• cm_coffee
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2010-05-29
  • จำนวนเรื่อง : 555
  • จำนวนผู้ชม : 1389124
  • ส่ง msg :
  • โหวต 549 คน
มุมคอกาแฟไทย
พักผ่อน..ท่องเที่ยวไปกับ.. "คนรักกาแฟไทย"
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/cm-arabica
วันอังคาร ที่ 5 เมษายน 2554
Posted by cm_coffee , ผู้อ่าน : 5623 , 08:50:12 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน chailasalle โหวตเรื่องนี้


อีกวาระหนึ่งในวันนี้ ที่คนแก่ได้มีโอกาสมาคุยความเก่า-เล่าความหลัง ในอดีต 20 กว่าปี
ของชีวิตการขับรถเดินทางท่องเที่ยวในต่างแดน จากข่าวแผ่นดินไหวในพม่าเมื่อเดือนก่อน
ทำให้เรานึกถึงภาพในอดีตของเมืองพะยาก ในรัฐฉานที่ห่างจากชายแดนไทยไปราว 80 กว่า
กิโลเมตรเอง ก็เลยไปนั่งค้นหาภาพเก่าๆในอดีต ที่จำได้ว่าเป็นครั้งแรกที่มีโอกาสขับรถส่วนตัว
เมื่อประมาณปี 2529 ก็เป็นอดีตเมื่อยังหนุ่มแน่น คุณป้ายังสาวก็ราว 24-25 ปีมาแล้วครับ...



เจอภาพชุดนี้แหละครับซึ่งในสมัยนั้นถ่ายด้วยกล้องที่ใช้ฟิล์มสี 35 มิลล์
เก็บไว้จนรูปเปลี่ยนสีขึ้นราแล้ว อ่ะ..มันได้บรรยากาสดีจริง ก็เลยรวบรวมมาสแกนใหม่
ตกแต่งเสียหน่อยด้วยวิวัฒนาการรุ่นใหม่ แล้วก็มานั่งนึกลำดับเรื่องราวเล่าสู่กันฟังครับ



ตัวเองในปีนั้นยังปฏิบัติราชการ ด้านสื่อสารมวลชนอยู่ ที่ได้รับเชิญจากการท่องเที่ยวฯ
เดินทางไปพม่าด้วยขบวนคาราวาน เปิดการท่องเที่ยวระหว่างประเทศเป็นครั้งแรก
ในฐานะที่ภาคเหนือไทย เป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวในด้านเอเซียตะวันออกเฉียงใต้
โดยมีผู้ใหญ่ระดับรัฐมนตรี การท่องเที่ยว และ การปิโตเลียมไทย จัดทริปเชื่อมสัมพันธุ์
ระหว่างประเทศไทย-พม่าขึ้น ไอ้ใจตัวเองมันชอบขับรถเที่ยวอยู่แล้วแต่ต้องเอารถยนต์
ส่วนตัวไปร่วมทริปเดินทางเพราะไม่สามารถเบิกรถราชการ ข้ามไปต่างประเทศได้



สมัยนั้นก็มีเพียงเจ้ากะบะสองตอนคันนี้แหละ ที่ตัดใจเอาไปลุยกับคณะเค้า
เพราะได้ข่าวมาว่าทางเมืองพม่าเค้าเพิ่งจะปรับปรุง บำรุงทางต้อนรับเกลี่ยลูกรังอัดแน่นแล้ว
เช้าวันออกเดินทางข้ามเมืองจากเชียงรายไปไม่กี่สิบกิโลเมตร เจอแต่ทางลูกรังที่ยังเป็นหลุม
เป็นบ่อ ชนิดว่าเรียบร้อยของพม่าน่ะ เหมาะกับรถโฟรวิลล์ 4 X 4 แท้ๆเลยตัดใจมาแล้วก็ต้องไป
ขับดำฝุ่นลูกรังตามรถผู้หลัก-ผู้ใหญ่เค้าไป นับว่าก็ยังดีที่ได้ขับรถเข้าไปสมัยนั้น เพราะมาจนวันนี้
ถึงมีรถดีๆแล้วเราก็ยังไม่สามารถเข้าไปขับเที่ยวเล่นในพม่าได้ เพราะเป็นเรื่องยุ่งยากในพิธีการ
เข้าเมืองทั้ง ตม.และ ศุลกากรของเมืองพม่า ปัจจุบันแม้เส้นทางจะดีแล้วระยะทางจากเชียงราย
ไปเมืองเชียงตุงราว 160 กว่ากิโลเมตร และใช้เวลาเดินทางราว 2 ชั่วโมง แต่ตอนนั้นวิ่งกันทั้งวันเลย



ระหว่างเส้นทางก็จะผ่านหมู่บ้านแม่สาบ บ้านยาง บ้านท่าเดื่อ ได้สัมผัสชีวิตเดิมๆสมัยนั้นของชน
  หลากหลายชาติพันธุ์ ส่วนใหญ่จะเป็นชาวไทขึนหรือไทเขิน มีไทใหญ่ และ  ลองลงมา ยังมีชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น อาข่า ปะด่อง ว้า ลาฮู ลีซอ ลัวะ วิ่งรถกันครึ่งวันก็มาได้เพียงครึ่งทาง
ที่เมืองพะยาก (ซึ่งเป็นจุดประสบภัยแผ่นดินไหว)สมัยเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว ยังเป็นเมืองสงบ
พอมีร้านขายของ-ร้านอาหารได้แวะพักช่วงกลางวันกัน




สภาพร้านค้าเมืองพะยากในอดีต ก็เรียบง่ายพอมี-พอกินอาหารกันได้
คุณป้าของเรา(คนซ้ายสุด)ถ่ายรูปกับสาวๆชาวไทใหญ่ ที่มาร่วมต้อนรับในขบวน
เก็บไว้เป็นที่ระลึก ป่านฉะนี้คงเป็นคุณย่า-คุณยายกันไปหมดแล้วจ๊ะ..ฮ่า....



จวนตะวันจะลับฟ้าคณะของเราก็เพิ่งจะเดินทางถึงเมืองเชียงตุงของรัฐฉานเหนือ
อดีตเมืองหลวงของชาวไทใหญ่ ที่ล่มสลายที่รัฐบาลทหารพม่าเข้ายึดครอง
บรรดาผู้ใหญ่ของคณะก็จะเข้าพัก ที่โรงแรมแห่งเดียวของเชียงตุงที่มี จากการยึดเอาบ้าน
ของอดีตเจ้าเมืองปรับปรุงเป็นโรงแรมต้อนรับ ส่วนเราก็หามุมสงบริมกำแพงวัดกางเต้นท์พัก




ชีวิตผู้คนในเมืองเชียงตุงวันนั้นสงบ-เรียบง่าย เหมือนความเป็นอยู่ของหมู่บ้านชายแดน
ในจังหวัดภาคเหนือของเรา ตื่นแต่เช้าได้ยินเสียงกระดึงคอวัว ก๊กๆ-เก๊กๆ ยังไม่รุ่งสางดี
ผ่านที่เราพักไป อันเป็นวัวเทียมเกวียนที่พ่อค้า-แม่ขาย บันทุกของเอามาขายที่ตลาดในเมือง
เสร็จภาระกิจส่วนตัวแล้ว ก็ชวนเพื่อนผู้สื่อข่าว-ช่างภาพช่อง 7 สมัยนั้นที่ไปด้วยออกไปย่ำตลาด
เก็บภาพเมืองเชียงตุง และ หาอาหารเช้ากินกันในตลาดของชาวไทใหญ่


 



ไอ้สถานที่สำคัญและที่ทำการราชการของพม่า จะมีทหารควบคุมทุกแห่ง และ ห้ามไม่ให้คณะ
ถ่ายภาพสถานที่สำคัญต่างๆ แม้จะเปิดเป็นเมืองรับการท่องเที่ยว แต่ก็เข้มงวดเรื่องถ่ายภาพ
มาจนถึงทุกวันนี้ครับ แล้วยังงี้มันจะเป็นเมืองประชาธิปไตยเต็มใบได้เมื่อไหร่เนี่ย...




ออกไปย่ำตลาดริมหนองตุงกันดีกว่า พ่อค้าแม่ค้าส่วนใหญ่ก็จะเป็นชาวไตใหญ่ และ ชาวขึน
พอจะเจรจาภาษาไทยภาคเหนือสื่อสารกันได้บ้าง อันเป็นไมตรีจิตต่อคนไทยที่ไปเยือน
มากระทั่งทุกวันนี้



แอบเข้าไปเยี่ยมครัวหลังร้านตอนนั้นเค้าตีแป้งทำเส้นหมี่ แป้งโรตีขายกันแบบชนบทดั่งเดิม
วันนี้ก็หาดูยากแล้วครับ ที่มีก็โรตีปิ้งโอ่งอันเป็นอาหารแปลกตาชาวบ้านเราในตลาดเช้าถึงวันนี้

สิ่งที่เป็นสรณะของชาวเมืองเชียงตุง ก็เหมือนชาวล้านนาก็คือวัดวาอาราม
ที่ถือมั่น-ยึดมั่น ในพุทธศาสนา ปกปักรักษาชาวเมืองมาจนปัจจุบัน
  





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chailasalle วันที่ : 05/04/2011 เวลา : 15.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

บทความนี้ไม่โหวตให้พี่ก็ไม่รู้จะว่าไรแล้วครับ ..เยี่ยมมากๆๆ ภาพเก่าเล่าอดีตได้ดีมาก ปล. อย่างน้อยสุดพี่ดูหนุ่มหล่อเยอะเชียว ฮาๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
karn-cm วันที่ : 05/04/2011 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/karnc

โห้.....อยากไป...อยากไปกับลุงและป้าอีกรอบจัง จะได้เปรียบเทียบ......อดีตกับปัจจุบันขณะ....เพราะเวลาผ่านไป....อะไรก็เปลี่ยน.....วังเจ้าเชียงตุงที่ถูก"เผาไปแล้ว"ยังคงมีพื้นแผ่นดินให้จินตนาการ....อยากไป๊...อยากไป..ด้วยคนร่วมแจมก็....เวลาเหลือน้อย....เหมือนกัน..อิ..อิ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
cm_coffee วันที่ : 05/04/2011 เวลา : 10.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cm-arabica
"ลุงรภ"

ครับพี่ลูกเสือ...
ไอ้ที่เปลี่ยนแน่..คืออายุของคนท่องเที่ยวอย่างเรา ฮ่า..
มองดูรูปตัวเองแล้วยังแอบนั่งยิ้มอยู่คนเดียว..
อะไร วันเวลา มันจะไวขนาดนี้นอ..?

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 05/04/2011 เวลา : 09.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ทุกวันนี้ก็คงไม่เปลี่ยนแปลงมากใช่ไหมครับ
ยังมีความงามและธรรมชาติอยู่

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ชบาตานี วันที่ : 05/04/2011 เวลา : 09.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

นับว่าเป็นภาพอดีตที่มีคุณค่านะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< เมษายน 2011 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30



[ Add to my favorite ] [ X ]