้เร็วไว             อาหารอยู่ไหน

แม่ครัวจงได้ยกมา

 

ต้มพะโล้หมูทั้งขา             กับข้าวนานา

เนื้อหมูกระดูกเครื่องใน

 

หลีฮงชวนสีทันใด             มัวช้าอยู่ใย

รับประทานอาหารด้วยกัน

 

นายสีรู้สึกตื้นตัน               ไม่นึกไม่ฝัน

ฐานะแตกต่างกันไกล

 

จึงถามหลีฮงออกไป           ว่าเหตุไฉน

จึงได้มาเห็นนายห้าง

 

หลีฮงเล่าหลังแยกทาง        เช่าที่หน้าห้าง

เพื่อขายจำหน่ายของชำ

 

เก็บเงินเป็นกอบเป็นกำ        เช่าร้านของชำ

จนเซ้งมาเป็นของตน

 

การค้าเริ่มทวีผล               มีอิทธิพล

เครดิตกับธนาคาร

 

ระหว่างทำกิจการ             ไม่เคยแผ้วพาน

จักหาเนื้อหมูมากิน

 

จวบจนหลุดพ้นหนี้สิน        มีตึกที่ดิน

ทั้งห้างเรือกสวนไร่นา

 

เงินทองไหลมาเทมา          ฮั้วจึงคิดว่า

เพียงพอถึงขั้นร่ำรวย

 

ภาษิตหมูอยู่ในอวย            ขยันโชคช่วย

กินหมูมาถึงวันนี้

 

เรื่องเล่าเข้าหูนายสี           อับอายทวี

กลืนข้าวคั่งค้างติดคอ

 

นายสีเล่าความเติมต่อ         ดื่มน้ำล้างคอ

จึงเล่าเท้าความเป็นมา

 

ตั้งแต่หลีฮงจากลา             เลิกปลูกผักหญ้า

ที่ดินรกร้างดังเดิม

 

เงินทองที่มีมิเพิ่ม              รับจ้างดังเดิม

หมดแรงสู่วัยชรา

 

ที่ดินแบ่งขายนายหน้า        เพื่อเลี้ยงกายา

ให้เขาทำบ้านจัดสรร

 

อนาคตถึงทางตัน              หมดคำจำนรรจ์

นายสีล่ำลาหลีฮง

 

เป้าหมายไม่ลุเป้าประสงค์   จงอย่าทะนง

อุทาหรณ์นายสีหลีฮง

 



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน