• ดาวปลาตะเพียน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : dew072@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-03
  • จำนวนเรื่อง : 149
  • จำนวนผู้ชม : 197355
  • ส่ง msg :
  • โหวต 104 คน
.+. ในนามแห่งจอมโจรดอกไม้ .+.
และ คนรักของกวี..*
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/daoplatapean
วันพุธ ที่ 23 พฤษภาคม 2555
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 923 , 01:11:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ต่างไม่ลดละอวดอ้างตนเป็นเจ้าแห่งเวหาโถ...เจ้าเหยี่ยวปากกล้ากว่าปีกแค่ดินปั้นรูปเสมือนบินได้แต่น้ำลายเหนือลมบนนกกระจอกกำลังจะขี้ใส่หัว !ข้าพเจ้ารู้สึกคุ้นเหมือนเคยเห็นนกสองตัวนี้ไม่นานมานี้อาจจะเป็นในทีวี ในร้านกาแฟ ในที่ทำงาน ป้ายรถเมล์ หรือ.......

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 19 เมษายน 2555
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1202 , 01:28:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

เพียงคำเขียนเขียนด้วยใจเหงาเหงาตามลำเนาคุ้นชินถวิลหาหลายปีเดือนเลือนร้างห่างไกลลาอาจไม่เข้าท่าเข้าทีกวีงาม กลับมาเยี่ยมสุขโศกโลกใบเก่าทาทาบเงาวันนั้นยังหวั่นหวามภาพทรงจำย้ำจิตให้ติดตามถึงความงาม สุนทรีย์ แห่งชีวิต ว่าทุกข์สุขที่แท้แค่มองโลกอุปโลกน์แต่งใจใครลิขิตหนึ่งดอกไม้มองได้ตามใจคิดเราจะแต่งแต้มชีวิตด้วยสีใด คืนนี้เหงาแท้ไม่เหงาเท่ารู้สึกกลางดื่นดึกยังมีดาวพราวสดใสท่ามโมบายร้องระงมลมแกว่งไกวในเดี....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 16 เมษายน 2555
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 669 , 03:41:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

1.เคาะคีย์บอร์ดหยอดคำทำนองเสนาะหวังไพเราะเพราะงามตามใจหมายหากภายในร้อนเร่าจึงเปล่าดายบทกวีเป็นหม้าย......กระดาษว่าง 2.จึงทำใจร่มๆ บ่มเพาะจิน-ตนาการแหว่งวิ่นในคืนร้างมองฟ้าดับอับแสงดาวนำทางใจมุ่งมั่นหวังสว่างด้วยแรงเพียร 3.ยังคงอยู่ในเราในเงาฝันแม้นผ่านวันนานนัก, นัก(อยาก) เขียนฝันคืนนี้ยังพราว ดาวปลาตะเพียนยังไม่เปลียนใจภักดิ์ รักกวี  4.เพียรเขียนกลอนก่อนหลับไปกับโลกกล่อมดาวโศกให้ยิ้มร่าระริบหรี่กล่อ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 22 มีนาคม 2555
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 875 , 04:50:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ยิ้มแรกแห่งคิมหันต์ : ตาเบบูญ่าเหลืองเบิกฤดูสดสวยด้วยตาเบฯลมเจ้าเล่ห์พัดหยอกดอกไม้ไหวประเดี๋ยวด๋าวร่วงปลิว…หวิวหัวใจเหลือแต่ก้านแกว่งไกว ได้เพียงอึ้ง ตาเบฯ บานอีกคราน้ำตารื้นลมร้อนคืนพัดหวนชวนคิดถึงหอมอาลัยโลกขมอมน้ำผึ้งกาลครั้งหนึ่ง...ความรักที่จากไป      ***ได้แรงบันดาลใจจาก "ราวกับโลกตกลงไปในน้ำผึ้ง" บล็อกพี่ "เจริญขวัญ" ...ขอบคุณค่ะ : )....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 20 มีนาคม 2555
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1189 , 04:07:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

คุณคะ คุณ คุ้นคุ้น ฉันบ้างไหม ?กลับมาใหม่ยังบ้านเดิมเคยเริ่มฝันห่างเหินห่างหายไปนานครันนับแต่ตะวันกลืนหายในอุโมงค์  ณ ที่นี่ แดนกวี เคยมีเพื่อนนานวันเลือนลางหายใจเหวงโหวงเหมือนผืนฟ้าไร้ดาวแต่งจรรโลงบทกวีจึงเป็นโพลง ! หนอนกินฟัน กลับมาเก็บหอมรอบริบกำลังใจปลูกดอกไม้ดอกใหม่ในแดนฝันต่อจิ๊กซอ รอเธอร่วมอุดฟัน(อุดฝัน)หวังมิตรภาพวันวานนั้นยังเหลือรอย.............................................http://www.okn....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 เมษายน 2554
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1743 , 00:17:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

“หากจะทำความรู้จักผู้หญิงสักคนลองศึกษาเอาจากต้นไม้ที่เธอปลูก” เป็นทฤษฎีของฉันที่ตั้งขึ้นเองตามสมติฐานอำเภอใจนึกขึ้นได้บัดเดียวนั้นขณะคิดถึงดอกไม้ชนิดหนึ่งที่เคยปลูก “กุหลาบหิน” “พาต้นไม้เข้าบ้าน” เป็นพฤติกรรมของฉันที่ทุกคนในบ้านพากันส่ายหน้าใช่ระอา แต่ คงไม่รู้จะห้ามปรามยังไง ตราบใดที่พื้นที่บริเวณบ้านยังมีสนามให้ต้นไม้ของฉันได้ลง คงเพราะถูกยายตามใจเรื่องต้นไม้มาตั้งแต่เด็กและแม่ผู้ดูแลสวนเป็นคนให้ท้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 ตุลาคม 2553
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1075 , 10:55:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

ปรุงโอสถเพื่อรักษาโรคาปรุงอาหารโภชนาเพื่อยาไส้ปรุงแต่งจิตเพื่อลวงตนพ้นวันไปปรุงกวีเพื่อเติมไฟเลี้ยงวิญญา นิ่งจ้องมองหน้ากระดาษเปล่าอัตคัดคำเล่าจักหุงหาใช่ปรุงง่าย เหมือนใครโม้โฆษณา เช่น มาม่า เติมน้ำร้อน แล้วช้อนโกย วางฉันทลักษณ์ล่อนจ้อนกลอนเก่าๆคลุกคลังคำเขย่า ใจหิวโหยจินตนาการ หายหด หมดโพยจึงได้โซ้ย กวีอืด ฝืดลงคอ อืดบ้าง ฝืดบ้าง ตามทางฝันชีวิตนั้นสำมะหาอันใดหนออยู่เพื่อกิน กินเพื่ออยู่  รู้เพียงพอ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 สิงหาคม 2553
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 998 , 19:55:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ดอกกระดาษ (Paper Daisy)ดอกไม้ยังบานอยู่ไม่รู้โรยฝนปรายโปรยพรมพร่างกลางแดดหนาวลมรวยรินไอดินอุ่นกรุ่นเรื่องราวลานนับดาว นอนหนุนหญ้า ใต้ฟ้าคราม มองกระแสน้ำไหลใจหวนถึงสู่ก้นบึ้งทรงจำ ตอบคำถามเห็นชีวิตในวังวนแห่งห้วงยามดั่งใบไม้ไหลลอยตามวังน้ำวน เดินเล่นในทรงจำย้ำเตือนจิตสายน้ำ ชีวิต ดอกไม้ และ สายฝนบ้างคงอยู่เนิ่นนาน บ้างผ่านพ้นเหลือเพียงตนจะใฝ่ใดให้พรุ่งนี้….  ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 มกราคม 2553
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2088 , 03:28:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.ตลาดวาย เพราะเสียงยายเรียกบรรดามือบอนทั้งหลายทิ้งเบี้ยใบไม้ไว้เกลื่อนต่างมุ่งหน้าไปยังถาดขนมหอมกรุ่นขนมของยายไม่ต้องใช้เบี้ยซื้อแค่ใช้มือสะอาดๆ ไม่เปื้อนขี้ดินพนมมือไหว้งามๆ พร้อมขอบคุณค่ะ สักคำก็อิ่มหน่ำ อร่อยเหาะ2.เหตุการณ์สมมติจบลงเบี้ยใบเขียวกลายเป็นเพียงซากศพรอวันเวลาย่อยสลายสายลมพัดใบหยักรูปไข่พลิกคว่ำบ้าง หงายบ้างก่อนฝนฤดูร้อนจะเทลงมากระหน่ำลงบนศพใบ้ไม้ บ้างแทรกตัวฝังลงดินบ้างลอยไปตามแรงลมฝน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 มกราคม 2553
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1057 , 00:45:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 กลิ่นหอมยังอวลอ้อยอิ่งในอณูลมหายใจทว่าแหงนมองไม่เห็นก้มหาไม่เจอเหวี่ยงสายตาแลไปรอบๆว่างเปล่า…ดอกไม้พร้อมใจกันหายตัวหรือล่องหน?ไถ่ถามเอากับสายลมเป็นใบ้ใบไม้หัวเราะระริกไม่ใช่สิเงี่ยหูฟังอีกครั้งยังเสียงใสของสาวน้อยปะปนข้าพเจ้าจำเสียงนั้นได้ชะเง้อมองหลังกำแพงขาวจอมโจรดอกไม้กำลังโขลกบางอย่างในกะลาเธอว่าวันนี้หนูเป็นแม่ค้าขายส้มตำดอกไม้กลิ่นหอมยังอวลดอกไม้หายไปในรอยยิ้มหวานลมเช้าพัดจินตนาการปลิดปลิว…………....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 มกราคม 2553
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1514 , 03:43:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขนมโอโจ้โลโก้ใหม่เด็กหญิงห่อไว้แต่หัววันพรุ่งนี้จะแลกของขวัญปีใหม่ครานั้นจำขึ้นใจ โรงเรียนจัดงานรื่นเริงการแสดงบันเทิงสดใสใครชอบร้องเพลงถือไมค์ใครชอบเต้นเต้นไปได้รางวัล เด็กหญิงนั่งนับเวลารอใจเฝ้าจดจ่อแต่ของขวัญปีนี้จะได้ของใครกันกล่องใหญ่กล่องนั้น…ฉันอยากได้ จะเป็นขนมหรือตุ๊กตาถ้าเป็นมาม่าคงพอไหวต้นทุนห้าบาท ช่างปะไรขอให้ได้กล่องใหญ่ก็แล้วกัน กล่องฉลากเวียนวนส่งต่อเด็กหญิงวอนขอต่อสวรรค์อธิษฐานก็เป็น....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2159 , 04:13:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มองฟ้ากว้างไกล     ดวงดาววิบไหว     เกินใจพบเจออยากไปให้ถึง     เพียงครึ่งแสงเธอ     ก้อนหินละเมอ     หวังเธอได้ยินหากจันทร์แจ่มฟ้า     กลบแสงดารา     ส่องไม่ถึงดินใจคงอับเฉา    ฝันเจ้าก้อนหิน     คงมลายสิ้น     หมดความสวยงามละเมอรำพัน    เพียงดวงดาวนั้น     ที่ใจไหวหวามขอแสงคะนึง   ส่องถึงทุกยาม     ใต้ฟ้าสีคราม     หวังแสงดาวพรายคือแสงศรัทธา     กำลังใจข้า     ในคืนเวิ้งว้ายไม่อาจขอรัก   เกรงจักเปล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1124 , 03:22:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ห้าปีล่วงผ่านเหลืออะไรไว้ในสำนึกบ้างภาพโลกลุกขึ้นมาประท้วงทวงเอาคืนมวลมนุษยชาติซีดเก่าลงในความทรงจำเสียงร่ำไห้ในวันนั้นแผ่วเบาเกินกว่าจะสะกิดใครให้ความหมายใกล้สิ้นศักราชพวกเขาตระหนักแต่เพียงความสุขหลงเริงรื่นตื่นเต้นกับแสงไฟแห่งเทศกาลเผอเรอเผาผลาญอากาศธาตุละลายผืนปฐพีย่ำยีทรัพยากรดื่มกินด้วยความคึกคะนองหลงลืมบาดแผลเคยสูญเสียปีแล้ว ปีเล่า ผ่านเลยเสียงเพลง แสงพลุ ดอกไม้ไฟปิดหู ปิดตา มวลมนุษยชาติจนไม่ได....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1388 , 03:16:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มาสิทีนี่ปลอดภัยสำหรับเธอบ้านในตู้เสื้อผ้าที่ๆ ไม้เรียวเข้ามาไม่ได้เสียงบ่น ก่นด่า เข้ามาไม่ถึงน้องตุ๊กตาหมีผ้าเช็ดหน้าหมอนเน่า ยังอยู่เสียงความทรงจำร้องเรียกบานประตูตู้ถูกเปิดออกกลิ่นการบูรของแม่สะท้อนสำนึกเธอไม่อาจก้าวผ่านข้ามความจริงวันนี้บ้านในตู้เสื้อผ้าเล็กเกินไปหรือปัญหาภาระบนหลังใหญ่เกินไปเธอไม่อาจซุกตัวหลบหลีก…………..ขอบคุณรูป หนูเน่เน่ จาก http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=mybaay&month....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 8727 , 01:07:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            แพรวพราวราวเวหาสน์          ถนนวาดประดับดาวต้นไม้ออกดอกพราว             วะวิบวาวกระพริบถี่หากใจคล้ายสิ้นแรง              บ่มีแสง ระริบหรี่                  จำลา ขอโทษที                   กวีสั้นเพราะฉันเหนื่อย……………..         สาลินีฉันท์ ๑๑ หมายถึง ฉันท์ที่มากไปด้วยครุ ซึ่งเปรียบเหมือนแก่นหรือหลัก                      ขอบคุณภาพและข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1530 , 08:48:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โคลงวิชชุมาลี @ บานเช้า@ บานเย็นบานเช้าแต่งเช้าชื่น              งามล้ำบานเย็นแต่งเย็นย่ำ              เสลา ชมพูเหลืองระบำ                 เบ่งบาน หวังใจเบิกบานเช้า               บานเย็น   แบ่ง   เติมแบ่งแต้มโลก        ผลัดสี บาน  เช้า บานเย็นที             ตามกาล                 เบิก   ฟ้า ลาวิถี                  ล่วงเลย บาน   ตามแสงฉายฉาน        แห่งวัย   บานเช้าก่อนเย็นเอ๋ย             สตรี อย่ารี....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1504 , 21:50:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คล้ายนาฬิกาชีวิตวิปลาสมิอาจข่มตาหลับกับคืนนี้พลิกตัวซ้ายขวาหน้าหลังทั้งราตรีอลหมี่อลหม่านอาการใจ ท่ามมืดมิดปิดตากล่อมพาหลับปิดฉากดับม่านแสงแห่งสมัยแต่ดนตรียังคะนองก้องภายในฟอนไฟฝันคุกรุ่นทั้งงุนง่วง นึกสนุกลุกมาตาปรือปรือเปิดเพลงฮือปลุกโสตไฟโชติช่วงกลางเดือนพราวดาวตื่นหมื่นพันดวงฉันจะควงปากการ่ายกวี จ่อมจมอยู่กับหน้ากระดาษว่างไม่เห็นทางปรากฎรจน์วิถีง่วงงาวหาวหวอดตลอดนาทีขับแต่บทกวีคาร์บอนไดออกไซด์ ว่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1577 , 06:38:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.เถาสีเขียวเข้มเดินทางมาถึงกึ่งกลางตะแกรงเหล็กใบคล้ายรูปหัวใจและใยม้วนคล้ายมือจับเกาะลวดไว้แน่นได้แค่สั่นไหวเมื่อมีลมพัดผ่านมาทักทายยอดเรียวเขียวอ่อน ชวนให้คันมือนึกอยากเด็ดยอดงามมาใส่มาม่าสักมื้อแต่พอนึกถึงถิ่นที่อยู่และรากกำเนิด กลับทำให้ต้องชะงักมือไว้เสียดาย…ตำลึงต้นนั้นไม่น่าเลือกถังขยะใบนี้เป็นที่พักพิงแวบหนึ่งในสำนึกคล้ายได้ยินเสียงใครสักคนแว่วมา “ผู้หญิงก็เหมือนไม้เลื้อย ใกล้อะไรก็เกาะอย่างน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2838 , 06:16:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วิชชุมมาลาฉันท์ ๘  หอคอยยืนร้าง           เวิ้งว้างกลางเลใบพร้าวไกวเปล         เห่กล่อมเพลงเศร้าผืนทรายไร้รอย          เปลือกหอยหงอยเหงาอาจไม่มีเรา              ในคืนพรุ่งนี้ เราจำบรรเลง            บทเพลงอำลารอวันกลับมา            เมื่อฟ้าเปลี่ยนสีจุดไฟฝันรอ              ยามท้อชีวีหอคอยแห่งนี้            คือกำลังใจ ขอเธอเข้มแข็ง          ดั่งแสงฉายฉานดั่งไฟปราการ            ไม่มีมอดไหม้ฝากถ้อยจำนรร  ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1384 , 18:56:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายัณห์ตะวันคล้อยเด็กน้อยจ้องมองฟ้าอ้าปากและหลับตาจินตนาการว่า “กินตะวัน” กลมๆ สีส้มแดงน่าหรอยแรง ส้มสวรรค์ !หวาน หวาน ซ่านชีวันเปรี้ยวเข็ดฟัน สิ จิ้มเกลือ ฝันอิ่ม ยิ้มน้อย น้อยเผลอหลับผล็อย โอ้สุขเหลือสะดุ้งตื่น โลกคลุมเครือหนาวจับเนื้อ ตะวันหาย ! มองหา ฟ้ามืดมิดไร้พระอาทิตย์ ! ร้องหายายหนูกลืนกิน ตะวันฉายตายแน่ยาย มันอยู่ในพุง  จับมือยายลูบท้องสะอื้นร้อง ยายขำตุง !เด็กน้อย  หนอ ฝันฟุ้งเถอะวันพรุ่ง ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2197 , 05:31:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รองเท้าคู่ใหม่รอพ่ออยู่หน้าบ้านจนค่ำพ่อกลับมาจากสวนแล้วเหลือบมองถอดรองเท้าบูท เดินเลยผ่านไปหลังบ้านเสียงอาบน้ำซ่าใหญ่ เงียบลงไม่นานพ่อก็เดินออกมาพร้อมชุดนอนผ้าขาวม้าผืนเก่าผืนเดิมประจำกายนั่งลงข้างๆ รองเท้าคู่ใหม่พลิกดูราคาป้าย 999 บาทหนังเงาวาบสะดุดตาชวนให้ลองใส่แต่พ่อแค่หยิบมาดูแล้ววางปากบ่นไปว่า ซื้อมาทำไมของมีราคาแพงๆพ่อก็ไม่ค่อยไปไหน สู้ซื้อรองเท้าบูทมาให้พ่อสักสิบคู่ดีกว่าแม่ปรามว่า จะไปบ่นว่าล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1243 , 18:12:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โค้งขอบทะเลเธอวาดสายรุ้ง แขวนโมบายจันทร์เสี้ยวระบายฝันบนผืนฟ้าจิตรกรกำลังร่างนิยามรักรอเติมแต่งดวงตาสวรรค์สะพานดาวอยู่ใกล้แค่เอื้อมฉันหมายแตะเงื้อมเงาปรารถนาแต่แขนของฉันล้าขาของฉันสั้นเกินไปตะเกียกตะกายไขว่คว้าทว่าเอื้อมไม่ถึง…เอื้อมไม่ถึง….ทรุดนั่งลงหมดแรงอีกครั้ง….ปาดเลือดไหลซิบจากบาดแผลผิดหวังกลางลูกคลื่นรอยเท้าบนผืนทรายผลจากนาฏกรรมตะกายฝันก่อนเกลียวคลื่นยักษ์เข้าม้วนเก็บกวาดรอยยับย่นนั้นเรียบหายเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1078 , 17:38:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ค้างพลูพรูน้ำตาร่ำไห้ใบหมากไหวลูกร่วงปูนขาวแดงแห้งแตกลายสะอื้นแว่วเสียงตำหมากสุดท้ายลอยหายไปทางปล่องเมรุควันสีขาวนำทางยายเล็กไปสวรรค์แล้ว …………. นุ้ยเหอ…ตื่นได้แล้วเสียงยายเรียกหลานสาวคนโตให้ตื่นก่อนไอ้โต้งจะโก่งคอขันตั้งหม้อ หุงข้าว ทอดปลาเปิดประตู กวาดบ้านไม่นานฟ้าคลี่ม่านสีเหลืองอ่อน ปรากฏหลวงตามายืนหน้าบ้านยายเล็กถือถาดรออยู่ก่อนแล้วยายตักข้าวแกงใส่บาตรยายเล็กใส่ขนมฉันใส่บาตรด้วยดอกไม้เช้านี้ดอกไม....

อ่านต่อ

Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1102 , 04:58:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                                                                 artist : Suwanee 2008ฉันมีภาพวาดภาพหนึ่งเป็นสมบัติที่ฉันรักฉันอธิบายไม่ได้หรอกว่ามันสวยงามเพียงใดฉันไม่มีความรู้เรื่ององค์ประกอบศิลป์หนำซ้ำยังจำไม่ได้ด้วยว่าจิตรกรใช้เทคนิคสีใดในการวาดฉันไม่รู้ความหมายของภาพฉันเดาใจจิตรกรไม่ออกฉันรู้แต่เพียงฉันหลงรักภาพนี้ด้วยดวงใจสัตย์ซื่อและจะดูแลรักษาภาพใบนี้ให้ดีที่สุดฉันมีภาพวาดภาพหนึ่งเป็นคนที่ฉัน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1071 , 05:40:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พอลอดผ่านม่านราตรีสีหม่นเศร้าพริ้วลมหนาวเย้าหยอกดอกไม้ไหวริ้วสายหยุดรวยรินกลิ่นอาลัยน้ำค้างไร้กลีบร่วงคล้ายพวงน้ำตา ทุกคืนค่ำพร่ำพรอดกอดแสงเดือนคุยกับดาวเป็นเพื่อนปรารถนากล่อมดอกไม้ให้หลับใหลในนิทรานับดวงฝันค้างฟ้าขอบตาสวรรค์ นานเท่าไหร่กว่าเราจะพบรักช่างไกลนักคืนวันกว่าผ่านผันจากคืนเหงาจวบเช้างามพร่ามรำพันตะวันขึ้นอีกครั้งยังรอใคร จากภูเขาถึงทะเลเคยเร่เที่ยวทางรันทดคดเคี้ยวเสาะไปได้แต่ไม่เคยไปถึงก้น....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1506 , 05:21:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 @ พี่ชายมะลิซ้อน@ น้องสาวมะลิลาพี่ชายปลูกมะลิซ้อนน้องสาวปลูกมะลิลาสองแรงแข็งขันช่วยกันดูแลรักษาและสัญญาว่าจะเก็บดอกมะลิช่อแรกเป็นของขวัญวันแม่ด้วยแรงอธิษฐานและแรงขยันของเด็กดีมะลิทั้งสองพันธุ์จึงผลิดอกพร้อมกันมะลิซ้อนดอกตูมเต่งค่อยๆ แย้มกลีบออกบานอย่างใจเย็นแบบพี่ชายมะลิลาว่องไว ปราดเปรียวเหมือนน้องสาวประเดี๋ยวเดียว คลี่บานจากหนึ่งกลีบ  เป็นสอง สาม สี่ห้าน้องสาวยิ้มร่าอย่างผู้ชนะ อวดพี่ชายไปทั้งวันค....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1332 , 05:28:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทัดหูดอกชบาแดงใครแสร้งว่าฉันบ้าติดดอกโตเหมือนดาราที่เขาว่าเทรนด์เกาหลีฉันยิ้มคุยกับดอกไม้แปลกตรงไหนถึงเดินหนีบลูธูทฉันก็มีแต่วันนี้ไม่อยากใช้เอนลงกลางลานหญ้าใครว่าไร้บ้านอาศัยคอนโดฉันหลังใหญ่อยู่โน่นไงแต่ไม่อยากเดินความจริงอย่างนี้หรอกฉันอยากบอกแต่ก็เขินออกมาเดินเที่ยวเพลินสะเพร่าเกินลืมกุญแจหนามเกี่ยวกระโปรงขาดฉันว่าอาร์ตไม่แยแสเดินไปใครหันแลฉันไม่แคร์คำชาวบ้านคนบ้าหรือคนดีอะไรชี้บรรทัดฐานจิตใจที่สะ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 972 , 01:16:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันก็เป็นศิลปินคนหนึ่งเธอเชื่อมั้ยงานที่ฉันทำคือศิลปะ 1.ไม่ต้องใช้พู่กันเพียงอาศัยเรียวนิ้วโป้งกับนิ้วชี้จับเป็นจีบคีบก้อนกลมๆ ของสำลีสามนิ้วที่เหลือกรีดกรายพองามทีนี้มือข้างถนัดของฉันข้างหนึ่งกลายร่างเป็นพู่กันแล้ว 2.สีที่ฉันใช้เป็นประจำมีเพียงสามสีสีขาวใส สีน้ำตาลอมเหลือง และสีชมพูต้องเป็นยี่ห้อ แอลกอฮอล์ เบตาดีน หรือ คลอเฮกซิดีน เท่านั้นถ้าเป็นยี่ห้ออื่น อาจจะทำให้งานของฉันเปรอะเปื้อนไม่บริสุทธิ์ง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 20 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1140 , 19:38:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่เคยเห็นเป็น “โลกของคนอื่น”แม้วันคืนเปลี่ยนใครไปพร้อมฝันใจมิห่างจาก “ทางแพร่ง”แห่งวานวัน“มิตรภาพ(ของวันวาน)”นั้น ยังเหลือรอย ดั่ง “กวีบทเก่า” มาเล่าใหม่ฝากสายลมส่งให้ใครเหงาหงอยอยู่“เฝ้าสวน”ครวญคร่ำใจพร่ำคอยกระท่อมน้อยปิดตายคล้ายร้างแล้ว ข่าว “คนป่วยในกระท่อม”ยอมพลีกายสุมความเศร้าร้อนร่ายหายใจแผ่วปล่อยทิ้งฝันดักดานกร้านแกร่วสิ้นแวว “นักอยากเขียน” อารมณ์ดี เก็บ “กวีบทเก่า” มาเกลาใหม่ร้อยห่วงใยส่งให้....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1804 , 20:39:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วาดไว้ในทรงจำขนำน้อยวาดรูปรอยเพิงรักเคยปักฐานวาดเธออ้อนนอนตักริมนอกชานวาดฉันอ่านบทกวีที่เธอร่าย วาดหัวใจดวงเก่าเฝ้าอ้อยอิ่งขณะเธอปล่อยทิ้งรักร้างหายหลังคารั่วตัวปลวกเข้าทำลายเหลือเพียงขนำร้ายๆ ริมชายคลอง วาดสายหยุดหยุดส่งกลิ่นเมื่อยามสายยืนต้นตายดอกเฉาแลเศร้าหมองรูปสุดท้ายวาดรักขมไม่สมปองวาดอดีตเราสองต้องจากลา วาดไว้ในทรงจำขนำน้อยวาดรูปรอยเศร้า-สุข-ทุกปรารถนาวาดรอยยิ้มแต้มระบายสีน้ำตากระพริบพร่ารูปเล....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 913 , 14:40:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยังเดิมเดิมเติมแรงด้วยแกงถุงใช้ชีวิตลูกทุ่งกลางกรุงใหญ่ยึดพอเพียงเลี้ยงตนพ้นวันไปอร่อยลิ้นบ้างไหมไม่สำคัญ ภาพบ้านใหม่แม่พ่อรอก่อหลังอีกทั้งค่าเทอมน้องต้องขยันหวังเก็บเงินให้ได้ในสักวันขอพี่บ่าวคนนั้นจงเข้าใจ ยังไม่กลับบ้านนาหนาวันนี้แม้คิดถึงล้นปรี่น้ำตาไหลไม่โกรธเคืองข่าวพี่จะมีใครรอฝันไกลไม่ไหว..ไม่ว่ากัน ยังทระนงในดงแดนป่าตึกแม้หัวใจลึกๆ น้องไหวหวั่นความเดียวดายข้างหน้าต้องฝ่าฟันหากไม่มีพี่รอฝันเช....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1307 , 23:33:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แขกมาเยือนเช้านี้ชื่อลมหนาวพัดพรูเข้ามาเมื่อฉันกำลังเปิดประตูบ้านบังเอิญเชื้อเชิญทั้งที่ใจยังไม่พร้อมต้อนรับดอกไม้ไม่ทราบชื่อยิ้มบานเหมือนดีใจแมวแม่หม้ายนอนนิ่งเหมือนไม่ยินดียินร้ายแต่ฉันเหงาและหนาววาบเข้าสู่หัวใจรู้สึกถึงคลื่นอารมณ์หม่นๆ กรุ่นอยู่ภายในมันคงกำลังยิ้มเยาะที่จะได้ครอบงำฉันอีกครั้งก่อนจะเข้ากัดกินความเข้มแข็งในใจนั้นจนหมดสิ้นแล้วบังคับให้ฉันหลั่งน้ำตารินเพื่อสังเวยความเดียวดายแต่อย่าได้....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 2 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1614 , 01:09:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มีสลึงพึงประสบให้ครบบาทแต่เผลอพลาดเสี่ยงดวงลวงลงหลุมจากสลึงจึงหมดสิ้นกินกระดุมออกสุมทุมพุ่มพนันหวันโคลงเคลงโดนละโมบโฉบทรัพย์มิเหลือหรอเดินหัวร่อกระเป๋าเบาโหวงเหวงดั่งนิทานแม่เฒ่าเล่าเป็นเพลง“เสียผ้าขาวม้าตัวเองเพราะรูแลน” เพลง : นิทาน (ผ้าอุด รูแลน)ศิลปิน : อภิชาติ ปิ่นทองอัลบั้ม : อดีตรักคลองนางเรียมแม่เฒ่าแกเล่านิทาน พื้นบ้านนิทานบ้านเราครั้งหนึ่งมีเรื่องราว ของตาเฒ่าชราแกยากจนค้นแค้น สุดแสนอนาถาไ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 พฤศจิกายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1498 , 17:13:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จันทร์กระจ่างฟ้าแย้มกลีบรับแดดเช้าพรุ่งนี้นะคงจะคลี่บานเต็มวงดอกพร้อมพักตร์พระจันทร์คืนวันเพ็ญคล้ายเป็นคืนวันแห่งสุขสันต์แจ่มจันทร์บนฟ้า บนดินหากใจหนอใจ….ภายในยังแหว่งวิ่นวิสัชนาเถิด สวรรค์ใยเติมเต็มจันทร์ ….มิเติมใจ ?…………................ -ขอบคุณ-ภาพ จันทร์กระจ่างฟ้าเพลง จันทร์ : ธนรัฐ ปิ่นเวหาจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 30 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1138 , 03:51:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพราะไม่ยั้งคิดมือบอนและเอาแต่ได้ฉันจึงเด็ดช่อดอกมาดอมดมแต่เพียงผู้เดียวชำมะนาดช่อแรกช่อนั้นติ๊ต่างเป็นรางวัลของความเพียรพยายามประคบประหงมจนออกช่องาม และด้วยกลิ่นหอมที่ไม่อาจห้ามใจเหตุผลทั้งหลายกลายเป็นข้ออ้างของจอมโจรที่ฟังไม่ขึ้นทั้งไม่น่าให้อภัยเมื่อบันดาลความเศร้าให้เกิดขึ้นแล้วเช้านี้ผีเสื้อหนุ่มคอยเก้อ โฉบมาอาลัยแล้วอำลาน้ำยางสีขาวข้นยังไหลมิหยุดจากขั้วที่มือเถื่อนพรากดอกดวงใจฉันเฝ้ามองเหตุการณ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 917 , 04:43:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คล้ายเป็นเทศกาลหนึ่งซึ่งจารไว้ในห้วงจินต์งานสัปดาห์หนังสือศิลป์ช่วงปฏิทินปลายตุลา เป็นเช่นเทศกาลหนึ่งสะพรั่นพรึงคนมากหน้าจับจองจับจ่ายลายตาทั้งเสียงโฆษณาอื้ออึง แต่ใจไม่เคยเข็ดหลาบแว่วเสียงกระซิบซาบก้นบึ้งมาเยี่ยมเงาใครคนหนึ่งก่อนซึ้งเดินเรียงเคียงกาย วันนี้ไม่มีอีกแล้วสามปีผ่านแผ้วใจหายทระนงเถิดความเดียวดายยืดกายก้าวข้ามความทรงจำ………………….. “ผ่านพ้นจึงค้นพบ” นั่นสบตาเบื้องหน้าใครหนาช่างตาหวาน“ผ่านพบไม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 24 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1360 , 14:18:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หนังสือ และ ดอกไม้ ต่างมีรายละเอียดให้หัวใจละเลียดลิ้มรส….ยามเช้าของชีวิต* วันนี้หนังสือ และ  อัญชันดอกตูมคืออาณาจักรแห่งข้าฯต่อจากนี้…เราจะเบ่งบานไปด้วยกันโอ้…หัวใจ และ ดอกไม้............ * ชื่อหนังสือ ยามเช้าของชีวิต โดย กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ สำนักพิมพ์นาคร....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 19 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 3530 , 17:51:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.ดาหลาที่ถูกหยิบยื่นมาเช้านี้ ทำให้โลกดูสดใสขึ้นทันตา“ดอกดาหลาบ้านเรานี่สวยนะ ลุงว่าสวยกว่าดอกไม้เมืองนอกหล่าว”ลุงผู้เป็นเจ้าของดอกไม้ แกว่าอย่างนั้น“แน่ล่ะลุง ลูกสาวบ้านเองย่อมสวยกว่าลูกสาวบ้านไหน” ฉันตอบกลับไปอย่างรู้ใจ“หมัน (ใช่)! ไม่ยอกันเองแล้วอิยอใครหล่าว พันพรือ(ยังไง)…ข้าวก็หรอยหวา (อร่อยกว่า) พิชช่า ลุงว่านะ”“แกงพุงปลาก็หรอยหวาเคเอฟซี” ฉันต่อให้เข้ากลอน ลุงแกหัวเราะอย่างชอบใจเรามักจะพูดคุยต....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 17 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1642 , 17:07:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เราผ่านความเจ็บปวดไปได้อย่างไร? 1.ฉันพกพาคำถามนี้กลับบ้าน หลังจากหลั่งน้ำตาอำลาความวุ่นวายไว้ที่เมืองหลวงความกลัดกลุ้มถูกระบายออกไปบ้างแล้ว แต่ความเศร้ายังเป็นเจ้าของหัวใจฉันปกปิดมันด้วยรอยยิ้มและบทสนทนาครื้นเครงระหว่างญาติมิตรเพิ่งเข้าใจเพลงที่ชื่อว่า อย่าพาน้ำตากลับบ้านก็วันนี้จะมีอารมณ์ใดชวนร้องไห้ในขณะที่ความสุขและความอบอุ่นโอบกอดเราอยู่ตลอดเวลาวาบหนึ่งในสำนึก  อยากจะหนีปัญหาและซ่อนตัวอยู่ที่บ้าน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 8 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 874 , 13:26:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

Lonely flower existing in a cold, hard world. ดอกไม้ต้องการแค่ดินอุดมอาศัยน้ำ แสง เป็นแรงกายอากาศหายใจ ให้ผลิบานอย่างอิสระง่ายดาย สมถะ ชีวิตดอกไม้นานแค่ไหนแล้วที่มือนั้นละทิ้ง ดวงตาหมางเมินกักขังดอกไม้ใว้ในดวงใจอับทึบหากพรุ่งนี้ไม่มีฉันแล้วอย่าปล่อยให้ดอกไม้กำพร้าสัญญากับฉันได้ไหม ?ภาพจาก http://hubpages.com/hub/How-Many-Times-Have-You-Been-Married....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 6 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1324 , 23:45:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหน็บหนาวเกินแพรพรรณใดจักห่มคลุมให้อุ่นเร่าร้อนเกินกระแสน้ำใดในมหาสมุทรบรรเทาเหงาท่ามกลางหมู่คนเป็นร้อยพันดวงตานั้นมืดมัวมิอาจแยกสีขาว- ดำสัจธรรม ความดีงาม - แลไม่เห็นเฝ้าหลบเร้น หลีกหนีความจริงทิ้งวิญญาณให้หลับในขณะตื่นทุกวันคืน มีชีวิตอยู่ในห้วงฝันจินตนาการหูพาลไม่สดับรับสำเนียงเสียงอาซาน บทเพลงชานท์  หรือ บทสวดอิติปิโสมิอาจแทรกซึมเข้าไปในหัวใจผู้ซึ่งกำลังลุ่มหลงในคำรักแต่มิได้เข้าถึงสัจธรรมแห่งคำน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 ตุลาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2127 , 00:20:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันชอบมองเส้นผมของซุนนีย์ยามเธอแปรงผมมันช่างยาวตรง ดำขลับ เงางามดุจเส้นไหมเส้นผมที่สวยงามอย่างบริสุทธิ์ไม่เคยผ่านสารเคมีดัด ย้อม ยืด หรือ รีบอนดิ้ง นั้นคงเป็นเส้นผมในอุดมคติของผู้หญิงทุกคนพระเจ้ามอบความงามนี้ให้แก่ซุนนีย์แต่เสียดายที่น้อยคนนักจะได้มองเห็นก่อนที่มันจะถูกมัดรวบซ่อนไว้ใต้ฮิญาบสีขาวนั้นตลอดเวลาจนกระทั่งถึงเวลากลับเข้าห้องอาบน้ำครั้งต่อไปแม้เส้นผมสวยงามจะถูกอำพรางแต่ในสายตาของฉันซุนนีย์ดู....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 867 , 03:06:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ช้ำตั้งแต่แรกแย้ม...ดอกไม้กลีบบางด้วยน้ำมือสายฝนแปลกหน้าวิบัติไปแล้ว...นิยามรักหากวลีแรกคือน้ำตาและความเศร้า โลกกำลังป่วยไข้ฤดูกาลผันแปรง่ายดั่งอารมณ์แต่ดอกไม้มิเคยกลัวที่จะผลิบานนิยามรักเกิดกบฎบ้างเป็นไรสำคัญที่หัวใจมิยอมคุกเข่าให้กับหยาดน้ำตา................................

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 882 , 02:04:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในความคุ้นตาและชาชินกลิ่นหอมบางๆ อาจจางหายที่รับรู้และมองเห็นเช่นดอกไม้ ผลิบานใกล้ๆ ร่วงโรยราอยู่ในลานสายตาแต่ไกลใจปรารถนาดีเช่นสายลมผ่านมิหวาบหวานจิตพิสมัยหากวันหนึ่งถึงคราเฉาตายคงไม่มีหรอก..คำอาลัยเพียงเพราะบางอย่างวาบหายไปจากสายตา...................(เธอจะเห็นไหม....รู้สึกไหม.....โมกต้นนั้นตายแล้ว)....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1186 , 00:22:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                             เธอบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ขออีกครั้งนะคะ" เมื่อรอยที่แทงเข็มไปเมื่อครู่ปูดโปน นั่นแสดงว่า ฉันต้องทำใจยอมรับการเริ่มใหม่  และให้อภัยในสิ่งที่ผิดพลาดที่เธอไม่ได้ตั้งใจก่อขึ้น   โชคดีที่เธอไม่รู้ว่าฉันก็เป็นรุ่นพี่ของเธอ  ด้วยความที่เราอยู่กันคนละแผนก ไม่เช่นนั้นเธอก็คงยิ่งประหม่า และโอกาสที่ต้องมีครั้งที่สาม สี่ ก็ย่อมมี              แววตาเธอจ้องนิ่ง เขม้นหมายรอยเส้นที....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1181 , 22:07:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทุเรียนระกำกุหลาบรัก ?ใจยอมสวามิภักดิ์ความปวดร้าวอันหอมหวาน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 982 , 22:40:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฟังสิฟังเสียงรำพึงลำพังในห้วงจิตเหนื่อยเกินไปไหมล่ะชีวิตวิ่งตามใครลิขิตตรองดูทีดูสิดูยังรู้ใจตัวเองไม่ถ้วนถี่มาคาดหวังอะไรใครโน่นนี่ให้รู้ดีเข้าใจเท่าใจตนไม่มีหรอก คู่แท้เฝ้าหาแลหนอใจสับสนพบรักพรากจากกันเป็นวังวนเหลือเพียงตนสุดท้ายปลายชีวิต.....................ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ตและ ถ้อยคำพี่บายศรัยผู้เปิดประตูสู่บทกลอนฝากลิ้งค์โครงการค่ะhttp://www.oknation.net/blog/daoplatapean/2009/09/14/entry....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1370 , 18:30:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ให้หัวใจบริสุทธิ์ดุจดอกแก้วให้หวังดีเพริศแพร้วดั่งกลีบขาวให้กรุณาดั่งกลิ่นหอมดอกสกาวบอกสานต่อเรื่องราวการทำดี.................ฉันเติบโตขึ้นใต้ร่มใบพระบิดาจากเมล็ดพันธุ์บ้านนอกบ่มเพาะตนในมหาวิทยาลัยวิชาชีพหล่อเลี้ยงให้ฉันกลายเป็นดอกแก้วกระทั่งฉันเรียนจบและทำงานพยาบาล............................ดอกแก้วบานแล้วในใจฉันบานในจิตสำนึกหอมในความหวังดีให้โดยปราศจากเงื่อนไข...................ความจริงแล้วดอกแก้วบ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1599 , 20:03:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอบอกว่าเธอเศร้าพี่สาวเภสัชกรไฟรักยังสุมรุ่มร้อนเหมือนแต่ก่อนล่วงผ่าน ฉันบอกว่าฉันก็เศร้าน้องสาวพยาบาลในกองรักร้าวรานกลางสายธารน้ำตาเหือดหาย เธอ – ฉันเราพูดคุยกันในวันโลกร้อนร้ายท่ายเททุกข์หย่อนผ่อนคลายระบายความรู้สึกเหนื่อยล้า โอ้ความเศร้าไม่มีน้ำตาใจเจ็บจนขมปร่าแห้งแล้งรักเกินเยียวยาเธอว่าน้ำตาเทียมยังมี ในแววตาแล้งไร้ในหัวใจไม่สมประดีเติมความสดชื่นไปบ้างซีน้ำตาเทียมอาจช่วยได้ ล้างฝุ่นละอองความเศร....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 กันยายน 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1530 , 23:32:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทั้งคำหวานและการแสดงดั่งดอกไม้ล่อแมลงให้เข้าดงยิ่งเข้าใกล้ใจยิ่งไหลหลงติดพงดงดอกย่านปดพู่ขาวพราวพรั่งเกินยั้งไหวกลิ่นเย้ายวนใจให้สะกดหอมหวานซ่านลิ้นรินรสบังบดสติสัมปชัญญาจึ่งรักด้วยหูตามืดมัวมิกลัวความผิดหวังข้างหน้าทุ่มเทกายใจเวลาหลงภาพมายางามงดจวบจนวันเดือนเคลื่อนผ่านรักหวานถึงคราวสลดชอกช้ำน้ำตารินรดเพราะคำพูดปดคนลวงดงรักกลายเป็นดงร้าวถึงคราวถอยจากบาศก์บ่วงย่านปดบาดลึกถึงทรวงสลักในห้วงความทรงจำ........

อ่านต่อ


/3
<< มกราคม 2018 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]