ย า ม บ่ า ย

โลกในสายแดดบ่าย

View All
<< พฤศจิกายน 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 27 พฤศจิกายน 2554
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 4442 , 08:32:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 12 คน

ซาการียา, ฉันไม่รู้ว่า พี่ยังจะคิดถึงฉันอยู่บ้างไหม  นับแต่วันที่เราจากกันนั้น 

มันช่างยาวนานดังราวกับว่า เราไม่เคยได้พบเจอกันมาก่อนหน้านี้เลย...

ซาการียา, แผ่นดินโพ้นไกลที่พี่ลี้ภัยไปพำนักอยู่นั้น คงจะมีอากาศหนาวเย็น

ตลอดทั้งปี และนั่น, ทำให้ฉันอดหวาดหวั่นไม่ได้ว่า  บางที, มันอาจทำให้เลือดในกาย

ของพี่พลอยเยียบเย็นไปด้วย โดยที่พี่อาจไม่มีโอกาสได้รู้ตัว...

ซาการียา, ม่านฝนต้นฤดูยังคงโปรยปรอยลงห่มคลุมเทือกเขาแถบนี้ เหมือนเช่น

ตลอดค่อนปีที่ผ่านมา  อ้อมแขนอันแหนหวงและอ้างว้างของมัน  โอบรัดภูป่าเสียครึ้มหม่น

ดั่งราวจะซ่อนเร้นความลับบางอย่าง  เอาไว้ให้ห่างไกลจากสายตาแห่งการรับรู้ของผู้คน...

ซาการียา, หลังเสร็จสิ้นจากละหมาดอิชาอ์ ฉันยังคงแวะมานั่งเงียบๆริมฝั่งแม่น้ำ

สายนี้อยู่เสมอๆ เนินทรายที่ทอดตัวเงียบงันอยู่ในแสงจันทร์อ่อนโยน ยังคงแลดูสงบงาม

เหมือนเมื่อยามที่เราเคยนั่งดูอยู่ด้วยกันในคืนวันเก่าก่อน  มีเพียงเสียงแผ่วเบาของสายลม

จากปากแม่น้ำที่คอยกล่อมขับชีวิตเล็กๆในปอเนาะริมฝั่งให้หลับใหลไปในความเหนื่อยล้า 

สำหรับฉัน, โมงยามเช่นนี้ต่างหาก ที่น่าจะเรียกว่า ความสงบสุขที่แท้จริง..

  

ซาการียา, ฉันไม่เคยเสียใจเลย ที่ไม่มีโอกาสได้ร่ำเรียนสูงๆเหมือนอย่างพี่ หากแต่ฉัน

กลับดีใจ ที่ได้เห็นพี่ไม่ทำให้พ่อผิดหวังในเรื่องดังกล่าว จากปอเนาะหลังคาใบจากหลังเล็กๆ

 ที่ปลูกสร้างขึ้นด้วยทุนรอนค่อนข้างจำกัด แต่ด้วยศรัทธามั่นอันแรงกล้าของพ่อ พี่ก็ได้เป็น

นักเรียนคนแรกที่มีโอกาสเดินทางไปศึกษาในระดับปริญญาตรีที่ประเทศแถบตะวันออกกลาง

อันโพ้นไกล ไม่เพียงแค่นั้น พี่ยังได้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์

จากประเทศเพื่อนบ้านของเรา

          ต่อเมื่อพี่ได้รับทุนการศึกษาอีกครั้งจากมหาวิทยาลัยที่พี่ทำงานเป็นอาจารย์ประจำอยู่ 

เพื่อไปศึกษาต่อในระดับดุษฎีบัณฑิตสาขาเดียวกันในประเทศตะวันตก แล้วกลับเข้าทำงาน

  เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยแห่งชาติในละแวกประเทศเพื่อนบ้านอีกครั้ง 

พ่อจึงได้ตระหนักว่า พี่ไปไกลเกินกว่าจะกลับมาเป็นอุสตาซประจำปอเนาะเล็กๆแห่งนี้ 

และนั้นแหละฉันจึงได้ถูกเคี่ยวเข็ญให้ถูๆไถๆไปศึกษาวิชาการทางด้านศาสนา แค่พอที่จะ

กลับมาปลูกฝังคุณธรรมอันดีงามตามแนวทางของพ่อต่อไป..

ซาการียา, พระราชวังไพลินหรือพระที่นั่งอิสตานานีลัมแห่งราชวงศ์โกตามหลิฆัย

อันวิจิตรตระการราวดั่งทิพย์พิมานในเทพนิยายปรัมปรา กระทั่งมัสยิดกรือเซะที่มียอดโดม

งามสง่าแห่งอาณาจักรลังกาสุกะอันเป็นเสมือนป้อมค่ายปืนใหญ่ที่แกร่งกล้าเกรียงไกรที่สุด

ในภูมิภาค และเป็นเมืองท่าสำคัญทางด้านการค้าที่เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด จนเป็นอาณาจักร

ทางทะเลที่เลื่องลือไปไกลถึงจีน ญี่ปุ่น โปรตุเกต และกระทั่งฮอลันดานั้น ได้ถูกเผาผลาญ

จนเสียหายย่อยยับไปเนิ่นนานนับร้อยๆปีมาแล้ว อีกทั้งมัสยิดแห่งปินตูกรือบัง ก็ถูกเผา

จนหอคอยอาซานทั้ง 4 ทิศ และโดมอันลือนามพังทลายลงมาเช่นกัน  นับแต่วันที่สมเด็จ

กรมพระราชบวรมหาสุรสิงหนาท เสด็จยกทัพหลวงมาประชิดแดนปาตานีนั้นแล้ว กระทั่ง

สุลต่านมุฮัมมัดเองก็ไม่สามารถต้านทานได้ จนต้องกระสุนปืนสิ้นพระชนม์ไปในสนามรบ

แห่งนั้นด้วยเช่นกัน

ซาการียา, ยังจะมีประโยชน์อันใดอีกเล่า ที่จะไปปลุกเอาตำนานพระราชวัง

บนเนินทรายแห่งปาตานีดารุสลามและอาณาจักรอันสง่างามที่เราเคยเฝ้าฝันถึง ขึ้นมาจาก

ซากปรักหักพังและกองเถ้าถ่านประวัติศาสตร์เหล่านั้น และจะน่าหวาดหวั่นเพียงใด

หากมีใครคิดจะย้อนไปปลุกปืนใหญ่ศรีนาฆารา ศรีปาตานี หรือมหาเลลา ให้กลับตื่นฟื้น

ขึ้นมาคำรามเสียงกัมปนาทสะท้านสะเทือนไปทั่วทั้งแผ่นดิน เหมือนดั่งไม่มีวันจบสิ้น

อย่างเช่นที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ 

          ซาการียา, หรือพี่คิดว่า ยังจะมีอาณาจักรแห่งใดในโลกใบนี้ ที่สถาปนาสันติสุข

ขึ้นมาจากหยาดเลือดและคราบน้ำตาของผู้บริสุทธิ์ แล้วยังดำรงคงอยู่ได้ไปตราบ

ชั่วนิรันดร์กาล

ซาการียา, ก้าวย่างแห่งการเคลื่อนไหวเพื่อกอบกู้เอกราชนั้นอาจเป็นพันธกิจที่ศักดิ์สิทธิ์

และยิ่งใหญ่สำหรับพี่  กระทั่งอาจไม่มีเวลาเหลือพอที่จะคิดถึงฉันและใครๆที่นี่  แต่พี่จะรู้

บ้างไหมว่า, นอกจากฉันแล้ว  ยังมีใครอีกบางคนที่เฝ้ารอพี่มาหลายสิบปีแล้ว นับแต่วันที่พี่

ตัดสินใจเลือกที่จะเดินไปบนหนทางสายอุดมการณ์เส้นนั้น..

ซาการียา, พี่อาจจะลืมผู้หญิงตัวเล็กๆจากครอบครัวเพื่อนบ้านผู้มีฐานะ และสืบ

สายเลือดเจ้านครเก่าแก่ ที่ยอมสละความสุขสบายในโลกของวัยฝัน แม้กระทั่งกลีบรักเล็กๆ

ซึ่งเบ่งบานผลิงามเหมือนดั่งบุหงาดอกน้อยอยู่ภายในใจของเธอและฉัน หากแต่คงมั่นดังราว

กับว่าไม่มีวันจะพรากจากกันไป

        

          แต่เธอก็จำต้องร่ำลาฉัน ก้มหน้าเก็บกลั้นน้ำตาเข้าสู่พิธินิกะฮ์กับพี่

ตามที่ผู้ใหญ่ทุกฝ่ายต่างเห็นดีงามไปตามกัน เพราะนั่นเป็นก้าวย่างสำคัญที่ผลักดันให้

เด็กหนุ่มสติปัญญาเฉียบแหลมอย่างพี่ได้มีทุนรอนเดินทางไปแสวงหาความรู้ยังดินแดนอัน

แสนไกล

ซาการียา, ดินแดนแห่งนั้นคงจะไกลเสียจนกระทั่งว่า พี่ได้ลืมเลือนญามิละฮ์

หญิงสาวคนนั้น ซึ่งในวันนี้ มีเพียงผมเผ้าที่ขาวโพลน ริมฝีปากที่ผากเกรียมเงียบงัน ดวงตา

หม่นเหม่อทอดไกลออกไปในความว่างเปล่าของท้องถนน และด้วยหัวใจที่แหลกกร้าว..

ซาการียา, นับแต่นั้นมา ฉันเองก็เหมือนว่า จะไม่เหลือสิ่งอื่นใดอีกต่อไปแล้ว 

นอกเสียจากเพียงเด็กๆที่สิ้นไร้โอกาสทางการศึกษา พลัดบ้านมาจากทั่วทุกสารทิศอันเป็นดั่ง

ลมหายใจเข้าออกห้วงสุดท้ายของฉันมาแต่วันนั้นตราบจนทุกวันนี้..

ซาการียา, พี่คงจะไม่เคยได้เห็นดวงตากลมโตของเด็กเล็กๆผู้ยากไร้เหล่านั้น พี่รู้ไหม,

มันช่างบริสุทธิ์สดใสและเต็มไปด้วยรอยฝันของวันพรุ่งอันเจิดจ้าเสียกระทั่งว่า บางครั้ง

ฉันยังต้องตะหนก และรู้สึกเหมือนว่า ฉันเองอาจเล็กกระจ้อยร่อยเกินกว่า จะเฝ้าคอยผลักดัน

ดูแลพวกเขาให้ก้าวไปได้ตลอดรอดฝั่งอย่างที่พวกเขาฝันใฝ่  แต่ถึงกระนั้น ในทุกครั้งที่ได้นั่ง

เฝ้าดู พวกเขาแบ่งกันอยู่ปันกันกินตามแรงศรัทธาที่ฉันพอจะดิ้นรนแสวงหามาให้พวกเขาได้

ฉันรู้สึกเป็นสุขและมีความหวังในพวกเขาเสมอ ว่าสักวัน พวกเขาจะได้ก้าวออกไปเป็น

เมล็ดพันธุ์ใหม่ในสังคมแห่งการแบ่งปัน และพร้อมที่จะดำรงความเป็นเอกภาพในท่ามกลาง

ความหลากหลายร่วมกันได้อย่างสันติสุข 

 

ซาการียา, ฉันเชื่อเสมอมา ตามประสาผู้ที่ร่ำเรียนมาไม่มากมายนักว่า การรักษาไว้

ซึ่งอัตลักษณ์ทางชนชาติของเรา และการปกป้องสถานะของการเป็นประชากรส่วนใหญ่

ในพื้นที่นั้น ไม่จำเป็นต้องต่อสู้โดยใช้ความรุนแรงและทำร้ายประชาชนผู้ที่ไม่มีส่วนรู้เห็น  

ดูเหมือนว่า โลกใบเล็กๆ ภายในรั้วไม้แคบๆของปอเนาะ จะคอยสอนฉันเช่นนั้นเสมอมา...

ซาการียา, มีบ้างเหมือนกันที่ฉันเคยนึกทดท้อต่อชะตากรรมของตนเอง อย่างคืนหนึ่ง

ในท่ามกลางความสงบเงียบนของค่อนดึก มีผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นเจ้าหน้าที่จากหน่วยงาน

ทางด้านความมั่นคงของรัฐกว่าสิบนายจู่โจมกันเข้ามารื้อค้นโรงเรียนสอนศาสนาเล็กๆ 

ของฉันโดยอาศัยอำนาจตามประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและกฎอัยการศึกในพื้นที่มา

ควบคุมตัวฉันไป ท่ามกลางสายตาที่เฝ้าดูอย่างหวาดตระหนกของเด็กๆ 

ซาการียา, ในสถานการณ์ที่สับสนและบีบคั้นเช่นนั้น  การตั้งข้อกล่าวหาไว้ล่วงหน้า

และจู่โจมเข้าตรวจค้นหาแหล่งซุกซ่อนอาวุธและซ่องสุมกลุ่มเยาวชนก่อการร้าย  กระทั่ง

ปราบปรามแบบเหมารวมเหวี่ยงแหตามนโยบายที่เปลี่ยนแปรไปมาตามแต่ผู้มีอำนาจ

ที่ผลัดเปลี่ยนหน้ากันมารับผิดชอบนั้น ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องที่ไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้เลย 

ซาการียา, สองคืนเต็มๆที่พวกเขาเฝ้าแต่บีบบังคับทรมานฉันสารพัดวิธี เพื่อให้ยอม

ลงลายมือชื่อรับสารภาพถึงความเกี่ยวโยงกับเหตุการณ์ต่างๆ ลงไปในเอกสารที่พวกเขา

จัดเตรียมมา  โชคดีเหลือเกินที่ยังคงพอมีชาวบ้านศรัทธาในตัวของฉันอยู่บ้าง  พวกเขาพากัน

เดินทางไปเรียกร้องต่อกองทัพให้ปล่อยตัวฉันกลับออกมาได้จนสำเร็จ

ซาการียา, แม้ว่าแขนข้างหนึ่งของฉันจะใช้งานได้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปก็ตาม ทว่า

แขนข้างที่เหลือของฉัน ฉันยังเชื่อมั่นว่า มันยังคงแข็งแรงพอที่จะโอบประคองเด็กๆเหล่านี้

ให้ก้าวเดินไปบนหนทางแห่งคุณธรรมอันดีงามได้อยู่เสมอ...

ซาการียา, พี่จะรู้ไหมว่า นับวันสถานการณ์โดยทั่วไปของที่นี่ ทวีความซับซ้อน

และแหลมคมมากขึ้นทุกขณะ  นับแต่วันที่พ่อของเรา ซึ่งเป็นผู้นำศาสนาคนสำคัญในพื้นที่

ได้ลุกขึ้นมามีบทบาทร่วมกับเหล่าบรรดาผู้มีศรัทธาร่วมกันเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิ

ขั้นพื้นฐานอันชอบธรรมกลับคืนให้แก่พี่น้องมลายูมุสลิมจนถูกขนานนามว่า ขบวนการ

ประชาชนปัตตานี ที่ถูกนับให้เป็นปรากฏการณ์แรกของการเคลื่อนไหวภายใต้การควบคุม

ของผู้นำทางศาสนา อันเป็นสัญญาณการเปลี่ยนแปลงจากการต่อสู้ในยุคแรกเริ่มของกลุ่ม

ผู้นำเดิมของอดีตนครปัตตานี 

ซาการียา, พี่เองก็รู้ดีว่า การจัดทำข้อเรียกร้องเสนอต่อรัฐบาลไทยในครั้งนั้น กลับถูก

ขยายความว่าเป็นการอ้างถึงความจำเป็นในการปกครองตนเองของชาวมุสลิมในพื้นที่

สี่จังหวัด จนนำมาสู่การจับกุมพ่อ พร้อมพวกที่เป็นบุคคลใกล้ชิดอีกสองคนในข้อหากระทำ

การอันเป็นกบฏ  แล้วพ่อของเราก็หายสาบสูญไป นับแต่วันนั้นตราบจนกระทั่งทุกวันนี้ ..

ซาการียา, แม้ว่าเหตุการณ์ในครั้งนั้น จะนำไปสู่การเผชิญหน้าและปะทะกันระหว่าง

ชาวมลายูมุสลิมกับกองกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจครั้งใหญ่ที่สุด ดังที่รู้จักกันในนามกบฎดุซงญอ

ซึ่งทำให้พี่น้องมลายูมุสลิมต้องสูญเสียชีวิตไปมากมายหลายร้อยคน ทั้งยังมีญาติพี่น้องของ

เราจากพื้นที่สี่จังหวัด ต้องหลบหนีเข้าไปยังรัฐมลายาเป็นจำนวนมากมายหลายพันคน

กระทั่งผลพวงของเหตุการณ์ครั้งนั้นก่อให้เกิดความรู้สึกร่วมในกลุ่มชาวมลายูมุสลิม

ของมลายาให้การสนับสนุนแนวทางการแบ่งแยกดินแดนเข้าร่วมกับสหภาพมลายา จนก่อ

เกิดขบวนการแบ่งแยกดินแดนอีกหลายสิบองค์กรตามมานับตั้งแต่วันนั้น  แต่ถึงกระนั้น ฉันก็

ยังคงสมัครใจที่จะเชื่ออยู่เสมอมาว่า พ่อของเราเป็นแค่เพียงชายชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง

ที่ฝันจะได้เห็นการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขและเท่าเทียมกันในสังคมเท่านั้นเอง ซาการียา,

ฉันเชื่อ พ่อไม่เคยที่จะฝันไกลเกินไปกว่านั้นเลย.. 

ซาการียา, พี่ต่างหากเล่า ที่ทำเอาฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ในครั้งที่ได้รับทราบข่าวว่า

ขบวนการต่างๆได้บรรลุข้อตกลงในการจัดตั้งองค์กรร่วมกันในนามของแนวร่วมเพื่อเอกราช

แห่งปาตานี โดยมีชื่อของพี่เข้ามาเกี่ยวข้องในฐานะแกนนำคนสำคัญของขบวนการ ทั้งยังคง

ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องจนปัจจุบัน เพื่อต่อต้านแนวทางลัทธิล่าอาณานิคมทางเชื้อชาติ

วัฒนธรรมของรัฐไทย ตลอดจนปลุกเร้าจิตวิญญาณและจิตสำนึกที่ต้องการปลดปล่อย

ปาตานีร่วมกันขึ้นมาอีกครั้ง ดังคำประกาศนั้น

ซาการียา, อย่าปล่อยให้อุดมการณ์ทางการเมืองหรือข้ออ้างทางศาสนา และสำนึก

ทางประวัติศาสตร์ใดๆมาแยกเราให้ต้องห่างไกลกันมากไปกว่านี้อีกเลย..

ซาการียา, นานเหลือเกินที่พี่จากฉันไป แต่พี่รู้ไหม ลำน้ำแห่งนี้ทั้งสาย ยังคงแว่วกังวาน

เสียงกู่ขับอาซานของพี่อยู่เหมือนไม่รู้เลือนหาย เสน่ห์แห่งท่วงทำนองชวนเชิญที่เปี่ยมด้วย

มนต์ขลัง ดังราวเพลงรองเง็งลาฆูดูวอของแวกาเดร์ แวเด็ง คอยดึงดูดและตรึงตราให้ผู้คน

บ่ายหน้ากันมายังลานมัสยิดขนัดแน่นอยู่ทุกค่ำวัน

ซาการียา, ฉันยังเชื่อว่า ถ้อยคำปลุกเร้าของพี่ ยังคงมีพลังอย่างน่าประหลาดอยู่เสมอ

แต่ซาการียา อย่าได้ทำให้แผ่นดินผืนนี้ต้องแปดเปื้อน เหมือนบ่อนพนันที่เดิมพันกันด้วยเงิน

คนละสกุลจากประเทศร่ำรวยที่คอยหนุนหลังแต่ละฝ่ายกันอีกต่อไปเลย

ซาการียา, พี่อาจเฝ้าฝันถึงวันที่ได้เดินทางกลับมายังดินแดนบ้านเกิดแห่งนี้เยี่ยง

วีรบุรุษในวันที่ดารุสลามปาตานี เป็นหมือนดั่งติมอร์ตะวันออก อาเจะห์ หรือมินดาเนา แต่เรา

แต่เรายังจะต้องสูญเสียเด็กเล็กๆอีกสักเท่าใดให้กับคมกระสุนและสะเก็ดระเบิด จึงเพียงพอ

ที่จะเป็นเงื่อนไขให้องค์กรระหว่างประเทศลงมาตั้งโต๊ะเจรจาเพื่อแสวงหาแนวทางสันติภาพ

ร่วมกันและจะมีประโยชน์อันใดกัน หากว่าวันนั้น ไม่เหลือใครที่นี่ ให้พี่ปกครองอีกต่อไปแล้ว..

ซาการียา, ในท่ามกลางกระแสแห่งความผันแปรเปลี่ยนไปอย่างเร่งร้อนของโลก

อันซับซ้อนใบนี้  ฉันก็คงจะยังเป็นเด็กชายขี้แยและไร้เดียงสาเสียจนน่ารำคาญสำหรับพี่

เหมือนเช่นตลอดเวลาที่เราเคยร่วมชีวิตด้วยกันมาแต่เยาว์วัย แต่ซาการียา, ฉันอยากให้พี่

กลับมานั่งเงียบๆกันเพียงลำพังริมฝั่งแม่น้ำกับฉัน เหมือนเช่นดั่งคืนวันก่อนเก่าอีกสักครั้ง 

บางที วาวใสในแววตาของเด็กๆริมฝั่งน้ำแห่งนี้  อาจช่วยให้พี่ค้นพบเหมือนกับฉัน 

ว่าสันติสุขอันจริงแท้นั้นไม่จำเป็นต้องสร้างจากซากศพของผู้บริสุทธิ์เลย--แม้แต่ศพเดียว

ซาการียา, ม่านฝนยังคงหล่นสายปรายโปรยลงโรยห่มที่นี่เหมือนไม่มีวันจะหยุดตก 

แต่ซาการียา, ฉันไม่เคยเหนื่อยล้าที่จะต้องทนเฝ้าฝันถึงวันที่อุ่นไอของสายแดดเช้าเจิดจ้า

เหมือนเช่นอาณาจักรอันสงบงามในความฝันที่ไม่มีวันล่มสลายไปจากใจของเรา...

หมายเหตุ : เก็บหามาแบ่งปันกันอ่านในกลุ่มเล็กๆอีกครั้ง หลังจากได้รับการตีพิมพ์

ในรวมเรื่องสั้นรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี 2554 ในบางนามปากกา ส่วนฉบับเต็ม

ซื้อหามาอ่านกันได้ตามร้านนายอินทร์ทุกสาขาหรือร้านหนังสือทั่วไป และหากข้อความ

ส่วนหนึ่งส่วนใดในเรื่องสั้นเรื่องนี้ เกิดไปพ้องกับบุคคลหรือสถานการณ์จริงใดๆ

ในประวัติศาสตร์ ขอให้ถือว่าเป็นความจงใจของผู้เขียนเอง ขอถือโอกาสนี้

ขอบคุณคณะกรรมการรางวัลดังกล่าว ที่ให้โอกาสกับความคิดอ่านเล็กๆ

ได้เดินทางไปสู่ผู้คนในวงกว้างออกไป แม้จะตระหนักดีกว่า มันเป็นเพียงคำถาม

ที่แผ่วเบาเกินกว่าอำนาจและผลประโยชน์อันมหาศาลบนความตายที่ยังคงลุกลาม

แผ่ขยายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่หากเผอิญมีใครสักคนได้ตระหนักว่า สันติสุขที่ยั่งยืนนั้น

ต้องอาศัยเวลา ความอดทนและความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวไม่น้อยไปกว่าสงคราม

ในสนามรบใดๆเลย และยังศรัทธาที่จะเห็นมันค่อยๆงอกงามผลิบานในหัวใจ

ของคนชั่วรุ่นต่อๆไป ผู้เขียนก็แอบอิ่มใจเป็นนักแล้ว ขอให้สนุกกับการอดทนอ่าน

เรื่องสั้นเชยๆเรื่องนี้กันในวันหยุดครับ

เอ็นทรี่ข้างเคียง :

http://www.oknation.net/blog/cottonhut/category/shortstory

เพลงร็องเง็ง ลากูดูวอ : แวกาเดร์ แวเด็ง



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 46
moonlight วันที่ : 23/02/2012 เวลา : 19.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangjan
 <º))))>< ใต้ฝันสีทองของ แสงจันทร์  ><((((º>  เรียงคำ...ลำนำเพลง 

(0)
เรื่องราวดีๆที่น่าอ่านเช่นนี้ พลาด...เสียดายแย่
อ่านต้นเรื่องด้วยความเปี่ยมสุข ตามถ้อยคำ แต่พอมาถึงช่วงปลาย ใจเริ่มฝ่อแฟ่บ กับความเบี่ยงเบนและแปรผัน ของ ซาการียา

ทำไมหนอ.... ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้นเลย
ความคิดเห็นที่ 45
จอมโจรเทวะ วันที่ : 10/12/2011 เวลา : 17.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kpkk

(0)
ซาการียา.....
ความคิดเห็นที่ 44
ยายเช้า วันที่ : 09/12/2011 เวลา : 21.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/titletete
หนังสือย่อโลกให้เล็กลง การอ่านขยายโลกให้ใหญ่ขึ้น 

(0)
เว้นห่างหายจากบล็อกอย่านานนักนะ-คิดถึงจ้า

ความคิดเห็นที่ 43
ครูเต่า วันที่ : 09/12/2011 เวลา : 00.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/artcentre

(0)

มาอ่านบ้างค่ะ...........
ความคิดเห็นที่ 42
สายน้ำพระจันทร์ วันที่ : 06/12/2011 เวลา : 11.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sainam-prachan
ความคิด มุมมองของผงธุลีในโลก

(0)

ยินดีด้วยนะคะกับผลงานดีดี
ที่ได้เผยแพร่สู่สายตานักอ่านในวงกว้าง

ผลงาน จากใจ ...


*แม่ต้านยังไม่เย็นจัดมากนัก
แต่หมอกหนา น้ำค้างแรงพอควร ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 41
J1214 วันที่ : 05/12/2011 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

(0)
มาอ่านเรื่องใหม่
ยังไม่มี
กลับ..
ความคิดเห็นที่ 40
อิมกุดั่น วันที่ : 02/12/2011 เวลา : 18.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

(0)

คุณเกริกบุระ ที่เคารพ
ป้าขอคารวะ... 1 จอก.. กำเปยยยยย...
ความคิดเห็นที่ 39
มะอึก วันที่ : 02/12/2011 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

(0)
ท่านเกริก..
ผมยังอ่านเรื่องนี้ไม่จบความครับ...
ความคิดเห็นที่ 38
ดาวสอง วันที่ : 01/12/2011 เวลา : 14.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/read2love

(0)
โหวตให้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 37
เรือนข้าหลวง วันที่ : 01/12/2011 เวลา : 05.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

(0)
แต่หากเผอิญมีใครสักคนได้ตระหนักว่า สันติสุขที่ยั่งยืนนั้นต้องอาศัยเวลา ความอดทนและความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวไม่น้อยไปกว่าสงครามนสนามรบใดๆเลย และยังศรัทธาที่จะเห็นมันค่อยๆงอกงามผลิบานในหัวใจของคนชั่วรุ่นต่อๆไป ผู้เขียนก็แอบอิ่มใจเป็นนักแล้ว

"""""""""""

ถ้าเช่นนั้นขอท่านผู้เขียน...จงอิ่มเอมใจ
ความคิดเห็นที่ 36
อธิฏฐาน วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

(0)
อ่านแล้วสะเทือนใจค่ะคุณเกริก ทุกคนทนอยู่ด้วยการรอคอย ว่าวันหนึ่งเหตุการณ์ร้าย ๆ จะสงบลงเสียที การเข้าใจเข้าถึงและพัฒนาที่ในหลวงพระราชทานแนวทางไว้ให้นั้น จะมีข้าราชการสักกี่คนที่ได้ตระหนัก และทำให้มันเกิดขึ้น
ความคิดเห็นที่ 35
soonthorn วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 10.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soonthorn-filmkayab
    Life+Bright  ชีวิต...งดงามเสมอ  

(0)
lสวัสดี ยามสาย ครับ
ตอนนี้ยังอยู่ตรัง ไม่ค่อยได้มาเล่นสม่ำเสมอ ครับ
ความคิดเห็นที่ 34
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 10.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 32

เที่ยวนี้ท่วมโดยทั่วถึงกัน
ครับท่านพันธุ์สังหยด
ความคิดเห็นที่ 33
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 10.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 30
นายสิบหมื่น

เหมาะสำหรับ
เอาไว้นั่งอ่านกัน
ในวันน้ำท่วมบ้าน
อย่างนี้ ครับ แสน
ความคิดเห็นที่ 32
พันธุ์สังหยด วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 09.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

(0)
ซะกรียา
ข่าวว่าบ้านพี่ที่โก-ลกน้ำท่วม ฉันเป็นคนสั่งให้น้ำไปท่วมเองแหละ อยากรู้ว่าพี่จะกลับบ้านไปช่วยขนของหนีน้ำท่วมไหม
แผ่นดินไม่ใช่ของใครหรอกมันไม่เคยแบ่งแยกว่าไทยหรือมุสลิม แต่คนต่างหากที่แบ่งแยกและก่อความวุ่นวาย

ซะกรียา พี่ไม่คิดบ้างหรือว่า การสร้างสังคมสงบสุขไ่ม่เปื้อนเลือดและน้ำตานั้น ต้องเริ่มจากตัวพี่ก่อน พี่ต้องวางอาวุธและหยุดฆ่าก่อนความสงบสุขจึงจะกลับคืนมา...
ชิ้นนี้ควรได้รางวัลนายอินทร์อวอรืดครับ คำสวยเนื้อหาความหมายดี นับถือ ๆ ผมสิ มัวฝึกวิชชาทางพระ
จนไม่ได้เขียนเรื่องสั้นเลยครับ
โหวต
ความคิดเห็นที่ 31
พันธุ์สังหยด วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 09.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

(0)
ซะกรียา
ข่าวว่าบ้านพี่ที่โก-ลกน้ำท่วม ฉันเป็นคนสั่งให้น้ำไปท่วมเองแหละ อยากรู้ว่าพี่จะกลับบ้านไปช่วยขนของหนีน้ำท่วมไหม
แผ่นดินไม่ใช่ของใครหรอกมันไม่เคยแบ่งแยกว่าไทยหรือมุสลิม แต่คนต่างหากที่แบ่งแยกและก่อความวุ่นวาย

ซะกรียา พี่ไม่คิดบ้างหรือว่า การสร้างสังคมสงบสุขไ่ม่เปื้อนเลือดและน้ำตานั้น ต้องเริ่มจากตัวพี่ก่อน พี่ต้องวางอาวุธและหยุดฆ่าก่อนความสงบสุขจึงจะกลับคืนมา...
ชิ้นนี้ควรได้รางวัลนายอินทร์อวอรืดครับ คำสวยเนื้อหาความหมายดี นับถือ ๆ ผมสิ มัวฝึกวิชชาทางพระ
จนไม่ได้เขียนเรื่องสั้นเลยครับ
โหวต
ความคิดเห็นที่ 30
นายสิบหมื่น วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

(0)
จดไว้อีกหนึ่งเล่มที่ต้องหามาอ่าน
(แต่หลายๆเล่มหามาเก็บรอคิวอ่านจากผมครับ)
ความคิดเห็นที่ 29
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 07.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 26
ดีใจที่ชอบ
ขอบคุณที่โหวต
ครับฅนสยาม
ความคิดเห็นที่ 28
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 07.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 25
Bhirisa_ภิริสา

อุดหนุนวรรณกรรมไทย
ต่อลมหายใจงานสร้างสรรค์
กันครับ แตน
ความคิดเห็นที่ 27
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 07.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 24

อรุณสวัสดิ์กันครับ
อักษราภรณ์
ความคิดเห็นที่ 26
ฅนสยาม วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 06.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khonsiam

(0)
โหวต 6 คน โหวตเรียบร้อยแล้ว...

เรื่องสั้น..ชั้นดี..ครับ..
ความคิดเห็นที่ 25
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 28/11/2011 เวลา : 00.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

(0)
สัจธรรม "ทันสมัยเสมอ" ค่ะ
ไม่เชยแน่นอน...บางมุม บางซอกเหลือบ ยังไม่ได้รับการถ่ายทอดก็มี

จะหาฉบับเต็มมาอ่านแน่นอนค่ะ...
ยินดีด้วยนะคะ
ความคิดเห็นที่ 24
อักษราภรณ์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 22.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....

(0)
ถ่ายทอดได้ดีจังค่ะ...
ความคิดเห็นที่ 23
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 22.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 22
มีความสุขกับการอ่าน
วรรณกรรมไทยกันครับ
Maira
ความคิดเห็นที่ 22
Maira วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Illusions

(0)
สวัสดีค่ะคุณเกริกฯ

ห่างไกลจากความเชยค่ะ
เป็นเรื่องที่ดีมากค่ะ ...
ความงดงามแห่งความฝันอันสูงสุด--
สันติภาพ ...และการปลดปล่อย ..

ขอบคุณมากค่ะ ..
จะรีบหาฉบับเต็มมาอ่าน ..
ความคิดเห็นที่ 21
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 19
สวัสดียามค่ำครับ
ลูกแม่ลำดวน
ความคิดเห็นที่ 20
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 19.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 18
J1214
ความคิดเห็นที่ 19
ลูกแม่ลำดวน วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 19.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FriendlygirL
         Leave Well Enough Alone        

(0)
เป็นงานเขียนที่ได้แง่งามทางความคิดจริงๆค่ะคุณเกริก

+1 โหวตค่ะ ขอบคุณที่นำมาให้อ่านค่ะ

สวัสดีค่ะ
ความคิดเห็นที่ 18
J1214 วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 18.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jittima1214

(0)
ซาการียา....
ความคิดเห็นที่ 17
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 18.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 16

ขอบคุณครับ ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ
ความคิดเห็นที่ 16
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 18.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

(0)
สวัสดีตอนเย็นครับคุณเกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์


เป็นเรื่องสั้นที่น่าอ่านเรื่องหนึ่งครับ
ความคิดเห็นที่ 15
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 15.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 13 BlueHill

ขอบคุณครับ
นับเป็นกำลังใจ
และพลังสร้างสรรค์
ครับ พี่ชาลี
ความคิดเห็นที่ 14
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 15.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 12
ดีใจที่ได้ติดตามอ่านครับ ชบาตานี
ความคิดเห็นที่ 13
BlueHill วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 15.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

(0)
เป็นเรื่องสั้นชั้นดี แฝงนัยสำคัญต่อสันติภาพ ภารดรภาพ

ไม่เชยแน่นอนครับ
ความคิดเห็นที่ 12
ชบาตานี วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 14.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

(0)
อ่านเรื่องราวอย่างเต็มอิ่มเลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 11
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 10 ไออุ่นพฤษภา

สวัสดีครับ ไออุ่นพฤษภา
เก็บมาแบ่งปันกันอ่านน่ะครับ
ความคิดเห็นที่ 10
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 12.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

(0)
แวะมาอ่านงานที่ออกตัวว่าเชย
แต่น่าทึ่งมากๆ ค่ะ คุณ ตาเกริกฯ
ความคิดเห็นที่ 9
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 7 น้องจ๋า

ชื่อสวยสมตัวน่ะเนี่ย
ความคิดเห็นที่ 8
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 6 เพียงลำพัง

สวัสดีครับ เพียงลำพัง
หวังจะเห็นให้เป็นเช่นนั้นกันครับ
ความคิดเห็นที่ 7
น้องจ๋า วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongjar
อย่าแวะทักนะ....เดี๋ยวจะหลงรัก..น้องจ๋า

(0)

เอาภาพ นูรียา มาให้ดู

ขออภัย ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ สาวมุสลิม
แต่ภาพ และ ชื่อ นูรียานี้ ได้ใช้ช่วงไปร่วมประชุม ที่กัวลาลัมเปอร์ เมื่อช่วง กลางปี ที่ผ่านมา

ชื่อนูรียา แปล ว่า ดวงอาทิตย์ ดาโต๊ะ ท่านหนึ่งตั้งให้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 6
เพียงลำพัง วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/palnglampung
"เขียนมาเถอะ..เราจะอ่านข้างๆ กัน"

(0)

สวัสดีค่ะ...
สันติสุข..มันคือเส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงหัวใจ..มนุษย์
ทุกลมหายใจเข้าออก...ระลึกเสมอเพื่อตั้งสติ...สันติสุข(พุทธโธ)
ความคิดเห็นที่ 5
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
ครูไทยใจเกินร้อย

ดีใจที่ได้ทักทายกันเสมอๆครับ ครูไทย
ความคิดเห็นที่ 4
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)

ร้างมือนานไป
กลับมาเชยได้ใจ
ไปเลยน่ะ ตะเอง 555
ความคิดเห็นที่ 3
ครูไทยใจเกินร้อย วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 09.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krusak

(0)
สวัสดีครับคุณเกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์
แวะมาอ่านเรื่องราวที่ทำให้เกิดความตระหนักจากมุมมองของท่านผู้เขียนครับ
ปรารถนาให้ทุกพื้นที่บนผืนแผ่นดินไทยและแผ่นดินโลกมีแต่ความสงบสันติสุขทุกลมหายใจครับ
เคารพและระลึกถึงเสมอ
ความคิดเห็นที่ 2
น้องจ๋า วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongjar
อย่าแวะทักนะ....เดี๋ยวจะหลงรัก..น้องจ๋า

(0)
ลืมลงชื่อ
จาก นูรียา

ฮิ้ว....
ความคิดเห็นที่ 1
น้องจ๋า วันที่ : 27/11/2011 เวลา : 08.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongjar
อย่าแวะทักนะ....เดี๋ยวจะหลงรัก..น้องจ๋า

(0)
อืมมมมม เชยจริงๆด้วย ...
ซาการียา...สันติ และ ความฝันอันงดงาม ย่อมมีขึ้นได้เสมอ ตราบใดที่เรายังศรัทธา ในพระผู้เป็นเจ้า
มนุษย์ไม่ใช่สัตว์สงคราม และ รัฐไทยใหม่
จะไม่มีวันเกิดขึ้นเป็นขาด ตราบที่เรายังรักชาติ และ มีใจเป็นอันหนึ่ง อันเดียวกันโดยไม่มีการแตกแยก
ซาการียา... และวันที่ฉันฝันว่าฉันจะมีพี่อิงแอบแนบกาย ริมฝั่งน้ำ เพื่อร่วมฝันถึงวันสันติภาพในประเทศของเรา คงจะอยู่ไม่ไกล
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน