เสรีไทยสีขาว
การเมือง,เสรีไทยสีขาว กบฏจริยธรรม อดีตผู้นำแพทย์ประจำบ้านผู้ช่วยเหลือประชาชน พค.ทมิฬ35,ผู้นำกลุ่มแพทย์พยาบาลเพื่อประชาธิปไตยอหิงสามีนา49 ในฐานะข้าราชการแห่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
วันเสาร์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561
Posted by นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ , ผู้อ่าน : 2466 , 20:43:18 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน wullopp , ni_gul และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

 

เที่ยวนครศรีฯ(๒)วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร

ตามหาหัวใจที่หายไป

ฟ้าลิขิต บารมีปกเกล้า

ร้านโกปี๊ เธอจะมาหาแม่ฉันไหม

เรื่องภูวดล

ภาพ นิลสมัยสีน้ำเจ้าเสน่ห์

 

๓๑มกราคม๒๕๔๐

เจน เจนิศา เอ๊ะ มารตี

ร้านโกปี๊

  

“ เจน ฉันหิวแล้ว ก่อนแวะไปวัดมหาธาตุ ฉันว่าเธอลองไปชิมอาหารร้านโกปี๊หน่อยดีไหม"

มารตีพูดขณะที่กำลังขับรถเคลื่อนออกจากสนามบินนครศรีธรรมราช

เส้นทางที่เธอเลือกขับรถ ไปยังถนนสี่แยกเบญจมราชูทิศเช้าสู่ถนนกะโรมและมุ่งหน้า ตรงไปยังร้านโกปี้ที่ตั้งอยู่ใกล้ศาลากลาง จังหวัด เป็นเวลาแปดโมงเช้าเศษ ตั้งแต่รถขับออกมาจากสนามบินมา มารตีสังเกตว่าเจนเริ่มหน้าตาสดใสขึ้น

 

““ฉันตอบไม่ถูกว่าฉันรู้สึกว่าแกจะต้องมาเจออะไรที่นครศรีธรรมราชนี่ เจน”

ฉันคิดว่าทำไมแกถึงได้เลือกที่จะมานครศรีธรรมราช

“มารตีละมือจากพวงมาลัยชั่วครู่มาแตะที่ไหล่ของเจน

นาทีนั้นเจนนึกถึงวงแขนที่เขาโอบเธอ เธออมยิ้มแก้มแดง.สุกปลั่งแววตาเป็นประกาย

มารตีทำหน้างงงง แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมาเธอเงียบสักพักแล้วพูดต่อ

 

“ฉันมาอยู่ที่นี่สามเดือนแล้ว ผู้คนไม่ได้ดุเหมือนคำร่ำลือ ชาวนครศรีฯเป็นคนตรงไปตรงมาจริงใจ

ฉันเชื่อนะเจน ความอ่อนไหวอ่อนโยนมีอยู่ในตัวเราทุกคนเพียงมันจะเปล่งประกายออกมาตอนไหน”

ฉันว่าถ้าแกมาอยู่เมืองนี้นานๆ แกต้องชอบแน่เลย แวบหนึ่งภาพของชายหนุ่ม ภูวดลแทรกขึ้นมา ภาพที่ชายหนุ่มทานขนมจีนน้ำยาปูอย่างเอร็ดอร่อย ผุดขึ้นมา เจนอมยิ้ม

ตอบตัวเองไม่ได้ ว่าทำไมนึกถึงชายหนุ่มขึ้นมา

มารตีขับรถออกจากสนามบินไปตามถนนราชดำเนิน แวะไปที่ ร้านโกปี๊

ระหว่างที่รถกำลงจะวิ่งไปที่ศาลากลาง ก่อนถึงสี่แยก

เจนเห็นรถโตโยต้า สีน้ำเงิน วิ่งมุ่งตรงไปยังวัดพระมหาธาตุ มองทะลุกระจกด้านหลัง

เห็นเงาของชายหนุ่มด้านหลัง เจนหน้าเผือดลง เมื่อเห็นเขานั่งมา

กับหญิงสาวคนหนึ่งผมยาวสวมหมวกฟางสีขาวแวบหนึ่ง

ที่เธอมองเห็น เจนหัวใจเต้นเร็ว เธอยังจำรถคันนี้ได้ดี ที่เพลง เรื่องจริง

ที่เขาเปิดให้เธอฟัง เธอบอกไม่ถูกว่าเป็นความหวงผิดหวังเสียดาย

ทั้งที่ยังไม่รู้เลย ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ผู้หญิงหรือผู้ชายก็เป็นอย่างนี้

แม้ว่าเราจะไม่รักหรือเลิกกับเขาแล้วก็จะมีอาการหวงออกมา..ใครๆก็เป็นอย่างนี้ เจนคิด..

 

เจนก้มหน้าลงเม้มปาก เชิดหน้าเล็กน้อย

แวบหนึ่งที่มารตี เห็นกิริยาที่แปลกไปของเจน

“แกเป็นอะไร ของแกเจน ฉันดูว่าแกใจลอย ไม่ค่อยสดชื่นอย่าง ที่แกเป็น

แกอย่าทำหน้าดุนัก เดี๋ยวหนุ่มๆหายหมดมารตี กระเซ้า

“ เปล่า ฉันไม่ได้เป็นอะไร”สีหน้าเจนแจ่มใสขึ้น เธอยิ้มสดใส แก้มบุ๋ม

ตาเกือบปิดมิดทั้งสองข้าง เธอปรับสีหน้าแววตาได้อย่างรวดเร็ว

เจนมองชะเง้อตาม รถยนต์คันนั้นไป โลกอะไรมันจะแคบขนาดนี้

 

เจน ยังอยากจะให้ เอ๊ะ ขับรถตามรถโตโยต้าสีน้ำเงินคันนั้นไป

เธอนึกไม่ออกว่าหากเจอหน้ากันจังๆ เธอจะเริ่มต้นอย่างไรก่อน

เมื่อรถมาจอดที่ร้านโกปี๊

สองสาวเข้าไปนั่งในร้านอาหาร

เป็นมารตีที่ชวนเจนคุยร้านโกปี๊เป็นร้านที่ตกแต่งแบบโบราณเป็นเสมือนโรงเตี๊ยมโบราณ เพดานสูง

ลักษณะทางเข้าเป็นประตูโค้ง มีการตกแต่ง นาฬิกาแขวนผนังโบราณในร้านตกแต่งด้วยของเก่า

 

บริกรอยู่ ..ในชุดเอี๊ยมสีขาว มีโต๊ะนั่งเป็นม้าไม้ มีโต๊ะเล็กๆตรงกลาง ด้านข้างมีรายการอาหารติดอยู่

เจนสั่งบะกุ๊ดเต๋ พร้อมชานมร้อน ด้านหน้ามีขนมเป็นข้าวเหนียวหลากสี

มีทั้งหน้าสังขยาหน้ากุ้ง ซาลาเปา และที่ขาดและที่พิเศษ

คือมังคุดคัดสีขาวนวลที่เจนรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็น

“เจนแกทำอย่างกับไม่เคยเห็นต้นมังคุดมาก่อน”

 

“ แกต้องเรียนรู้ชีวิตอีกมาก อย่าหาว่าฉันสอนอะไรแกเลยนะ”

อย่างน้อยแกก็ได้เปิดใจ รับรู้สิ่งใหม่ๆ ....แกเคยดูหนังเรื่อง

500 days of summer ไหม ความเป็นจริง กับความคาดหวัง

“ฉันไม่เคยดู แกก็รู้ฉันไม่ชอบอ่านนิยาย”เจนหยุดพูดพร้อมจิบชาร้อน

“บะกุดเต๋ที่นี่อร่อยนะ” เธอเปลี่ยนเรื่องคุย

แกไม่ลองซาลาเปา หรือข้าวเหนียวเหลืองหน้ากุ้งเหรอ

อร่อยนะ เธอยิ้มร่าและหัวเราะเบาๆ

เห็นฟันเรียงขาวสดใส

 

“เจน ฉันว่าแกยิ้มน้อยๆหน่อย เห็นไปทั้งเหงือกเลย”

“บ้า ยายเอ๊ะ แกจะมาสังเกต สังกาอะไรฉันมาเก็บรายละเอียดมากขนาดนั้น

"แกไม่ใช่แฟนฉันสักหน่อย”เจนยิ้มแก้มแดงประกายตาสดใส

มามาชนแก้วกัน ...เป็นสองสาวที่ลุกขึ้นกอดกันโดยไม่สนสายตาของโต๊ะรอบข้าง

นาทีนั้นเจนรู้ว่า ความรัก ความจริงใจของเพื่อนยิ่งในสมัยมัธยมเป็นเช่นไร

เดินตามหาหัวใจ

 

เมื่อรถแล่นออกจากร้านโกปี๊ ระหว่างทาง มารตีขับรถพาเจนแวะไปศาลหลักเมืองนครศรีธรรมราช

สถานที่ที่เคยประกอบพิธีกรรม จตุคามรามเทพ บารมีปกเกล้า เจนและเอ๊ะ

ลงไปกราบไหว้และสักการะ

เจนรู้สึกอบอุ่นใจ เธอเห็นความเชื่อความศรัทธา ของชาวนครศรีธรรมราช ที่มีพระบรมธาตุ นครศรีธรรมราชเป็นศูนย์รวมทางจิตใจ

 

วันนี้เป็นวันพระจันทร์เต็มดวง เมื่อรถแล่นเข้ามาจอด ที่วัดพระบรมธาตุ

นาทีนั้นเมื่อรถจอด น้ำตาที่เจนกลั้นไว้

เอ่อขึ้นมา ภาพของรถยนต์โตโยต้าสีน้ำเงิน จอดนิ่งอยู่ เธอมือป้ายปาดน้ำตาที่คลอขึ้นมา

เธอนึกไม่ออกว่าอานุภาพของความคิดถึงเป็นเช่นนี้เอง เธอลงจากรถเดินไปที่รถ

มารตีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น.เธอไม่พูดอะไร

วันนี้พุทธศากนิกชน มาร่วมทำบุญเป็นจำนวนมาก บริเวณลานด้านข้างที่จอดรถ

 

มีการตั้งแผง ขายอาหาร เครื่องดื่ม ของเล่น เป็นซุ้ม บางก็อยู่บนรถเข็น

ตามวิถีของ ชาวบ้านสีหน้าของเด็กน้อย ชาวบ้านที่ทำสวนยาง สวนปาล์มมาทำบุญตามศรัทธา

มารตีและเจนเดิน ชี้ชมผ่านตามแผงอาหารต่างๆ

เจนทำสีหน้าสดใสแววตาเป็นประกายเหมือนกับเด็กได้เล่นของเล่น

คืนนี้ผู้คนมากมาย เจนและมารตี ทำบุญกับทางวัด นำธูปเทียนมากราบไหว้..

บางคนมาเป็นกลุ่มเดินประคองผ้าจีวรสีเหลือง

 

เจนพนมมือถือธูปเทียนดอกไม้ ไปทางพระบรมธาตุ

หันหน้าไปนมัสการพระบรมธาตุ เธอหลับตาพริ้ม ตั้งจิตอธิษฐานในใจ

เธอรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด สายตาเธอมองตรงไปข้างหน้า

เธอมีความรู้สึกว่าภูวดล คงอยู่ในท่ามกลางฝูงชน

นาทีนี้ เธออยากพบเขาเหลือเกิน

แวบหนึ่งเธอนึกถึงคำพูดที่เธอพูดไว้ที่แหลมพรหมเทพ

 

“ภูค่ะ ฉันตอบไม่ได้ ว่าฉันรู้สึกอย่างไรกับคุณ

 

“ปีหน้าฉันจะไปใช้ทุนทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ฉันคงให้โอกาสวิน “

 

ฉันไม่อยากเจ็บ อาจจะเป็นการเห็นแก่ตัวเกินไป

 

ที่ฉันจะละทิ้งทุกอย่างมารักเธอ ขอให้ฉันได้ทบทวนหัวใจฉัน คุณได้ทบทวนหัวใจตัวคุณเอง

 

วันข้างหน้าที่เราเจอกัน คุณอาจจะแต่งงานแล้ว หรือเป็นฉัน .....”

 

เจนหลับตาพริ้ม นึกถึงภาพของชายหนุ่มที่สะพายกล้องคู่ใจ ถ่ายภาพทุกอิริยาบถของเธอ

นาทีนี้เธอไม่รู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเขา ...เจนหายใจแรงชีพจร เร็ว หน้าตาเธอซีดลง

เธอมีอาการวิงเวียนมาตั้งแต่ การอดนอนที่ต้องอยู่เวรดูแลผู้ป่วย

ตอนเช้าต้องตื่นมาตั้งแต่ตีห้าเพื่อมาขึ้นเครื่องที่ดอนเมือง

 

เธอถอนหายใจรู้สึกวิงเวียนเล็กน้อย แต่ก็ยังพยายามฝืนยืนและประคองธูปเทียน

เอามือ พนมพระบรมธาตุตามความตั้งใจไว้

 

มารตีรู้สึกตกใจ ...ที่เห็นเจนเป็นอย่างนั้น ก่อนที่เจนจะเซลง แวบหนึ่ง

เธอเห็นร่างชายหนุ่มสุงราว๑๗๔เซนติเมตรสะพายเป้สีส้ม นุ่งกางเกงยีนส์

คนหนึ่ง พุ่งตรงเข้าไปหาเพื่อนสาวของเธอ ประคองหญิงสาวก่อนที่เธอจะล้มลง

นาทีนั้นก่อนเจนจะวูบลง เธอรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาดเธอหลับตาพริ้ม

 

เธอไม่อยากจะลืมตา อยากอยู่ในวงอ้อมแขนของเขา คนที่เธอไม่รู้จัก ...

น้ำเสียงที่คุ้นเคย ผ่านแว่วเข้ามาในความทรงจำเป็นความจริง ที่อยู่ตรงหน้า...

“เจน คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” ชายหนุ่มประคองหญิงสาวคนที่เขารัก

เจนลืมตาขึ้น เธอมองไปรอบข้าง ใบหน้ารอยยิ้มที่คุ้นเคยมาอยู่ตรงหน้า

เธอลุกขึ้นยืน เอามือกุมศีรษะ ทำท่ามึนเล็กน้อย หญิงสาวผละออกจาการประคองของชายหนุ่ม

เอ๊ะ ตกใจที่อยู่ดีๆก็มีชายหนุ่มที่เธอไม่รู้จัก มาแสดงตัวเป้นพระเอกหน้าตาบุคลิกชายหนุ่มเหมือนกับตำรวจ

เจนรู้สึกดีขึ้น การสูบฉีดเลือดไหลเวียนดีขึ้นเธอรู้สึกอายที่ มีอาการวิงเวียนต่อหน้าชายหนุ่ม

 

ภูวดลมองดูเจนด้วยสายตาห่วงใย เขาบอกไม่ถูกว่ามาต้องชะตากับหญิงสาวได้อย่างไร

เขาอยากเข้าไปกอดเธอโอบเธอไว้ในวงแขน ให้สมกับความคิดถึง ในช่วงเวลาสามเดือนที่ผ่านมา...

“ เอ๊ะจ๊ะ นี่พี่ภู พี่ชายคนอารมณ์ดีของฉัน..

“เจนพูดน้ำเสียงสดชื่นแววตาประกายสดใส ฉาบด้วยรอยยิ้มเอียงอาย

เอ๊ะยกมือไหว้ ชายหนุ่มรับไหว้ เจนไม่ได้พูดแนะนำต่อ ว่าเขาเป็นใครทำงานที่ไหน...

“ พี่ภู ค่ะ ภูวดล เจน มารตี หันหน้าไปตามเสียงนั้น

ภูวดล ส่งยิ้ม โบกมือ กวักมือเรียกหญิงสาว เป็นหญิงสาวคนนั้นจริงๆ

หน้าตา สดสวยน่ารัก จมูกโด่ง อายุประมาณ๒๗ถึง๒๘ปี

สูงประมาณ๑๖๘เซนติเมตร นุ่งกางเกงยีนส์สีน้ำเงินซีด

มีรอยขาด ที่เหนือเข่าเสื้อยืดรัดรูปสีดำดูปราดเปรียวว่องไว เล็กน้อย แววตาสดใส

 

หญิงสาว เดินเข้ามาเกาะกุมแขน ภูวดล แสดงความเป็นเจ้าของ...

เจนรู้สึกปั่นป่วน ในใจ เธอฝืนยิ้ม แหยๆ

..เธอยังรักษามารยาท ไม่พูดอะไรออกมา เป็นภูวดล ที่อ่านใจเจนออก

“เจน เอ๊ะครับ นี่ นัท  กาญจนาภรณ์ น้องสาวผม เป็นทันตแพทย์

มารตี กับ เจน ยิ้มทักทาย เจนรู้สึกถูกชะตากับน้องสาวของภูวดล อย่างประหลาด

เป็นกาญจนาภรณ์ที่ที่คุยต่อ

"พี่ภูค่ะ แม่บอกฝากมาว่าทำไมพี่ไม่ไปเยี่ยมท่านบ้าง

อย่ามัวแต่ดูแล..อยู่ ภูวดล เอามือปิดปากน้องสาว

ก่อนที่เธอจะพูดอะไรออกมากว่านี้...

กาญจนาภรณ์รู้สึกแปลกใจที่ภูวดลมีกิริยาที่ผิดปรกติ ในเมื่อพี่ชายเธอเป็นแพทย์

เธอคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นมารตีที่ไหน เป็นภูวดลที่ทำหน้าดุน้องสาว

 

มารตีสังเกตเห็นท่าทีเขินอาย และท่าทางคำพูด ระหว่างเจนกับภูวดล ในสายตาผู้หญิงอย่างเธอ

เธอเชื่อว่า ทั้งสองคนมีใจให้แก่กัน สำหรับผู้หญิงบางครั้ง

คำพูดกับการกระทำ ไม่ตรงกัน เธอรู้สึกเห็นใจพี่ชายของเธอ

อายุเขาเดินมาถึง สามสิบสี่ปี ทั้งที่พี่ภูของเธอควรจะลงเอยกับใคร

มีหลานให้แม่ได้ เชยชมและเธอจะได้เป็นคุณน้าเสียที

ภูวดลเล่าให้ฟังว่าเขาอยากมีลูกสาว อยากจับแต่งตัวใส่ชุดสีชมพู น่ารัก

 

 

ตั้งแต่ ดาว อร อิงค์ จนแล้วจนรอดพี่ชายของเธอก็ไม่ได้แต่งงานสักที...

“หญิงสาวสามคน ยืนเป็นแบบให้ภูวดลถ่ายภาพ

เป็นมารตีที่พา เจนและมารตีไปที่ร้านขายไข่ปลาทอด ของดีเมืองพัทลุง

 

ภูวดลเห็นสามสาว ทานไข่ปลาด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย

“ภู ค่ะลองทานไข่ปลาร่วมสาบานหน่อยไหมค่ะ

เจนทำเสียงหวาน เอาใจเขา

เอ๊ะ รู้สึกแปลกใจ ภาพของวินคนที่มาชอบพอเจนอยู่ หายไปจากซีนของภาพยนตร์ตอนนี้

เป็นนัทที่ยุให้ เจนป้อนไข่ปลา ทอดให้ภู

เจนทำสีหน้าลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยินยอมโดยดี

 

ภูวดล รู้สึกว่า ไข่ปลาร่วมสาบาน ที่เขาและเธอ นัท เอ๊ะทานด้วยกัน

ได้ทำลายกำแพงความรู้สึกที่คั่งค้างในใจ มาสามเดือน...

นาทีนั้นเขาตอบไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรต่อ ปล่อยให้ธรรมชาติ บอกตัวมันเองดีกว่า.....

เป็นนัทที่พยายามช่วยพี่ชายของเธอให้ได้ลงตัวกับใครเสียที

“พี่ภูค่ะ นัทอยากไหว้ พระธาตุที่ด้านใน

น้องเจนน้องเอ๊ะ ก็ไม่เคย

พาพวกเราไปไหว้พระด้านในด้วยกันได้ไหมค่ะ...

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเป็นเวลาห้าโมงเศษเกือบหกโมงวันพระจันทร์บนท้องฟ้า สุกสว่างสดใสเต็มดวง พระสงฆ์สวดมนต์ให้พร

พุทธศากนิกชนผู้ศรัทธา นำจีวรมาห่มรอบพระธาตุด้านนอก

 

เจนแปลกใจที่แม้ว่าเลยห้าโมงเย็นแล้วเขาและเธอทั้งสี่คนสามารถเข้าไปไหว้ที่ฐานพระบรมธาตุ

ซึ่งอยู่ในระหว่างการบูรณะ..แสงไฟที่ประดับฉายฉานไปยัง

องค์พระธาตุและเจดีย์รายสีขาวรายล้อมทำให้เกิดภาพที่

ดูบรรยากาศสงบขลังศักดิ์สิทธิ์อย่างประหลาด

เธอเห็นภูวดล เดินเข้าไปคุยกับคนที่เฝ้าประตู นมัสการพระผู้ดูแลอยู่.สักครู่

เขาก็กวักมือ เรียกพวกเธอเข้าไป

 

ภาพของเจนที่จุดเทียนวางธูปดอกไม้ และทั้งสอง ได้ไหว้พระธาตุด้วยกัน

เป็นเรื่องของพรหมลิขิตหรือเหตุการณ์พาไป

ภูวดลจำได้ในคำอธิษฐานที่เขาคิดในใจได้ดี

มารตีรู้สึกดี ที่เธอได้เข้ามาไหว้ในพระบรมธาตุ ด้านใน

 

เธอรู้สึกคลับคล้าวว่าเคยเห็นภูวดลมาในการประชุมที่ไหนสักแห่งแต่ก็จำไม่ได้..

กาญจนาภรณ์รู้สึกดีใจนานแล้วที่เธอไม่เห็นแววตาสดชื่นเปล่งประกาย

อย่างมีความหวัง ของพี่ชาย แต่ดูไปแล้วหญิงสาวที่น่ารักอย่าง

เจนน่าจะมีคนหมายปองหรือมีแฟนแล้ว หลังจาก ที่ทั้งสี่คน เดินออกมาจากประตูด้านใน

เป็นกาญจนาภรณ์ ที่เดินเข้าไปหาเจน

..."น้อง เจน ค่ะ...พี่พูดไม่อ้อมค้อมเลยนะ"...

 

เจนมีสเปค ผู้ชายที่มาจีบหรือเปล่า

เจนหน้าแดงสีหน้าเอียงอาย

"นี่ภูบอกให้นัทน้องสาวเขามาแอบถามหรือเปล่า"

หญิงสาวยิ้ม อารมณ์สดชื่น

ใครๆก็ชอบเมื่อมีใครมาชอบใส่ใจมีคนให้เราคิดถึง

แต่สำหรับเรื่องการแต่งงาน ความเห็นของเธอ ต้องละเอียดนิดหนึ่ง”

“แล้วพี่นัทหละค่ะ” หญิงสาวถามกลับ

เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเพียงช่วงเวลาสั้นๆเธอรู้สึก

เหมือนกับรู้จักครอบครัวนี้มานาน...

 

ภูวดลสังเกตเห็น เจน กับนัท เอ๊ะ พูดคุยกันสนุกสนาน

เขาเดินไปถ่ายรูปภาพมุมต่างๆของวัดพระบรมธาตุ สายตา

ของเด็กน้อยในอ้อมกอดของแม่ดูอบอุ่น

 

ใครๆก็อยากจะอยู่ในอ้อมกอดของแม่

แม่เป็นคนซื่อสัตย์ ใจดี เมตตา

ช่วยเหลือผู้คน ตระกูลของแม่

ได้รับสกุลพระราชทานจากล้นเกล้ารัชกาลที่๖

ครั้งที่พ่อมาจีบแม่ พ่อก็เป็นแค่ครูธรรมดา...

แม่สอนว่าคนเราสำคัญที่สุดคือการกระทำ เราเลือก

เกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นคนดีได้....

 

นาทีนี้ภูวดลรักเจนสุดหัวใจ

เขาอยากรู้ว่า ขณะที่ เจนไหว้พระบรมธาตุ

ในคำอธิษฐาน มีเขาอยู่ในใจเธอบ้างหรือไม่

สิ่งนั้นไม่สำคัญ เท่ากับความรู้สึก หวังดี ปรารถนาดีต่อกัน

เขานึกถึงแม่ รอยยิ้มของแม่เมตตาลูกๆทุกคนเสมอ

แม้ว่าเขาไม่รู้ว่า เธอจะคิดอย่างไร

“ถ้าฉัน ชวนเธอไปบ้าน ไปหาแม่ฉัน เธอจะไปไหม”




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 28/02/2018 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

@แม่หมี เพี๊ยงขอให้นางเอกเจนตกลง อิอิ สบายดีนะครับขอบคุณที่มาเม้นท์น่ารักส่ม่ำเสมอครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 28/02/2018 เวลา : 21.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

@คุณสุ่ย ขอบคุณมากครับ เขียนให้โรมานติกค้าบ

ความคิดเห็นที่ 4 นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี from mobile วันที่ : 25/02/2018 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ถ้าแม่หมีเป็นเจนจะขอตอบว่า
"ไปสิคะภู" 555 จะรออะไรอี๊กกกก....

ความคิดเห็นที่ 3 นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 24/02/2018 เวลา : 23.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

โห โรมานติกค่ะ ผอ. ภาพปลากรอบ น่ารักมาก

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 24/02/2018 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

@หนอนหนังสือห้า ขอบคุณแฟนคลับครับ ต้องลุ้นก่อนว่านางเอกจะยอมไปพบแม่หรือเปล่า ลุ้นต่อ ขอบคุณที่มาเม้นท์ให้กำังใสม่ำเสมอครับ

ความคิดเห็นที่ 1 นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
หนอนหนังสือ5 วันที่ : 24/02/2018 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bookworm5

มีเรื่องหวานๆให้อ่านก่อนนอน
ลุ้นต่อนะคะ
ขอให้ภูสมหวัง เพี้ยงงงง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

อยากได้ยินว่ารักกัน

yak dai yin wa rak kan

View All
<< กุมภาพันธ์ 2018 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28      



[ Add to my favorite ] [ X ]


เมื่อคุณแวะมาblog นี้คุณชอบอ่านแนวไหนมากที่สุด
การเมือง
53 คน
ประเด็นร้อน
3 คน
สุขภาพ หวัด2009 การแพทย์
7 คน
ศิลปะ วาดภาพ บทกลอน ความรัก
9 คน
ท่องเที่ยว อาหาร เรื่อยเปื่อย
5 คน

  โหวต 77 คน