เสรีไทยสีขาว
การเมือง,เสรีไทยสีขาว กบฏจริยธรรม อดีตผู้นำแพทย์ประจำบ้านผู้ช่วยเหลือประชาชน พค.ทมิฬ35,ผู้นำกลุ่มแพทย์พยาบาลเพื่อประชาธิปไตยอหิงสามีนา49 ในฐานะข้าราชการแห่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
วันเสาร์ ที่ 16 พฤศจิกายน 2562
Posted by นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ , ผู้อ่าน : 1112 , 09:22:03 น.  
หมวด : งานอดิเรก

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน แม่หมี โหวตเรื่องนี้

เรื่องภูวดล

ภาพนิลสมัย

 

เกาะซิลิ

แค่ได้รักก็พอ

ชิงช้าแห่งความฝัน

 

อาบจันทร์ หายใจแรงเมื่ออยู่ใกล้ชายหนุ่ม

การถ่ายภาพคู่กันเป็นเรื่องธรรมดาของแต่ละยุค

สมัย หากครานี้ไม่เหมือนคราไหนๆ อดรีลีนาลีนในร่างกายพลุ่งพล่าน

แม้จะไม่ใช่รักแรกที่เธอประสบพบ หากแต่ไออุ่นที่ที่สองคนเอียงตัวเข้าหากันนั้น

ไม่ใช่เวทมนต์วิเศษ หากเป็นเคมีแห่งแรงดึงดูด

“คุณว่าตลกไหม ตะวัน ที่ฉันไม่รู้จักคุณ

แต่ยอมมาเป็นเพื่อนเที่ยวกับคุณ ทั้งที่ดีไม่รู้จักกันมาก่อน

“กอหญ้า” ตะวันพูดเสียงอ่อนโยน

แสงแดดยามสิบเอ็ดโมงเริ่มร้อนขึ้น..คลื่นที่ซาดซัดเข้าหาชายฝั่ง

ฟองสีขาวแตกกระจายทาบไปกับหาดทรายสีขาวนวล

ทรายละเอียด ลมทะเลที่พัดโชยมาทำให้ผมหญิงสาว

ปลิวสยาย เธอรวบผมไว้เบื้องงหลัง กับที่ผูกผมสีดำ

ตัดกับผมสีดำไฮไลท์สีทอง

สายตาหญิงสาวทอดมองไปที่ชิงช้าที่ผูกไว้ใต้ร่มไม้

“กอหญ้า

”ขา “หญิงสาวพูดเสียงอ่อนหวาน พร้อมหันหน้ามาสบตาชายหนุ่ม

“ผมรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่”

๖กรกฏาคม๒๕๖๒

 

เกาะซิลิ

 

เมื่อฉันบินผ่านฝากฟ้า

ใบหน้าเธอลอยเด่น

อยู่ในความคิดคำนึง

 

ภูวดลเผลอคิดคำนึงไปถึงวันเวลา รอยยิ้ม

ที่ยังติดอยู่ในความทรงจำ

คุณจะทำอะไรกับชีวิตตัวคุณเอง

ในห้วงเวลาที่คุณยังทำอะไรได้อยู่

อาบจันทร์ ถามชายหนุ่ม

ขณะที่เขาหยุดไกวชิงช้า

ลมทะเลซัดหอบความรักความคิดถึง

มาชั่วขณะ

“คุณไม่กังวลในอนาคตเหรอ”

เธอทำหน้าตาน่าสงสัย

แต่อดไม่วายที่จะยิ้มเห็น

เห็นฟันสวยขาวเรียงเด่นชัด

 

ภูวดลไม่ตอบในทันที

เขาทอดเวลาจนกระทั่ง

หญิงสาวอยากได้ยินคำตอบ

ถ้าผมจะกังวล

“ผมกังวลเลยอยากจะทำอะไรให้ดีในแต่ละวัน

คุณอยากจะทำอะไรบ้างหละ

อย่างน้อย ผมหัดเล่นกีตาร์

ตามความฝันของผม”

ภูวดลชี้ไปยังกีตาร์ที่ไกด์นำไปวางไว้ต้ร่มเพิงพักที่จัดไว้

“ฝันคุณไม่มากเลยนะ”

“ฉันก็เคยผ่านวินาทีนั้นแล้ว

ตอนฉันอยู่ มช”

ฉันมีหนุ่มที่ฉันหมายปอง

แต่สุดท้าย

เราทั้งสอง

อืมเป็นเขามากว่าที่เดินออกจากชีวิตฉัน

ฉันว่าโลกของเราช่างไม่สมดุลย์เลยนะ

คนที่พบกัน

บางคนพบกันช้า

บางคนพบกันเร็ว

แต่ฉันชินแล้วหละ

“นั่นไง เพื่อนฉันชิดดาวกวักมือเรียกแล้ว

เรา ไปหาพวกเขาดีไหม

คุณเคยบอกฉันไม่ใช่เหรอ

ว่าความสุขให้เก็บเกี่ยวระหว่างทาง

คุณควรจะภูมิใจนะภูวดล

ฉันเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง

กับคุณฉันไม่รู้โดนเวทมนต์อันใด

ถึงได้ยอมคุณขนาดนี้

อาบจันทร์แก้มแดง เปล่า

เธอไม่ได้พูด สิ่งที่อยู่ในใจเธออกไป

แต่เสียงหัวใจเธอบอกเช่นนั้น

 

To be continued

แต่งตอนนั่งบนเครื่องบิน

กำลังเจออากาศแปรปรวนเล็กน้อย

และมาแต่งต่อบนรถ

5กรกฎาคม2562

19.50น

 

 

 

รักกันเมื่อยังมีลมหายใจ

 แห่งความคิดถึง

ทำไงได้รักไปแล้ว..

 

คิดอะไรเหรอน้องกอหญ้า ..ภูวดลถือวิสาสะจูงมือหญิงสาว

 

เดินไปบนหาดทรายที่ขาวหนุ่ม

สายตาของวีรินเพื่อนสาวเธอ

ที่มองมาจาก

ใต้ร่มไม้ หลายคนทานข้าวเสร็จเตรียมตัวที่จะไปดำน้ำดุปะการังที่หน้าเกาะ

ลมพัดมาอีกวูบหนึ่งนาทีนั้นเป็นภูวดล

ที่อยากทอดเวลาให้ยาวออกไป

เมือช่วงเวลาที่ผ่านมา

เมื่อครู่

เมื่อเขาและเธอ นั่งไกวชิงช้าด้วยกัน

แม้อากาศจะร้อนแดดที่ส่องทะลุ

การได้นั่งไกล้ชิดกัน

อาบจันทร์รู้สึกร้อนวูบวาบเมื่อเขาเริ่มไกวชิงช้า

หากใครไม่รู้ ว่าหญิงสาวชายหนุ่มทั้งสองเป็นใคร

คงคิดว่าคงเป็นคู่รักกัน

ตอนที่ชิงช้าไกวขึ้นสูงเธอเผลอเอามือโอบเอวชายหนุ่ม

เขาทำหน้าอมยิ้มไม่รู้ไม่ชี้

และเอามือด้านขวา

ประคองหญิงสาวแต่พองาม

 

คลื่นสีขาว สาดวัดเข้าชายฝั่ง ลมทะเลที่พัดเข้ามาปะทะใบหน้า

อายจันทร์หน้าเริ่มแดง เป็นชายหนุ่มที่หยุดชิงช้า

หยิบครีมกันแดด ออกมาบีบลงใส่ในมือ

อาบจันทร์อมยิ้ม

เธอหลับตาพริ้ม

ยอมให้เขาทาครีมกันแดดบนวงหน้าเธอแต่โดยดี

จริงๆหน้าที่นี้ควรจะเป็นของผู้หญิงนะเธอยิ้มขำๆ

ในใจ

"ตะวันจะเอาอกเอาใจ กับหญิงสาวคนอื่น

เหมือนกับที่ทำกับเธอตอนนี้หรือเปล่า

เธอสงสัย ..แต่ไม่ได้ถามอะไรออกไป

 

 

Next Station Siam

แต่งขณะอยู่บนรถไฟฟ้า

"คงจะดี หากเราบังคับหัวใจ

ให้รัก และเลิกรักได้ตามต้องการ"

ในเงารัก

deep sorrow

Shin Kyung -sook

อาบจันทร์ฉันจะฝันถึงเธอ

เรื่องภูวดล

ภาพ นิลสมัย

ตะวันพบอาบจันทร์ที่น้ำแร่ร้อนพรรั้ง

ไม่ทราบว่าคนทั้งสองรักกันหรือไม่

หากแต่คิดถึงกันตลอดเวลา

 

เกาะซิลิ

 

เมื่อฉันบินผ่านฝากฟ้า

ใบหน้าเธอลอยเด่น

อยู่ในความคิดคำนึง

 

ภูวดลเผลอคิดคำนึงไปถึงวันเวลา รอยยิ้ม

ที่ยังติดอยู่ในความทรงจำ

คุณจะทำอะไรกับชีวิตตัวคุณเอง

ในห้วงเวลาที่คุณยังทำอะไรได้อยู่

อาบจันทร์ ถามชายหนุ่ม

ขณะที่เขาหยุดไกวชิงช้า

ลมทะเลซัดหอบความรักความคิดถึง

มาชั่วขณะ

“คุณไม่กังวลในอนาคตเหรอ”

เธอทำหน้าตาน่าสงสัย

แต่อดไม่วายที่จะเห็น

เห็นฟันสวยขาวเรียงเด่นชัด

ภูวดลไม่ตอบในทันที

เขาทอดเวลาจนกระทั่ง

หญิงสาวอยากได้ยินคำตอบ

ถ้าผมจะกังวล

“ผมกังวลเลยอยากจะทำอะไรให้ดีในแต่ละวัน

คุณอยากจะทำอะไรบ้างหละ

อย่างน้อย ผมหัดเล่นกีตาร์

ตามความฝันของผม”

ภูวดลชี้ไปยังกีตาร์ที่ไกด์นำไปวางไว้ใต้ร่มเพิงพักที่จัดไว้

“ฝันคุณไม่มากเลยนะ”

“ฉันก็เคยผ่านวินาทีนั้นแล้ว

ตอนฉันอยู่ มช”

ฉันมีหนุ่มที่ฉันหมายปอง

แต่สุดท้าย

เราทั้งสอง

อืมเป็นเขามากว่าที่เดินออกจากชีวิตฉัน

ฉันว่าโลกของเราช่างไม่สมดุลย์เลยนะ

คนที่พบกัน

บางคนพบกันช้า

บางคนพบกันเร็ว

แต่ฉันชินแล้วหละ

“นั่นไง เพื่อนฉันกวักมือเรียกแล้ว

เรา ไปหาพวกเขาดีไหม

คุณเคยบอกฉันไม่ใช่เหรอ

ว่าความสุขให้เก็บเกี่ยวระหว่างทาง

คุณควรจะภูมิใจนะภูวดล

ฉันเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง

กับคุณฉันไม่รู้โดนเวทมนต์อันใด

ถึงได้ยอมคุณขนาดนี้

อาบจันทร์แก้มแดง เปล่า

เธอไม่ได้พูด สิ่งที่อยู่ในใจเธออกไป

แต่เสียงหัวใจเธอบอกเช่นนั้น

 

To be continued

แต่งตอนนั่งบนเครื่องบิน

กำลังเจออากาศแปรปรวนเล็กน้อย

และมาแต่งต่อบนรถ

5กรกฎาคม2562

ความรักจะเกิดขึ้นได้

เมื่อมีการแคร์ซึ่งกันและกัน

 

16 กรกฎาคม๒๕๖๒

รักคือรัก

ไม่มีคำอื่น

 

อาบจันทร์ฉันจะฝันถึงเธอ

เรื่องภูวดล

ภาพ นิลสมัย

อาบจันทร์พบตะวันที่น้ำแร่ร้อนพรรั้ง

ไม่ทราบว่าทั้งสองรักกันหรือไม่

หากคิดถึงกันตลอดเวลา

 

หลังทานอาหารเที่ยงเสร็จชิดดาวเพื่อนสาวแยกตัวไป

ดำน้ำดูปะการังหน้าเกาะซิลิ

แดดยามบ่ายทอดตัวลงทาบไปตามชายหาดยาว

กว่า470เมตร

ชิงช้าที่ถูกสร้างขึ้นในทะเล มีคนเดินลุยลงไป

ฝ่าน้ำทะเลฟ้าครามที่ตื้นเพียงแค่เอว บ้างก็ยืนบนชิงช้า

ชิงช้าทะเล

“ตะวัน คุณว่าไหม กับการที่เราทำให้ธรรมชาติ

บิดเบี้ยว เพียงเพื่อเราจะขายการท่องเที่ยว แต่ก็จริงนะ

๑๒ กรกฎาคม๒๕๖๒

๙.๐๕น มาเอสโตร๑๔

 

ประเทศ ที่เปิดการท่องเที่ยวใหม่ๆอย่างพม่า กฎกติกา

อย่างที่ประเทศไทยเคยเป็นและเป็นอยู่ในปัจจุบัน กฎมีการละเมิด

คุณ อยากจะไปนั่งชิงช้าในทะเลไหม..

"อาบจันทร์ นิ่งเงียบคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ภาพอดีตที่เธอกับคนรัก นั่งซอนท้ายจักรยาน

. ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.แวบขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

เธอนึกไม่ออกว่า ทำไมความรู้สึกไม่มั่นใจแวบเข้ามาในความทรงจำ

ผู้ชายก็เหมือนกันทุกคน แรกรักก็จะเอาใจตามใจทุกอย่าง

วันเวลาห่างไป ก็อาจมีการเปลี่ยนแปลง

แล้วผู้หญิงหละความรักของผู้หญิงส่วนใหญ่จะเป็นอย่างไร...

หากคิดไปแล้ว ความรักไม่มีนิยามคำตอบที่ชัดเจน ผู้หญิงหรือผู้ชายก็เปลี่ยนแปลงได้

หากแต่เธอ โตมากับความรักของพ่อแม่ ที่มีต่อลูก พ่อก็รักแม่ดี

บางครั้งจะมีขัดใจกันบ้าง ก็ไม่เคยที่จะทะเลาะให้เธอเห็น

ว่ากันว่าผู้หญิง จะเลือกคนที่มาเป็นคู่ชีวิต ที่คล้ายพ่อ

 

" ไปก็ได้ค่ะ ฉันว่ายน้ำเก่ง เขาอุส่าลงทุน ปักเสาไว้ในทะเล

มีชิงช้าทะเล มีเรือประมงลอยล่องให้เราได้ถ่ายภาพ

# อะไรที่มันชั่วคราว ไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหาย

"ฉันว่าเรามองข้าม มันไปบ้างก็ดีนะ"

คุณบอกฉันไม่ใช่หรือความสุขต้องเก็บเกี่ยวระหว่างทาง

ฉันไม่รู้จักนิสัย คุณมาก

แต่ กับการที่คุณชอบงานศิลปะ เล่นดนตรี

อย่างน้อยฉันกับคุณ ก็มีอะไรทำร่วมกันได้สองสามเรื่องหละ

 

อาบจันทร์สีหน้าแววตาแจ่มใส เธอนึกไม่ออกว่าในนาทีนั้น

เมื่ออยู่ใกล้เขา ดั่งมีเวทมนต์ประหลาดดึงดูดให้เธอเข้าหาเขา

เธอจับมือเขา จูงมือลงทะเล เบื้องหน้า บนพื้นผิวหาดทรายขาวละเอียด

เดินผ่านมี รอยทรายที่มีหลุมของปูลม ที่เดินไปมาเมื่อคนเดินผ่านก็จะหลบพัก

รูเล็กๆที่ขุดทรายขึ้นมาแผ่เป็นรัศมีเหมือนประกายของดวงดาว

 

ชิงช้าทะเล ไหวเอนไปตามแรงคลื่นที่ปะทะ แดดยามบ่าย

เธอหน้าร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงสัมผัสที่เขาทา

กันแดดให้ที่ใบหน้าเธอลมทะเลพัดมาเธอผูกผมเป็นจุกไว้ด้านหลัง

ชุดว่ายน้ำ สีดำเป็นชุดเสื้อกางเกงแนบเนื้อ

พร้อมแว่นกันแดดทรงอมตะ ที่เพิ่งซื้อก่อนลงเรือของตะวันให้เธอสวม

"ผมจะถ่ายรูป กอหญ้าให้นะ

หญิงสาวปล่อยมือเขาและว่ายน้ำไปยังชิงช้าที่ อยู่ในทะเล

ตะวันรู้สึกปลอดโปร่ง การมาเที่ยวทะเลกับคนที่ไม่รู้จัก เพิ่งพบกัน

หากแต่เหมือนรู้จักกันมาแสนนาน

กอหญ้าว่ายออกไป หันตัวกลับมาส่งยิ้มฟันขาวให้เขาเห็น

โชคดีที่คลื่นไม่แรง เขาเดินลงไปในทะเล หยิบกล้องขึ้นมาบันทึกภาพ

 

"คุณไม่กลัว กล้องตกน้ำ

หรือ ฉันว่าไม่ต้องถ่ายภาพฉันก็ได้

ไม่หรอก กล้องผมกันน้ำ ตะวันเถียง

"ก็แค่อยากให้คุณได้ มีภาพที่สวยงามสดใส"

ผมแค่อยากเห็นรอยยิ้ม ของกอหญ้า ชายหนุ่มพูดเสียงอ้อน

"ถามจริงๆ เถอะ คุณเป็นอย่างนี้กับผู้หญิงทุกคนหรือเปล่า"

หญิงสาวพูดขึ้นลอยๆ แบบไม่ต้องการคำตอบ

 

"คงงั้นมั้ง แล้วแต่คุณจะคิด"

ตะวันใช้สรรพนาม แทนที่จะเรียกชื่อเล่นเธอ

"ฉันยอมแพ้คุณแล้ว

อย่างน้อย ฉันก็ไว้ใจคุณระดับหนึ่ง

อาบจันทร์ใช้ประโยคเดียวกัน ย้อนชายหนุ่ม

ฉันว่ายน้าไปถึงชิงช้าทะเล..

ถ้าฉันหมดแรงก่อน..

คุณจะว่ายน้ำไปช่วยฉันไหม

"ผมจะโยนกล้องทิ้ง

แล้วว่ายไปช่วย น้องกอหญ้าเลย

อาบจันทร์อมยิ้ม แก้มที่ฉาบด้วย

ครีมกันแดด

แดงก่ำ..

นี่เขากำลังจีบฉันหรือเปล่า หรือว่าเป็นฉันที่คิดไปเอง..

 

 

อาบจันทร์​ฉันจะฝันถึงเธอ

เรื่องภูวดล

ภาพนิลสมัย

7.14น.local time

 

วันคืนเพ็ญ​จันทร์​ฉาย

เธอคิดถึง​ใคร

ที่ไหนก็พระจันทร์​ดวงเดียวกัน

 

ปลาที่ว่ายทวนน้ำตะวันนึกถึงคำนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้สโตรกที่

อาบจันทร์​ว่ายไปหาชิงช้า​ตะวันเดินลง​ไปในทะเล

รักษาระยะห่างระหว่างเขาและอาบจันทร์ไว้ประมาณสามเมตร​

แต่ละคนย่อมมีระยะห่างกันไว้​ กอหญ้าว่ายน้ำไปถึงชิงช้าที่ขึงไว้ในทะเล

​ เรี่ยวแรงที่ว่ายออกไปมีเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาล​ ฟองคลื่นที่สาดซัดเข้าชายฝั่ง

กระทบกับแสงแดดทอเป็นประกาย

เธอขึ้นไปยืนบนชิงช้า​มือสองข้างจับเชือกไว้แน่น

ประคองตัวบนชิงช้าที่เคลื่อนไปบนทะเล

เป็น​ตะวันที่ถ่ายภาพกอหญ้าที่เล่นชิงช้าทะเล

คืนนี้เป็นคืนเพ็ญแรมสี่ค่ำ​ แม้ท้องฟ้ายังสว่างไสว

หากแต่อาบจันทร์​ที่อยู่​ตรงหน้า​ฉายฉานดั่งจันทร์​ขึ้นสิบห้าค่ำ

เป็นตะวันที่เดินลงไปในทะเล​กอหญ้ายิ้มในใจ​ เป็นเขาที่เดินลงทะเลมาช่วยเหลือเธอ​

มือซ้ายเขาเอากล้องใส่กระเป๋า​กันน้ำ​ มือซ้ายชูไว้หนือเอาไว้เหนือศีรษะ​

น้ำลึกถึง​หัวไหล่เขาเมื่อเขาเดินลงไปชิงช้าทะเล

กอหญ้านึกขำ​ ในใจ​ตะวัน​เป็น​คนแปลกประหลาด

คิดจะทำอะไร​อะไรก็ไม่ได้แคร์​ผู้คนมาก​นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ​

แต่เขาก็เป็นคนละเอียดอ่อน​อย่างน้อยเขา​ก็​แคร์

ความรู้​สึกเธอ​ เมื่อเขานำมือขวาไปรับเธอลงมาจากชิงช้า

​ น้ำทะเลที่เค็มอยู่เบื้องหน้า​พลันแปลเปลี่ยนเป็นหวานสนิท

จะมีใครสักกี่คนที่ได้มีโอกาสอย่างนี้เธอคิด

ความสุขที่อยู่​ตรงหน้าทำไม่​จะต้องลังเล..

รอยยิ้มสดใสที่เขาจูงมือเธอเดินเข้า​ฝั่งมือซ้าย

ชูกล้องถ่ายรูปไว้เหนือน้ำ​ แรงของคลื่นที่เข้ามาปะทะคนทั้งสองแม้จะยืนอยู่ในน้ำ​ พื้นทรายที่อยู่เบื้องล่าง

เป็นอาบจัน​ทร์ ที่ประคองตะวันไว้​ ร่างคนทั้งสอง

แนบชิดกันอีกครั้ง​อย่างไม่ตั้งใจ​ เป็นคนทั้งสองที่จับมือกันแน่น​ประคับประคองซึ่งกันและกัน..




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
แม่หมี วันที่ : 16/11/2019 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

แต่เสียงหัวใจเธอบอกเช่นนั้น

แม่หมีก็เคยมีโมเม้นท์นี้ 555 แต่มันนานแสนนานนานมากแต่ไม่เคยลืม

สำหรับบางคน หัวใจมันบอกว่า ไม่ใช่เธอ

แต่กับบางคน หัวใจมันบอกว่า ต้องใช่เธอ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

อยากได้ยินว่ารักกัน

yak dai yin wa rak kan

View All
<< พฤศจิกายน 2019 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30



[ Add to my favorite ] [ X ]


เมื่อคุณแวะมาblog นี้คุณชอบอ่านแนวไหนมากที่สุด
การเมือง
53 คน
ประเด็นร้อน
3 คน
สุขภาพ หวัด2009 การแพทย์
7 คน
ศิลปะ วาดภาพ บทกลอน ความรัก
9 คน
ท่องเที่ยว อาหาร เรื่อยเปื่อย
5 คน

  โหวต 77 คน