*/
  • daxter
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : hi_deanii@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-01
  • จำนวนเรื่อง : 76
  • จำนวนผู้ชม : 70824
  • จำนวนผู้โหวต : 44
  • ส่ง msg :
  • โหวต 44 คน
วันศุกร์ ที่ 29 มิถุนายน 2555
Posted by daxter , ผู้อ่าน : 1896 , 12:19:27 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน hayyana โหวตเรื่องนี้

เริ่มอย่างมั่วๆ  ไปอย่างเมาๆ...

การเริ่มต้นเป็นอะไรที่ยากแค้นแสนสาหัญสำหรับสามัญชนคนเงินน้อย..อย่างคนทั่วไปที่มีฝันแต่ทุนทรัพย์น้อย...ผมเองก็เช่นกัน...อยากมี  อยากเป็น อยากสร้างฝันของตัวเองที่จะมีธุรกิจเล็กที่ไม่ต้องไป  วุ่นวายกับคำสั่งคนอื่นที่มีอีโก้เยอะจนทำให้มองไม่เห็นความเป็นคน....ในแวดวงที่ผมเคยทำงานนั้นเป็นแบบนี้จริง...เบื่อมาก  เบื่อคน  แม้กระทั่งเบื่อจริตของตัวเองที่นับวันเจอคนที่มีอีโก้มาก..จนทำให้เราบ่อยครั้งเป็นแบบเขา...ทั้งๆที่่าเขาแต่เราก็เป็นเหมือนเขา...พอเถอะ...ผมบอกกับตัวเองหลายครั้งกับงานที่ชอบ  ที่ผมทำและเลี้ยงตัวและครอบครัวมาหลายปี....จบพอเลิก!!!  นั่นคือฟางเส้นสุดท้าย.......


ผมออกจากงานประจำบ่อย  เพราะสันด-อา-นอ ผมเป็นคนที่ไมค่อยอยากจะทนกับงานที่ไม่ค่อยพร้อมในหลายๆด้าน   แต่จนแล้วจนรอดผมก็มักจะถูกชวนให้ไปทำงานที่ต้องเริ่มก่อตั้ง  หลายต่อหลายครั้ง  หลายสถานี...เหนื่อย  ท้าทาย  แต่ไม่ไหวเครียดจัดประสาท นอแรดมาก...ออกครั้งสุดท้ายและบอกกับตัวเองว่า  กรูพอแล้ว  ทำมาทุกตำแหน่งแล้ว...เดินตามความฝันได้แล้ว...ตอนนี้อยากหาความมั่นคงที่เราไม่ต้องเครียดจัดและอยู่ใกล้กันทั้งครอบครัว....

ก่อนที่จะออกจากที่สุดท้ายผมเริ่มทำเสื้อขายในเฟสบุ๊ค  มาสามสี่ครั้งการตอบรับถามว่าดีมั๊ย....ดี!!ครับ  ผมพอใจกับแบบนั้น  แต่จะให้มาเลี้ยงคนทั้งบ้านคงไม่พอ....ก็เลยต้องคิดและปรับกระบวนการคิดใหม่เพื่อที่จะสร้างงานให้กับตัวเอง..คิดอยากมาก  เริ่มยากที่สุด  หาทำเล ยากกว่า    ผมคิดแค่ว่าจะทำอะไรก็ได้ที่มีเงินเข้าบ้านทุกวัน   เริ่มจากคิดที่จะไปขับรถ ซูบารุ  ขายกาแฟสด ทำเสื้อขายตลาดนัด  ขายก๋วยเตี๋ยว โอ๊ยยยย!!เยอะ

ถามว่าทุนตอนนั้นมีมั๊ยไม่มีครับ...แต่มีกำลังใจที่จะต้องทำอะไรสักอย่างที่มันเป็นของเราให้ได้ เราสองคนปรึกาากันตลอดว่าจะเอาไง  ทำไร  จนในที่สุดเราตัดสินใจว่าเราจะขายกาแฟสด  เปิดบู๊ตเล็กๆขายแถวบ้านติดกับร้านข้าวแกง   เราเอาเรื่องนี้ไปคุยกับเจ้าของร้านข้างแกง  ปรากฏว่าเขาไม่ให้...เราก็เลยอึ้ง........แต่ช่างมัน สู้ๆเอาไว้ก่อน....

หลังจากนั้นไม่นาน  ผมได้เงินจากทางบ้านผม  พ่อกับแม่ให้มาเป็นเหมือนมรดก...โชคดีเงินหนึ่งแสนบาทกับความฝัน  ดูเหมือนจะเป็นจริงขึ้นมาแล้ว...แต่มันก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น   เพราะระหว่างนั้นเราก็ต้องเอาเงินบางส่วนมาทำบ้านด้วย.....ทุนก็ลดลงไปอีก    เท่านั้นไม่พอในระหว่างนั้นเราสองสามีภรรยาไม่มีงานทำก็ต้องใช้จ่ายค่าโน้นนี้สารพัด  ก็ต้องใช้เงินก้อนนั้น...ทุนก็ลดลงอีก.....แต่เราก็เก็บเงินบางส่วนเอาไว้เพื่อสานฝันต่อ....ซึ่งเงินตรงนี้มีแค่สองหมื่นเท่านั้นที่เราจะเก็บเอาไว้ทำทุน

จนแล้วจนรอดการเดินหาทำเลมันช่างเหนื่อยแสนสาหัญจริงๆเดินเป็นเดิน  ไม่ได้สักที  ที่ว่างก็แพงเกินไป  ที่ถูกและดีก็ไปไม่ทันเขา  ตอนนั้นกาแฟสดยังอยู่ในสมองเราทั้งสองคน...ทำไมทำกาแฟสด  เพราะมันไม่ยุ่งยากมากนัก  ไม่เหนื่อยมากนัก  และเรายังมีเวลาครอบครัวร่วมกันได้อีก...

ผมกับภรรยาไปเรียนชงกาแฟกับร้านพี่ชายซึ่งขายอยู่แล้ว  เขาใจดีสอนให้ฟรีและสารพัดที่จะแนะนำ  นั่นคือโชคดีของเรา....ผมก้ยังคงเดินหาที่ขายของอย่างมุ่งมั่น  สารพัดก็แห้วเหมือนเดิม.....

แรงบันดาลใจ......ก้อนใหม่

ผมเดินสารพัดตลาดที่มีโอกาสที่จะไปไม่ว่าตรงไหนที่ไหน  เขาก็มีกาแฟสดทั่ว...เริ่มท้อแล้ว  แต่ยังเชื่ออยู่ว่าน่าจะมีอะไรที่จะช่วยให้เราสู้ได้อีก....วันนึงได้เดินไปตลาดนัดเพื่อหาทำเลอีกนั่นแหละ....ไปเห็นน้าคนนึงยืนทอดแคปหมู  ผมเป็นคนชอบกินอยู่แล้วก็เลยซื้อมากิน  อร่อยมาก  ประทับใจจนวันต่อมาก้ไปซื้อมากินและได้มีโอกาสยืนคุยกัน...ผมเองก็หาเรื่องถาม ๆๆๆๆๆ   จนได้เรื่อง.......ว่าอะไรยังไง....สุดท้ายผมบอกกับน้าคนนั้นว่าพรุ่งนี้ผมจะมาเรียนด้วยนะ  ช่วยสอนผมที.................

กลับบ้านมาคุยกับภรรยาว่า  เรามาทอดแคปหมูขายเถอะ  มันง่ายดีไม่ต้องยุ่งยากอะไร...ข้าวของก็ไม่แพงนัก  ภรรยาก็ถามว่าแล้วเราจะขายที่ไหน.....นั่นไงลืมคิดเรื่องนี้ไปเสียฉิบ  กรรม  ผมก็บอกไปว่า  เอาน่าเดี๋ยวก็คงมีทางเองแหละมั่วๆเนียนๆไป...เดี๋ยวเราก็จะหาที่ได้เอง

ผมไปเรียนทอด  เรียนกับน้าคนนี้อยู่เกือบสัปดาห์  ร้อนมหาประลัย  ดูแล้วง่ายมากการทอด  ก็แค่ทอด...แต่ไม่ใช่!!!.....หลังจากนั้นสักพัก  น้าก็ถามผมว่าเอาจริงป่าว...ผมบอกว่าจริงลุยแล้ว...ไม่สนแล้ว  ว่างมานานเงินทุนก้ใกล้หมด  ต้องทำอะไรสักอย่าง  ตายเป็นตาย   น้าถามว่าแล้วจะขายที่ไหน.............ผมอึ้ง....ยังหาที่ไม่ได้เลย

หลังจากนั้นไม่นานผมได้พูดคุยกับคนแถวๆบ้าน  คือบ่นแล้วก็ท้อเรื่องหาที่ขายของ  แล้ววันนั้นเอง  เหมือนขี้มูกที่ติดอยู่ปลายจมูกแล้วเราไม่เห็น   พี่ที่ได้ยินเรื่องของเรา  เขาก็ถามว่าจะขายอะไร  ผมก็เริ่มสับสนอีกครั้ง  และตอบกลับไปว่า ถ้ากาแฟสดขายได้ก็จะทำ  แต่ถ้าไม่ไหวก็จะขายแคปหมูครับ  พี่เขาพูดขึ้นมาว่าให้ไปดูที่  แถวๆ"สวนหมาก"  พี่เขาขับรถผ่านทุกวัน....ให้ลองไปดู


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
daxter วันที่ : 02/07/2012 เวลา : 00.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daxter
ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นไม่ดี  หรือเริ่มต้นสายเกินไป อย่าสิ้นหวังกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า ในอนาคตของคุณ..เจย์เอลเลียต

การเปลี่ยนแปลง.....ที่ต้องเรียรู้

ขายมาสัปดาห์กว่าๆการทอดเริ่มดีขึ้น คุมไฟได้ดีขึ้นแต่ก็ยังมีหนังบางส่วนที่แข็งอยู่ ก็แก้กันไปคัดทิ้งบ้างไรบ้าง ลูกค้าเริ่มมีหน้าเก่าๆแวะเวียมมาซื้อ...แต่รายได้เท่าเดิมไม่ขยับ บางวันมีบ้างที่ได้สี่ร้อย สามร้อย..เครียดและงง....

ลูกค้าบางคนถามมาว่าไม่มีน้ำพริกหนุ่มหรอ.....เราก็ตอบไปว่าไม่ได้ทำครับ...แต่พอมากขึ้นๆๆ เริ่มรังเรว่าเอาไงดี เราไปหามาขายมั๊ย ไม่ต้องทำเอง แต่ก็อีกนั่นแหละเราควบคุมอะไรไม่ได้อีก ถ้าเอาของไม่ดีมาเราก็ต้องแก้ปัญหาอีก....

ลองโทรไปหาคุรแม่ผม ได้เรื่องทันทีแกมีพรรคพวกที่ทำขายอยู่ เราก็เลยดีใจ แต่ที่สำคัญแกไม่ทำขายอยากได้ต้องมาเรียนกับแกเท่านั้น....นั่นไง เริ่มเห็นความหนักหน่วงแล้ว วันแรกกับการทำน้ำพริกหนุ่ม บอกได้เลยว่าทำไม ป้าแกไม่ทำขาย เพราะขั้นตอนยุ่งและใช้เวลามาก... ครั้งแรกปวดไปทั้งตัว แต่เราก็ได้น้ำพริกกับมา....

และแล้ววันรุ่งขึ้นเราก็ขายนำ้พริกหนุ่มกับแคปหมูตามที่ทุกเรียกร้อง.....ขายดีกว่าเดิม..แต่เรื่องประหลาดใจของเรายังไม่หมดยังมีต่อ..เอาไว้มาต่อให้นะครับ...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
daxter วันที่ : 02/07/2012 เวลา : 00.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daxter
ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นไม่ดี  หรือเริ่มต้นสายเกินไป อย่าสิ้นหวังกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า ในอนาคตของคุณ..เจย์เอลเลียต

เอาก็เอา..ลุยแล้ว.....

ไปถึงสถานที่ ที่ให้เช่ามีขนาดเล็กที่สามารถวางโต๊ะได้ตัวเดียวกับของอีกเล็กน้อย คุยกับเจ้าของเขาถามว่าจะขายอะไร พอเราเห็นบรรยกาศร้านรวงแถวนั้นซึ่งมี้รานขายน้ำกว่าสามร้านเราก็เลย บอกว่าขายแคปหมูทอด....เขาก็ถามว่าขายอย่างเดียวเนี่ยนะ ผมก็ตอบไปตรงๆว่าเอาแค่นี้ก่อนครับ....พี่เขาก็ใจดีนะบอกเราว่า แถวนี้เป็นอย่างไร คนจะมีพฤติกรรมอย่างไร คนส่วนใหญ่เป็นแบบไหนยังไง....และที่สำคัญที่ตรงนี้จะมีสัญญาเพียงแค่หกเดือนนับจากวันนี้...

ผมเข้าใจและรับทราบเงื่อนไข ค่าใช้จ่ายค่าที่เพียงแค่สองพันห้าร้อยบาท....ผมคิดกันว่าสำหรับการเริ่มต้นเงินแค่นี้น่าจะพอเสี่ยง...คิดไปคิดมาถามว่ามั่นใจแค่ไหนกับการลงทุนและเริ่มครั้งนี้ บอกได้เลยไม่มั่นใจเลย กังวลสารพัดที่จะคิดได้ โน้นนี่นั่น แต่ทำไงได้เราจ่ายเงินค่าทีไปแล้ว และพรุ่งนี้จะไปซื้อของแล้ว สั่งหนังหมูแล้ว เตรียมทุกอย่างแล้ว...กังวลไม่เลิก เครียด....

วันรุ่งขึ้นไปจ่ายของซื้อกระทะ เตา สารพัด...ถึงตอนนั้นก็ยังคิดอยู่ว่า คิดดีแล้วเหรอ...คิดถูกแล้วใช่มั๊ย โอ๊ยสารพัดเยอะกว่าเดิมอีก...เอาอย่าคิดมากสู้ๆเป็นไงเป็นกัน...

ก้าวแรกสู่สังเวียน....

เช้าวันรุ่งขึ้นผมเอาของทั้งหมดมากองแล้วเริ่มตั้งเตาลองทอดดู.....ครั้งแรกมันทุลักทุเลมาก..แต่ก้เรียบร้อยดี...กลิ่นหอมไปทั่วจนทำให้ผมมีลูกค้าคนแรกคือคนข้างบ้าน....แล้ววันนั้นผมก็ลองโทรไปขอวางขายที่้รานลาบส้มตำแถวบ้าน ปรากฏว่าเขาใจดีให้เอาไปวางขายโดยไม่คิดค่าวางอะไรเลย แถมเก็บเงินให้อีก....ใจดีแท้เหลา

ก่อนขายจริงสองวัน เรามานั่งคิดกันว่าจะใช้ชื่ออะไรดี คิดไปมาก็เลยเอาชื่อ "แคปหมูลุงเริญ" ซึ่งเป็นชื่อพ่อผมเอง...ซึ่งผมว่าดีดูขลัง ไปทำป้ายทำอะไรเสร็จ ดูดีที่เดียว ขายวันแรกเกรงมากกกกก....ไม่รู้ว่ายังไง การทอดแคปหมุดูไม่ยาก แต่พอเอาจริงๆ สุดยอดยาก เพราะเชื่อได้ว่าลูกค้าคนแรกๆที่สวนหมาก คงต้องกินของแข็งและของเหนียวไปบ้าง

วันแรกผ่านไปเราขายได้ พันห้าร้อยบาท.....พระเจ้า!!!! เจ๋งอ่ะ วันต่อๆมาเริ่มลดลงที่ละนิดๆๆๆๆ จนมานิ่งๆตรงราคา พันนิดๆกับเก้าร้อย แปดร้อย อิอิอิ...เอาก็เอาวะ ผ่านไปลูกค้าเดินมาบ่นว่า มันแข็งบ้างมันเหนียวบ้างสารพัด ผมได้แต่ก้มหน้าก้มตาขอโทษและพยายามทำให้ดีขึ้นๆๆ

ยอมรับเลยว่ามันยากตรงคุมไฟนี่แหละ....และที่สำคัญหนังหมุที่ได้มามันไม่เหมือนกัน หนังแต่ละส่วนมีความหนาบางไม่เท่ากัน ไฟที่จะใช้ทอดและระยะเวลาก็ต่างกัน ที่สำคัญ หนังทั้งหมดมันมาพร้อมกันและปนกันมา......ประสบการณ์ใหม่ที่ต้องแก้ไข

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
daxter วันที่ : 29/06/2012 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daxter
ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นไม่ดี  หรือเริ่มต้นสายเกินไป อย่าสิ้นหวังกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า ในอนาคตของคุณ..เจย์เอลเลียต

ผมกำลังกระเสือกกระสน ดิ้นรนอย่างเต็มที่....สู้ยิบๆครับ...บางที่ก็เหนื่อยบ้างไรบ้างครับ..ก็ยังจะพยายามลุยต่อครับ....ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คือเรา วันที่ : 29/06/2012 เวลา : 13.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/salatee

ทำในสิ่งที่เราถนัด ทำด้วยใจรัก เราจะมีความสุขกับสิ่งที่เราทำค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
คือเรา วันที่ : 29/06/2012 เวลา : 13.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/salatee

ทำในสิ่งที่เราถนัด ทำด้วยใจรัก เราจะมีความสุขกับสิ่งที่เราทำค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
hayyana วันที่ : 29/06/2012 เวลา : 13.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

ข้าวเหนียวหมูปิ้งอร่อยดีครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รินรู้ดี วันที่ : 29/06/2012 เวลา : 12.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



อ่านแล้วขอเดาว่า คุณกำลังผ่านหนทางที่ยากลำบาก

ถูกต้องหรือไม่ เป็นกำลังใจให้สำหรับ คนสู้

ท้อได้แต่ไม่ถอย คนเม้นท์ ก็สู้ยิบตามาแล้ว

แม้ปัจจุบันก็ยังสู้อยุ่ค่ะ

รินรู้ดี

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
daxter วันที่ : 29/06/2012 เวลา : 12.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daxter
ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นไม่ดี  หรือเริ่มต้นสายเกินไป อย่าสิ้นหวังกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า ในอนาคตของคุณ..เจย์เอลเลียต

จะมาต่อเรื่อยๆนะครับ....พยายามจะเขียนเตรียมเอาไว้...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน