• kenta22
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-01-30
  • จำนวนเรื่อง : 20
  • จำนวนผู้ชม : 18104
  • ส่ง msg :
  • โหวต 11 คน
เรื่องหมาๆ
สัตว์เลี้ยง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/dogdog
วันพุธ ที่ 11 เมษายน 2550
Posted by kenta22 , ผู้อ่าน : 381 , 14:57:57 น.  
หมวด : สัตว์เลี้ยง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แก๊งค์เจ้าถิ่น

โปเต้หายไปหลายวัน จนตำลึงเริ่มรู้สึกว่า ที่มันเคยคิดว่าเดี๋ยวโปเต้ก็กลับมา กลายเป็นแค่ความหวังลมๆ แล้งๆ เมื่อทุกเช้าที่ บ๊อก บ๊อก พามันวิ่งผ่านหน้าบ้านโปเต้ ตำลึงพยายามดมหากลิ่นหอมๆ ของโปเต้สหายรัก แต่มันก็ไม่ได้กลิ่นและไม่เห็นตัว จะมีก็แต่จูดี้ พุดเดิ้ลปากเปราะ ที่เพิ่งจะเป็นแม่หมาดๆ ที่เอาแต่เห่าใส่มันเวลามันผ่านหน้าบ้าน เรียกร้องความสนใจจากบ๊อก บ๊อก ที่ชอบถือขนมปังรูปกระดูกของชอบของมันไปให้จูดี้

แต่พอตำลึงวิ่งไล่เพื่อที่จะชวนจูดี้ไปวิ่งเล่นกันที่สนามหญ้าหน้าหมู่บ้าน จูดี้คุณแม่มือใหม่ก็จะวิ่งหนีกลับเข้าบ้านไปดูลูกมันที่เกิดกับโปเต้ ทุกครั้งไป ทำให้ในแต่ละวันที่ไม่มีโปเต้ไปเล่นวิ่งไล่จับ กัดขา แย่งบอล กลายเป็นช่วงเวลาแห่งความเหงาจับใจ ถึงแม้จะมีบ๊อก บ๊อก เจ้านายสองขาที่คอยดูแลเอาใจใส่มันอยู่ไม่ห่าง แต่พอตกสายบ๊อก บ๊อก ก็จะหายไปพร้อมๆ กับตัวใหญ่สี่ขา เลยทำให้มันต้องนั่งหงาวรอบ๊อก บ๊อก กลับมาในยามค่ำคืน

แต่ดูเหมือนความเหงาจะเข้ามาในชีวิตตำลึงได้ไม่นานนัก เพราะเมื่อไม่กี่วันนี้ มันมีเรื่องให้ชีวิตน้อยๆ ที่ผ่านหนาวผ่านร้อนมาแค่ห้าเดือนเศษต้องขบคิดอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรที่จะนำความรื่นรมย์ที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในยามเช้าของมันกลับมา เพราะหลังจากเหตุการณ์วันนั้นบ๊อก บ๊อกไม่ยอมพามันไปวิ่งที่สนามหญ้าหน้าหมู่บ้านอีกเลย มันควรจะต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อที่จะเอาช่วงเวลาแห่งความสุนทรีย์ของมันกลับคืนมา

.......

ตำลึงจำได้ว่า เช้าวันนั้นไม่ต่างจากเช้าวันอื่นๆ เพียงแต่ไม่มีโปเต้ เพื่อนซี้ตัวใหญ่ไปด้วยเท่านั้น แต่พลันที่มันวิ่งเกือบจะไปถึงเป้าหมายมันก็ได้กลิ่นหอมที่รุนแรงมากของหมาที่คงจะไม่ได้ผ่านการทำตัวให้เหม็นอย่างมันในทุกสัปดาห์

ก่อนที่ตำลึงจะทันได้คิดว่ามันควรจะทำอะไรกับกลิ่นหอมฉุนที่มันได้สัมผัส มันก็ได้ยินเสียงเห่าแบบเจ้าถิ่นของหมาตัวเล็กกลุ่มใหญ่ ทำให้มันทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนตัวสั่น และตั้งท่ากลับลำ 360 องศา เพื่อกลับบ้านแบบไม่ต้องคิดที่จะเดินหน้าไปต่อ เพราะนอกจากเจ้าตัวเล็กห้าตัวที่ตั้งท่าเห่าแบบไม่ลืมหูลืมตาแล้ว ยังมีแม่ของลูกหมาตัวเล็กคอยยืนกันท่าพร้อมจะกระโจนเข้าใส่มันทันทีที่มันก้าวเท้าออกมา

"เฮ้ยตำลึง กลัวอะไร เจ้านั่นมันตัวเล็กนิดเดียวเอง มันทำอะไรเราไม่ได้หรอก ไป วิ่งไปจะถึงสนามหญ้าแล้ว ตำลึงไม่เอา ไม่เป็นอย่างนี้ ตัวใหญ่กว่าเขาตั้งเยอะ จะไปกลัวเขาทำไม" เจ้านายบ๊อก บ๊อก ของตำลึงส่งเสียงเรียก พร้อมกับออกแรงดึงให้ตำลึงที่กำลังหมุนตัวกลับ ให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับลูกหมาตัวเล็ก ที่ทำท่าใหญ่เกินตัว แต่ตำลึงก็พยายามขืนตัวจากแรงดึงของบ๊อก บ๊อก และกำลังคิดหาทางจะพาตัวให้รอดจากช่วงเวลาวิกฤติ ที่มันยังไม่พร้อมจะเผชิญหน้าฟัดกับใคร ก็มันยังเป็นแค่ลูกหมาอายุห้าเดือน จะไปสู้อะไรกับลูกหมาอายุสองสามเดือนที่มีอยู่ตั้งห้าตัวรวมกันก็เท่ากับหมาอายุเกือบปี

"บ๊อก บ๊อก นี่ไม่เข้าใจเลย ถึงมันจะตัวใหญ่ขึ้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นหมาอันธพาลที่พร้อมจะสู้กับใครก็ได้ เพียงแค่เขามาขวางทางเดินของมันเท่านั้น ถ้าหลบได้ก็ควรจะหลบเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า ก็มันเป็นหมาที่ใฝ่หาสันติภาพ ไม่ได้กลัว แต่ไม่ต้องการให้เกิดความรุนแรง บ๊อก บ๊อก กลับเถอะ โฮ่ง โฮ่ง" เจ้าตำลึงพยายามคิดเข้าข้างตัวเอง ตอบโต้ที่บ๊อก บ๊อก หาว่ามันเป็นหมาขี้ขลาด ไม่กล้าสู้กับไอ้พวกแก๊งค์ลูกหมาที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมกลุ่มใหญ่ พร้อมๆกับตั้งท่าถอยแบบไม่สนใจว่าบ๊อก บ๊อก จะเข้าใจหรือเห็นด้วยกับมันหรือไม่

"หว่า ไม่ได้เรื่องเลยไอ้ลูกหมานี่ ตัวใหญ่กว่าเขาตั้งเยอะ หัวใจปลาซิวแท้ๆ เลยแกนี่ จะ กลับก็กลับ เดี๋ยวไปออกอีกซอยก็ได้" บ๊อก บ๊อก บอกตำลึง และยอมพามันเดินหันหลังกลับไปตามเส้นทางสายเดิมที่เพิ่งเดินผ่านมา แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้พาตำลึงเดินกลับบ้าน บ๊อก บ๊อก กำลังพามันไปเส้นทางใหม่ ที่มันจำได้ว่ามันเคยเดินผ่านเมื่อครั้งที่มันมาอยู่บ้านนี้ใหม่ และมันก็เจอกับมฤตยูดำ ที่มันคิดว่ามันจะไม่มีทางมาเส้นทางนี้อีก และบ๊อก บ๊อก เอง ก็ไม่ชอบเจ้ามฤตยูดำ ร๊อดไวเลอร์ บ๊อก บ๊อก ก็เลยไม่เคยพามันมาเส้นทางนี้อีกเลย

"บ๊อก บ๊อก หลงทางหรือเปล่า ไม่ไปทางนี้ ทางนี้มีเจ้าดำอยู่ บ๊อก บ๊อก ลืมแล้วแน่เลย โฮ่งๆๆๆๆ" ตำลึงส่งเสียงเพื่อเตือนสติ เจ้านายสองขาของมัน ที่ดูเหมือนจะหลงลืมไปว่าเส้นทางที่กำลังจะผ่านไปเป็นเส้นทางอันตรายทั้งต่อตัวมันและตัวบ๊อก บ๊อก เอง เพราะลำพังไม้เล็กๆ ที่บ๊อก บ๊อก ถืออยู่ในมือคงจะจัดการกับเจ้าดำไม่ได้ ถ้าสัญชาตญาณดิบมันเผยตัวออกมา

แต่ดูเหมือนว่าบ๊อก บ๊อก จะไม่สนใจว่ามันกำลังส่งสัญญาณเตือนภัยให้ กลับหันมาตวาดมันว่า "ตำลึง แกจะกลัวอะไรกันนักกันหนา เจ้าดำ ร๊อตไวเลอร์ ถูกขังอยู่ในกรงไม่ได้ออกมาเดิน มันไม่มีทางออกมาทำอะไรแกได้หรอก ไอ้ลูกหมานี่ กลัวจนขี้ขึ้นสมองแล้ว"

"บ๊อก บ๊อก นี่ไม่รู้เรื่องเสียเลย กรงแค่นั่นจะไปทำอะไรเจ้าดำมันได้ ถ้ามันเกิดหมั่นไส้ แล้วแหกกรงมาใครจะรับผิดชอบ ตำลึงตัวนิดเดียวปกป้องบ๊อก บ๊อก ไม่ได้หรอก ถึงแม้ถ้าเกิดภาวะวิกฤติจริงๆ มันจะสู้สุดใจขาดดิ้นเพื่อปกป้อง บ๊อก บ๊อก ก็เถอะ แต่ถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็ต้องหลีกเลี่ยง หรือกันไว้ก่อน บ๊อก บ๊อก นี่ไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ" ตำลึงคิด พร้อมๆ กับตั้งท่าสะบัดตัวให้หลุดจากปลอกคอโดยงอขาหน้า พร้อมกับก้มหัวหมุดผ่านปลอกคอ ที่กระชับอกมันอยู่ ซึ่งเป็นยุทธวิธีที่มันชำนาญที่สุด และบ๊อก บ๊อก ก็มักจะทำอะไรมันไม่ได้

"สำเร็จแล้ว" เจ้าตำลึงคิด ขณะวิ่งตะบึงหลุดจากมือของเจ้านายมัน และฮ้อเต็มเหยียด กลับเข้าบ้านอันแสนสุขแบบม้วนเดียวจบ

......

นับจากวันนั้นเป็นต้นมา บ๊อก บ๊อก ก็ไม่เคยพามันไปเดินเล่นนอกบ้านอีกเลย ขนาดพ่อของบ๊อก บ๊อก ที่ไม่ค่อยสนใจกิจกรรมการเดินเล่นของมันสักเท่าไหร่ ยังถามบ๊อก บ๊อก ในเช้าวันที่สามนับตั้งแต่เกิดเรื่องชวนอกสั่นขวัญแขวนว่า "ทำไม ไม่พาตำลึงมันไปวิ่งที่สนามหญ้าหน้าหมู่บ้านเลยเดี๋ยวนี้"

และมันก็จะได้ยิน บ๊อก บ๊อก ตอบพ่อว่า "ก็มันกลัวหมาตัวเล็กไม่ยอมเดิน ถ้าพามันออกไปก็ต้องอุ้มมันผ่านไอ้พวกตัวเล็ก เพราะมันไม่ยอมเดิน ให้มันอยู่ในบ้านนี่แหละจนกว่าไอ้พวกแก๊งค์เจ้าถิ่นตัวเล็ก มันย้ายที่อยู่ไปก่อน"

แล้วบ๊อก บ๊อก ก็จะหันมาเอามือลูบหัวมันพร้อมกับส่งเสียงเย้ยหยันมันว่า "สมน้ำหน้าไอ้ลูกหมาขี้ขลาด ไม่ต้องมาอ้อนเลยเรา ไม่ต้องไปไหนเป็นการชั่วคราววิ่งเล่นในบ้านนี่แหละ"

แต่ตำลึงก็ไม่ละความพยายามหลายครั้งมันจะพยายามส่งสายตาอ้อนวอนให้บ๊อก บ๊อก ใจอ่อนพามันไปเดินเล่น หรือไม่ก็จะส่งเสียงอาละวาด ใช้เท้าเขี่ยปลุกบ๊อก บ๊อก ยามเช้าเพื่อให้บ๊อก

บ๊อก พามันไปเที่ยว แต่เกือบอาทิตย์หนึ่งแล้วที่ปฏิบัติการในแต่ละวันของมันไม่ได้ผล แต่วันนี้แหละมันต้องทำให้ บ๊อก บ๊อก ใจอ่อนให้ได้ ตำลึงคิดขณะที่เพิ่งตื่นนอนและทบทวนถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา มันต้องทำให้ บ๊อก บ๊อก พามันออกไปสำรวจพื้นที่รอบหมู่บ้านให้ได้

"วันนี้ ไม่ต้องไปปลุก เดี๋ยวพอ บ๊อก บ๊อก ตื่น จะต้องเดินกระดิกหางไปหา แล้วก็เลียมือ ทำตัวดีๆ เอาหน้าไปวางไว้บนตัก แล้วทำตาละห้อยๆ หน่อย บ๊อก บ๊อก ต้องใจอ่อนแน่" ตำลึงคิดวางแผนไว้ในใจ เพราะปฏิบัติการก่อนหน้านี้ของมันไม่ว่าจะการทำท่าพยศใส่นาย ส่งสายตาออดอ้อน พร้อมๆ กับส่งมือเพื่อเรียกร้องความสนใจเพื่อให้ บ๊อก บ๊อกพาไปเที่ยวแต่ไม่สำเร็จ มันต้องปรับเปลี่ยนยุทธวิธี ให้บ๊อก บ๊อก เปลี่ยนใจให้ได้

และในที่สุดมันก็ทำสำเร็จ เมื่อมันปฏิบัติการณ์ตามแผนที่วางไว้ ทันทีที่บ๊อก บ๊อก ลืมตาตื่น และลุกจากเตียงเพื่อที่จะพามันออกไปฉี่ตามปกติ ตำลึงก็ลุกขึ้นยืนกระดิกหางรัวระริกแบบที่ บ๊อก บ๊อก ชอบค่อนขอดด้วยน้ำเสียงที่เอ็นดูมันว่า สั่นจนก้นแทบหลุด แล้วก็เดินไปนั่งอยู่แทบเท้าของบ๊อก บ๊อก ที่กำลังเอามือลูบหัวมันแล้วก็บอกมันว่า "ไป ตำลึงไปฉี่ได้แล้วเรา"

แต่ตำลึงมันยังคงนั่งอยู่แล้วก็แลบลิ้นออกมาเลียมือของบ๊อก บ๊อก ก่อนที่จะยื่นเท้าหน้าของมันไปวางไว้ที่มือของบ๊อก บ๊อก

"นี่แกจะเอาอะไร อยากไปเที่ยวสิเรา"

ทันทีที่ได้ยินคำว่าไปเที่ยว ตำลึงก็หูตั้งขึ้นมาทันที พร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ประตูทำท่าพร้อมที่จะออกไปเที่ยวแทนคำตอบที่บ๊อก บ๊อก ถาม

ปกติตำลึงจะไม่เข้าใจทุกคำพูดของบ๊อก บ๊อก แต่มันรู้ว่า เที่ยว คือการได้ออกไปข้างนอกแน่นอน เหมือนกับ กิน ที่มันจะได้กินข้าวกับเนื้อไก่ และผักต้ม อาหารสูตรใหม่ที่เจ้านายมันทำให้ หลังจากที่ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนที่เจ้านายชอบเล่าให้มันฟังโดยไม่สนใจว่ามันจะรู้เรื่องหรือไม่ว่าเป็นสัตวแพทย์ บอกให้บ๊อก บ๊อก เปลี่ยนสูตรอาหารให้มันเพราะตอนที่มันกินนมกับอาหารเม็ด ทำให้ตัวมันมีผดผื่นขึ้นเต็มไปหมด ไปหาหมอหลายครั้งก็ไม่หาย

จนกระทั่งบ๊อก บ๊อก เปลี่ยนสูตร อาหารเลิกให้มันกินนมวัว อาหารที่มันชอบ โดยที่บ๊อก บ๊อก บอกว่า เพื่อนแนะนำให้เลิก เพราะโครงสร้างร่างกายภายในของมันไม่ยอมรับนมวัว เลยแสดงอาการแพ้ออกมาเป็นผดและตุ่มน้ำใสๆ มีหนองด้วย บ๊อก บ๊อก ก็เลยเปลี่ยนสูตรอาหารใหม่ให้มันไม่มีนมที่มันชอบ แต่มีข้าว ผัก เนื้อไก่ ผสมตับไก่ ต้มรวมกัน แทน เพราะอาหารเม็ด ก็มีสารกันบูดที่ไม่เหมาะให้หมากิน

ถึงแม้จะไม่มีนมที่ตำลึงชอบ แต่อาหารสูตรใหม่ของบ๊อก บ๊อก ก็มีรสชาด และกลิ่นที่ชวนกินกว่าอาหารเม็ดที่มีกลิ่นรุนแรง ที่ตอนนี้ตำลึงไม่ชอบเป็นอย่างยิ่ง หรือ เวลาเจ้านายไม่ชอบให้มันทำอะไร เขาจะส่งเสียงดังกว่าปกติ มันก็จะรู้ทันทีว่า มันต้องทำอะไรผิดสักอย่าง แล้วก็ต้องหันมาทำหน้าประจบเอาใจเจ้านายทุกครั้งไป

"ไอ้ลูกหมาจอมเจ้าเล่ห์ อยากไปเที่ยวก็ได้ แต่ถ้าเจอไอ้ลูกหมาแก๊งค์เจ้าถิ่นแล้วแกวิ่งหนีหูตั้งกลับบ้านอีก คราวนี้ไม่ต้องไปอีกเลย รู้ไหม"

ตำลึงไม่ตอบ แต่มันมีแผนอยู่แล้วว่ามันจะทำอย่างไรเมื่อเผชิญหน้ากับแก๊งค์ไอ้ลูกหมาที่ไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมกลุ่มนี้ หลังจากที่มันไตร่ตรองอยู่นานเกือบสัปดาห์

แต่ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันของตำลึง เพราะตลอดเส้นทางจากบ้านไปถึงสนามหญ้าหน้าหมู่บ้านมันไม่เจอแก๊งค์หมาเจ้าถิ่นตัวเล็กมาตอแยเลย ทำให้มันเดินสำรวจพื้นที่และวิ่งไล่กับบ๊อก

บ๊อก และเล่นเก็บบอล กระโดดลงน้ำ อย่างเปี่ยมสุข ชดเชยกับช่วงเวลาที่ขาดหายไปกว่าสัปดาห์

จนกระทั่งถึงเวลากลับ ตำลึงเริ่มได้กลิ่นของแก๊งค์เจ้าถิ่น ใกล้เข้ามาตามเส้นทางที่เดินกลับบ้าน และในที่สุดมันก็เผชิญหน้ากับพวกหมาหมู่ตัวเล็กกลุ่มใหญ่ ที่ตั้งท่าเห่า และพร้อมที่จะเข้ามารุมมัน ตำลึงรอดูว่าบ๊อก บ๊อก ที่ถือไม้อยู่ในมือจะทำอะไรเพราะมันเชื่อว่า บ๊อก บ๊อก จะไม่ยอมอยู่เฉยให้ไอ้ตัวเล็กหมาหมู่เข้ามาใกล้มันแน่ และไอ้ตัวเล็กมันก็ต้องสู้บ๊อก บ๊อก ไม่ได้

ในขณะที่ตัวมันเอง ตั้งท่าระวังตัวเต็มที่ พร้อมกับเลียนแบบท่าของเจ้าดำล๊อตไวเลอร์ ที่มันเคยเห็นคือ จ้องเขม็งมองไอ้พวกหมาหมู่ที่เป็นเจ้าถิ่นตัวเล็กอย่างไม่ขยิบตาพร้อมๆ กับแยกเขี้ยวที่มีอยู่หน่อยเดียวของมัน เพราะมันรู้ว่าถ้ามันตั้งท่าหนีแบบคราวที่แล้ว ไอ้หมาเจ้าถิ่นมันจะได้ใจ และที่สำคัญมันจะไม่ได้มาเดินเล่นอีกแล้ว ตามประกาศิตของ บ๊อก บ๊อก ก่อนพามันออกเดินทางสู่ความหฤหรรษ์ในวันนี้

และปฏิบัติการของมันก็ได้ผล แก๊งค์เจ้าถิ่นตัวเล็ก ทำท่าไม่แน่ใจว่าจะกระโดดเข้าใส่ตำลึงที่ทำท่าเอาจริงดีหรือไม่ ในที่สุดแก๊งค์ลูกหมาก็ได้แต่เห่ากันเสียงขรม แต่แทนที่จะเดินหน้าเข้าหาตำลึง พวกมันกลับเห่าไปถอยไป ในขณะที่บ๊อก บ๊อก กวาดไม้ที่ถือมาด้วยไล่แล้วก็ขว้างก้อนหินไปกลางวงของไอ้พวกลูกหมาอันธพาลตัวเล็ก จนพวกมันแตกตื่นแล้วก็ล่าถอยไป แล้วบ๊อก บ๊อก ก็พามันวิ่งไปตามเส้นทางกลับบ้าน โดยไม่มีไอ้พวกแก๊งค์ลูกหมาตามมา

"เฮ้อ ค่อยยังชั่ว ถ้าไอ้พวกหมาหมู่ไม่ถอย มันคงต้องวิ่งหางจุกตูดกลับบ้านแบบคราวก่อนแน่ เพราะมันไม่มีทางสู้ไอ้หมาหมู่ตัวเล็กได้แน่ๆ" ตำลึงคิด ขณะที่วิ่งตามบ๊อก บ๊อก กลับบ้านอย่างสบายใจ หลังจากที่มันต้องเกร็งทำท่าเหี้ยมเลียนแบบเจ้าดำล๊อตไวเลอร์ ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ธรรมชาติของสายพันธ์มัน

"แล้ววันอันรื่นรมย์ของมันก็กลับมาอีกครั้ง" ตำลึงคิด ต่อไปนี้บ๊อก บ๊อก ก็จะไม่ทิ้งให้เราอยู่แต่ในบ้านเหมือนวันก่อนๆ ให้ไอ้ดำ หมาของป้าข้างบ้านที่มักจะถูกปล่อยออกมาให้วิ่งเล่นตอนบ่ายๆ คอยล้อเลียนมันอีก ขณะที่บ๊อก บ๊อก กำลังอยู่ในครัวเตรียมอาหารมื้อเช้าอันแสนอร่อย หลังจากกลับมาถึงบ้านได้พักใหญ่

"มากินข้าวได้แล้ว ไอ้ตัวเล็ก" บ๊อก บ๊อก เรียกอีกชื่อหนึ่งของตำลึง ที่บ๊อก บ๊อก มักจะเรียกเวลาที่รู้สึกเอ็นดูในพฤติกรรมของมัน พร้อมกับตบหัวมันเบาๆ แล้วบอกด้วยน้ำเสียงที่ตำลึงรู้สึกว่าเป็นน้ำเสียงแห่งความชื่นชมต่อความแกร่งกล้าสามารถเผชิญหน้ากับศัตรูว่า " เก่งมาก ไอ้ลูกหมาน้อย"

"ใช่แล้วเก่งมาก เก่งจริงๆ เลยเรา" ตำลึงคิดขณะหาความสำราญของไก่ต้มชิ้นโต อาหารจานโปรดของมันอย่างเปี่ยมสุข

....30....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน