• ดาวปลาตะเพียน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : dew072@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-03
  • จำนวนเรื่อง : 149
  • จำนวนผู้ชม : 211947
  • ส่ง msg :
  • โหวต 104 คน
.+. ในนามแห่งจอมโจรดอกไม้ .+.
และ คนรักของกวี..*
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/daoplatapean
วันจันทร์ ที่ 28 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2436 , 04:13:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มองฟ้ากว้างไกล     ดวงดาววิบไหว     เกินใจพบเจออยากไปให้ถึง     เพียงครึ่งแสงเธอ     ก้อนหินละเมอ     หวังเธอได้ยินหากจันทร์แจ่มฟ้า     กลบแสงดารา     ส่องไม่ถึงดินใจคงอับเฉา    ฝันเจ้าก้อนหิน     คงมลายสิ้น     หมดความสวยงามละเมอรำพัน    เพียงดวงดาวนั้น     ที่ใจไหวหวามขอแสงคะนึง   ส่องถึงทุกยาม     ใต้ฟ้าสีคราม     หวังแสงดาวพรายคือแสงศรัทธา     กำลังใจข้า     ในคืนเวิ้งว้ายไม่อาจขอรัก   เกรงจักเปล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1334 , 03:22:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ห้าปีล่วงผ่านเหลืออะไรไว้ในสำนึกบ้างภาพโลกลุกขึ้นมาประท้วงทวงเอาคืนมวลมนุษยชาติซีดเก่าลงในความทรงจำเสียงร่ำไห้ในวันนั้นแผ่วเบาเกินกว่าจะสะกิดใครให้ความหมายใกล้สิ้นศักราชพวกเขาตระหนักแต่เพียงความสุขหลงเริงรื่นตื่นเต้นกับแสงไฟแห่งเทศกาลเผอเรอเผาผลาญอากาศธาตุละลายผืนปฐพีย่ำยีทรัพยากรดื่มกินด้วยความคึกคะนองหลงลืมบาดแผลเคยสูญเสียปีแล้ว ปีเล่า ผ่านเลยเสียงเพลง แสงพลุ ดอกไม้ไฟปิดหู ปิดตา มวลมนุษยชาติจนไม่ได....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1598 , 03:16:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มาสิทีนี่ปลอดภัยสำหรับเธอบ้านในตู้เสื้อผ้าที่ๆ ไม้เรียวเข้ามาไม่ได้เสียงบ่น ก่นด่า เข้ามาไม่ถึงน้องตุ๊กตาหมีผ้าเช็ดหน้าหมอนเน่า ยังอยู่เสียงความทรงจำร้องเรียกบานประตูตู้ถูกเปิดออกกลิ่นการบูรของแม่สะท้อนสำนึกเธอไม่อาจก้าวผ่านข้ามความจริงวันนี้บ้านในตู้เสื้อผ้าเล็กเกินไปหรือปัญหาภาระบนหลังใหญ่เกินไปเธอไม่อาจซุกตัวหลบหลีก…………..ขอบคุณรูป หนูเน่เน่ จาก http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=mybaay&month....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 9347 , 01:07:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            แพรวพราวราวเวหาสน์          ถนนวาดประดับดาวต้นไม้ออกดอกพราว             วะวิบวาวกระพริบถี่หากใจคล้ายสิ้นแรง              บ่มีแสง ระริบหรี่                  จำลา ขอโทษที                   กวีสั้นเพราะฉันเหนื่อย……………..         สาลินีฉันท์ ๑๑ หมายถึง ฉันท์ที่มากไปด้วยครุ ซึ่งเปรียบเหมือนแก่นหรือหลัก                      ขอบคุณภาพและข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1715 , 08:48:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โคลงวิชชุมาลี @ บานเช้า@ บานเย็นบานเช้าแต่งเช้าชื่น              งามล้ำบานเย็นแต่งเย็นย่ำ              เสลา ชมพูเหลืองระบำ                 เบ่งบาน หวังใจเบิกบานเช้า               บานเย็น   แบ่ง   เติมแบ่งแต้มโลก        ผลัดสี บาน  เช้า บานเย็นที             ตามกาล                 เบิก   ฟ้า ลาวิถี                  ล่วงเลย บาน   ตามแสงฉายฉาน        แห่งวัย   บานเช้าก่อนเย็นเอ๋ย             สตรี อย่ารี....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1646 , 21:50:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คล้ายนาฬิกาชีวิตวิปลาสมิอาจข่มตาหลับกับคืนนี้พลิกตัวซ้ายขวาหน้าหลังทั้งราตรีอลหมี่อลหม่านอาการใจ ท่ามมืดมิดปิดตากล่อมพาหลับปิดฉากดับม่านแสงแห่งสมัยแต่ดนตรียังคะนองก้องภายในฟอนไฟฝันคุกรุ่นทั้งงุนง่วง นึกสนุกลุกมาตาปรือปรือเปิดเพลงฮือปลุกโสตไฟโชติช่วงกลางเดือนพราวดาวตื่นหมื่นพันดวงฉันจะควงปากการ่ายกวี จ่อมจมอยู่กับหน้ากระดาษว่างไม่เห็นทางปรากฎรจน์วิถีง่วงงาวหาวหวอดตลอดนาทีขับแต่บทกวีคาร์บอนไดออกไซด์ ว่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1802 , 06:38:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.เถาสีเขียวเข้มเดินทางมาถึงกึ่งกลางตะแกรงเหล็กใบคล้ายรูปหัวใจและใยม้วนคล้ายมือจับเกาะลวดไว้แน่นได้แค่สั่นไหวเมื่อมีลมพัดผ่านมาทักทายยอดเรียวเขียวอ่อน ชวนให้คันมือนึกอยากเด็ดยอดงามมาใส่มาม่าสักมื้อแต่พอนึกถึงถิ่นที่อยู่และรากกำเนิด กลับทำให้ต้องชะงักมือไว้เสียดาย…ตำลึงต้นนั้นไม่น่าเลือกถังขยะใบนี้เป็นที่พักพิงแวบหนึ่งในสำนึกคล้ายได้ยินเสียงใครสักคนแว่วมา “ผู้หญิงก็เหมือนไม้เลื้อย ใกล้อะไรก็เกาะอย่างน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 3144 , 06:16:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วิชชุมมาลาฉันท์ ๘  หอคอยยืนร้าง           เวิ้งว้างกลางเลใบพร้าวไกวเปล         เห่กล่อมเพลงเศร้าผืนทรายไร้รอย          เปลือกหอยหงอยเหงาอาจไม่มีเรา              ในคืนพรุ่งนี้ เราจำบรรเลง            บทเพลงอำลารอวันกลับมา            เมื่อฟ้าเปลี่ยนสีจุดไฟฝันรอ              ยามท้อชีวีหอคอยแห่งนี้            คือกำลังใจ ขอเธอเข้มแข็ง          ดั่งแสงฉายฉานดั่งไฟปราการ            ไม่มีมอดไหม้ฝากถ้อยจำนรร  ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1595 , 18:56:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายัณห์ตะวันคล้อยเด็กน้อยจ้องมองฟ้าอ้าปากและหลับตาจินตนาการว่า “กินตะวัน” กลมๆ สีส้มแดงน่าหรอยแรง ส้มสวรรค์ !หวาน หวาน ซ่านชีวันเปรี้ยวเข็ดฟัน สิ จิ้มเกลือ ฝันอิ่ม ยิ้มน้อย น้อยเผลอหลับผล็อย โอ้สุขเหลือสะดุ้งตื่น โลกคลุมเครือหนาวจับเนื้อ ตะวันหาย ! มองหา ฟ้ามืดมิดไร้พระอาทิตย์ ! ร้องหายายหนูกลืนกิน ตะวันฉายตายแน่ยาย มันอยู่ในพุง  จับมือยายลูบท้องสะอื้นร้อง ยายขำตุง !เด็กน้อย  หนอ ฝันฟุ้งเถอะวันพรุ่ง ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 2416 , 05:31:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รองเท้าคู่ใหม่รอพ่ออยู่หน้าบ้านจนค่ำพ่อกลับมาจากสวนแล้วเหลือบมองถอดรองเท้าบูท เดินเลยผ่านไปหลังบ้านเสียงอาบน้ำซ่าใหญ่ เงียบลงไม่นานพ่อก็เดินออกมาพร้อมชุดนอนผ้าขาวม้าผืนเก่าผืนเดิมประจำกายนั่งลงข้างๆ รองเท้าคู่ใหม่พลิกดูราคาป้าย 999 บาทหนังเงาวาบสะดุดตาชวนให้ลองใส่แต่พ่อแค่หยิบมาดูแล้ววางปากบ่นไปว่า ซื้อมาทำไมของมีราคาแพงๆพ่อก็ไม่ค่อยไปไหน สู้ซื้อรองเท้าบูทมาให้พ่อสักสิบคู่ดีกว่าแม่ปรามว่า จะไปบ่นว่าล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 ธันวาคม 2552
Posted by ดาวปลาตะเพียน , ผู้อ่าน : 1420 , 18:12:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โค้งขอบทะเลเธอวาดสายรุ้ง แขวนโมบายจันทร์เสี้ยวระบายฝันบนผืนฟ้าจิตรกรกำลังร่างนิยามรักรอเติมแต่งดวงตาสวรรค์สะพานดาวอยู่ใกล้แค่เอื้อมฉันหมายแตะเงื้อมเงาปรารถนาแต่แขนของฉันล้าขาของฉันสั้นเกินไปตะเกียกตะกายไขว่คว้าทว่าเอื้อมไม่ถึง…เอื้อมไม่ถึง….ทรุดนั่งลงหมดแรงอีกครั้ง….ปาดเลือดไหลซิบจากบาดแผลผิดหวังกลางลูกคลื่นรอยเท้าบนผืนทรายผลจากนาฏกรรมตะกายฝันก่อนเกลียวคลื่นยักษ์เข้าม้วนเก็บกวาดรอยยับย่นนั้นเรียบหายเ....

อ่านต่อ


/1
<< ธันวาคม 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]