• พระจันทร์รำพึง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-09-14
  • จำนวนเรื่อง : 102
  • จำนวนผู้ชม : 288476
  • จำนวนผู้โหวต : 179
  • ส่ง msg :
  • โหวต 179 คน
<< มีนาคม 2017 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]



Warning: Smarty::include() [function.Smarty-include]: Unable to allocate memory for pool. in /content/oknation/blog/include/libs/Smarty.class.php on line 1265
วันพุธ ที่ 20 กรกฎาคม 2554
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2233 , 01:09:07 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

“มาจาก สำนักหัวใจเดียวกัน ค่ะ” เสียงแผ่วเบาจนแม้แต่ผู้พูดก็แทบไม่ได้ยินเสียงตนเอง คนฟังขมวดคิ้ว ถามซ้ำ “จากไหนนะ?”ฉันรวบรวมความกล้า ตอบอีกครั้ง “หัวใจเดียวกันค่ะ...สำนักหัวใจเดียวกัน” คราวนี้คนฟังพยักหน้า ร้องอ๋อ แต่สีหน้ายังไม่คลายความสงสัย เขาถามต่อ “แล้วมันคืออะไร??..ยังไงล่ะ”  คราวนี้ฉันยิ้มแหยๆ ก่อนจะอธิบายความเป็น “หัวใจเดียวกัน”แรกๆฉันอธิบายอย่างไม่ค่อยมั่นใจ แต่เมื่อมีคำถามซ้ำๆบ่อยครั้งและก....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 พฤศจิกายน 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 5200 , 06:15:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

มานั่งลงตรงนี้สิ...ที่รักมาทำความเข้าใจ...ซึ่งใจกันเวลาผ่านเร็วเกินกว่าจะตามทันก็ช่างมันช้าประเดี๊ยวจะเป็นไรมานั่งลงตรงนี้สิที่รักให้หัวใจได้หยุดพักและจ้องตาฉันให้เราได้สัมผัสความผูกพันและความฝันที่เรามีด้วยกันมานั่งลงตรงนี้สิ...ที่รักฉันอยากจะหนุนตักเพื่อพักกายเหนื่อยล้าพักอย่างไรไม่รู้คลายฉันก็หมายจะคลายได้ด้วยตักเธอมานั่งลงตรงนี้สิ...ที่รักให้ฉันได้อิงไหล่ในคืนหนาวให้ฉันได้อุ่นยามนับดาวและสายลมห....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 2 พฤศจิกายน 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1779 , 07:23:02 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สาย “ในชีวิตคนเรา อาจเขียนไปเรียนสาย ไปทำงานสาย ตื่นสาย แต่คงไม่มีการสายครั้งใด ที่สำคัญเท่าการ ”สาย” ในครั้งนี้ ที่ฉันไม่อาจลืมเลือนไปชั่วชีวิต และคิดว่า จงอย่า “รอ” แม้สักนาทีที่จะทำสิ่งดีๆ ให้กับคนที่คุณรัก          วันที่1 พฤศจิกายน 53  ราวเก้าโมงตรง  ไก่ น้องสาวคนรองจากฉัน โทรมาบอกว่า ป๊าหายใจไม่ออก ในขณะที่ฉันยังไม่ตื่น ฉันแปรงฟัน และออกจากบ้านโดยเร็ว รู้สึกถึงการสายที่ทำให้ใจร้อนรน มากกว่ากับก....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 ตุลาคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1606 , 02:38:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ฉันกำลังจะพูดถึง สิ่งที่ผู้คนให้ความสนใจ และใกล้ตัวที่สุดนั่นคือ "ความรัก"การมีหัวใจและลมหายใจทำให้เราเรียกร้องและมองหามันฉันเดินทาง รอนแรม ผ่านฝนหนาวมาหลายฤดูท่ามกลางความหวัง ว่า สักวัน จะมีใครสักคนเคียงข้างมีคนให้คิดถึงห่วงใย และเอื้ออาทรซึ่งกันและกันเป็นคนที่ยิ้มให้เสมอและอยู่เคียงข้างในยามที่ต้องการเป็นคนที่เห็นใจและเข้าใจเป็นเพื่อนตาย เป็นทุกสิ่งทุกอย่างและเป็นคนที่พร้อมจะรับ ความรัก จากฉันแต่ดู....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 สิงหาคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2340 , 19:42:12 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      เช้าวันนี้อากาศดี แต่พอตกเย็นฝนก็ตกสำหรับคนที่ทำงานมาตลอดสัปดาห์ต่อให้ฝนตกแต่เช้าก็คงไม่ทุกข์ร้อนอะไรก็คงนอนหลับคุดคู้สบายคนที่จะเดือดร้อนก็คือ คนที่มีนัดสำคัญในวันนี้สำหรับฉันฉันไม่ชอบให้ฝนตกไม่ว่าวันไหน เวลาไหน ตอนไหนโดยเฉพาะในตอนที่ร้องไห้...เพราะมันทำให้ฉันแย่มากกว่าเดิมในชีวิตของฉัน มีความโชคดีในเรื่องการงานเพราะ ฉันเป็นคนที่มีวันหยุดได้ตามที่อยากหยุดการเป็นนายตนเองเป็นเรื่องที่ดีทำให้เร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 มิถุนายน 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1849 , 02:46:02 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

** **ขอบคุณเพลง   ผู้ชายในเงาจันทร์ - Tea For Three. ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 21 มีนาคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2144 , 01:53:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ขอบคุณเพลง ม้านั่งตัวเก่า  ธัญญ์ - Anytime,AnyPlace....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2892 , 13:13:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     "อ้ายฮุ้ตัวก่ ว่าอ้ายมันหน้าเอี้ย..แต่ก่อนนะน้องกึ๊ดน่ะ ว่าป้อชายหล่อนิสัยเอี้ย ถึงได้เลือกป้อจายหน้าเอี้ยๆแต่เดี๋ยวนี้ อ้ายพิสูจน์ให้ฉันหันละ ว่าป้อชายหน้าเอี้ย ก่อเอี้ยได้เหมือนกั๋น"ประโยคเด็ดที่ โดนใจอย่างแรงในภาพยนตร์เรื่อง สามสิบสองธันวาเป็นคำตอบของหลายคนที่สงสัยนักหนาว่าทำไมผู้หญิงหน้าตาดี สวย เก่ง ถึงเลือกป้อชายหน้าเอี้ยจากปีใหม่สู่วาเลนไทน์ หนังที่ดูไร้สาระแต่กลับร้ายสาระเพราะแฝงคำคมเกี่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1693 , 12:53:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เร่เข้ามาเหล่าสัมพเวสีที่ตรงนี้มากมีด้วย"กากเดน"ตูข้าจะ"คาย"ให้ไม่ซ่อนเร้นไม่ต้องเต้นริกรี้รอ จ่อคิวใครสูจงมา รอรับ ส่วนบุญเถิดจะได้เกิด บุญแด่ตู กาลต่อไปอันของดี จะทิ้ง ง่ายมีที่ไหนมีแต่ไร้ ประโยชน์ไซร้ จึงโยนทานรับแล้วจง เป็นสุข เป็นสุขเถิดอย่าละเมิด สิทธิ์ใคร ที่ไหนอีกอันส่วนบุญ ที่แบ่งให้ นั้นเพียงซีกคงเป็นปีก ให้เปรต สมอารมณ์หมาย............................................................แรงบันด....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3858 , 02:16:26 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

..............................ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาคอมเมนต์นะคะวันนี้ขออนุญาตไม่ตอบคอมเมนต์นะคะนำภาพและเพลงมาฝากเนื่องในโอกาสหายหน้าไปหลายวันฉลองแต่งบ้านใหม่ด้วยภาพถ่ายสายน้ำนนท์...เมื่อตอนปีใหม่ค่ะคิดถึงทุกท่านค่ะพระจันทร์รำพึงขอบคุณเพลงจาก playground - คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอใช้เพื่อประกอบเอนทรีเท่านั้นonline online ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2166 , 01:04:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝนตก น้ำฝนเจิงนองถนน สะท้อนให้เห็นเงาดวงจันทร์ต้นยางยืนสงบนิ่ง กิ่งไหวตามแรงลมระบัดไกว บ่งฟ้องความเจ็บปวดแรงระเบิด รอยเลือดเปื้อนน้ำฝน เงาสะท้อนของดวงจันทร์จึงเปื้อนเลือดมิอาจหลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด  หากทว่า ราวหอกร้อยพันเล่มโหมปักลงบนหัวใจดวงน้อยดวงนั้นจนไม่อาจบอกได้ว่า เจ็บปวดมากเท่าไรเงาตะคุ่มที่วิ่งลัดมาจากหลังบ้านผ่านสวนยางสู่ถนน...เงามัจจุราชนั้น...ทำให้พ่อถือปืนออกไป....และไม่กลับมาร่างที่แหลกส....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3684 , 00:15:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ห้วงน้ำตา คราฉาบทาด้วยแสงจันทร์ ปลิดขั้วฝัน สั่นไหวด้วยไร้เธอลมขยี้ บี้ทรวงในห้วงเพ้อทุกข์ปรนเปรอป่วนใจแม้ไม่ปองณ แดนดินถิ่นใจได้มีรักแต่ยากนักเกินไขว่คว้ามาครอบครองเห็นด้วยตารู้ด้วยใจแม้เกินต้อง ด้วยครรลองสองเรานั้นต่างกรรมรักก็รับ รู้รสลิ้มจนอิ่มใจกิเลสไกวมือกวักผลักถลำหลงในรูประเริงกลิ่นอันลึกล้ำและจองจำเหตุผลไว้ไม่เหลียวแลเมื่ออารมณ์ ข่มเหตุผลจนแดดับเกินจะกลับกู่เรียกให้ใจแปรใกล้เพียงชิดติดเพียงต....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2511 , 03:20:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรามองฟ้ากันบ่อยเพียงใดเวลาใดที่เรามองฟ้าแล้วเมื่อมองฟ้า เราเห็นอะไรถามคนร้อยคนคำตอบอาจได้ร้อยพัน...สำหรับฉันแล้วมองฟ้าเวลาคิดถึงบางคนดังนั้นจึงมองฟ้าทุกคืนฉันเห็นอะไรบนฟ้าบางคืน ฉันเห็นดาว เห็นพระจันทร์...บางคืน ไม่เห็นอะไรเลย...สำหรับคืนนี้ฉันเห็นเพียงความมืดมนและดวงจันทร์ดวงกลมโต...นึกถึงเธอที่อยู่แสนไกลคืนนี้ฟ้ามืดสนิทไร้ดาว เพราะจันทร์สว่างไสวหัวใจของฉันก็คงมืดมนไม่ต่างกับฟ้าเวลานี้มองไม่เห็นทิศ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3559 , 12:36:01 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฉันนอนโดยไม่ต้องคิดถึงอะไรและหลับยืดยาวตั้งแต่ราวห้าทุ่มของวันอาทิตย์ลืมตาตื่นอีกครั้ง ห้าโมงเย็นของวันจันทร์เป็นการนอนที่ยาวนานมากตื่นมาก็กินข้าวซะหน่อยอาบน้ำอีกนิดนอนต่ออีกยาวๆแล้วลืมตาตื่นอีกครั้งหกโมงเช้าของอีกวัน...ยังเบลอๆและงงๆปวดหัวเบื่อโลกไม่อยากคิดอะไรทำไมนอนยาว เป็นคำถามของเธอและใครต่อใครที่ฉันไม่อยากตอบไม่ได้โกรธไม่ได้งอนไม่ได้น้อยใจแต่อยากนอนแปลว่า เซ็ง และเซ็งเกินกว่าจะพูดออกมาเป็นคำพู....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2263 , 09:12:57 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    กระเป๋าเดินทางถูกเคาะฝุ่นอีกครั้ง เสื้อผ้าสองสามชุดถูกจัดเตรียมอย่างไม่ปราณีตนักสัมภาระในครั้งนี้น้อยกว่าการเดินทางครั้งก่อนอย่างน่าใจหายการเดินทางบ่อยครั้งทำให้สัมภาระของเราลดน้อยลงอาจเพราะเรารู้จักที่จะลดทอนสิ่งไม่จำเป็นลงเพื่อให้การเดินทางนั้นคล่องตัวขึ้น     ฉันออกเดินทางในช่วงบ่ายของวันพฤหัสกับเพื่อนสาวอีกสองคนพร และ คัท (บล็อกเกอร์ สิงห์มือซ้าย และบล็อกเกอร์ละอองดิน แห่งโอเคเนชั่น)นี่เป็นคร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1844 , 13:15:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ค่ำคืนบนรถไฟ จากกรุงเทพมุ่งสู่ยะลา ดวงจันทร์อวดแสงเพียงเสี้ยวเดียวระยะทางยิ่งใกล้ แสงจันทร์บนฟ้ายิ่งพร่าเลือนหากแต่แสงจันทร์ในใจกลับเริ่มสว่างไสวเมื่อเดินทางถึงหอประชุมเล็ก มหาวิทยาลัยราชภัฏ ยะลาในงาน มหกรรมภาพถ่ายชายแดนใต้หัวใจของคนหัวใจเดียวกันถูกสะท้อนผ่านภาพถ่ายและสายตาของคนเดินทางฉันเผลอถอนหายใจด้วยความอิ่มใจภาพถ่ายหกร้อยกว่าภาพที่ร่วมจัดแสดงในงานเต็มเปี่ยมด้วยพลังและดังถูกมนต์ขลัง ที่ตรึงฉันไว้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2328 , 00:57:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.ณ สถานที่ ที่เราไม่อาจล่วงรู้เวลา และดวงตาพริ้มไหวณ สถานที่นั้น ความมืด สว่างไสว หากแต่ความสว่างไสวกลับมืดมนและสถานที่นี้เอง ที่ไร้ซึ่งทุกเสียง มีเพียงจังหวะการเต้นของหัวใจแผ่วเบาความฝันของฉันเพิ่งตื่นนอน ในขณะที่ฉันเพิ่งหลับไหลและหันหลังให้โลกของความจริงฉันยิ้มรับทักทาย และพิจารณาถึงความเปลี่ยนแปลงของมัน"นี่เธอหลับไปนานเลยนะ" ความฝันของฉัน บิดขี้เกียจแล้วยิ้มหวาน "เธอเองก็"ตื่น" มานานมากแล้วเหมือนก....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 18 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3928 , 10:13:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ความหนาว สอนให้เรามองหา ความอบอุ่นความอบอุ่นสอนให้เราได้แบ่งปัน...การพบกัน เป็นสัญญาณบอกการจากลาและการจากลา สอนให้เรารอคอย...ความเงียบสอนให้เราฟังมากขึ้นและการฟังสอนให้เราได้ยินเสียงเล็กๆชัดเจนขึ้นความคาดหวังสอนให้เราเกลียดและความเกลียดสอนให้เรามีเพื่อนการมีเพื่อนสอนให้เราแบ่งปันและการแบ่งปันสอนให้เราใช้เหตุผล...การใช้เหตุผลสอนให้เราเข้าใจตนเองและการเข้าใจตนเองสอนให้เราหยุดฟังตนเองการหยุดฟังตนเองสอ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1702 , 12:01:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ศิษย์รักฉัน"ปลูกความดี" ในตัวเธอ หากเธอมิหมั่นรดน้ำ เมล็ดพันธุ์นั้นก็มิอาจ"งอกงาม"ได้ฉันเป็นเพียง"ผู้ปลูก" ที่ได้แต่หวังเพียงว่า เมล็ดพันธุ์ ที่ฉันลงแรงหว่านไปจะงอกงามออกดอกผลได้ ด้วย" หัวใจ" ของเธอบุคคล จะงดงาม ใช่มีเพียงความรู้  สัมมาอาชีพ หรือทรัพย์สินหากแต่ บุคคลจะงดงามได้ด้วย "ความดี"ด้วยรักจากครู....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1604 , 00:04:36 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.......................................................ฉันไม่ปรารถนาจะมีปีกเพียงไว้บินแต่ไม่สามารถโอบกอด"คนรัก"ได้ฉันไม่ปรารถนาจะมีใจไว้เพียงรักแต่ไม่สามารถรักเธอเช่น"คนรัก"ได้พระจันทร์รำพึง11-1-53 ขอขอบคุณเพลง heroes จาก ญารินดาปล.ขอบคุณบุคคลผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของฉันทุกคน "ขอบคุณ"....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 มกราคม 2553
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 7853 , 01:53:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"อกหักจากรักครั้งแรก มันก็เจ็บแบบนี้แหละลูก มันเหมือนใครเอาขวานมาผ่ากลางใจเจ็บจนหัวใจจะแหลก มือไม้อ่อนไม่มีแรงจะกินจะนอน แต่พอผ่านไปสักสิบปียี่สิบปีเราก็ไม่เจ็บแล้ว เราก็อาจจะหัวเราะขำตัวเองเสียด้วยซ้ำ"แม่ของเพื่อนฉันปลอบมือลูบหลังด้วยความปราณี"สิบปี..ยี่สิบปีจะลืมเหรอแม่ หนูไม่มีวันลืมเขาหรอก หนูรักเขามาก" ท้ายประโยคฟังไม่เป็นคำเพราะถูกเกลื่อนด้วยเสียงสะอื้นและหยดน้ำตาผู้ฟังได้แต่โอบร่างนั้นไว้ "ไม่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 ธันวาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 926 , 12:13:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เนื่องในโอกาส วันนี้ที่โรงเรียนจัดงานค่ะเลยนำคำสอนที่สอนเด็กๆมาโพสเพราะเห็นว่าเป้นประโยชน์บ้างเพราะปกติจะไร้สาระซะมาก555ศิษย์รักของครูเนื่องในปีใหม่นี้ครูมี ข้อคิดเพื่อเป็นของขวัญแก่ศิษย์ที่รักทุกคน...การเป็นคนดี ไม่ใช่การสวดมนต์ได้ไม่ใช่การใส่บาตรหรือทำบุญทุกวันมิใช่การบริจาคทานไม่ใช่การได้ใบอนุโมทนาบุญไม่ใช่ปล่อยหอยขมและปลาไหลไม่ใช่ทำบุญและการถ่ายรูปหรือประกาศถึงความดีที่เราทำหากแต่การเป็นคนดีนั้นเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 ธันวาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1286 , 21:05:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอถามฉันว่า รู้สึกอย่างไร !!!!ฉันแปลได้ว่า ไม่ว่าฉันจะตอบอย่างไร ใจเธอก็คงเต้นตึกตัก(จะตกใจทำไมฟระ)เธอบอกฉันว่า เป็นห่วงนะ?????ฉันแปลได้ว่า เธอคงสงสัยตัวเอง(ทำไมต้อง question markวะ)ฉันถามเธอว่า คิดถึงฉันไหม????ไม่มีเสียงตอบรับ เธอคงสงสัยกับ question markฉันถามเธอว่า รักกันบ้างไหม?เธอบอกทั้งรักและหวังดี!?ฉันแปลตรงนี้ว่าเธอตกใจและยังมีคำถามฉันบอกก็กลัวจะเธอเก็ต...เฉยๆนิ่งดีกว่า...เดาๆดูเองละกัน...มัน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 ธันวาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2104 , 00:28:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  มีคนเคยบอกว่า ชีวิตของฉัน เหมือน วงกลม เมื่อออกเดิน ณ จุดหนึ่งสุดท้ายในเวลาต่อมาฉันก็จะกลับมาที่จุดนั้น ฉันเพียงแต่ยิ้มรับและเห็นจริงเช่นนั้น                  มีคนเคยบอกว่า ความรักของฉัน นั้นเหมือนการเดินอยู่ในวงกลมและหาทางออกให้มันไม่ได้ ฉันเพียงแต่ยิ้มรับและไม่ได้โต้เถียงอะไร                  สายลมหนาวปีนี้ กลับมาอีกครั้ง มันเป็นวงกลมของฤดูกาลหากแต่ปีนี้ไม่ได้เหน็บหนาวดังปีก่อนฉันจึงเพียงห่มผ้าบา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 ธันวาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1365 , 11:30:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.วันนี้ ค้นงานเก่าๆ จากบ้านเก่ามาลง(http://www.oknation.net/blog/baan-koo-kai/2009/03/19/entry-1/comment#post)เขียนไว้ร่วมปีแล้วค่ะอารมณ์อยากเก็บของเก่ามาเล่าใหม่ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ...อยากรวมงานให้อยู่เป็นที่เป็นทางไม่ต้องคิดมากอ่านกันเพลินๆนะจ๊ะไปเรียนแล้ว........................................................................เธอจงพูดคุยกันไปถึงสิ่งที่เห็นว่าเป็นฉันเธอจงเข้าใจกันไปถึงสิ่งที่เธอสัมผัสไ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 ธันวาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2299 , 11:11:32 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลายวันก่อนฉันได้รับไหว้วานจากพี่หมีปีศาจ ให้เขียนบล็อก ประชาสัมพันธ์ให้คนในบล็อกไปร่วมงาน  นัดนี้ของพี่กับน้อง Nation VS OKNation Unitedในเวลานั้นฉันได้แต่ทอดถอนใจ ลำบากใจมากๆเพราะงานและภาระกิจมากล้นฉันไม่ว่างพอจะเขียนเอนทรีให้ใครแม้แต่ของตัวเองที่ยังรออยู่มากมาย ลงใต้สองครั้งแล้วยังไม่ได้ลงซักเอนทรีฉันไม่ว่างอัพบล็อกไม่ว่างไปทำกิจกรรมหลายๆกิจกรรม จนบล็อกเกอร์ส่วนใหญ่คงลืม ครูเจี๊ยบหรือพระจันทร์รำพึ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 ธันวาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1765 , 00:32:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                               ถึงใครคนหนึ่งบนโลกใบนี้ณ เวลานี้...ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใดฉันรู้ว่าเธอกำลังสับสนและรู้สึกว่าโลกนี้ไม่น่าอยู่เอาซะเลย...ดูอะไรๆมันช่างเลวร้าย...และโชคมันไม่เข้าข้างเธอเลยฉันไม่อาจหาญพอจะเอ่ยบอกเธอ...ว่าฉันนั้นเข้มแข็งกว่าเธอแต่ฉันมั่นคงพอที่จะบอกเธอ...ว่า ฉันพร้อมจะอยู่ข้างๆเธอฟังนะคนดีในชีวิตคนเราเมื่อเกิดมา สิ่งที่เราพบเจอในแต่ละช่วงวัยนั้นย่อมแตกต่างเมื่อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 17 พฤศจิกายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2059 , 02:43:33 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"เธอเกิดมาทำไม" อาจารย์ถามฉันในชั่วโมงเศรษฐศาสตร์ที่ผ่านมาฉันตอบเร็วจี๋"เกิดมาเพื่อตายค่ะ" คนฟังตาเป็นประกายคมกริบแน่นอนใช่แล้วฉันไม่ได้ตอบตามหลักเศรษฐศาสตร์แต่ฉันตอบเพราะเพียงว่าห้วงเวลานั้น ฉันคิดถึงความตายและกำลังท้อแท้อย่างที่สุดและอาจารย์ล่วงรู้ได้ในระยะประจันหน้ากันว่าจิตของฉันอยู่ที่การเรียนเสียเพียงกึ่งหนึ่งแต่คำถามนี้ปลุกฉันให้ฉุกคิดต่อมาถึง"การเกิด" ในเดือนอันครบวาระเกิดอีกคราครั้งและวนเวีย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 พฤศจิกายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1910 , 01:29:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันลืมตาขึ้นช้าๆ ภาพแรกที่ฉันเห็น คือภาพตัวเองในแววตาของเธอ ฉันรักภาพนั้นจริงๆ...ความเศร้าจากความฝันยังเกาะกุมฉัน จนเผลอสะอื้นออกมาทั้งที่ไม่มีน้ำตาแม้สักหยดเธอจ้องมองฉันและยิ้มในแบบที่ฉันหลงรักคงสงสัยว่าฉันเป็นอะไร"ฝันร้ายน่ะ ร้องไห้ด้วย...ฝันว่าเธอจากฉันไป" ฉันบอกเธอเธอยิ้ม แล้วจับมือฉัน "ไม่เป็นไร  มันแค่ฝัน" "ไม่เป็นไร" น้ำตาฉันไหลจนได้เขาส่ายหัว "อย่าร้องไห้ได้ไหม รู้นี่นาว่าไม่ชอบ"ฉันพยักหน้า ร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 23 ตุลาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3805 , 16:55:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้เราอยู่กันสองคนในที่ที่ไม่มีใครฉันควรจะพูดเรื่องนั้นขึ้นมาไหมเรื่องที่ไม่อาจพูดต่อหน้าใครๆสบตาเธอแล้วฉันก็หวั่นคิดถึงเรื่องนั้นที่มันก่อกวนหัวใจ.....เธอก็รู้ฉันเป็นคนเช่นไรจะพูดอะไรก็รู้สึกอายและเคอะเขินเหลือเกินในที่ที่มีเพียงเราคงไม่มีอะไรน่ากังวลจะว่าอะไรไหมหากฉันจะชวนเธอให้ " ถอด"....."ถอด" ความไม่เข้าใจและอคติ"ถอด" ข้อแม้และเหตุผลทั้งมวลถอดทุกสิ่งที่ทำให้เราไม่เข้าใจ...ให้เปลือยเปล่า เหลือ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 22 ตุลาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 966 , 14:47:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                  ฉันเป็นนักเขียนหรือเปล่า....แล้วกวีเล่า....ฉันเป็นหรือไม่ฉันไม่อาจจะตอบคำถามที่วกไปวนมาของตนเองนั้นได้...ด้วยฉันมิใช่....ตุลาการตัดสินใครๆ(แม้แต่ตนเองก็ตามที)ฉันรู้จักวิธีเขียนงานดีๆหรือไม่แล้วอารมณ์แบบไหนที่ควรเขียนออกมาให้คนได้อ่านงานเขียนที่ดีมันมีบรรทัดฐานว่าอย่างไร?จำเป็นไหม..ว่างานชิ้นเยี่ยมของโลก...ห้ามเพ้อถถึงความรู้สึกว่ากันว่ากวีอ่อนหัดเขียนจินตนาการและความ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 21 ตุลาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2220 , 11:53:14 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอพูดถึงหนังกะเขาสักวันใครที่คิดจะไปดูกำลังจะไปดูรีบไปดูซะแล้วค่อยกลับมาอ่าน อิอิคำเตือน:การอ่านเอนทรีนี้ก่อนไปชมภาพยนตร์จะทำให้เสียอรรถรสในการชมช่วงนี้ไม่ว่าไปไหนมาไหน ก็มักได้ยินคนพูดถึง ภาพยนตร์เรื่อง "รถไฟฟ้ามาหานะเธอ" หลากความคิดเห็น เกี่ยวกับความหล่อเท่ห์ ของเคน ความน่ารักใสๆของ คริส หอวังหรือแม้แต่พล็อตเรื่องโดนๆของชาวเมืองกรุง สำหรับฉันเอง ฉันได้มีโอกาสได้ไปชมภาพยนต์เรื่องนี้เมื่อวันศุกร์ที่ผ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 20 ตุลาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 8559 , 17:10:01 น.  
หมวด : อาหาร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีข่าวฝากประชาสัมพันธ์ค่ะเป็นข่าวจาก "สตางค์" หนึ่งในหนุ่มนักเขียนของสำนักหัวใจเดียวกันแห่งนิตยสารหัวใจเดียวกันวันนี้มีรายการโทรทัศน์เป็นของตนเองแล้ว ชื่อรายการภัตตาคารบ้านทุ่งรายการภัตตาคารบ้านทุ่ง รายการสารคดี อาหารแนวใหม่ ที่จะทำให้คุณตื่นตาตื่นใจไปกับการบุกตะลุย ค้นหาต้นตอของอาหารชนิดต่างๆ และนำมาทำเป็นเมนูอาหารที่สุดแสนจะล้ำเลิศ ระดับภัตตาคารด้วยวิถีภูมิปัญญาชาวบ้าน ศาสตร์แห่งบ้านทุ่ง พบกันทุกวั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 14 ตุลาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2512 , 02:26:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"ผีเสื้อตัวนั้น...เสพน้ำหวานจากดอกรัก... มันไม่รู้เลยว่า...ดอกรักดอกนั้นเต็มไปด้วยยาพิษ....มันดื่มด่ำความหวานเพียงชั่วขณะจิต... และเมื่อพิษซึมซาบเข้าสู่ร่างกาย...ผีเสื้อตัวนั้น...จึงตายใต้ต้นรักนั้นเอง" นิทานเรื่องผีเสื้อของฉันดูเศร้าเกินไปฉันวางดินสอและปัดกระดาษเบาๆ ใช่ว่าฉันจะอารมณ์เสียแต่เพราะฉันไม่รู้ว่าฉันควรจะเขียนอะไรอย่างไร ไม่ให้ดูเศร้าแน่นอนมันเป็นเรื่องยากในเวลาที่ฉันยังคงจมจ่อมในความโศกเศ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1602 , 00:15:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอบคุณเพลง จาก  แชมป์ ศุภวัฒน์ - นอนน้อยขอบคุณคนนอนเย๊อะเยอะ...ที่หาเพลงนี้มาให้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1261 , 02:30:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   วันเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินได้เข้ามาใช้ชีวิตในโอเคเนชั่นครบสองปีวันนี้...และบ้านหลังนี้มีอายุครบหนึ่งปีเมื่อวานในขณะที่บ้านหลังแรกไม่ใช่ของเราไปเสียแล้ว การได้มาอยู่ในสังคมแห่งนี้ทำให้ได้เรียนรู้และพบประสบการร์ใหม่ๆเพื่อนใหม่ๆ ได้ทำกิจกรรมดีๆและเกิดโอกาสดีๆแก่ตอนเองไม่ว่าจะเป็นในด้านของเพื่อน ของสังคมของงานและชีวิต ที่นี่ทำให้ได้มีเพื่อนดีๆได้รับน้ำใจอันงดงามที่มีมาในวันที่ท้อแท้และอ่อนแอหลายคนผ่าน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1597 , 08:36:55 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ช่วงนี้ชีวิตดูสับสนวุ่นวายทั้งชีวิตงานและการเรียนเชื่อว่า....เพื่อนๆทุกคนก็คงรู้สึกไม่แตกต่างการเรียนรายงานและการสอบที่รอตรงหน้า.......................มีหลายคนที่ท้อและเหนื่อยบางคนอดทนและผ่านมันไปได้ด้วยดีในขณะที่บางคนยอมแพ้บางคนสู้สุดแรงแต่ไปไม่ถึงไม่ใช่เพราะเขายอมแพ้แต่ขาดโอกาสอาจารย์เคยสอนว่าเราทุกคนมีโอกาสเสมือนว่าได้ผ่านการร่อนของตะแกรงมาแล้วมีเพื่อนกี่คนในวัยประถมที่ไม่ได้เรียนต่อมีเพื่อนกี่คนใ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1573 , 01:13:35 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.................................................................................................................................................. ขอขอบคุณเพลงจากTaylor Swift - Hey Stephen ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1048 , 01:47:53 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

........................................................................................ขอขอบคุณ นายแบบบล็อกเกอร์ ปราณชลีhttp://www.oknation.net/blog/narapong-sak และเพลงBubble ToesJack Jhonsonเอนทรีแนะนำบุหลันบินหลา....สู่เบตง 2http://www.oknation.net/blog/spellmoon/2009/08/28/entry-1/comment#post** **ขอบคุณเพลงจาก Jack Jhonson -Bubble Toes....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1252 , 00:20:42 น.  
หมวด : กล้อง/ถ่ายภาพ

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

........................ขอขอบคุณเพลงConstellationsจากjack johnsonและขอบคุณ นายแบบสุดหล่อบล็อกเกอร์ก้อนหินรำพันhttp://www.oknation.net/blog/LOSTGEO......เอนทรีแนะนำบุหลันบินหลา....สู่เบตง 2http://www.oknation.net/blog/spellmoon/2009/08/28/entry-1/comment#post....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 31 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1282 , 18:40:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ไม่เป็นไรถูกใช้ในการแก้ตัวเมื่อเราทำเรื่องน่าละอายที่แม้แต่ตัวเราก็รับมันไม่ได้ไม่เป็นไรถูกเก็บไว้ใต้ฝ่าเท้าที่เปื้อนคราบน้ำลายของเรายามหมิ่นค่าคนที่กระทำการอันไม่เห็นพ้องต่อเราไม่เป็นไร มีไว้เพื่อ การเข้าข้างตนเองไม่เป็นไร มีไว้เพื่อปลอบประโลมใครสักคนในวันท้อแท้ไม่เป็นไร คำที่ฉันมักบอกต่อตนเอง ในยามที่ความเหงามาเคาะประตูไม่เป็นไร ถูกใช้พร่ำเพื่อจนฉันเริ่มไม่เชื่อตนเองและหวังพึ่งพาใครสักคนให้ใช้ คำว่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1482 , 14:26:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทุกครั้งที่ฉันบาดเจ็บ ฉันเยียวยาการบาดเจ็บนั้นโดยการซ้ำลงไปที่เดิม เพื่อว่าให้ฉันทรมาณมากขึ้นอีกนิดหน่อยจะได้หลงลืมความเจ็บปวดของการบาดเจ็บก่อนหน้า...ทุกครั้งที่มีคนทำให้เสียใจฉันมักปักหมุดลงบนฝ่ามือหนึ่งครั้งเพื่อว่าฉันจะได้เจ็บปวดต่อหมุดที่ปักนั้นและหลงลืมความเจ็บปวดในหัวใจที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น..ทุกครั้งที่ฉันร้าวรานใจฉันจะวิ่งๆ ไปแล้วปล่อยให้หกล้มจนได้แผลเพื่อว่าฉันจะได้เจ็บปวดจากบาดแผลทางกายจนห....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 26 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1492 , 21:26:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันปิดหนังสือ ในมือช้าๆและยังคงนิ่งสงบก่อนจะกระซิบต่อมโนสำนึกแห่งตนเองแผ่วเบาด้วยกลัวมันจะหวั่นระแวงเพื่อร้องเรียกให้มันกับมาสู่โลกแห่งความจริงที่ฉันนั่งสนทนากับความเงียบเพียงลำพังในคืนที่แม้พระจันทร์ก็มิมีเรี่ยวแรงเพียงพอต่อการฉายแสงปลอบประโลมผู้ใดได้จิตฉันยังคงอ้อยอิ่งในห้วงคำนึงอย่างมิอยากกลับมาสู่ตน ด้วยว่าบางสิ่งที่แผ่คลุมหัวใจที่แห้งโหยและเต็มไปด้วยคำถามถ้อยคำและภาพจากหนังสือที่เขียนโดยชายผู้มิ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1250 , 17:54:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเก็บดอกไม้มาฝากเพราะคิดถึงมากรู้ไหมเก็บภาพเก็บคำในใจซุกใส่สายลมถึงเธอฉันเก็บดอกไม้มาฝากมันเป็นเรื่องยากที่จะบอกความรู้สึกทั้งหมดในหัวใจแต่หวังเพียงเธอจะรับมันไว้ได้ไหมคนดี  เอนทรีแนะนำ ตามไปเที่ยวเบตงกันนะคะบุหลันบินหลาสู่เบตง บทที่1http://www.oknation.net/blog/spellmoon/2009/08/14/entry-3/comment#post....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2091 , 02:18:44 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันที่ 4-8-52ความคิดถึง...บทที่1บนรถไฟ...กรุงเทพมุ่งหน้าสู่ยะลา...ค่ำคืน...คืนนี้เป็นคืนแรกของการเดินทางสู่เบตงได้นั่งรถไฟไปใต้เป็นครั้งแรกฉันไม่ได้เดินทางไกลๆบ่อยนักยิ่งรถออกมาไกลเท่าไรใจก็ยิ่งหาย...ลอบมองฟ้าบ่อยๆหวังให้ดาวสักดวงปลอบใจ...แต่ฝนตกตลอดทาง....มองไม่เห็นทั้งพระจันทร์และดวงดาวสองข้างทาง มืดบ้างสว่างบ้างมองออกไปสบตากับความมืดและหยาดเม็ดฝนที่เกาะกระจกเป็นระยะเสียงความเหงาสนทนากับความคิดถึงเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 29 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1527 , 00:57:07 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คุณเชื่อในรักแรกพบหรือเปล่า...สำหรับฉันแล้ว...ฉันไม่เคยเชื่อและรู้สึกว่า มันเป็นเรื่องไร้สาระและเราอุปโลกเอาเองกันทั้งนั้นจนเมื่อวันนั้น...วันที่ฉันพบ กับคำว่า "รักแรกพบ" ด้วยตนเองฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้แจ่มชัดเหมือนว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานวันนั้นฉันกำลังเพลิดเพลินต่อการอ่านหนังสือในตึกเมืองอันสับสนวุ่นวายเพื่อรอให้ถึงเวลานัดกับเพื่อนคนหนึ่ง"เขา" เดินเข้ามา แล้วยิ้มให้ฉัน ดูเหมือน ฉันไม่ได้ยินเส....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1512 , 01:47:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเริ่มออกเดินทางไกล...อย่างอ้างว้างมีเพียงความทุกข์โศกที่กอดกุมหัวใจฉันจนหนักอึ้งคำบางคำของ"เพื่อน"คนหนึ่งแว่วมาในมโนสำนึก"เมื่อหัวใจเริ่มออกเดินทาง...นั่นเพราะเราเริ่มแสวงหา"ขณะที่ฉันเริ่มเดินทาง...เพื่อแสวงหาบางอย่างอย่าง..และทอดทิ้งบางอย่างกลับกลายเป็นว่าฉันไม่อาจพบเจอสิ่งที่ต้องการ...ยิ่งไปกว่านั้นฉันก็ไม่อาจทิ้งบางอย่างไปได้เลยและเหมือนว่ามันไม่เปิดโอกาสให้ฉันตีตัวออกห่างมันเลยสิ่งที่ไม่คาดนึก....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3141 , 09:20:33 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    สิบสองชั่วโมงก่อนหน้านี้ นับจากฉันล่องลอยเหนือฟ้ากรุงเทพและพาตนเองสู่พื้นดินหาดใหญ่ ในชั่วโมงเศษต่อมา  และได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากท่านปราณชลีและพี่วิเชียรเจ้าของพื้นที่  พวกเราพาร่างทะยานสู่ยะลาในเวลาต่อมา ช่างเหมือนความฝันและรวดเร็วเหลือเกินเพราะบัดนี้ ฉันหลับไหลอยู่บนแผ่นดินยะลา ที่คนเมืองกรุงประหวั่น ฉันนอนแทบไม่หลับและตื่นทุกชั่วโมง มิใช่ด้วยเพราะความกลัวอันตรายใดๆจากภัยพื้นที่หรอกเนื่อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2916 , 11:22:15 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                  เหนื่อยท้อแท้เซ็งดูโลกทั้งใบเงียบเหงาจะพูดจะบอกอะไรเหมือนเสียงมันเบาจนคนเค๊าไม่ได้ยินหรือเพราะเราเพียงตะโกนในใจหรือเพราะเราเหนื่อยจนไม่มีแรงจะบอกกับใครมีคนมากมายแต่ในคนมากมายมีหนึ่งในนั้นตะโกนเย้วๆว่าเป็นห่วงนะแต่เขาอยู่ในผองคนฉันเฝ้าสงสัยว่าทำไมไม่ออกมาเธอบอกว่าฉันสำคัญน่าตลกไหมล่ะที่คนสำคัญถูกเขี่ยออกมาจากที่โลกที่เธออยู่เพราะฉันโง่และเซ่อเกินกว่าจะมองเห็นไอ้สิ่งที....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2772 , 00:14:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                                             เรื่องและภาพ โดย พระจันทร์รำพึง                                                                                5/7/52Music Playlist at MixPod.comขอบคุณเพลง อัพคุณปู่ซ่า จากบ้าน นายกานต์ ค่ะ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 มิถุนายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1425 , 10:29:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เย็นวันหนึ่งฉันนั่งอยู่ชายหาดเพียงลำพังและวาดฝันถึงคนๆนั้นว่าเขานั่งเคียงข้างกันเราพูดจาเบาๆปลดปล่อยความเหงาให้มันกลืนหายไปในทะเลฉันนั่งมองพระอาทิตย์ทอแสงสุดท้ายที่สะท้อนเกลียวคลื่นระยิบระยับพลางแอบหลอกตัวเองว่ามือของเขาและฉันเกาะกุมกันไว้อบอุ่นภายใต้แสงสุดท้ายของดวงตะวันในเย็นวันนั้นแท้จริงแล้วมีเพียงฉันเพียงลำพังสิ่งนั้นฉันรู้ดีแต่ยังมีความสุขต่อการหลอกตัวเองมันไม่ง่ายหรอกนะผืนทรายที่จะลบใครบางคนออ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 มิถุนายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1236 , 01:04:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       เช้าวันนั้นจริงๆแล้วก็เหมือนๆกับทุกวันไม่มีอะไรแปลกใหม่เป็นวันที่ถนนยังมีรถยนตร์วิ่งกันขวักไขว่และผู้คนยังคงเดินมาเดินไปเพื่อรีบเร่งไปทำงานฝนโปรยละอองอ่อนโยนลมพัดเอื่อยๆ ฉันเริ่มการทำงานอย่างเบื่อหน่ายเป็นวันที่ฉันตื่นสายและไม่อยากทำงานฉันเปิดเช็คe-mail ท่ามกลางความคิดที่ยังว่างเปล่าและสมองก็ยังยืนกรานแข็งกร้าวว่าอยากได้กาแฟซักแก้วฉันเหลือบมองข้างนอกฝ่ากระจกหน้าต่างใสละอองฝนยังโปรยปรายและสายตา....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 มิถุนายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1167 , 10:15:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                 .                                 .                                     . ฉันเป็นเพียงดอกไม้จากหลายๆดอกในสวนที่กำลังจะเบ่งบานแต่มีมือดีมาเด็ดเสียตั้งแต่เมื่อก่อนรุ่งสางจึงไม่แปลกที่เธอจะไม่รู้ว่าฉันหายไปเพราะด้วยว่าเธอมิได้รับรู้ถึงการมีอยู่หากฉันเป็นเช่นดวงตะวันหรือพระจันทร์การหายไปนั้นคงสร้างความสลักสำคัญให้ต่อเธอมิน้อยแต่ด้วยว่า ฉันเป็นเพียงดอกไม้อันไร้ค่าจึงไม่แปล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2590 , 12:52:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้อากาศดี แดดส่องแต่เช้า และลมพัดเอื่อยเย็นสบายฉันยังคงวุ่นวายกับการ "โล๊ะ" ทิ้งหนังสือและข้าวของ"เก่า"ที่ไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งของที่เป็น"อดีต"ถูกกองไว้ มุมหนึ่ง เพื่อรอการสำรวจและทบทวนก่อนจะทิ้งมันไปอีกมุมหนึ่งเป็นสิ่งของที่ยังใช้การได้และยังคงต้องมีมันไว้เพื่อรอการจัดวางตกแต่งห้องใหม่สิ่งของทั้งสองมุมห้องที่ถูกแยกกองออกจากกัน จริงๆแล้วล้วนเกี่ยวพันกับชีวิต ความรัก การงาน ของฉันทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1452 , 02:46:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันวางใจลง..ตรงข้างดาว..เหน็บหนาวกับลม..ฝืนห่มใจด้วยความคิดถึงกอดกระชับรับเหงาอย่างซาบซึ้งก้นบึ้งใจร้างไร้ร่ำไห้และร้อนรนวนเวียนสับสนจำนนต่อความทุกข์ทน.....เธอจะสุขหรือจะเศร้าเธอจะเหงาหรือจะร้อนเธอจะหนาวเหมือนฉันไหม?...ฉันนั่งลงตรงข้างใจ...ดูช่างใกล้ชิดกับดาว...ไม่กล่าวถ้อยร้อยคำใดๆปล่อยให้ใจส่งสายใยฝากข่าวอยากอาบแสงดาวแต่เหน็บหนาวเกินไอดาวจะอาบอุ่นอยากให้ดาวคือคุณ...ใจคงอุ่นกว่าที่เป็นเช่นคืนนี้........

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2928 , 19:34:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ชาวนา หลงรัก งูเห่าชาวนาช่วยชีวิตงูเห่า ไม่ได้หวังสิ่งใด ด้วยว่าเพราะความรักงูเห่าเกลียดชัง ชาวนาโกรธโทษชาวนาที่ทำให้ตนปางตายเมื่อแรงฟื้นคืนชาวนาเป็นเพียง"คนเลว"ที่สมควรตาย..................................พิษรักแผ่ซ่านและเล่นงานจนหัวใจแตกสลายงูเห่ามิเคยรู้จักใช้ความรัก...รู้เพียงวิธ๊ใช้พิษชาวนารู้ซึ้งรู้จักความรัก...แต่ใช้ความรักไม่เป็น............................................................ความ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1280 , 21:11:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปัจฉิมลิขิตเรื่องนี้แต่งขึ้น จากบางแรงบันดาลใจอันไม่ใช่เรื่องจริง.เกิดจากสามบล็อกเกอร์ที่ซุกซนๆแต่งเรื่องต่อๆกัน..จนเป็นเรื่องเดียวโดยแต่ละคนก็จะเป็นหนึ่งในตัวละครนั้น.จึงเรียนเชิญทุกท่านเป็นหนึ่งตัวละครในเอนทรีต่อไปโดยมีกติกาว่าต้องมีกลิ่นอายเรื่องเดิมอยู่อย่าโดดๆนะจ๊ะ แต่เพื่ออรรถรสในการอ่านกรุณาอ่านเอนทรีก่อนหน้านี้คนที่ถูกลืม http://www.oknation.net/blog/karnn/2009/05/09/entry-1 มิรู้หยุดhttp://w....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2807 , 13:31:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฟ้าร้องทำฉันตกใจตื่นและไม่อาจฝืนให้นอนหลับต่อฉันหวนนึกถึงคำบางคน..ที่ทำให้ท้อ....น้ำตาก็พาลจะไหลแข่งกับสายฝนฝนตกๆ ลมกรรโชกและฟ้าร้องฉันปิดหน้าต่างมองฝ่าลมฝนและใบไม้ไหว...พลางปลอบตัวเองว่าไม่มีอะไร...น่าแปลกที่โลกนี้ว่างเปล่าจนดูเหมือนหนาวจนจับหัวใจทุกครั้งที่ฝนตกและฟ้าร้องคำรามขู่ฉันมักหวาดกลัว...แต่ครั้งนี้..ฉันหวาดกลัวและหวาดหวั่นกว่าทุกครั้งอาจเพราะ..นึกถึง คืนวัน เวลา และความรู้สึก ที่ผ่านพ้นมา ม....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1170 , 01:23:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เราทุกคนล้วนเดินทาง บางคนเดินทางด้วยเท้า บางคนเดินทางด้วยหัวใจบางคนเดินอย่างมีแผนแต่บางคนเดินทางอย่างไร้จุดหมายบางคนให้เติมความสุขให้ตนเองตลอดระยะการเดินทางในขณะที่บางคนดุ่มเดินอย่างมุ่งมั่นเพื่อให้ถึงเพียงจุดหมายแต่ไม่ว่าจะเดินทางแบบไหนและใช้สิ่งไหนเดินทางนั่นย่อมนำมาซึ่งความเหนื่อยล้าและอ่อนแรงพลังยิ่งนับวันหนทางยิ่งดูวกวนและหากว่าฉันจะบอกเธอว่าฉันเดินทางมานานและตอนนี้ ฉันพบว่า ฉันกำลังหลงทาง ฉันกล....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 10 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1129 , 00:26:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝนด้านนอกซาเม็ดลงแล้ว หยาดน้ำฝนเม็ดเล็กๆเกาะอยู่บนกระจกหน้าต่างสะท้อนแสงจากภายนอกดูงดงามอย่างน่าประหลาดหากแต่บางหยาดน้ำนั้นอ่อนแอเกินกว่าจะเกาะตัวเป็นเม็ดกลมเล่นแสงอยู่ได้บนแผ่นกระจกก็พลันทิ้งตัวร่วงลงมาอย่างรวดเร็วและพลอยพาให้หยดอื่นๆร่วงตามกันไปคงไม่ต่างอะไรกับน้ำตาของฉันที่ยังหลั่งไหลต่อหน้าเขาอย่างไม่รู้หยุดกี่ครั้งกันแล้วที่ฉันต้องร้องไห้ต่อหน้าเขาคนที่ฉันก็รู้ดีว่าเขารักฉันมากเพียงใดแต่ไม่เลยซั....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 2 พฤษภาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 83942 , 00:38:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อากาศร้อน..คิดถึงทะเล ท้องฟ้า น้ำทะเลสีฟ้า ฟ้าฉันก็ไม่รู้หรอกว่ามันช่วยให้ฉันเย็นขึ้นได้บ้างหรือเปล่าหากแต่เป็นบางสิ่งในทะเล เรียกร้องฉันหรือเพราะบางทีบางอย่างในตัวฉันต่างหากที่เรียกร้องทะเลทุกครั้งที่ฉันคิดถึงทะเล นั่นคือหัวใจของฉันเริ่มเดินทางและทุกครั้งที่หัวใจเดินทางนั่นคือการเริ่มต้นคิดถึงเธอแม้ฉันจะรู้ดีว่า ที่ทะเลไม่มีเธอ แต่ฉันก็ยังคิดถึงทะเลเสมอ(ก็แปลว่าฉันคิดถึงเธอนั่นล่ะ)รู้อย่างนี้แล้วถ้า....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 เมษายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1276 , 00:31:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เขียนคำโดยพระจันทร์รำพึง( 27-4-52) ขอบคุณเพลง ส่งท้ายคนเก่าต้อนรับคนใหม่ - Big Ass บิ๊กแอสส่งท้ายคนเก่า ต้อนรับคนใหม่เนื้อร้อง ขจรเดช พรมรักษาทำนอง พูนศักดิ์ จตุระบุลเรียบเรียง Big Ass เอาอะไรมายื้อเธอก็ไม่ฟัง เอาอะไรมายั้งเธอก็ไม่เอาหัวใจคนเราทิ้งกันง่ายดาย เราจะทนจะทุกข์เธอก็ไม่แคร์เราจะร่ำจะร้องเธอก็ไม่แล เจ็บช้ำสิ้นดี รักนี้มันต้องยอมแพ้เมื่อความเฮงซวยมันเป็นของเรา เมื่อเธอไม่เอาให้ทำยังไงก็คงต้อ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 เมษายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1328 , 00:13:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เอาความสุขฝากไว้ที่ทุ่งดอกไม้.ผีเสื้อแห่งความเหงาดมดอม.สายน้ำตัดพ้อความไม่พอของคน.สายลมความหวังพัดเพียงเบา.เสียงเพลงภู เขาบอกลาความกล้าฟังแล้วใจหาย.เมล็ดพันธ์เกิดใหม่กำลังหยัดกายทักทายตะวัน.ฉันเป็นพันธุ์ไม้ที่จะแผ่ร่มเงาภายภาคหน้า.อย่าเอาความโกรธมาลงโทษฉัน.อย่าเอาสงครามมาหล่อเลี้ยงฉัน.ฉันเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์ที่ยังไม่กล้าแข็ง.ฉันเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อย.ที่ยังรอคอยและตื่นมาพ้อมความฝัน.ใยผู้ใหญ่ถึงหลงล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 เมษายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1704 , 03:58:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอถามถึงความสุขว่าฉันแอบซุกไว้ตรงไหนถึงเหงาเศร้าอยู่ร่ำไป..."เหตุใดกวีถึงขี้เหงาเขียนกลอนไม่เศร้าจะได้ไหม?"..ช่วยแต่งกลอนอารมณ์ดีเท่านี้ที่เธอร้องขอแต่มากพอให้รู้สึกให้ฉุกนึก...ว่าเออหนอความสุขความสุขความสุขเจ้าอยู่ไหนหนอไยให้ฉันเคล้าคลอเพียงความเศร้ายิ่งหลอกตัวเองว่าเป็นสุขยิ่งไม่สนุกเพราะยิ่งอึดอึดอัดยิ่งบอกว่าไม่เหงาก็ดูเหมือนยิ่งเศร้าจนเรารับไม่ไหวไม่ใช่ไม่สงสารหัวใจแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร..ไม่เหงา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1088 , 02:47:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  .                                  พระจันทร์รำพึง1/4/52....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 มีนาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1398 , 10:30:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในนามของความรัก....ถึงหัวใจอันอ่อนไหว....ขณะนี้ฉันมารอพบเธอที่ดวงตาแล้ว....กรุณาเปิดประตูใจรับฉันในไม่ช้า...และกรุณาเตรียมที่พักให้พร้อม..เนื่องจากฉันเดินทางมาไกลและเหนื่อยอ่อนเหลือเกิน..ของฝากของฉันมีมากมายเหลือเกิน..ความสุข...ความฝัน...ความหอมหวาน..และความเข้าใจ....หัวใจอันเป็นที่รัก..เปิดรับใจไว้รอท่าอีกไม่นานไม่ช้า...ฉันจะไปหาเธอ.......ด้วยความระลึกถึงความรักในนามของหัวใจถึงความรักที่ฉันรอคอย..ฉั....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 20 มีนาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1899 , 12:53:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

" น้ำหน้าอย่างแก....ไม่มีปัญญาซื้อหมาดีๆมาเลี้ยงแล้วเหรอถึงได้เอาหมาขี้โรคมาเลี้ยง "เพื่อนของฉันมันพูดอย่างเอือมระอาในค่ำวันหนึ่งเมื่อราวสิบปีก่อนขณะที่พาหมาของฉันไปหาหมอฉันลูบหัว"ไอ้เฉาก๊วย" น้ำตารื้นๆก่อนจะบอกว่า "ก็ฉันรักของฉันนี่"เพื่อนมันได้แต่ส่ายหัว"ฉันบอกแกตั้งแต่วันซื้อแล้วว่าหมามันไม่สมบูรณ์แกก็บ้าสบตาแล้วถูกชะตาเป็นไงถูกชะตาแต่ไม่ถูกตังค์ กี่หมื่นแล้วค่ายามันอ่ะ"ฉันได้แต่เงียบเพราะเพื่อนมั....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 มีนาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2146 , 08:32:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.ควรแล้วที่จะตายอย่าง เดียวดาย ในหลุมฝังศพควรแล้วที่คนเอาดินกลบหน้ามีเพียง คุณตา ที่เฝ้าสุสานควรแล้วที่อาหารมื้อสุดท้ายมีเพียงน้ำลายที่กลบกลืนบางถ้อยคำในใจควรแล้วที่น้ำรดศพสุดท้ายคือน้ำตาของตนเพื่อแทนทดความแห้งโหยในจิตวิญญาณควรแล้วที่มือสุดท้ายที่กุมก่อนตายคือมือสองมือของคนตายด้วยว่าฉันเป็นคนบาปหนาเพราะฉันฆ่าแม้แต่ตนเองฉันเป็นคนต่ำช้าเพราะฉันมิได้เห็นค่าของน้ำมิตรฉันเป็นคนเลวทรามที่หลงติดกับความเขลาฉ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 มีนาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1904 , 00:38:24 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                         .                                 ปล,สำหรับท่านที่มีเวลา สามารถนั่งชมภาพส่วนที่เหลือในสไลด์ได้นะคะ ภาพเยอะเพราะโลภ อิอิ ถือว่าดูหนังสั้นละกัน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 มีนาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 6409 , 00:48:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 มีคนเคยกล่าวว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ตรงไหน ที่ไหน ในโลก พระจันทร์ที่เรามองก็เป็นดวงเดียวกันฉันเห็นชอบด้วยตามนั้น ด้วยแสงที่ฉาบทาให้ทุกหัวใจอ่อนโยนก็มาจากพระจันทร์ดวงเดียว      แต่จะมีสักกี่ผู้กี่คน ที่จะคิดถึงพระจันทร์ในห้วงคำนึงเดียวกัน และจะมีสักกี่เวลา ที่พระจันทร์         จะอาบแสงสวยงามกระจ่างฟ้า เหมือนครั้งก่อนหน้าที่เราเฝ้ามองกับคนที่รู้ใจ                  วาระที่หัวใจของคุณร้องขอเพื่อเสพแสงจันทร์ ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 11 มีนาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2210 , 09:51:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 .          วันนี้เป็นวันพิเศษได้พบเธอที่ฉันรู้สึกพิเศษใจมันสั่นพยายามเก็บอาการกลัวคนสังเกตมือเย็นชามีอาการประหม่าอย่างไร้สาเหตุมันเกินขอบเขตจะคุมหัวใจไม่ให้ไหวหวั่น.   ยามเธอมาใกล้มือไม้มันรวนไม่รู้ทิศทางพอนั่งข้างๆวางมือใกล้ๆหัวใจแทบปลิวใจลอยลิ่วๆคิดฝันไปไกลได้จับมือกันฝันฉันยังฝันไกลแม้ใจยังสั่น.แอบมองเธออย่างนั้นฉับพลันต้องหลบตากลัวเธอรู้ใจพูดจายังไงทำตัวยังไงมันอายทุกทีอยู่ใกล้ไม่ดีอยู่ห่างก็คิด....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 4150 , 04:15:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนรักของฉัน เขากรุยทางถางถากเผื่อโปรยฝันหว่านเมล็ดทานตะวันตามที่เขาไปฉันเป็นเพียงคนที่เดินตามและชื่นชมดอกใบที่เขาโปรยเมล็ดพันธุ์ไว้และเขาเองไม่เคยได้เห็นมันรอยเท้าที่ฉันเลือกที่จะเดินตามรอยฝันที่ฉันเลือกจะหยุดชมรอยริ้วความอ่อนล้าไม่ได้มาจากการที่เดินตามหากแต่ว่ามันมาจากคำถามว่าความพยายามของฉันจะลดและหมดไปช้าหรือเร็วก่อนหรือหลังเจ้าทานตะวันจะร่วงโรย                                     14-2-52         ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1550 , 11:06:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

              คุณว่า...ความรัก..มีวันจืดจางหรือหมดไปไหม?สำหรับฉันแล้วไม่ว่า...จะอย่างไรความรัก ก็คงยังอยู่ในใจและไม่เคยจืดจางความรักของฉัน ยังคงอบอวลในหัวใจราวกับหมอกขาวๆในตอนเช้าความรักของฉัน ยังร่าเริงแจ่มใสเหมือนดอกหญ้าที่เต้นระบำในทุ่งกว้างความรัก ของฉัน ยังคงสว่างไสวเหมือนพระจันทร์ ในค่ำคืนที่มีเขาอยู่ข้างๆความรักของฉันยังคงหอมหวานเหมือนขนมที่ได้ลิ้มรสไปพร้อมคนรักความรักของฉัน....คนรักของฉันสุกส....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2062 , 00:34:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเปิดประตูบ้านช้าๆไม่อยู่บ้านเสียหลายวัน บ้านยังดูเงียบเหงาเหมือนเดิมจดหมายจากเพื่อนรักฉบับหนึ่งส่งให้ในวันที่ฉันไม่อยู่ http://www.oknation.net/blog/spyone/2009/02/17/entry-1/comment#postฉันหยิบมันขึ้นมาอ่านช้าๆ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลไปกับถ้อยอักษรนั้นฉันนั่งลงตรงที่เก่าๆชิวิตเก่าๆที่ว่างเปล่าของบางอย่างหายไปและฉันได้ปิดบ้านไปเพื่อตามหาแต่ในที่สุดฉันก็พบว่า บางอย่างที่หายไปเล็กน้อยเหมือนฝุ่นผงที่ยากเ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1756 , 12:44:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                  มือที่ฉันเฝ้าคอย ให้กุมมือฉันยามที่หวั่นไหวไม่มั่นใจในยามท้อแท้มือที่ฉันเฝ้ารอ ให้ปลอบใจฉันในยามกังวลมือที่ฉันเฝ้ารอ ให้ฉุดในยามฉันล้มมือที่ฉันเฝ้ารอให้คอยเช็ดน้ำตาเวลาร้องไห้มือที่ฉันเฝ้ารอให้ปรบมือให้ฉันในวันที่ฉันปั้นฝันให้มันเป็นจริงมือที่ฉันเฝ้ารอให้ยื่นมาหาฉันในยามที่เขาอ่อนแรงมือที่ฉันเฝ้ารอ จากคนเพียงคนเดียวคนที่เขาบอกว่า เป็นเพื่อนของฉันเสมอในทุกๆยามผิดไปจาก....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 มกราคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3270 , 23:07:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คำที่เธอบอกฉันในวันนี้คิดดีแล้วหรือถึงเอ่ยมาอย่าบอกว่ารักฉันมันยิ่งทำให้ฉันเสียใจฉันไม่ได้มีค่าอะไรให้เธอได้มั่นใจได้เลยเมื่อวานเธออาจมีฉันและยังดึงดันเก็บฉันไว้ในวันนี้แต่คนดีฉันออกจะมั่นใจว่าฉันไม่ใช่พรุ่งนี้ของเธอจะหวังอะไรกับคนที่หัวใจแหลกรานจะทุ่มอะไรกับคนที่มีชีวิตเพื่อรอวันอำลาแต่วันข้างหน้าของเธอยังอีกไกลอย่าเอ่ยคำว่า "รัก" ให้ฉันปวดใจอย่าเอาความห่วงใยมาทำให้ให้ฉันปวดร้าวเลยยิ่งเธอดีมากเท่าไร....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 29 ธันวาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 938 , 13:36:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรือทิ้งท่าเพราะว่ามีที่หมายหากไร้จุดหมาย......อาจไร้ด้วยใจและความรู้สึก...ลอยลำทิ้งท่าไร้สำนึก.......มารู้สึกผิดทาง....เมื่อห่างฝั่งหากเราไร้สิ้นความหวังไม่แตกต่างเช่นดังเรือลอยคว้างอย่างไร้จุดหมาย....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 ธันวาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2121 , 16:19:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิ่งที่เรียกว่าความรักนั้น ควรจะตั้งต้นจากจุดของความสละให้ มิใช่จุดของการเรียกร้องเอา ถ้าเรามีความรักต่อคนหนึ่ง มันไม่ควรจะเป็นว่า เราคิดคำนึงว่าเราจะได้อะไรจากคนรักของเรา แต่มันควรจะเป็นว่า เราคิดคำนึงว่า เราจะให้อะไรแก่เธอเพราะเหตุแห่งความรักจากเรื่อง "จนกว่าเราจะพบกันอีก"................................................................."    ข้อความนี้อยู่ที่ปกหลัง ในหนังสือ   "จนกว่าเราจะพบกันอีก"ท....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 ธันวาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 9116 , 08:27:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 คุณเคยรอคอยอะไรบ้างไหม?...แล้วเป็นอย่างไรบ้างความรู้สึกของการรอคอย     ความห่างไกล ความคิดถึง และความคาดหวังทำให้ฉันคุ้นเคยกับการรอคอยเป็นอย่างดี    ในช่วงที่ห่างไกลจากคนรัก  แล้วบังเอิญต้องมาเผชิญกับความหนาวความหวั่นไหวเย็นเยือกในใจทำให้น้ำตาพาลจะไหลเพราะสายลมความหนาวไม่ได้ทำร้ายใคร สิ่งที่ทำร้ายใจ คือความต้องการความอบอุ่นในความหนาว  ยิ่งหนาว ก็ยิ่งเหมือน  ธรรมชาติลองใจ  ว่าเราจะทนคิดถึงเขาได้นานแค....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 ธันวาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3365 , 00:31:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความเดิมต่อจาก ถ้าคุณเป็นฉัน...คุณจะฆ่าเธอไหม?http://www.oknation.net/blog/completefeeling/2008/12/06/entry-3ใครจะเชื่อว่าฉันเป็นฆาตรกร.เช้าวันรุ่งขึ้นอากาศสดใสลมหนาวพัดเย็นสบายผู้คนในฤดูหนาวต่างยิ้มแย้มให้กันไม่มีใครทันสังเกต ว่า"ผู้หญิงคนนั้น" ไม่ได้อยู่แล้วแค่ชีวิตเล็กๆที่มีอยู่และดับไปไม่มีใครสนใจใครในสังคมวุ่นวายเช่นนี้การมีอยู่และหายไปจึงไม่ใช่ทุกคนต้องแปลกใจทุกครั้งไปเพราะต่างก็เรื่องราวมากมาย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 ธันวาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 2461 , 13:18:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถ้าคุณเป็นฉัน...คุณจะฆ่าเธอไหม?....ฉันพบผู้หญิงคนหนึ่งในค่ำคืนหนึ่งซึ่งไร้ซึ่งแสงจันทร์และแสงจากไฟถนนเจิดจ้ากว่าแสงดาวรถราวิ่งด้วยความเร็วเนื่องจากเป็นถนนแถบชานเมืองแสงสีส้มของไฟถนนทอดตัวยาวมอบแสงสว่างให้ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาในบริเวณนั้นไม่มีใครสนใจใคร ทุกคนต่างรีบเร่งในการเดินเพื่อกลับที่พักอาศัยจึงไม่มีใครทันได้สังเกตเห็นว่า เงาที่ทอดยาวไปกับพื้นคอนกรีตบนฟุตบาทของผู้หญิงคนนั้นไหววูบจนรู้สึกได้ทั้งท....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 2 ธันวาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3796 , 16:16:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดึงเชือกสิแล้วฉันจะยิ้มให้คุณ ดึงเชือกสิแล้วฉันจะร้องเพลงให้ฟัง ดึงอีกครั้งฉันอาจร้องไห้ แต่ไม่เป็นไร ถ้าถูกใจของคุณดึงเชือกสิ ฉันอาจยิ้มให้อีกครั้งแต่อย่าเพิ่งหวัง ครั้งนี้ฉันอาจร้องไห้เพราะเชือกอาจขาด ฉันอาจหลุดลอยไปไปทั้งที่ใจ ไม่อยากจะจากคุณเลยคุณคงเห็น ฉันไม่มีหัวใจทำฉันอย่างไรก็ได้ เหมือนหุ่นให้สุข ให้ทุกข์ แล้วแต่ใจคุณ ฉันเป็นเพียงหุ่นให้คุณเชิดตามใจดึงเชือกสิฉันอาจยิ้มให้อีกครั้ง แต่อย่าเพิ่ง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1702 , 13:37:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฉันไม่อาจถ่ายทอดอะไร กระดาษของฉันจึงว่างเปล่า ในวันที่เสียงทุกเสียงรอบกายดัง ในหัวใจกลับเงียบงันสิ่งที่กักกันฉันให้นิ่งไม่รับรู้สรรพเสียง ก็เพียง สายลม จากคำของใครบางคน                                            ฉันไม่อาจจะพูดอะไร เพราะหัวใจฉันมันว่างเปล่าแม้เมื่อเอ่ยคำบางคำ จึงแผ่วเบากว่าเสียงลมในยามที่ความขื่นขม แผ่ซ่าน ไปทั้งหัวใจเจ็บร้าวเมื่อมือของฉัน สัมผัสในสิ่งที่รัก..ไม่อาจหลอกตัวเองว่าไม่คิ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 4134 , 03:11:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ถึงใครสักคนในโลกนี้ขณะที่สายตาของคุณกำลังไล่ผ่านตัวอักษรของฉันในขณะนี้ ไม่ว่าคุณจะสุข หรือทุกข์ สิ้นหวัง อะไรก็ตามคุณอาจต้องการเพียงใครสักคนที่นั่งลงข้างๆหรือมือซักมือที่กุมมือคุณไว้เพื่อให้มั่นใจมากขึ้นรอยยิ้มอบอุ่นเพื่อให้คุณได้คลายหนาวหรือเพียงคำพูดเบาๆ"ไม่เป็นไรนะ...แล้วมันจะผ่านไป"ฉันขอให้คุณได้หยุดและอ่านถ้อยคำเหล่านี้เพราะมันเป็นถ้อยคำของคนที่เกิด และ เติบโต มีชีวิตอยู่ด้วย "ความรัก"และพร้อมจ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 4905 , 13:16:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นานแสนนานมาแล้วมีดวงดาวอยู่สองดวงที่อยู่ห่างกันแสนไกลและต่างก็ไม่รู้จักกันจะเพราะความบังเอิญหรือตั้งใจดาวสองดวงก็เดินทางมาพบกันพระอาทิตย์เชื่อว่าเป็นความตั้งใจพระจันทร์เชื่อว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญในตอนนั้นพระอาทิตย์ยังไม่เปล่งแสงใดๆเป็นเพียงดวงดาวดวงใหญ่ ที่เปล่งแสงสว่างไสวในบางครั้งผิดกับพระจันทร์ เธอมีแสงอ่อนๆสีเหลืองนวลที่เต็มไปด้วยความฝันการพบกันในครั้งนั้นทำให้คืนวันของพระจันทร์ช่างฝันมีความสุขอ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 พฤศจิกายน 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3565 , 13:38:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

(ขอบคุณภาพจาก หนุมานชาญสมร หรือพี่วินที่น่ารัก)เมื่อคืนพระจันทร์สวย ก็ยินดีมากหากทำให้คุณสุขใจฉันงามตามที่คุณหวังไว้หลายคู่ ก็เคลิ้มไป เผลอไผล เอ่ยความรักเมือคืนพระจันทร์สวยยินดีด้วยกับคนมีรักเสียใจกับคนอกหักที่อาจพักใจไว้ใต้เงาจันทร์เมื่อคืนพระจันทร์สวย ใจจันทร์เจ้ากลับเศร้าจังส่องแสงอย่างสิ้นหวังวิบๆหวามตามอารมณ์สาดแสงส่องสดใสคู่ใครได้เฝ้าหมายชมสร้างสุขให้คู่สมใจจันทร์เจ้ากับเศร้าซมเมื่อคืนพระจันทร....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3179 , 09:10:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝนตกซะหลายวันพระจันทร์เลยหลับไหลเติมพลังให้หัวใจเพื่อความสดใสให้สวยสมกับปลายฝนและต้นหนาว.................ฟ้าปลายฝนยังไม่เปิดเผยแสงดาวจันทร์ยังหาวขี้เซาไม่อยากตื่นขอเถิดนะอีกซักคืนให้ได้หลับแล้วจะกลับมาสาดแสงแข่งกับดาว............................ขออิงแอบอ้อยอิ่งเพื่อนอนฝันก่อนตะวันจะทันได้ทักทายจะขอสายแสง'วันปันจันทร์ฉายแล้วจะกรายแสงนวลชวลไหลหลง.......................................เตรียมเถิดนะเตรียม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 13 ตุลาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1847 , 01:30:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเป็นเมล็ดพันธ์ แห่งความรักแต่ไม่อาจเติบโตงดงามได้เพียงเพราะฉัน ถูกทับถมด้วยหินก้อนใหญ่ ไม่เคยได้เห็นแสงตะวันฉันเมล็ดพันธ์แห่งความรัก     หวังเพียงใครซักคนจะหยิบก้อนหินออกไปฉันเมล็ดพันธ์แห่งความรักหวังชูช่อกิ่งก้านใบให้โลกไดมองเห็นฉันสวยงามแค่ไหนฉันไม่ได้เลวร้ายอะไร อย่ากดฉันไว้ ด้วยก้อนหินแห่งความชิงชังนั้นเลย                 ฉันเมล็ดพันธ์แห่งความรักไม่เคยจะทำร้ายใครอ่อนแอเปราะบางซ่อนตัวเจียมตนอยู....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 ตุลาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1443 , 02:50:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"เรา" คำเล็กๆ ที่ดูเหมือนใกล้"เรา" เกิดจาก "ฉัน" และ "เธอ"เมื่อ แยก ฉัน ห่างจาก เธอ ไม่มีเราฉัน..ห่าง..เธอไปทีละน้อยแม้ว่าจะเขียนฉันให้ใกล้กับเธอแบบนี้ "ฉันเธอ"แต่ก็ยังเป็นใกล้..ที่ไกลกันและถ้าเธอ.....เดินทาง...ระยะห่าง..ระหว่างฉันและเธอก็จะมากขึ้นทุกทีจนไม่มีทางได้ไกล้กันไม่มีทางได้เป็น"เรา"เธอกับฉันแม้ยามกายใกล้แต่ใจไกลสิ่งที่ขวางเราไว้..ไม่ใช่ช่องว่างของความพอดีแต่เป็นระยะห่างที่ไกลจนหนาวเมื่อเราเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 ตุลาคม 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3776 , 22:05:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หัวใจเธอมีหรือเปล่า....ถึงได้ลืมเรื่องราว...ได้ทุกสิ่ง...หัวใจเธอมีหรือเปล่า...ถึงไม่รู้ร้อนรู้หนาว...หัวใจเธอมีหรือเปล่า...จึงไม่จดจำอะไรหัวใจเธอมีหรือเปล่า...ถึงได้ไม่เห็นคุณค่าน้ำใจ...หัวใจเธอมีหรือเปล่า....เธออาจตอบไม่ได้..หรือไม่กล้าตอบ...ฉันก็ขอตอบตามความเข้าใจ...เธอมีหัวใจ...เฉกเช่นใครๆแต่หากหัวใจ...นั้นอาจมีไว้...สำหรับใครหลายๆคน....หัวใจให้ใครหลายคน....มันเป็นเหตุผลที่ดี....ที่ตอบได้ทุกการกร....

อ่านต่อ

Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 4728 , 17:38:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันเป็นคนไม่มีแผนอะไรในชีวิตและมักแก้ไขข้อผิดพลาด เมื่อเจอปัญหาในตอนนั้นเลยหรือบางครั้ง ก็ไม่แก้มันซะงั้นมีหลายคำถามที่ฉันพยายามหาคำตอบ...แต่บางครั้งก็ไม่พยายามที่จะหา...มีคำถาม คำถามนึง ที่ฉันมักถามใครๆ ว่าพระจันทร์ไกลไหม อยากไปพระจันทร์ ??บางคน ไม่ตอบแต่กลับย้อนถาม ว่าเพราะอะไรอยากไปพระจันทร์ บางคนตอบและแตกต่างกันไปมันเป็นคำถามประจำตัว ที่ไม่จริงจังกับคำตอบพระจันทร์ของฉัน จริงๆแล้ว มันก็คือ โลกส่วน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 29 กันยายน 2551
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 3658 , 10:40:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรารักกันนะที่หัวใจคำนัดหมายที่คล้ายๆดังแว่วมากับเม็ดฝนที่กระทบกระจกรถไม่ขาดสายรถติดเหลือเกิน...ฉันมองฝ่าเม็ดฝนหนาที่ค่อยไหลลงและพรูพรำไม่รู้หยุดภาพที่พอมองเห็นได้ในยามนี้พร่าเลือน..แต่นั่นคงไม่มีความหมายอะไร..เท่ากับหัวใจ ที่เฝ้ามองหาต้นเสียงที่กระซิบแผ่วเบาในมโนสำนึกเรารักกันนะที่หัวใจ...ความอ่อนไหว....ทำให้ฉันเผลอมองออกไปไกลๆ...หากแต่ไม่ได้พ้น..จากหยาดน้ำฝนที่เกาะกระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า....ดวงตาของเธอ....

อ่านต่อ


/2