• เดือนค้างณทะเลหญ้า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : denchainawa@hotmail.c0m
  • วันที่สร้าง : 2010-06-07
  • จำนวนเรื่อง : 64
  • จำนวนผู้ชม : 63174
  • ส่ง msg :
  • โหวต 41 คน
สำนักพิมพ์ดอกไม้ภูพาน
วรรณศิลป์สถาน บ้านของความรัก มิตรภาพ ในอ้อมกอดขุนเขา
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/denchainawa
วันพุธ ที่ 9 มีนาคม 2554
Posted by เดือนค้างณทะเลหญ้า , ผู้อ่าน : 1265 , 20:43:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน tatuk โหวตเรื่องนี้













 ดอมอิดออดไปอยากออกไปทำงานในเช้าวันนี้ เป็นครั้งแรกที่แสงรุ้งเห็นเขาเป็นแบบนี้ แต่เธอก็ขอร้องให้เขาไปเพราะรู้ว่าเขามีงานล้นมือ ดังนั้นดอมจึงออกจากบ้านไปแบบอาลัยอาวรณ์

 มือเขากำพวงมาลัยแน่นขณะที่รถทะยานออกไปเบื้องหน้า แสงแดดยามสายไม่ได้ช่วยให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย จะพูดให้ถูกก็เป็นเพราะหัวใจเขาต่างหากที่เหน็บหนาว อาการแบบนี้เหมือนโรคที่ค่อยๆกำเริบขึ้นเรื่อยๆโดยไม่รู้ตัว 

 เมื่อคืนนี้ แสงรุ้งกับเพื่อนของเธอไปฉลองกันที่ไหนกันนะ เธอกลับมาเสียดึกดื่น..ความคิดนี้วกวนอยู่ในสมองของดอมตลอดเวลา มันทำให้เขารู้สึกเป็นกังวลใจมากขึ้น

 สองคนนี้เขาคงสนิทกันมาก ทันทีที่ดอมเห็นเพื่อนชื่อปรานของแสงรุ้ง และเพียงแวบเดียวที่ปรานมองเธอ มันมีประกายจากดวงตาของเขาบางอย่างฉายฉานออกมา ไม่ธรรมดาเลยสำหรับแววตาที่ผู้ชายมองผู้หญิงแบบนี้ สำหรับดอมคิดว่ามันเป็นประกายที่เกิดจากความรู้สึกอันลึกซึ้ง

 คิดมากไปกันใหญ่แล้ว ดอม

 เขาตำหนิตัวเอง ก็แสงรุ้งไม่เคยปริปากพูดออกมาเลยสักครั้งเดียวนี่นา ว่าเธอมีใครอยู่เบื้องหลัง แล้วตลอดเวลาที่เธอมาอยู่ที่นี่ ก็ไม่เคยเห็นว่าเธอจะติดต่อกับใครอื่น นอกจากคนในครอบครัวของเธอที่กรุงเทพฯ  

 ความคิดนี้วกไปวนมา จนดอมเดินทางไปถึงแกลเลอรี่

 

 “แสงรุ้ง วางมือก่อนสิจ๊ะ มานี่สักเดี๋ยว..”

 ดอมพึ่งกลับจากแกลเลอรี่ เขาเปิดประตูบ้านเข้ามาด้วยใบหน้ารอยยิ้มกรุ้มกริ่ม เขาเอามือไพล่หลัง ในมือเขามีห่อของขวัญห่อเล็กๆถืออยู่ เขาเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าวแต่ก็ยังซ่อนมือไว้ข้างหลัง

 “ทำไมไม่กดแตรเรียกคะ จะได้ออกไปเปิดประตูให้” 

 แสงรุ้งหันมาส่งยิ้มให้ ขณะที่มือกำลังง่วนอยู่กับการทำแกงจืดเต้าฮู้ขาวเห็ดหอม อาหารจานโปรดของดอมบนเตา เธอก็รู้สึกว่าวันนี้ ดอมมีพิรุธบางอย่าง

 “อะไรคะ”

 “มานี่เดี๋ยวสิ ผมมีอะไรจะมอบให้กับคุณ”

 แสงรุ้งตักน้ำแกงจืดมาแตะที่ปลายลิ้น เมื่อรสชาติได้ที่แล้วเธอก็ปิดวาล์วแก็ส ถอดผ้ากันเปื้อนห้อยไว้ที่ข้างฝา แล้วเดินมานั่งเก้าอี้ตัวที่อยู่ตรงข้าม เธอเอียงคอเล็กน้อยเหมือนจะถามว่า..มีอะไรหรือคะดอม อย่างที่เธอเคยทำ เป็นท่าที่ดอมคิดว่าเธอทำได้น่ารัก  และยิ่งมองน่ารักมากขึ้นในบรรยากาศแบบนี้

 “เอามือขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะสิจ๊ะ แล้วก็แบมือออกด้วยจ๊ะ”

 แสงรุ้งเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะและทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง

  ดอมค่อยๆถอนมือออกมาจากด้านหลัง แล้วก็ยื่นออกไปข้างหน้าค่อยๆวางลงบนฝ่ามือน้อยๆของแสงรุ้งที่แบไว้รออยู่แล้ว

 เธอไม่ค่อยเข้าใจในสิ่งที่เขาทำ แต่เธอก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องธรรมดาอย่างแน่นอน เวลานี้มันเหมือนมีสายลมเย็นๆพัดเข้ามาในหัวใจของเธอ 

 ไม่ว่าอะไรก็ตาม ที่อยู่ในห่อของขวัญเล็กๆที่วางอยู่บนฝ่ามือนี้ เธอก็อยากจะเอ่ยคำขอบคุณเขาในทันที แต่รู้สึกว่าลำคอมันตีบตันแหบแห้ง ขอบตาร้อนผะผ่าวขึ้นมาทันที

 แสงรุ้งค่อยๆแกะห่อของขวัญนั้นออก เธอพยามไม่ให้มือสั่นไหว

 ดอมนั่งมองแสงรุ้งที่ค่อยๆแกะห่อของขวัญออกอย่างทะนุถนอมด้วยความเป็นสุขใจ ดวงตาเขาสดใสเหมือนดวงดาว หัวใจโปร่งโล่งเหมือนท้องฟ้าในวันที่ปราศจากก้อนเมฆ และรำพึงกับตนเองว่า..

  แสงรุ้ง..วันนี้ผมได้ค้นพบความจริงบางอย่าง

 ความจริงที่ว่า..ผมกำลังว่ายน้ำข้ามมหาสมุทรแห่งความลับของตัวผมเอง

 รู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มตามผิวหนัง

 ในขณะที่คลื่น..ลูกแล้วลูกเล่าเคลื่อนผ่านผมไป

 ความรู้สึก..ดั่งกับว่า

 ได้พบคนแปลกหน้าผู้มีรอยยิ้มแสนหวาน

 

 เมื่อผมมองลงไปที่ก้นทะเล

 ก็พบเห็นแต่ปะการังมากมายสีสันสวยงาม

 มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์สำหรับผม

 แต่..มันก็เป็นแค่ความฝัน

 ผมไม่อาจพบเห็นมันได้..เมื่อลืมตาขึ้นมา

 

 ผมอยากให้โลกใบนี้หยุดหมุนสักวันหนึ่ง

 อยากให้กงล้อแห่งเวลาชำรุด

 จนมิอาจเคลื่อนที่ผ่านวันนี้ไปได้

 ดวงตะวัน..ก็ควรถึงเวลาแก่การนอนหลับพักผ่อนเสียที

 และอยากให้ความฝัน..ในวันนี้

 ตกอยู่ในห้วงแห่งการหลับใหลอันไม่มีที่สิ้นสุด

 

 แสงรุ้ง..

 ผมอยากให้คุณเป็นความจริงของผม

 และอยากให้ลมหายใจคุณ

 พลิ้วผ่านผิวกายผมตลอดเวลาแห่งการหลับฝันนี้.

 

 เมื่อห่อของขวัญถูกคลี่ออก แสงรุ้งก็พบว่าในนั้นมีแก้วเจียรนัยเป็นรูปหงส์อยู่คู่หนึ่ง ประกายผลึกแก้วส่องแสงวับวาบงดงามเหลือเกิน

 ดอม..

 แสงรุ้งตื้นตันใจจนพูดอะไรไม่ออก

 ดอมกระแอม เมื่อเห็นว่าแสงรุ้งนิ่งและทำท่าจะร้องไห้

 “แสงรุ้ง คุณคงแปลกใจสินะว่าทำไมผมถึงให้ของขวัญกับคุณ จะว่าไปแล้ว ก็ไม่เห็นจะมีวาระอะไรที่ควรจะมอบของขวัญให้แก่กัน แล้วมันยังเป็นหงส์คู่อีกด้วย โบราณว่า..หงส์เป็นสัญลักษณ์ของความรักที่ยั่งยืน เป็นสัตว์ผัวเดียวเมียเดียว เมื่อมันจับคู่เป็นผัวเมียกันแล้ว แม้ว่าตัวใดตัวหนึ่งต้องตายจากไป ตัวที่ยังอยู่จะไม่จับคู่กับตัวอื่นอีกเลย ตลอดอายุไขของมัน”

 แสงรุ้งได้แต่พยักหน้า และประคองหงส์คู่นั้นไว้ในมือ

 “วันนี้ เป็นวันที่ผมได้ตัดสินใจสารภาพความในใจกับคุณ อย่างเป็นการเป็นงานว่า..ผมรักคุณ แต่งงานกับผมเถอะนะแสงรุ้ง ผมพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อเรา”

 โธ่ ดอม

 แสงรุ้งนึกไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อคืน แล้วน้ำตาก็ล้นปรี่ออกมา

 ม่านน้ำตาทำให้ภาพดอมเลือนหายไป หัวใจของแสงรุ้งเหมือนตกลงไปในแม่น้ำลึก พร่ำร้องในความรู้สึกว่า..ฉันจะแต่งงานกับคุณได้อย่างไร..ดอม ฉันไม่ใช่แสงรุ้งของเมื่อวานนี้อีกแล้ว ชีวิตฉันแปดเปื้อนในสิ่งที่ไม่อาจลบเลือนออกไปได้ มันจะติดอยู่กับผิวกายฉัน ติดอยู่ในหัวใจฉัน ไปจนกว่าฉันจะสิ้นลมนั่นแหละ..ดอม

 ดอมเลื่อนมือมากุมมือของแสงรุ้งและหงส์คู่นั้น แล้วบีบเบาๆ

 “แสงรุ้ง ผมรักคุณ ผมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ จะทำตัวเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดที่จะเข้าไปนั่งในหัวใจของคุณ”

 ความรู้สึกเกลียดชังตัวเองของแสงรุ้ง..เอ่อท้นขึ้นมา เธอรู้สึกเหมือนกับว่า ตัวเองเป็นคนโกหกหลอกลวง เป็นหญิงแพศยา ที่ไม่ยอมพูดความจริงออกมา ทั้งๆที่ผู้ชายคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอเวลานี้ มีแต่ความซื่อตรงและจริงใจ 

 แสงรุ้งถอนมือออกจากการเกาะกุมของดอมอย่างเกรงใจ และในนาทีนั้น เธอก็ลุกจากเก้าอี้แล้วผลุนผลันวิ่งออกจากบ้านไป

 แสงสีส้มของดวงตะวันที่กำลังจะลับเหลี่ยมเขา สาดส่องลงมาที่หนองน้ำแล้วสะท้อนเป็นไรระริก แลดูราวกับมีชีวิต แสงรุ้งยืนอยู่เหนือคันดินริมรั้วด้านหลังบ้าน หงส์คู่นั้นเธอยังกอดไว้แนบอก พร้อมกับสะอื้นไห้ น้ำตาไหลรินราวกับยืนกลางสายฝน

 แสงรุ้งไม่เคยคิดมาก่อนว่า ชีวิตจะผันแปรเพียงชั่วข้ามคืน ดอมเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดเท่าที่เคยพานพบ เขาเป็นคนเงียบขรึม สุภาพอ่อนโยน เป็นผู้ชายที่โรแมนติกและช่างฝัน หัวใจเต็มไปด้วยความจริงใจและบริสุทธิ์ เธอแอบคิดอยู่เหมือนกันว่า..หากวันใดเธอพร้อมที่รับใครสักคนเข้ามาในชีวิต ดอม..จะเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่เธอหมายปอง และขณะนี้มันก็จวนเจียนจะถึงเวลานั้นเต็มทีอยู่แล้วเชียว หากไม่มีผู้ชายอีกคนหนึ่งบุกรุกเข้ามาแล้วขยี้หัวใจเธอให้แหลกลาญลงเสียก่อน 

 ฉันแต่งงานกับคุณไม่ได้หรอกดอม..

 

 สำหรับดอมแล้ว เวลานี้ช่างเป็นยามเย็นที่สดใส ขณะที่เดินผ่านสวนหลังบ้าน เหมือนดอกไม้ทุกดอกเอ่ยคำทักทายแก่เขา ท้องฟ้าในยามที่ดวงตะวันใกล้จะลับเหลี่ยมเขา สดใสไม่หมองหม่นน่าหดหู่ใจอย่างในบางวัน ทุกฝีก้าวเหมือนได้สัมผัสกลิ่นไอแห่งความรักอบอวลอยู่ในอากาศ

 ดอมเดินมาหยุดอยู่ห่างจากแสงรุ้งราวสิบห้าก้าว เขาสูดลมหายใจลึกๆ เธอยังไม่รู้สึกตัวว่าเขายืนอยู่ตรงนั้น  

 แสงรุ้งเหม่อมองออกไปทางหนองน้ำ เธอห่อไหล่และค้อมหัวเล็กน้อย แสงสุดท้ายที่สาดมาทางภูเขา ทำให้เธอแลดูงดงามราวภาพฝัน ดอมคิดว่า..เขาจะต้องลงมือวาดภาพนี้ให้สุดฝีมือเพื่อเป็นของขวัญให้กับตนเอง หากถึงวันแต่งงานกับแสงรุ้ง

 เมื่อรู้สึกตัวว่าดอมเดินเข้ามาใกล้ แสงรุ้งก็รีบเช็ดน้ำตาให้แห้ง พยามควบคุมจิตใจให้ปกติโดยเร็ว

 ดอมก้าวเข้ามาหยุดอยู่เคียงข้างเธอ ทั้งสองไม่ได้พูดจาอะไรออกมา หากแต่สายตาจับจ้องอยู่ที่แสงระยิบระยับบนผิวน้ำเบื้องหน้า 

 นาน..และนาน 

 ดอมเป็นฝ่ายขยับตัวก่อน เขายื่นมือมาจับแขนของแสงรุ้ง แล้วพาเธอเดินมานั่งที่ม้านั่งใกล้ๆนั้น เธอเดินตามเขาเหมือนคนกำลังละเมอ

 “แสงรุ้ง ผมไม่อาจล่วงรู้หัวใจคุณได้ว่า ที่คุณวิ่งร้องไห้หนีผมออกมา เป็นเพราะคุณดีใจ หรือว่าเป็นเพราะสาเหตุใด แต่ผมก็อยากจะบอกคุณเป็นการย้ำเตือนอีกครั้งว่า..ผมรักคุณ และมันเป็นความจริงอย่างยิ่ง ผมจะไม่ถามคุณในเวลานี้หรอกว่า..คุณรักผมมั๊ย แต่ผมจะปล่อยให้คุณได้ใช้เวลาไตร่ตรองตามแต่คุณจะพอใจ นานแสนนานแค่ไหน..ผมก็รอได้ ขอแค่คำพูดนั้น..ออกมาจากหัวใจของคุณ”  

 โธ่..ดอม แสงรุ้งคร่ำครวญในอก 

 ฉันจะเอ่ยปากกับคุณอย่างไรดีหนอในเรื่องนี้ ถึงจะไม่เป็นการทำร้ายคุณ ฉันไม่รู้..ดอม ฉันไม่รู้จริงๆ สมองและหัวใจฉันมันตีบตันไปหมดแล้ว ฉันรู้แต่เพียงว่า..ฉันจะต้องบอกความจริงในเรื่องที่เกิดขึ้นนี้แก่คุณ ไม่ว่าฉันจะยังอยู่ที่นี่ หรือจากไปแล้ว 

 มันเป็นเวลาที่แสงรุ้งรู้สึกเจ็บปวดหัวใจที่สุด มีเสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาก้นบึ้งแห่งความรู้สึก ใจดวงนี้แทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ

 ดอมจ๋า..ฉันรักคุณ 

 แต่..

 แต่..ฉันเป็นของคนอื่นเสียแล้ว

 

 ท้องฟ้าสดใส เหมือนจะเป็นการบอกกล่าวอย่างเป็นนัยว่า ถึงเวลาเปลี่ยนผ่านฤดูกาลจากฤดูฝนสู่ฤดูหนาวอีกคราหนึ่งแล้ว แตกต่างจากในหัวใจของแสงรุ้งที่กลับมืดครึ้มด้วยปัญหา วันนี้เธอแต่งตัวแบบที่เรียกว่าตามสบายมากที่สุด ใส่เสื้อยืดสีขาวที่สกรีนหน้าอกเสื้อว่า..แรงบันดานใจ อาร์ต แกลเลอรี่ อันเป็นชื่อแกลเลอรี่ของดอม แล้วสวมทับด้านนอกด้วยเสื้อไหมพรมลูกไม้แบบคอกว้างสีชมพู อันเป็นสีที่เธอโปรดปรานมากที่สุด ตัดกับกางเกงเลสีเลือดหมู

 แสงรุ้งถือกระเป๋าหนังแบบสะพายที่เย็บด้วยหนังแท้สีน้ำตาลสลับดำ กระเป๋าใบที่ดอมใช้ใส่ของส่วนตัวจำพวกกระเป๋าสตางค์ สมุดพก ปากกา ยาแก้หอบหืดที่ต้องทานเป็นประจำ  ออกมายืนรอเขาที่รถ ขณะที่ดอมเก็บข้าวของอุปกรณ์บางอย่างที่จะนำไปใช้ที่แกลเลอรี่ ใส่กระเป๋าทำงานอีกใบหนึ่งอยู่หน้าขาหยั่งวาดรูปภายในบ้าน ครู่เดียวเขาก็ตามออกมา

 ดอมมีท่าทางยิ้มแย้มแจ่มใส และได้มายืนอยู่ตรงหน้าแสงรุ้งแล้วขณะนี้ เขารู้สึกว่าวันนี้เธองดงามไปอีกแบบหนึ่ง ในยามที่อยู่ในชุดสบายๆแบบนี้ 

 แสงรุ้ง..ถ้าผมได้ใช้ชีวิตอยู่กับคุณ ชีวิตนี้คงจะมีแต่สีสันอันสดใส และพบพานแต่ความสงบสุขอันไม่มีที่สิ้นสุด เขายิ้มในใจ และนึกช่างอยากจะมีเวลาเหลือเฟือเหลือเกิน เพื่อที่จะได้มองเธอทั้งชีวิต 

 ดอมก้าวเข้าไปในรถ แสงรุ้งยื่นกระเป๋าให้แล้วถอยห่างออกมาก้าวหนึ่ง เธอเอามือกุมไว้ข้างหน้าแล้วค้อมหัวลงเล็กน้อย เขาคิดว่า นี่เป็นท่าที่มีเสน่ห์ที่สุดของแสงรุ้ง และเป็นท่าที่เขาประทับใจไม่มีวันลืม

 “ขับรถดีๆนะคะ”

 เธอส่งเสียงใสๆพร้อมกับโปรยรอยยิ้มมา สายลมยามเช้าพัดมาบางเบา หอบเอากลิ่นหอมอ่อนๆจากกายของเธอลอยเข้าจมูก ไม่ใช่สินะ..จะต้องพูดว่า ลอยเข้าไปในจิตใจของเขาเลยทีเดียว เวลานี้ดอมรู้สึกว่า ประตูหัวใจของตัวเองได้เปิดออกแล้วอย่างเต็มที่ ไม่ว่าอะไรก็ตาม..ในความเป็นแสงรุ้ง หัวใจเขาก็สามารถรับได้หมด

 แสงรุ้ง..ผมรักคุณ เพราะคุณคือคนที่ผมรัก ไม่ว่าคุณจะทำอะไรหรืออยู่ที่ไหน ความรักของผมก็จะติดตามคุณไปทุกหนแห่ง   รักนี้ช่างมากมายเหมือนแสงแดดและไม่มีวันเหือดหายไปจากใจผม 



 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
จันทร์วารี วันที่ : 27/03/2011 เวลา : 07.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

ต้องมีตอนต่อไปแน่ ๆ เลย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ปองเพียงหทัย วันที่ : 22/03/2011 เวลา : 01.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poetrypong

อิจฉาสายรุ้งจัง

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สาวอิสานอินเตอร์ วันที่ : 09/03/2011 เวลา : 22.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spj
เฮียมนี้เป็นดั่งดวงดอกไม้     บานอยู่กลางดงฝนบ่ตกลงโฮย                     สิหล่นขุคาต้น

ซึ้งงงงงงงง จัง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
tatuk วันที่ : 09/03/2011 เวลา : 20.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

โรแมนติกดรามาขนาด...


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มีนาคม 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]