*/
  • เหล่าซือสุวรรณา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : futurec.cn@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-21
  • จำนวนเรื่อง : 347
  • จำนวนผู้ชม : 2427539
  • จำนวนผู้โหวต : 727
  • ส่ง msg :
  • โหวต 727 คน
<< กุมภาพันธ์ 2016 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by เหล่าซือสุวรรณา , ผู้อ่าน : 1936 , 09:58:44 น.  
หมวด : การศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 12 คน ni_gul , joepiya และอีก 10 คนโหวตเรื่องนี้


花木兰传奇
มู่หลาน จอมทัพหญิงกู้แผ่นดิน เวอร์ชั่น 2013

        ซีรีย์ที่แพร่ภาพในไทยพีบีเอส เวอร์ชั่นพากย์ไทยทั้งหมด 56 ตอน ก็ได้จบลงไปแล้วเมื่อ  9 มกราคมที่ผ่านมา

        แต่เหล่าซือก็ยังเขียนไม่จบ
        ตอนนี้น่าจะเป็นไฮไลท์ สรุปหัวใจสำคัญของซีรีย์เรื่องนี้ว่าต้องการนำเสนออะไร ?

       ตอน 15 ที่เขียนไปหลังปีใหม่  ได้รับความคิดเห็นจากเพื่อนผู้อ่านหลายท่านผ่านหน้าบล็อกและหลังไมค์ ทำให้รู้สึกดี
เราไม่ได้สื่อสารอยู่ฝ่ายเดียว  มีคนชอบเรื่องนี้และเห็นว่าเป็นละครที่สร้างสรรค์ด้วยเหมือนกัน
     
.......................

จากบทความเรื่อง มู่หลานฯ เจาะสาระตอนที่ 15
        ท่านผู้อ่าน คุณ Jeng Piyamanag ได้เขียนคอมเมนท์มาหลายเรื่อง มีตอนหนึ่งเขียนไว้อย่างน่าสนใจว่า

" มู่หลานทางทีวีจบแล้ว ฝากหลายๆ เรื่องราวให้คนดูเอาไปปรับใช้กับตัวเอง
  ขอเชียร์ให้เขียนต่อไป
  ตนเองจะให้รางวัลภาพยนตร์ท่ี่สร้างสรรสังคมดีเยี่ยม
  นอกจากนี้ ผู้สร้างก็มีวิสัยทัศน์ว่าปัจจุบันโลกเปลี่ยนไปควรนำเสนออย่างไร "
...............................


         ก่อนจะเข้าเรื่องเจาะสาระตอนที่ 16 นี้  ขอพูดถึงเรื่องคลื่นความหนาวที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคมที่ผ่านมาเล็กน้อย  ว่าทำให้นึกเชื่อมโยงไปถึงเรื่องราวอะไรในเรื่องซีรีย์มู่หลานฯ เวอร์ชั่นนี้บ้าง ?

          ตั้งแต่ประมาณวันที่ 20 มกราคมที่ผ่านมา คลื่นความหนาวกำลังแรงที่แผ่ลงมาจากไซบีเรีย  กระทบมองโกลเลีย จีน เกาหลี ญี่ปุ่น ฯลฯ  รวมทั้งกระทบภาคเหนือภาคอีสานของไทย ทำให้อากาศหนาวจัดจนนักท่องเที่ยวภูทับเบิกต้องหนีกลับตั้งแต่คืนวันที่ 24 มกราคมนั้น

          คลื่นความหนาวนี้ทำให้เกิดพายุหิมะถล่มเมืองต่างๆ ของจีนในลักษณะทั่วประเทศ  สถานการณ์เลวร้ายที่สุดในรอบหลายสิบปี

          แม่น้ำ  น้ำตก  ทะเลสาบ ฯลฯ ในจีน กลายเป็นน้ำแข็ง เดินเรือไม่ได้ เหมือนถูกแช่แข็งไว้ค่อนประเทศ

          ภัยหนาวครั้งนี้  ทำให้ผู้เขียนนึกถึงซีรีย์จีนมู่หลานฯ  ที่ทำให้เห็นภูมิอากาศที่แตกต่างระหว่างทุ่งหญ้าทางเหนือของจีน ที่อยู่ของชาวโหยวหยาน (ปัจจุบันคือแถบมองโกลเลียและมณฑลเฮยหลุงเจียงของจีน) กับ แผ่นดินจงหยวน (คือแถบภาคกลางลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียงและภาคใต้ของจีนปัจจุบัน)    

          ที่แคว้นโหยวหยาน  มีแต่ทุ่งหญ้ากับทะเลทราย  ชาวทุ่งหญ้าจึงต้องพยายามตีลงมาทางใต้เพื่อยึดแผ่นดินที่มีสภาพอากาศอบอุ่นกว่า  เพาะปลูกได้  และอุดมสมบูรณ์กว่า

          คือปัญหาทรัพยากรทางธรรมชาตินั่นเอง
.......................................

ในเกร็ดประวัติศาสตร์ (จริง)

          ชาวโหยวหยาน (柔然)มีการสู้รบกับชาวจงหยวน (中原)มาตลอด เป็นเวลานานมาแล้ว
และไม่ใช่มีแค่ชาวโหยวหยาน ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวมองโกลเท่านั้น ที่ต้องการตีลงมาเพื่อหาแผ่นดินที่อบอุ่นกว่า

          ในสมัยโบราณยังมีชาวแมนจู (满族)ที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจีน (ปัจจุบันคือดินแดนมณฑลเฮยหลุงเจียง มีฮาร์บินเป็นเมืองเอกที่หนาวติดลบ 30 องศา)  ก็มีการสู้รบกับชาวจงหยวนมาตลอด

          กองทัพม้าเหล็กของชาวมองโกลเคยยึดแผ่นดินจงหยวน (ที่ราบลุ่มของจีนแถบสองฝั่งแม่น้ำแยงซีเกียง) ได้ในสมัยเจ็งกิสข่าน 成吉思汗 -  ข่านผู้ยิ่งใหญ่แห่งมองโกล เมื่อประมาณ 800 ปีก่อน ตั้งเป็นราชวงศ์หยวน (元朝 ปี ค.ศ. 1971 - 1368)ปกครองจีน 97 ปี เกือบ 100 ปี ( ตำนานเรื่องมู่หลานเกิดขึ้นประมาณ 2000 ปีก่อน ห่างกับช่วงที่ชาวมองโกลปกครองจีนราว 1200 ปี)

          กองทัพชาวแมนจูก็เคยยึดแผ่นดินจีนได้  ตั้งเป็นราชวงศ์ชิง(清朝 ค.ศ. 1636 - 1912)ปกครองชาวจีน - ชาวฮั่น นาน 276 ปี  เกือบ 300 ปี
...........................

          นึกเปรียบเทียบกับบ้านเราที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแสงแดด แหล่งน้ำ ภูมิประเทศที่งดงาม  และทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆ

          บ้านเราก็เป็นที่หมายปองของชาติอื่นโดยเฉพาะชาติใหญ่ๆ ไม่ต่างกันกับสมัยโบราณแบบในละคร

...........................

กลับมาที่ซีรี่ย์จีนเรื่องมู่หลานฯ จอมทัพหญิงกู้แผ่นดิน 
ซึ่งเป็นละครที่เสริมแต่งขึ้นโดยมีเรื่องราวในประวัติศาสตร์จีนเป็นแค่ฉากหลัง แต่ไม่ใช่ตามจริง 

         สุสาน และ ป้ายวิญญาณในหมู่บ้านหวู่เฟิ่งกู่  จึงเป็นสัญลักษณ์สื่อถึงความโหดร้ายของสงคราม

         ผู้ชายในตระกูลของ "จางจู้จื่อ" ก็ตายในสงครามเกือบหมด  เหลือแต่ตัวเขากับย่าที่ร้องไห้จนตาบอด

         พระเอก - องค์ชายตัวหลุน  ในเรื่องนี้  จึงได้เสนอแนวคิดใหม่ แทนการใช้กำลังยึดครอง คือ ความร่วมมือ การเรียนรู้  การผสมผสานวัฒนธรรม

        รูปแบบในสมัยโบราณก็คือ ผ่านการแต่งงานขององค์หญิงองค์ชายทั้งของสองแคว้น  เพื่อให้หญิงชาวเว่ยไปสอนการปักทอผ้าให้กับชาวโหยวหยานที่เดิมเลี้ยงสัตว์และใช้ชีวิตเร่ร่อน
...........................................


ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ  กาลเวลาเปลี่ยน  สถานการณ์เปลี่ยน  ทุกอย่างก็เปลี่ยน  
มิตรกลายเป็นศัตรู  ศัตรูกลายเป็นมิตร  แปลงศัตรูเป็นมิตร หรือ ไล่มิตรไปเป็นศัตรู  

           อดีตรัชทายาท องค์ชายของแคว้นเว่ยอย่างทั่วป๋าเส้า  ก็ไปร่วมมือกับแคว้นโหยวหยานได้
           องค์ชายตัวหลุนแห่งโหยวหยาน  ก็หันมาร่วมมือกับแคว้นเว่ยได้
           เสนาบดีใหญ่อย่างจินฉานจื่อ ที่พระเอกนับถือเป็นอาจารย์  เป็นที่ปรึกษาของท่านข่าน กลายเป็นคนทรยศได้
           ฮ่องเต้ เมื่อถึงคราวเพื่อชาติ (เพื่อบัลลังก์)  ก็ยอมกลืนเลือดลดทิฐิได้

           ก่อนที่จะไปถึงจุดไฮไลท์ - คาดว่าเป็นบทสรุปหัวใจสำคัญที่ละครเรื่องนี้ต้องการนำเสนอ (การร่วมมือ การเรียนรู้ คือทางรอด)  ทั่วเป๋าเส้า ได้หนีไปขอพึ่งกองกำลังของฝ่ายโหยวหยาน โดยสมคบกับจินฉานจื่อ - เสนาบดีใหญ่ที่ท่านข่านแห่งโหยวหยานไว้วางใจ และเป็นคนรักเก่าของแม่   ขอให้ท่านข่าน (พ่อตัวหลุน) สนับสนุนเขาทำพิธีขึ้นบังลังก์ฮ่องเต้แห่งเว่ย (ตั้งฮ่องเต้ซ้อนขึ้น) ในดินแดนของโหยวหยาน  เพื่อเรียกขวัญกำลังใจจากกองกำลังและผู้คนที่ยังสนับสนุนเขาในแคว้นเว่ย โดยเฉพาะแถบพื้นที่ที่เขาเคยปกคอรงอยู่สมัยดำรงยศเป็น "ชิงเหอฮ่อง"  เพื่อจะสร้างความแตกแยกในหมู่ชาวเว่ย  เมื่อเกิดศึกใน แคว้นเว่ยก็จะระส่ำระสาย  ทั่วป๋าเส้าจะได้โอกาสช่วงชิงอำนาจจากฮ่องเต้ทั่วป๋าเทาซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดา

           ส่วนจินฉานจื่อเห็นเป็นโอกาส  จึงยุยงให้ท่านข่านช่วยทั่วป๋าเส้าประกาศขึ้นบัลลังก์ในดินแดนโหยวหยาน  แย่งชิงอำนาจจากทั่วป๋าเทา (คืน)  ถ้าสร้างความแตกแยกให้เกิดขึ้นในแคว้นเว่ยได้  ฝ่ายโหยวหยานจะเป็นผู้ได้ประโยชน์

           ท่านข่านเห็นด้วย แต่ต้องคุยกันก่อนว่า  เมื่อได้อำนาจแล้ว จะต้องแบ่งความอาวุโส (ใครใหญ่กว่า)  ทั่วป๋าเส้ารับคำว่าจะยกให้ท่านข่านเป็นผู้อาวุโส  ท่านข่านพอใจ

           แต่ตัวหลุนขัดขวางแผนการนี้ เขาเห็นว่าการทำแบบนี้จะยิ่งทำให้แคว้นเว่ยกับโหยวหยานบาดหมางกันยิ่งขึ้น  อีกทั้งการร่วมมือกับคนที่ทรยศได้แม้แต่แผ่นดินเกิดของตัวเองเช่นทั่วป๋าเส้า  จะไม่มีวันพบจุดจบที่ดี

           จินฉานจื่อกับทั่วป๋าเส้าจึงวางแผนกำจัดตัวหลุนให้พ้นทาง

           แผนการที่ลึกไปกว่านั้น จินฉานจื่อมีเป้าหมายจะเป็นข่านเสียเอง  เขาต้องการจะอยู่เหนือคนทั้งหล้า ไม่ยอมอยู่ใต้คนๆ เดียวอีกต่อไป  จึงวางแผนจะกำจัดท่านข่านด้วย และก้าวขึ้นเป็นข่านเสียเอง

           จังหวะนั้น มู่หลานฯ รับอาสาฮ่องเต้มาลอบสังหารทั่วป๋าเส้าถึงในดินแดนโหยวหยาน เพื่อทำลายแผนการแบ่งแยกของเขา แต่มู่หลานฯ หลงกลติดกับดักที่จินฉานจื่อกับทั่วป๋าเส้าวางไว้ (มู่หลานฉลาดสู้สองคนนี้ไม่ได้)  นางจึงถูกจับขังไว้ในคุกรอการประหาร

            จินฉานจื่อต้องการทำลายตัวหลุน รู้ว่าตัวหลุนต้องมาช่วยมู่หลานแน่  จึงเก็บตัวมู่หลานไว้เป็นเหยือล่อให้ตัวหลุนมาติดกับ  ด้วยการเสนอให้ตัวหลุนเป็นมือเพชรฆาตสังหารมู่หลานเองในวันครบรอบวันตายของหวูถี (พ่ี่ชายของตัวหลุน) ท่านข่านหลงเชื่อตามที่จินฉานจื่อรายงานว่ามู่หลานเป็นคนฆ่าหวูถี  จึงสั่งให้ตัวหลุนสังหารมู่หลาน หาไม่แล้วจะไม่ยกบัลลังก์ข่านให้

            ตัวหลุนแกล้งรับปาก แต่แอบหาพยานหลักฐานสืบหาคนร้ายตัวจริงที่บงการฆ่าหวูถี  แต่ตัวหลุนก็แพ้หมากของจินฉานจื่อที่รู้นิสัยของตัวหลุนเป็นอย่างดี  อีกทั้งยังมีเหย่ซู่ - คนสนิทของตัวหลุนคอยรายงานความเคลื่อนไหวของตัวหลุน  จินฉานจื่อจึงวางแผนซ้อนเพื่อใส่ร้ายว่าตัวหลุนซ่องสุมกำลัง ก่อการกบฏ

            ก่อนที่มู่หลานจะถูกนำตัวไปยังแดนประหาร ทั่วป๋าเส้าได้มาพบเธอ และเกลี้ยกล่อมให้เธอร่วมมือกับเขา  ตามแผนการของเขา ทุกคนจะสมปรารถนาในสิ่งที่ตัวเองต้องการ  ตัวหลุนได้ขึ้นเป็นข่าน  มู่หลานได้เป็นมเหสีของตัวหลุน  และทั่วป๋าเส้าเองจะได้เป็นฮ่องเต้แห่งเว่ย

            แผนของเขาก็คือ เขามีวิธีที่จะปล่อยมู่หลานไป  ให้มู่หลานกลับไปรายงานฮ่องเต้ทั่วป๋าเทาว่าได้สังหารทั่วป๋าเส้าแล้ว จากนั้นก็หาโอกาสสังหารทั่วป๋าเทาเสีย  ส่วนทางเขาก็จะหาทางกำจัดจินฉานจื่อและสนับสนุนให้ตัวหลุนขึ้นเป็นข่าน จากนั้นก็ให้มู่หลานแต่งมาโหยวหยาน

            คนที่เอาผลประโยชน์ตัวเองเป็นใหญ่อย่างตัวละคร "ทั่วป๋าเส้า" นั้นเป็นคนที่ "คบไม่ได้" เลย (อันนี้เอาไว้เป็นอุทาหรณ์ปรับใช้กับชีวิตยุคปัจจุบันได้เสมอ)

            แต่มู่หลานปฏิเสธที่จะร่วมมือกับคนขายพี่น้องร่วมชาติอย่างทั่วป๋าเส้า

            ฉากที่ลานประหารมู่หลาน มีบทพูดที่น่าประทับใจอยู่หลายเรื่อง ตัวอย่าง
            มู่หลานบอกกับตัวหลุนว่า  เธอดีใจที่จะได้ตายด้วยมือของตัวหลุน ถ้าตัวหลุนฆ่านางด้วยมือของเขาเอง แล้วสามารถทำให้ท่านข่านเชื่อใจเขาอีกครั้ง  ยอมมอบบัลลังก์ท่านข่านให้เขาสืบทอด  ตัวหลุนมีอำนาจตัดสินใจ  ชาวเว่ยกับชาวโหยวหยานก็ไม่ต้องรบกันอีก  ถ้างั้นการตายของนางก็ถือว่าคุ้มค่ามาก

            แต่ตัวหลุนตัดใจฆ่านางเพื่อตนจะได้มีอำนาจไม่ได้   เขาเปิดโปงเรื่องที่จินฉานจื่อเป็นคนบงการให้ต้าน่า (รองแม่ทัพฝ่ายโหยวหยาน - คนของจินฉานจื่อ ) วางยาฆ่าหวูถี  แต่ต้าน่าก็ถูกเหย่ซู่ฆ่าตายทันที (เหย่ซู่  เป็นทหารคนสนิทของตัวหลุน  ต่อมาไปเข้าเป็นพวกของจินฉานจื่ออย่างลับๆ เนื่องจากเห็นว่าตัวหลุนคงหมดโอกาสได้เป็นใหญ่แล้ว)  ซึ่งตัวหลุนนึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ติดตามใกล้ตัวมานานคนนี้จะทรยศต่อเขาได้

             และยังไม่ทันได้ตั้งตัว เหย่ซู่ ที่ทรยศต่อตัวหลุน ก็ถูกคนสนิทของจินฉานจื่อฆ่าปิดปาก (จุดจบของคนที่่ขายนายแลกยศ)

             ตัวหลุนตัดสินใจปล่อยมู่หลานไป เพราะมู่หลานไม่ใช่คนฆ่าพี่ชายของเขา  เขาบอกให้มู่หลานรีบหนีออกไปจากดินแดนของโหยวหยาน  โดยเขาได้ขอร้องให้เฮ่อหุงพาพวกนางหนี  แต่ตัวหลุนเองยอมถูกจับและถูกจินฉานจื่อใส่ร้ายว่ากบฎต่อท่านข่าน  มีโทษประหาร  โดนจับเข้าไปอยู่ในคุกแดนประหารแทนมู่หลาน (สองคนนี้สลับกันเข้าคุกเกือบตลอดเรื่อง ในเรื่องนี้มีหลายตอนที่มีคนติดคุก และมักเป็นคนที่ไม่ได้ผิดจริง  ตั้งแต่มู่หลานเกือบโดนแม่ทัพเซี่ยตัดหัว  แม่มู่หลานถูกขัง  ตัวหลุนถูกแม่ทัพเซี่ยสงสัยว่าเป็นฆาตรกร  ละครคงต้องการเสียดสีเรื่องแพะรับบาปหรือจับคนผิด)

             จินฉานจื่อก็ไม่ฆ่าตัวหลุนทันทีเหมือนกัน เพราะรู้ว่ามู่หลานจะยังไม่หนีกลับแคว้นเว่ย ต้องวกกลับมาช่วยตัวหลุนแน่  จึงเก็บเขาไว้เป็นหยื่อล่อให้มู่หลานมาติดกับ (แล้วก็มาติดกับจริงๆ )

             ตัวหลุนยอมรับชะตากรรมว่าแพ้จินฉานจื่อทุกทาง  ถูกล่ามโซ่และหมดอาลัยตายอยากอยู่ในคุก แต่พอรู้ว่ามู่หลานยังไม่ยอมจากไป  ยังจะอยู่เพื่อสังหารคนขายชาติและช่วยเขา  ก็ทำให้เกิดกำลังใจฮึดสู้อีกครั้ง

             มู่หลานขอร้องให้เฮ่อหุงช่วยตัวหลุน โดนรับปากว่าถ้าช่วยตัวหลุนได้ นางสัญญาที่จะไม่พบตัวหลุนอีกชั่วชีวิต เพราะต้องการหลีกทางให้เฮ่อหุง - หญิงชาวทุ่งหญ้าที่รักตัวหลุนด้วยใจจริงและพร้อมที่จะทำเพื่อเขาทุกอย่าง (แสดงถึงความรักที่เสียสละ ไม่คิดครอบครอง)    

             ...............................................


            เมื่อท่ายข่านเบิกตัวตัวหลุนจากคุกประหารไปพบ ตัวหลุนเล่าถึงแผนการฆ่าหวูถีและชิงอำนาจทหารของจินฉานจื่อให้ท่านข่านเข้าใจ  จินฉานจื่อจึงสั่งให้คนของเขาที่ส่งไปซุ่มเป็นพ่อครัวในวังข่านนานถึง 7 ปี เอายาพิษที่ทั่วป๋าเส้าให้มาใส่ในเหล้าวางยาท่านข่านตาย  จากนั้นก็ฆ่าพ่อครัวปิดปาก และใส่ร้ายว่าตัวหลุนเป็นคนวางยาฆ่าพ่อชิงบัลลังก์

             จากนั้นก็แต่งตั้งองค์ชายอายุไม่ถึง 10 ขวบขึ้นเป็นข่านแทน โดยมีตัวเองเป็นผู้มีอำนาจสั่งการที่แท้จริง กุมอำนาจไว้ทั้งหมด

             มู่หลานวางแผนลอบสังหารทั่วป๋าเส้ากับช่วยตัวหลุนออกจากคุกให้อยู่ในวันเดียวกัน เพื่อให้จินฉานจื่อต้องแบ่งกำลังรับมือ  โดยตัวเองปลอมตัวเป็นฝูหลิงไปสังหารทั่วป๋าเส้า และให้ตั๋วซูเฟิง ทหารเอกของตัวหลุนนำป้ายคำสั่งปลอมของจินฉานจื่อภายใต้การช่วยเหลือของเฮ่อหุง (ลูกสาวจินฉานจื่อ) ไปเบิกตัวตัวหลุนออกจากคุก  โดยที่ไม่รู้ว่าจินฉานจื่อแกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าลูกสาวมาขโมยป้ายคำสั่งของเขานำไปช่วยตัวหลุน ทุกอย่างจึงอยู่ในกับดักที่จินฉานจื่อวางเอาไว้

             ในที่สุด มู่หลานก็วางแผนลอบสังหารทั่วป๋าเส้าได้สำเร็จ (รายละเอียดในการวางแผนสลับซับซ้อนสนุกมาก  เชิญผู้อ่านดูในซีรีย์)  และช่วยตัวหลุนออกมาได้  แต่ก็แลกด้วยชีวิตของสหายทั้งชาวเว่ยและชาวโหยวหยานหลายชีวิต  รวมถึงตัวละครหลักเช่น ช่างตีเหล็ก บัณฑิตซูเซิง ตั๋วซูเฟิง เฮ่อหง ฯลฯ

             ตั๋วซูเฟิง แม่ทัพคู่รบที่ติดตามตัวหลุนมาทุกสนาม ถูกจินฉานจื่อจับได้ตอนไปช่วยตัวหลุนออกจากคุก  และถูกฆ่าตายอย่างเหี้ยมโหด  ตัวละครตัวนี้เป็นตัวอย่างของการรักนาย ไม่ทรยศต่อนายและช่วยนายจนสุดชีวิต แม้ในยามที่นายตัวเองจะหมดหวังขึ้นเป็นใหญ่

             ส่วนเหย่ซู่ ที่เป็นทหารคนสนิทที่ตัวหลุนไว้วางใจ  ติดตามตัวหลุนตั้งแต่ไปเป็นสปายที่หมู่บ้านหวู่เฟิ่งกู่  เป็นตัวแทนคนที่รักตัวกลัวตาย ยอมเป็นสายลับให้กับจินฉานจื่อ และใส่ร้ายนายตัวเอง ยอมขายนายเพื่อแลกกับการอยู่รอดและเกียรติยศ
           
             ตัวหลุนรอดมาได้ แต่สูญเสียอำนาจทางทหารทุกอย่าง แถมยังมีข้อหากบฏฆ่าพ่อติดมาด้วย

             เขาเข้าตาจน  คิดจะไปรวบรวมชนเผ่าทุ่งหญ้าที่กระจัดกระจายมาช่วยเขา  มู่หลานจึงเสนอให้เขามาร่วมมือกับแคว้นเว่ย เพื่อชิงอำนาจคืนจากจินฉานจื่อ
          
             เมื่อจินฉานจื่อตั้งตัวติด ก็ระดมกำลังทหารโหยวหยาน 1 แสน บุกประชิดเมืองเซิ่งเล่อ แคว้นเว่ย ซึ่งขณะนั้นกำลังพลแค่ประมาณ 6 หมื่นเท่านั้น  มู่หลานตอนนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพแล้ว นำทัพออกต้าน แต่ก็แพ้

             แคว้นเว่ยตกอยู่ในภาวะวิกฤต การจะใช้กำลังที่น้อยกว่าเอาชนะกำลังที่เหนือกว่า จึงเป็นเรื่องของการวางแผนและกลยุทธ์      
             
             มู่หลานเสนอให้ฮ่องเต้ ร่วมมือกับตัวหลุน อดีตองค์ชายของโหยวหยานที่ถูกปลด (เหมือนกัน)
เพื่อให้ตัวหลุนนำกำลังทหารของเว่ยอ้อมไปตีแนวหลังของทัพจินฉานจื่อ (ไปยึดวังข่านคืนและเปิดโปงว่าจินฉานจื่อคือกบฎตัวจริง เพื่อทำให้ทหารส่วนหนึ่งหันกลับมาสนุบสนุนตัวหลุน )  เนื่องจากตัวหลุนยังได้รับความเชื่อถือและมีอิทธิพลในแคว้นโหยวหยานอยู่ในฐานะองค์ชาย

            ฮ่องเต้คิดหนัก เพราะจะแน่ใจได้อย่างไรว่าเมื่อให้ทหารเว่ยแก่ตัวหลุนไปแล้ว เขาจะไม่หักหลัง ?
           
            มู่หลานจึงต้องเปิดเผยความจริงว่า ที่แท้นางเป็นผู้หญิง และมีความสัมพันธ์ฉันท์คนรักกับตัวหลุน  จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา นางรับประกันว่าตัวหลุนใฝ่สันติ  ไม่หักหลังแน่

            ฉากที่สองผู้นำของสองแคว้นไปยืนสนทนาอยู่บนกำแพงเมืองจึงได้เกิดขึ้นตามมา
   
ฉากนี้ผู้เขียนคิดว่าน่าจะถือเป็นไฮไลท์ของซีรีย์เรื่องนี้อีกฉากหนึ่ง 
และเป็นการสรุปหัวใจของละครที่ดำเนินมาตลอดเรื่อง 

ฉากที่สองผู้นำ - องค์ชายตัวหลุนแห่งแคว้นโหยวหยาน  กับ ฮ่องเต้แคว้นเว่ย ยืนสนทนา (เจรจาทางการทูต ) กันบนกำแพงเมือง  เป็นบทพูดที่สะท้อนแนวคิดที่แสวงหาความร่วมมือในยามวิกฤต (เผชิญหน้ากับศัตรูคนเดียวกัน - ทัพของจินฉานจื่อ)

ฮ่องเต้ทั่วป๋าเทาแห่งแคว้นเว่ยเผชิญหน้ากับศึกนอกที่มีกำลังเหนือกว่ายกทัพประชิด

องค์ชายตัวหลุนแห่งแคว้นโหยวหยานเจอศึกในถูกจินฉานจื่อก่อกบฎชิงอำนาจข่านไป

ทั้งสองจึงต้องหันมาร่วมมือกันเพื่อความอยู่รอด

(ฟังจากคำสนทนาในตอนนี้)  ทำให้ผู้ชมเข้าใจได้ว่า ขณะที่ทั้งสองยังมีสถานะเป็นองค์ชายของสองแคว้นคู่อริอยู่นั้น  เสด็จพ่อของทั้งสองฝ่ายต่างก็สอนลูกให้ระวังและระแวงฝ่ายตรงข้าม  ถ้าเจอที่ไหน จะต้องรีบลงมือกำจัดฝ่ายตรงข้าม  อย่าได้ยั้งมือ  

ฮ่องเต้พูดว่า
ตอนเป็นเด็ก เสด็จพ่อสอนข้าว่า  คนโหยวหยานเป็นพวกเหี้ยมโหดและดุร้าย  เหมือนหมาป่า  ที่คอยจ้องจะบุกรุกแผ่นดินจงหยวน  ชาวโหยวหยานสร้างบ้านหันหน้ามาทางทิศใต้  ก็คือมีเป้าหมายจะครอบครองแผ่นดินจงหยวนที่อยู่ทางใต้ ชิงทรัพยากรของจงหยวน  ถ้าเจอคนโหยวหยาน อย่าได้เปิดโอกาสให้พวกเขาเด็ดขาด

องค์ชายตัวหลุนพูดว่า
ตอนข้าเป็นเด็ก เสด็จพ่อบอกข้าว่า
คนจงหยวนเป็นพวกเจ้าเล่ห์   ถือดีว่าร่ำรวย จ้องแต่รังแกคนโหยวหยานทุกครั้งที่มีโอกาส  การที่ชาวเว่ยซ่อมแซมกำแพงเมืองจีนก็เพื่อจะกีดกันชาวโหยวหยานให้อยู่นอกกำแพงตลอดไป  ไม่ให้เหยียบย่างเข้าไปในแผ่นดินจงหยวน  เห็นชาวโหยนหยานเป็นคนเถื่อน เป็นโจรร้าย  เราไม่มีวันเป็นสหายกันได้  ถ้าเจอชาวเว่ย อย่าได้ยั้งมือไว้ไมตรี

ทั้งสองคุยกันไป และได้บทสรุปว่า
เสด็จพ่อของเราทั้งสอง คงนึกไม่ถึงว่าเราจะมายืนคุยกันแบบนี้
(โลกเปลี่ยนไปแล้ว - อย่างที่ผู้อ่านหลายๆ ท่านเขียนแสดงความเห็นไว้)


ดูตอนนี้ ภาคภาษาจีนที่
https://www.youtube.com/watch?v=SAesqNuX-0M&list=PLJnZ9hsB_i_KOyzX7Sb78xkkoNMUEIqvD&index=47

พากย์ไทยที่
https://www.youtube.com/watch?v=ZhjOqPuV9rI&list=PLrQsE3Q_bAY1v2XbDoiOqBwIDH37NsYBK&index=56


องค์ชายตัวหลุนพูดอีกว่า
ตอนเป็นเด็ก  ข้าเคยใฝ่ฝันที่จะขี่ม้าเที่ยวเล่นทั่วแผ่นดินจงหยวนให้ทั่วทุกเมือง ทุกหมู่บ้าน  เหมือนกับอยู่ในบ้านตัวเอง   นึกมาตลอดว่า มีแต่จะต้องพิชิตจงหยวนให้ได้เท่านั้น ความฝันนี้จึงเป็นจริงได้

แต่เมื่อข้ามาที่หวู่เฟิ่งกู่  จึงได้พบว่า  ถ้าข้ากับชาวเว่ยเป็นเพื่อนกัน  ก็สามารถทำแบบนั้นเหมือนอยู่ที่บ้านตัวเองได้เหมือนกัน  (也一样可以像在自己家里一样  ขี่ม้าเที่ยวให้ทั่ว )
และความรู้สึกนี้มีความสุขกว่าการพิชิตอีกฝ่ายมาก(远比征服的感觉快乐得多)

ฮ่องเต้พูดอีกว่า
เมื่อก่อน ข้าก็เคยเป็นองค์ชาย
ข้ามีความสุขและภาคภูมิใจมากกับหน้าที่ไล่ตะลุยทะเลทราย ขับไล่ข้าศึก
แต่พอข้ามาปกครองประเทศ จึงได้เข้าใจว่า
สงครามนั้นมีแต่ทำให้ประเทศไม่มั่นคง และ สร้างศัตรูมากขึ้น
ตอนนี้ ข้ายินดีเป็นมิตรกับชาวโหยวหยานชนเผ่าของเจ้า

องค์ชายตัวหลุนพูดว่า
ชาวโหยวหยานเรา อิจฉาความมั่งคั่งของชาวจงหยวน
แต่ความมั่งคั่ง ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังแย่งชิงจึงได้มา มีอีกวิธีหนึ่งเรียกว่า "เรียนรู้"

บทภาษาจีนพูดว่า  但财富不一定要靠掠夺来获得,还有一种方式叫作 “学习”



ฮ่องเต้พูดว่า
" พ่อของเรา คงนึกไม่ถึงว่าเมื่อเราสองคนพบกัน ไม่เพียงแต่ไม่ได้ห้ำหั่นกัน  แต่กลับยืนสนทนากันแบบนี้ "
ตัวหลุนพูดว่า " ดูเหมือนบางครั้งพ่อเราก็มีพูดผิดได้บ้างเหมือนกัน"

(แต่ผู้เขียนคิดว่า  พ่อของพวกเขาก็คงไม่ได้พูดผิดทั้งหมดหรอก เพราะในยุคนั้นการแย่งชิงดินแดน การขยายอิทธิพล  ก็คงจะเกิดจากทั้งสองฝ่าย)

แต่ผู้สร้างละครเรื่องนี้ต้องการเน้นว่าเพื่อสันติสุข เพื่อความเจริญ ชนเผ่าต่างๆ ควรหันมาร่วมมือกัน
..........................

ในที่สุด ฮ่องเต้แห่งเว่ย ก็ยอมมอบกำลังทหารเว่ย 5000 นายให้ตัวหลุนนำไปตีตลบหลังจินฉานจื่อที่วังข่านของโหยวหยานตามแผนของมู่หลาน (จนได้รับชัยชนะในที่สุด)

การร่วมมือ  การเรียนรู้องค์ความรู้ซึ่งกันและกัน เป็นทางรอดของทุกฝ่าย

ขอยกเอาความคิดเห็นจากผู้อ่าน - คุณ Jeng Piyamanag ที่เขียนไว้มาอีกรอบ  
" โลกเปลี่ยนไปแล้ว  วิสัยทัศน์ของผู้นำแต่ละประเทศควรเป็นอย่างไร ? " (ก็คงต้องรวมถึงท่านกุนซือทั้งหลายด้วย)
............................................
นอกจากนี้ ยังมีความคิดเห็นที่น่าสนใจจากคุณ Tapootum Tapootum ที่เสนอผ่านเฟสบุ๊กหลายประเด็น
มีข้อความหนึ่งเขียนไว้ว่า

" ถ้ามีคนสร้างละครดีๆ แล้วสร้างแรงกระเพื่อมให้สังคมได้คิดเห็นไปในทางที่ดีก็คงจะดีไม่น้อยนะคะ " 

...............................................
บทพูดซึ้งๆ จากตอนนี้
องค์ชายตัวหลุนบอกกับฮ่องเต้ว่า เขากับมู่หลาน " ไม่ว่าอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้น แม้อยู่ในสนามรบ เราก็ยังห่วงใยกัน"

...............................................


ปล.จากผู้เขียน

ขออภัยที่อัพเรื่องช้า เนื่องจากช่วงนี้มีเวลาจำกัด ไม่สามารถคิด-เขียนคราวละยาวๆ ได้
ตอนที่ 16 นี้ใช้เวลาเขียนอยู่หลายวันมาก

ดีใจที่มีผู้อ่านส่งข้อความมาตาม ว่าเมื่อไหร่จะได้อ่านเรื่องมู่หลานของเหล่าซืออีกที  " รอๆๆ มู่หลานของเหล่าซือออกลูกออกหลานแล้วมั้ง.... "

นี่เป็นการเขียนวิจารณ์หนังแบบยาวๆ ครั้งแรกและเรื่องแรกของเหล่าซือ  ศัพท์แสงอาจไม่เหมือนนักวิจารณ์หนังมืออาชีพ แต่ก็รู้สึกดีที่ได้รับการตอบรับจากคนอ่าน  และมีแฟนติดตามบ้าง เป็นครั้งแรกที่เขียนแล้วมีคนมาเร่งให้เขียนต่อ จริงจังเสียด้วย

ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ  

.................................

เก็บตก เบื้องหลังถ่ายทำ และนักแสดง
มู่หลานทางทีวีจบแล้ว ยังเห็นมีแฟนๆ หลายคนคิดถึงองค์ชายตัวหลุน (ดีแลนกัว กัวผิ่นเชา 郭品超 )
มู่หลาน (ที่แสดงโดยโหวเมิ่งเหยา - 候梦瑶)

.................................

เอามาฝาก 1 รูปก่อน  เรื่องอื่นๆ ขอติดไว้ก่อน เจอกันในตอนต่อไปค่ะ

รูปปัจจุบันของ ดีแลนกัว หรือ กัวผิ่นเชา  (คนแสดงเป็นตัวหลุน) นักแสดงชาวไต้หวัน อายุปีนี้ 38 





.............................

เพื่อนๆ ที่แสดงความเห็นผ่านช่องเฟชบุ๊กในบทความนี้  

ถ้าก็อปข้อความที่คอมเมนท์นี้ไปแปะไว้ที่เฟชบุ๊กเพจ https://www.facebook.com/SuwannaFutureC/?ref=hl ด้วย 

ก็จะมีสัญญาณเตือนให้เหล่าซือเข้ามาเห็นคอมเมนท์นั้นค่ะ
 
...................................

 
ดูหนังเรื่องนี้ภาคภาษาจีนทางยูทูป ที่ลิงค์นี้ (คลิกที่นี่)
 
พากย์ไทย ที่คุณ naruto_multiThree อัพไว้ในยูทูปหลังหนังออกอากาศ (คลิกที่นี่)

เพลงประกอบตอนจบ 女儿香 (คลิกที่นี่)
เพลงประกอบตอนมู่หลานกลับบ้าน 问月 (คลิกที่นี่) 

 
 
ขอบคุณทุกคลิกทุกความคิดเห็นตั้งแต่ตอนแรก - ตอนปัจจุบัน

Flag Counter


จะตามมาปรับแก้อีกรอบค่ะ

 

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 30 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 15/03/2016 เวลา : 16.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณ ni_gul
อาจารย์ธนิตา รำไพกุล

ขอบคุณที่ส่งคอมเมนท์มาทั้งหน้าบล็อกนี้และผ่านเฟซบุ๊กนะคะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 15/03/2016 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณ ni_gul
สวัสดีค่ะอาจารย์ธนิตา รำไพกุล

อาจารย์ดูถึงตอนไหนแล้วค่ะ อาจารย์อาจจะได้มุมมองที่แตกต่าง เขียนมาแลกกันอ่านบ้าง อยากดูความเห็นของคนอื่นบ้างค่ะ

ดิฉันกำลังเตรียมรวบรวมความเห็นจากผู้อ่านบางส่วนเขียนเป็นบทส่งท้ายอีกหนึ่งเอนทรี่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ni_gul วันที่ : 15/03/2016 เวลา : 13.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

สงครามเป็นเครื่องมือคนชั่ว ใช้ชิงความเป็นใหญ่

ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ยิ่งดูยิ่งสนุก
ดูแล้วกลับมาอ่านอีก....โห.... สนุกที่สุดเลย

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 06/03/2016 เวลา : 21.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณ joepiya
ขอบคุณที่แวะมาโหวตทักทายนะคะ ยินดีที่บล็อกนี้มีโอกาสต้อนรับท่านเป็นครั้งแรกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 19/02/2016 เวลา : 09.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณเสดพีร์
ขอบคุณมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
เสดพีร์ วันที่ : 18/02/2016 เวลา : 20.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chao
*+* เพียงแวะเข้าไปทัก..เราก็แอบฮักคุณอยู่ ในใจ._/|\_.

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมครับ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 17/02/2016 เวลา : 14.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณลาดพร้าวซอยสิบสอง
สงครามล้วนต้องสูญเสียและเจ็บปวดมากมาย จริงค่ะ
ก็ดูสงครามที่กำลังเกิดขึ้นในโลกตอนนี้

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 17/02/2016 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

ทุกเรื่องราวของสงครามล้วนต้องสูญเสียและเจ็บปวดมากมาย แต่ผู้มีอำนาจทั้งหลายก็ยังกระหายสงครามอยู่นั่นเองนะคะ

ความคิดเห็นที่ 22 พอเพียงที่เพียงพอ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 16/02/2016 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

สวัสดีค่ะอาจารย์พอเพียงที่เพียงพอ
ขอบคุณที่สละเวลามานะคะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
พอเพียงที่เพียงพอ วันที่ : 15/02/2016 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Porjai2499

สวัสดีครับ เหล่าซือสุวรรณา

ขอบคุณมากครับ เหล่าซือสรุปได้ดีทำให้เข้าใจเรื่องราวได้ง่าย

และได้ข้อคิดที่เป็นประโยชน์


ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 13/02/2016 เวลา : 23.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

สวัสดีค่ะคุณลุงชาติ
เหล่าซือเอาลิงค์ในยูทูปพากย์ไทยแปะไว้ด้วยค่ะ
มีหลายคนบอกว่าดูจบแล้วก็ยังอยากจะดูซ้ำอีก (เหล่าซือก็ดูมากกว่า 1 รอบแล้วค่ะ)

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ลุงชาติ วันที่ : 13/02/2016 เวลา : 04.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongchat
http://www.facebook.com/lungchati

ผมคงต้องหาโอกาสเข้าไปลองติดตามชมบ้าง
ทราบมาว่ามีให้ชมทางยูทูบด้วย
ขอบคุณครับเหล่าซือสุวรรณา


ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 08/02/2016 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

สวัสดีค่ะคุณวันศุกร์
ย้อนกลับไปดูอีก แล้วรู้สึกว่ามีรายละเอียดต่างๆ ที่ผู้สร้างหนังเรื่องนี้ทำไว้ดีมากนะคะ
ขอบคุณคุณวันศุกร์ที่แวะมาทักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
wansuk วันที่ : 08/02/2016 เวลา : 09.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

ตบมือให้ทุกตัวแสดงค่ะ ยอดเยี่ยมมากๆ

ทางทีวีจบแล้ว ก็ย้อนกลับไปดูทางยูทูปอีกค่ะ

ขอบคุณเหล่าซือค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 07/02/2016 เวลา : 20.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

สวัสดีค่ะคุณสำรวจฟ้า
ใช่ค่ะ ซีรีย์ในทีวีจบแล้ว ใครอยากจะดูย้อนหลังก็เข้าไปดูในยูทูปได้ แต่ไม่รู้ว่าซีรีย์เรื่องนี้จะอยู่ในยูทูปนานหรือเปล่าค่ะ
มู่หลาน ตอนต่อไป เหล่าซือจะเขียนเป็นตอนจบค่ะ แต่ยังเรียบเรียงไม่ถูกเลย

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
สำรวจฟ้า วันที่ : 07/02/2016 เวลา : 17.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

จบแล้ว ใครอยากจะดูย้อนหลังก็เข้าไปชมในยูทูปได้

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 05/02/2016 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

ขอขอบคุณกองบรรณาธิการโอเคเนชั่นบล็อกที่กรุณาให้เรื่องนี้เป็นเรื่องแนะนำจากกอง บก.วันที่ 4 และ 5 กุมภาพันธ์ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 05/02/2016 เวลา : 15.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

สวัสดีคุณกระเจี๊ยบอีกรอบค่ะ
ขอบคุณที่อ่านของดิฉันเขียนนะคะ
แต่เนื่องจากซีรีย์เรื่องมู่หลานฯ เวอร์ชั่นนี้มีแง่มุมมาก เขียนเก็บมาได้ไม่ครบค่ะ
ที่เขียนเองก็อยากจะบันทึกแง่มุม และคติดีๆ ไว้บ้างเพื่ออ่านเองและเผื่อมีคนอื่นสนใจด้วยค่ะ

อ่านความเห็นของคุณกระเจี๊ยบแล้วทำให้ได้ความรู้ที่แตกออกไปอีก
เช่น เรื่องราชวงศ์โมกุลของอินเดียมาจากคำว่ามองโกล
เรื่องมองโกลตีอาณาจักรน่านเจ้าแตกแล้วยุบลงเป็นเมืองเล็ก ๆ ชื่อว่า ตาลีฟู / พุกามก็แพ้มองโกล แต่ไม่ได้เข้าครอบครอง ไทยใหญ่เลยฉวยโอกาสครองพุกามแทน

เรื่่องการเรียนประวัติศาสตร์ ถ้ามีการปฏิรูปน่าจะทำให้เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ประวัติศาสตร์บ้านเราจริงๆ ก็เกี่ยวพันกับต่างประเทศด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 05/02/2016 เวลา : 15.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณ MephistoWitchy
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบล็อกนะคะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 05/02/2016 เวลา : 08.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

ขอบคุณสำหรับความเห็นค่ะคุณกระเจี๊ยบ
บ่ายๆ ดิฉันกลับมาตอบอีกรอบนะคะ วันนี้จะไปอวยพรตรุษจีนผู้ใหญ่ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 ทางแก้ว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 05/02/2016 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

อาจารย์ทางแก้ว อีกรอบนะคะ
จากความเห็นที่ 6 - 7 เรื่องสงครามพม่า - จีน
ที่ถูกต้อง ต้องเป็นสงครามพม่า - แมนจู
เพราะตอนนั้นชาวแมนจูยึดครองประเทศจีน ฮ่องเต้เฉียนหลงเป็นชาวแมนจู ไม่ใช่ชาวจีนฮั่น แม่ทัพก็เป็นชาวแมนจู
ชาวแมนจูคุ้นเคยกับอากาศหนาวแบบทางเหนือของจีน ไม่คุ้นสภาพอากาศและภูมิประเทศแถบพม่า - ยูนนาน
ตามประวัติที่ภาษาจีนบันทึกไว้ ที่ทัพหมิงรุ่ยแพ้พม่าก็เพราะว่าเสบียงหมด แม่ทัพอีกคนของแมนจูที่ถูกส่งมาหนุน ก็ถ่วงเวลาเดินทัพช้าๆ มาช่วยไม่ทัน

คล้ายที่หวูถีสั่งให้ทัพหนุนเดินทัพช้าๆ ไม่ไปช่วยทัพตัวหลุนที่เมืองเซิ่งเล่อ ในซีรีย์เรื่องมู่หลานเลยค่ะ สุดท้ายตัวหลุนแพ้

ความคิดเห็นที่ 9 ni_gul , ทางแก้ว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 05/02/2016 เวลา : 05.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

สวัสดีรอบสองค่ะ
อ่านที่เหล่าซือฯเขียนสนุกกว่าดูซีรี่ส์เป็นไหน ๆ ไม่รู้เป็นอะไร ไม่ชอบดูละครหรือซีรีย์เรื่องยาว ชอบให้จบเป็นตอน ๆ โดยไม่ต้องติดตามมากกว่า สรุปคือ ชอบอ่าน

เจงกีสข่านเป็นสุดยอดนักรบ ยกทัพตีไปถึงรัสเซีย อินเดีย อัฟกานิสถาน

ราชวงศ์โมกุลของอินเดียก็มาจากคำว่ามองโกล

มองโกลตีอาณาจักรน่านเจ้าแตกแล้วยุบลงเป็นเมืองเล็ก ๆ ชื่อว่า ตาลีฟู / พุกามก็แพ้มองโกล แต่ไม่ได้เข้าครอบครอง ไทยใหญ่เลยฉวยโอกาสครองพุกามแทน

เหมือนเหล่าซือฯ ในความเห็นที่ ๖ ล่ะ สมัยเรียนไม่ได้มองตรงจุดเปรียบเทียบในเรื่องเวลา

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 23.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

อ่านค้างไว้ค่ะ เดี๋ยวดึก ๆ มาอีกรอบนะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 ทางแก้ว ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

อาจารย์ทางแก้ว
สงครามจีน-พม่า ข้อมูลจากวิกิพีเดีย ภาษาไทย บันทึกว่าเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1765-1769
แต่ในภาษาจีน บันทึกไว้ว่า 1762 年-1769 年
ตามลิงค์นี้ค่ะ https://zh.wikipedia.org/wiki/%E6%B8%85%E7%BC%85%E6%88%98%E4%BA%89

ความคิดเห็นที่ 6 ni_gul , ทางแก้ว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

อาจารย์ทางแก้ว
ในความจริงสงครามล้วนเหี้ยมโหดกันทั้งสองฝ่าย
อันนี้จริงค่ะ
มักจะเป็นความขัดแย้ง แย่งชิง ความแค้นจากคนรุ่นก่อนและปลูกฝังให้ลูกหลานเอาคืน
จนบางครั้งก็ไม่รู้จะจบยังไง
.................
อาจารย์ทางแก้วพูดถึงสงครามจีน-พม่าในยุคฮ่องเต้เฉียนหลง
เหล่าซือเลยต้องไปหาข้อมูลค่ะ
สงครามนี้เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ.1762 - 1769 ( พ.ศ.2305 - 2312 ตรงกับปลายสมัยอธุยา - ต้นธนบุรี) ตอนนั้นทั้งฝ่ายจีนและฝ่ายพม่าบอบช้ำทั้งคู่ สุดท้ายก็เซ็นสัญญาสงบศึกกัน

สงครามครั้งนั้น มีผลต่อเกี่ยวพันกับชัยชนะของพระเจ้าตากหรือไม่ เรื่องนี้ต้องรอนักประวัติศาสตร์มาวิเคราะห์ให้ฟังค่ะ

ในประวัติศาสตร์ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมีส่วนเกี่ยวพันกันอยู่ตามที่อาจารย์ทางแก้วถกกับเพื่อนค่ะ
แต่สมัยก่อนเหล่าซือเรียนประวัติศาสตร์ที่สอนแบบไม่ได้ทำให้เราเห็นภาพรวมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศว่ามีความเกี่ยวเนื่องกันอย่างไรหรือไม่ ก็เลยมีหลายเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อนอย่างที่อาจารย์เมนท์มาค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 20.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

คุณรักแห่งสยามประเทศ
ให้ทีวีดูเรา เคยเป็นอย่างนี้จริงๆ ค่ะ ตอนหลังไม่ค่อยดูทีวีแล้ว

"...นิยายอิงประวัติศาสตร์จีนหลายๆ เรื่องน่าสนใจ และให้แง่คิดดีๆ มากมาย.."
เห็นด้วยค่ะ แต่ต้องเลือกเรื่องที่ดูสักหน่อย บางเรื่องก็รู้สึกว่าสร้างมั่วๆ บางเรื่องก็เรียกเรตติ้งด้วยโชว์เรือนร่างนักแสดงหญิง...
แต่มู่หลานเวอร์ชั่นนี้จะไม่มีฉากแบบนั้นเลย ไม่มีฉากจูบกันด้วย แต่ก็มีคนดูเยอะ

ซูสีไทเฮา เวอร์ชั่นนี้ยังไม่เคยดูค่ะ เคยดูแต่เวอร์ชั่นของฮ่องกงสร้าง (นานมากแล้ว)

ความคิดเห็นที่ 4 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

สวัสดีค่ะคุณแม่หมี
ละครเสนอแนวคิดทีีอยากเห็นผู้นำชนเผ่าต่างๆ หันมาร่วมมือกันสร้างความเจริญและสันติสุขค่ะ

ผู้สร้างเรื่องนี้คงอยากเสนอแนวคิดที่ดีกว่าการทำสู้กัน แม้โลกที่เป็นจริงตอนนี้ยังคงมีสงครามและความรุนแรงอยู่มาก

ดีแลนกัว หรือ กัวผิ่นเชา ที่แสดงเป็นองค์ชายตัวหลุนนี่แหละค่ะที่คุณลิงเขียวมักจะเรียกว่า "เฮีย"
เขาแสดงได้เก่งมาก บทเด่นด้วย ไปๆ มาๆ กลายเป็นว่าบทพระเอกเด่นกว่า "มู่หลาน" อีกค่ะ แต่เขาไม่ได้รางวัลนะคะ คนที่แสดงเป็นมู่หลานได้รางวัลค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 ni_gul , กระเจี๊ยบ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ทางแก้ว วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 18.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

ในความจริงสงคราม
ล้วนเหี้ยมโหดกันทั้งสองฝ่าย
สงครามเริ่มง่ายจากการ
แสวงหาอำนาจหรือที่มาเพียงเล็กน้อย
แต่จบยากจริงๆยิ่งพัวพัน
ไปต่อชั้นลูกหลานสั่งความแค้น
บางทียังไม่รู้ว่าต้นทางเกิดเพราะอะไร
แต่เพียงรู้ว่าเราเป็นคู่ศัตรูกัน



วันก่อนกำลังถก
ประเด็นกับเพื่อนเรื่อง หมิงรุ่ย
แม่ทัพใหญ่ของเฉียนหลง
ที่มาเสียท่าให้เนเมียวสีหบดี
ในการศึกแมนจูกับพม่า
ส่วนหนึ่งเกี่ยวพันไปถึงเจ้าตาก
ที่ยึดค่ายโพธิ์สามต้นได้ไม่ยากนัก
เพราะเนเมียวฯต้องถอนกำลังไปศึกแมนจู
เอเกี่ยวกันหรือเปล่า
แต่ทำให้เราเห็นแง่มุม
ของประวัติศาสตร์เกี่ยวเนื่อง
หลายเรื่องที่ไม่รู้มาก่อน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รักแห่งสยามประเทศ วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 17.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panuwat838084
Facebook: Panuwat Sangpum

ดูเรื่องนี้ไม่ประติดประต่อ รับว่าบางทีเปิดทิ้งไว้ให้ทีวีดูเรา แต่นิยายอิงประวัติศาสตร์จีนหลายๆ เรื่องน่าสนใจ และให้แง่คิดดีๆ มากมายครับ

ปล. ช่วงนี้ช่องไทยรัฐทีวีวันเสาร์หกโมงครึ่งตอนเย็น มีฉายละครชุด ซูสีไทเฮา ฉบับที่ยูโกะทานากะแสดงเป็นซูสีไทเฮาครับ เรื่องนี้ผมดูหลายรอบแล้ว แต่พอไทยรัฐทีวีเอามาฉายให้ดูอีก ก็แว้ปไปดูบ้าง พอการงานรัดตัว เวลาที่จะตั้งใจดูอะไรยาวๆ นานๆ ก็หาได้ยาก

ความคิดเห็นที่ 1 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 04/02/2016 เวลา : 15.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

องค์ชายตัวหลุนและฮ่องเต้ ค่างได้บทสรุปที่ดี การเรียนรู้และการพูดจาอย่างมีสติ ทำให้จบลงด้วยดี

แต่ความจริงโลกใบนี้ก็ยังคงมีคนกระหายสงครามและความรุนแรง

โลกเปลี่ยน แต่คนบางทีก็ไม่เปลี่ยน คิดใจดีแลนกัว หรือ กัวผิ่นเชา แล้วสิคะ หล่อมากๆ


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน