*/
  • พันธุ์สังหยด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-10-30
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 108753
  • จำนวนผู้โหวต : 75
  • ส่ง msg :
  • โหวต 75 คน
<< มิถุนายน 2013 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 5 มิถุนายน 2556
Posted by พันธุ์สังหยด , ผู้อ่าน : 1290 , 06:50:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน มัทสุรี , ชบาตานี และอีก 5 คนโหวตเรื่องนี้

 

เก้าอี้ว่าง นวนิยายเรื่องใหม่ของผู้เขียนแฮรี่ พ็อตเตอร์

หลังจากประสบความสำเร็จจากการเขียนวรรณกรรมเยาวชนชุดใหญ่อย่าง แฮรี่ พ็อตเตอร์

ดูเหมือนว่า เจเค โรลลิ่ง จะมีความสามารถในการเขียนที่เข้าฝัก และมีแนวทาเป็นของตัวเองมากขึ้น

เมื่อพัฒนามาเขียนนิยายผู้ใหญ่อย่างชัดเจน และที่แนววรรณกรรม กึ่ง ๆ เบสเซลเล่อร์ กึ่ง ๆ

วรรณกรรมขึ้นหิ้ง  

เหมือนที่ใครสักคนพูดไว้ว่า เสน่ห์ของวงการน้ำไหมึกนั้นลึกล้ำ เข้ามาแล้วถอนตัวยาก

ยิ่งถ้าใครค้นพบแนวทางของตัวเองเข้าแล้วยิ่งเขียนยิ่งมันส์ เจเคโรลลิ่งพัฒนาไปอีกขึ้น

ด้วยการเขียนนิยายที่สะท้อนสังคมในระดับลึกถึงจิตใจ

และเสนอออกมาผ่านนิยายสะท้อนการเมืองเรื่อง เก้าอี้ว่าง

 

ขอบอกเลยว่าเรื่องนี้มิได้เป็นนิยายสำหรับเยาวชน

แต่เป็นนิยายสำหรับวัยรุ่นที่บรรลุนิติภาวะแล้ว จนถึงผู้ใหญ่

แวบ แรกที่เห็นให้นึกถึง เรื่องราวแถว ๆ ข้างบ้าน เมื่อเก้าอบต.ว่างลง มีการลงสมัครเข้าชิงตำแหน่ง

มีการว่าจ้างมือปืนเก็บหัวคะแนนฝ่ายตรงข้าม บรรยากาศบ้านเราแบบไทย ๆ แต่ในเรื่องเกิดขึ้นที่อังกฤษ

เบื้องหลังการสรรหาผู้มาดำรงตำแหน่ง นักการเมืองของท้องถิ่น ใครจะลงสมัคร ใครจะได้รับเลือก

ใครจะถูกเก็บ หากเอาบรรยากาศเมืองไทยมาเขียนเรื่องนี้จะออกไปในทางเลือดสาด กระสุนกระจาย

แบบนิยายในหนังสือบางกอกรายสัปดาห์ เพื่อให้สมกับคำว่าเก้าอี้ว่าง

แต่ พอมาอ่านเลยฝันสลาย บรรยากาศแบบเมืองผู้ดีอังกฤษ ผู้ดีเ้ขาไำม่เอาปืนมายิงกัน

เขาทำร้ายกันแบบมีชั้นเชิง เขายิ้มเข้าหากันแบบ ปากปราศัยน้ำใจเชือดคอ 

แบบบัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น

แบบ น้ำขุ่นไว้ในน้ำใสไว้นอก

ใครระงับอารมณ์ไม่อยู่แสดงออกด้วยท่าทางก้าวร้าวหยาบคายจะตกเป็นผู้แพ้ในสงครามแบบผู้ดีครั้งนี้  

นี่เป็นนิยายที่ สะท้อนถึงวงการเมืองในทุกเมืองทั่วโลก การเมืองต้องเป็นแบบนี้ ทุกคนต้องมีชั้นเชิง

ในการแสดงออก   จะออกมาโวยวายประท้วง ทุกเรื่อง แบบนั้นเขาเรียกไม่มีชั้นเชิง

ทุกคนมีเบื้องหลัง แต่ใครจะเห็นเบื้องหลังแท้จริงที่คนเราเป็นอยู่กันละ เจเค โรลลิ่ง

เขียนถึงเบื้องหลังของผู้คน

เดินเรื่องด้วยกระแสสำนึก ด้วยความคิดในใจของตัวละคร เบื้องหลังของความคิด เพื่อเสียดเย้ย

ขุดค้นลงไปให้ลึกถึงสิ่งที่ผู้คนเป็นอยู่จริง ๆ เบื้องหลังความทะยานอยากที่จะเป็นบุคคลสำคัญ

แท้จริงแล้วต้องแลกมาด้วยอะไร  และเบื้องหลังความเผ็นผู้ดีนั้นใครกำลังเฝ้ามองอยู่

เธอกำลังจะบอกพวกเราว่า  คนเราจะเป็นนักการเมืองที่ดีได้อย่างไร

หากยังเป็นพ่อเป็นแม่ที่ดีของลูกไม่ได้

จะบริหารประเทศหรือบ้านเมืองได้อย่างไร

หาก แค่บริหารครอบครัวให้อยู่อย่างปกตสุขยังทำไม่ได้ ยังล้มเหลว

คนแบบนี้เหรอที่จะให้เข้ามารับผิดชอบบริหารบ้านเมือง 

และมีแต่เด็กวัยรุ่นรุ่นใหม่เท่านั้นที่ มองเห็นเพราะพวกเขาเป็นผู้ถูกกระทำ

จนในที่สุดพวกเขาก็ออกมาลงมือทำอะไรบางอย่าง

เพื่อให้คนเป็นพ่อแม่ได้รู้ว่า พวกเขาไม่พอใจที่ พ่อแม่ของพวกเขาล้มเหลวที่บ้าน

แต่พยายามทำให้สำเร็จในระดับบ้านเมือง เข้าข่ายที่ว่า

พยายามทำดีกับคนไกลตัวแต่ทำชั่ว ๆ กับคนใกล้ชิด

ขอบอกว่านิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับเยาวชนเพราะมีฉากเลิฟซีนของวัยรุ่นและผู้ใหญ่

รวมทั้งมีการลักลอบแทงข้างหลังกันอย่างมีชั้นเชิง  สำหรับนิยายที่หนา เกือบ 600 หน้าถือว่า

เขียนได้น่าติดตามระดับหนึ่งแต่ต้องสำหรับคนที่มีวุฒิภาวะทางการอ่าน มาระยะหนึ่งแล้วเท่านั้น

เพราะว่ามันจะน่าเบื่อมากสำหรับคนที่เพิ่งเริ่มต้นอ่าน  เนื่องจากเดินเรื่องด้วยการปูเรื่องที่ยาวมาก

จนน่าเบื่อ แต่หากติดตามดูดี ๆ ทุกเรื่องที่เธอปูพื้น

เอาไว้นั้น มันมีเบื้องหลังตามมาทั้งนั้น มีลกระทบเหมือนระลอกคลื่นกระทบฝั่ง

เริ่มจากครอบครัวเล็ก ๆ ที่มีพ่อเสียชีวิตอย่างกะทันหัน เขาเป็นสมาชิกสภาของเมือง  

เมื่อเก้า่อี้ว่างลงผู้คนที่เกี่ยวข้องก็เกิดผลกระทบตามมา เมื่อสิ่งที่เขาทำค้่างเอาไว้

ต้องได้รับการสานต่อ ทั้งฝ่ายที่คัดค้านก็ต้องการให้เรื่องที่เขาทำเอาไว้ล้มพับไป

เหมือนบรรยากาศบ้านเราเลยแฮะ

 จึงต้องมีตัวแทนลงสมัครเข้าชิงตำแหน่งของเขาที่ว่างลง

เรื่องปูพื้นไปถึงเบื้องหลัง ความเป็นมาของตัวละคร

ทุกตัวอย่างละเอียด  ค่อย ๆ เผยออกมาจนเห็นภาพชัดขึ้นเรื่อย ๆ 

ครอบครัวนั้นมีลูกกี่คน ใครมีนิสัยอย่างไร

มีการปะทะทางความคิดกันยังไงบ้าง และตัวละครตัวไหนตอนหลังทำอะไร  

จะบอกว่า โครงเรื่องในเรื่องนี้เหมือนกับเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวก็คงได้

เพราะว่าโครงเรื่องมีประเด็นหลักเพียงเรื่องเดียวคือชิงเก้าอี้ที่ว่าง

ไม่มีอะไรน่าตื้นเต้นนอกจากนั้น แต่อย่าเพิ่งชะล่าใจ เรื่องสั้นขนาดยาวเรื่องนี้ เรียกว่าเรื่องสั้นไม่ได้

เพราะขนาดของตัวละครที่มากเกิน กับแง่มุมต่าง ๆ ที่ใส่ไว้ในเรื่อง มันจึงเกินเรื่องสั้นจนเข้าข่ายนิยาย

เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องราวของผู้คนต่าง ๆ ในเมืองในุมุมต่าง ๆเพื่อนำเสนอแง่คิด

ที่เป็นสากลแก่ทุกเมืองในโลกนี้ เรื่องที่ค้นลึกลงไปในจิตใจของตัวละครเหมือนกับว่าเป็น

บันทึกทางจิตเวชของหมอรักษาคนป่วยที่บอกเล่าความเป็นมาอย่างละเอียด

ละเอียดเกินไปจนเกินความจำเป็นจนเกือบจะน่าเบื่อ แต่ก็นั่นแหละ

อย่างที่บอกไว้ว่า ต้องคนที่อ่านหนังสือมาระยะหนึ่งแล้วเท่านั้นจึงจะอ่านสนุก

ด้วยความมีเรื่องนี้มีชั้นเชิงสูงมาก เหมือนกับชั้นเชิงทางการเมืองของบ้านเรา  

เรื่องชั้นเชิงนี้สอนกันไม่ได้ ต้องค่อย ๆ เรียนรู้รุ่นต่อรุ่นแบบพ่อสอนลูก(พี่สอนน้อง)อะไรทำนองนั้น

 

เรื่องนี้เจเคโรลลิ่งเคยแสดงออกมาให้เห็นเลา ๆ ตอนที่เขียน แฮรี่ พ็อตเตอร์ ภาคที่  5

เนื้อหาจึงได้ยาวมาก หากใครเคยอ่าน ภาคีนกฟีนิกก็คงพอจะจำได้

เรื่องการทำร้ายกันทางการเมืองการทำลายชื่อเสียงฝ่ายตรงข้าม  

แบบผู้ดีอังกฤษ แบบชาวยุโรปชัด ๆ เพราะว่า ชื่อเสียงเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของคนเรา

 

หากคุณฆ่าเขา เขาจะไม่ตายไปจากความทรงจำของผู้คน

แต่หากคุณฆ่าชื่อเสียงของเขาเสียแล้ว ก็เท่ากับว่าเขาตายไปแล้ว

จากความทรงจำของผู้คน (ตายทั้งเป็น)

จากนั้นจะฆ่าเขาหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว  (มีชั้นเชิงไหมละท่านผู้ชม)

 

เรื่องนี้อาจเป็นต้นแบบการศึกษาวรรณกรรมที่น่าสนใจสำหรับนักเรียนวรรณกรรม

เพราะ ๆ นาน ๆ จะมีนิยายที่เขียนขุดลึกลงไปถึงรากเหง้าของปัญหาได้อย่างหนังสือเล่มนี้

เมื่อแบร์รี แฟร์บราเทอร์ สมาชิกสภาท้องถิ่นแพกฟอร์ดเสียชีวิตลงกะทันหัน

สิ่งที่เขาทิ้งไว้ไม่ใช่เพียงเก้าอี้ว่างในสภา แต่เป็นช่องว่างมหึมาที่ยากจะถมเต็ม

ของชาวแพกฟอร์ดทั้งเมือง จากชนวนที่สะสมมานานปี ไปจบลงตรงโศกนาฏกรรม

ไม่อยากตัดสินว่าเรื่องนี้เป็นแบบไหน แต่ใช้เวลาเกือบ 10 วันกว่าจะอ่านจบ ต้องพักเป็นช่วง ๆ

เพราะรู้สึกเหนื่อยกับการดำเนินเรื่องที่ละเอียดจนอืด แต่เต็มไปด้วยปริศนาสำคัญ หลายแง่มุม  

ถึงขั้นหนักหัวไปเลยก็ว่าได้  แต่ก็อ่านจบ และเห็นอะไรมากมาย

อยากแนะนำให้ลองหามาอ่านครับ เผื่อว่าจะเกิดความเข้าใจ กระจ่างในเรื่องการเมืองขึ้นมาอีกสักหน่อย

รวมถึงอาจค้นพบความคิดดี ๆ ในหนังสือเล่มนี้ด้วย  โดยรวมถือว่าไม่ผิดหวังสำหรับหนังสือ

สำหรับผู้ใหญ่เล่มแรกที่เขาเขียนขึ้น

ซึ่งจะผู้ใหญ่ กำนัน อบต. บก. รมต. สส. สว. ปตท. นปช. ปชป.ปชช.ปปช.ฯลฯ ก็ได้ทั้งนั้นครับ

 

อ่านแล้ว ท่านฉลาดขึ้น ก็เป็นบุญของประเทศไทยละครับ ฮา

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
BlueHill วันที่ : 05/06/2013 เวลา : 22.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

หลงรักพ่อมดน้อยไปเสียแล้ว
แต่จะลองอ่านเรื่องใหม่ดูครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ชบาตานี วันที่ : 05/06/2013 เวลา : 20.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

วันก่อนไปร้านหนังสือ เห็นเจ้าของร้านแจกแผ่นโฆษณาหนังสือเล่มนี้อยู่เหมือนกันค่ะ แต่ยังไม่เห็นหนังสือจริงๆเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ครูแดง วันที่ : 05/06/2013 เวลา : 19.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

"จ้างมือปืนเก็บหัวคะแนนฝ่ายตรงข้าม"
-แค่เพียงจะแข่งขัน..ก็ฆ่าเพื่อนบ้านได้แบบเลือดเย็น...อำมหิตนัก...
-ประชาธิปไตยนี่ มองลึกๆแล้ว...น่ากลัว และชั่วช้าจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
SW19 วันที่ : 05/06/2013 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

ชอบวิจารณ์ฉบับนี้ของท่านพันธุ์ แม้จะเหมือนคุณแม่มด คือไม่ได้เป็นแฟนประจำของเธอ
แต่เป็นแฟนประจำตามข่าวเพราะผู้เขียน มีความชัดเจนทางการเมือง แสดงความเห็นและบทบาททางการเมืองอย่างชัดเจน จ่ายเงินสนับสนุนพรรคการเมืองและการกุศลอย่างชัดเจน เลยไม่ค่อยแปลกใจถ้าเรื่องราวทางการเมืองในนิยายของโรลลิ่งจะชัดเจนไปด้วย

แต่อ่านหนังสือคนแต่งชาตินี้ ความบรรยายคือบรรยายจริง ถ้าท่านพันธุ์ฯ อ่านงานของเจน ออสติน ต้องใช้เวลาทั้งพรรษาเลยแน่ ประมาณว่าถ้าบรรยายภาพนอกหน้าต่างผ่านผ้าม่าน จะเห็นตั้งแต่ลากถักผ้าม่านก่อน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 05/06/2013 เวลา : 11.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

ไม่ได้เป็นแฟนโรลลิ่งและยังไม่ได้อ่านหนังสือ เลยบอกไม่ได้ว่าจะชอบไหมนะคะ ท่านพันธุ์
แต่ชอบตอนจบของท่านค่ะ...
ท่านฉลาดขึ้น ก็เป็นบุญของประเทศไทยละครับ
โดนใจจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
BlueHill วันที่ : 05/06/2013 เวลา : 07.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

รู้่สึกตัวอักษรจะหายไปในตอนท้ายนะครับท่าน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน