ย า ม บ่ า ย

โลกในสายแดดบ่าย

View All
<< ตุลาคม 2020 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 13 เมษายน 2556
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2343 , 08:43:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน

                    เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในคืนที่ผ่านมา โดยที่แทบไม่มีใครทันได้รับรู้ สิงคโปร์ในเช้าต่อมายังคงเป็นเหมือนเช่นทุกวัน ดวงอาทิตย์ขึ้นเหมือนอย่างเคย ทุกอย่างยังคงดูเหมือนเดิม ยกเว้นก็แต่แม่                  "ตอนที่เช็ง ล๊อค พาหล่อนมาทานมื้อค่ำที่บ้าน แม่ยังคิดว่าหล่อนคงจะเป็นแค่เพื่อนที่ทำงานของเขาเสียอีก คนอะไรช่างฉอเลาะเสียจริง คุณป้ายังงั้นคุณป้ายังงี้ หวานยังกับน้ำตาลยังงงั้น ต้องมีอะ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 14 เมษายน 2554
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2995 , 12:53:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน

                             หลังการยึดครองแหลมมลายูของญี่ปุ่นสิ้นสุดลง อุสมานก็พลอยได้.รับอิสรภาพที่แท้จริงไปด้วย เขาเหมือนก้าวพ้นจากความมืดออกมาสู่แสงสว่าง.อีกครั้ง แม้จะเป็นเพียงแสงสว่างบนพื้นที่แคบๆ แต่มันก็เพียงพอสำหรับเขาที่.จะเริ่มต้นชีวิตใหม่               เขาเป็นชายหนุ่มร่างผอมบาง ศีรษะโกนเกลี้ยง มันเป็นกิจวัตรที่เขา.ไม่ค่อยได้ให้ความใส่ใจอย่างสม่ำเสมอนัก เส้นผมของเขาจึงเริ่มแทงหนัง.ศีรษะออก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 ธันวาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1814 , 08:23:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 16 คน

                         คอนัต  ชายหนุ่มวัย 26 ปี  มีอาชีพรับราชการ  ประจำกรุงจาการ์ตาด้วยเงินเดือนเพียง  325 รูเปี๊ยะ สำหรับเลี้ยงตัวเองและครอบครัว  เขาและเพื่อนข้าราชการชั้นผู้น้อยคนอื่นๆ ต่างกำลังแย่งกันปีนขึ้นไปบนรถบรรทุกประจำหน่วยงาน  ทั้งรถบรรทุกคันนั้นและคันอื่นๆ  ล้วนอัดแน่นไปด้วยข้าราชการพลเรือน  มันแล่นช้าๆ มุ่งหน้าไปยังสมรภูมิเลือดปังเตง  เพื่อเสริมกำลังสนับสนุนการสู้รบแย่งชิงดินแดนนิวกินี....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 ตุลาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2454 , 19:00:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 21 คน

ชั่วขณะก่อนที่ดวงตะวันสีทองประกายจะทันลับขอบฟ้า ผ่านพ้นวันเวลาอันเหน็บหนาวไปอีกวัน  หญิงสาวเผ่านาวาโฮแง้มประตูออกเพียงครึ่งเดียวเฝ้าดูความเยียบหนาวของคืนค่ำที่กำลังจะมาถึง  มือสีน้ำตาลคล้ำของเธอกำแน่นอยู่ที่สลักประตู  เธอกู่ร้องไปในอากาศที่หนาวเย็น          “นิโชนิ  นิโชนิ  นิ-โช-นิ”  เสียงอันอบอุ่นอ่อนโยนของเธอก้องกังวานไปในที่ราบทุ่งน้ำแข็ง ฝ่าผ่านม่านหิมะและพุ่มสน  แล้วสะท้อนกลับมาเบาๆ  กระทั่งเงี....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 กรกฎาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1487 , 06:54:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในจำนวนเด็กผู้ชายทั้งร้อยกว่าคนในสถานพินิจแห่งนี้  เกือบทั้งหมดมีอายุอยู่ในระหว่างสิบถึงสิบสี่ปี  แผนกของข้าพเจ้านั้นได้แสดงเจตจำนงครั้งแล้วครั้งเล่าที่จะปลดปล่อยพวกเขาออกไปจากที่นี่ด้วยการพยายามก่อตั้งสถาบันพิเศษขึ้นมารองรับพวกเขาในลักษณะโรงเรียนฝึกสอนวิชาชีพแทนสถานกักกันอย่างที่เป็นอยู่  มันคงเป็นการดีสำหรับผู้ที่มีความความผิดเล็กๆน้อยๆอย่างพวกเขา  .หากโรงเรียนเช่นนั้นได้ก่อตั้งขึ้นมาจริงๆ  ข้าพเจ้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 ธันวาคม 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2848 , 08:32:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                           ในเดือนมิถุนายนของปีนั้น  เขายังคงอาศัยอยู่กับเราในละแวกเดียวกัน.เขาเป็นคนหนึ่งที่เรารำลึกถึงอยู่เสมอ  ในฐานะที่พ่อผู้ล่วงลับไปแล้วของเขาเคยเป็นทั้งเพื่อนบ้านและเพื่อนกันกับพ่อของฉัน ในวันที่ 15 เดือนมิถุนายน ฟรานซ์ เฟอร์ดินันด์ถูกลอบปลงพระชนม์ในกรุงซาราเจโว  เช้าวันที่ 16หนังสือพิมพ์ได้ถูกจัดส่งมาจากที่ทำการไปรษณีย์  พ่อผละจากข่าวตรงหน้าถือหนังสือพิมพ์มอสโค....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1507 , 08:51:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                             หลังจากงานในเหมืองแห่งนั้นได้จบสิ้นลง  ลุงบรูโนตั้งตารอคอยอยู่สองสามสัปดาห์  กระทั่งแน่ใจว่าคงไม่ถูกเรียกกลับเข้าไปทำงานที่นั่นอีกในระยะนี้ และเห็นท่าว่าจะต้องหางานอื่นทำเสียแล้วนั่นแหละ  แกจึงต้องขอร้องบาทหลวงแถวๆนั้นให้ช่วยเขียนจดหมายไปถึงโจ พี่ชายของแกในเมืองเวียนดอทท์  เพื่อถามเขาว่าที่นั่น  พอจะมีงานอะไรให้ทำบ้าง  บาทหลวงยินดีเขียนจดหมายให้แก พร้อมกับ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 สิงหาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2021 , 22:31:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ก่อนเดินทางกลับจากอิตาลีด้วยทุนฟูลไบรท์ในปลายปีนั้น  ผมได้มีโอกาสแวะไปเยี่ยมครอบครัวของพ่อที่หมู่บ้านชนบทในแคว้นยูดายน์  หากไม่ใช่เพราะอยากได้ไปเห็นบ้านเกิดที่แท้จริงของพ่อแล้ว  ผมก็คงไม่ลงทุนเดินทางจากฟลอเรนซ์ไปด้วยความยากลำบากถึงเพียงนั้น  ตลอดปีที่ผ่านมา  ผมได้เลื่อนการเดินทางมาแล้วถึงสองครั้ง  โดยเตลิดตามนักเรียนทุนฟูลไบรท์คนอื่นๆไปฉลองคริสต์มาสที่คอร์ตินา  และเลยไปซิซิลีในวันปิดภาคฤดูใบไม้ผลิแทน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2054 , 21:32:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 .     เมื่อผมและภรรยาย่างเท้าเข้าไปในห้องรับแขกเก่าๆ ที่อวลตลบไปด้วยกลิ่นอับชื้น เราส่องไฟไปยังผนังที่ไม่เคยต้องแสงมานานนับศตวรรษ ฝูงหนูนับล้านตัววิ่งกระเจิง แรงลมจากประตูที่ปิดตามหลังเรากวัดกระดาษมุมห้องเพยิบคว้าง ครั้นแสงไปสาดส่องไปทั่วห้องเราได้เห็นภาพเขียนเก่าแก่แขวนเรียงรายอยู่บนผนังมันเป็นภาพบรรพบุรุษของผมที่เก่าคร่ำเคร่าจนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว ท่าทางพวกเขาดูหยิ่งทระนงจองหองและเคร่งขรึม ราวก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 เมษายน 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1317 , 07:19:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

    ปลายเดือนมีนาคม ปี 1951 บนถนนหลวงระหว่างเมืองคิมเฮกับเมืองปูซาน ชายหนุ่มสองคนกำลังเดินช้าๆ   มุ่งหน้าไปยังปูซาน ทั้งคู่กำลังเดือดดาลเอากับฝุ่นดิน เหงื่อไคลและกลิ่นเหม็นอับ เสื้อผ้าพะรุงพะรังที่สวมกันอยู่  ขาดเป็นริ้วๆ เห็นได้ชัดแถวหัวไหล่และตะโพก พวกเขาจึงดูคล้ายขอทานหรือไม่ก็สุนัขโซๆ ดวงตาแต่ละคู่ลึกโหลอย่างกับเพิ่งโผล่มาจากหลุมศพ รูจมูกโต และดำมืดเหมือนโพรงตัวตุ่นบนใบหน้าซูบตอบนั้นโดดเด่นจับตาท....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1142 , 20:34:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 .          ในชั้นเรียนของเรามีครูประจำชั้น ชื่อ คริสติน  คัทเตอร์  แม้ผม.จะรู้สึกว่าเธอเป็นคนมีฐานะ แต่เธอก็เป็นหญิงที่เคร่งครัดและเอาจริงเอาจัง.คนหนึ่ง ไม้กางเขนเงินขนาดจิ๋วห้อยคอเธออยู่เสมอ เธอมักสวมเสื้อสามารถ.สีน้ำเงิน บนหน้าอกด้านซ้ายปักเครื่องหมายประจำวิทยาลัยที่เธอสำเร็จ.การศึกษามา ซึ่งประกอบด้วยรูปหนังสือเปิดกาง  มีลำแสงส่องขึ้นไปยัง.สรวงสวรรค์ ซึ่งแทนด้วยกลุ่มเมฆสีทองสามกลุ่ม วิทยาลัยแห่งนั....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 มีนาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1213 , 21:22:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่อง                                                                                                                                                           ตลาดในตัวเมืองจอแจไปด้วยผู้คน นิคอส ปัปปานัวโลส  เด็กชายตัวเล็กๆ ถูกเบียดเสียดอยู่ท่ามกลางฝูงคนที่กำลังเดินจับจ่ายสินค้า เขาแบกถุงผ้าสีน้ำเงินใบหนึ่งด้วยท่าทางหนักอึ้ง พ่อของเขาก็กำลังแบกถุงผ้าอย่างเดียวกันอีกสองสามใบเดินนำหน้าด้วยท่าทางกระฉั....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1003 , 08:33:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่อ                                     ครั้งหนึ่งผมได้เดินทางไปเยี่ยมพี่ชาย  ชื่อแรบบิทที่ชิคาโก  เขาอยู่ที่นั่นพอดี  ขณะที่ผมก้าวลงจากรถประจำทาง ตอนนั้นผมรู้สึกหิวกันเล็กน้อย เลยพากันตระเวนหาร้านอาหารแถวๆ ริมถนนในเมืองแห่งนั้น ร้านอาหารที่เราแวะนั้น ด้านนอกสร้างด้วยกระจกทั้งหมด เหมือนหน้าต่างบานใหญ่ๆบานหนึ่ง สามารถมองเห็นลูกค้ากำลังรับประทานอาหารได้หมด พวกเขาไม่ได้นั่งกันหรอก หากยืนรายรอบเคาน์เตอ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 มกราคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1759 , 22:18:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ท่านผู้พันพูดคุยน้อยลง  เมื่อรถเริ่มไต่ขึ้นเนิน  เข้าสู่เมืองลอสอลามอสก่อนคลานผ่านสวนส้มลงผาชันอีกครั้ง  ขณะนั้นเอง ที่หมู่บ้านซานตาคลาราเผยตัวออกมาราวกับภาพเขียนทิวทัศน์กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาบนผืนผ้าใบท้องฟ้าสีคราม  เทือกเขาสีน้ำเงินเข้มและสายน้ำสีมรกตเบื้องล่างเลาะไหลไปตามร่องคลื่นทะเลทรายลูกแล้วลูกเล่า เนินทรายเหล่านี้สูงชัน มียอดแบนราบ รูปทรงแตกต่างกันออกไป  ร้านเหล้าเก่าโทรมส่งเสียงโหวกเหวกอยู่แท....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 มกราคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 877 , 21:42:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คุณนายฮอลลิสมองดูพวกเขากำลังเดินมาตามถนนหน้าบ้านตรงมายังระเบียงด้านหน้า  เด็กขอทานสกปรกสองคนประคองแขนกันมา  ดูเหมือนคนตัวโตกำลังลากคนตัวเล็กกว่า  พวกโอกี้ เธอคิด คงจะมาจากเพิงพักในริเวอร์วิว  ฉันแปลกใจนักว่า  พวกเขาต้องการอะไร  ท่าทางก้าวเดินฉับๆกันมายังกับเป็นเพื่อนบ้านที่น่านับถือ  ดูท่าพวกเขาต้องจัดการบางอย่างได้เรียบร้อยแน่  แต่ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเพิ่งจะเมื่อวานนี้เอง ชายขาเดียวผอมจนเหลื....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 พฤศจิกายน 2550
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 662 , 13:46:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ผมนี่แหละ   ชาโต้  แซมร็อคล่ะ  ผมอาศัยอยู่ย่านเก่าแก่ของลอส.แองเจลิสตะวันออก  และวันนี้ก็เป็นวันที่ยิ่งใหญ่บรรลัยวันหนึ่งใน.ชีวิตผม  ทำไมรู้มั้ยก็เพราะมันเป็นวันที่ผมได้ลาออกจากโรงเรียน  .มาทำงานเป็นนักเขียนอย่างเต็มตัวเสียทีไงล่ะ งานเขียนของผมนะเหรอ.ก็อย่างที่เห็นปรากฏอยู่ตามรั้วกำแพงอาคาร  และทุกหนทุกแห่ง.ที่คุณผ่านไปนั้นแหละ  โดยผมจะเขียนชื่อตัวเองลงไปก่อน  แต่ไม่ใช่ชื่อ.ที่พ่อตั้งให้ผมหรอกนะ   ผ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2550
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 792 , 19:28:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.คืนนี้ อากาศอบอ้าวจนต้องยอมเปิดหน้าต่างตากยุงกัน  ผมนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง พยายามข่มตาหลับ หลังผนังห้องที่อยู่ติดกัน  ปู่ก็นอนไม่หลับ แกยังคงผุดลุกผุดนั่ง  ปู่ปลดเกษียณมานานแล้ว  ตอนนี้อาศัยเบี้ยบำนาญ เลี้ยงตัวแกเองและผม ปู่ไอและหอบฮักๆ แกวุ่นวายอยู่กับการสวมหมวกนอน เสียงดังอยู่กรอบแกรบ เราต่างโดนเรือดกัดกันจนทนไม่ไหว  เกลือกกลิ้งกัน อยู่เช่นนั้น“เจ้าคนสารเลว”  แกบ่นพึมพำ  “ฮึ่ม แกยังโดนเฆี่ยนน้อ....

อ่านต่อ


/1