• kenta22
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-01-30
  • จำนวนเรื่อง : 20
  • จำนวนผู้ชม : 18136
  • ส่ง msg :
  • โหวต 11 คน
เรื่องหมาๆ
สัตว์เลี้ยง
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/dogdog
วันจันทร์ ที่ 23 เมษายน 2550
Posted by kenta22 , ผู้อ่าน : 563 , 15:21:29 น.  
หมวด : สัตว์เลี้ยง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ้าสามสี

"ท่าทางตำลึงมันจะห่วงที่นอน กับเจ้านายมันแน่เลย แต่อย่างไงก็ตามพรุ่งนี้ต้องเข้าไปนอนในห้องให้ได้ ถึงข้างนอกห้องจะสบายกว่าที่บ้านเก่า แต่ข้างในน่าจะสบายกว่า ไม่มียุงกัด และยังได้เห็นบ๊อก บ๊อก อยู่ในสายตาตลอด” สามสีคิดขณะที่มันถูกอุ้มออกมานอนนอกห้อง หลังจากที่ถูกตำลึงฮึมใส่ทั้งๆ ที่เล่นกันอย่างเมามันมาทั้งวัน จนเจ้านายใหม่ของมันต้องอุ้มมันออกมาให้นอนตรงพรมหน้าห้องแทน

"นอนตรงนี้ไปก่อนนะ เดี๋ยวตำลึงมันก็ยอม ไม่กี่วันหรอก” เจ้านายคนใหม่ หรือ บ๊อก บ๊อก บอกสามสี ก่อนที่จะจัดที่จัดทางให้มันนอน แล้วก็ผละเข้าห้องไป

"เจ้านายใหม่ใจดีกว่าเจ้านายคนเดิมของมัน อย่างน้อยก็ไม่ได้ล่ามโซ่ให้มันนอนในห้องแคบๆ จมกองฉี่ทุกวัน” สามสีคิด และย้อนรำลึกถึงชีวิตที่ผกผันของตัวเอง นับแต่ลืมตาดูโลกกลมใบนี้ เมื่อหลายเดือนก่อน

...............

"โอโฮ้ สว่างจังเลย สว่างกว่าในช่องแคบๆ ที่เบียดกันอยู่กับเจ้าขาว เจ้าดำ เจ้าน้ำตาล เสียอีก” เจ้าตัวเล็กคิด หลังจากที่มันถูกบรรดาพี่ๆ น้องๆ ถีบออกมาแล้วก็ควานหาตุ่มเล็กๆ ของตัวใหญ่เพื่อดื่มด่ำกับน้ำนมขาวๆ ก่อนที่จะลืมตาขึ้นมาเห็นโลกภายนอกที่แตกต่างจากช่องเล็กๆ แต่อบอุ่นในตัวใหญ่อย่างสิ้นเชิง

นอกจากแม่ตัวใหญ่กับพี่น้องของมันอีกสี่ตัวแล้ว เจ้าตัวเล็ก ยังเห็นญาติๆ และเพื่อนสี่ขาของแม่อีกหลายตัว ที่นั่งๆ นอนๆ อยู่ในช่องสี่เหลี่ยมขนาดพอดีตัว มีซี่กรงขวางอยู่เป็นระยะๆ อยู่หลายกรง

"เอ้า เป็นไงบ้างแม่บีเกิ้ล แสนสวย ได้ลูกกี่ตัวละคราวนี้” เพื่อนข้างกรงของแม่ตัวใหญ่ถาม

"ได้มาห้าตัว ไม่รู้คราวนี้จะอยู่กันนานไหม แต่สงสัยจะไม่เกินสองเดือน เขาคงเอาให้คนอื่นไปเหมือนเคย” แม่บีเกิ้ล ตอบเพื่อนข้างกรง ที่เป็นพันธ์โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ ตัวใหญ่สายพันธุ์แชมป์ อย่างเข้าใจชีวิตว่ามันมีหน้าที่ผสมพันธ์ออกลูกให้กับเจ้านายที่ดูแลมันอย่างดีทั้งให้ข้าวให้น้ำ พาไปออกกำลังกายทุกวัน ซึ่งเป็นหน้าที่ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับบรรพบุรุษของมันที่ถูกผสมพันธ์ขึ้นมาเพื่อให้เป็นหมาล่าสัตว์ ใหักับเจ้านาย ที่มักจะพาบรรพบุรุษของมันไปช่วยในการหานกที่ถูกยิงตกในป่า

"มันก็เป็นเรื่องธรรมดาแหละ เขาเลี้ยงเราเขาก็ต้องการผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ จากเราเดี๋ยวก็มีลูกใหม่อีกครอก ไม่เป็นไหร่หรอก” แม่โกลเด้นที่ประสบชะตากรรมเดียวกันปลอบ เพราะลูกครอกล่าสุดของมันก็เพิ่งจะถูกขายออกไปหมดเมื่อไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่คลอดออกมาได้ประมาณสองเดือนเศษ

ในขณะที่เจ้าตัวเล็กยังงงๆ กับชีวิตใหม่ และไม่ได้สนใจการสนทนาของผู้ใหญ่ทั้งสองตัว แต่กำลังหาช่องทางที่จะเข้าไปใกล้ตุ่มเล็กๆ ของแม่บีเกิ้ลของมันที่บรรดาพี่ๆ ของมันจองทำเลเหมาะไว้แล้ว เมื่อมันงับเข้าที่ตุ่มเล็กๆ ได้ใกล้กับส่วนบั้นท้ายของแม่มันได้สำเร็จ มันก็ทิ้งตัวนอนงับตุ่มเล็กๆ จนผล็อยหลับไป

.............

หลายวันแล้วที่พี่ๆ น้องๆ ของเจ้าตัวเล็กหายไปทีละตัว เจ้านายสองขา ที่คอยมาให้อาหารมันกับแม่ของมันมักจะพาคนแปลกหน้าเข้ามาแล้วเขาก็จะชี้ไปที่พี่ๆ เพื่อนๆ ของมัน จากนั้นก็จะอุ้มเอาพี่ๆ หรือเพื่อนๆ ต่างกรงจากไป และวันนี้ก็เหมือนทุกวัน มีคนแปลกหน้าผมยาว เดินเข้ามาพร้อมเจ้านายของพวกมัน และชี้มือมาทางเจ้าตัวเล็ก ที่กำลังนั่งจ้องตาแป๋วออกมา อย่างใคร่รู้ว่าคราวนี้จะเป็นตาใครที่ต้องจากบ้านไปอีกตัว

แล้วคราวนี้ก็ถึงคราวของเจ้าตัวเล็ก เมื่อเจ้านายเดินมาอุ้มมันออกจากกรงแม่มัน เจ้าตัวเล็กดีใจที่เจ้านายเข้ามาอุ้ม มันสั่นหางระริก พร้อมกับเลียมือเจ้านายสองขา ที่ไม่ค่อยจะเข้ามาอุ้มมันสักเท่าไหร่ เมื่อเทียบกับพี่ๆ ของมัน และมันมักจะได้ยินนายบอกว่า “ไอ้ตัวเล็ก ที่โครงสร้างมันเล็ก แล้วหน้ากากมันก็ไม่ชัด สงสัยต้องขายถูกหน่อย”

จากมือของเจ้านายสองขาก็มาสู่มือของผู้มาเยือนผมยาว แล้วเจ้าตัวเล็กก็ถูกอุ้มไปใส่ในกรงเล็ก ก่อนที่จะถูกยกไปอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมที่มีสี่ขาทรงกลม และช่องท้องขนาดใหญ่

เมื่อเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในกรง ถูกวางลงบนเบาะ ในตัวของเจ้าสี่ขาแล้ว คนผมยาว ก็มานั่งข้างมัน แล้วสักพักเจ้าสี่ขาก็เริ่มเคลื่อนตัว เจ้าตัวเล็กไม่คุ้นกับการเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แลวก็หยุดกระทันหันเป็นระยะๆ ทำให้มันเริ่มหัวหมุน น้ำลายล้นทะลักออกมาเต็มปาก ก่อนที่มันจะขย้อนน้ำสีเหลือง หรือน้ำย่อยออกมาเป็นระยะๆ

คนผมยาวข้างตัวมันหันมา ในขณะที่เจ้าสี่ขาที่กำลังวิ่งอยู่ก็ถูกทำให้หยุด

"อีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว เจ้าตัวเล็กไปอยู่กับเจ้านายใหม่ใจดีนะ” คนผมยาวบอกเจ้าตัวเล็ก พร้อมกับลูบหัวมันอย่างรักใคร่ ก่อนที่จะเอาผ้าผืนใหญ่มารองไว้ที่ใต้ตัวมัน แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้อาการเมารถของเจ้าตัวเล็กลดลง มันกลับเป็นมากขึ้น

" ไม่ไหวเลย ทำไมมันหมุนติ้วแบบนี้ รู้งี้ไม่มาด้วยแล้ว ทำไงดีเรา โอ้ย เอาอีกแล้ว โอ๊กๆๆๆ” เจ้าตัวเล็กคิด พร้อมกับสำรอกน้ำย่อยออกมาเป็นระยะๆ

จนกระทั่งเจ้าตัวใหญ่มาหยุดที่หน้าบ้านที่เรียงกันเป็นแถว แล้วคนผมยาวก็ยกมันออกจากเจ้าตัวใหญ่สี่ขา ทำให้อาการของเจ้าตัวเล็กดีขึ้น แต่ก็ยังงงๆ อยู่กับสภาพแวดล้อมใหม่ที่แตกต่างจากบ้านเดิมที่มันจากมา

"บอย วันนี้เรามีเซอร์ไพรส์ วันเกิดเธอด้วยละ” คนผมยาวส่งเสียงทักคนผมสั้นสองขา ที่เดินออกมาเปิดประตูบ้าน ขณะที่หิ้วกรงเจ้าตัวเล็กที่ยังมีผ้าคลุมกรงอยู่ออกมาด้วย

"อะไรเอ๋ย อยากรู้จังเลย ว่าแป้งมีอะไรมาเซอร์ไพรส์ เรา"

"นี่ไง ลูกหมาบีเกิ้ล เรายกให้บอย สุขสันต์วันเกิดนะ”

"เออ......เหรอ ขอบใจนะ” คนที่ถูกเรียกว่าบอย ทำหน้าเหรอทันทีที่เห็นหน้าเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในกรงเมื่อคนผมยาวเปิดผ้าคลุมออก ในขณะที่เจ้าตัวเล็กก็จ้องมองคนชื่อบอย เขม็ง เพราะเป็นคนแปลกหน้าสำหรับมันเป็นคนที่สองในวันนี้ หลังจากที่มันเพิ่งจะคุ้นเคยกับหน้าตาของคนที่ชื่อแป้งได้ไม่นาน

"บอย ไม่ชอบเหรอ เห็นบอยบอกว่ารักหมา มีญาติเป็นสัตวแพทย์ด้วย บีเกิ้ลมันน่ารักนะ หูยาวๆ เหมือนหมาการ์ตูนไง เราตั้งชื่อมันว่าการ์ตูน มันจะได้ดูแลบอย แล้วบอยก็จะได้ดูแลมันด้วยเป็นตัวแทนเราไง”

"เปล่า ไม่ได้ไม่ชอบ ก็โอเคนะ เพียงแต่ว่าเรายังไม่ได้เตรียมที่ทางให้มันก็เลยคิดว่าจะให้มันนอนที่ไหนดีแค่นั่นเอง” บอยบอก ขณะที่ยื่นมือออกมารับ เจ้าตัวเล็กหรือการ์ตูนที่ถูกแป้งอุ้มออกมาจากกรง แล้วก็ส่งให้บอย

“เอาไอ้ลูกหมา วิ่งไปไหน ยังไม่ทันไรเลย เอาฉี่ซะแล้ว พี่น้อยๆ มาเอาไอ้ลูกหมานี่ไปที เดียวมันฉี่เต็มบ้าน” บอย ส่งเสียงเอ็ดเจ้าการ์ตูนทันทีที่เห็นมันปฏิบัติการสำรวจพื้นที่แล้วก็ปล่อยกลิ่นไว้ยึดอาณาเขต ตามประสาหมาๆ เมื่อมาเจอที่พักพิงใหม่

แล้วใครคนหนึ่งที่ บอย เรียกว่า พี่น้อย ก็เดินออกมาอุ้มการ์ตูน ที่กำลังเดินสำรวจพื้นที่อย่างไม่สนใจคำเอ็ดตะโรของชายหนุ่ม ออกไปหลังบ้านตามที่ชายหนุ่มสั่ง

“โถ บอย มันก็แค่อยากแสดงความเป็นเจ้าของที่ มันยังเด็กอยู่อย่าไปดุมันเลย ค่อยๆ สอนมันไปนะ หรือบอยไม่อยากได้มัน เดี๋ยวแป้งเอากลับไปเลี้ยงเองก็ได้นะ”

"ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่ต้องดุให้มันกลัวก่อน เดี๋ยวให้พี่น้อยดูแลให้ก่อนแล้วกัน”

“แต่เราไม่เห็นบอยอุ้มมันเลย”

“จะให้อุ้มได้ยังไง ก็เรานัดไปทานข้าวกัน บอยก็แต่งตัวแล้วถ้าอุ้มมันก็เลอะสิ ไม่เอาน่าอย่าชวนทะเลาะเลย ให้ของขวัญแล้ว ก็ไปทานข้าวกัน บอยจองร้านไว้แล้ว นัดเพื่อนๆ ไว้ด้วย เดี๋ยวสาย ไปเถอะ”

“บอยต้องดูแลมันดีๆ นะ” แป้งบอกขณะเดินตามบอยไปขึ้นรถ

“ครับผม จะดูแลอย่างดี” บอยตอบ ในขณะที่คิดว่าจะทำอย่างไรกับเจ้าของขวัญที่มีชีวิตสี่ขา ที่เขาได้มาอย่างไม่ได้ตั้งใจตัวนี้ดี

..........

นับจากวันแรกที่การ์ตูนมาอยู่กับบอย มันมักจะถูกผูกไว้ในห้องมืด หรือไม่ก็หน้าบ้าน แตกต่างจากชีวิตในบ้านเก่า ที่มีทั้งพี่ๆ และเพื่อนเต็มไปหมด พอตกเย็นเจ้านายเก่าของมันก็จะพามันไปวิ่งเล่นกับพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกๆ เย็น แต่มาอยู่ที่นี่ มันมีโอกาสเดินแค่ตอนเช้าช่วงสั้นๆ เพื่อไปปฏิบัติภาระกิจประจำวันในการปลดทุกข์ จากนั้นมันก็จะถูกนำกลับมาผูกไว้ที่หน้าบ้าน บอยเจ้านายคนใหม่ของมัน จะเข้ามาดูมันหน่อยเดียว แล้วจากนั้นก็จะเป็นหน้าที่ของพี่น้อยที่ให้อาหารแล้วก็คอยดูไม่ให้มันฉี่เลอะในบ้าน และพี่น้อยก็จะแก้ปัญหาโดยการขังมันไว้ในห้องมืดๆ ในตอนค่ำ และปล่อยให้มันฉี่อยู่ในห้อง จนกว่าจะเช้าถึงจะเอามันออกมา

"พี่หมอ เหรอครับ ผมบอยนะ พี่หมอ ช่วยมาเอาหมาที่บ้านผมไปหน่อยสิ แฟนผมเอามาให้วันเกิด แต่ผมไม่ชอบเลี้ยงหมาพี่หมอก็รู้ แล้วเจ้านี่ก็ซนจริงๆ เลย พี่มาเอาไปเลี้ยงทีนะ" การ์ตูน ได้ยินเจ้านายของมันคุยกับใครคนหนึ่งที่มันไม่ได้ยินเสียงและไม่เห็นตัวผ่านทางเครื่องมือเล็กๆ ที่เจ้านายมันชอบใช้เวลาพูดกับใครที่มันไม่เคยเห็นตัวและไม่ได้ยินเสียงตอบ ปกติมันก็จะไม่ค่อยสนใจ แต่คราวนี้เขาเอ่ยถึงมัน ต้องเป็นเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับชีวิตในอนาคตของมันแน่นอน แต่ว่ามันก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอะไร

การ์ตูน ไม่ต้องเสียเวลาสงสัยนานนัก เพราะหลังจากการสนทนาครั้งนั้นไม่นาน ก็มีชายหนุ่มตัวโต มาที่บ้าน และบอยเจ้านายของมันก็อุ้มมันส่งให้กับชายหนุ่มผู้มาใหม่ อย่างโล่งอก และนี่ก็เป็นการอุ้มครั้งแรกนับแต่มันมาอยู่ที่บ้านนี้

“พี่หมอ มาเอาไปก็ดีแล้ว อยู่ที่บ้านมันก็ไม่มีที่วิ่ง แล้วยิ่งตอนนี้ยิ่งซน ไม่ได้วิ่งก็ส่งเสียงเห่า จนชาวบ้านแถวนี้เขาบ่น แป้งเขาลืมคิดว่าบ้านผมเป็นที่ทำงานด้วย ไม่มีที่เลี้ยงหมา”

“แล้วเราทำไมไม่บอกเขา เขาจะได้เอาไปเลี้ยงเอง”

“ถ้าบอกเขาก็โกรธแย่สิ ก็เขารักหมา ผมก็เลยบอกเขาว่าผมก็รักหมา แถมยังมีพี่ชายเป็นสัตวแพทย์ด้วย เขาก็เลยอยากเซอร์ไพรส์ ผม ถ้าไปบอกความจริงมีหวังบอกเลิกแน่”

“ก็เลยมาลงที่ฉัน แล้วให้ฉันมาเขาไม่ว่าแกเหรอ”

“ไม่ว่าหรอก ผมบอกเขาแล้วว่า การ์ตูนมันไม่ค่อยสบาย เลยให้พี่หมอมารับไปรักษา แล้วก็จะให้พี่หมอดูแลเลย มันจะได้มีที่วิ่งเล่น เขาก็เลยไม่ว่าอะไร แต่พี่หมออย่าลืมถ่ายรูปส่งมาให้ผมด้วยนะ ผมจะได้เอาไปยืนยันกับแป้งเขา”

“เออ แล้วจะดูให้แล้วกัน ไงไอ้ตัวเล็ก ชื่อการ์ตูนเหรอเรา มาไปอยู่บ้านใหม่ด้วยกันนะ” แล้วหมอก็เอามือไปลูบหัวการ์ตูน ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะรู้ชะตากรรมของตัวเอง ทำให้มันสั่นหางอย่างดีใจ โดยเฉพาะเมื่อมันได้ยินคนที่ถูกเรียกว่าหมอ ที่มีกลิ่นหอมเหมือนกลิ่นตัวของมันเต็มไปหมด บอกมันว่า ไปอยู่บ้านใหม่กันนะ

"บ้านใหม่ ที่ไหนอีกละ จะแย่กว่านี้ไหม คงไม่มีอะไรแย่เท่าที่นี่อีกแล้วละ ไปก็ไป รีบไปกันเถอะ” การ์ตูนคิด พร้อมๆ กับใช้ลิ้นเลียมือของชายหนุ่มผู้มาใหม่ และกระดิกหางรัวระริกแสดงความพร้อมที่จะไปเผชิญชะตาชีวิตข้างหน้าที่รอมันอยู่ ถึงแม้มันจะรักเจ้านายชื่อบอยของมันอยู่บ้าง แต่มันก็อยากที่จะได้ไปเห็นโลกที่รอมันอยู่ข้างหน้า หลังจากที่มันถูกกักอยู่ในห้องมืดมานานกว่าสองเดือนเต็ม

“สงสัยอยู่กับแกแล้วมันจะแย่จริงๆ นะนี่ พอมันได้ยินว่าไปอยู่บ้านใหม่ มันกระดิกหางดีใจเลย”

“โธ่พี่หมอ อย่าว่าผมนักเลย ดีนะที่ผมไม่เอามันไปทิ้งข้างถนนแล้วบอกแป้งว่ามันวิ่งหายไปเอง”

และนั่นคือที่มาที่มันได้มาอยู่บ้านของตำลึง และเจ้านายใหม่ใจดี ที่อุ้มและกอดมันในวันเดียวมากกว่าเจ้านายเก่ามันเสียอีก เจ้าสามสีคิด ขณะที่มันกำลังวางแผนว่าพรุ่งนี้มันจะทำให้ตำลึงยอมรับมันในฐานะเพื่อนร่วมห้องและเจ้าของบ้านร่วมกันได้อย่างไร ก่อนที่มันจะผล็อยหลับไปกับคืนอันแสนสุขที่ไม่มีสายโซ่ผูกอยู่ที่คอเหมือนคืนก่อนๆ และฝันไปว่ามันกับตำลึง เป็นเพื่อนที่กินและนอนร่วมกันอย่างมีความสุข

.......30.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
jk วันที่ : 23/04/2007 เวลา : 19.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chakkrish
ผีเสื้อกับดอกไม้ สายน้ำกัชีวิต


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน