• เดือนค้างณทะเลหญ้า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : denchainawa@hotmail.c0m
  • วันที่สร้าง : 2010-06-07
  • จำนวนเรื่อง : 64
  • จำนวนผู้ชม : 53840
  • ส่ง msg :
  • โหวต 41 คน
สำนักพิมพ์ดอกไม้ภูพาน
วรรณศิลป์สถาน บ้านของความรัก มิตรภาพ ในอ้อมกอดขุนเขา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/denchainawa
วันอังคาร ที่ 17 เมษายน 2555
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 500 , 08:40:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

๑ ฝนตกแล้ว ขึ้นภูขึ้นผา เก็บผักเก็บหญ้า หน่อไม้ กะเจียว ผักหวาน เหลือกินก็ขาย ผู้หญิงเดินนำหน้า ผู้ชายถือตะกร้าตามหลัง ... “น้องสาวจ๋า ช้าๆหน่อย พี่ตามเจ้าไม่ทัน” ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 31 มกราคม 2555
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 727 , 20:46:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

คำกวี " รองเท้าสีขาว "...ความฝันของฉันเหมือนรองเท้าสีขาวฉันชอบใส่มันเดินไปในความมืดรู้สึกนุ่มเท้าดีฉันมีความสุขที่ได้ใส่รองเท้าคู่นี้ฉันร้องเพลงไปท่ามกลางแสงจันทร์แมลงตัวหนึ่งร้องทักว่า"..รองเท้านั่น ทำไม? สีมันจีดจางจังเลย"ฉันหัวเราะแทนที่จะโกรธแล้วเดินร้องเพลงต่อไป...ความฝันของฉันเหมือนรองเท้าสีขาวฉันใส่มันเดินไปในความฝัน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 มกราคม 2555
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 1208 , 12:10:28 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตะวันตกดินที่ห้วยหวด " ณ ห้วงแห่งคำนึงซึ่งเงียบเหงาระหว่างเราพร่าเลือนเหมือนภาพหลอนแค่สำนึกในกมลของคนจรใจรุ่มร้อนกลับรวดร้าว..หนาวคะนึง "....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 มกราคม 2555
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 906 , 13:10:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ลมหนาวจากภูพาน....สายลมหนาวเริ่มบรรเลงเสียงเพลงกล่อม แมลงพร้อมกรีดสำเนียงเหมือนเสียงหลอน คล้ายๆใครขับลำนำด้วยคำกลอน มาออดอ้อนในกมลจนตื่นตา โอ้ใจเอ๋ยกรุ่นๆไอด้วยไฟรัก สุดจะหักห้ามได้อย่างไรหนา รักรักรักมันเร่งรุกอยู่ทุกครา เหมือนจะเผาผลาญข้าในคะนึง ในสำเนียงแว่วหวานปานน้ำค้าง ยิ่งอ้างว้างเพราะพิษความคิดถึง แผ่นทรวงซับรับคลื่นสะอื้นอึง สุดรำพึงนอนหนาวรวดร้าวใจ น้ำตารินตกในไหลเงียบ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 ตุลาคม 2554
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 865 , 23:29:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  เคยเปียกฝนปนน้ำตาเมื่อคราหนึ่ง เพราะซาบซึ้งในความรักเสียหนักหนา เพราะลุ่มหลงมายารักบดบังตา และคิดว่า “ความรัก” จักนิรันดร์    ในยามรัก..โลกช่างงามด้วยความรัก เป็นแสงศักดิ์สิทธิ์สว่างและสร้างสรรค์ มีดอกไม้เบ่งบานในคืนวัน มีคนธรรพ์บรรเลงร่ำคำกวี   เมื่อถึงยาม “รักคุด” สุดวิโยค ต้องนอนหนาวใต้ต้นโศกและเสื่อมศรี แม้เพียงดอกหญ้าจะบานยังไม่มี ฟังกวีบรรเลงร่ำยิ่ง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 มิถุนายน 2554
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 928 , 12:04:36 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลังบ้านพักของลูกชาย ติดทุ่งนา และมีกอไผ่ลูกเคยเล่าให้ฟังว่า  มีนกกระจาบผัว-เมีย คู่หนึ่งทำรังอยู่ไม่กี่วันมานี้  ได้ยินเสียงร้องจิ๊บๆของลูกนก  แสดงว่านกกระจาบผัวเมียให้ลูกแล้ว ตอนเช้า  ขับรถไปส่งลูกที่โรงเรียน  ฝนที่ตกตั้งแต่เมื่อคืน  เป็นอุปสรรคจนไม่สามารถไปต่อที่ไหนได้อีก  จึงกลับมานั่งจับเจ่ามองสายฝนอยู่ที่บ้านพักของลูก  นกกระจาบสองผัวเมียก็ไม่ได้ออกหาอาหารเหมือนอย่างเคย  มันคงช่วยกันปกป้องลู....

อ่านต่อ


/11
<< ธันวาคม 2018 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]