ย า ม บ่ า ย

โลกในสายแดดบ่าย

View All
<< ตุลาคม 2020 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2724 , 06:32:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 10 คน

กระทั่ง 716 ปีหลังจากนั้น ผมได้พบตัวเองเหยียบยืนอยู่บนที่ราบแคบๆซึ่งซุกตัวเงียบๆอยู่ระหว่างซอกผาสูงชันของเทือกเขาถนนธงชัยอันซับซ้อนกับลำน้ำสายประวัติศาสตร์ที่ถูกกำหนดให้เป็นเส้นแบ่งพรมแดนระหว่างรัฐกระเหรี่ยงและสยามประเทศในท่ามกลางม่านหมอกกลางฤดูหนาวอันหนาหนัก         ผมพยายามเพ่งฝ่าสายหมอกรางเลือนนั้นไปรอบๆ เฝ้าจินตนาการ       ถึงกองทัพอันเกรียงไกรของโอรสพระองค์เล็กแห่งอาณาจักรลุ่มน้ำยมซึ่งยาตราทางไก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 พฤศจิกายน 2554
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2627 , 07:01:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

ในแต่ละวันของชีวิตการเดินทางกลับบ้านช่างเหมือนการเดินทางไกลไปในความฝันหมู่เมฆสีหม่นลอยฟ่องล่องไหลไปบนถนนแม่น้ำที่ทอดตัวเงียบงำลึกไกลไปในความว่างเปล่าคืนวันค่อยๆผลัดใบในท่ามกลางความเงียบงันนั้นขณะผืนดินยังคงหลับไหลเปียกปอนอยู่ในแอ่งน้ำตาของผืนน้ำหนทางกลับบ้านยิ่งทอดยาวออกไปราวกับไม่สิ้นสุด.แสงเงาเหงาเศร้าสวมกอดยามพลบไว้ในอ้อมแขนอันแหนหวงคล้ายกับจะปลอบโยนทุกดวงหน้าล้าโรยของผู้คนแรมทางเพื่อนเอ๋ย, วันเวล....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 19 กันยายน 2554
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 4278 , 20:24:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

          Angela’s Ashes (1999) เคยนำพาเราไปสัมผัสกับความจริงอันน่าเข็ดขยาดอย่างถึงที่สุดของความจนยากในโลกตะวันตกที่อยู่นอกสหรัฐอเมริกา ในขณะที่ In America (2002) ก็ได้ทำหน้าที่เดียวกันนี้ในการสะท้อนภาพความเป็นจริงที่ยากจะปฏิเสธได้ของชีวิตผู้อพยพในดินแดนแห่งเสรีภาพที่เรียกว่า สหรัฐอเมริกาอย่างถึงรากถึงโคนของความสิ้นไร้ได้ไม่น้อยหน้าไปกว่ากัน          แต่กล่าวสำหรับเรื่องราวของอเมริกันชนโดยเนื้อแท้แล้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 29 พฤษภาคม 2554
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2864 , 08:22:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 21 คน

            ขบวนรถไฟระหว่างประเทศสายกรุงเทพฯ-บัตเตอร์เวิร์ธเริ่มต้นออกเดินทางไกลในเวลาบ่ายคล้อยของวันนั้น เพื่อมุ่งหน้าลงไปสู่ดินแดนอันห่างไกลออกไปทางตอนใต้ของประเทศ .สิบกว่าชั่วโมงบนรางคู่ขนานที่ขบวนรถแล่นผ่านยามเย็นของท้องทุ่งลิบโล่ง และค่ำคืนแห่งผืนป่าดงลึก ก่อนจะหยุดรถเป็นระยะเวลาสั้นๆในยามรุ่งสางที่จังหวัดเล็กๆ แล้วมุ่งหน้าต่อไปยังจุดหมายที่ปลายทาง โดยทิ้งผมไว้ในความเลือนรางของม่านมืดและหมอกฝน ผ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 ตุลาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2727 , 21:29:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 22 คน

          “หรือจะเรียกสั้นๆว่า เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ก็ได้ครับ ค่อยจำง่ายหน่อย” ผมบอกน้ำเสียงเรียบเรื่อย  เธอได้แต่อมยิ้ม  “สำหรับชื่อจริงในนามบัตรนั้น คุณควรเอากลับไปหาเวลาว่างจริงๆอ่านต่อที่บ้านจะดีกว่าเราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปอีกกว่าค่อนวันที่เหลือ..”  เธอก้มลงไล่สายตาไปตามตัวอักษรที่ไล่เรียงต่อกันไปนับได้เจ็ดบรรทัดครึ่ง แล้วยิ้มขันจนแก้มเปล่ง          “อย่างว่าหละ” ผมทอดสายตาออกไปข้างนอก ยังคง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 19 กันยายน 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2142 , 08:47:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

เมฆครึ้มคลี่ม่านโอบคลุมผืนฟ้าเอาไว้รายรอบ  ท้องฟ้าในยามเย็นย่ำ ยิ่งดูเหมือนว่าจะรีบมืดค่ำเร็วกว่าทุกวัน  คืนนี้คงจะมีแต่เสียงลมพัดผ่านทุ่งหญ้าผมบอกกับตัวเอง  ลมเย็นโยนตัวเงียบๆอยู่ในทุ่งเปลี่ยวนอกหน้าต่างหากแต่กลับรับรู้ได้ถึงความเยียบเย็นนั้น  อีกไม่นาน, เธอคงจะกลับมา...          ผมกลับเข้าครัว  คว้าน่องไก่และปีกบนที่ซื้อมาแช่ไว้ร่วมกิโลออกจากตู้เย็นมาล้างน้ำสะอาดอีกครั้ง  ใบหญ้าที่เอนโอนพลิ้วไหวอยู....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 29 สิงหาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2455 , 09:15:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                      ทุกวัน  ในตอนสายๆ  หญิงสาววัยทำงานจะออกจากบ้านหลังที่อยู่ถัดไปจากบ้านของฉัน  เพื่อเดินทางไปยังที่ทำงานสาขาธนาคารแห่งหนึ่ง  ซึ่งตั้งอยู่ในห้างสรรพสินค้าไม่ไกลออกไป  ทิ้งเด็กสาววัยมัธยมไว้ในบ้านหลังนั้นแต่เพียงลำพัง....            แต่คล้อยหลังไปไม่นาน  เด็กหนุ่มในชุดนักเรียน 2-3 คน  จะแวะมา  พวกเขาจอดมอเตอร์ไซค์ทิ้งไว้ริมทาง  แล้วหายเข้าไปขลุกอยู่ในบ้านหลังนั้นไปตลอดค่อนวัน  โดยมี....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 สิงหาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1253 , 07:08:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            มักมีเหตุผลมากมายถูกซุกซ่อนไว้เบื้องหลังของการเริ่มต้นออกเดินทางไกลของใครสักคน...            จำได้ว่าในคืนต้นฤดูร้อนของปีนั้น  เราปีนกันขึ้นไปบนดาดฟ้าของบ้านหลังที่ปลูกสร้างไว้อย่างโดดเดี่ยวกลางทุ่งนาในย่านชานเมืองของจังหวัดเล็กๆห่างไกลจากกรุงเทพฯออกไปทางใต้หลายร้อยกิโลเมตร.            กลิ่นซังข้าวหอมกรุ่นอบอวลอยู่ในแสงจันทร์อ่อนโยนนวลตาเรานั่งไกวเท้าเล่นรับลมเย็นกันบนราวระเบียง  ในคืนที่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 สิงหาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1328 , 08:42:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            ฉับพลัน หมู่เมฆที่ดูโปร่งเบาและบอบบาง  ฟ่องลอยกระจัดกระจายอยู่ในเวิ้งฟ้า  ก็เริ่มก่อตัวครึ้มหนาขึ้นมาอย่างเงียบงัน  ทว่ารวดเร็ว  กระทั่งแผ่คลุมแผ่นฟ้าแทบทั้งผืนไปในเวลาเพียงชั่วอึดใจเดียว  แสงแดดอ่อนโรยตรงริมขอบฟ้าทันได้อาบจับขอบแก้มหมู่ตึกเสียดสูงระเกะระกะในทุ่งกว้างเบื้องหน้า  ให้ทันได้เปล่งประกายเหมือนคล้ายจะขับเน้นให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ในน้ำมือของมนุษย์แต่เพียงชั่วครู่สั้นๆ  ก่อนที่โล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 5 พฤษภาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1241 , 08:53:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                            โลกที่ผ่านการร้องไห้มาตลอดทั้งคืน  หลงเหลือยามเช้าที่ฉ่ำใสไว้ให้แก่เรา..กลิ่นหอมซึมเซาของดอกโมกริมรั้วบ้านยังคงห่มคลุมรายรอบตัวเราเอาไว้ในความชื่นเย็น.ฉันมักปล่อยให้ตัวเองฝังจมอยู่ในอ้อมกอดอันอ่อนโยนและนิ่งงันของวันหยุดอย่างนี้ไปตลอดห้วงเวลาที่เหลืออยู่ของยามเช้า.ฤดูกาลอันอ้าวร้อนได้โบกมืออำลาและคล้อยหลังเราไปในแทบทันทีที่ฝนฟ้าเริ่มต้นมาเยือน.กระทั่งถนนสีเทาครึ้มที่ทอดตัวไ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 เมษายน 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1300 , 07:25:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

การได้กลับมาย่ำเดินไปบนรอยเท้าเก่าๆที่เคยทอดรายไว้เมื่อหลายปีก่อนเหมือนนำพาเราหวนย้อนคืนสู่วันคืนแห่งความทรงจำอันคร่ำเก่าที่ผ่านมา..ลมทะเลบางเบาเฝ้าคอยหยอกเย้ากิ่งใบของหมู่ไม้ริมชายหาดเสียงกระซิบละเมอพร่ำหากตอกย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าของคลื่นลมที่มีต่อโขดหินแห่งความหลับใหลที่ทอดตัวกระจัดกระจายไปตามแนวรอยต่อของผืนน้ำและแผ่นดินสำหรับฉัน,  ช่างเป็นเช่นดังบทเพลงที่หวานเศร้าของทะเลและมนต์เสน่ห์อันน่าโหยหาของฤดูร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 มีนาคม 2553
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1271 , 06:32:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

สายลมแรกของฤดูร้อน มักหอบเอาความทรงจำแห่งการจากพราก มาฝากเราอยู่ทุกขวบปี ออกจะโชคดีอยู่บ้างที่วันเวลา คอยแอบขโมยเอาทรงจำขาดวิ่น ไปจากเราเสียบ้าง.. จำได้ว่าในช่วงเวลาเดียวกันนี้เมื่อปีกลาย ฉันได้ลงแรงปรับเปลี่ยนผิวคอนกรีตซีดจางและหยาบกร้าน ตรงมุมเล็กๆหน้าบ้านให้แลดูอ่อนโยนลง ด้วยแผ่นไม้บางๆและสีน้ำพลาสติกโทนอุ่นหากแลดูนวลตา โลกในวันหยุดของฉัน จึงค่อยๆถูกเคลื่อนย้าย จากห้องพักผ่อนภายในตัวบ้าน ออกมายังก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 พฤศจิกายน 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1191 , 06:51:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                       เธอค่อยๆใช้อุ้งมือขวาช้อนตักมันขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม พลางลูบหลังของมันแผ่วเบาด้วยมืออีกข้าง  พร้อมกับโน้มศีรษะเพ่งมองมัน ด้วยดวงตาหยอกเย้าคู่นั้น             ลูกสุนัขที่ถูกแม่จรจัดมาคลอดทิ้งไว้ใต้ซุ้มเฟื่องฟ้าหน้าบ้านของเธอ ตัวนั้น  คล้ายกับมันยังไม่อยากจะลืมตาผละตื่นจากคืนอันแสนอุ่นใต้แคร่ไม้ผุพัง             สายมากแล้ว  หากแต่ม่านหมอกต้นฤดูกลับยังโอบคลุมทุ่งกว้าง รอยรอบหมู....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 24 ตุลาคม 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1843 , 08:33:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

               หลังก้าวลงจากรถไฟที่มีต้นทางมาจากจังหวัดเล็กๆริมเทือกเขาบรรทัดเพื่อมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยเล็กๆซึ่งซ่อนตัวเองเงียบๆอยู่ในสวนส้มเก่าแก่แถบย่านชานเมืองอันลึกไกลคล้ายดังจะตัดขาดไปจากโลกภายนอกโดยแทบสิ้นเชิงผมพบในเวลาต่อมาว่า วันเวลาอีกหลายปีของชีวิตที่นั่น ช่างอ้างว้างและเดียวดาย  ไม่ต่างกันเลยกับโลกใบเล็กๆของหมู่บ้านชาวไร่ในหมอกฝน.ที่ผมจากมา..       หลังจากคร่ำเคร่งกับการเรียนที่มีเพียงค....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 ตุลาคม 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1207 , 06:29:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

               คล้อยหลังเสียงกีตาร์ใสละมุนและอ้อยอิ่งนุ่มเบาเหมือนราวหมู่เมฆโปร่งบางที่คว้างลอยอยู่บนผืนฟ้าขมุกขมัวในยามเช้าของ Jack Johnson ไปไม่นาน  ชายแปลกหน้านัยน์ตาซึมเซาราวกับเพิ่งฟื้นตื่น ก็ผลักประตูหน้าบ้านบานที่เปิดแง้มทิ้งไว้ เข้ามาทรุดนั่งข้างๆเป้สะพายใบย่อมของเขา            “ใช่ Joe Purdy หรือเปล่า” ผมตะโกนถามมาจากห้องครัว  เสียงเขากระแอมตอบแหบเครือเบาๆอยู่ในลำคอ  “กาแฟน่ะ  แต่น้ำอาจเดือด....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 มิถุนายน 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2917 , 10:42:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงกระซิบแผ่วเบาของระฆังน้ำค้าง  ปลุกโลกยามตรู่สางให้ลืมตาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดอ่อนอุ่นของสายแดดใส          โลกของวันหยุดมักเริ่มต้นก้าวย่างอย่างเนิบช้าฉันปล่อยให้กลิ่นไอบางเบาของความสดใหม่ในเช้าวันได้ลอดเลาะรั้วราวระเบียงเข้ามาหยอกเย้าทักทายกับกลิ่นอายขมปร่าของกาแฟรสเข้มในแก้วตรงหน้า          ฉันหลงรักที่จะฝังจมตัวเองอยู่ในโมงยามเสี้ยวสั้นอันน่าแหนหวงเช่นนี้          ตอนที่ลมร้อนเดินทางไกลมาเยี่ยมเย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 มิถุนายน 2552
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 2090 , 06:52:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          ใครหลายคนอาจเดินทางไปยังอัมพวาเพียงหวังเพื่อว่า จะได้กอบเก็บรอยยิ้มริมรายทางนำมาสะสมไว้ในถุงย่ามของความทรงจำ..       หากแต่ฉัน  กลับด้นดั้นไปเยือนที่นั่นอีกครั้งเหมือนดังจะหวนกลับไปหาเส้นด้ายที่ขาดหายไปของถุงย่ามชำรุดใบเดียวนั้นที่ฉันมี...          การเดินทาง มักนำพาความอ้างว้างระคนความตื่นตามาสู่ฉันเสมอ...      ฉันหันหลังให้กับเมืองใหญ่ในคืนวันแห่งความสับสนเสมือนราวย้อนทวนหวนกลับไปหาผืนดิน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 ธันวาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1555 , 06:50:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ท่าอากาศยานเดนปาซาร์  ในวันที่ข้าพเจ้าเดินทางไปถึงนั้นเปียกปอนไปด้วยละอองฝน  ในขณะที่สภาพโดยรอบก็คล้ายดังกำลังพริ้มหลับอยู่กับอ้อมกอดของม่านหมอกแห่งฤดูกาล ซึ่งก็คงเป็นเช่นเดียวกับประเทศในเขตร้อนชื้นอื่นๆในแถบภูมิภาคเดียวกันนี้      ข้าพเจ้ายื่นใบลาพักร้อนตลอดหนึ่งสัปดาห์เต็มจากงานประจำที่โครงการสำนักงานใหม่ สถานทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย ในทันทีที่โครงร่างวิทยานิพนธ์หลักสูตรพัฒนบริหารศาตรมหาบ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 พฤศจิกายน 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 3171 , 01:59:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          แดดอุ่นใสในยามสาย บางคราวก็ช่วยให้ความรู้สึกลึกๆของเราอบอุ่นขึ้นมาได้อย่างน่าประหลาด เมฆหมอกครึ้มหม่นที่คลี่คลุมผืนฟ้ามาแต่เช้ามืดคอยเลือนจางหายไปจนแทบไม่เหลือให้เห็น           ท้องฟ้าสีครามลึกไกลแจ่มใสขึ้น เหมือนดั่งดวงตาที่ผ่านการร้องไห้มาแต่ค่อนคืน          ออกไปเดินเล่นบนถนนสายเล็กๆที่แลเห็นอยู่เบื้องหน้านั่นกันมั้ย  มีอะไรที่น่ารักๆจะเล่าให้ฟัง          ถนนวัชรพลเล็กๆสายนี้เริ่มต้นขึ้น....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 25 ตุลาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1225 , 00:19:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

การเดินทางไกลเริ่มต้นขึ้นอย่างอึกทึกในยามบ่ายของวันนั้นโดยขบวนรถไฟระหว่างประเทศสายกรุงเทพฯ-บัตเตอร์เวิร์ธก่อนจะทะยานผ่านทุ่งดวงดาวและค่ำคืนแห่งป่าเขา           กระทั่งสิ้นสุดลงอย่างเงียบๆ ในตอนสายๆของวันรุ่งขึ้นพร้อมกับการสิ้นสุดลงของถนนโรยกรวด ตรงเชิงเขาที่แลเห็นตั้งเงื้อมตระหง่านอยู่ตรงหน้า          แว่วกังวานของน้ำตกในหน้าฝน  โจนผากึกก้องอึงอลเหมือนราวจะปลุกย้ำความทรงจำก่อนเก่า  ต่อเมื่อขนกระเป๋าเ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1197 , 22:27:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          ผืนฟ้านอกกระจกหน้าต่างออกไป  ครึ้มหม่นอยู่ด้วยเมฆฝนที่ลอยตัวเรี่ยต่ำ  และพร้อมที่จะกระหน่ำสายปรายโปรยลงมาได้ในทุกขณะ          ข้าพเจ้าเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารรายงานวิเคราะห์งบประมาณก่อสร้างของโครงการมูลค่าห้าพันเจ็ดร้อยกว่าล้านที่เพิ่งจะแล้วเสร็จลง  พร้อมกับจดหมายขอให้หน่วยงานก่อสร้างที่รับผิดชอบพิจารณาปรับแก้ลดทอนค่าใช้จ่ายบางส่วนลงเพื่อความเหมาะสมต่อสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบันและกำหนดวั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 เมษายน 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1472 , 10:19:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผมเบือนหน้าจากความวุ่นวายภายในตัวเครื่องเสมองสายฝนปรอยโปรยนอกหน้าต่างท่าอากาศยานแคนเบอร์ราปลายฤดูฝนห่มคลุมไว้ด้วยไอหมอกบางๆกับม่านฝนหม่นมัวและความอ้างว้างผมใช้เวลาสั้นๆก่อนเครื่องจะนำพาทุกชีวิตทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยการนั่งเขียนข้อความง่ายๆลงบนโปสต์การ์ดซึ่งซื้อติดมือมาจากเมลเบอร์นตั้งแต่วันเแรกที่ดินทางมาถึงตั้งใจจะส่งให้ใครบางคนที่เจอหน้าและยิ้มทักทายปราศรัยประสาคนเอเชียด้วยกันในระหว่างรอเที่ยวบิน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 17 เมษายน 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1053 , 22:43:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ลูกผู้ชาย  สายเลือดน้ำเงินข้นแต่ละคน  หัวใจมันเข้มเมื่อเกิดมา  เติมกล้าเอาไว้เต็มเกลือมันเค็ม  ต้องเค็มเหมือนมัน...          ทุกครั้งที่ปีนไต่บันไดเวียนขึ้นไปยังห้องใต้หลังคาอันเป็นเหมือนโลกส่วนตัวอย่างแท้จริงของผม  ผมมักจะถูกตรึงไว้ด้วยกองหนังสือหรือไม่ก็ภาพถ่ายในกรอบไม้ที่แขวนเรียงรายไว้บนผนังห้องบางด้าน     และพลันที่เดินเข้าไปเพ่งมองใกล้ๆ  ภาพถ่ายบางรูปตรงหน้ากลับทำให้ผมรู้สึกราวกับว่า  มีกระแสล....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 เมษายน 2551
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1092 , 09:17:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.     ผมไม่รู้ว่า ภายในใจของนกนางแอ่นเจ้าของคู่ปีกบอบบางตัวแรกของฤดูที่ตัดสินใจโผปีกบินฝ่าสภาพความกดอากาศอันแปรปรวนเลวร้าย เผชิญกับพายุคลั่งกล้าลูกแล้วลูกเล่า และผืนฟ้าเปลี่ยวเปล่าหลายหมื่นพันไมล์จากแถบที่ราบทุ่งน้ำแข็งเพื่อมาสัมผัสไออุ่นของหลอดโซเดียมไฮเพรสเชอร์ปลายเสาไฟของย่านสีลมนั้น  บรรจุไว้ด้วยความหาญกล้าบ้าบิ่นอย่างถึงขีดสุด  หรือทั้งหมดนั้น  เป็นไปเพียงแค่การคลำทางลายแทงของแรงผลักดันแห่งสัญช....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 กรกฎาคม 2550
Posted by เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ , ผู้อ่าน : 1069 , 08:34:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1. ความเป็นมาและความสำคัญตามที่โจทย์ดังปรากฏชื่อตามบัญชียาวเป็นหางว่าวแนบท้ายได้ยื่นขอต่อศาลกันมาต่างกรรมต่างวาระให้จำเลยยินยอมเปิดเผยประวัติอาชญากรรม อ่ะ ข้อมูลส่วนบุคคลต่อสาธารณะเสียแต่โดยดี เพื่อความไว้วางใจและความสงบสุขโดยรวมของชุมชนอย่างเป็นเรื่องเป็นราวจึงขอกระมิดกระเมี้ยนเบิกตามที่เปิดเผยได้ดังนี้2. บทคัดย่อหนุ่มบ้านไร่หัวใจมอซอคนนี้จบชั้นมัธยม แล้วเข้ากรุงมุ่งมาเรียนรู้หาประสบการณ์เพื่อออกไปท....

อ่านต่อ


/1