• คอมมูน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : commoon_@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-05
  • จำนวนเรื่อง : 34
  • จำนวนผู้ชม : 47089
  • ส่ง msg :
  • โหวต 14 คน
คอมมูน บรรพกาล
สืบสานตำนานหมวกดาวแดง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/commoon
วันจันทร์ ที่ 29 กันยายน 2551
Posted by คอมมูน , ผู้อ่าน : 811 , 11:02:55 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

           

             (คิดถึงความหลัง)

                                     ส.พล เพื่อประชา
                            สหายจันทร์ ควายแดง

“ตื้ด….ตื้ด…..ตื้ด…..”
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ผมต้องละมือจากงานที่ทำอยู่ ไปปลดเจ้ามือถือที่แขวนอยู่ข้างเอว
“สวัสดีครับ มีอะไรให้รับใช้ครับ”
ผมพยายามพูดให้สุภาพและเป็นกันเอง เพราะไม่ได้ดูหมายเลขโทรศัพท์ว่าใครโทรมา
“กูเองโว้ย เป็นไงบ้างวะ”
เสียงที่ตอบมาเป็นกันเองกว่าผมเสียอีก “กูเองโว้ย” ถึงแม้ไม่บอกชื่อ แต่เสียงที่ได้ยิน ก็เรียงนามมาได้ว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร อดีต “สหายจันทร์ ควายแดง”
ผมกับสหายจันทร์พบกันในขบวนปฏิวัติ เราต่างก็เข้าป่าเข้าร่วมการต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาในเขตงานอีสานใต้ ชาวอีสานใต้แทบไม่มีใครไม่รู้จัก “สหายจันทร์ ควายแดง” เขามีบุคลิกพิเศษ และมีเรื่องราวที่น่าสนใจและน่าจดจำ เป็นที่กล่าวขานไปทั่ว เขาไม่ใช่จัดตั้ง แต่ชาวอีสานใต้รู้จักเขามากกว่าจัดตั้งบางคนเสียอีก ฉายา “สหายจันทร์ ควายแดง” ผมรู้จักและได้ยินเรื่องราวของเขาก่อนจะรู้จักตัวจริงเสียอีก
หลังจากจบจากโรงเรียนการเมือง การทหาร ผมได้รับคำสั่งให้ขึ้นแนวหน้าเข้าปฏิบัติหน้าที่ในกองทหาร สหายจันทร์เข้าป่าหลังเกิดเหตุการณ์ 6 ตุลาระยะหนึ่ง และได้รับคำสั่งให้ปฏิบัติหน้าที่ในหน่วยการผลิตในเขตหลังของเขตงานจรยุทธ์เดียวกับผม ผมพบเขาครั้งแรกเมื่อหน่วยจรยุทธ์ที่ผมสังกัดได้ขึ้นมาเขตหลังเพื่อศึกษาและสรุปงาน พวกเราเข้าพักในทัพการผลิตที่สหายจันทร์สังกัดอยู่ สหายจากหน่วยการผลิตตั้งแถวต้อนรับพวกเราอย่างอบอุ่น ต่างยื่นมือเข้าสัมผัสมือของกันและกัน พร้อมเสียงทักทาย
“สบายดี บ่ สหาย”
“แข็งแฮง บ่ สหาย”
สำเนียงภาษาอีสานเป็นสื่อความรู้สึกจากใจถึงใจ
“เซาะสบาย มิตร”
คำทักทายภาษาเขมรในความหมายเดียวกันดังแทรกขึ้นมา ผมเงยหน้าขึ้นมอง ที่สะดุดใจมิใช่ภาษา หากแต่เป็นสำเนียงที่พูดไม่มีเค้าของคนเขมรเลย สำเนียงจีนชัดๆ เป็นเสียงของ สหายจันทร์ ควายแดง
เขายืนเด่น ตัวตรงในชุดทหารสีเขียวเข้ม แต่มีสภาพที่เก่า สีซีดจางตามอายุการใช้งาน มีรอยปะซุนหลายแห่ง แขนเสื้อทั้งสองข้างพับขึ้นอยู่ระหว่างข้อมือและข้อศอกอย่างไม่เป็นระเบียบ ปล่อยชายเสื้อ คาดเข็มขัดทหารทับ มีซองใส่แม็กปืนเอ็ม16ได้สองแม็ก และกระติกน้ำ ร้อยทับเข็มขัดทหาร ห้อยอยู่สองข้างตัว สวมรองเท้าแตะฟองน้ำ สะพายปืนเอ็ม16 ที่มีคาบสนิมเกาะบริเวณลำกล้อง ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่สนิทสนม สีหน้าที่ดูคึกคัก ดวงตาเป็น “ตาชั้นเดียว”ไม่เล็กไม่ใหญ่ แต่เวลายิ้มหรือหัวเราะจะเรียวเล็กลง พร้อมริ้วรอยแห่งประสบการณ์จะผุดขึ้นบริเวณหางตาและหน้าผาก นั่นเป็นภาพแรกที่เรียกว่า “แรกพบ”เลยทีเดียว
วันนั้น ผมกับสหายจันทร์ไม่มีโอกาสพูดคุยกันมากนัก เนื่องเพราะสหายจันทร์กับสหายในหน่วยการผลิตง่วนอยู่กับหน้าที่ “เจ้าภาพ”ที่ต้อนรับแขกเหรื่อกองจรยุทธ์อย่างผมกับพวก ก่อนมืดค่ำ ผมถือโอกาสสำรวจสภาพของทัพที่พักและภูมิประเทศ ทัพนี้ตั้งอยู่ห่างจากไร่ของหน่วยการผลิตไม่มากนัก ด้านข้างมีลำห้วยเล็กๆ ที่กว้างเพียงแค่กระโดดข้ามได้เท่านั้น เป็นลำห้วยที่แห้งขอดเนื่องจากเป็นหน้าแล้ง อาศัยการขุดบ่อจากพื้นก้นลำห้วยลึกลงไป น้ำในบ่อใช้ทั้งอาบและดื่มกิน รอบๆทัพมีร่องรอยการตัดถาง ใช้ทำเป็นที่พักสำหรับผูกเปลอยู่หลายแห่ง ด้านข้างของที่ผูกเปลบางแห่งมีการขุดหลุมเพาะขนาดไม่ใหญ่นักสำหรับคนนอนได้เพียงคนเดียว มีข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นวางอยู่บนแคร่เล็กๆที่ทำขึ้นหยาบๆ แสดงว่าเจ้าของที่พักและหลุมเพาะต้องเป็นของหน่วยการผลิตอย่างแน่นอน กึ่งกลางทัพมีจอมปลวกขนาดใหญ่ ผมเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ปรากฏว่าจอมปลวกนี้ถูกขุดเป็นอุโมงค์ลึกเข้าไปตรงกลาง มีทางเข้าอยู่สามด้าน ทางเข้าไม่กว้างนักแต่วิ่งก้มเข้า-ออกไม่ติดขัด จุดที่ทางเข้ามาบรรจบกันถูกขุดให้เป็นโพรงขนาดคนสิบคนนั่งติดๆกันไม่อึดอัด ใช้หลบภัยทางอากาศและการยิงของปืนใหญ่ได้อย่างสบาย ใกล้ๆกับบ่อน้ำถูกจัดสร้างให้เป็น “โรงครัว” ซึ่งก็คือการถางให้มีบริเวณที่กว้างขวางมากที่สุดในทัพ จัดมุมหนึ่งให้เป็นที่หุงข้าว ปรุงอาหาร เตาก็ใช้หินสามก้อนมาวางที่เรียกว่า “ก้อนเส้า” สำหรับตั้งหม้อ ไม่มีหลังคา ถ้าฝนตกก็มุงผ้ายางอยู่เหนือเตา ฝนไม่ตกก็เก็บ ขลุกขลักหน่อย แต่ก็ปลอดภัยจากการสังเกตการณ์จากเครื่องบินของศัตรู บริเวณที่เหลือใช้เป็นที่รวมพลและกินข้าว ดูจากสภาพพื้นดินของโรงครัวเรียบเตียนและรอบๆบริเวณทัพ คาดคะเนได้ว่าทัพแห่งนี้หน่วยการผลิตคงปักหลักอยู่ที่นี่มานานพอสมควร คืนนั้นผมและสหายในหน่วยจรยุทธ์เลือกทำเลที่ใกล้ “โรงครัว” เป็นที่พักเพราะสะดวกทั้งการไปอาบน้ำและกินข้าว หลังจากฟังผู้รับผิดชอบการทหารของหน่วยการผลิตวางแผนการทหารระวังภัยตอนกลางคืนแล้ว ผมก็เข้านอนทันที เพราะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง
“บึ้ม…”
เสียงระเบิดของปืนใหญ่ดังสะท้านป่า ทำให้ผมสะดุ้งตื่น รีบผงกหัวขึ้นพาดขอบเปลเพื่อให้สามารถรับฟังเสียงได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ได้ยินเสียงขยับตัวเบาๆของสหายในหน่วยจรยุทธ์ที่มาด้วยกัน แสดงว่าทุกคนรู้สึกตัวแล้วพร้อมตั้งใจฟังเสียงรอบข้างและเสียงตกของลูกปืนใหญ่เพื่อจับทิศทางการยิงปืนใหญ่ของศัตรูเช่นเดียวกับผม
“ตูม…”
เสียงระเบิดดังเลยทัพเราไปไกลพอสมควร แสดงว่าศัตรูยิงสุ่มเพื่อก่อกวนเท่านั้น ทัพที่พักของเราไม่ได้อยู่ในรัศมีการยิง ใจที่เขม็งตึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“บึ้ม…”
เสียงยิงนัดที่สองดังตามมา ทันใดนั้น มีเสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามาหาพวกเรา
“สะหาย สะหาย ตื่น ตื่น ศัตรูยิงปืนใหญ่มา”
สหายจันทร์วิ่งมาพร้อมเสียงเรียกที่พยายามให้เป็นเสียงกระซิบกระซาบ แต่ได้ยินไปทั่ว คนปลุกให้ตื่นรู้สึกว่าจะตื่นจริงๆ และยิ่งตื่นมากขึ้นเมื่อเสียงระเบิดของลูกปืนใหญ่ลูกที่สองตก ขณะที่คนถูกปลุกยังคงนอนหัวฟาดขอบเปลเฉย
“สะหายเป็นทะหานอิหยัง คือนอนขี้เซาแท้”
เสียงเจ็กพูดลาวได้ยินชัดเจน ทปท.เชื้อชาติลาวอมยิ้มแล้วตอบกลับ
“เฮาฮู่สึกโตแต่โดนแล้ว”
“ผมมาปลุกสะหาย จะให้สะหายไปหลบปืนใหญ่ในอุโมงค์ด้วยกัน”
“พวกเราไม่ไปหรอก ปืนใหญ่ไม่ได้ยิงมาที่นี่”
ขาดคำเสียงยิงปืนใหญ่ลูกที่สามก็ดังขึ้นอีก คราวนี้ดังมากขึ้นกว่าเก่า
“อย่าประมาทสะหาย สะหายไม่ไป ผมไปก่อน”
ว่าแล้วสหายจันทร์ก็





แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        



[ Add to my favorite ] [ X ]