*/
  • ColdRiver
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2014-03-27
  • จำนวนเรื่อง : 28
  • จำนวนผู้ชม : 34286
  • จำนวนผู้โหวต : 19
  • ส่ง msg :
  • โหวต 19 คน
วันพุธ ที่ 6 พฤษภาคม 2558
Posted by ColdRiver , ผู้อ่าน : 1493 , 13:18:54 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน feng_shui , see-you และอีก 5 คนโหวตเรื่องนี้

 

“แชงกรีล่า” ชื่อที่มีมนต์ขลัง เย้ายวนใจนักท่องเที่ยว

และเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางเมื่อเดินทางมายังมณฑลยูนนาน

ทริปนี้ของผมก็เช่นกัน เพราะถือเป็นชื่อแรกๆ ที่เอ่ยถึงเมื่อจุดเริ่มต้นของทริป

แม้จะแอบหวั่นใจกับภูมิศาสตร์ของเมืองที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูง ที่สูงเหนือระดับน้ำทะเลกว่า 3000 เมตร

ซึ่งสิ่งที่ตามมาคือความน่ากลัวของ “อาการแพ้ความสูง”

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความอยากเห็น อยากสัมผัส แชงกรีล่า ของผมและเพื่อนๆ ลดน้อยลงเลย

และเราก็เลือกเป็นเมืองที่ 2 ของการเดินทางคราวนี้ต่อจากต้าลี่

 

และเมื่อได้สัมผัสจริงๆ พบว่า เมืองนี้สร้างความประทับใจและเรื่องที่น่าจดจำมากมาย

ทั้งบรรยากาศวัฒนธรรมของชนกลุ่มน้อยธิเบต ทั้งความงามพิสุทธิ์ของธรรมชาติ

และที่ลืมไม่ลงคือ อาการแพ้ความสูง ที่กลัวไว้ก่อนไป ได้เกิดขึ้นจริง แถมยังเป็นอุปสรรคในการเที่ยวคราวนี้ไม่น้อย

กับแชงกรีล่าสำหรับผม จึงรู้สึกได้ถึงความกึ่งจริงกึ่งฝัน หวานๆขมๆ และรสชาติเข้มข้นที่สุดสุดครั้งหนึ่งเลยทีเดียว

 

 

จากตอนที่แล้วที่เราโบกมือลาเมืองต้าลี่ และก้าวขึ้นสู่รถบัสนอนที่ถือเป็นประสบการณ์แรกของผม

ตื่นตาตื่นใจกับสภาพรถที่แปรสภาพเป็นเตียงนอนสองชั้น หน้ากระดานเรียงแถวยาวต่อกันไปจนสุดคันรถ

ลากกระเป๋าเดินทางใบโตของแต่ละคนเข้าไปด้านในอย่างทุลักทุเล

ก่อนจะต้องปีนขึ้นไปยังเตียงชั้นสอง แถวกลาง ด้านในสุด

ซึ่งดูสภาพแล้วเดาไม่ยากว่าน่าจะเป็นที่ที่แย่สุด เพราะเราจองตั๋วล่าช้า

ปลอบใจตัวเองว่า เอาน่ะ ทนแค่คืนเดียวพรุ่งนี้ก็ได้เจอความงามของแชงกรีล่ากันแล้ว


รถเริ่มแล่นออกไป รถกระเด้งกระดอนไปตามถนนที่ทอดยาวเบื้องหน้า

ด้านนอกมืดสนิท ความหนาวเหน็บค่อยๆ คืบคลานมาช้าๆ และเร่งดีกรีมากขึ้นเรื่อยๆ

ที่นอนที่ทำไว้ขนาดพอดีตัวทำเอาแทบขยับตัวไม่ได้ ผ้าห่มผืนเล็กแม้จะหนานุ่ม

แต่กันความหนาวได้เพียงเสี้ยวเดียว

เล่นเอาหลับๆตื่นๆ กันตลอดทางอย่างน่าทรมาน 

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง สะดุ้งตื่นรอบที่แปดร้อย เมื่อรถตีโค้งเลี้ยวเข้าไปจอดนิ่ง

คุณลุง คุณป้าเตียงล่างเลิกผ้าห่ม สะพายกระเป๋าเดินลงจากรถ

แต่รออยู่อีกนานรถก็ไม่มีทีท่าว่าจะออกเดินทางกันต่อ

คว้านาฬิกามาดูพบว่าประมาณตีหนึ่งแล้ว เลยเดาว่าน่าจะใกล้ถึงเป้าหมายแล้ว

เพราะเคยอ่านจากรีวิวก่อนไปว่ารถบัสในจีนจะจอดรอจนใกล้สว่าง

แล้วออกเดินทางต่อไปที่สถานีรถบัสของเมือง

เมื่อคิดดังนั้นจึงพยายามข่มตาหลับต่อ 

 

 

รู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อขอบฟ้าเริ่มส่องแสงรำไร

แต่ตัวการสำคัญที่ปลุกให้ตื่นจริงๆ คืออาการปวดฉี่

เพื่อนร่วมทริปตื่นกันหมดแล้ว จึงกระโดดลงจากเตียงทันทีที่หนึ่งในนั้นบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ

ย่องเดินออกมาผ่านหลายเตียงที่ผู้จับจองไว้เมื่อคืนจากไปแล้ว และอีกหลายเตียงยังมีเงาตะคุ่มๆ ของคนนอนอยู่

ก้าวลงจากรถ ปะทะกับความหนาวที่พุ่งตรงมาหาทุกทิศทาง ร่างกายแทบไม่ต้องประมวลผลใดๆ

ก็รับรู้ได้ถึงความหนาวแบบอุณหภูมิลดต่ำลงจนน่าจะใกล้กับศูนย์องศา

แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นเมื่อเห็นอาคารตรงหน้าที่อยู่ห่างออกไปจากจุดที่รถบัสจอดไปไม่กี่ร้อยเมตร

เพราะคุ้นตาจากหลายๆรีวิว ว่านี่คือสถานีรถบัสเมืองจงเตี้ยน หรือแชงกรีล่า

เฮ้ยยยย ... นี่หมายความว่าเรามาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเหรอเนี่ย 5555

 

 

ลงมายืนงงหลงทิศอยู่หน้ารถบัส มองหาป้ายหรือสัญลักษณ์อะไรสักอย่างที่แสดงว่าเป็นห้องน้ำ แต่ก็ไร้หวัง

เดินไปถามคนแถวนั้น และออกเดินตามทิศทางที่เค้าชี้ไปแบบมั่วๆ

เห็นเงาทะมึนของสิ่งปลูกสร้างชั้นเดียว แต่ไร้แสงไฟแม้สักดวง

จนแยกไม่ออกว่าห้องน้ำหญิงหรือชาย เอาว่ะ นาทีนั้นไม่มีเวลาคิดนาน

ต่างคนต่างใช้แสงไฟของโทรศัพท์ จับจองคอกมืดๆ ปิดไฟ จัดการธุระของแต่ละคนอย่างเร่งรีบ

แล้วเผ่นออกมาอย่างไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ เฮ้ออออออ ....

 

ลากกระเป๋าผ่านพื้นดินฝุ่นคลุ้ง และตะปุ่มตะป่ำ เพิ่มอาการเจ็บฝ่ามือที่กำที่ลากด้วยความหนาวสุดๆ

มายืนหอบอยู่ภายในอาคารสถานีรถ ที่ภายนอกอุ่นสบายมากกว่าข้างนอกหลายเท่า

ยืนงงๆ ง่วงๆ พร้อมกับพยายามหาทางเข้าไปสู่ที่พักของเราภายในเมืองเก่าจงเตี้ยนที่จองไว้ล่วงหน้า

มองไปรอบตัว นอกจากผู้โดยสารชาวจีนประปรายแล้ว ไม่เห็นเงาของบรรดาแท็กซี่แม้สักคนเดียว

ก่อนหน้านี้เราอาจออกจะรำคาญ บรรดาคนขับรถที่มะรุมมะตุ้มเสนอแท็กซี่ที่มาพร้อมกันนับสิบ

แต่พอไม่มีสักคนนี่ทำเอาเราเคว้งคว้าง และเรียกร้องในใจ ขอให้มีใครสักคนมาเสนอแท็กซี่ของเราซะที

แต่คำขอนั้นไร้ผล ตกลงให้เพื่อนสองคนนั่งเฝ้ากระเป๋า ผมกับเพื่อนอีกคนขอออกตระเวนหาวิธีการเข้าเมืองเก่า


ออกมาด้านหน้า ด้วยท่าทางเงอะๆงะๆ คุณลุงที่เดินไปเดินมาแถวนั้น เข้ามาถามอย่างหวังดี

แต่ด้วยภาษาจีนล้วนๆ เล่นเอางงเป็นไก่ตาแตก ลนลานหาใบจองโรงแรมที่ปริ้นไปจากเมืองไทยส่งให้ลุงดู

อย่าว่าแต่ลุงอึ้งเลย เราก็อึ้ง เพราะทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ ลุงจะเข้าใจมะ

เฮ้ยยยยย โกรธตัวเอง ที่ไม่ทันเฉลียวใจว่าน่าจะปริ้นภาคภาษาจีนน่าจะทำให้ชีวิตง่ายขึ้นหลายเท่า

เพื่อนไม่ยอมแพ้ ควักหนังสือภาษาไทย-จีน เร่งๆ เปิด จนได้ศัพท์ภาษาจีนที่แปลว่า “โรงแรม”

และเอ่ยออกไปอย่างเต็มภาคภูมิ .....

ลุงแสดงสีหน้าว่าเข้าใจ อ่อ โรงแรมเหรอ????

นี่ไง !!!!! พร้อมชี้ออกไปยังโรงแรมที่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าสถานีนั่นเอง

แป่ววววววว ....

 

เดินคอตกเดินกลับอย่างหมดแรง

แต่ดูเหมือน “แชงกรีล่า” จะหมดบททดสอบกำลังใจเราเรียบร้อยแล้ว

จึงส่งฮีโร่ใจดี ในร่างคุณลุงหน้าตาเคร่งขรึม ถามเราด้วยภาษาอังกฤษแปร่งๆ ว่า Taxi ????

ลิงโลดดีใจ ตอบกลับไปแทบทันที เมืองเก่า ... เมืองเก่า ... กู่เฉิง ... กู่เฉิง ...

ลุงพยักหน้ารับ พร้อมกางนิ้วออกเพื่อบอกราคาว่า .....หยวน

ถ้าไม่เกรงใจสายตาประชาชีชาวแชงกรีล่า ที่ลอบมองการสนทนานี้อย่างสนใจ คงกระโดดกอดคุณลุงไปแร้วววววว


แม้ปัญหาจะได้รับการแก้ไขไปเปลาะหนึ่งแล้ว แต่เปลาะต่อมาคือ เมื่อลุงพาเราเข้าเมืองเก่าถูก

แล้วที่ตั้งShangri-la E-Outfitting Star Hostel ที่เราจองไว้ มันอยู่ตรงไหน เพราะที่อยู่ในมือเป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ

ข้อมูลที่บันทึกในหัวมีเพียงว่าอยู่ใกล้กับวัดกงล้อยักษ์เท่านั้น

ทางออกเดียวที่นึกออกตอนนั้น เมื่อเหลือบเห็นเบอร์โทรศัพท์ในกระดาษตรงหน้า

ยื่นแผนที่ออกไป แล้วชี้ให้ลุงดู ยกนิ้วขึ้นมาแนบหู เพื่อบอกใบ้ว่าช่วยโทรศัพท์ให้หน่อย

พร้อมสายตาวิงวอน ลุงพยักหน้าเบาๆ ด้วยใบหน้าอันเงียบขรึมดังเดิม

ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ที่อยู่แถวๆหน้ารถ กดเบอร์แล้วส่งเสียงฉ้งเฉ้งสนทนากับปลายสาย

เฮ้ออออออ .... รอดแล้วเรา ....

 

 

หลังจากโล่งใจกับการหาเส้นทางไปโรงแรม บรรยากาศอันตึงเครียดภายในรถ ผ่อนคลายมากขึ้น

เสียงหัวเราะจากพวกเราเริ่มดังขึ้น และมีเวลาพอจะชมวิวสองข้างทาง

ส่วนลุงเริ่มเจรจา แต่เป็นภาษาจีนล้วน เปอร์เซนต์การฟังออกของพวกเราแทบจะเป็นศูนย์

จับได้แค่คำว่า “เหมยลี่” ยอดเขาอันเป็นสุดยอดของดินแดนแห่งนี้

ที่เราเคยคิดว่าจะไป แต่เพราะมีคนทักว่าช่วงหน้าหนาวทางอาจปิด เลยตัดออกในนาทีสุดท้าย

และแผนต่อๆ ไปเราแน่นเอี๊ยดแถมจองโรงแรมที่ลี่เจียงในวันรุ่งขึ้น

ต่อให้สนใจเหมยลี่เพียงใด ก็ไม่อาจรับข้อเสนอการเหมารถจากลุงได้

 

 

รถแล่นมาได้พักหนึ่ง เราเริ่มมองเห็นบ้านเรือนทรงธิเบตเรียงรายสองข้างทางหนาตาขึ้น

แต่สิ่งที่บอกเราชัดเจนกว่านั้นว่ามาถึงเขตเมืองเก่าแล้วคืออาการสั่นครืดๆๆๆ ของรถ

ที่วิ่งผ่านถนนที่ปูด้วยหินก้อนใหญ่ หาความเรียบของถนนไม่เจอ จนแอบสงสารรถที่วิ่งผ่านในเมืองเก่า

คาดว่าสมรรถนะทั้งหมดที่มี จำเป็นต้องงัดมาใช้อย่างเต็มสูบ จนน่าตกใจ

ในที่สุดรถก็จอดนิ่งที่มุมหนึ่ง หน้าซอยดินเล็ก แคบ แทบมองไม่ออกว่าเป็นซอย

พร้อมรอยยิ้มกว้างของชายร่างท้วมที่ยืนคอยอยู่ก่อนหน้าแล้ว


เมื่อนำกระเป๋าลง และเดินตามชายคนนั้นไปอย่างว่าง่าย

พร้อมความคิดว่า ถ้าให้มาหาทางเข้าเอง คงงงเป็นไก่ตาแตก

แต่เพราะความหนาวเกือบแตะที่ศูนย์องศาทำให้สปีดแต่ละก้าวของเราเร็วกว่าปกติอัตโนมัติ

พุ่งเข้าไปด้านในอันอบอุ่นของโรงแรมที่มีเตาผิงแบบตะวันตกอยู่ที่มุมหนึ่ง


เราพยายามจะเข้าไปเจรจาเรื่องการเช็คอิน และสอบถามการเที่ยวในแชงกรีล่า

แต่พี่เค้าได้แต่ทำหน้าอ่อนใจ และบอกให้เราเข้าใจด้วยท่าทางว่าเค้าสื่อสารภาษาอังกฤษไม่ได้

ก่อนที่เราจะผิดหวังมากกว่านี้ หน้าตาพี่เค้าสว่างวาบอย่างโล่งใจเมื่อเห็นชายวัยรุ่นชาวจีนเดินลงมาที่ล็อบบี้

รีบเอ่ยปากแนะนำ  “from Thailand” ย้ำหลายรอบ ผายมือมาที่เรา

รอยยิ้มอย่างไมตรีทำเอาพวกเราโล่งใจ เขาเริ่มยิงเป็นภาษาอังกฤษรัวๆ บอกว่าเค้าเป็นแขกพักที่นี่

ตอนนี้ผู้จัดการที่พูดภาษาอังกฤษได้ยังไม่มา และตอนนี้เช้าเกินกว่าจะเช็คอินได้ พวกเราต้องอีกหน่อย

พอสื่อสารกันได้ เรื่องเหล่านั้นก็ไม่ใช่ปัญหาแล้ว การสนทนาน่าจะมีอีกยาว

เพราะเรามีคำถามเกี่ยวกับการเที่ยวแชงกรีล่าอีกเยอะ เลยจัดการสั่งอาหารกันคนละชุด

รวมโต๊ะกับหนุ่มจีนใจดีคนนั้น และข้อมูลอันหลั่งไหลออกมา

ช่วยให้การเดินทางอันขรุขระช่วงแรก ราบรื่นขึ้นหลายเท่า

 

 

 

หนุ่มจีนอธิบายให้เราฟังคร่าวๆ ว่าถ้าเรามีเวลาเพียงแค่วันเดียวคงไปไหนไกลไม่ได้

แต่ต้องไปวัด Songzanlin  หรือวัดโปตลาน้อย กับอุทยานอีกสักแห่ง

พร้อมยกไอแพดรูปถ่ายที่เค้าเพิ่งไปพูต้าชัวมาเมื่อวาน

ร่ายยาวถึงการเดินทางด้วยรถโดยสารที่ใช้เวลามากหน่อย แต่ประหยัดมากกว่าการเหมารถเยอะ

แต่พวกเรามาหลายคน เหมารถไปน่าจะสะดวกกว่า พร้อมกับหันไปถามฝรั่งสี่ห้าคนที่เพิ่งเข้ามานั่งยังโต๊ะข้างๆ

แนะนำสองกลุ่มให้รู้จักกัน อาสาจัดรวมกลุ่มเพื่อเหมารถให้อีกต่างหาก

เพราะกลุ่มฝรั่งก็มีหลายคน เลยเกินกว่ารถ 1 คันจะรับได้ เลยต้องแยกต่างคนต่างไป

แต่นั่นเป็นจุดเริ่มต้นให้เรามองเห็นแนวทางการเที่ยวของตลอดวันนี้ในแชงกรีล่ากระจ่างชัดขึ้น

เมฆหมอกอันอึมครึมที่ปกคลุมความคิดของเรา มลายหายสิ้นไปจริงๆ

 



เราคุยกันออกรสออกชาติจนอาหารหมดไปครึ่งจาน ควีน่า ผู้จัดการสาวของโรงแรม

ท่าทางคล่องแคล่ว มีรอยยิ้มตลอดเวลา และพูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อมาถึงและแนะนำตัว

เสนอรถเช่าของโรงแรมตลอด 1 วันเพื่อไปวัดโปตลาน้อย และอุทยานแห่งชาติพูต้าชัว

แม้ราคาแพงไปสักหน่อย และคนขับไม่สามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ (ก็คือคุณพี่ที่เดินไปรับเรานั่นแหละ)

แต่เรารู้สึกสะดวก ปลอดภัย และสามารถบอกความต้องการกับควีน่าเพื่อเจรจาต่อกับคนขับได้

เราจึงตกลงใจรับข้อเสนอนั้นอย่างเต็มใจ


ก่อนออกไปเที่ยว ห้องพักแบบ Dorm ที่เราจองไว้ยังไม่เรียบร้อย แต่ควีน่าเห็นว่าเราน่าจะรีบออกเที่ยวกันเลย

เลยเปิดห้องในส่วนโรงแรม ซึ่งเป็นอาคารที่อยู่ตรงข้าม แบบเดินสามก้าวก็ถึงกัน

เพื่อเก็บของ ล้างหน้าล้างตา เมื่อเข้าไปยังห้องพักที่ว่า สวย น่าพัก จนอยากแอบเปลี่ยน

แม้ราคาจะต่างกันหลายเท่า แต่ถ้าเทียบกับค่าโรงแรมประมาณสองพันกว่าบาทต่อห้อง

ผมก็ก็คุ้มดี ใครไปแชงกรีล่า ลองเอา Shangri-la E-Outfitting Star เป็นตัวเลือกก็น่าสนใจดีนะครับ

 

 

สายวันนั้น หนึ่งวันอันหฤโหดหรรษากับแชงกรีล่า จึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

เมื่อล้อหมุน รถโฟร์วิลคันโตพาพวกเรากระแทกกระทั้นผ่านถนนหินอันขรุขระของเมืองเก่า

หาความเรียบเรียบของถนนเมืองใหม่ และออกนอกเมืองท่ามกลางท้องฟ้าสีสดสว่างใสได้โล่ห์

ตึกรามบ้านเรือนสองฟากถนนเป็นลักษณะผสมผสานของตึกตะวันตก และศิลปกรรมธิเบต

เพราะที่นี่ถือเป็นเขตแดนที่อยู่แนบชิดติดกัน ชาวเมืองบางส่วนยังสืบเชื้อสายมาจากธิเบตอีกด้วย

ชื่อ “แชงกรีล่า” นั้นมาจากภาษาธิเบตที่แปลว่า หนทางนำดวงจิตไปสู่ดวงตะวันและจันทรา

หรืออีกนัยหนึ่งว่า เป็นแดนสวรรค์บนพื้นโลกนั่นเอง

 



คำว่า แชงกรีล่า เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางเมื่อ เจมส์ ฮิลตัน เขียนนิยายชื่อดัง “The Lost Horizon”

ได้พรรณนาในหนังสือถึงดินแดนลึกลับในเทือกเขาสูง ผู้อยู่อาศัยล้วนแต่มีความสุข ชีวิตยืนยาว

จึงเปรียบเทียบที่นี่ว่าเป็นดั่งสวรรค์บนดิน นั่นเป็นแรงดลใจให้หลายต่อหลายคนค้นหาดินแดนแห่งนี้

รวมทั้งรัฐบาลจีนที่ได้ทำการศึกษา ก่อนจะพบว่าบริเวณเมืองตี้ชิง และจงเตี้ยน บนบริเวณรอยต่อสู่ธิเบต

เต็มไปด้วยทิวทัศน์อันสวยงาม ทุ่งหญ้าเขียว ดอกไม้บานสะพรั่ง ชาวพื้นถิ่นธิเบตมีวิถีชีวิตดั้งเดิมอันเงียบสงบ

และรายรอบไปด้วยขุนเขาปกคลุมด้วยหิมะสีขาว งดงามดังภาพฝัน

จึงประกาศชื่อเรียก แชงกรีล่า อย่างเป็นทางการให้กับพื้นที่แถบนี้ในปี ค.ศ. 1997

จนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตอีกแห่งของมณฑลยูนนานในทุกวันนี้

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ColdRiver วันที่ : 10/05/2015 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/coldriver

@ คุณ BlueHill ... เป็นหนึ่งช่วงเวลาที่ประทับใจและเป็นความทรงจำประจำทริปนี้เลยครับ

@ คุณ เกสรมาเฟีย ... ขอบคุณมากครับ เส้นทางยูนานอยากให้ไป อยากให้สัมผัสจริงๆครับ สวยอลังการมากๆเลยครับ

@ คุณ see-you ... ขอบคุณมากครับ ตลอดทริปมีมุมสวยให้ถ่ายภาพสนุกเลยครับ


@ คุณ feng_shui ... ขอบคุณมากๆๆๆ ครับ :)

ความคิดเห็นที่ 9 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 09/05/2015 เวลา : 22.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

ภาพสวย ชวนฝันมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
see-you วันที่ : 09/05/2015 เวลา : 13.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ddstory


สวัสดีค่ะ
ภาพสวยมาก เรื่องเล่าชวนให้ติดตาม อ่านเพลินมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เกสรมาเฟีย วันที่ : 08/05/2015 เวลา : 21.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ipammo

ขออนุญาตตั้งเป็น Favourite Entry ชอบทั้งภาพ และบรรยายค่ะ

ชักอยากตามรอยที่นี่แล้วล่ะ กรี๊ดดดด ดีงามพระรามสี่มากๆ

ความคิดเห็นที่ 6 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 08/05/2015 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

แสงทไวไลท์ภาพแรก งดงามเหลือเกินครับ

ความคิดเห็นที่ 5 INDYLOVE ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ColdRiver วันที่ : 08/05/2015 เวลา : 10.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/coldriver

@คุณลิงเขียว เรื่องสำรองข้อมูลภาษาถิ่น มีไว้อุ่นใจกว่าในทุกเทศ แต่ในจีนนี่ช่วยชีวิตได้เลยละครับ 5555 เพราะคนภาษาอังกฤษกันจริงๆเลย ... ส่วนเรื่องวิวนี่ที่จีนเค้าเด็ดจริง จากประสบการณ์ทุกๆเมืองที่เจอในทริปนี้เลยครับ

คุณ INDYLOVE ขอบคุณมากๆ ครับ แวะมาให้กำลังใจ และเป็นเพื่อนเที่ยวตลอดเลย ในทริปนี้จริงๆแอบเสียดายที่ไม่ได้เจอหิมะที่แชงกรีล่านะครับ เคยเห็นภาพจากคนอื่นๆสวยแปลกตาดีจริงๆ

คุณชายสามหยด แนะนำเลยครับ ถ้าชอบถ่ายภาพเส้นทางยูนนานนี้มีให้ชม ให้เก็บภาพจุใจเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 4 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชายสามหยด วันที่ : 07/05/2015 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

สวยงามอยากไปเก็บภาพบ้างจังเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 3 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชายสามหยด วันที่ : 07/05/2015 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

สวยงามอยากไปเก็บภาพบ้างจังเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 2 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
INDYLOVE วันที่ : 07/05/2015 เวลา : 15.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

สวัสดีค่ะ คุณ oldRiver

ตามมาเที่ยว “แชงกรีล่า” กับคุณ oldRiver ต่อด้วยคนค่ะ...
เข้ามาบ้านนี้ทีไรมีแต่ภาพสสยๆ จูงใจให้อ่านมากๆ ค่ะ
ฝีมือถ่ายภาพยอดเยี่ยมมาก มุมมองสวยงามมากค่ะ
เห็นแล้วอยากไปเที่ยวเลยค่ะ....อิอิ

ชื่อ “แชงกรีล่า” นั้นมาจากภาษาธิเบตที่แปลว่า หนทางนำดวงจิตไปสู่ดวงตะวันและจันทรา
หรืออีกนัยหนึ่งว่า เป็นแดนสวรรค์บนพื้นโลกนั่นเอง...

โอ…แชงกรีล่า ช่างมีความหมายที่งดงามน่าค้นหามากค่ะ มิน่าใครๆ ถึงอยากไปกัน
เห็นเพื่อนถ่านคลิปหิมะตกที่นี่มาให้ดูแล้วรับรู้ได้เลยถึงความหนาวเย็นที่คุณ oldRiver บอกเลยค่ะ

เที่ยวให้สนุกนะคะ รออ่านตอนต่อไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 ColdRiver ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลิงเขียว วันที่ : 07/05/2015 เวลา : 04.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

หวัดดีค่ะ ^^


สองภาพสุดท้าย
เล่นเอาลิง..........ร้องงงง
ว้าวววววววววววววว

แชงกรีล่า สวยงามมาก
ตระการตาจริงๆเลยค่ะ

สีของบ้านเรือนมองแล้วสบายตา...สบายจิตแฮะ XD

แชงกรีล่า .....คำนี้เวลาได้ยินทีไรจะคิดถึง

โรงแรม ...แชงกรีล่า ของ กรุงเทพบ้านเรา...ฮา
เพราะไม่เคยทราบที่มาที่ไปอ่าค่ะ
พอมาอ่านบล็อกนี้แล้ว

โหยยย....สมกับที่ท่านเจ้าของบล็อกดั้นด้นไปสอยภาพงามๆมาจริงๆเลยค่ะ
กลัวความสูง.....ยังขนาดนี้ ถ้าไม่กลัว คงได่ภาพงามๆๆๆๆอีกกระบุงแน่ๆ


อืม อ่านบล็อกนี้แล้ว
ทำให้คิดได้ว่า

---ไม่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหนก็ตาม ควรสำรองภาษาท้องถิ่นเอาไว้ด้วย---หมายถึง ควรปริ้นแผนที่ต่างๆ ในภาคภาษาของประเทศหรือเมืองนั้นๆที่เราไปเยือน เพราะไม่เสมอไปที่จะเจอคุณลุงใจดี...โน้ะ


อ้าว ถ้าเราพูดว่า ----โรงเตี้ยม....เนี่ย
คนจีน มิเข้าใจหรือไร ? =_=
ฮา


ราคาโรงแรมราวๆ 2 พัน ก็ไม่แพงนะคะ
ดูจากภาพแล้ว....น่านอนมากเลยค่า

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน